(ขอเสนอ)
แต่พริมก็อยากให้ภรัณทบทวนดูดีๆ นะคะ
ว่าภรัณจะพอเปิดโอกาสให้พริมได้หรือเปล่า
พริมไม่เคยเลิกรักภรัณได้เลย
มีอะไรหรือเปล่า
พี่พงศ์จะชวนไปงานวัดคืนนี้อะครับ
บอกเขาดูแลให้ดี
- ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา - เฮ้ยๆๆ
ฉันจะโทษนายพงศ์ก่อนเลยนะ
- เป็นเหี้ยอะไร - เฮ้ย
เฮ้ยๆ
มันคืออะไรอะครับ
ขอบใจพวกมึงทุกตัวที่ทำให้กูได้ออกมาสนุก
มึงไม่รอดแน่
พวกพี่ๆ ปลอดภัยแล้วจ้ะ
มีพี่พงศ์ที่เจ็บหนัก
แต่ไม่ถึงชีวิต
ขอบใจมาก
มึงไปตรวจตราต่อเถอะ
จ้ะ
จำได้ว่าภรัณชอบเพลงนี้
พอดีเจอม้วนใหม่ก็เลยเอามาให้
พริมอยากเป็นเหมือนเทปนี้นะ
คอยเยียวยาภรัณตอนที่ทุกข์
ได้อยู่ข้างๆ ตอนภรัณมีความสุข
ขอโอกาสให้พริมนะคะ
ขอบคุณมากครับ ลุง
พ่อครู
พ่อครูครับ ช่วยพี่พงศ์ด้วยครับ
รู้
พามันขึ้นไปข้างบนไป
ไป เร็ว
เร็ว
เธอมาขอร้องให้ฉันช่วย
มาอยู่ที่เรือนฉัน
ก็นับว่าเป็นคนของฉัน
ฉันช่วยเธอมาตั้งหลายครั้ง
ไม่ใช่เพื่อให้ใครมาทำอะไรกับเธอแบบนี้
พ่อครูครับ
จงใคร่ครวญหัวใจ ใครเล่าใครไหนกัน
แสนรักมั่น ห่วงใยเธอมากกว่าฉัน
ฉันขอโทษ
ฉัน…
ทำไม่ได้
อย่าทำเป็นเหินห่างไป
สายตาเธอบ่งบอก เห็นใจกันอย่าหลอก
จะรักใคร ไม่ต้องห่วงอย่าลวงฉันเลย
ถึงต้องช้ำใจกาย ฉันก็พร้อมยอมตาย
เพราะเป็นเธอ อย่างไรทนได้เสมอ
ผม…
เข้าใจแล้วครับ
เขม
ไม่เป็นไรนะครับ พ่อครู
เรา…
ลืมเรื่องเมื่อกี้กันเถอะนะครับ
(เรียน มหาวิทยาลัยโคลอมเบีย)
(ข้าพเจ้ามีความประสงค์จะแนะนำ นางสาวชญาดา)
เอ่อ
หนังสือแนะนำจากท่านทูตน่ะ
ตอนนี้สงครามก็จบแล้ว
ท่านเอ็นดูดา
ก็เลยช่วยเขียนแนะนำให้ไปเรียนที่อเมริกา
ดาก็จะไปอีกคน
แล้วจินล่ะ
จินก็มากับดาไง
เราทิ้งชีวิตที่นี่
แล้วไปอยู่ด้วยกันที่นู่นเถอะนะ
อยู่ที่นู่น เราจะเป็นอิสระ
จะไม่มีใครมาตัดสินเราแบบนี้
ไปกับดานะ
ตกลงจ้ะ ดา
ต่อไปนี้
เรามาใช้ชีวิตร่วมกันเถอะนะ
ดา นี่
- เราไม่ได้… - เราไม่ได้อยู่ที่บ้านนะ
ไม่เป็นไรหรอก จิน
เดี๋ยวเราก็ไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
โอ๊ย
ยาย
- ยาย สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
สวัสดีครับ
โอ้โห
มากันทุกคนเลยเหรอ
มากันทำไมเยอะแยะ
ก็มาเยี่ยมยายนั่นแหละ
เห็นลุงชัยบอกว่ายายป่วยออดๆ แอดๆ
จนต้องไปหาหมอ
จะตายวันตายพรุ่งอยู่แล้ว
หมอก็ยังมาห้าม ให้ยายลดน้ำตาลอยู่นั่น
ก็เชื่อหมอเขาหน่อยเถอะ
ยายไม่ใช่สาวๆ แล้วนะ
อ้าว
ก็เชื่อหมออยู่นี่ไง
ถ้าไม่เชื่อจะเอามาแบ่งให้ลูกหลานกินเหรอ
กินเยอะๆ นะ
อร่อยนะ
ยายทำอร่อย
