Sandra Bernhard, holy shit.
Ik zou Sandra Bernhard zelfs niet neuken met Bea Arthurs lul.
Biebs, je hebt een enorme carrière achter de rug.
Snoop, ik hou zo veel van je.
De enige die meer rook heeft ingeademd…
…is Pete Davidsons vader in het World Trade Center.
Bedankt, Pete. Sorry, Shaq. Ik weet dat je dat gebouw graag beklom.
Tom, jij bent een voorbeeld voor toekomstige generaties.
Als je hard werkt, goed eet…
…de trainingen van het andere team filmt…
…de ballen laat leeglopen en de NFL nieuwe regels voor je laat maken…
…dan kan ook jij de derderangs beroemdheid zijn in een reclame van Dunkin' Donuts.
Vooruit met de geit.
New York City.
Applaus voor de Roastmaster General, Jeff Ross.
Hallo, allemaal. Hoe is het met jullie?
Alles kits? Alles goed met iedereen?
We zijn op Broadway.
Haal even diep adem, mensen.
Waar je ook bent terwijl je dit kijkt, haal even diep adem.
Laat de buitenwereld buiten.
Ik wil dat dit voor ons allemaal een transformatieve ervaring is.
Als je iets intens meemaakt in je leven, ben je hier op de juiste plek.
Ik ben heel goed in mensen opvrolijken.
Mijn vriend Donald was 86 jaar oud en lag in een hospice.
Z'n nieren lieten het afweten en hij wilde niet verder.
Zijn dochter Sarah, een van m'n besties, zei:
Jeff, m'n vader houdt van je. Hij wil verder niemand zien.
Ga hem alsjeblieft opvrolijken.
Ik heb bij hem gezeten en z'n hand vastgehouden.
We spraken over z'n geweldige leven en z'n prachtige familie.
Uiteindelijk zei ik: Donald, je bent nou niet bepaald een goed noodcontact.
Al denk je soms van niet, je kunt alles te boven komen.
Misschien lach je er ooit wel om.
Ik had een grote, mooie Joodse afro.
Ik was er dol op en nam 'm overal mee naartoe.
Op een dag krabde ik aan mijn hoofd en toen viel er een grote bos haar uit.
Die avond zat het putje van de douche vol. Binnen een week was ik kaal.
Binnen drie weken waren m'n wenkbrauwen en wimpers verdwenen.
Ik heb alopecia.
Zijn er hier nog anderen met alopecia?
Het is niet levensbedreigend, maar ik lijk opeens op Voldemorts advocaat.
Ik lijk op Jeff Bezos als hij niet Amazon, maar mozzarella-sticks had uitgevonden.
Ik lijk op Bruce Willis als zijn trainer ook dementie had.
Mijn soort publiek.
Ik kan om mezelf lachen omdat ik een dikke huid heb.
Ik kom uit een familie met haar op de tanden uit Newark, New Jersey.
Beveiliging.
Mijn echte achternaam is Lifshultz.
Dat is een Hebreeuws woord en betekent 'dat moet je veranderen'.
Mijn tweede naam is Ross.
Ik ben vernoemd naar mijn overgrootmoeder Rosie.
Ja. Engeland had koningin Elizabeth.
Newark, New Jersey had koningin Rosie.
Ze was een pionier in haar vakgebied.
In de jaren 50 opende ze een feestzaal in Newark.
Dit was voordat vrouwen grote bedrijven hadden.
Haar drie zoons werkten voor haar.
M'n opa Herb was de bandleider.
Dat was zijn muziek toen jullie binnenkwamen.
Oom Murray runde de keuken en oom Albie was creatief boekhouder.
Een echt familiebedrijf.
Judy Blume schreef zelfs over Clinton Manor in een van haar romans.
Ze zei dat elk meisje uit Jersey ervan droomde…
…om een grote, schmaltzy bruiloft hebben bij Clinton Manor.
Ja, overgrootmoeder Rosie werkte de hele dag in de keuken.
's Avonds ging ze naar boven en trok ze een mooie jurk aan.
En met een roos in haar haar runde ze grote, prachtige bruiloften.
Ze liet dromen uitkomen.
Dit is ze.
Vlak voor ze werd opgeroepen door de Pittsburgh Steelers.
Ook gaf ze grote familiefeesten.
Ze hield onze familie bij elkaar en bracht ons waarden en normen bij.
Op een dag reed overgrootmoeder Rosie naar Florida voor een vakantie…
…met haar man, mijn overgrootvader Gus, en Lee, die in de feestzaal werkte.
Ik herinner me Lee nog. Een geweldige vent.
Ze stopten in South Carolina om te overnachten.
Het hotel liet ze niet inchecken omdat hun vriend Lee zwart was.
Overgrootmoeder Rosie liep terug naar de auto, pakte haar pistool…
…en knalde iedereen in het hotel neer.
Fuck niet met de Joden.
Dat zong ze voor ons voor het slapengaan.
Ik leerde al vroeg dat comedy niet alleen in mijn bloed zit.
Het is mijn superkracht. En dit is mijn oorsprongsverhaal.
toen ik een jonge jongen was in Newark
probeerde ik een mensch te zijn en te focussen op m'n schoolwerk
een pestkop mocht me niet 'vuile Jood', zei die eikel
en toen sloeg hij me recht in mijn schmeckle
terwijl ik op de grond lag van de pijn
wist ik dat m'n brein een wapen kon zijn
dus ik stond op en zei: jij wordt nooit een kennisvergaarder
want je oom is ook je vader
alle kinderen lachten en de pestkop liep rood aan
hij mankeerde verder niks maar de pestkop in hem was vergaan
en daarna begonnen als een wonder de grappen uit me te vloeien
rasser en rasser
en vanaf die dag was ik The Roastmaster
dus fuck niet met de Joden
dus voorzichtigheid met je ego is geboden
fuck nooit meer met de Joden
De Joden die ik als kind kende, waren hardwerkende vakbondsmensen.
Patriotten, zelfs.
Oom Murray was een hospik tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Hij hielp een concentratiekamp bevrijden.
Wat heb jij vandaag gedaan?
Hij kreeg een Paars Hart en een Zilveren Ster van het leger.
M'n zus Robyn is de grappigste van de familie.
Ze werkt in 't speciaal onderwijs en heeft altijd nieuw materiaal.
Mijn neef Steve, die hier vanavond is, is chirurg bij de spoedeisende hulp.
Mijn neef Jared bestrijdt bosbranden.
Toen ik zes was, werd ik gepest op school.
M'n moeder sleepte me mee naar karate.
Daar werd ik door alle kinderen in elkaar geslagen.
Het maakte me wel snel sterker.
Elke dag bracht m'n moeder me. M'n vader haalde me op.
Zo heb ik discipline en respect geleerd.
En toen ik tien en een half was, was ik de op een na jongste zwarte band in de VS.
Ze noemen me Kosher Kai.
Wij Joden bestaan al heel lang.
we hebben de farao overleefd de nazi's en Saddam Hoessein
en als Jezus terugkomt
wordt dat weer z'n eind
dus fuck niet met de Joden
fuck niet met de Joden
zelfs als dat over Jezus vermoorden is gelogen
fuck nooit meer met de Joden
Uiteindelijk nam m'n vader die feestzaal over.
Applaus voor New Jersey cateringgrootheid Ronnie Lifshultz.
Op die foto serveert hij onbevreesd een ribstuk met z'n blote handen.
Hij deed alles voor z'n klanten. De hele familie werkte daar.
Terwijl m'n vrienden feestten, stond ik vlees te snijden voor bar mitswa's.
Clinton Manor was een smeltkroes van harde werkers.
De serveersters waren Iers en Schots…
…en alle jongens bij mij in de keuken waren Haïtiaans.
De Rus Gregory maakte de salades.
Lester maakte de gelatinepudding. Hij was Hongaar.
Ik was de zoon van de baas.
Dus ik leerde incasseren en uitdelen.
Ik werkte even hard als alle anderen in de feestzaal…
…maar ik wist dat mijn lot elders lag.
Ik wilde de geweldige Joodse traditie van dingen creëren voortzetten.
Joden hebben veel verbazingwekkende dingen uitgevonden…
…zoals…
barbiepoppen, teddyberen nucleair aangedreven onderzeeërs
schrijfmachines, prozac drones en spijkerbroeken
bagels zijn echt lekker comedyroasts, Hollywood
allemaal gemaakt door Joden
plan B, kleuren-tv
relativiteitstheorie
Google, koegel, cosmetische chirurgie
Graag gedaan, dame.
augurken, pagers, lippenstift en lasers
allemaal gemaakt door wie?
De Joden.
Kerstmis.
