สวัสดีครับพ่อครู…
กูบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปยุ่ง
ไอ้เขมมันเป็นคนดีนี่ พ่อครู
คืนนี้ก็รีบไปคุ้มกันมันเถอะ
คืนนี้ยังอีกยาว
มันมากันแล้ว
หากูอยู่รึ
พ่อใหญ่
น้องเขาจะตายไหม
มันก็ตายกันทุกคนนั่นแหละ
มันเป็นเรื่องของกรรม
แต่ว่า…
เจ้ากรรมนายเวรของเด็กนั่นน่ะ
แม้แต่กูก็ยังเอาไม่อยู่
แม้แต่พ่อใหญ่ก็ช่วยเขาไม่ได้
แต่ไม่ต้องห่วงหรอก
เจ้าเด็กนั่นน่ะ
ยังมีชีวิตต่อไปได้อีกเป็นสิบปี
นานกว่ากูอีก
แต่กว่าจะถึงคราวนั้น
ตอนนั้นกูก็คงไม่อยู่แล้วล่ะ
ถึงตอนนั้น
ผมจะช่วยน้องเขาเอง
กูบอกมึงหลายรอบแล้วนะ
ให้ครองตัวเป็นหมอธรรมสายขาว
คอยปกป้องดูแลหมู่บ้านของเรา
หมอสายดำแบบกู
ไปยุ่งกับเรื่องพวกนั้น
จนแม่มึงก็ตายไปคนหนึ่งแล้ว
สัญญากับกู
ว่าจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับ เจ้ากรรมนายเวรใครเด็ดขาด
สัญญาได้ไหม ภรัณ
ผมสัญญา
พวกเอ็ง พร้อมหรือยัง
- พร้อม - พร้อมแล้วครับ
ไป
มันมากันแล้ว
หากูอยู่รึ
ส่งอ้ายเด็กคนนั้นมาให้กูเสียดีๆ
แล้วกูจักปล่อยทุกคนไป
เด็กคนนั้นไปทำอะไรให้
ปล่อยเขาไปไม่ได้เหรอ
มิใช่เรื่องที่มึงจักต้องรู้
หากยังคงผูกจิตแค้น ก่อกรรมทำเข็ญต่อไป
มันจะไม่เป็นผลดีทั้ง…
มึงหุบปาก
กูจักทำการอันใด
ก็มิใช่ธุระกงการกระไรของมึง
มึงจักยอมส่งมันมาให้กู
หรือจักอยากลองดีกับกู
ปู่ของมึงทำอะไรกูไม่ได้
เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเช่นมึง
อย่าริอ่านมาต่อกรกับกู
เพราะถึงอย่างไร
กูจักไม่ยอมรามือจากมันเด็ดขาด
กูจักทรมานมัน
ไปจนกว่าจะถึงเวลาที่กูต้องการ
มึงฝืนชะตามันไม่ได้ดอก
กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ พ่อครู
เป็นไงบ้างจ๊ะ
เตรียมตัวให้พร้อม
หลังจากสวดชุมนุมเทวดา
กูจะกล่าวอันเชิญ
ข้าพเจ้า นายภรัณ เรืองเดช
ขออัญเชิญอำนาจแห่งครูบาอาจารย์
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกพระองค์
พระพุทธ
พระธรรม
พระสงฆ์
บิดามารดา
พ่อเกิดแม่เกิด
พ่อซื้อแม่ซื้อในทุกๆ ชาติ
เทพเทวดาที่คุ้มครองข้าพเจ้าทุกพระองค์
รวมทั้งองค์มหาเทพ มหาโพธิสัตว์
ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลายใน 19 ชั้นฟ้า
สิบหกพรหมา
สิบห้าชั้นดิน
สิบสี่ภูมิบาดาล
ยี่สิบเอ็ดพระแม่ธรณีและพระแม่คงคา
ขอจงปกปักษ์ปกป้องคุ้มครองชีวิตตัวข้าพเจ้า
คนที่ข้าพเจ้ารัก
ลูกศิษย์ลูกหาของข้าพเจ้า
รวมทั้งชีวิตของคนในหมู่บ้านแห่งนี้
ให้ปลอดภัย
