ทำไมเธอไม่บอกฉันเรื่องงานที่มอนทานา
ฉันอยากมีชีวิตที่เงียบกว่านี้
แต่ยังไงเราก็คือครอบครัวเดียวกัน
บางทีคุยกับพ่อแม่ด้วยไหม บอกพวกเขาหน่อยว่าคุณเป็นมะเร็ง
- ลูกได้เข้าร่วมการทดลอง - แล้วเนทได้เข้าด้วยไหมคะ
หมอพูดถึงทางเลือกการรักษาเชิงทดลองไว้
เราคือครอบครัว ที่กำลังผ่านช่วงเวลายากลำบากมาก
ฉันว่าเนทคงรับอะไรเพิ่มไม่ได้แล้ว
บางทีเราอาจต้องเว้นระยะกันหน่อย
การเซ็นกับเวสซี่ สตรีท จะทำให้อาชีพนักร้องของคุณพุ่งทะยาน
ฉันอยากสร้างสิ่งพิเศษไปด้วยกัน
แต่เธอยอมทิ้งทั้งหมดแล้วไปกับค่ายที่ใหญ่กว่า
เงินมันดูแวววาวมากเลยสิ
บอกหนูหน่อย
คุณคิดว่าชีวิตคืออะไร
มันไม่เกี่ยวว่าคุณเคยทำอะไร แต่อยู่ที่ตัวตนของคุณต่างหาก
หัวใจของคุณ
นี่แหละความหมายของชีวิต ว่าไหม
ไม่ต้องห่วงหรอก มันก็แค่…
เมื่อหัวใจเราได้เชื่อมต่อกับคนอื่นๆ
(วัลเล, เบรนด้า)
- คุณมีห้องเก็บของใช่ไหม - ไม่มี ถ้าอะไรใส่ไม่พอ ก็ต้องทิ้งไป
ก็เตรียมตัวบอกลาได้เลย เพราะของคุณเยอะมากจริงๆ
ก็เมื่อก่อนฉันมีพื้นที่เยอะกว่านี้นี่
แต่ไม่มีรายได้แถมค่าเช่าก็แพงมาก
อีกครึ่งปีฉันคงไปนอนข้างถนน
เดี๋ยวนี้เขาคิดค่าเช่าอะพาร์ตเมนต์กันเท่าไหร่
- แพงมากแล้วกัน - บอกราคามาเถอะ
มันบ้ามาก ฉันอายน่ะ
ดูเหมือนจะอวดกันมากกว่า
อยากรู้จริงๆ เหรอ ก็ได้
คุณโดนฟันเละเลย
- วอลเตอร์ - มันแพงเกินไปจริงๆ นะ
ฉันรู้ แต่มันคืออะพาร์ตเมนต์ในฝันของฉันเลยนะ
มองออกไปทุกหน้าต่างก็มีวิวสวยๆ แต่ตอนนี้ที่ฉันเห็นคือกำแพงอิฐ
หรือถ้าหามุมดีๆ หน่อย ก็จะเห็นถังขยะใหญ่หนึ่งใบ
- ฉันหัวเราะเพราะไม่อยากร้องไห้ - ไม่เอาน่า
เดี๋ยวมันก็จะดีขึ้นเอง
- คงงั้น - ใช่
ฉันคอยบอกตัวเองอยู่ตลอดว่า ฉันไม่ได้กำลังถอยลงเหว
ฉันกำลังลงทุนกับอนาคตของตัวเอง
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกที่ตู้เย็น จะอยู่ห้องเดียวกับเตียงนอน
ใช่ไหม
อย่าพูดอะไรปลอมๆ เพื่อปลอบใจฉันนะ
- ก็ได้ - แต่ช่วยพูดอะไรสักอย่างเถอะ
- เริ่มต้นใหม่ตอนอายุ 40 - เดี๋ยวก่อนนะ
ผมอายุ 41 ตอนที่เจอเบรนด้า
คุณไม่มีทางรู้ว่าต่อจากนี้จะมีอะไรเข้ามาในชีวิต
อย่างน้อยผมก็พยายามบอกตัวเองแบบนั้นแหละ
ใช่
- ช่วงนี้เจอเนทบ้างไหม - ก็มีเจอประปราย
เดี๋ยวนี้เขาไม่ค่อยอยู่ที่บาร์เท่าไหร่
- แล้วคุณล่ะ - ไม่เลย ประมาณเดือนหนึ่งได้แล้วมั้ง
ผมนึกว่าพวกคุณสองคน กำลังคบกันหรืออะไรสักอย่าง
ไม่หรอก จังหวะของเรามันแย่มาตลอดเลย
- หวังว่าเขาจะโอเคนะ - ผมต้องแวะไปที่บาร์อยู่แล้ว
คุณอาจจะอยากแวะไปด้วย
ฉันไม่ควรไปหรอก มันเป็นถิ่นเขา
ฉันอยากอยู่ในชีวิตเขานะ แต่ยังคิดไม่ออกว่าจะเข้าไปเมื่อไหร่และยังไง
แต่อย่าขังตัวเองอยู่คนเดียว ในกล่องรองเท้ากล่องนี้ล่ะ
ไม่ต้องห่วง ตู้เย็นนั่นคุยเก่งเกินคาดเลย
บางทีฉันอาจจะบังคับตัวเองให้ออกไปวิ่ง ในอากาศหนาวตับแข็งนี่ดู
ผมต้องไปแล้ว
จะไปเล่นบาสกับพวกเพื่อนก่อน แล้วค่อยไปที่ลูมีต่อทีหลัง
- ดูแลตัวเองนะ เข้มแข็งไว้ - ค่ะ
- นะ - ค่ะ
โอเค ไปก่อนนะ
- บายนะ - บายค่ะ
ฉันจำได้ว่าตัวเองยุ่งตลอดเลย
- นี่ - ไม่เป็นไร
- โอเค หยิบได้ไหม - ค่ะ