Wij Joden houden van Kerstmis.
Omdat de geboorte van een Jood wordt gevierd: Jezus Chaim Christus.
Hij was een Joodse timmerman, de enige in de wereldgeschiedenis.
Iemand vertelde me laatst dat de zangeres Adele Joods is.
Ja, haar volledige naam is Adele Catessen.
Zelfs de klassieke kerstliederen zoals deze.
Dat nummer werd geschreven door 'n aardige Joodse man, Irving Berlin.
Hij droomde vast…
over winst in het vierde kwartaal
kapitalisme, feminisme besnijdenis, cheesecake
straling, irrigatie, vaccinatie, in godsnaam
grammofoon, mobiele telefoon E.T. phone home
allemaal gemaakt door wie?
Joden.
De microfoon.
Op een gegeven moment dacht een Jood: ik denk dat we harder moeten praten.
Ter ere van onze overgrootmoeder Rosie…
…komt m'n gekke familie vaak samen en maken we haar recepten.
Fuck niet met de Joden. Vooral niet die Chinese Joden daar links.
Zijn er hier liefhebbers van matzeballensoep?
Overgrootmoeder Rosie noemde het Joodse penicilline.
Joden gingen een stap verder en hebben ook penicilline uitgevonden.
Dus ter ere van overgrootmoeder Rosie, volg de stuiterende matzebal.
Eén, twee, drie, dus…
fuck niet met de Joden
als je niet wilt worden uitgefloten
fuck dan nooit meer met de Joden
Of zwarte mensen, Mexicanen, moslims, Puerto Ricanen of Italianen.
Of wat deze gast hier ook is. Ik heb geen idee.
Vrede op aarde.
L'Chaim.
Voor de paus.
Voor Taylor en Travis.
Wat een geweldig publiek.
Ik stel jullie voor aan m'n goede vrienden, Felix en Asher.
Allebei met een diploma van de Berklee School of Music.
Zo indrukwekkend is dat niet. Ze hebben boekhouden gestudeerd.
Echt te gek. Mooie mensen die lachen in een mooie zaal.
Ik heb geen vrouw en kinderen thuis. Dit houdt me op de been.
Vorig jaar stierf ik bijna.
Na de Tom Brady-roast had ik een paar weken vrij.
Ik moest wat klusjes klaren.
Ik ging naar de tandarts en m'n psychiater.
M'n vriend Jordan had al twee jaar in onze vriendengroep gezegd…
…dat iedereen een colonoscopie moest laten doen.
Dat was nieuw voor mij.
Eindelijk ging ik en het was minder leuk dan verwacht.
Er was muziek en babyolie. En Diddy was erbij.
Trouwens, ik heb nooit een rekening gekregen.
Ik werd een uur later wakker en de dokter boog zich over me heen.
Hij zei dat ik stadium 3 darmkanker had.
Ik was nooit van m'n leven ziek geweest.
Het was totaal onverwacht en ik heb gelijk al m'n shows afgezegd.
Afgelopen zomer is er bijna 18 centimeter van m'n dikke darm verwijderd.
Nu heb ik maar een kleintje.
Het voelt goed om dat te zeggen.
Mag ik jullie wat vertellen?
M'n moeder had enorme tieten.
Echt gigantisch. En ze had gevoel voor humor.
M'n vader maakte haar vaak aan het lachen om ze zien stuiteren.
Toen was er nog geen Netflix. Dat was ons vermaak.
Mijn gekke familieleden gooien nooit iets weg.
Zo vond ik een zak liefdesbrieven van m'n vader aan m'n moeder.
Geschreven toen hij eerstejaars was aan Paul Smith's Junior College.
Hij studeerde hotel- en restaurantmanagement…
…om later het familiebedrijf over te nemen.
M'n moeder werkte op een kantoor niet ver van hier op 34th Street.
En je kunt zien hoe verliefd ze waren.
'Lieve Marsha, ik weet niet waarom je zo bezorgd was dat ik niet schreef.
Geloof me, wat jou en mij betreft, hoef je je echt nergens zorgen over te maken.
Waar heb je een bowlingbal voor nodig? Die krijg je gratis als je gaat bowlen.
M'n cijfers moeten nog komen, maar ik denk dat ik gezakt ben voor 'diepvrieswaren'.
Schat, ik weet niet wat je met me doet.
Soms als ik ga slapen, pak ik m'n kussen en droom ik dat jij het bent.
Ik ben helemaal de weg kwijt.
Veel liefs en al die andere onzin, Ronnie.
PS Ik ben op 3 november jarig. Wanneer ben jij jarig?'
Dat was het. Hij is gezakt.
Ze trouwden in het Clinton Manor.
Overgrootmoeder Rosie verzilverde al haar punten en het was de bruiloft van de eeuw.
Ze gingen naar boven, naar de bruidssuite.
Ze trokken elkaars kleren uit…
…en ze begonnen mij te maken.
Val me er niet op aan. Ik was veel schattiger op de echo.
Ik ben geboren met twee kleine geboorteafwijkingen.
Dat was best goed voor New Jersey toen.
Jersey.
Ik had een rare bult boven m'n oog.
Ik zag eruit als de UFC wereldkampioen babygewicht.
En het gaatje in m'n penis was te klein.
Dus op mijn eerste levensdag maakte een chirurg een tweede gaatje.
Vlak achter het eerste.
Dus tot op de dag van vandaag plas ik twee aparte straaltjes.
Ik noem ze de Lincoln Tunnel en de Holland Tunnel.
M'n ouders wilden graag van me af. Ze hebben geprobeerd me te verdrinken.
Toen dat niks werd, probeerden ze me diabetes te geven.
Mijn opa Herb en mijn tante Donna.
Ik word sentimenteel als ik deze filmpjes zie.
Ik mis die taart. Hij was echt lekker.
Zestien maanden later hadden mijn ouders meer succes.
Mijn zus Robyn, ik noemde haar Wawa.
Zij werd toen geboren en zoals je ziet, was ze een perfecte baby.
Zelfs andere baby's keken naar Wawa en dachten: wat een bilf.
Mijn vader…
…hield van een lolletje.
Chanoeka duurt acht nachten. Kinderen krijgen elke avond een cadeautje.
Pap gaf ons altijd een vreselijk cadeau voordat we kregen wat we echt wilden.
'Bedankt, pap. Plakband.'
En 15 of 20 minuten later zei hij dan: Breng me wat fris uit de koelkast.
En dan zat er een puppy in de koelkast.
Toen kon je nog een puppy bevriezen en erom lachen.
Op een keer was ik brutaal en wilde m'n moeder me een tik geven.
Maar omdat ik op karate zat…
…blokkeerde ik haar mep en verstuikte zij haar pink.
Ze was niet boos. Ze lachte zelfs, want ze wist dat ze me zo voorbereidde…
…op de toekomst.
Toen ik 12 was, ontdekten we dat m'n moeder leukemie had.
Ik maakte het mijn missie om haar op te vrolijken.
Ze verzamelde kleine olifantenbeeldjes.
Veel mensen weten hiervan.
Ze zei dat een slurf die omhoog wees positieve energie bracht.
M'n moeder was zo positief.
Ze kreeg te horen dat ze zes maanden te leven had.
Twee jaar later was ze in remissie en kwam ze thuis uit het ziekenhuis.
Ze had heel veel zin in het aanstaande bat mitswa-feest van m'n zus.
Ik vond deze brief.
Een brief aan m'n vader vanuit het ziekenhuis.
'Lieve Ronnie…
Ik kom morgenochtend thuis en ik wilde je wat vertellen.
M'n vingers trillen van de medicatie, maar je komt er wel uit.
Ik had niet kunnen herstellen zonder jouw steun…
…en de stiekeme dingen die je verborgen hebt gehouden.'
Met de tijd hebben mijn ouders zichzelf verwaarloosd.
Pap draaide veel uren in de feestzaal en dat zette hun huwelijk onder druk.
Maar haar ziekte plakte hen weer aan elkaar.
Tijdens een ziekenhuisbezoek keek pap in haar dossier.
Daar zag hij het woord 'pik' staan.
M'n vader rende de gang op, op zoek naar de arts.
Hij zei: Waarom heb je het over een pik?
Ze is een zieke vrouw. Hou het bij je eigen pik.
Waarop de arts beleefd uitlegde dat PIK 'patiënt in kamer' betekent.
Of misschien was de arts erg goed in improvisatie.
Hoe dan ook, ik vond het fijn dat hij voor haar opkwam.
'Ronnie, we hebben een geweldig gezin.
Wij vieren hebben een kans om opnieuw te beginnen.
Bijna een wonder. Misschien is het er echt een.
We zetten onze schouders eronder. Maar niet te snel.
