(ความเดิม)
เกิดเรื่องแล้วครับ พ่อครู
ไอ้เขมหายตัวไปครับ
มึงสัญชาตญาณดี
มึงตั้งจิตไว้กับเขม
แล้วเดินนำไปตามที่มึงรู้สึก
ฉันเฝ้าถนอมรักเธอ
ปกป้องเธอมา 80 กว่าปี
คิดว่าฉันจะปล่อยให้เธอ ตกเป็นของคนอื่นง่ายๆ ได้ยังไง
พ่อครู
พ่อครูช่วยอยู่กับผมก่อนได้ไหมครับ
อยู่จนกว่าผมจะหลับไป
ต้องขอบคุณไอ้ชยศมัน
กูจึ่งได้ความคิดเนรมิตมิตินี้ขึ้นมาบ้าง
ในเมื่อคุ้มกันแน่นหนาไม่ให้กูเข้าไปนัก
กูจักให้มึงมาเอง
หยุดเถอะ รำพึง
รู้จักชื่อกูด้วยรึ
แส่หาเรื่องนัก
กูก็อยู่ของกู
มึงต่างหากที่มาหาเรื่องกู
ยิ่งมึงพาชีวิตคนอื่นมาพัวพันกับมึงเท่าไร
บาปของมึงก็ยิ่งหนักเท่านั้น
มึงคิดว่ากูกลัวบาปงั้นรึ
มึงทำอะไรกูไม่ได้หรอก
อย่ามายุ่งกับกู
กังวลกับเขาเป็นด้วยรึ
ไม่นานมนตร์ของมึงก็ถูกถอนอยู่ดี
มึงคิดว่ากูมีฤทธิ์แค่เพียงนี้รึ
หยุดนะ อีผีบ้า
โธ่เอ๊ย เด็กน้อย
น่าเอ็นดูเสียจริง
ดีเหมือนกัน
มารวมกันให้หมด
กูจักกำจัดเสียทีเดียว
เป็นเด็กเป็นเล็กคิดว่ามีฤทธิ์จะทำอะไรได้รึ
แกนั่นแหละ
แค่นี้ก็มองไม่ออก
แบร่
- แบร่ - แบร่
- พ่อครูๆ - พ่อครู
พ่อครูตื่นเร็ว
พ่อครู
เกือบไปแล้วไหมล่ะจ๊ะ
เจ็บไหมจ๊ะ พ่อครู
- พ่อครู - พ่อครู
- พ่อครูๆ - พ่อครู
พ่อครู
ทำไมโยมมาอยู่ที่นี่
โยมเขมเป็นอะไรหรือเปล่า
เขมยังสบายดีค่ะ
ฉันแค่จะมาลา
หลวงพี่ยังรับรู้ถึงฉันตลอด
ฉันดีใจจัง
เราผูกพันกันมานาน
แม้อาตมามองไม่เห็น
แต่อาตมาก็รับรู้ได้ ว่าโยมอยู่รอบๆ ตัวลูกมาตลอด
นี่คงถึงเวลา
ที่โยมจะไปสู่สุคติแล้วใช่ไหม
ฉันขอบคุณ
สำหรับทุกๆ อย่างเลยนะคะ
ขอบคุณความรักที่มีให้ฉันกับลูก
ถึงแม้จะรู้ว่าจะเกิดเรื่องใดๆ ก็ตาม
อาตมาไม่เคยคิดแบบนั้นเลยนะ
ทั้งกับเวลาที่เคยใช้ร่วมอยู่กับโยม
และเวลาที่เหลืออยู่ เพื่อบวช
เพื่อต่อชีวิตให้กับลูก
อาตมาทำไปด้วยความรัก
และความเต็มใจ
ไม่ต้องร้องไห้นะ โยม
เรามาลาจากกันด้วยความสุขดีกว่า
แล้วนี่โยมได้ไปลาโยมเขมบ้างหรือเปล่า
ลูกเติบโตมาอย่างดี
เป็นที่รักของทุกคนมาตลอด
ตอนนี้ฉันว่าฉันเจอคนที่จะช่วยลูกเราได้
ฉันก็สบายใจค่ะ
พ่อครูเสกไม่ได้เสียไปนานแล้วหรอกเหรอ
- พ่อครู - พ่อครู
มีอีกคนหนึ่งค่ะ