คุณเจตหิวมาจากไหนครับเนี่ย
ไม่รู้
สงสัยเมื่อคืนใช้แรงเยอะไปหน่อย
ที่กรุงเทพฯ มีให้กินไหม ลูกเขม
ไม่เคยกินจากเตาแบบนี้เลยครับ
อร่อยมากๆ เลยครับ
แล้วอยากเอาสูตรไปไหม
จะได้ทำให้…
พ่อครูกิน
ยายทำอร่อยนะ
พ่อครูชอบกิน
แล้วเพราะว่าตอนเด็กๆ พ่อครูชอบกิน…
โอ๊ย ยาย
ค่อยๆ พูดก็ได้
หายใจไม่อิ่มแล้วน่ะ
ดื่มน้ำหน่อยครับ คุณยาย
ดีขึ้นละ
ยายครับ
ยายยังกินว่านพระตะบะอยู่ใช่ไหมครับ
คือผมไปอ่านเจอมาว่า มันมีสารปรอทสูงครับ
ยังไงลองเลิกกินสักพักไหมครับ
ผมว่าอาการป่วยอาจจะมาจากว่านนี้ก็ได้ครับ
ยายกินนิดเดียวเอง
คงไม่เป็นเพราะว่านหรอก
ขอบใจนะที่เป็นห่วง
ฟังเขมเถอะ ยาย
ผมเป็นห่วง
จะมาเป็นห่วงยายทำไม
ไม่ต้องมาเสียเวลากับคนแก่หรอก
เสียเวลาอะไร
ผมมียายคนเดียวนะ
อยู่กับผมไปนานๆ
ยายก็แก่แล้ว
ไม่รู้ว่าจะอยู่ได้อีกสักกี่ปี
ใช้ชีวิตมาเกินคุ้มแล้วด้วย
พ่อครูนั่นแหละ
ควรจะดูแลตัวเอง
หาคนมาดูแลซะ ยายว่านะ
ยายก็พูดไปเรื่อย
ยายไม่ได้พูดไปเรื่อย
เธอเป็นหมอธรรมนะ ไม่ใช่พระ
พ่อครูเสกน่ะ
เขาก็มีลูกมีเมีย
ถ้าเธอมีแฟน
เธอก็ไม่ได้ทำให้อะไรเสียหายหรอก
เรียบร้อย
ล้างถ้วยล้างหม้อให้หมดแล้วครับ
น้ำก็กรอกใส่ตู้เย็นให้แล้ว
งั้นพวกผมลากลับก่อนนะครับ ยาย
โชคดีนะ
โชคดีนะ คุณพระรักษา
พ่อครู
ถ้าเธอเสียเขาไป
เธอจะเสียใจทีหลังนะ
คุณเจตรอด้วยครับ
เขม
คือเรื่องเมื่อคืนน่ะ
คือ…
ฉัน…
อ้าว พี่พริม
สวัสดีครับ
สวัสดีจ้ะ เด็กๆ
พ่อครู
พี่พริมมาแล้วจ้ะ
นี่
ซ่านัก เจอดีเข้าเลย
โหย พี่ เบาๆ หน่อยดิ
มันยังช้ำอยู่เลย
ช่วงนี้ก็อย่าเพิ่งซ้อมเยอะ
นัดหน้าก็ขอให้เลื่อนไปก่อน
ขอบคุณนะครับที่ช่วยผมไว้
ไป พี่
กลับบ้านเถอะ
คือพี่มีเรื่องต้องคุยกับพ่อครูนิดหน่อยอะ
เจต
มึงไปต้มน้ำใบบัวบกมาให้ไอ้พงศ์ไป
เดี๋ยวผมไปทำให้เองครับ
เจตกับชาญไปจัดห้องเถอะ
อ้าว
เออ โอเค
พี่พงศ์ไปช่วยกันไหมครับ
ได้ดิ
ยังไงพี่ก็ฝากเปลี่ยนผ้าปูหน่อยนะ
พอดีเมื่อคืนพี่เหงื่อเยอะไปหน่อย
ขอโทษที
ครับ
เราก็รีบไปเถอะ
เราก็ต้องเปลี่ยนผ้าปูเหมือนกัน
ไป ไป
เร็ว
ไปดิ
ภรัณยังวินเทจเหมือนเดิมเลยนะคะ
ภรัณมีคำตอบให้พริมแล้วหรือยัง
เรียกฉันว่าพ่อครูเหมือนเดิมเถอะ
พริม
พริมเข้าใจค่ะ
พริมคงไม่ดีพอสำหรับพ่อครู
ไม่หรอก
พริมดีทุกอย่างเลย
ผิดที่ฉันเองต่างหาก
ฉันรู้สึกดีกับคนอื่นไปแล้ว
ขอโทษที่…
ไม่ได้บอกให้เร็วกว่านี้
แต่ฉันเองก็ต้องใช้เวลาเหมือนกัน
ฉันไม่ได้อยากจะโกหกเธอ
แต่ก็ไม่ได้อยากให้ความหวังด้วย
เธอคงโกรธฉันมากเลยสินะ
- ให้รอตั้งนานเลย - โกรธ