อย่าได้มีอันตรายใดๆ มากล้ำกรายด้วยเทอญ
พวกมึงไปส่งลูกศิษย์กู
แล้วไปตรวจตราหมู่บ้านให้รอบๆ ซะ
- จ้ะ พ่อครู - จ้ะ พ่อครู
ทำไม
ถึงมีอ้ายอีอื่นยื่นหน้ามาเสือกยิ่งนัก
ต้องขอโทษที่เมื่อคืนทำให้พ่อครูลำบากด้วยนะครับ
มึงชื่อเขมใช่ไหม
ใช่ครับ
ขยับเข้ามาใกล้ๆ
ไปสิวะ
ไอ้ที่สวมอยู่น่ะ
เอาออกมา
ไม่ต้องถอด
บอกให้เอาออกมาเฉยๆ
ใช่จริงๆ ด้วย
ตะกรุดพ่อใหญ่กู
มีแค่สองอันบนโลก
"พ่อใหญ่" เหรอครับ
พ่อครูเสกอะ
เป็นปู่ของพ่อครู
เป็นหมอธรรมเหมือนกันนี่แหละ
ตอนเด็กๆ
เราเคยมาที่นี่
ใช่แน่ๆ เลยอะ
แล้วพ่อครูเสกก็ช่วยชีวิตเราไว้
แล้วตอนนี้พ่อครูเสกอยู่ที่ไหนเหรอครับ
ขอบคุณนะครับ
ที่ทำให้ผมมีชีวิตมาจนทุกวันนี้
แล้วพ่อแม่ของพ่อครูล่ะครับ
เสียไปนานแล้ว
ก่อนพ่อใหญ่กูอีก
พ่อครูก็คงผ่านเรื่องลำบากมาเหมือนกันสินะครับ
ถอดสร้อยออกมา
มันขาดไม่ใช่เหรอ
ถอดออกมา
เดี๋ยวเปลี่ยนสายให้
จริงๆ เราว่า…
ของเราน่าจะเสร็จแล้วแหละ แพรไหม
ถามจริง
- อืม - นี่ฉันยังไม่ได้ลงสีอีกตั้งเยอะ
- ก็เราออกมาทำตั้งแต่เช้าแล้ว - เจต
ขอบคุณครับ พี่
- แกวาดเร็วหรือเปล่า - แกตื่นสายไง
แกวาดเร็วเกินอะ เขม
ไหน ดูหน่อย
เนี่ย
ดอกบัวนี่ก็สีแปลกๆ ไหมอะ
แกว่าไง
อืม…
เราว่าสวยแล้วนะ
แต่ว่าน่าจะต้องเพิ่มการเบลนด์ตรงนี้นิดหน่อย
อื้อหือ
นี่คือครึ่งวัน แกวาดได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
สวยมากอะ
พอดีว่า เราเร่งมือสุดๆ เลยอะ
โห
นี่สินะ มือของศิลปินเอก
นุ่มมากอะ
เวอร์ละ ไอ้แพร
พอ
ไม่ต้องจับมือก็ได้มั้ง
- จ้า - ไม่เป็นไรหรอก
นี่
ดูภาพของแพรไหมสิ
สวยมากเลยเนอะ
การบาลานซ์สีคือทำได้ดีมากเลยอะ
แล้วก็รายละเอียดตรงเสื้อผ้าด้วย
เขมก็วิจารณ์ละเอียดมาก
นี่ช่วยให้เกรดหน่อยได้ไหมคะ อาจารย์
เอาสักเกรดแปดดีไหมครับ
มันไม่ต้องเป็นเอบีซีเหรอคะ อาจารย์
เฮ้ย ชาญ มาพอดีเลย
มานี่สิ
เห็นรูปที่เขมวาดยัง
นู่น
สวยมาก
รูปนี้ดูละเอียดมากเลยครับ
โดยเฉพาะผู้หญิงในรูป
ใบหน้าดูอ่อนโยนมากเลยครับ
เราเอาแบบมาจากรูปของแม่เราอะ
ถ้าท่านได้เห็น
คงปลื้มใจน่าดูเลยนะครับ
คุณเขม
ไม่ได้อยู่กับคุณแม่แล้วสินะครับ
ขอโทษที่ปากพล่อยครับ
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ
ไอ้ชาญ ลุกขึ้น
โอ๊ย แกนี่ก็เวอร์อีกคนหนึ่งแล้วนะ
โทษที เขม
ค่ายนี้มีแต่คนแปลกๆ อะ
ไม่เป็นไรหรอก
จริงๆ
แม่เราก็เสียไปนานแล้ว
ผมชาญวิทย์
จิตวิทยาปีสามครับ
เพิ่งเคยมาค่ายอาสาครั้งแรก
ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณเขม
โห
ทำไมทางการจังเลยอะ
เอ่อ…
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
แพรครับ เสร็จยัง
โห
สวยมากเลยครับ แพร
แพรไม่ได้วาดทั้งหมดหรอก เต
นี่ฝีมือคุณศิลปินเอกเขมจิรา
เขมจิรา
อ๋อ
คนนี้ไง มึง
ที่เขาว่าเป็นผู้ชาย แต่ชื่อเหมือนผู้หญิงไง
- อ๋อ - เออ
เอาจริงๆ ถ้าบอกเป็นทอมก็เชื่อนะเนี่ย
- สวยขนาดนี้ - จริง เพื่อน
ยุคนี้แล้ว
การวิจารณ์รูปลักษณ์
แล้วก็เพศสภาวะของคนอื่นอะ
มันไม่สมควรทำหรือเปล่าครับ
จริงจังไปไหม เพื่อน
พวกกูก็แค่ชมเขมว่าน่ารักเฉยๆ อะ
คิดซะว่าเป็นคำชมนะมึง
มีอะไรให้ช่วยก็บอก
เฮ้ย ทำไรวะ
มึงเอามือออกจากไอ้เขมเลยนะเว้ย
มึงรอตรงนั้นเลย
เดี๋ยวกูลงไปเช็กบิลล์เรียงตัว
เหี้ยอะไรวะน่ะ
ไอ้เขมมันเป็นพระหรือไง
แตะต้องไม่ได้อะ ฮะ
เอ่อ… นี่
เราว่าถ้าพวกเตทำงานกันเสร็จแล้วอะ
ไปช่วยตรงนู้นดีกว่าเนอะ
รุ่นพี่เรียกแล้วอะ
ไปสิ
- อะไรวะ - ไปสิ
ไปๆ
มันทำอะไรมึงปะ ไอ้เขม
โห ทรงอย่างกับนักเลง
ไม่แน่จริงนี่หว่า
ใครกันแน่ที่ทรงนักเลง
เขาแค่มาทักทายอะ เจต
เราก็ต้องมีเพื่อนใหม่บ้างไหม
แล้วนี่ใคร
เพื่อนใหม่อีกเหรอ
ผมก็ยืนอยู่ตรงนี้
ไม่ถามเองล่ะครับ
จริงๆ แล้ว
ถ้าอยากรู้จักใคร
ก็ต้องแนะนำตัวก่อนหรือเปล่า
อ้าว กวนตีนละ
- เฮ้ย - ใครอยากรู้จักมึง
โอ๊ย
เป็นไรกันอีกเนี่ย
นี่ ชาญ
ปีเดียวกับพวกเรา
เด็กจิตวิทยา
ส่วนนี่ เจต
เพื่อนสนิทเราเองอะ
ไหนๆ ก็มาค่ายเดียวกันแล้วอะ
ก็รู้จักกันไว้ก็ดีกว่าเนอะ
เนอะ
ค่ายนี้มีแต่คนแปลกๆ จริงด้วย
- มา - ไง
- ซอดแจ้ง - ซอดแจ้ง
รัมมะพร้าว ของดีเมืองอุบลฯ
ที่กรุงเทพฯ ไม่มีนะเว้ย
ดีจริง พี่วร
หอมมาก
- ขอบคุณนะครับ - เออ
นานๆ ทีจะได้นั่งก๊งกับเด็กๆ
สนุกดีเนอะ
- ใช่ครับ ใช่ - ใช่
- เอ้าๆๆ - โอ้ ขอบคุณครับ
กับแกล้ม
- อะ - ขอบคุณครับ
อีแร่
- จ้ะ - อีแร่
- จ้ะ - เอากับแกล้มมาเพิ่มหน่อย
- จ้ะๆ - จะหมดแล้วเนี่ย
มาแล้วจ้ะๆ
อันนี้ก็ของดีเมืองอุบลฯ
- โห - เมียพี่ทำเอง
พวกผมคงก๊งกันจนซอดแจ้งจริงๆ
พี่แร่ไปนอนก่อนก็ได้ พี่ ผมเกรงใจ
เฮ้ย
แร่มันนอนดึก
ให้มันเฝ้าอยู่นี่แหละ
เผื่อเรียกใช้มัน
จ้ะ พี่นอนดึก
ถ้าขาดเหลืออะไรก็บอกพี่นะ
เดี๋ยวพี่เอามาให้จ้ะ
แต่ว่า
ก็อย่าพากันกินเยอะนะ
เห็นว่าพรุ่งนี้จะทำงานกันแต่เช้าใช่ไหม
พี่ พี่ครับ
ชนดีกว่า พี่
- เอ้า ชนๆๆ - มาๆ
- ซอดแจ้ง - ซอดแจ้ง
เฮ้ย
มึงไม่ไปนอนกันบนบ้านดีๆ วะ
โอ๊ย
พอเถอะ