มีบุญยิ่งกว่าพ่อครูเสกเสียอีก
- พ่อครู - พ่อครู
ที่สำคัญกว่านั้นคือ
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ตัว…
ฉันว่าเราฝากอนาคตลูกเรา ไว้กับเขาได้ค่ะ หลวงพี่
ถ้าอย่างนั้นอาตมาก็เบาใจ
ได้พักผ่อนสักทีนะ โยม
ขอให้ไปสู่ภพภูมิที่ดี
แล้วเดี๋ยวอาตมาจะตามไป
ยังไม่ต้องรีบตามมานะคะ
หากชาติหน้ามีจริง
ขอให้เราได้เกิดมาพบกันอีก
ค่ะ
ขอให้เราได้พบกันอีก
ม่านอาคมก็ยังปกติดีอยู่
นางรำพึงก็ยังเข้ามาไม่ได้
ถ้าอย่างงั้น
ทำไมพ่อครูถึงถูกดึงเข้าไป ในมิติของนางรำพึงได้ล่ะจ๊ะ
ก่อนหน้านั้น พ่อครูไปทำอะไรมาหรือจ๊ะ
กูถอดจิตไปดูแลคนในหมู่บ้านมา
เอกกับพ่อครูรู้อะไรกัน
อย่าปล่อยให้ฉันไม่รู้อยู่คนเดียวสิ
นางรำพึงฉวยโอกาสดึงจิตของพ่อครูไป
ในตอนที่จิตของพ่อครูอยู่นอกเรือน
แล้วยังไงอะ
ก็ถ้าพ่อครูถอดจิตอีกครั้ง
เขาก็จะถูกดึงไปอยู่ในมิติของนางรำพึงอีกไง
ถ้างั้น…
พ่อครูก็ถอดจิตอีกไม่ได้เลยสิ
ยังไงกูก็ต้องคอยไปดูแลคนในหมู่บ้าน
มันจะเกิดอะไรขึ้นกับคนในหมู่บ้านอีกเมื่อไหร่
กูก็ไม่มีทางรู้
ถ้างั้นต่อไปก็ยกหน้าที่นี้ให้ฉันกับทองเถอะจ้ะ
จริงจ้ะ พ่อครู
พวกเราทำได้จ้ะ
พ่อครูหยุดถอดจิตได้เลย
หมู่บ้านนี้ พวกเรารู้ทุกซอกทุกมุม
สบายใจหายห่วงจ้ะ
อืม
พวกมึงดูแลตัวเองด้วย
ถ้าเกิดอันตราย
ให้รีบหนี
พวกมึงคือครอบครัวของกู
เข้าใจไหม
แน่นอนจ้ะ
หน้าที่ของพวกเราคือสอดส่องดูแล
ถ้ามีอะไร จะรีบมาบอกพ่อครูทันทีจ้ะ
ไม่อันตรายหรอกจ้ะ
พ่อครูรีบพักผ่อนก่อนเถอะจ้ะ
ตอนนี้เราวางใจได้แล้วว่าทุกคนปลอดภัยดี
โตไวๆ นะ ด่าง
โห ไม่ต้องโตมากก็ได้
บ้าเอ๊ย เดี๋ยว
ป้าแก้วฝากเอามาให้ครับ
นี่…
หอมมาก
ดูสิ เจต
พี่เจตกับพี่เขม เขาตั้งใจจะทำอะไรกันไม่รู้จ้ะ
รดน้ำต้นไม้ทุกต้น
ถูบ้านซะจนพื้นไม้เงาอย่างกับกระจก
แล้วก็ทำกับข้าวเยอะเชียวจ้ะ
น่ากินมาก
โอย ตกหมดแล้ว
เป็นไร เจต
นี่… แค่เห็นชาญเดินผ่านก็หงุดหงิดแล้วเหรอ
เปล่า
กูก็แค่คิดว่า
จะบอกความจริงไอ้ชาญดีไหม
บอกทำไมอะ
ไหนบอกว่าจะเก็บเป็นความลับนี่
มัน… ก็…
ไม่รู้สิ
ก็มันมาช่วยเราแบบไม่ถามสักคำ
ปกติมันขี้เสือกจะตาย มึงก็รู้
กูกลัวมันอกแตกตายซะก่อน
เอาเลย
เราไม่ติดไรอยู่แล้ว