โกรธได้ไงล่ะ
ก็คงมีผิดหวังนิดหนึ่งแหละ
อย่าล้อเล่นสิ พริม
พริมขอโทษค่ะ
พริมคงช็อกอะ
ได้ยินพ่อครูยอมรับมาตรงๆ
ว่าพ่อครูรู้สึกอะไรกับใคร
พริมก็ทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน
มันเก่าแล้ว
ใช้ไม่ได้แล้วมั้ง
จงใคร่ครวญหัวใจ ใครเล่าใครไหนกัน
อยากรู้จัง
ว่าใครทำให้พ่อครูตกหลุมรักได้
ฮึ
มัวปิดบังฉันใย มีเรื่องใดพูดกัน
บอกกับฉัน อย่าทำเป็นเหินห่างไป
สายตาเธอบ่งบอก เห็นใจกันอย่าหลอก
จะรักใคร ไม่ต้องห่วงอย่าลวงฉันเลย
ถึงต้องช้ำใจกาย ฉันก็พร้อมยอมตาย
เพราะเป็นเธอ อย่างไรทนได้เสมอ
ร้อง อย่าร้องไห้เสียน้ำตา
หากจะรักเขา ก็จงลืมฉัน
จะต้องหักใจ ปวดร้าวทำไม
เขม
คั้นขนาดนี้
เป็นผงหมดแล้วมั้ง
ขอโทษครับ
ขอบคุณนะ พี่
ที่ช่วยผมไว้เมื่อคืน
แต่ยังไงก็
พาผมไปเที่ยวอีกได้นะครับ
สมแล้วที่เรียนวาดรูป
ไม่เรียนละคร
อะไรนะครับ
ก็…
เขมแสดงไม่เนียนอะ
พี่ดูก็รู้แล้วว่าเขมไม่ได้ชอบพี่
เผลอๆ
ไม่มีที่ให้พี่จีบเลยด้วยซ้ำ
เขม
มีคนในใจอยู่แล้วใช่ไหมล่ะ
แล้วที่ลากพี่เข้ามาในนี้
ไม่ได้อยากให้เขาอยู่ด้วยกันสองคนใช่ไหม
แค่อยากทำให้เขาหึงใช่ไหม
นี่
พี่พงศ์ดูออกเลยเหรอครับ
พี่ว่าเมื่อกี้นะ
ดูออกกันหมดอะ ยกเว้นเขม
อย่าทำแบบนี้เลย
เป็นเราเองจะเจ็บมากกว่านะ
บางที
ความรักมันก็ทำให้เราเป็นคนแบบนี้แหละ
พี่ก็ไม่รู้นะว่ากับเขานี่เป็นยังไง
แต่พี่ว่า
ซื่อสัตย์กับใจเราดีกว่า
ขอบคุณนะครับ พี่พงศ์
แต่
จริงๆ แล้ว
ผมเองก็…
เหมือนว่าจะอกหักเหมือนกันครับ
จงใคร่ครวญหัวใจ ใครเล่าใครไหนกัน
แก้ช้ำ
โห พี่พงศ์อะ
กินคนเดียวไปเลย
นี่ เขาเอาไว้กินแก้ช้ำในนะครับ ไม่ได้กินแก้ช้ำรัก
เอาไปเถอะ
ช้ำเหมือนกัน
สายตาเธอบ่งบอก เห็นใจกันอย่าหลอก
อื้อหือ
ขมกว่าที่คิดอีกนะครับเนี่ย
แหวะ
ลอง
มันจะช่วยเหรอฮะ
อาจจะดีขึ้นนะ
อื้อหือ
แย่กว่าเก่าอีกครับ
ไม่ไหวอะ
เอาไปกินไหมฮะ
โอ๋นะ พี่ โอ๋นะ ไม่ร้องนะ
ไม่ต้องโอ๋ค่ะ
สบายมาก
- เหรอ สบายเหรอ - อื้ม
งั้นพี่มาโอ๋ผมแทนไหมล่ะ
โอ๋นะๆ
โอ๋ครับ
เออ เขม
เฮ้ย
เชี่ย
มีใครเห็นบ้างวะเนี่ย
โทษทีครับ
คราวหลังจะทำให้เบากว่านี้
ประมาณนี้ได้ไหมครับ
เฮ้ย
ประมาณนี้อะไร
ไม่เอาแล้ว
ไม่มีคราวหลังด้วย
ไม่ใช่คุณเจตชอบเหรอครับ
คือ…
- เมื่อคืนผมทำตรงไหนไม่ดีหรือเปล่าครับ - หยุด
ดี
ดีมากด้วย แต่…
ไว้เราค่อยคุยเรื่องนี้ได้ปะ
ใช่แน่ๆ
ผมไม่เด็ดพอจริงๆ ด้วย
พอได้ลองแล้ว
คุณเจตเลยเห็นผมเป็นได้แค่เพื่อน
- ไม่ใช่ - แล้วมันยังไงล่ะครับ
คือ
แบบ
คือ
ไม่ใช่แค่เพื่อน
แต่
มากกว่าเพื่อน