วันๆ มึงทำอะไรช่วยกูบ้าง
กูทำงานหาเงินมาให้มึงใช้
มึงยังมีหน้ามาสั่งกูอีกเหรอ
ไม่ได้สั่ง
ก็บอกเฉยๆ
- เห็นว่าพรุ่งนี้พี่ต้องทำงานแต่เช้าไม่ใช่เหรอ - พูดมากนัก
- เดี๋ยวกูฆ่ามึงทิ้งซะดีไหม - โอ๊ย
พี่วร
- เอาไหม อีแร่ - พี่วร
จะฆ่าเลยเหรอวะ
มึงฝันไปเปล่า ไอ้ภู
ฝันเหี้ยอะไร
กูเห็นพี่วรแม่งคลั่งอย่างกับผีเข้า
แม่งตีเมียเป็นกระสอบทรายเลย
ตีเมียเลยเหรอ
นี่พี่วรไหนเนี่ย
พี่วรที่เอาเครื่องมือช่างมาให้เราอะนะ
บ้า ไม่ใช่หรอก
พี่เขาเป็นคนดีจะตาย
น่ารักด้วยนะ
เออดิ
วันก่อนกูเห็นพี่เขาห้ามหมากัดกันที่วัดอะ
เขายังไม่กล้าตีหมาเลย
แล้วเมื่อเช้า กูยังเห็นเขาปกติดีกับเมียอยู่เลย
กูว่ามึงมั่วแล้ว ไอ้ภู
เออ
ไม่มีใครเชื่อกูเลย
ใครเขาจะไปตีกันต่อหน้าแขกล่ะ
ถ้าเห็นจริงๆ อะ ก็ควรบอกผู้ใหญ่
พวกแกนอนบ้านเขาอะ
ถ้าเกิดอะไรขึ้น มันจะยุ่ง
แล้วเรื่องความรุนแรงในครอบครัว
มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะเว้ย
ใช่
แล้วนี่ก็ไม่ใช่เรื่องมึงด้วย
- เฮ้ย - เฮ้ยๆ
หยุด
อยู่เฉยๆ
นั่งลง
กินข้าว
กินข้าวเข้าไปเลย
โทษนะ
มึงทำอะไรของมึงเนี่ย
มึงจะไปยุ่งเรื่องของเขาทำไมวะ
มึงอย่าลืมนะเว้ย มึงมาที่นี่เพื่ออะไร
รู้แล้วน่า
แต่มันไม่รู้ว่าต้องทำยังไงนี่
เราไม่มีโอกาสได้คุยกับพ่อครูเลยด้วยซ้ำ
โอ๊ย
มันจะไปยากอะไร
นี่ครับ
เอ่อ คือ…
ผมอยากตอบแทนพ่อครูที่…
ช่วยเปลี่ยนสายสร้อยให้เมื่อวันก่อนอะครับ
ลองชิมดูนะครับ
ถ้าไม่ชอบ
เดี๋ยวผมปรุงให้ใหม่ครับ
เป็นไงครับ พ่อครู
อร่อยมากเลยใช่ไหมครับ
ก็พอกินได้
ไม่ต้องปรุงอะไรเพิ่มให้มันยุ่งยาก
แล้วนี่ยืนจ้องฉันขนาดนี้
ฉันคงกินลงหรอก
เสื้อเลอะก็ไปเปลี่ยนไป
ครับ
กินซะเกลี้ยงเลย
ไหนบอกว่าแค่พอกินได้ไง
พ่อครูครับ
ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยว…
ผมเก็บให้เองครับ
อืม
ฝากด้วยแล้วกัน
เอ่อ…
พ่อครูครับ
ผมขอเวลาสักหน่อยได้ไหมครับ
มีเวลาว่างขนาดนั้นเลยเหรอ
ที่ค่ายอาสาเขาไม่มีอะไรให้ทำเหรอ
คือ…
ไหนๆ พ่อครูเสกก็เคยช่วยผมไว้
ท่านน่าจะทิ้งวิธีแก้คำสาปของผมไว้บ้างนะครับ
พ่อครู
พอจะรู้อะไรบ้างไหมครับ
พ่อใหญ่กูนี่แหละเป็นคนกำชับไว้
ว่าไม่ให้ยุ่งกับเจ้ากรรมนายเวรคนอื่น
กูพูดแค่นี้ มึงพอเข้าใจนะ
พ่อครูช่วยผมเถอะนะครับ
นะ
ผมขอร้องล่ะ
อย่าทำแบบนี้เลย
กูช่วยไม่ได้
มึงจะให้กูผิดคำสัญญากับพ่อใหญ่เพื่อมึงเหรอ
อาจจะฟังดูเห็นแก่ตัว
แต่ผมคิดว่าพ่อครู
คงทนไม่ไหวหรอกใช่ไหมครับ ที่เห็นคนเดือดร้อน