ว่าแต่…
เจตไม่ได้เกลียดขี้หน้าชาญหรอกเหรอ
ก็…
แค่…
หมั่นไส้เฉยๆ อะ
ไม่ได้ถึงกับเกลียดขี้หน้าสักหน่อย
กูก็แค่… คิดว่ามันไว้ใจได้
เผื่อต้องช่วยอะไรอีก
แหม
ดันไปสนิทกันตอนไหนจ๊ะ
อะไรมึงเนี่ย
เอ้อ
แล้วทำไมวันนี้พ่อครูตื่นสายจังวะ
เดี๋ยวกูไปเก็บกับข้าวเข้าตู้ก่อนแล้วกันนะ
แหม
พ่อครูครับ
ขอให้หลานพ่อครูเอ็นดูผมเยอะๆ เลยนะครับ
ขาก็ไม่ได้เป็นไรนี่
ยืนเองก็ได้มั้ง
ไอ้เขม
มึงอ้อนหรือมึงอ่อยเนี่ย
เจต
พ่อครู
วันนี้ไอ้เขมมันตื่นแต่เช้า มาทำความสะอาดเลยนะครับ
แถมยังทำกับข้าวไว้ด้วย
แล้ว
เอ่อ…
ก็ แบบว่า…
ให้ผมอยู่ต่อที่นี่จนกว่าจะเปิดเทอมได้ไหมครับ
นะ
นะครับ พ่อครู
ผมสัญญาว่า จะช่วยแบ่งเบาภาระพ่อครู
แล้วก็จะไม่ทำตัววุ่นวาย ให้เดือดร้อนพ่อครูแน่นอนครับ
นะครับ พ่อครู
ไอ้เขมมันไม่ทำตัวมีปัญหาแน่นอน
ถ้าเกิดอะไรขึ้น เดี๋ยวผมรับผิดชอบเอง
จะอยู่ก็อยู่ไปสิ
จะทำอะไรให้มันยุ่งยากทำไม
เยส
มึงได้อยู่ที่นี่จนพูดอีสานคล่องแน่ ไอ้เขม
เจต
ขอบคุณนะครับ พ่อครู
ฮะ
คุณเขมจะไม่กลับกรุงเทพเหรอครับ
แค่อยู่จนพ้นวันเกิดแน่นะครับ
อื้อ
ค่อยโล่งใจหน่อย
นึกว่าคุณเขมจะทิ้งการเรียนซะละ
โห
เล่ายาวอย่างกับเดอะโกสต์
มึงมาโล่งใจตอนนี้เนี่ยนะ
นี่มึงไม่ตกใจที่ไอ้เขมมันโดนคำสาปหน่อยเหรอ
ก็…
ถึงตอนนี้ผมเองก็เริ่มชินแล้วล่ะครับ
ถึงจะไม่อยากเชื่อ
แต่ก็เห็นมากับตา
เถียงไม่ได้ครับ
คุณเขมเก่งมากเลยนะครับ
ที่อดทนมาได้ขนาดนี้
ขอบใจนะ ชาญ
ไว้เดี๋ยวกลับกรุงเทพเมื่อไหร่
นัดกินข้าวกันเนอะ
อะ พ่อแม่ ลูกหลาน
พนมมือนะ
ยายสีจะพาทำพิธีสูตรขวัญเรียกขวัญ
แล้วว่า ศรี ศรี
ศรี ศรี วันนี้เป็นวันดี
เป็นวันที่เรามากันพร้อมหน้า
หมอผู้เฒ่าท่านก็ว่าวันดี
วันนี้เป็นวันดี
เป็นวันที่เรามากันพร้อมหน้า
หมอผู้เฒ่าท่านก็ว่าวันดี
วันแห่งโชคอันประเสริฐ
ตกแต่งพาขวัญแล้วจึงได้ยกมา
เพื่อเรียกและเชิญสูตรขวัญว่า
มาเถิด ขวัญเอ๊ย
- บ๊ายบาย - ไปดีมาดี ลูก
- บ๊ายบายครับ - ไปดีมาดีนะ
ค่อยๆ ไปนะ ลูก
เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะ ลูกหลาน
เดี๋ยวก็เจอกัน
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะ แก