นิดหนึ่ง
เออ แต่…
ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันไปก่อน
เคปะ
ค่อยเป็นค่อยไป
- แต่เมื่อคืนคุณเจตไม่ค่อยเป็นค่อยไปเลย - ไอ้ชาญ หยุด
เราไม่ได้อยู่กันสองคนนะเว้ย
คืนนี้เรายังต้องนอนกับไอ้เขม
ไว้เราค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลัง
เดี๋ยวไอ้เขมก็มาแล้ว
พ่อครู
เคยกินไหม
ฟ้าทะลายโจร
พ่อครู…
รู้ได้ไงครับ
ว่าผมไม่สบาย
ก็เธอไอเสียลั่นเรือนขนาดนั้น
คิดไว้แล้วล่ะว่าต้องทนไม่ไหว
ค่อยๆ จิบ
มันร้อน
ขมขนาดนี้
ขอให้สุดท้ายมันดีจริงนะครับ
ฉันขอคุยเรื่องเมื่อคืนหน่อยได้ไหม
ฉันขอโทษที่บุ่มบ่ามเข้าไป
จนทำให้เธอต้องอึดอัด
แต่ฉันกล้าพูดได้เลยนะว่าที่ฉันทำไป
เพราะฉันรู้สึกดีกับเธอนะ เขม
เธอเองก็รู้ใช่ไหม
แล้ว…
ที่หยุดไป
เพราะนึกถึงพี่พริมขึ้นมาเหรอครับ
ไม่ใช่พริม
ฉันคิดถึงแม่
แม่ชอบฟังเพลงนั้น
แม่เสียไป
เพราะเจ้ากรรมนายเวรของคนอื่น
เหมือนคำสาปที่ติดมากับเธอ
พอคิดถึงแม่ขึ้นมา
ฉันก็เลยคิดว่า
ฉันไม่อยากสูญเสียคนที่ฉันรักต่อไปอีกแล้ว
แต่ตอนนี้ฉันก็คิดได้แล้วว่า
ขอแค่ตอนนี้
แค่แป๊บเดียว
ให้ฉันได้ลองทำตามหัวใจตัวเอง
ให้ฉันได้บอกเธอก็พอแล้ว
พ่อครู
เธอก็รู้สึกเหมือนกับฉันใช่ไหม เขม
โอม ฉันจะภาวนา
ให้เราไม่ต้องลาจากกันไป
โอม ขอวอนด้วยหัวใจ
ให้เธอไม่ทิ้งฉันไป
ถ้ามีเวทมนตร์คาถาที่ทำให้เธอไม่หายไป
ฉันจะร่ายมนตร์นั้นเพื่อได้มีเธออยู่ข้างกาย
ยอมฉันยอมทุกอย่าง
หากมันทำให้เธอไม่ห่างไป
เอ่อ
ไม่ขมเหรอครับ
เมื่อกี้ผมเพิ่งกินฟ้าทะลายโจรไป
ไม่
หวาน
ถ้ามีเวทมนตร์คาถาที่ทำให้เธอไม่หายไป
ฉันจะร่ายมนตร์นั้นเพื่อได้มีเธออยู่ข้างกาย
ยอมฉันยอมทุกอย่าง
หากมันทำให้เธอไม่ห่างไป
แม้ไม่มีคาถาฉันเองจะใช้ทั้งหัวใจ
ใช้หมดทั้งชีวิตเพื่อยังได้กอดเธอเอาไว้
หากว่าฟ้าเห็นใจ
อย่าพาเธอจากฉันไป
เสียเธอไปไม่ได้
โปรดอย่าจากฉันไป
ทำไมจะให้คนอื่นรู้ไม่ได้ล่ะจ๊ะ
พ่อครูกับพี่เขมรักกัน
มันผิดตรงไหน
กูรู้
แต่มันยังไม่ถึงเวลา
เรื่องนี้ทั้งกูและเขมเห็นตรงกัน
แต่พี่เจตกับพี่ชาญก็ไม่ใช่คนอื่นนี่จ๊ะ
ถ้าเขารู้ ก็คงต้องดีใจด้วยแน่ๆ
มันทั้งสองคนยังต้องฝึกวิชา
เพื่อที่จะเอาไปปกป้องเขม
กูไม่อยากให้พวกมันทั้งสองคน สนใจเรื่องอื่นตอนนี้
เดี๋ยวจะประมาทเอา
ถึงอย่างนั้นก็เถอะจ้ะ
พี่เขมรู้สึกอะไร หน้าก็จะออกตลอด
จะเก็บเรื่องนี้จากพี่เจตและพี่ชาญได้จริงเหรอจ๊ะ
นะ
นะ พ่อครู
- พ่อครู - นะ นะจ๊ะ
พ่อครู นะ
นะจ๊ะ
ว่าละ
ว่าคุณเขมต้องอดใจไม่ไหว
สุดท้ายก็ต้องมานั่งเย็บเบาะเผื่อพ่อครูด้วยอยู่ดี