คุณๆ
คุณ
คุณจ๊ะ
อยู่ข้างบนนี้จ้ะ
คุณช่วยหาบันไดมาให้ฉันหน่อยได้ไหมจ๊ะ
คือ…
ฉันลงไปไม่ได้อะจ้ะ
เอ่อ…
เร็ว ขอบคุณพี่เขาเร็ว
โอ๊ย
หลับแล้วมั้งเนี่ย
นี่แมวคุณเหรอครับ
ไม่ใช่ค่ะ
แมวที่ไหนก็ไม่รู้ค่ะ
แต่ว่ามันติดอยู่บนนั้น
นี่คุณปีนไปช่วยแมว
จนตัวเองติดอยู่บนต้นไม้เหรอครับ
ก็มันร้องน่าสงสารมากนี่คะ
ฉันก็ห่วงแต่จะช่วยมัน จนลืมนึกถึงตัวเองไป
คุณเองก็รีบช่วยฉันเหมือนกัน
ตอนคุณเงยหน้าขึ้นมา
หน้าคุณดูตกใจมากเหมือนกันนะคะ
ขอบคุณนะคะ
คุณ…
ภวัฒน์ครับ
ภวัฒน์ วงศ์ประดิษฐ์
คุณภวัฒน์ วงศ์ประดิษฐ์
ชื่อเพราะจังเลยค่ะ
อ๋อ
ฉัน เขม
เขมมิกาจ้ะ
ผมซ่อมหน้าต่างครบทุกบานแล้วนะ พ่อครู
ขอบใจมากๆ
ถ้างั้น…
ผมไปก่อนนะครับ
สวัสดีครับ
กูเห็นพี่วรแม่งคลั่งอย่างกับผีเข้า
แม่งตีเมียเป็นกระสอบทรายเลย
มึงฟังนะ
- เรื่องมึงน่ะ - พ่อครูครับ
เป็นไปได้ไหมครับ
ที่…
พี่วรเขาจะโดนผีสิงอยู่
มึงคงเห็นไอวิญญาณ
ไอ้วรมันคงเข้าไปเก็บอะไรในป่า
แล้วผ่านวิญญาณพวกนั้น
ที่นี่เราอยู่กับธรรมชาติ อยู่กับวิญญาณเป็นเรื่องปกติ
ไม่แปลกหรอก
เหล้าเหลือไหม คืนนี้พี่ว่าจะต่อสักหน่อย
แต่ว่าพี่กินไปหมดแล้วนะ
พี่วรครับ
พี่วร
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
- พี่ลืมไว้อะครับ - อ้อ ขอบใจมาก
มากันหลายคนเลยนี่
พวกน้องเตชวนมากินเหล้าเหรอ
อ๋อ
พวกผมไม่กินเหล้าครับ
แต่พวกเตพูดถึงแหนมพี่แร่ให้ฟังบ่อยมากเลยครับ
ก็เลยว่าจะแวะมาขอแบ่งไปกินสักหน่อยครับ
เนอะ
- ใช่ๆ - ใช่
- ครับ - ใช่ๆ
แร่ แหนมยังเหลือไหม
มีอยู่จ้ะ
เอ้า มา มากินข้าวกัน
มา
ครับ
แล้วมึงจะตามมาด้วยทำไมวะ
คุณเขมเขาชวนผมครับ
ไม่เกี่ยวกับคุณ
อันนี้นะ มันเปรี้ยวแล้ว
เดี๋ยวเอาไปแช่ตู้เย็นแล้วก็กินได้เลย
- ขอบคุณครับ - ส่วนอันนี้กับอันนี้เนี่ย มันยังไม่ค่อยเปรี้ยว
เดี๋ยวเอาไว้นอกตู้เย็น แล้วก็พรุ่งนี้ค่อยเอาเข้าตู้เย็นนะ
โอ้โฮ พี่ ไม่ต้องเยอะขนาดนี้ก็ได้ครับ
- ผมเกรงใจ - อุ๊ย ไม่เป็นไร
พี่ทำเยอะ พี่วรแกชอบกินน่ะ
เอาไปแบ่งกันกินนะ
พี่แร่ครับ
ไปโดนอะไรมาเหรอครับ
เอ่อ…
พี่ล้ม
พี่ล้มเฉยๆ ไม่เป็นไรจ้ะ
มึงไม่ต้องไปยุ่งเลยนะ ไอ้เขม
พี่แร่เขาอาจจะล้มจริงๆ ก็ได้
ชัดขนาดนั้น เด็กประถมยังดูออกเลยครับ
กูรู้
กูก็ไม่ได้โง่ปะ
แต่ถึงพี่วรเขาจะตีเมียจริงๆ
มันก็เรื่องของเขาปะ
แล้ว… ถ้าเขาโดนสิงจริงๆ อะ
โดนสิง
สิงอะไรครับ
สิงห์บุรีมั้ง
มึงก็อีกคน ไอ้เขม
สิงเสิงอะไรมึง
เอ่อ…
ถึงบ้านพ่อครูแล้วอะ