- กลับกรุงเทพแล้วบอกด้วย - ได้
กลับดีๆ นะ
ถึงแล้วบอกด้วย
บ๊ายบาย
ไปเถอะ ลูก สวัสดี
- กลับมาเยี่ยมอีกนะ - เดินทางปลอดภัยๆ
อ้าว พระมาแล้ว
- นมัสการครับ - สาธุเจ้าค่ะ
อย่าดื้ออย่าซนนะ
- โชคดีๆ - โชคดี ลูก โชคดีนะ
เดินทางปลอดภัยนะ
ค่ายปีนี้ได้เพื่อนใหม่เยอะเลยเนอะ
ปีหน้าผมก็จะมาอีกครับ
ไป พวกเรา
- เอ้า ไป พวกเรา กลับบ้าน - กลับบ้าน
ลูกเอ๊ย กลับแล้วนะ
- สวัสดีครับ - เจอกัน ลูก
- เจอกัน - ขอบคุณมากนะครับ แม่
- เจอกันนะครับ - จ้ะ
มึงเอาจริงเหรอวะ
เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะเว้ย
ผมคิดมาดีแล้วครับ
ขอผมอยู่ที่นี่ต่ออีกคนนะครับ พ่อครู
ถ้าพวกมึงทั้งสามคนคิดจะลงเรือลำเดียวกันแล้ว
แปลว่าถ้ามึงเจออันตราย
พวกมึงพร้อมจะสละชีวิตเพื่อกันและกัน
มึงทำได้ใช่ไหม
ผมทำได้ครับ
เอามานี่
แบกอะไรมาเยอะวะ
หนักฉิบหาย
หนังสืออะครับ เอาไว้อ่านฆ่าเวลา
ไม่ไหวก็ปล่อยมาให้ผมถือเถอะครับ
รีบไป
ต้องไปเตรียมของไหว้พ่อครูอีก
เร็ว
หนักฉิบหาย
รอผมด้วยครับ
เจต ชาญ
เชี่ย
คือ บ้านยายสีพอมีของน่ะ
ก็เลยขอยืมมา
แล้วก็…
ผ่านป่ากล้วยด้วย
ก็เลยตัดมาเพิ่ม
น่าจะพอใช้ทำอย่างอื่นได้
แล้วนี่… ก่อนตัดมึงได้ขอเขาไหมเนี่ย
ไม่อะ
อ้าว
ไม่พลาดอยู่แล้ว
กลัวอะสิ
เอ่อ… พ่อครูจะรับอะไรทานกับกาแฟไหมครับ
เดี๋ยวผมไปเตรียมมาให้
ไม่
ทำให้เสร็จเถอะ
อะไรของเขานะ
เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
โห
สมแล้วนะครับที่เรียนศิลปกรรมกันมา
แต่…
คราวหลังไม่ต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้นะ มึง
นิ้วแหกหมด
โธ่
จะทำทั้งที ต้องทำให้เต็มที่สิ เจต
ถ้าพวกมึงจะอยู่ที่นี่
ก็ต้องฝากตัวเป็นศิษย์
จะได้สอนวิชาให้ด้วย
ไป
เธอไม่ต้อง
แค่ไอ้ชาญพอ
ทำไมล่ะครับ
จะถวายตัวเป็นศิษย์ใคร
ต้องยกผู้นั้นให้เป็นครูบาอาจารย์
จะล่วงเกิน จะทำร้าย
หรือมีเจตนาไม่บริสุทธิ์ไม่ได้
ถ้าผิดคำสาบาน
จะไม่มีใครสามารถช่วยได้ทั้งนั้นแหละ
ทราบแล้วครับ
มา
ข้าแต่ครูอาจารย์ที่เคารพ
ข้าพเจ้า นายชาญวิทย์ พานิชกร
ขอมอบกายและใจ เป็นศิษย์ที่ดีของครูอาจารย์ด้วยความเคารพ
ไม่ทำให้ครูอาจารย์เสื่อมเสียเกียรติโดยเด็ดขาด