ดีแล้วครับ
ถึงไม่มีใจ
ก็ไม่ได้แปลว่าต้องทำตัวห่างเหิน
ใช่
เห็นด้วย
พวกมึง
พี่พงศ์บอกว่า
พ่อครูกับพี่พริมตกลงกันแล้วว่าจะเป็นแค่เพื่อนกัน
อ้าว พวกมึงไม่ตกใจกันหน่อยเหรอ
ก็…
ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเราอยู่แล้วนี่
แล้ว…
พี่พงศ์เขาได้เล่าต่อปะ
ว่าเหตุผลคืออะไร
ก็ไม่ได้บอกนะ
หรือว่า
พ่อครูจะสนใจคนอื่น
คนอื่นอะไร
ไม่มี
ผู้ทรงศีลอย่างพ่อครู จะไปสนใจเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ได้ไงล่ะครับ
ดีจัง
ที่เขาชัดเจนกับคุณพริมว่าเป็นได้แค่เพื่อน
ขนาดเขารู้จักกันมานาน
พ่อครูยังใจแข็ง
แบบนี้คุณเขมคงตัดใจได้เนอะ
อื้อ
จริง
มึงป่วยปะเนี่ย ไอ้เขม
จังหวะการพูดมึงดูแปลกๆ นะ
เอ้อ
เมื่อคืนเห็นลงไปเอายาด้วย
แถมไปซะนานเลย
ยา
อ๋อ
เมื่อคืนหายาไม่เจออะ
เลยยังไม่ได้กิน
งั้น…
เดี๋ยว…
ขอไปหายาแก้ไอ
ก่อนนะ
ผมเริ่มปวดตาละ
ไปนั่งกรรมฐานต่อดีกว่า
เผื่อจะได้เห็นอะไรชัดเจนขึ้นมาได้บ้าง
หน้าฉันอยู่ข้างบนนี้
ขอโทษครับ
คราวนี้ใช่ของฉันหรือเปล่า
ครับ
ตั้งใจทำให้พ่อครูครับ
ขอบใจนะ
งั้นฉันไปแต่งตัวก่อน
เอ่อ พ่อครูครับ
เอ่อ…
รอยสักพ่อครูคืออะไรเหรอครับ
พ่อใหญ่เคยลองย้อนชะตาดู
เหมือนกับว่าชาติภพก่อน
ฉันเคยเกี่ยวข้องกับพญานาค
ก็เลยให้สักไว้เป็นมงคล
หมายความว่า
พ่อครูเคยเป็นพญานาคมาก่อนเหรอครับ
ไม่หรอก
พ่อใหญ่บอกแค่ว่าเกี่ยวข้อง
ฉันอาจจะเป็นแค่ข้ารับใช้พญานาคก็ได้
บางที
ตอนนั้นเราอาจจะเคยเจอกัน
ได้อยู่ด้วยกัน
เหมือนภวัฒน์กับเขมมิกา
และเหมือนฉันกับเธอตอนนี้
พ่อครูว่าจะยังมีคนอื่นที่เป็นเหมือนกันไหมครับ
ก็ไม่เสมอไปหรอก
แต่จริงๆ ทุกอย่างที่เราทำ
มันจะมีผลกระทบเกี่ยวพันกับคนอื่นเสมอ
ไม่ว่ารู้ตัวหรือไม่ก็ตาม
เหมือนนางรำพึง
ที่ตามจองเวรผมมาทุกชาติ
ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมทำอะไรไว้ให้เขา
จริงสิ
อาจจะเป็นเพราะนางรำพึง
เราเลยต้องเวียนว่ายกลับมาเจอกัน
ไม่ใช่แค่ฉันกับเธอ
หมายความว่าไงอะครับ
จริงๆ แล้วทั้งเจตและชาญ
ผูกพันกับเธอมาตั้งแต่ชาติปางก่อน
ฉันว่าบางทีเราอาจจะต้องย้อนชะตากันดูบ้าง
ตั้งแต่เริ่มฝึกวิชา
ผมก็ฝันเห็นคุณชญาดา
แต่ก็เพิ่งรู้นะครับ ว่าพ่อครูรู้อยู่แล้ว
พ่อครู…
รู้ถึงไหนเหรอครับ
ก็รู้ว่าพวกแกทั้งสองคน
เป็นเพื่อนรักกับเขมมิกาไงล่ะ
ทำไม
มีเรื่องอะไรที่ฉันต้องรู้อีก
อ๋อ
ไม่มีอะไรครับ
ผมแค่สงสัยเฉยๆ
ตั้งสติ
นึกถึงความรู้สึกตอนที่เจอนางรำพึงซะ
ฉันเขม เขมมิกาจ้ะ
นี่ จินกับดา