- มันแปลกมากเลย - อะไรเหรอ
ความปกติแบบใหม่ ผมไม่ชินเลย ตอนนี้คุณยุ่งกว่าผมอีก
วันนี้ในตารางของร็อคสตาร์มีอะไรบ้าง
มีอัดกับโปรดิวเซอร์
แล้วแคร์รีก็อยากให้ฉันไปเจอสไตลิสต์ จะได้คุยกันเรื่องลุคขึ้นเวที
ฟังดูไฮโซนะ แต่หน้าตาคุณดูไม่ค่อยตื่นเต้นเลย
ไม่นะ ฉันก็ตื่นเต้น
แค่พยายามปรับตัวกับทิศทางที่ทางค่ายกำหนด
ก็ตื่นเต้นแหละ แน่นอนอยู่แล้ว
- พระเจ้า - ทำไมเหรอ มีอะไรหรือเปล่า
ฉันไม่ได้บอกคุณ เพราะคิดว่ามันคงไม่เกิดขึ้นจริง
แต่เวสซี่ สตรีทเสนอให้ฉันเปิดโชว์ ให้แบรนดี คาร์ไลล์ในคอนเสิร์ตฤดูหนาว
มันคงจะเกิดขึ้นจริงแล้ว
- อะไรนะ สุดยอด - มันกำลังจะเกิดขึ้น ฉันจะออกทัวร์แล้ว
พระเจ้า
ทัวร์นานแค่ไหนเหรอ
น่าจะสองเดือน
ก็นานอยู่นะ
สำหรับทัวร์ก็ไม่นานเท่าไหร่หรอก
รู้สิ ผมหมายถึงนานสำหรับ การที่เราจะต้องไกลกัน
งั้นคุณจะได้รู้สักทีว่าการคิดถึงฉันมันเป็นยังไง
แล้วตอนที่คุณไป จะมีคนคอยซัปพอร์ตพอใช่ไหม
ฉันจะมีทีมทั้งขบวนเลย
นั่นมันซัปพอร์ตด้านดนตรี ผมหมายถึงด้านจิตใจต่างหาก
คิดว่าฉันจะเดินทางไม่ได้เหรอ
- ผมไม่ได้พูดอย่างนั้น - ก็เหมือนพูดแหละ
ผมเพิ่งเห็นคุณดิ่งไป
จะไม่ให้ผมเป็นห่วงได้ยังไง
แค่นี้ฉันก็ไม่มั่นใจในตัวเองมากพอแล้ว
ฉันไม่อยากให้คุณต้องมากังวลอีกคน
- ฉันรู้สึกเหมือนเธอกำลังลังเล - ไม่หรอกมั้ง
ที่รัก ฉันพูดจริงจังนะ
ฉันจะไปมอนทานาในอีกสามสัปดาห์ แต่เธอก็ยังไม่ตัดสินใจสักที
ฉันรู้
ขอโทษนะ มันมีหลายอย่างที่ต้องคิด
ยิ่งเธอคิดเยอะเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งรู้สึกว่า…
- รู้สึกว่าอะไร - รู้สึกว่าฉันยังไม่พอ
- ที่รัก เธอก็รู้ว่ามันไม่จริง - แต่มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
ฉันก็พูดแบบเดียวกันได้นะว่า ฉันไม่พอที่จะรั้งเธอให้อยู่ในเมืองนี้
ใช่ ก็คงงั้นแหละ
ฉันก็รักเธอนะ
ฉันก็รักเธอเหมือนกัน
มากๆ แบบมากๆ เลย
เลยรู้สึกเหมือนต้องมีคนหนึ่งแพ้ ฉันแค่ไม่อยากให้มีใครแพ้
ฉันรู้ ฉันก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น แต่การค้างคาแบบนี้มันทรมานสุดๆ
ใช่ เป็นความผิดฉันเอง
ขอโทษนะ ขออีกแค่คืนเดียว ให้ฉันได้คิดให้เคลียร์เถอะ
อีกคืนเดียว แค่คืนเดียว
ตกลง
ขอบคุณนะ
- โอเค ตามนี้ - ว่านายจะเป็นฝ่ายแพ้เหรอ
ไม่สิ เรื่องมรดกของเบรนด้าต่างหาก ฉันจะคิดค่าทนายเพิ่มอีกชั่วโมงหนึ่ง
เชิญเลย คุ้มแล้ว แค่ฉันไม่ต้องจัดการเรื่องพวกนั้นเอง
ทำไมไม่มีใครบอกกันก่อนเลยว่า
เวลามีคนเสีย ต้องจัดการเรื่องเอกสารธุรกิจอะไรเยอะแค่ไหน
จริงๆ คนอื่นเขาก็รู้นะ นั่นแหละเหตุผลที่เธอทำพินัยกรรมไว้
พินัยกรรมมันโหดมากนะ ทำให้รู้เลยว่าเราอยู่ตรงไหนในใจเขา
แล้วที่แย่กว่านั้นคือ คนเขียนไม่ได้อยู่ให้เราโกรธใส่ด้วยซ้ำ
หวังว่าจะมีชีวิตหลังความตายนะ จะได้ให้พ่อมาอธิบายอะไรหน่อย
ใช่เลย
ดูอย่างวอลท์ก็รู้แล้วว่า เขาสำคัญกับเบรนด้าแค่ไหน
ก็เธอทิ้งทุกอย่างไว้ให้เขานี่นา
ฉันอยากมีเธอมากกว่า
ใช่ แน่นอนอยู่แล้วเพื่อน
แต่ฉันขอแนะนำให้เอาเงินส่วนหนึ่งไปลงทุน
ไม่งั้นภาษีจะมากัดกินเอานะ
ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้จะทำไงกับเงินเยอะขนาดนั้น
สนใจลงทุนเรื่องค่าเทอมมหาลัยบ้างไหม
เขาไม่ผิดสักหน่อยที่นายมีลูกเยอะขนาดนั้น
- แล้วไงล่ะ - เอาน่าเพื่อน
ฉันใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายมากนะ รู้ไหม
ไม่เคยคิดจะซื้ออะไรใหญ่ๆ แพงๆ เลย
ก็ลองคิดดูหน่อย เรามีเวลาอยู่
- ใช่ เวลาเยอะแยะ - ได้
เอางี้ บางทีฉันอาจจะไปเที่ยวที่ไหนสักที่
แต่ตอนนี้ฉันจะฉีกนายบนสนามให้กระจุยก่อน
มาเลย ได้เวลาลุยแล้ว
- นั่นไง ดูนั่นสิ - ระวังตัวให้ดี
ตอนนี้ใครครองบอล
คริส คริส
- ขอโทษ - ให้ตายสิ
ขอโทษจริงๆ ฉันมาดักรอคุณหนึ่งชั่วโมงแล้ว
ฉันขอโทษ สำหรับทุกอย่างเลย
อยากให้คุณรู้ว่าฉันรู้ว่า ฉันพลาดไป แต่คุณช่วยฉันไว้
ฉันคงไม่มีวันให้อภัยตัวเองที่ทำให้คุณเสียใจ
ขอบคุณ
- แค่นั้นเหรอ - ฉันทำอะไรได้อีก
ฉันจะทำยังไงให้มันดีขึ้นได้ บอกฉันที
เราเลิกเป็นเพื่อนกันไม่ได้นะ
ปกติฉันก็ไม่ชอบใครอยู่แล้ว คุณเองก็เหมือนกัน
จริงๆ เลย มานี่มา
ฉันยังโกรธอยู่นะ
ฉันรู้
ไปกันเถอะ ไปกินกาแฟกัน
- ไง - ไง
เอานั่นมาแบ่งกันกิน หรือว่าซื้อมาให้ตัวเองคนเดียว
ซื้อมากินเอง แต่จะให้ฉันไปซื้อเพิ่มให้ก็ได้
ไม่เป็นไร ฉันแค่ถามเฉยๆ
(มาร์กาเร็ต แอ็ตวูด เดอะ แฮนด์เมดส์ เทล)
เอาละ พอแล้ว
มีอะไรเหรอ
ฉันสังเกตว่าเธอดูหงุดหงิดฉันบ่อยขึ้นช่วงนี้
จริงเหรอ ฉันไม่รู้สึกว่าหงุดหงิดเลยนะ
- อะไร ไม่หงุดหงิดจริงๆ - โอเค
แต่มันก็โอเคนะ ถ้าเธอจะหงุดหงิด
เมื่อก่อนเธออยู่กับภรรยา คงจะเป็นแบบหนึ่ง
แล้วการต้องมาอยู่กับคนอื่นอีกคน มันก็ต้องปรับตัวเยอะเหมือนกัน
ก็คงงั้นมั้ง แต่ว่าฉันก็ดูจัดการได้ดีอยู่นะ
แน่นอนสิ เราคงไม่ได้ใช้เวลาทุกคืนด้วยกันเร็วขนาดนี้
ถ้าอาคารที่ฉันอยู่ไม่กลายเป็น โรงงานผลิตเชื้อราไปก่อนน่ะนะ
ทางตึกแจ้งมาว่าอีกสองสามวัน ฉันกลับไปอยู่ห้องตัวเองได้แล้ว
ฉันยินดีให้เธออยู่ต่อเท่าที่ต้องการเลยนะ
ขอบคุณนะ โอเค
ผมจะเป็นบ้าแล้ว ค่าใช้จ่ายขึ้นเอาๆ
ผมทำหน้าที่ตัวเองเต็มที่ จริงๆ ควรมีหน้าผมบนผนังด้วยซ้ำ
ใช่เลย เดี๋ยวผมจะจัดการให้ วอลเตอร์
ไม่สำคัญเลยว่าธุรกิจจะเป็นยังไงตอนนี้
เหมือนคนเต็มร้านทุกคืนแต่ก็ยังขาดทุน
คงไม่เหมาะสินะที่จะบอกว่า เงินเดือนฉันยังไม่เข้า
- ให้มันได้แบบนี้ - ไม่เป็นไร
- จะเขียนเช็คให้เดี๋ยวนี้เลย - ไม่เป็นไรจริงๆ
- ออกเช็คให้เดี๋ยวนี้แหละ - ไม่เป็นไร
- ให้ผมได้ช่วยเถอะ - คุณก็ช่วยตลอดนี่
ไม่ ผมหมายถึงเรื่องการเงิน
ผมเพิ่งจัดการมรดกของเบรนด้าเสร็จ
แล้วเพื่อนผม อัล เขาแนะนำให้ผมเอาเงินไปลงทุนอะไรสักอย่าง
ให้ผมลงทุนในลูมีเถอะ
- ไม่เอา - นี่เพื่อน
ขอโทษ คือหมายถึง ไม่ละ ขอบคุณมาก
ไม่เอาน่าเนท
ยังไงผมก็อยู่ที่นี่ตลอดอยู่แล้ว ก็ทำให้มันเป็นทางการไปเลยสิ
มันเป็นข้อเสนอที่ใจดีมาก แต่ผมจัดการได้ เดี๋ยวผมหาทางเอง
ผมไม่ได้ทำตัวเป็นคนดีนะ
ผมเชื่อในธุรกิจนี้จริงๆ ผมไม่ต้องการตำแหน่งด้วยซ้ำ
แต่ไวน์ฟรีนี่ต้องมีแน่ๆ ถ้านั่นเป็นปัญหาละก็…
เนท คุณโอเคไหม
ฉันยังรู้สึกผิดอยู่เลยที่มาคุยเรื่องนี้กับคุณ