เขยิบมา
ขอให้พบแต่ความสุขความเจริญ
ในจตุรพิธพรชัย
สมหวังตามปรารถนาทุกประการ
เดี๋ยวมึงเข้าไปในป่า
หากระดาษสีแดงที่ม้วนเป็นเกลียวแบบนี้ให้เจอ
เจอม้วนไหนก่อน
ให้เอาม้วนนั้นออกมา
ครับ
ระวังไว้นะ มึง
ในป่ามันมีเจ้าถิ่นอยู่ด้วยนะเว้ย
มึงก็ไปด้วย ไอ้เจต
ฮะ
ทำไมอะครับ พ่อครู
เจต ชาญ สู้ๆ นะ
ไป ตามมา
รีบกลับมานะ
เดี๋ยวทำของอร่อยๆ ไว้รอจ้ะ
นี่
พับเหรียญโปรยทานเป็นปะ
เอ่อ…
ครับ
จะไม่รับเป็นศิษย์ก็ไม่บอก
มือพังหมดแล้ว
คอยดูนะ
จะพับเป็นรูปประหลาดๆ ให้ดูเลย
มึงหาเจอยังเนี่ย
ยังเลยครับ
คุณเจตก็มาช่วยกันหาสิครับ
จะกลัวอะไรเนี่ย
ยังไม่มืดซะหน่อย
ก็เพราะมันยังไม่มืดไง
ไอ้ไพร เจ้าถิ่นมันก็เลยยังไม่หลับอะ
ไอ้ไพร
ใครครับ
สรุปมันมีอยู่จริงไหมครับเนี่ย
ไม่ใช่ลมมันพัดปลิวหายไปไหนแล้วนะครับ
ไอ้ชาญ
คุณเจต
ข้างหลัง…
ข้างหลังอะไรครับ
ไอ้ไพร
นี่ไอ้ชาญ
ไอ้ชาญ ไอ้ชาญ
นี่ไอ้ไพร
เดี๋ยวกูนับหนึ่งถึงสาม แล้ววิ่งเลยนะ
กูยังไม่ได้นับเลย
ไอ้ชาญ รอด้วย
บ้าอะไรวะ
คุณเจต
เจต ชาญ
กลับมาแล้วเหรอ
โห
นี่ครับ พ่อครู
ผมหาเจอแล้วครับ
ไอ้สัตว์
พ่อครูอยู่นี่
นั่นไอ้ด่าง
แว่นไปไหนอะ ชาญ
แล้วชาญจะมองเห็นยังไงอะ
ไม่เป็นไรครับ คุณเขม
ผมมีสำรองข้างบนอีกอันครับ
เอาพกติดตัวไว้
มันจะช่วยมึงเวลาที่มึงเจออันตราย
แต่มึงห้ามผิดศีลเด็ดขาด
ขอบคุณครับ พ่อครู
แล้วผมล่ะครับ พ่อครู
มีของผมไหมครับ
คราวก่อนมึงได้ปางไม้แกะสลักไปแล้วไม่ใช่เหรอ
แต่…
รอบนี้ผมเหนื่อยฟรีเลยนะ พ่อครู
ต้องได้อะไรตอบแทนบ้างสิ
มึงจะเอาอะไร
คือ…
ผมอยากเจอทองกับเอกอีก
พ่อครูช่วย…
เปิดตาให้ผมได้ไหมครับ
เจต
พี่เจตมาแล้ว
ไง ทอง เอก
พี่เจต ไหนของฝากล่ะจ๊ะ
นี่ไง
นี่
เย่
ทอง เดี๋ยวก็โดนพ่อครูดุอีกหรอก
มีของเอกด้วยนะ
ได้แล้ว
พี่เจต
จากนี้ พี่จะมองไม่เห็นพวกเราแล้วจริงๆ เหรอ
พ่อครูนี่ก็
ทำไมไม่ช่วยพี่เจตสักหน่อยก็ไม่รู้
อย่าไปโทษพ่อครูเลย
คำสั่งพ่อพี่อะ
ต่อให้เป็นพ่อครูก็ขัดไม่ได้หรอก
แต่ไม่เป็นไรหรอกนะ
พี่เชื่อว่า
ถึงพี่จะมองไม่เห็นพวกเราสองคน
พี่ก็ยังรับรู้ได้ตลอดว่า พวกเราสองคนอยู่ข้างพี่เสมอ
มา
มึงแน่ใจนะ ไอ้เจต
มันไม่ใช่จะเปิดปิดกันได้บ่อยๆ