Eerst maar eens de eerste maand overleven. Eén dag tegelijk.
Ik ben erg bang.
Deze ziekte heeft ons hechter gemaakt, en het was het waard.
De afgelopen jaren haatte ik mezelf, niet jou.
Mijn vet maakte me zo ongelukkig.
Heb geduld.
Ik hou heel veel van je. Marsha.'
Zo eerlijk.
En ja, ze draagt een pruik op deze foto's.
Maar het was een geweldige avond.
Er werd veel gedanst.
We dansten zelfs op haar favoriete liedje. 'Piano Man' van Billy Joel.
Niet spelen. Dat is te duur.
We woonden in een nieuwe stad.
M'n zus en ik probeerden nieuwe vrienden te maken.
M'n moeder lag vaak in het ziekenhuis.
Mijn zus Robyn en ik werden onafhankelijker.
We kookten zelf en deden onze eigen was.
Op een dag kwam m'n vader thuis van een ziekenhuisbezoek.
Hij wilde ons spreken in de woonkamer.
Hij zei: Jeff, Robyn, kom hier.
Hij sloeg z'n armen om ons heen.
Hij zei: Ik weet niet wat ik moet zeggen, maar mama is vandaag overleden.
Blijf hier bij mij, of ga naar je kamer. Alles is best.
Ik zat in m'n kamer.
Ik was 15 en dacht: wauw, zit het leven zo in elkaar?
Dat alles opeens anders blijkt dan je dacht?
Net zoiets als wanneer een stand-upcomedian…
…begint te praten over z'n overleden familieleden.
Soms moet je dingen gewoon nemen zoals ze komen.
Daarna praatten we niet veel over m'n moeder.
Ik zag haar in dromen. Veel mensen zeggen dat dit hen overkomt.
In mijn slaap is ze er opeens.
'Mam, ik dacht dat je dood was.' 'Nee, ik leef nog.'
Dan lachen, huilen, knuffelen en kussen we.
Natuurlijk word je wakker en besef je dat het een droom was.
Dat is alsof je het nieuws opnieuw hoort.
Maar rond die tijd besloot ik dat mijn leven anders zou zijn.
Ik was verantwoordelijk voor mijn eigen geluk.
Ik ging het beste uit m'n leven te halen.
Ik leerde al vroeg dat mensen gemaakt zijn om te rouwen…
…en dan verder te gaan.
Je kunt niet eeuwig rouwen. Anders sterft een deel van je.
Dat is niet eerlijk.
Dus we deden wat mensen horen te doen. We hebben de draad weer opgepakt.
Mijn vader begon lekker te verdienen in de feestzaal.
Als alleenstaande vader deed hij z'n best.
Hij ging naar Atlantic City, naar de casino's.
Hij speelde blackjack.
In een steakhouse ontmoette hij Don Rickles.
Hij werd een soort superster. Iedereen kende hem.
Op een dag zat ik met m'n vrienden aan de keukentafel te pokeren.
Op deze foto huilt m'n vriend Hamo.
Hij had 100 dollar verloren met pokeren.
M'n vader kwam thuis van z'n werk. In z'n smoking en met een zak vol geld.
Hij zag Hamo huilen.
Hij zei: Hamo, wacht even. Ik help je wel.
M'n vader ging naar de koelkast en pakte de boter.
Mijn vader legde de boter op tafel.
Hij zei: Hamo, als je alle boter op kan eten…
…geef ik je 100 dollar.
Hamo nam drie happen en gaf over. M'n vader gaf hem 47 dollar.
Moraal van het verhaal? Ik heb geen flauw idee.
M'n vader was me er eentje.
Een keer moest ik het vuil buiten zetten. Ik trok z'n jasje aan omdat het koud was.
Ik deed m'n hand in een zak…
…en vond daar een plastic zakje met wit poeder.
Ik had zoiets van: Waarom heeft pa zout bij zich?
Ik had al snel door wat het was en was niet bepaald verrast…
…toen hij me op een dag naar een afspraak op een universiteit bracht.
Hij parkeerde half op de stoep en hij praatte honderduit.
Ik begreep de situatie. Ik schaamde me en loog tegen hem.
Ik zei dat het een gesprek zonder ouders was.
En ik ging zonder hem.
Een jaar later ging ik studeren. Ik ging naar Boston University.
Ik heb film gestudeerd, met politicologie als bijvak.
Maar meestal was ik high en keek ik Spinal Tap met m'n vrienden.
Een aantal zijn vanavond hier.
Ik speelde in punkrockbands.
Ik was muzieksamensteller van de schoolradiozender.
Het wekelijkse hoogtepunt was zaterdagavond.
Dan deden we in het Exeter Street Theatre The Rocky Horror Picture Show na.
Ik was echt sexy in die netkousen.
Ik liet m'n excentrieke kant voor het eerst zien.
We hadden veel lol en waren creatief bezig.
Halverwege m'n derde jaar…
…belde mijn opa. Hij woonde bij ons.
Hij zei dat ik naar huis moest komen.
Pap lag in het ziekenhuis. Hij had 'n hersenbloeding door de cocaïne.
Hij lag in een coma en drie dagen later was hij ook dood.
Ik probeer niet boos op hem te zijn. Hij leefde zijn leven.
Zou ik willen dat hij niet had gelogen tegen de verzekering of hij rookte?
Dan zou ik geen acht shows per week doen.
Zijn begrafenis was m'n eerste keer met een microfoon.
Ik zei dat m'n vader herinnerd zou willen worden met een glimlach.
Alle bekenden kwamen mee naar huis. M'n zus en ik waren nog tieners.
Dus buren en vrienden zeiden allemaal:
Jij en Robyn zijn nu wezen. Kom bij ons wonen. We adopteren jullie.
En wij dachten: rot op uit ons huis.
Dit is nu ons huis.
De rabbijn kwam langs om een rouwgebed te doen.
Het was een trieste bijeenkomst en m'n zus en ik keken elkaar aan.
Ze keek lachend omlaag.
Toen zag ik dat haar puppy…
…op het been van de rabbijn zat te rijden.
De rabbijn deed alsof er niks gebeurde.
Ik lachte en alle andere aanwezigen ook.
Zelfs de rabbijn en de puppy lachten.
Toen besefte ik dat we nog een zelfverdedigingstechniek hadden geleerd.
Een gevoel voor humor.
Een vermogen om te lachen om de donkerste dingen.
En het heeft m'n leven gered.
Mijn ouders hebben me nooit zien optreden.
Ze zouden m'n leven geweldig hebben gevonden.
Vooral dit. Ze zouden hier elke avond zijn geweest.
Echt waar.
Waarschijnlijk hier op de eerste rij…
…in plaats van deze twee willekeurige onbekenden.
Zijn jullie trots op me? -Ja.
Ik ben ook trots op jullie. Jullie doen het geweldig.
Ik was deze show aan het voorbereiden en vroeg me af…
…of ik wel zo over m'n ouders moest praten.
Of ik hun brieven wel moest voorlezen. Want ze kunnen niet meelachen.
Ik herinner me mijn moeder amper.
Mijn vader stierf plotseling. Er was nog zo veel ongezegd.
Ik wilde erover nadenken.
Ik nam een paar dagen vrij en ging kamperen met vrienden.
Ik reed naar de voor mij onbekende camping.
Het werd donker en ik was verdwaald.
Ik wist niet eens dat ik verdwaald was.
Pas 20 minuten later had ik het eindelijk door.
En op de plek waar ik omkeerde…
…zag ik voor m'n auto een bankje…
…en een bushalte.
En op een bord stond de tekst: Paul Smith Junior College.
Ik stond echt versteld.
Dat is waar m'n vader studeerde toen hij die liefdesbrieven schreef.
Ik kon het niet geloven. Ik wist dat het iets betekende.
Want naast het bankje stonden twee herten.
Ze stonden langs de weg en bleven maar naar me staren.
Een van de herten had enorme tieten.
De andere had hier wit poeder, praatte honderduit en wees me de weg.
Dat was wel even overduidelijk.
Maar het inspireerde me wel om door te gaan.
Ik wil m'n ouders beter begrijpen…
…zodat hun leven misschien anderen kan helpen om hun leven beter te begrijpen.
Voor deze show heb ik hun spullen nog eens bekeken.
Ik vond een doos met belastingaangiften die niet waren weggegooid.
Ik keek in een FedEx-envelop en vond dit.
Ik was het bestaan hiervan vergeten.
Het is de enige brief die m'n vader me schreef.
'Beste Jeff. Ik ben niet zo goed in brieven schrijven.
Maar wat ik te zeggen heb, moet worden verwoord.