ต้องมาหาเขมบ่อยๆ จริงๆ นะ
นี่ คุณเขมเขามีบ้านเป็นของตัวเองแล้วแบบนี้
แบบสมัยคอนแวนต์ไง
รับรองเลยว่าคุณเขมจะได้รำคาญ จนไม่มีเวลาเหงาแน่จ้ะ พี่วัฒน์
คุณเขม
- คุณเขมตื่นขึ้นมาคุยกับจินก่อน - พอเถอะ จิน
นั่นใช่เสียงจินตนาปะ
ผมได้ยินแต่เสียงของดาครับ
เหมือนกัน
ได้ยินแต่เสียงเขมมิกา
ถ้าเราบอกไป
เขาจะยิ่งเหงาหรือเปล่า
เดี๋ยวนะ
เหมือนได้ยินเสียงเด็กร้องไห้
แต่เป็น…
เหมือนเสียงเด็กทารก
ตั้งสติ
ตามเสียงนั้นไป
แม่…
เชี่ย
เหมือนกูได้ยินเสียงเด็กร้องแล้วว่ะ
เหมือนกันครับ
ตั้งจิตให้ดี
รวบรวมจิตไปไว้ที่เขม
เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
ฉันเห็นแล้ว
คนรู้จักของพ่อใหญ่
หลวงพ่อเกษม
ท่านมีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเจ้าหนูนี่เหรอ
ผมก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกัน
เลยอยากลองสืบดู
ยายพอจะรู้ไหมครับว่าหลวงปู่ท่านอยู่ไหน
ยายได้ยินว่า
ท่านบวชเป็นเกจิดังอยู่ทางภาคใต้นู่นน่ะ
ยายจะลองติดต่อลูกศิษย์ท่านดูนะ
ท่านละทางโลกไปสิบกว่าปี
ยายก็ไม่รับปากเหมือนกันนะ
เอางี้ละกัน ยาย
ถ้ายายติดต่อท่านได้
บอกหลวงปู่ท่านว่า
พวกเราต้องการความช่วยเหลือเรื่องนางรำพึง
ถ้าท่านเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริงๆ
ท่านจะเข้าใจเอง
ได้
ยายจะจัดการให้
ไม่รู้มันเป็นอะไรนักหนาวันนี้
เหนื่อยกว่าวันอื่นอีก
ยายหายใจไม่อิ่มเลย
ยาย
ยายไปอยู่กับลุงชัยดีไหมครับ
อยู่คนเดียว
ผมเป็นห่วง
ยายไม่ไปหรอก
ยายไม่ไป
ชัยกับพวกชาวบ้านก็มาเยี่ยมยายบ่อยอยู่
นั่นไง
ลุงชัยมาพอดี
พูดถึงก็มาเลย
เฮ้ย
ระวังครับ คุณยาย
ยายหายแล้ว
ไม่เป็นไรหรอก ลูก
ครับ
วัยรุ่นใจร้อนเฉยๆ
พ่อครู
แวะแป๊บหนึ่งได้ไหมครับ
เมื่อคืนตอนทำพิธี อยู่ๆ หน้าแม่ก็แวบขึ้นมา
เลยกะว่าจะทำน้ำพริกสูตรแม่
เอาไปทำบุญให้แกน่ะครับ
พ่อครู
มาช่วยกันเก็บไหมครับ
ถ้าพ่อครูเป็นห่วงยายสี
ทำไมไม่พาแกมาอยู่กับเราที่เรือนล่ะครับ
ถึงฉันจะเป็นสายขาว
แต่ก็มีไอ้พวกของสายดำอยู่ในเรือนบ้าง
หมอทำขวัญอย่างยายสี
เข้ามาใกล้บ่อยๆ ของแกจะเสื่อม
พ่อครู…
รักยายสีมากเลยนะครับ
ยายสีช่วยพ่อใหญ่เลี้ยงฉันมาตั้งแต่เด็กๆ
ขวัญทุกขวัญในหมู่บ้าน
แกก็เป็นคนดูแล
ฉันล่ะอยากให้แกได้พักบ้างจริงๆ
แต่จริงๆ คนในหมู่บ้านก็ช่วยดูแลแกอยู่นะครับ
พ่อครูไม่ต้องเป็นห่วงนะ
ขออนุญาตนะครับ
พ่อครูไม่ต้องคิดมากนะครับ
พี่
ครับ
ต่อไปนี้
ถ้าเราอยู่กันแค่สองคน
ให้เรียกว่าพี่
ครับ พี่
เอ่อ…
เราไปเก็บกันต่อไหมครับ