ครับ พ่อครู
แล้วพ่อมึงล่ะ
เขารับไหวไหม
ที่พ่อเคยให้ผมปิดตาก็… เพราะว่า
ผมคุยกับผีจนไม่มีเพื่อนเป็นคน
แต่ว่าตอนนี้…
ผมมีเพื่อนแล้วครับ
แล้วอีกอย่าง
ตอนนี้ผมก็โตแล้วด้วย
พ่อผมต้องเข้าใจสิ
โอเค เอาก็เอา
หลับตา
ตั้งจิตไว้ที่กลางลำตัว
ค่อยๆ ลืมตา
ไม่ต้องรีบ
- พี่เจต - พี่เจต
โอ๊ย ตก
นี่แน่ะๆ
นี่แน่ะ
- พี่เจต - นี่แน่ะ
เพลาๆ
ไอ้เจตมันยังไม่ชิน
- จ้ะ พ่อครู - จ้ะ พ่อครู
นี่แน่ะๆๆ
นี่แน่ะๆ
ว่าแต่ไม่โตขึ้นเลยนี่หว่า
จริงๆ ทองกับเอกอยู่มานานกว่าพี่อีกมั้ง
สงสัยคงต้องเรียกว่า
ลุงทองกับลุงเอกแล้วมั้ง
มานี่เลย
กุมารพ่อครูเขาอะ
ไม่ต้องกลัว
ผมรู้สึกได้เลยครับ
ฟังจากเสียงหัวเราะคุณเจตแล้วเนี่ย
น่าจะน่ารักน่าดูเลยนะครับ
นี่แน่ะๆ
- นี่แน่ะ - โอ๊ย เดี๋ยว
จั๊กจี้
นี่แน่ะ
ไอ้เขม
ที่พ่อครูพูดวันนี้ว่าไม่ให้ฝากตัวเป็นศิษย์นี่คือไงวะ
นั่นน่ะสิครับ
ผมฟังแล้วก็ยังงงๆ
ที่พ่อครูบอกว่ามีเจตนาไม่บริสุทธิ์
เขาหมายถึงอะไรเหรอครับ
คุณเขมไม่น่าจะทำร้ายใครสักหน่อย
ก็…
คือ…
เรามาขอฝากตัวเป็นศิษย์ เพราะว่าอยากมีชีวิตรอด
เขาคงเรียกว่าเจตนาแอบแฝงล่ะมั้ง
ใช่ไหม เจต
แต่ที่ผมยอม
ก็เพราะว่าอยากช่วยคุณเขมนะครับ
ไม่ใช่เจตนาแฝงเหมือนกันเหรอ
เอ่อ… เนอะ
นั่นสิ
แน่ะ
มึงมีพิรุธนะ
มึงปิดบังอะไรพวกกูอยู่เปล่า
ฮึ
ไม่มี
ก็…
ประมาณนั้นแหละ
เป็นไรอะ
อย่านิ่งสิ
โอ้มายก็อด
กูช็อกเลย
สรุปมึงกับพ่อครูนี่
รู้จักกันมานานกว่ากูอีก
แถมยังรักกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อนไปอีก
ไม่ได้รักจ้ะ
เขมมิกากับภวัฒน์นู่น ที่เขารักกันน่ะ
นี่จะเรียกว่าบังเอิญ
หรือว่าพรหมลิขิตดีครับ
ถ้าคุณเจตไม่พาคุณเขมมาที่เนี่ย
ก็คงไม่ได้เจอกันแล้วนะครับ
นั่นน่ะสิ
บุพเพสันนิวาสสัตว์ๆ
กูนึกว่ากูอยู่ในซีรีส์นะเนี่ย
โหย
พอแล้ว
ก็นั่นแหละ
พ่อครูเขาอาจจะเห็นว่า เราเพิ่งระลึกชาติว่าเป็นเขมมิกา
ก็เลยอาจจะคิดว่า
เราอาจจะยังอินกับความรู้สึกของเขมมิกาอยู่อะ
ก็เลย… ยังไม่รับเป็นศิษย์ซะดีกว่า
- แต่มึงชอบ… - แต่อะไร
ไม่มีแต่
กูรู้จักมึงมาตั้งนาน
มึงคิดว่ากูไม่รู้เหรอ ไอ้เขม
เวลามึงอินอะไร มึงก็แยกแยะได้ตลอด