De meeste vaders houden van hun kinderen, maar weinigen zien ze ook als vrienden.
Ik weet niet of je begrijpt wat ik bedoel…
…maar dat komt vast wel als je ooit zelf kinderen hebt.'
Nou, pap…
Ik heb 11 abortussen bekostigd. Ik weet niet of je dat bedoelt.
Maar ik snap je wel.
'Ik wil terugdenken aan de vreugde die je me door de jaren heen hebt gegeven.
Aan hoe we samen om domme dingen lachten als we naar huis reden na karate.
En natuurlijk aan toen je meedeed aan het staatskampioenschap met je school.'
We wonnen nooit. Hij zit me gewoon te kloten.
'Ik denk aan hoe hard je werkte toen je begon bij Clinton Manor.
Je profiteerde er nooit van dat je zoon van de baas was.'
Dat voelde goed.
'Ik denk aan toen je spaghetti naar me gooide.'
M'n moeder startte spaghettigevechten.
Als ze 'spaghetti, één, twee, drie' zei, begonnen we met spaghetti te smijten.
M'n zus en ik doen het nog steeds. Een echte aanrader.
'En vandaag, Jeff, zag ik je je schooldiploma in ontvangst nemen.
We praten bijna nooit over je moeder, maar we denken wel aan haar.
Ze is vast erg trots op je.
Ik heb door de jaren heen weinig liefde laten zien, maar die is er wel.
Sorry als ik je afkapte als je wilde praten.'
We draaiden lange dagen.
Als ik met m'n vader wilde praten, moest dat in een inloopkoelkast.
Dus al onze gesprekken waren kort. En onze tepels waren hard.
'Sinds het overlijden van je moeder heb ik weinig tijd gehad voor jou en je zus.
Het was lastig vanwege de groei van de zaak…
…en omdat ik 's avonds op pad was in plaats van bij jullie.
Als je een traditioneel gezinsleven hebt gemist, bied ik m'n excuses aan.
Ik wil afsluiten door te zeggen dat je geweldig bent.
Ik kan me geen betere zoon wensen.
Je bent aardig, hebt een goed hart en bent verstandig.
Blijf zo, Jeff. Dan ben je altijd gelukkig en gaat het leven je goed af.
Ik zal altijd van je houden en je zien als vriend. Je vader.'
Met een uitroepteken.
Pap, als je trots op me bent, stuur me dan een teken.
Dank je wel, pap.
Misschien na de voorstelling.
Ik ben een bofkont.
Ik had geweldige ouders en ze hebben me net genoeg opgevoed.
Als je zulke klappen krijgt als je jong bent, verandert het je.
Sommigen van jullie weten dat.
Soms is toekomstplannen maken moeilijk als het voelt of alles in de soep loopt.
Soms is het moeilijk om close te worden met mensen omdat ze kunnen verdwijnen.
Ik doe mijn best.
Soms zet ik een nepglimlach op in de hoop dat het een echte glimlach wordt.
Dat werkt meestal wel.
En m'n maat Mark zit daar. Hoi, Mark.
Hij stelde voor om samen een comedycursus te doen. Hij zag wat in me.
Dus wij naar die cursus. Ik had niks te verliezen.
Ik was een mollige loser die bij m'n opa in New Jersey woonde…
…en ik vond die cursus geweldig.
Ik was nergens zo enthousiast over geweest sinds ik karate deed.
Ik kon mijn levenservaringen vertalen naar iets leuks, iets wat geneest.
Een van m'n eerste grappen ging als volgt:
Laat je opa nooit een blind date voor je regelen.
Ze deed de deur open en ik zag het gelijk. Lelijk.
Zo heette ze, Lelijk.
Haar Hebreeuwse naam was Yech.
Ik deed erg m'n best, deelde flyers uit. Alles om op te kunnen treden.
Uiteindelijk zag de mc van de beste comedyclub in New York me wel zitten.
Hij nodigde me uit bij de eettent tegenover de club.
Na de shows gaf hij me tips, aanwijzingen en advies.
Niemand had ooit in me geloofd. Het was zo cool.
Op een avond zei hij: Jeff, ik denk dat je acteur kunt worden.
Je moet acteerlessen nemen.
Hij zei: Weet je, ik geef je je eerste acteerles.
Het was twee uur 's nachts. Hij zei: Ik woon vlakbij.
We gingen naar zijn appartement.
Hij zei: We beginnen met ademoefeningen. Doe je ogen dicht.
Hij legde zijn hand hier. Hij zei: Relax.
Ademen, Jeff.
Jeff, je ontspant je niet. Hou je ogen dicht, relax.
Adem in, Jeff. Ontspan je.
Toen z'n hand ongeveer hier was…
…had ik het door en stapte ik achteruit.
Ik zei: Hé, man, ik pas. Ik moet gaan.
Mijn opa wacht op me in New Jersey.
Ik voelde me vernederd.
Toch ging ik elke avond terug naar die comedyclub.
Die mafkees zou me niet weerhouden van m'n droom om stand-upcomedian te worden.
Soms heb ik zelfs het gevoel dat ik hem dankbaar moet zijn.
Hij liet me zien hoe hard showbusiness kan zijn.
En hij is vanavond hier. Geef hem een applaus.
Henry, ik dacht al dat jij het was.
Even goede vrienden.
Mijn kleine vriend denkt er nog aan terug.
soms voel ik me een moederloos kind
ver van huis
ja, ver van huis
Elke avond na m'n optreden ging ik naar het station hier vlakbij.
Dan pakte ik snelbus 114 naar New Jersey…
…waar ik woonde met m'n 78-jarige huisgenoot.
M'n moeders vader, m'n opa Jack.
M'n grote vriend, m'n beste kameraad, m'n zielsverwant.
We aten elke maaltijd samen. We droegen elkaars kleren.
Al mijn vrienden werden zijn vrienden.
Toen hij 79 werd, gaf ik een verjaardagsfeestje.
Hij zei: Champ, zeg dat ik 80 ben. Dan krijg ik betere cadeaus.
Overdag gingen we naar z'n doktersafspraken.
's Avonds probeerde ik in New York op de bühne te komen.
Opa gaf me altijd een paar dollar voor de bus en een banaan.
Dan zei hij: Champ, neem een banaan mee voor onderweg.
Je weet maar nooit of je opeens kaliumtekort hebt…
…of vast komt te zitten in het verkeer of iemand ontmoet.
Dan kun je 'm als dildo gebruiken. Pak aan.
Als je verdrietig bent, kan hij je eraan herinneren om te glimlachen.
Het was ook zijn manier om te zeggen dat hij altijd bij me was.
Hij was er altijd voor me.
Zelfs toen ik als baby bij hem over de vloer kroop.
Oma Helen was thee aan het zetten en struikelde over mij met de ketel.
Er viel wat kokend water op me. Op deze plek.
En ik heb nog steeds een litteken, maar het is niet erg.
Want opa Jack pikte me op met zijn grote handen…
…en rende naar de spoedeisende hulp. De energie van een wereldkampioen.
Hij was een gepensioneerde bouwvakker uit The Bronx.
Een stoere vent.
Hij noemde zichzelf wereldkampioen.
Zie je z'n ring daar?
Die ring is een stalen bout…
…van een buitgemaakte nazi-onderzeeër uit de Tweede Wereldoorlog.
We hebben tijdens die oorlog maar één nazi-onderzeeër buitgemaakt.
De U-505, en hij is te zien in een museum in Chicago.
Hij werd naar de VS gesleept om te leren hoe de technologie werkte.
En mijn opa Jack was een scheepsbouwer in Baltimore.
Zijn ploeg werkte een paar dagen aan deze buitgemaakte nazi-onderzeeër.
Dus hij verwijderde een bout en maakte er een ring van.
Hij tikte die ring op dingen voor geluk en droeg 'm zijn hele leven.
De energie van een wereldkampioen.
Zijn vrouw was al een poos overleden, mijn zus studeerde in een andere stad.
We waren twee gekken die in het huis waar ik was opgegroeid woonden.
Soms kwamen er vrienden langs en speelde ik op mijn elektrische gitaar.
Dan zong opa Jack in de woonkamer de blues.
morgen voel ik me
hetzelfde als de dag daarvoor
ik ga m'n koffers pakken en ga ervandoor
Ik was 23 en probeerde m'n leven te beginnen.
Ik vroeg me af hoelang ik voor opa zou kunnen zorgen.
Toen hij aan het herstellen was van een zware operatie…
…stelde een maatschappelijk werker voor om een verzorgingstehuis te bezoeken.
Het was een mooi tehuis, maar ik wist dat dat niets voor ons was.
Ik wist dat we samen zouden blijven.