นี่ ชาญตามมาทำไมเนี่ย
นี่จะกลับไปบ้านป้าแก้วไม่ใช่เหรอ
นู่น กลับทางนู้นเลย ทางเดิม
เดี๋ยวเราสองคนน่าจะต้องรีบไปแล้วอะ
ไว้เจอกันนะ
ไป เจต
ต้องรีบกลับบ้านเนอะ
ไปเร็ว
เฮ้ย ไอ้วร
น้อยๆ หน่อย
มึงตายอดตายอยากมาจากไหนเนี่ย
โอ๊ย
นานๆ ที พี่
นานๆ อะไรวะ
กูเห็นมึงกินทุกวันเลย
ฮะ
นี่
กูถามจริงๆ นะ
มึงเครียดเหรอ
มึงมีปัญหาอะไร
คนอย่างผมเนี่ย
มันจะไปมีปัญหาอะไร พี่ชัย
แร่เมียมึงอะ
ยังรักกันดีอยู่ไหม
ก็รักกันดี
จะไปมีปัญหาอะไรล่ะ พี่
ไม่มีปัญหากันแน่นะ
ไม่มี
ผัวเมียกันเนี่ยนะ
ทะเลาะกันเป็นเรื่องธรรมดา
กูกับแก้วทะเลาะกันบ่อยเลย
แต่เราไม่สมควรตบตีนะ
พี่
คนอย่างผมเนี่ย
จะไปตบตีอีแร่มันทำไม
โธ่
ใครน่ะ
เฮ้ย
เราน่ะ
มานี่ซิ
เอ่อ คือ…
ป้าแก้วให้มาตามน่ะครับ
ผมหมายถึงป้าแก้วที่เป็นแฟนลุงชัยครับ ที่…
ป้าแก้วคนที่ให้ผม… ใจดีมาก
ลุงเข้าใจแล้ว
เดี๋ยวลุงไป
ขอบใจมากนะ
ครับ
อะ กินเหล้าไหม
เมียพี่บอกแกให้มาฟ้องลุงชัยเหรอ
ฟ้องอะไรครับ
ผมไม่…
ผมไม่เข้าใจเลยครับ
เมียกูบอกมึงเหรอว่ากูตีมัน
เฮ้ย ไอ้วร
มึงใจเย็นๆ
มึงจะไปลงกับเด็กมันทำไมวะ
มันไม่รู้เรื่องหรอก
กินเหล้าเลย
ที่พี่เรียกผมมาถึงนี่
แปลว่าพี่เข้าข้างอีแร่มันใช่ไหม
เฮ้ยๆๆ
เฮ้ย ไอ้วร
เอ้า ไอ้ห่านี่
ฮะ
จริงเหรอ
แล้ว…
พี่วรเขาเป็นยังไงบ้างอะ
โอเค
ดึกขนาดนี้แล้ว มึงจะไปไหนวะ ไอ้เขม
ชาญโทรมา
ชาญเล่าเรื่องพี่วรให้ลุงชัยฟัง
ลุงแกก็เลยไปเตือนเขา
แล้วทีนี้พี่วรก็เลยโกรธ คิดว่าพี่แร่เอาเรื่องเขาไปฟ้อง
ตอนนี้
พี่วรเขาเมาเดินกลับบ้านไปแล้วอะ
เรากลัวอะ
กลัวพี่แร่เขาโดนทำร้ายอะ
เชี่ย
นี่มึง…
ไปแลกเบอร์กับไอ้ชาญมาตอนไหนวะ
โอ๊ย
ฟังมาตั้งนาน จับประเด็นได้แค่นี้เองเหรอ
มันไม่ใช่ประเด็นเลยนะ เจต
เออ โทษทีๆ
กูก็บอกแล้วไงว่าอย่าไปยุ่งเรื่องของเขา
แต่ถ้ามึงจะไป
กูไปด้วย
อีแร่
อีแร่ มึงอยู่ไหน
พี่วร
กินเหล้ามาอีกแล้วเหรอ
อย่ามายุ่งกับกู
พอได้แล้ว
ปล่อย
- นะ พี่วร - ปล่อยกู
ฆ่า…
ฆ่ามันซะ
มึง
มึงพูดมากนักใช่ไหม
กูจะทำให้มึงไปฟ้องใครไม่ได้อีกเลย
- พี่วร - มึง
พี่ อย่าทำนะ
ไอ้วรอย่า
ปล่อย
- ปล่อยกู - ไม่เป็นไรนะครับ พี่
- มึงปล่อยกู - ไม่เป็นไร พี่
ปล่อยกู
- ทำอะไร - ปล่อย
บ้าไปแล้วเหรอ
อย่ามาเสือกเรื่องของพวกกู
ฆ่ามัน…
ฆ่ามันให้หมด
กูจะฆ่ามันให้หมด
ฆ่ามันๆ
ทำอะไรน่ะครับ ลุง
ก็ปราบผี
ผีเข้าไอ้วรอยู่
พอเถอะ พี่ชัย
พอเถอะ
ผีไม่ได้เข้าไอ้วรหรอก
เพราะว่าคนที่ถูกสิง
คืออีนี่
มึง