แต่นี่มึงไม่เถียงพ่อครูสักคำ
กูถามมึงจริงๆ นะ
กูถามมึงจากใจเลย
มึงคิดยังไงกับพ่อครู
คือเรา…
เรา…
เราชอบเขาอะ
ว้าย
นั่นไง กูว่าแล้ว
แบบนี้อินจริงๆ นะครับเนี่ย
เรื่องที่เราชอบเขา
กับเรื่องที่เราอยากให้เขาช่วย
มันคนละอย่างกันน่ะ
ยังไงเราก็ต้องเอาชีวิตรอดให้ได้ก่อน
ส่วนเรื่องพ่อครู
เราไม่ได้หวังอะไรอยู่แล้ว
เขาคงไม่ได้คิดอะไรกับเราหรอก
งั้น…
ถ้ากูบอกว่า
พ่อครูอาจจะคิดเหมือนกันล่ะ
จริงๆ นะจ๊ะ พี่เจต
ตอนนั้นอะ พ่อครูกระอักเลือดหนักมาก
แต่ก็ยังรีบวิ่งไปตามหาพี่เขมก่อน เป็นอย่างแรกเลยจ้ะ
ใช่ไหม ทอง
ใช่ แล้วยังมีอีกนะ
ตอนที่พี่เจตกับพี่ชาญเข้าป่าไป
พ่อครูแอบหยุดมองพี่เขมตรงชานบันไดด้วย
จริง
จริงๆ นะจ๊ะ
ทีนี้มึงยังจะ… ไม่หวังอะไรอยู่ไหม
มัน…
ยังไงก็…
มันก็เป็นไปไม่ได้หรอก
เป็นไปไม่ได้เชี่ยอะไร
ยุคนี้แล้ว ไอ้เขม
ผมเห็นด้วยกับคุณเขมนะครับ
ต่อให้พ่อครูมีใจจริงๆ
แต่ด้วยหน้าที่
เขาก็ต้องรักษาศีล
วางตัวให้ห่างจากคุณเขมนะครับ
ยิ่งอยู่บ้านเดียวกันด้วย
มันจะทำให้เขาอึดอัดหรือเปล่าครับ
ผมว่า…
คุณเขมตัดใจซะตั้งแต่แรกดีกว่าครับ
อ้าว ไอ้สัตว์
นี่พ่อมึงเป็นการไฟฟ้าเหรอ
ไปๆๆ นอนๆๆ
เขม นอนไป
อย่าไปฟังมันเยอะ
ไป นอนๆๆ
ฝันดีนะ มึง
เมื่อคืนยังเป็นแผล ติดพลาสเตอร์อยู่เลยนี่ครับ
นั่นสิ
ไอ้เขม
นิ้วมึงหายแล้วเหรอ
อื้ม
ตื่นมาก็หายเลยอะ
สงสัยได้ยาดี
ไปได้ละ
ป่านนี้ยายสีหิวจนไส้จะขาดแล้วมั้ง
ไป
ไม่เปลี่ยนใจแน่นะครับ พ่อครู
ฉันก็บอกอยู่ว่าฉันติดธุระ
ขอโทษค่ะที่มาก่อนเวลานัด
รถในเมืองโล่ง
ก็เลยขับสบายเลย
เจต
ยายจะผูกแขนรับขวัญให้นะ
ขอให้เจริญๆ นะลูกนะ
เจริญๆ สุขกายสุขใจ
ใจยายนี่แหละมีความสุขที่ลูกหลานมาอยู่ด้วย
สาธุ
พ่อครูอะนะ เคยมีแฟนด้วย
อย่าเพิ่งโฟกัสผิดจุด
กูบอกว่าข่าวลือ
แล้ว…
ไปทำยังไงให้เขาลือกันแบบนั้นอะ
อืม…
ก็เขาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็กๆ อะ
แล้วก่อนพ่อครูเป็นงี้นะ
แกโคตรซ่าเลยนะ มึง
เด็กช่างอะ
ลุคมันให้
คนเขาก็เลยเมาท์กันให้แฟ่ดเลย
ถ้ามันไม่มีมูล
เขาก็คงไม่ลือกันปะ
ประเด็นคือ
พ่อของพ่อครูกับพ่อของพี่พริมอะ เขาสนิทกัน
ก็เลยไปมาหาสู่กันบ่อยๆ