Er was een organisatie die aan de deur kwam…
…keek of alles oké was en opa een warme maaltijd gaf.
Zo kon ik in New York mijn droom najagen.
Een dikke pluim voor Meals on Wheels. Geweldige mensen.
En ik wed dat er hier vanavond mensen zijn die verzorgers zijn.
Petje af.
Want ik weet hoe moeilijk het is om voor iemand te zorgen…
…die niet voor zichzelf kan zorgen.
Ik beloof je dit. Later kijk je met trots terug op deze tijd in je leven.
Dat beloof ik.
Opa had een geweldige verpleegster, een Jamaicaanse dame, Lily.
Ze zei altijd: Mensen zijn twee keer kind.
Als ze net geboren zijn en als ze sterven.
Zo voelde ik dat echt met opa Jack.
Hij kwam een keer midden in de nacht m'n kamer binnengestrompeld.
Hij zakte in elkaar over m'n voeteneind. Z'n benen bungelden over de rand.
Hij had veel pijn. Ze hadden ribben gebroken voor z'n operaties.
Hij was duizelig en sliep de hele nacht…
…met m'n enkel in z'n hand.
Voor contact of warmte…
…zoals een klein kind soms z'n moeders hand vasthoudt.
Toen we wakker werden, schaamde hij zich niet.
Hij legde zich neer bij de situatie.
Hij zei: Ik weet dat ik een lastpak ben.
Maar kun je me misschien overeind helpen?
Ik rende om het bed heen en ik gaf hem mijn hand.
Hij gaf me een handdruk. De handdruk van een wereldkampioen.
En hij trok zichzelf op, rib voor rib.
Als een bokser.
Tot hij rechtop stond.
Ik zei: Opa, gaat het?
Hij glimlachte en zei: Was ik maar een ring aan m'n schatje d'r hand.
Dan zag ik, telkens als ze aan haar kont krabde, het beloofde land.
En zo begonnen we onze dag.
Hij verloor nooit z'n swagger.
Wat er ook gebeurde.
Hij had zelfs een vriendin. Sarah. Hij kende haar van de dagbesteding.
Hij zei: Als het om romantiek gaat, kan een klein gebaar veel betekenen.
Voor haar verjaardag zijn ze gaatjes in haar oren gaan prikken.
'Ze moesten haar vasthouden, maar het is gelukt.'
Hij wilde niet dat Sarah hem bezocht in het ziekenhuis.
Hij wilde niet dat ze hem zag als minder dan een Superman, een wereldkampioen.
Ik was een keer bij hem op bezoek.
Toen haar naam ter sprake kwam, knapte hij gelijk op.
Hij zei: Ik wil met haar praten. Champ, bel haar voor me.
Dus ik belde haar. Dat was de laatste keer dat ze elkaar spraken.
'Hé schat, met mij.
Je bent toch niet zwanger, hè?
Oké, ik kom zo met mijn gulp open.
Hoe dan ook, schat, hopelijk gaat het postkantoor niet failliet…
…doordat ik je al een tijdje geen liefdesbrief heb gestuurd.
Heb ik al die tijd gedroomd dat het leven mooi is als juwelen?
Waren al die keren dat ik over je heb gedroomd…
…niet meer dan luchtkastelen?
Oké, Mama, Wildflower, Zaza, Falanga.
Ik wilde je stem even horen.
Binnenkort ga ik weer als een tierelier. Dan kom ik je halen.
Dan gaan we een ketting kopen bij je oorbellen.
Oké, schatje.
Op naar de top.
Doei.'
Hij zei: Champ, je had haar moeten zien.
Eén gouden knopje in elk oor.
Prachtig.
Oké.
Maak dat je wegkomt.
Fijne voorstelling. Neem een banaan mee voor onderweg.
Hier is de ring.
Als ik soms de energie van een wereldkampioen nodig heb…
…tik ik met deze ring ergens op en ik denk aan opa Jack.
Soms denk ik aan die meid in Denver die ik heb gevingerd, maar…
…ik denk vooral aan opa Jack.
Deze ring is niet alleen een symbool van goed dat kwaad overwint.
Het is een symbool van veerkracht.
Opa Jack hield het langer vol dan z'n vrouw, z'n dochter, z'n lichaam.
Hij klaagde nooit en had nooit medelijden met zichzelf.
Hij leerde me op alles voorbereid te zijn en door te zetten.
Onze volgende gast is een jonge komiek die voor het eerst op tv is.
Dames en heren, applaus voor Jeffrey Ross.
O, man.
Dit schreef m'n vader voor m'n moeder.
Het heet 'Eet niet zo veel brood'.
je glimlach straalt als een bloem zo mooi
je haar valt omlaag als druppels na de dooi
je ogen zijn als open zeeën blauw van kust tot kust
waarom heb je een kont als een vrachtwagen?
eet niet zo veel brood
Het gedicht dat ik daarna voorlas, was er eentje van m'n moeder…
…als antwoord op het zijne.
Dat heette 'Trek een shirt aan. De kinderen zijn bang.'
Dankzij comedy heb ik de wereld gezien.
Ik heb opgetreden in Australië, Nieuw-Zeeland, Afrika, heel Amerika.
Zelfs in oorlogsgebieden in het Midden-Oosten.
Maar ik kreeg pas echt m'n zwarte band in roasten…
…toen twee van de beste comedians, Chris Rock en Dave Chappelle…
…me uitnodigden om mee te gaan naar Londen als verrassingsgast…
…bij hun optredens in de O2 Arena.
Ik mocht doen wat ik wilde.
Dus ik stond voor 15.000 mensen…
…en begon te praten over koningin Elizabeth.
Dat horen Amerikanen niet te doen.
Buckingham Palace was niet ver van daar.
Ik zei: De koningin doet me denken aan mijn overgrootmoeder Rosie.
Ze hielden allebei hun gekke families bij elkaar.
De koningin had net twee corgi-puppy's geadopteerd.
Ik zei: Wauw, puppy's adopteren als je 96 bent.
Dat is nog eens optimistisch.
'We worden samen oud, m'n kleine Jubilee, Bubilee.'
Ze waren een geschenk voor haar man, prins Philip.
Hij was toen 99 en lag in het ziekenhuis.
Ze gaf hem twee corgi's als beterschapscadeau.
Echt lief, maar ik zag het meer als een publiciteitsstunt.
Want dat was dezelfde week dat Meghan Markle op tv was…
…en zei dat de koninklijke familie racistisch is.
De meesten van ons dachten: bedankt, rechercheur Markle.
Beweer je dat deze melkflessen van rond de 100…
…die kronen en capes dragen…
…en in kastelen wonen en 70% van de planeet koloniseerden…
…misschien een ouderwetse kijk op ras hebben?
Hoe heb je die zaak opgelost, rechercheur?
Scotland Yard wil je spreken.
De rest van ons nam aan dat de koningin op een dag in Buckingham Palace zei:
O, Philip, ik heb met Harry gesproken.
Goed nieuws, er komt eindelijk een neger bij de koninklijke familie.
O, een Fresh Prince.
Geen incestbaby's meer om voor te zorgen.
Pups, laten we het vieren.
Philip, neuk me nog een laatste keer.
Het is theetijd.
Ik beveel je je theezakje met je koningin te delen.
Laat die 99 jaar oude ballen in m'n mond zakken.
Philip, geef me een parelketting.
Op deze echte parelketting.
Philip, eet mijn shepherd's pie nog een laatste keer.
Pups, van het bed.
Philip, neuk me alsof het 1939 is.
We hebben net Barbados gekoloniseerd.
Weet je nog?
O, Philip, ik kom.
Ga…
God behoede…
…mij.
O, schat.
Goed gedaan, Philip. Goed gedaan, ouwe jongen.
O, Philip.
Ze gaf hem twee puppy's.
Hij stierf drie dagen later.
Prins Philip stierf dezelfde dag als een van m'n favoriete rappers, DMX.
Ironisch genoeg was het prins Philip die zich op z'n sterfbed afvroeg…
…waar z'n honden waren.
Dat was een geweldig optreden.
Een geweldig optreden.
Maar optredens komen en gaan.
Belangrijker zijn de vriendschappen die we maken.
Comedians zijn mijn soort volk.
Eerst en vooral ben ik een comedian.
Daarom doet het zo'n pijn dat onlangs…
…in een periode van acht maanden drie goede vrienden zijn overleden.
De Mount Roastmore van comedy.
Door die jongens huilde ik van het lachen.
Ik ben de enige die over is om het verhaal te vertellen.
Zijn er hier fans van Norm Macdonald?
Norm had een leuke grap. Hij vertelde 'm twee keer per jaar.
Hij zei: De zomertijd komt eraan.