ที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปแล้ว
เสียใจที่ไม่ได้ทำงานด้วยกันแล้ว
แต่ฉันจะนอยด์มาก ถ้าเธอไม่อัปเดตเรื่องราวกับฉันบ้าง
โอเค
ฉันจะไปออกทัวร์ เล่นเปิดให้แบรนดี คาร์ไลล์
- มันเร็วไปใช่ไหม - หมายถึงอะไรที่ว่าเร็วไป
มันสุดยอดมากต่างหาก
ใช่ ฉันตื่นเต้นจนแทบบ้าเลย
คุณคิดว่ามันจะหนักเกินกว่าที่ฉันรับไหวไหม
พระเจ้า ฉันเบื่อที่ต้องคอยบอกเธอ ว่าเธอเก่งแค่ไหนแล้วนะ
ไม่ ฉันหมายถึงคุณก็รู้ว่า สภาพจิตใจฉันเป็นไงเมื่อไม่กี่เดือนก่อน
- ฉันแทบออกจากบ้านไม่ได้เลย - แต่ดูตอนนี้สิ ฉันเห็นแล้วว่าเธอพร้อมแล้ว
- คุณคิดงั้นจริงเหรอ - ไม่ต้องคิดเลยด้วยซ้ำ
พระเจ้า
เขาติดเชื้อหนักมาก
ซึ่งมันอันตรายมากแน่นอน
เพราะภูมิคุ้มกันของเขา ถูกกดลงจากเคมีบำบัดเยอะมาก
ทางรพ.ให้เขานอนโรงพยาบาล
เพื่อจะได้เฝ้าดูอาการ และให้ยาปฏิชีวนะอย่างใกล้ชิด
ช่วง 24 ชั่วโมงจากนี้สำคัญมาก ที่จะทำให้เรารู้ว่าเจอกับอะไรอยู่
แต่ตอนนี้ สิ่งที่เราทำได้ก็มีแค่รอดูอาการเท่านั้น
- ใช่ - ค่ะ
- เขาต้องไม่เป็นไร - ขอบคุณที่มาอยู่เป็นเพื่อนกันนะทุกคน
- ได้เลย - โอเค เดี๋ยวฉันกลับมา
- เนท - แคลร์
ขอผ้าห่มผืนหนึ่งได้ไหม
ขอผ้าห่มได้ไหม
ขอโทษนะ ตอนนี้ให้ไม่ได้จริงๆ
เพราะไข้คุณสูงมากเลย
ถ้าตัวคุณอุ่นกว่านี้ มันจะเสี่ยงเกินไป
คุณทำได้ดีมากเลยนะ
คริส มานั่งพักหน่อยดีไหม
ไม่เป็นไร ฉันเองก็ไม่แน่ใจด้วยซ้ำ ว่าตัวเองควรอยู่ตรงนี้หรือเปล่า
ให้ผมพูดอะไรให้ชัดๆ หน่อยแล้วกัน
มา นั่งลงก่อนเลย
แผนกเภสัชกรรมโรงพยาบาล กรุณาโทร 148
คุณมีสิทธิ์อยู่ตรงนี้เต็มที่เลย
และผมก็มั่นใจเต็มร้อยว่าเนทเอง ก็ต้องคิดเหมือนกันแน่นอน
แน่นอนเลย เราไม่มีทางปล่อยให้คุณเดินออกไปหรอก
มันน่าเหลือเชื่อมากเลยนะ
อะไรเหรอ
ก็พวกคุณทุกคนกลายเป็นคนสำคัญสำหรับผมขนาดนี้
ทั้งที่เพิ่งรู้จักกันมาแค่ไม่กี่เดือนเอง
นี่
- ฉันอยู่นี่นะ ถ้าคุณอยากคุย - อือ
ฉันต้องคุยแหละ ฉันต้องคุยกับเรเบกก้า
ฉันไปมอนทานาไม่ได้แล้วละ
ถือเป็นการละเลยที่ใหญ่หลวงมากนะ ที่เธอไม่บอกพวกเรา
เป็นการตัดสินใจของเนท เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ฉันต้องเคารพความต้องการเขา
ไม่ใช่ตอนที่มันเป็นเรื่องเป็นตายแบบนี้ ฉันมีเส้นสายในวงการแพทย์อยู่
เราต้องเอาเขาออกจากที่นี่เลย
โทรหาเบอร์นาร์ด บางทีอาจจะได้ย้ายโรงพยาบาลวันนี้เลยก็ได้
- ไม่ เขาจะอยู่ที่นี่ - แคลร์ เราไม่ได้มาขออนุญาต
พูดตรงๆ นะลูอิส ฉันไม่แคร์ คุณอาจมีเส้นสายในวงการแพทย์ก็จริง
แต่ฉันเป็นบุคลากรทางการแพทย์ เพราะงั้นฉันจะบอกให้ว่า
การย้ายเขาตอนนี้ ก็เท่ากับประหารชีวิตเขาดีๆ นี่เอง
เขาต้องอยู่ที่นี่
ก็ได้ เขาอยู่ที่นี่จนกว่าอาการจะทรงตัวก็ได้
พูดตรงๆ นะ นี่หน้าที่ฉันไม่ใช่คุณ
พูดตามตรงเหมือนกัน เขาเป็นลูกเรา แล้วเธอสองคนก็แยกทางกันแล้วด้วย
รู้ไหมว่านี่คือสิ่งสุดท้ายที่เนทต้องการตอนนี้เลย
แต่ถ้าพวกคุณอยากทำอะไรสักอย่าง ที่ช่วยเหลือและสนับสนุนกัน
ทำไมไม่ไปทำหน้าที่ปู่ย่าแล้วช่วยดูแลแอนนาบ้างล่ะ
นี่เธอกำลังไล่พวกเราอยู่เหรอ
ใช่ค่ะ