คนอื่นเขาก็เลยคิดว่าจะแต่งงานกันไง
แต่ก็แค่นั้นเลยเว้ย
ตอนที่กูไปอยู่กับพ่อครู
พี่พริมก็ไปเรียนต่อแล้ว
แต่ก็ไม่มีไรปะ
ตอนนี้ก็ไม่ได้อยู่กันสองต่อสอง
มึงก็เห็นนี่ว่าน้องชายเขาก็เฝ้าอยู่ในรถ
น้องชาย
เออ
ก็พี่พงศ์ไง
ที่เปิดกระจกมาทักพวกเราเมื่อกี้
ไม่ต้องคิดมาก
กูว่า…
ตอนนี้พ่อครูกับพี่พริมไม่มีอะไรหรอก
เมื่อคืนกูนอนคิดทั้งคืนเลยนะเว้ย
กูว่า…
กูจะเชียร์เรือมึงให้สุดใจเลยว่ะ
อ้าว
ใครจะไปแข่งเรือที่ไหนเหรอ
โอ๊ย ไม่ใช่
หนูหมายถึง
เรือแบบคู่ชิปอะ ยาย
โอ๊ย
จะพูดไงดีวะ
เจนแกปสุดๆ
แบบคู่จิ้นอะเหรอ
อ้าว
รู้เฉย
อ้าว ก็ต้องรู้สิ
ยายได้ยินพวกชมพู่เขาพูดกัน
แล้ว… ที่พูดถึงนี่มันคู่ไหนล่ะ
เอ่อ…
แถวๆ นี้แหละ ยาย
คือ… หนึ่งในคู่ชิปนั้นน่ะ
ผมดันสนิทด้วย
เขาไม่มั่นใจอะ ยาย
ว่าคนที่เขาสนใจอยู่ จะมีใจให้เขาหรือเปล่าไรงี้
แล้วคู่นี้เขาค่อนข้างต่างกันมากด้วยครับ ยาย
แถมต่างคนต่างก็มีภาระหน้าที่ด้วย
ผมเลยคิดว่า
เผื่อใจไว้บ้างดีกว่า
แล้วจะไปเครียดแทนเขาทำไม
ไม่ใช่เรื่องของพวกเอ็งซะหน่อย
มันไม่ได้เกี่ยวกับพวกเอ็งเลย
แต่ถ้าอยากให้เขาสมหวังน่ะ
มันพอมีทางอยู่
มันจะได้ผลแน่นะ
เออ มึงเชื่อยายสีสิ
ถ้าพ่อครูเขามีใจจริง
เขาจะคิดถึงมึงจนอยู่ไม่สุขเลย
มาแล้วครับ
แต่เราจะเอาจริงใช่ไหมครับ
มาขนาดนี้แล้ว
(แป้งเย็นสูตรดั้งเดิม)
อ้าว
กูบอกให้เอาแป้งเด็กไม่ใช่เหรอ
มีแต่แป้งเย็นนี่แหละครับ
ที่เหลือก็แป้งทอดกรอบแล้ว
ไอ้เขม เอามือมา
เริ่มเลย เพื่อน
ร่ายคาถาเลย
ไปเอาผ้าชุบน้ำมา
เอ่อ…
พ่อครูจะเช็ดเองไหมครับ
เธอนั่นแหละเช็ด
ตรงนี้
เมื่อกี้เธอท่องอะไร
มันคือ…
มันคือคาถาของยายสีอะครับ
คาถาอะไร
ฉันถามว่าคาถาอะไร
คือ…
(ตอนต่อไป)
พอจะมีทางช่วยมันได้ไหม ยาย
เจตอยู่กับพ่อครูหรือเปล่า
ผีนางรำพึงสร้างเรื่องละ
กรรมฐานเนี่ยมันมีทั้งหมด 40 กอง
แต่กว่าจะบรรลุได้เนี่ย มันต้องใช้เวลาหน่อย
ลงทุนมาที่นี่เองเลย
มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ
พริมมีเรื่องอยากจะรบกวนพ่อครูอะค่ะ
อุ๊ย
พี่พงศ์ใช่ไหมครับ
พ่อครูครับ
อาหารเช้าล่ะครับ
ฉันไม่หิว
หลังๆ มานี้ เราว่าเราทำพ่อครูอึดอัดอะ
เราคิดว่า…