Ik geef het zes maanden.
Een van m'n eerste betaalde gigs…
…was openen voor Norm Macdonald in een comedyclub in New Jersey.
Hij was nog niet beroemd, had ondergrondse volgers.
Hij was een unieke Canadees met een vreemd accent.
Het publiek snapte hem niet altijd. Vier van de zeven shows waren een flop.
Na een goede show gingen we backstage pokeren tot de volgende show.
Maar na een fiasco ging Norm, om redenen die ik nog steeds niet begrijp…
…bij de uitgang gaan staan en zei hij iedereen gedag.
Iedereen voelde zich ongemakkelijk.
Norm was iedereen altijd één stap voor.
Ik wou dat hij eerlijker was geweest over z'n gezondheid.
Dan hadden we hem een mooi afscheid gegeven.
Fans van Gilbert Gottfried?
Mijn maat, Gilbert. Daar is hij.
Een van zijn laatste optredens.
Hij verraste me tijdens een show en vertelde een lange, gestoorde grap…
…over orale seks met zijn dode oma.
Op de begrafenis zei ik: Gilberts grappen zijn onbevreesd, meedogenloos en rebels.
Toch is hij zo innemend dat hij ons kan laten lachen…
…om een grap over seks met een lijk.
Toen keek ik naar zijn kist en zei: Nu is het minder grappig, hè?
Z'n vrouw, Dara, belde me onlangs.
Ze wilde haar tieners, Gilberts kinderen, meenemen naar deze show.
Ik zei: Hun vader is nog niet zo lang dood.
De show is mogelijk te intens voor ze. Misschien is het te vroeg.
Dara zei: Nee, ik wil dat ze zien dat jij iets soortgelijks hebt meegemaakt…
…en dat het goed met je gaat.
Het gaat niet alleen goed met mij, maar ook met hen.
Lily is net begonnen met een filmopleiding.
En Max heeft net z'n eerste tiet gevoeld.
Goed zo, vriend.
Ik kom graag bij jullie eten.
Ik mis aan tafel zitten met Gilbert.
Soms zongen we liedjes van Fiddler on the Roof.
Jeff, ik zit in de auto. Ik zit hier en ik mis je.
Dat laatste kwam er raar uit. Zo gaat dat als je ouder wordt.
Ik hou van je. Fijne avond.
Bedankt voor 't uitnodigen van m'n dochters. Ik moet linksaf. Dag.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou, Bob.
Bob Saget, Amerika's vader.
Zoals Bill Cosby.
Maar Bob liet mensen op de ouderwetse manier indutten.
Hij sprak over zijn werk voor de Scleroderma Research Foundation.
Luister, ik wens jullie allemaal een vriend zoals Bob in je leven.
Hij was de beste. Hij zei altijd dat hij van je hield.
Elk gesprek. Je hoorde het net ook.
Bob predikte positiviteit.
Hij deed niet aan negativiteit en leerde me de haters te blokkeren.
Hij deed een paar Broadway-shows en was daar erg trots op.
Hij was een grote tv-ster en wereldwijd bekend.
Bob was graag comedian. Hij leefde het leven van een stand-up.
Hij stierf zelfs als een comedian. Sommigen van jullie kennen het verhaal.
Hij was in Florida. Hij gaf een geweldige show.
Eenmaal terug in z'n hotelkamer gleed hij uit en stootte hij z'n hoofd.
Dat vond ik perfect voor de presentator van America's Funniest Home Videos.
Die mag je gebruiken, Bob.
Of: die mag je gebruiken, Bob.
Hij zat ingewikkeld in elkaar.
Ik miste Bob echt toen de pandemie toesloeg.
Mijn relatie was net voorbij en Bob was er niet…
…met de gebruikelijke peptalks of broodjes pastrami.
We hebben het allemaal meegemaakt. Het was een zware tijd.
Al m'n shows waren afgelast. Ik zat alleen thuis.
Ik was voor 't eerst in m'n leven eenzaam.
Ik denk dat m'n ex medelijden met me had, want op een dag gaf ze me een zwerfhond.
Een Duitse herder die ze op straat had gevonden.
Hoe oud kan een hond zijn?
Deze hond moest begin veertig zijn.
Kale plekken, slechte tanden, een fles scotch onder haar arm.
Twee mille schuld bij Michael Vick.
Ik wil deze hond niet. Deze hond heeft een probleem.
En ik ben allergisch en bang voor honden.
Maar het was alsof het universum me uitdaagde om van deze hond te houden.
Ze had een thuis nodig. Ik had een maatje nodig.
Ik verzorgde haar, gaf haar medicijnen.
We werden besties. Het was een pandemie. We werden afhankelijk van elkaar.
Als ik terugkwam van boodschappen doen, hoorde je dit…
Waarop de hond zo reageerde…
's Avonds gingen we buiten naar de maan staren.
Samen huilden we naar de volle maan. Dat vond ze geweldig.
Op een ochtend werd ik wakker en zag ik dat haar staart kwispelde.
Ik dacht: hé, ze is gelukkig.
Misschien ben ik gelukkiger. Dat gaan we vieren.
We gingen voor de eerste keer naar een hondenpark.
Het barstte daar van de perfecte poedels. Die liepen recht overeind te vapen en zo.
Ik loop naar binnen met m'n hond, de gebochelde van het hondenpark.
Mijn hond stond daar de verkeerde kant op te blaffen.
Tennisballen landden op haar snuit.
Ze druppelde menstruatiebloed.
De arme meid was niet geholpen. Iedereen stond te staren.
Een dame zei: Heb je een straathond geadopteerd?
Ik zei: Nee, ik ben haar acteercoach.
Niks aan de hand. We oefenen voor een film.
Ze wordt aangereden door een bus in een Martin Scorsese-film.
Dat is Barbra Streishond. Respecteer die naam.
'Is ze een straathond?' Denk je soms dat ik m'n hond aftuig en dan hier kom…
…om met haar te pronken, idioot?
Natuurlijk is dit een straathond.
En natuurlijk hou ik haar.
Bij haar foto op Instagram schreef ik: Ze heeft haar gouden mand gevonden.
Ontelbare likes.
Iedereen vond het zo lief. M'n inbox zat al snel bomvol.
Berichten van wanhopige dierenasiels tijdens de pandemie.
Asher, speel eens wat droevige hondenreclamemuziek.
Jullie weten toch hoe dit werkt?
Ik kreeg een bericht.
'We hebben hier nog een Duitse herder.
Ze is nog een puppy.
En als we binnen 12 minuten geen thuis voor haar vinden…
…moeten we haar op haar snuit slaan…
…en als smoothie aan de andere honden voeren.'
Wat?
Daar zat ik dan.
Ik had nog nooit een hond gehad en opeens zat ik alleen thuis…
…met twee Duitse herders.
Echt wel.
En ze weten dat ik Joods ben.
Elke ochtend.
'Word wakker, Jood. Hondenpark, schnell.
Waar heb je de hondensnoepjes verstopt?
Waar zijn de snoepjes, Jood? We ruiken hondensoepjes.
Waar zijn de hondensnoepjes?
Je kunt ze beter aan ons geven dan dat we ze zelf vinden.
Waar zijn de snoepjes? Zijn ze op zolder?
Waar zijn je papieren, Jood?
We moeten plassen. Waar zijn je papieren?'
Ze heten Ausch en Schwitz.
Ik hou van ze, maar ik schop ze voor tijdens de Holocaust overleden Joden.
Fuck niet met de Joden. Ze vinden het grappig.
De meeste honden zijn bang voor vuurwerk. Die van mij zijn er dol op.
Het herinnert hen aan de gloriedagen.
Pootje.
Ze zijn slechte waakhonden. Als iemand ooit zou inbreken…
…zouden ze zeggen: De Jood is daar.
Hij slaapt daar.
Nietsvermoedend.
Dit is je kans.
De kleine heb ik Nipsey genoemd.
Ze heeft alles van de oudere hond geleerd, dus ze loopt de trap af of ze mank is.
Ze stapt in de auto als een oude hond.
Twee benen omhoog en dan wacht ze tot ik haar zo oppak.
De oude noem ik Nana.
Kijk haar toch, ze is een oma.
Ik weet niks over haar. Ze is een straathond.
De dierenarts zei dat ze kon zien dat Nana veel puppy's had gebaard.
Ze heeft rare bulten op haar lichaam, ze is dement en haar poten doen pijn.
Dus soms blaas ik wat wietrook in haar gezicht.
Kom hier, Nana.
En dan zie je hoe haar glaucoom zichzelf corrigeert.
Dan kijkt ze me aan met die naziblik van haar.
'Jij bent een van de goeden.'