ฉันจะคอยอัปเดตให้รู้ความคืบหน้าเอง
ต้องปรับปรุงอีกพอสมควร
แต่สถาปัตยกรรมมันเรียกได้ว่า เป็นสไตล์นิวยอร์กดั้งเดิมเลย
ใช่เลย สวยมาก เหมือนตึกเก่าของร็อธเลย
แม่เคยอยู่ในวงการอสังหา ก็เลยอยากมาด้วยครับ
เข้าใจเลย เชิญเดินดูรอบๆ เลยค่ะ
ที่ผมอยากทำคือทำให้ที่นี่เป็น ทั้งที่เล่นดนตรีสดและบาร์ไวน์
แล้วผมว่าที่นี่เหมาะมากๆ สำหรับคอนเซ็ปต์แบบนั้น
ผมอาจจะ…
ใช่ อาจทำบูธติดริมหน้าต่างฝั่งนั้น
แล้วก็ทำบูธสไตล์ไดเนอร์ฝั่งนี้
เรียงยาวไปจนถึงตรงนี้
แล้วตรงนี้ก็จะนำไปสู่เวทีตรงนั้นพอดี
ใช่ ตรงนั้นแหละคือเวที
แล้วผมก็อยากให้เกียรติประวัติของตึกนี้ด้วย
อย่างผนังอิฐตรงนี้ ก็ปล่อยให้โชว์อิฐเปลือยแบบนี้ไปเลย
บาร์จะอยู่ตรงนี้ แล้วด้านหลัง ผมอยากทำบันไดเลื่อนสไตล์ห้องสมุด
อาจทำแบบนั้นสักอัน จะได้หยิบขวดไวน์บนชั้นสูงๆ ได้
เอาไว้เรียงขวดไวน์เต็มผนัง เพราะผมคิดว่า…
ขอโทษครับ ใช่ ผมอยากจะบอกว่า มันแทบจะสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว
เราต้องตรวจสอบโครงสร้างก่อน ซึ่งทางคุณต้องรับผิดชอบค่าใช้จ่าย
ครับพ่อ ผมเข้าใจแล้ว
ฉันดีใจที่คุณชอบขนาดนี้ ที่นี่มันเป็นที่พิเศษจริงๆ
ใช่ มันใช่เลย
แล้วเรื่องงบประมาณ เรากำลังดูตัวเลขกันที่เท่าไหร่ครับ
นี่ค่ะ ลองดูได้เลย
ขอโทษครับ แต่มันเกินงบผมไปเยอะเลย
นี่จากปากคนที่เผาเงินครึ่งทรัสต์ ไปกับการแบกเป้เที่ยวทั่วยุโรปเหรอ
แม่ มันไม่ใช่ไปเที่ยวเล่นซะหน่อย
ผมจะเริ่มทำธุรกิจแล้ว และเรียนหลักสูตรซอมเมอลิเยร์อยู่
ใช่ ก็แค่ดื่มไวน์นั่นแหละ
หรือไม่ก็หาไอเดียเมนู แล้วก็หาของเก่ามาตกแต่ง…
แปลว่าเที่ยวกินกับช็อปปิ้ง
เอาเป็นว่าที่นี่ให้แรงบันดาลใจมากก็จริง
แต่ตอนนี้ผมไม่มีปัญญาจะเอื้อมถึง
ตื่นแล้วเหรอ
พ่อแม่ผมมาที่นี่ไหม
มาแล้วนะ
แต่ไปดูแลแอนนาแล้ว
- ผมรู้สึกไม่ไหวเลย - เหรอ
- แล้วก็รู้สึกแบบ… - มองมาที่ฉันสิ
มันเป็นเพราะการติดเชื้อนั่นแหละ โอเคไหม ร่างกายกำลังสู้สุดแรงเลยตอนนี้
- คุณเก่งมากเลย - โอเค
สิ่งที่คุณต้องทำมีแค่นอนพักอย่างเดียว ที่เหลือเราจะจัดการให้เอง
- ฉันออกไปก็ได้นะ… - ไม่เป็นไร
มันเหมือนไม่ใช่เรื่องจริงเลย
แต่มันคือความจริง
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังหายใจไม่ออก
ฉันคอยบอกเนทตลอดว่าเขาจะผ่านมันไปได้
แต่จริงๆ ฉันไม่รู้เลย
แล้วฉันควรทำยังไงดีล่ะ
บอกความจริงเหรอ
แล้วฉันควรจะบอกแอนนาเมื่อไหร่
ลูกยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาอยู่ที่นี่
เพราะฉันไม่อยากทำ ให้ลูกเจ็บปวดโดยไม่มีเหตุผล
แต่เรื่องมันก็เกิดขึ้นเร็วมาก
ถ้าเธอไม่มีโอกาส ได้บอกลาพ่อของเธอล่ะ จะทำยังไง
แล้วฉันเป็นใคร ถึงต้องมาตัดสินเรื่องแบบนี้
ฉันต้องเป็นคนตัดสินใจว่า ช่วงเวลาสุดท้ายระหว่างพ่อลูกคือเมื่อไหร่
มีส่วนหนึ่งในตัวฉัน ที่อยากจะย้อนกลับไปเตือนตัวเองในอดีต
ให้รู้ว่ามันจะเกิดอะไรแบบนี้ขึ้น
ตอนที่ฉันกับเนทเริ่มคบกัน ฉันไร้เดียงสามาก
หลายปีที่ทำงานมา ฉันเห็นผู้คนเสียใจ เพราะต้องสูญเสียคนที่รักมาตลอด
แต่ไม่เคยคิดเลยว่าสักวันคนคนนั้นจะเป็นฉันเอง