ไป
จะเอาเยอะไหมอะ
ขออีกนิดก็ได้ครับ
เหมือนที่พ่อครูพูดไว้จริงๆ
ปู่รู้จักนางรำพึง
พรุ่งนี้จะขึ้นรถไฟมาหาเราแต่เช้า
ขอบคุณนะครับ ยาย
จ้า
โชคดีนะ ลูก
ยายเองก็เตรียมตัวไว้ด้วยนะ
เพื่อนเก่าจะมาหา
อยากให้ช่วยอะไรก็บอก
เออ
ถ้าจะให้ช่วยอะไร
ไว้ยายจะบอก
จะได้เห็นหน้ากันไหมนะ ปู่
จะได้ยืนหายใจอิ่มๆ รอจนปู่มาไหวไหมเนี่ย
มึงสองคนรีบไปรับหลวงปู่เกษม
ยิ่งใกล้วันเกิดเขม
ฤทธิ์นางรำพึงจะยิ่งแรงขึ้น
หลวงปู่รูปนี้อาจจะรู้วิธีช่วยเราได้
เป็นไงบ้างวะ
รถไฟขัดข้องน่ะครับ
รอเปลี่ยนขบวนกันอยู่ที่บุรีรัมย์อยู่เลย
ถึงนี่ก็คงเช้าพอดี
งี้เราก็มาเสียเที่ยวน่ะสิ
แต่ละคน
ทั้งพ่อครู ทั้งหลวงปู่
ไม่รู้จะแอนตี้โทรศัพท์มือถืออะไรนักหนาเนี่ย
ก็เขาเป็นผู้ทรงศีลกันนี่ครับ
แล้วเราจะเอาไงดีครับ
กลับกันเลยไหมครับ
เพราะงั้นกูกับไอ้ชาญ
เลยว่าจะเช่าโรงแรมเอาว่ะ
คืนนี้มึงนอนคนเดียวได้ใช่ปะ ไอ้เขม
ได้สิ
มีพ่อครูอยู่ ไม่เป็นไรหรอก
พ่อครู
เอ่อ
พี่
เปิดเข้ามาได้เลยครับ
อืม
ได้
เจตกับชาญก็ดูแลตัวเองดีๆ ล่ะ
ไม่ต้องเป็นห่วงเราหรอก
เอ่อ
เช้าแล้วก็รีบกลับนะ
บ๊ายบาย
พี่แกล้งเขม
ไม่ได้แกล้ง
แค่เป็นห่วง
สรุปคืนนี้ต้องนอนคนเดียวเหรอ
ไม่มีใครเฝ้า
เกิดนางรำพึงทำอะไรขึ้นมา
ทำไมครับ
จะมาเฝ้าแทนเจตกับชาญเหรอครับ
เปล่า
ถ้านอนได้ก็ไม่เป็นไร
พี่
ไม่เมื่อยเหรอครับ
สบายมาก
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันนั่งเฝ้าเธอทั้งคืนนะ
จริงด้วย
พี่ช่วยผมมาตลอดเลยเนอะ
ถึงจะชอบดุก็เถอะ
ขอบคุณนะครับ
แล้วก็…
ขอโทษที่ทำให้พี่ต้องลำบากตลอด
ไม่ลำบากเลย
ฉันเต็มใจทุกครั้งเลยนะ
พี่มานอนบนเตียงสบายๆ ดีกว่าไหมครับ
ไหนบอกว่าอยากนอนคนเดียวไง
คือ…
พอคิดว่าเหลือเวลาใช้ชีวิตอีกไม่มากแล้ว
ผมก็กลัวว่า
ถ้าไม่ทำตามใจตัวเองตอนนี้
จะไม่มีโอกาสอีกน่ะครับ
คือ…
ตอนนี้รักไม่รู้ว่ารักกำลังรู้สึกอะไรกันแน่ครับ
บางทีนะ รัก เรื่องมันไม่ได้ยากเลย
อย่าไปทำให้มันยาก
คิดอะไรก็พูดออกไปเลย
แล้วบางทีอะ สิ่งที่รักกังวลอยู่ในหัว
มันก็อาจจะไม่ได้เป็นแบบที่เราคิดก็ได้
ที่รัก
ใจที่รักรู้สึกยังไง ก็ทำตามที่ใจรู้สึกไปเลย
พี่จะสนับสนุนแกเอง
มองอยู่นั่นแหละ
เป็นไร ฮะ
เป็นได้แค่เพื่อนครับ
เอาอีกละ
กูก็บอกแล้วไง
ว่าไม่ใช่แค่เพื่อน
(สุดยอดวิธีคิด)
แล้วมันยังไงล่ะครับ
เพื่อนก็เพื่อน
ไม่ใช่แค่เพื่อนคือ
กูก็ไม่รู้เว้ย
กูไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
ตอนนี้กูเป็นจินตนาหรือเจตนา
พ่อกูก็ช่างตั้งชื่อเนอะ