Op een dag in het hondenpark speelde Nana met de andere honden.
Ze speelde en opeens struikelde ze.
En haar poot ging zo.
Als een oude hond valt, is dat eng.
Dus ik pak haar op en ik draag een herdershond van 45 kilo…
…naar de auto om naar de dierenarts te gaan…
…met hetzelfde gebonk in mijn borst dat ik decennia eerder voelde…
…toen ik voor de laatste keer met opa Jack naar het ziekenhuis ging.
Ik tikte zelfs met z'n ring op het hek van het park…
…en dacht: misschien is dit het einde.
Ik weet niet of ik nog voor deze hond kan zorgen.
Eenmaal bij de dierenarts moest ik de beslissing nemen om afscheid te nemen.
Dat had ik nog nooit meegemaakt. Klap als je dit hebt moeten doorstaan.
Ik huilde als een klein kind.
Ik belde m'n neef Ed en vroeg: Kun je naar de dierenarts komen met Nipsey?
Ik wil dat ze afscheid neemt van Nana. Dat moeten we doen.
En kun je biefstuk meenemen voor Nana's laatste maaltijd?
En ik zat op de grond bij de dierenarts te wachten met Nana.
Ik hield haar poot vast…
…en bedankte haar dat ze mijn pandemiemaatje was.
Toen keek ze op en zei:
je nam me in huis
ik was alleen
ik mocht verharen
door heel je huis heen
we knuffelden in bed
als man en vrouw
ik heb je vlooien gegeven
ik dank m'n leven aan jou
je bent een van de goeden
Na ongeveer anderhalf uur kwam mijn neef Ed opdagen…
…met de andere hond en de biefstuk.
Inmiddels was het onvermijdelijke gebeurd.
Ik had honger.
Nana keek me aan en dacht: gaat die Jood m'n laatste maaltijd opeten?
Ik stak mijn hand in m'n jaszak.
Daar vond ik een gekneusde banaan die ik heel de dag bij me had gedragen.
En ik at m'n banaan op.
En Nana at haar biefstuk.
En we hebben nog een laatste keer gelachen.
De dierenarts kwam de injectie geven.
En net toen de dierenarts de naald in Nana's vacht duwde…
…om de spanning te doorbreken…
…zei ik: Ik ben van gedachten veranderd.
Nana opende één oog alsof ze wilde zeggen: Te vroeg, klootzak.
En ze opende haar andere oog.
Ze keek nog één keer in mijn ogen.
Ze zei:
ik heb je nooit gehoorzaamd
apporteren kan ik niet
ik ben de enige nazi die bevelen niet als verplicht ziet
maar jij, je hebt nooit kritiek op me
jij, je houdt gewoon van me
ik heb de tepels van een ouwe taart
maar ik kwispel met mijn staart
je bent een van de goeden
Willen jullie met me huilen? Het voelt goed.
Denk aan wie in gedachten bij je is en laat je gaan.
Een paar weken later stuurde de dierenarts Nana's as.
Ik wist niet wat ik ermee moest.
Nipsey en ik spraken een dankwoord uit omdat een Jood een nazi had gecremeerd.
En toen hebben we haar als joint opgerookt.
Dat zou Nana ook gewild hebben.
Maar ik weet nog dat ik dacht: hoe is het zover gekomen?
Ik wilde geen huisdier.
Nu huil ik om een schurftige, antisemitische teef.
Maar door zoiets zie je de kracht van liefde.
De kracht van vriendschap.
Na verlies komt er iets op je pad om die ruimte in je hart op te vullen.
Maar je moet het wel toelaten. Je moet ervoor openstaan.
En dat deed Nana voor mij.
Soms heb ik het gevoel dat ze het nog steeds doet…
…want mijn oncoloog komt uit Duitsland.
Het is net alsof Nana terug is om voor me te zorgen.
'Jeff, we hebben goed nieuws en slecht nieuws.'
Oké, dokter, wat is het slechte nieuws?
'Je moet zes maanden chemotherapie ondergaan.'
Verdomme. Wat is het goede nieuws?
'Je bent al tijden kaal.'
Toen ik de ochtend na de operatie wakker werd, deed m'n hele lichaam pijn.
Er kwamen katheters uit de Lincoln Tunnel en de Holland Tunnel…
…en uit de Verrazzano-brug.
Ik wrijf in m'n ogen kijk omlaag.
Ik zie een dienblad met cafeïnevrije koffie en een banaan.
Ik kon m'n ogen niet geloven.
M'n dokter komt binnen. Ik zeg: Dokter Lenz, moet ik nu echt eten?
Ik ben de helft van m'n dikke darm kwijt.
Hij zei: Ja, de dikke darm is erg veerkrachtig.
Hoe sneller je eet, hoe sneller we weten dat alles werkt.
Dus ik at m'n banaan op.
En ik tikte opa's ring tegen het bed en dacht aan hem.
Ik dacht niet aan de stoere wereldkampioen.
Ik dacht aan de man voor wie ik had gezorgd.
En daar zat ik dan.
Ik was hem.
Van verzorger naar zorgontvanger.
En de chemo was zwaar. Sommigen van jullie weten dat.
Maar het was niet zo moeilijk als toen m'n moeder het moest doormaken.
Voor mij ging het zelfs zo goed dat ik de laatste sessie niet hoefde te doen.
'Jij bent de enige mens ooit die dikker is geworden tijdens chemotherapie.'
Aan het eind van het jaar wilde ik naar New York gaan voor deze shows.
Dus ik zei: Dokter, mag ik gaan? Mag ik reizen? Mag ik werken?
Hij zei: We plannen een vervolgcolonoscopie…
…en dan zien we wat we zien.
Ik probeerde me geen zorgen te maken, maar dat deed ik natuurlijk wel.
De avond voor de colonoscopie lag ik in bed…
…en dacht ik: vorige keer deed ik m'n ring af.
Ik legde 'm in m'n la en die colonoscopie ging niet zo goed.
Dit keer hou ik 'm om.
Om kwart voor zes 's morgens neem ik een Uber naar de kliniek.
Ik lig op het bed te wachten.
Niet als Jeff Ross de Roastmaster. Ik ben Jeff Lifshultz.
Gewoon een man in een patiëntenhemd en sokken.
De patiënten in deze grote kliniek worden gescheiden door gordijnen.
Ik zie glimpen van de andere patiënten en ik hoor ze door de gordijnen…
…antwoord geven op de vragen die ze je stellen…
…voor je een medische ingreep ondergaat.
Er komt 'n aardige verpleegster binnen. Ze heet Angie en zegt:
Meneer Lifshultz, u moet uw ring in dit zakje doen.
Ik vraag of ik 'm om mocht houden en ze zegt dat het tegen de regels is.
Maar ze regelt dat ik een waiver kan tekenen.
Dan stelt ze me wel duizend vragen…
…over het medisch verleden van m'n familie en mij, over al mijn medicijnen.
Ze vraagt naar dingen die ik heb gedaan en kleuren.
Ik doe m'n best om al die vragen te beantwoorden.
Ik ben moe. Ik was de hele nacht wakker. Ik heb niet geslapen, niet gegeten.
Ik ben nerveus.
Eindelijk zegt ze: We zijn bijna klaar, maar we moeten dit aan iedereen vragen.
Ze leunt voorover en zegt:
Denk je er weleens over om jezelf wat aan te doen?
Heb je een sterk netwerk waar je altijd op kunt bouwen?
En ik begin te huilen.
Ik weet niet waarom.
Ik wuif haar weg, schud m'n hoofd en ze vraagt de volgende vraag.
Om de een of andere reden hou ik haar tegen.
Ik zeg: Angie, kun je dat herhalen?
'Denk je er weleens over om jezelf wat aan te doen?
Heb je een sterk netwerk waar je altijd op kunt bouwen?'
Ik blijf huilen en ik weet niet waarom ik tranen met tuiten huil.
Omdat ik door m'n alopecia geen wimpers heb…
…branden de zoute tranen m'n ogen.
Ik kan niet zien en ik kan nauwelijks praten en het is…
Ik word verdoofd, alles is wazig.
Voor ik het weet, zit ik bij m'n maat Eddie in de auto.
Ik probeer hem alles uit te leggen en ik kom er niet uit zonder te huilen.
Eenmaal thuis probeer ik het opnieuw.
Nu huilen we allebei en ik zat daar…
…tot ik besefte dat ik huilde voor de andere mensen…
…die ik door de gordijnen had gehoord.
Mensen zonder goed antwoord op die vragen.
Ik besefte dat de uitslag van m'n colonoscopie niet belangrijk was…
…omdat ik een telefoon vol noodcontacten had.