เยี่ยม ฉันร้องไห้จนทิชชูหมดห่อแล้ว
ขอบคุณนะ
ตอนนี้เขาให้เยี่ยมได้แล้ว
ถ้าคุณอยากเข้าไปหาเขา
(ปลายทาง นิวยอร์กซิตี้ ที่นั่ง 30 ซี)
เรียนผู้โดยสารเที่ยวบิน 871
ซึ่งจะเดินทางไปยัง สนามบินเคนเนดี นครนิวยอร์ก
ตอนนี้เที่ยวบินของเรายังเกินจำนวนที่นั่ง
หากท่านใดเต็มใจเปลี่ยนไปขึ้นเที่ยวบินหลัง กรุณาต่อแถวที่หน้าเคาน์เตอร์
เราขอเสนอบัตรกำนัลมูลค่า 1,000 ดอลลาร์…
ไง
ฉันคิดถึงคุณนะ
ได้เมนูของคริสแล้วใช่ไหม
ไก่งวงสอง ชุดอิตาเลียนสอง แล้วก็วีแกนหนึ่ง
ใครสั่งวีแกน
ฉันเป็นวีแกนบ้างบางเวลา เรียกว่าวีแกนแบบบียอนเซ่
- ผมนึกว่าเอลลิสซะอีก - ใช่ๆ
เฮ้ ผมบอกหรือยังว่าเขาตัดสินใจ อยู่ที่นิวยอร์กต่อแล้ว
ใช่ มันเป็นการตัดสินใจที่ยากนะ แต่ฉันว่านั่นเป็นทางเลือกที่โตแล้วแหละ
สองคนนั้นจะทิ้งความฝันของตัวเอง เพราะกันและกันไม่ได้หรอก
ตอนที่ยังเด็กอยู่ขนาดนี้
- ขอโทษนะ - จริงเหรอ
ผมว่าจะบอกพวกเขาว่ายังไม่สายไป ถ้าจะเปลี่ยนใจตอนนี้
เพราะถ้าคุณเจอความรักแล้ว คุณก็ควรเดินตามมันไปทุกที่
พูดง่ายสิ เพราะคุณมาเจอรักแท้ตอนสี่สิบกว่า
- ฟังนะ… - ดูนี่สิ
เอาอันหนึ่ง ขอบคุณครับ
ผมคงตามเบรนด้าไป ต่อให้เราเจอกันตอนอายุ 19
แหงละ ในฐานะผู้ชายที่ชอบผู้หญิง มันเป็นเรื่องที่ไม่ต้องคิดมาก
แต่บางคนอย่างพวกเรา ไม่ได้มีอิสระที่จะย้ายไปอยู่ที่ไหนก็ได้หรอก
- มอนทานามันไม่ใช่นิวยอร์กนะ - โอเค
ขอโทษที่ขัดจังหวะนะ
แต่พวกคุณจะคุยเรื่องชีวิตฉัน โดยไม่ถามกันเลยเหรอ
- ขอโทษที่เป็นห่วงนะ - ไม่เป็นไรหรอก
คุยเรื่องความรักของฉันก็ได้ ตราบใดที่ฉันคุยเรื่องคุณได้
โอ้ ตายละสิ
เอ้า ว่ามาเลยสิ มีอะไรอยากพูดเรื่องฉันบ้าง
- ซิลวี่เป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก - ฉันก็เห็นด้วย
ทำไมยังคอยหาอะไรผิดในตัวเธออยู่เรื่อยล่ะ
- นี่จริงจังหรือเปล่าเนี่ย - จริงจัง ขอโทษที่เป็นห่วงนะ
- ไม่เอาน่า - ไม่รู้สิ
ฉันว่าพวกคุณมีอะไรพิเศษ
และควรรักษามันไว้ให้ดี
- ได้ยินแล้วนะ - โอเค
- ฉันฟังอยู่
- เยี่ยม - พอแล้ว
- ดี เอลลิส - ฉันไม่รื้อฟื้นแล้ว
ไปยุ่งเรื่องความสัมพันธ์ฉันได้เลย
โอเค ลืมตาได้แล้ว
เซอร์ไพรส์
เดี๋ยวก่อนนะ ขอโทษจริงๆ แต่ผมยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
ที่นี่เป็นของลูกแล้วไง พ่อกับแม่จ่ายเงินดาวน์ไปแล้ว
ไม่ต้องเกรงใจไปหรอก
อ้อ ขอโทษครับ ขอบคุณมากจริงๆ
ผมแค่ช็อกไปหน่อย
ที่จริงผมกำลังเก็บเงิน
เพื่ออะไรที่เล็กกว่านี้ สมถะกว่านี้หน่อย
แล้ว…
เขากำลังอยู่ในขั้นตอนหานักลงทุนอยู่แล้วด้วย
ตอนนี้ก็ไม่ต้องหาแล้ว
รับของขวัญไปเถอะลูก นี่คือสิ่งที่ลูกอยากได้ไม่ใช่เหรอ
ก็ใช่นั่นแหละ แต่…
ยินดีด้วยนะ ตอนนี้ลูกเป็นเจ้าของกิจการเต็มตัวแล้ว
ขอบคุณครับ มันมีความหมายมากจริงๆ
ฉันจะขอไปลองใช้ห้องน้ำ ในบาร์ไวน์ใหม่ของคุณก่อนนะ
ได้เลย อยู่ด้านหลัง…
- จริงๆ ต้องไปทางนี้ - ฉันไปได้ ทางนี้เนอะ
- นานไหม - ไม่หรอก ฉันโอเค
- เธอน่ารักดีใช่ไหมล่ะ - เธอเป็นคนอ่อนหวานดีนะ
แล้วเธอบอกหรือยังว่า เธอกำลังเรียนพยาบาลอยู่
เธอไม่ใช่คนที่พร้อมจะแต่งงานหรอก