อย่างกับลิขิตเอาไว้แล้วงั้นอะ
เรารักกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน
จะคิดให้เยอะทำไมล่ะครับ
อ้าว
นี่มึงไม่เชื่อเรื่องชาติปางก่อนไม่ใช่เหรอ
ก็ตอนนี้เชื่อแล้วไงครับ
ผมผูกพันกับคุณเจตจริงๆ นะครับ
แถมผมยังเสียตัวให้คุณเจต
มึงอย่าพูดเหมือนเป็นผู้ถูกกระทำได้ปะ
กูก็เสียตัวให้มึงเหมือนกันไหม
เชี่ย
พูดออกมาแล้วเขินว่ะ
คุณเจตเขินผมเหรอครับ
อือ
ก็…
กูไม่เคยเสียตัวให้ใครไหมล่ะ
ผม…
เป็นคนแรกของคุณเจตเหรอครับ
เออดิ
เพราะงั้น…
ปล่อยให้กูสับสนต่อเถอะ
กู…
ยังไม่พร้อมตัดสินใจอะไรตอนนี้
โอ๊ย อะไรของมึงเนี่ย
ทำไมคุณเจตน่ารักจังเลย
พอเลยๆ
ตอนนี้เรา…
เป็นเพื่อนกันไปก่อน
เคปะ
โอเคครับ
เพื่อน
ไป นอนดีกว่า
วันนี้เรา
นอนจับมือกันไปก่อนนะ
โอเคครับ
คุณเจตว่า…
ตอนนี้คุณเขมจะเป็นยังไงบ้างครับ
ยังปลอดภัยดีอยู่หรือเปล่า
ไม่ดีเลย
ที่เธอพูดเมื่อกี้ ไม่ดีเลย
ฉันตั้งใจจะให้เธอรอดจากคำสาปนี้ไปให้ได้
เธอยังต้องมีชีวิตอยู่อีกนาน
เพื่อพ่อกับแม่
เพื่อเจตชาญ
เพื่อตัวฉันเองด้วย
เธอสำคัญกับฉันมากเลยนะ เขม
พี่
แบบนี้มันผิดไหมครับ
ถ้ามันเกิดจากความรัก
มันก็คงไม่ผิดมากนักหรอก
ผมขอแค่ช่วยให้พี่มีความสุขได้ไหมครับ
ยังไม่ถึงว่ะ
รถไฟประเทศไทย มันเอาแน่เอานอนไม่ได้จริงปะเนี่ย
มึงเป็นไรเนี่ย
คุณเจตครับ
ลองโทรหาคุณเขมหน่อยได้ไหมครับ
ผมรู้สึกแปลกๆ
ยายสี
แป๊บหนึ่งนะครับ
ยายสี
หายดีแล้วเหรอครับ
หายดีอะไร ไม่ได้ป่วย
เนี่ย ยายเอาขนมมาฝากพ่อครูด้วย
ยังไม่ตื่นเหรอ
ยังเลยครับ
อ้อ
เอ่อ ยายครับ
พอดีรถไฟดีเลย์อะครับ
หลวงปู่เลยยังมาไม่ถึง
ปู่ไหนอะ
หลวงปู่เกษมไงครับ
อ๋อ
ปู่เกษม
แล้วเตรียมดอกไม้ถวายท่านหรือยังเนี่ย
พอดีเลย ยายจะไปเก็บบัว
พ่อหนุ่มจะไปด้วยไหม
บัวอุบลสวยนะ
ครับ
งั้นเดี๋ยวผมขอเอาอันนี้ ไปเก็บให้พ่อครูก่อนนะครับ
โห
ดอกนี้น่าจะกำลังดีเลยครับ ยาย
โห
สวยมากเลยครับ ยาย
ยายสีครับ
สวยไหมครับดอกนี้
ยายสียังกินว่านพระตะบะอยู่ไหมครับ
ก็เชื่อเอ็งนั่นแหละ
เผื่อจะดีขึ้นไง
- พ่อครู - พ่อครู
ยาย
เรากลับขึ้นฝั่งกันเถอะนะครับ
อากาศเริ่มร้อนแล้ว
เดี๋ยวจะไม่สบายเอา
ไม่สบายเหรอ
แต่พวกมึงนั่นแหละ
ที่จะไปสบาย
ครานี้อย่าหวังว่ามึงจักรอด
- พ่อครู - พ่อครู
ไปช่วยเขม
มึงมอง
มองกูเสีย
กูจักต้องเจอกับกระไร
ยายสีอยู่ไหน
(ตอนต่อไป)
ขออภัยเจ้าค่ะ
เหตุใดฟ้าจึงเข้าข้างมึงนัก
กูเฝ้าเพียรพยายามทำหน้าที่เมียมาตั้งหลายปี
แต่บ่าวอย่างมึง
ยังเสือกจะเสนอหน้ามาแย่งทุกอย่างไปจากกู
แม่นาย
ไม่จริงนะเจ้าคะ