อีแร่
เข้ามา
กูจักฆ่าพวกมึงให้หมด
แร่
- แร่ - อีแร่มันเก่งนะ
อดทนมึงมาได้ตั้งนาน
พี่วร พี่แร่ครับ
พวกผมกลับมาแล้วครับ
มีอะไรกินไหมครับ
หิวข้าว พี่
มีข้าวให้กินไหม พี่
พี่วรอยู่บ้านไหม พี่
มีอะไรเหรอ เจต
มึงลองมองไปรอบๆ สิ
จริงๆ
เราผ่านกอไผ่นี้มาตั้งหลายรอบแล้วนี่
เราโดนเล่นแล้วไง
ไอ้เขม
เชี่ยไรวะเนี่ย
เขม
แร่
เลือกเอาเสียสิว่ามึงจักช่วยใคร
อย่าๆ
แร่ๆ
แร่
แร่…
อย่าทำแบบนี้เลย
พี่ขอโทษ
สายไปแล้ว
อีแร่ของมึง
มันไม่อยู่แล้ว
แร่ อย่าๆ
แร่
แร่ อย่า
อย่า
มึงเลือกมาที่นี่
แสดงว่าแม่นายคงได้ตัวอ้ายเด็กนั่นแล้วล่ะสิ
มึงออกจากร่างอีแร่ไปซะ
ที่นี่ไม่ใช่ที่ของมึง
อีแร่มันอยากฆ่าไอ้ผัวเวรนี่มาตั้งนานแล้ว
กูก็แค่สนองมัน
มันก็เรื่องของเขา
มึงอย่ายุ่ง
มึงอย่าก่อเวรก่อกรรมที่ไม่ได้เกี่ยวกับมึง
แล้วไอ้พวกที่มันก่อเวรกับแม่นายของกูเล่า
มันได้รับกรรมบ้างรึ
นี่มันเป็นความต้องการของอีแร่
มึงก็มายุ่งไม่ได้ดอก
พี่แร่
พี่แร่ครับ
มึงอย่าดูถูกกูกับลูกศิษย์กูนัก
เชี่ยอะไรวะเนี่ย
เขม
ไอ้เจต
ได้ยินกูไหม
พ่อครู
พ่อครูช่วยเขมด้วย
มึงฟังกูนะ
มึงต้องช่วยมันให้ได้
เอ้า
ทำไมพูดงั้นล่ะครับ
ไม่มีเวลาแล้ว
กูจะให้มึงเห็นผีได้สักพัก
ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับมึง
พี่เจตสู้ๆ
เอก
ไอ้เขม
เขม
เป็นไรปะเนี่ย
เชี่ย
ใครวะ
พี่เจต
พี่เจต ทางนี้ มาเร็ว
ทอง
ไป เขม
เร็ว
แร่
ถ้ามึงได้ยินเสียงกู
ให้เดินตามเสียงกูมา
ร่างนี้รอมึงอยู่
อีแร่มันไม่กลับมาแล้ว
ใครจะอยากอยู่
อยู่กับผัวที่เป็นหนี้
วันๆ กินเหล้า ซ้อมแต่เมีย
อยู่ไปก็เหมือนตาย
มึงกลับมาเถอะ แร่
มาจัดการเรื่องของมึงให้มันเสร็จ
อย่ายืมมือผีสางนางไม้ตัวไหนมาทำแทน
แม่นายกูไม่ปล่อยมึงไว้ดอก
แร่
พี่แร่
- แร่ แร่ - พี่แร่
พี่ผิดเอง พี่ขอโทษ
แร่ไม่ผิดอะไรเลย
พี่มันชั่วเอง
ยกโทษให้พี่นะ
ต่อไปนี้ พี่จะเลิกเหล้า
แล้วก็ตั้งใจเก็บเงิน ใช้หนี้
อภัยให้พี่นะ แร่
แร่ก็ขอโทษเหมือนกันนะ
ขอบคุณนะครับ
ที่พี่แร่กับพี่วรกลับมารักกันได้เนี่ย
เพราะพ่อครูเลยครับ
มึงอย่าเพิ่งตัดสิน
มันไม่ง่ายขนาดนั้น
- หมายความว่ายังไงเหรอครับ - ไอ้เจต
มึงปลุกลุงชัย แล้วจัดการให้เรียบร้อย
จ้ะ พ่อครู
ตามกูมา
พ่อครูครับ
ที่ว่าอย่าเพิ่งตัดสินคู่พี่วรกับพี่แร่นี่ คือยังไงเหรอครับ
ถึงมันจะให้อภัย
มันก็เปลี่ยนแปลงตัวเองไม่ได้หรอก
แต่พี่วรเขาก็สัญญาแล้วนี่ครับ
สัญญา
ไม่ได้หมายความว่ามันจะแก้ไขได้จริงๆ