แต่กว่าจะถึงเวลานั้นก็ยังมีเวลาอีกเยอะ ลูกยังเด็กมากอยู่เลย
แคลร์
ค่ะ
- คุณโอเคไหม - ครับ
- ผมขอโทษ - เรื่องอะไร
ขอโทษเรื่องที่ทุกอย่างจบลงแบบนั้นระหว่างเรา
มันไม่ใช่ความผิดคุณทั้งหมดหรอก
จริงๆ ฉันว่าความผิดฉันนั่นแหละ
ตอนนั้นฉันยังไม่ใช่คนที่พร้อมจะแต่งงานหรอก
- ฉันไม่เคยบอกสินะว่าวันนั้นได้ยิน - ไม่เคยเลย
แต่ใช่ ฉันได้ยิน ชัดเจนทุกคำ
ผมขอโทษ
ผมอยากให้คุณรู้
ผมไม่เคยเสียใจเรื่องของเราเลย
ใช่ ไม่งั้นเราก็คงไม่มีแอนนา แล้วเธอก็เป็นสิ่งที่…
ไม่ใช่แค่นั้น แคลร์
คุณอยู่เคียงข้างผมมาตลอด ทั้งที่จริงๆ ไม่ต้องทำแบบนั้นเลย
เข้าใจไหม
ผมจะอยู่ข้างคุณเสมอเหมือนกัน
เป็นไงบ้างลูกรัก
- สวัสดีครับ - สวัสดีจ้ะ
แล้ว…
- แอนนาอยู่ที่ไหนตอนนี้ - อยู่กับพ่อของลูก
- โอเค - แม่อยากมาเยี่ยมลูก
แม้ว่าจะขัดใจแคลร์ก็ตาม
เธอไล่พวกเราเลยนะ คือแบบว่า…
งั้นทำไมแม่ไม่ไปล่ะ
ผมรู้ว่าแม่คิดว่าตัวเองช่วยนะ แต่แม่ไปเถอะครับ
โอเคนะ ผมมีคนช่วยครบแล้วจริงๆ
งั้นก็…
ถ้าลูกต้องการแบบนั้นจริงๆ แม่ก็จะไม่ขวางทางลูก
แม่ครับ
ขอบคุณครับ
ตอนนี้เนทต้องการฉันมากๆ
ฉันก็ต้องการเธอเหมือนกัน
ไม่หรอก
เธอต้องการให้ฉันปล่อยเธอมากกว่า
ฉันเคยคิดว่าแค่รักก็เพียงพอ
แต่ถ้าเราต้องการคนละอย่างกัน ความรักมันก็ไม่พอ
ฉันไม่อยากเป็นคนที่ทำให้ เธอไม่ได้ทำสิ่งที่มีความสุข
- เธอนั่นแหละที่ทำให้ฉันมีความสุข - ฉันรู้
แต่นิวยอร์กไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เธอมีความสุข และมันคือที่ที่ฉันอยากอยู่
ที่นี่คือ…
ที่นี่คือบ้านของฉัน
แน่ใจแล้วเหรอ
แน่ใจแล้ว
เพราะเธอต้องน่ารักมากแน่ๆ ถ้าได้ใส่เสื้อคลุมหนาๆ
ฉันรู้ว่ายังไงฉันก็น่ารักอยู่แล้ว
- มีขนฟูๆ - ใช่เลย
ขอโทษ ผมยังไม่ได้ไวน์มาลเบคที่สั่งเลย
- เดี๋ยว… - คือ ไม่เป็นไรครับ
- โอเค - อือ
- จ้ะ คุณ… - คุยต่อเลย
จ้ะ
ได้ละ
เธอนี่ชอบใช้ของจนสุดขีดจริงๆ เลยนะ
จะว่าไงได้ล่ะ ฉันก็ชอบใช้ให้ถึงขีดสุดน่ะสิ
เอาละ งั้นคงถึงเวลาบอกลากันแล้วสินะ
ไม่ใช่ลากันตลอดไป แค่ลา จากการที่ฉันอยู่ในชีวิตเธอตลอดเวลา
ใช่ ฉันคิดถึงสิ่งที่เธอพูด แล้วมันก็มีส่วนที่จริงอยู่เหมือนกัน
บางทีฉันอาจจะมีปฏิกิริยาที่ไม่ค่อยแฟร์ กับวิธีทำอะไรของเธอ
แค่เพราะมันไม่เหมือนกับวิถีชีวิต ที่เคยมีกับภรรยาฉันเฉยๆ
นั่นมันไม่ยุติธรรมกับเธอเลย
ขอบคุณที่พูดแบบนั้นนะ
ฉันได้แต่นึกภาพว่ามันคงยากมากสำหรับเธอ
แต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันไม่ได้พยายาม จะเป็นตัวแทนของเดน่านะ
ฉันไม่ได้กลัวนะที่เธอเคยรักเขา ฉันคิดว่ามันงดงามมากๆ
- ฉันว่าพวกเธอต้องเข้ากันดีแน่ๆ - แม้ว่าฉันจะไม่ซื้อสตรอว์เบอร์รีให้เหรอ
โอเค ขอถามหน่อย ไหนๆ ฉันก็จะย้ายออกแล้ว
- ฉันทำอะไรให้เธอรำคาญอีกบ้าง - ไม่เอา เรื่องนี้ไม่คุย
ไม่เอาน่า
ฉันรับได้ ไม่ได้แปลว่าจะเลิกทำนี่ บอกไว้ก่อน
เร็วเข้า ฉันแค่อยากรู้
ตัวอย่างนะ นี่ไง เธอจะไม่ยอมจนกว่าจะได้สิ่งที่ต้องการ
ก็ถูก ฉันไม่ยอมหรอก มีอะไรอีก
เวลาเราดูทีวีกัน เธอมีคำถามเยอะมากเลย
ที่ฉันเล่าให้ฟังไม่ได้สักที ก็เพราะเธอไม่เคยหยุดพูดไง