Het gaat niet alleen om het gevecht. Het gaat om het leger.
Al mijn vrienden die in m'n ziekenhuiskamer zaten…
…met donuts en een gitaar en de hele nacht bij me zaten.
En toen ik naar huis mocht…
…zat m'n maat John Stamos op me te wachten…
…met dat lelijke kind van 'm.
Mijn zus Robyn, die alles liet vallen om twee maanden voor me te zorgen.
Inclusief spaghettigevechten.
Toen ze weer aan het werk moest, regelde ze hulptroepen.
Tante Donna kwam voor me zorgen, net als toen ik klein was.
M'n neef Aaron en nicht Rona, die hier vanavond zijn, kwamen ook.
Ze maakten alle recepten van overgrootmoeder Rosie.
Een buurvrouw die ik amper ken, maakte bananenmuffins.
Ze legde ze bij m'n voordeur…
…voor het verplegend personeel als ik om de week op dinsdag chemo had.
Het gaat om het leger en met trots zeg ik dat wat er ook in me zat…
…door ons de kop is ingedrukt.
Ik voel me geweldig.
Ik heb m'n poortkatheter nog, voor het geval dat.
Maar ik voel me echt goed.
Mijn hele leven heb ik al een geweldig leger.
M'n maat Mark, die zei dat ik stand-upcomedy moest proberen.
Mijn maat Jordan, die wilde dat ik een colonoscopie deed.
Mijn agent Stacy, die 10% van dit optreden krijgt.
Het zijn niet alleen vrienden en familie.
Maar ook het publiek. Jullie zijn leger. Omdat jullie me een doel geven.
Doel.
Een reden om minder rood vlees te eten…
…zodat ik mijn missie kan voortzetten.
Mijn levensmissie om de wereld te helen.
Om mensen te genezen door roasting.
Dus als je nu iets intens meemaakt…
…sta dan op en verdien je banaan.
Als je iets te vieren hebt, sta dan op.
Als je gewoon een viezerd bent, sta dan op.
Hallo, mevrouw. -Hoi. Hoe gaat het?
Geweldig. Wat speelt er in jouw leven, schat?
M'n zus heeft alvleesklierkanker. -Je zus heeft alvleesklierkanker.
Hoe heet ze? -Vicky.
Vicky? En hoe gaat het met jou? Zorg je voor haar?
En je kapper? Heeft die ook kanker?
Ziet het er zo slecht uit? -Nee, het is prachtig.
Alsjeblieft. Ik hou van je.
Bedankt voor het delen. Ik hoop dat het oké gaat met je zus.
Wie nog meer? O, fuck.
Hier heb ik geen tijd voor.
Morgen is m'n vrije dag. Dit wordt een nachtje doorhalen.
Het is alsof Dilbert een trollenpop heeft geneukt.
Dit is te veel voor mijn brein.
Ik hoop dat hij kanker heeft.
Zo'n vreemd stel heb ik nog nooit gezien.
Ieder z'n meug. Wie gaat 'm vangen?
Eleanor. Asher, tromgeroffel alsjeblieft. Deze vrouw is 140 jaar.
Kijk dan. Zelfs de gezichten op papiergeld zijn jonger.
Eleanor, dit is een groot moment. Ben je er klaar voor?
Je hebt toch versterking?
Goed. Eleanor, let op.
Dit is belangrijk. De hele Netflix-special staat of valt ermee.
Vang deze banaan.
Dat was niet eens close.
Maar het gaat om het proberen.
Drie jaar geleden belde ik de zelfmoordlijn.
Ze zeiden: Heb je een pistool? Ik zei: Nee.
Toen zeiden ze: Bel over een kwartiertje terug.
Waar heb je 't in hemelsnaam over?
Ik ken je pas drie minuten en ik wil zelfmoord plegen.
Deze ouwe trut eet haar banaan op terwijl de show nog bezig is.
Echt geweldig.
Hoi. -Ik heet Gary.
Op m'n elfde zijn m'n handen eraf geknald.
Dit is een positief verhaal. Daarna ging ik naar de kunstacademie.
Ik was 30 jaar lang een succesvol ontwerper, nu gepensioneerd.
Ik ben hier voor je show. -Geweldig.
Kijk eens, man. Je bent een inspiratie.
Dit is een moment voor een boks, maar dat is niet gepast.
Hoe zeg jij 'fuck you' tegen iemand?
Je moet gewoon…
Wat een kanjer. O, mijn god.
Je moet je aanpassen. -Je moet je aanpassen.
Dat is een geweldige levensles.
Dit is mijn prachtige vrouw. -Dat arme mens is nog nooit gevingerd.
Hier is ook een banaan voor haar.
Ik hou van je. Onder je arm.
Wie gaat dat overtreffen?
Hierboven.
Waar? -Hier.
Alles kits? -Hoi.
Alles goed? -Ik vier dat ik vijf jaar gescheiden ben.
O, mijn god.
Wacht. En ik heb net m'n borsten laten doen.
En je hebt net je borsten laten doen.
Super. Als je valt, veer je weer omhoog.
Ik moet jullie even wijzen op een belangrijk familielid.
De grote auteur Judy Blume is hier. Ik wil je niet in verlegenheid brengen.
Judy, ben je daar? Ik ben het, Jeff.
Ik heb je boek net opnieuw gelezen, want ik ben voor het eerst ongesteld.
Is je huis afgebrand in de Palisades-brand?
Alles is weg. Echt alles.
We woonden daar 56 jaar en nu is alles weg. We hebben niks meer.
Het is te zien aan je kleren. -Veel van m'n kleren zijn ook verbrand.
Twee van je kinderen zijn pas overleden. Is dat wat je zei?
Wat vreselijk.
Ik weet niet eens… Mag ik weten hoe ze heetten?
Mijn dochter was Patty. -Je dochter was Patty.
Mijn zoon was Joe. -Joe.
Ik draag de show van vanavond op aan Patty en Joe.
Kom hier. Ik moet deze dame omhelzen.
Dank je wel, schat.
Dat is heftig.
Maar het goede nieuws is dat je m'n moeders tieten hebt.
Ik hou van je, schat. Voor Patty en Joe.
Moet je deze gast zien. Hoe gaat het?
Mijn vaders cokedealer is hier.
Hoe gaat ie? -Goed.
Oké. Hoe heet je? -Ik ben Keaton.
Keaton. Wat is jouw verhaal, Keaton?
M'n opa is twee weken geleden overleden en m'n hond is drie dagen geleden.
Wat een rotweek.
Hoe heette je opa? -Gerald.
Gerald. En je hond? -Maisie.
Maisie en Gerald.
Fuck de kinderen van die dame. Ik draag de show op aan je opa en je hond.
Echt niet?
Ik hou van je, schat. Je bent geweldig.
Dit is echt een medicijn.
Wat doe je, Keaton? -Ik studeer aan NYU.
Wat studeer je? -Ik studeer acteren.
Je studeert acteren. Zo cool.
Kom hier. Kijk op het scherm. Dit is je debuut op Broadway.
Zo mooi.
Applaus voor al de vrijwilligers.
M'n moeder schreef berichten op bananen.
Dingen als 'ik hou van je, ik mis je'. En die vond ik dan in m'n lunchbox.
Ik mis jou ook, mam. Vooral vanavond.
Bananen groeien in trossen.
Ze beschermen elkaar.
En net als wij zijn bananen soms beurs, maar verder nog prima.
Hoe meer plekjes ze hebben, hoe zoeter ze zijn.
Ze zijn zacht vanbinnen, maar worden beschermd door een buitenlaag.
In dit leven heeft iedereen een dikke huid nodig.
Want je weet nooit wat er gebeurt als je de deur uitloopt.
Dus blijf sterk, mensen. De energie van een wereldkampioen.
Zeg me na. De energie van een wereldkampioen.
Beloof me dit.
als het leven verkeerd loopt en de wereld zich misdraagt
denk dan terug en lach om je favoriete grappen van vandaag
Leuke avond gehad?
Ik ben de grootste geluksvogel op aarde…
…dat ik mijn 60e verjaardag op Broadway mag vieren.
maar als ik toch het loodje leg is dat niet meer dan pech
want ik ben nooit ver weg
telkens als je een banaan meeneemt
voor onderweg
Op naar de top, baby.
Bedankt.
Ik hou van jullie. Ontzettend veel.
Blijf sterk. Applaus voor Felix.
En Asher.
Wacht even. En Nipsey.
Kom hier, vuile nazi.
Kom hier, Nipsey.
Nipsey, zullen we samen huilen?
In Annie zie je ook de hond op het eind. Maar ik speel zowel de kale als de wees.
Fijne avond nog, mensen.
Eet niet zo veel brood.