แต่เขาก็น่าจะกำลังพยายามกันอยู่นะครับ
ยังไงเขาสองคนก็รักกันอยู่นี่
ฟังนะ เขม
แค่ความรักอย่างเดียว
มันไม่ได้มากพอให้อยู่ด้วยกันง่ายๆ หรอก
ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วมีแต่ปัญหา
จะอยู่ด้วยกันไปทำไม
พ่อครูครับ
แล้วที่พ่อครูยอมช่วยพี่วรกับพี่แร่
แต่ไม่ยอมช่วยผม
เพียงแค่เพราะว่า ผมไม่ใช่คนของหมู่บ้านนี้เหรอครับ
หน้าที่กู
คือดูแลคนในหมู่บ้าน
ผมเป็นคนนอก
เข้าใจแล้วครับ
แต่ยังไง
ผมจะทำให้พ่อครูเลิกมองผมเป็นคนนอกให้ได้ครับ
"ห้ามโดนตัว"
ขอโทษครับ
ยกขาๆ
โอ๊ยๆ
- เบาๆ นะ - ค่อยๆ ค่อยๆ
ระวังประตูๆ
ไปทำอะไรกันมาเนี่ย
ค่อยๆ ค่อยๆ
ไปทำอะไรกันมาเนี่ย พี่
เรื่องนั้นค่อยว่ากัน
ตอนนี้ให้ชาญมันพักก่อน
เอ้อ เจต
เดี๋ยวลุงจะให้ไอ้สามหนุ่มนั่นแยกไปพักที่อื่นก่อน
ขอบคุณมากๆ ครับ ลุง
เอ็งไม่ต้องห่วง
มันไม่เป็นอะไรหรอก
โอย ผมจะเป็นห่วงมันทำไมล่ะ
มันไปยุ่งเรื่องของคนอื่นเอง
ลานะครับ
สวัสดีครับๆ
โชคดีนะ
ขอบคุณมากๆ ครับ
มันมาลา
บอกว่าจะเข้าไปทำงานในเมืองสักพักหนึ่ง
หาเงินใช้หนี้
น่าจะต้องห่างจากแร่มันสักพักหนึ่ง
เห็นไหมล่ะ
มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
สรุป
ผีที่เข้าพี่แร่คือ เจ้ากรรมนายเวรของไอ้เขมใช่ไหมครับ
มันส่งผีบริวารมาทำร้ายคนในหมู่บ้าน
ขอโทษครับ
ผีมันก็แค่เร่งเจตจำนงร้ายให้แสดงตัว
ยังไงสักวันไอ้วรกับแร่มันก็ต้องเกิดเรื่องกันอยู่ดี
พ่อครูหมายถึง…
มึงไม่ต้องคิดมากหรอก
ไม่ใช่ความผิดมึง
- เอ้อ พ่อครู… - อยู่ต่อหน้าเพื่อนมึงน่ะ
ไม่ต้องพูดอีสานก็ได้
ครับ
คือ…
พ่อครูพอมีวิธี ทำให้ผมเห็นผีเหมือนเมื่อคืนอีกไหมครับ
ผมยังอยากซัดกับผีต่ออยู่เลย
เจต
ขืนทำแบบนั้น
พ่อกับแม่มึงได้ซัดกูพอดี
เอ้อ
เมื่อคืนมีผีที่ไหนโผล่มาช่วยไอ้เขมด้วยไม่รู้ครับ
เห็นแวบๆ
เหมือนจะเป็นผู้ชาย
ใส่เสื้อสีกากี
ไอ้เขม
มึงเคยเห็นปะ
อื้อ
คนนี้แหละ
ที่โผล่มาให้เห็นบ่อยๆ อะ
ไม่เจอกันนานเลยนะ
พี่วัฒน์
รู้จักกับผีตนนั้นเหรอครับ
ไม่ใช่เรื่องของมึง
ก็พ่อครูพูดว่า…
เขาไม่ใช่เขมมิกาอีกแล้ว
เขาคือผมใช่ไหมครับ
มึงเห็นไอ้ป้ายห้ามเข้านั่นปะ
จริงๆ เมื่อก่อนมันเป็นจุดชมวิวนะเว้ย
เรามาตั้งแคมป์ดูดาวกันหน่อยเปล่า
นี่ ทหารปืนยาวครับผม
เต เสร็จยังอะ
เจต
ไปช่วยลุงชัยเกณฑ์คนในหมู่บ้านออกมาให้หมด
เราจะแบ่งกลุ่มกันไปตามหาเต กร ภู
ให้เจอก่อนเที่ยง
ทำไมต้องก่อนเที่ยงวะ
เพราะว่าถ้าหาถึงเที่ยงแล้วยังไม่เจอ