ก็ฉันไม่เข้าใจ
ใช่ เพราะเธอเอาแต่กดโทรศัพท์ไง เราดูอะไรสองอย่างพร้อมกันไม่ได้หรอก
นี่ไง เราก็ผ่านมันมาได้
เกือบไม่รอดแล้วนะ
โอเค เธอกลับไปม้วน กระดาษชำระแบบผิดด้านต่อได้เลย
ใช่ ฉันสังเกตอยู่
จริงๆ มันถูกด้านแล้วนะ
- มันถูกแล้ว - ไม่ถูก
พยาบาลครับ มีคนบุกรุกเข้าห้องผม
- ตลกมากเลย - ฉันก็ว่างั้น
ถึงวันทำคีโมแล้วเหรอ
- ยังไม่ถึง - เธอก็ไม่สบายเหรอ
ค่ะ แต่ของหนูดีกว่าของคุณนะ
ดีแล้วที่ฉันรู้สึกแย่กว่าเธอ
คุณได้ออกไปเมื่อไหร่หนูมีอะไรให้คุณด้วย
ทำไมคุณถึงดูเศร้าจัง
อย่าเลย ฉันไม่อยากเล่าให้ฟัง เธอยังเป็นเด็ก
ไม่เอาน่า
ฉันกลัวว่าฉันจะไม่มีวันหายดี
แล้วถ้านี่คือตอนจบจริงๆ ฉันต้องพลาดอะไรไปเยอะแน่ๆ
มีอะไรอีกตั้งเยอะที่ฉันยังไม่ได้ทำ
และฉันก็ได้แต่หวังว่า อยากประสบความสำเร็จกว่านี้
มันลึกซึ้งไปหรือเปล่า
เปล่า แต่คุณก็กล้ามากเลยนะ ที่มาบอกเด็กอายุเก้าขวบที่เป็นมะเร็ง
ว่าชีวิตไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไหร่
บอกหนูหน่อย คุณคิดว่าชีวิตคืออะไร
อันนี้ลึกซึ้งของจริงเลยละ
หนูอธิบายแบบนี้ดีกว่า
คุณอยากให้คนพูดอะไรถึงคุณที่งานศพ
ฉันมีเสน่ห์แล้วก็ตลกมาก
ฉันอยากได้ยินคนพูดว่าฉันเป็นพ่อที่ดี
นี่แหละ
และก็เป็นเพื่อนที่ดี
แล้วก็หวังว่าจะใช้รูปสมัยก่อนที่ฉันจะเป็นมะเร็ง
- เห็นไหม - อะไร
มันไม่เกี่ยวว่าคุณเคยทำอะไร แต่อยู่ที่ตัวตนของคุณต่างหาก
หัวใจของคุณ
นี่แหละความหมายของชีวิต ว่าไหม
เมื่อหัวใจเราได้เชื่อมต่อกับคนอื่นๆ
ใช่ เธอพูดถูก
- อะไรนะ - ฉันบอกว่าเธอพูดถูก
โทษที ขออีกรอบ
ฉันบอกว่าเธอพูดถูก
ขอบคุณนะฟินน์
ด้วยความยินดีค่ะ
- ยังมีอีกเรื่อง - อะไรเหรอ
จับได้แล้ว
พระเจ้า อาหารแบบจัดเต็ม
- ดีเนอะ - นั่นแหละพ่อหนุ่ม
คือฉันเข้าใจว่าฉันอาจจะกำลังจะตาย
- กินก่อน - ฉันจัดการเธอแน่
หลังจากที่ฉันจัดการเบเกิลนี่
ต่อให้นายสุขภาพดี นายก็ไม่ได้แรงเยอะขนาดนั้นนะ
- แย่แล้ว - ไม่นะ
- ทำไมต้อง “แย่แล้ว” - ปกติเวลาหมอเข้ามาหาผม
มักจะมีข่าวร้ายเสมอเลย ลุยเลยหมอ
ขอโทษที่ทำให้ผิดหวัง
แต่วันนี้หมอมีข่าวดีมาบอก
มีที่ว่างสำหรับการทดลองรักษา
- คุณได้เข้าร่วมแล้ว - จริงเหรอ
ในที่สุด
ข่าวดีนะนั่น หมอบอกข่าวดีกับผมได้ด้วยเหรอ
แต่ยังมีภาวะนิวโทรพีเนีย
- นี่สิ หมอรอสตัวจริง - หมายความว่าอะไรคะ
- เรื่องเม็ดเลือดขาว - อ๋อ
เราต้องทำให้ค่ามันสูงขึ้นก่อน
ถึงจะย้ายคุณได้ แล้วอาการคงที่เมื่อไหร่ เราจะพาคุณไปฮิวสตันทันที
ขอบคุณครับ
- บ้าไปแล้ว - โอเค ฉันว่า…
- พระเจ้า - ฉันคงจะต้องไปเท็กซัส
แม่อยากแวะมาก่อนลูกจะเดินทาง
ค่ะ แต่หนูมีเวลาไม่มากนะ
แม่รู้ ช่วงนี้ลูกน่าจะวุ่นๆ
แม่มีของมาฝาก
เวลาพ่อของลูกไปออกทัวร์ เขาชอบมีหมอนกับผ้าห่มของตัวเอง
- หนูก็ชอบ - จ้ะ
แม่เลยซื้อแบบเซ็ตเดินทางมาให้
แล้วก็ซื้อของเพิ่มมาด้วย อะไรที่ดูน่าจะเท่เวลาเอาขึ้นเวที
ไม่รู้สิ แต่ไม่ต้องใส่ก็ได้นะ
แม่คะ ขอบคุณที่คิดถึงหนูนะ
ด้วยความยินดี
แม่ไปดูโชว์ที่ลูมีด้วยนะ
ค่ะ หนูรู้ จอห์นบอกแล้ว ทำไมแม่ถึงไม่เข้ามาทักทายล่ะ
แต่หนูดีใจที่แม่มา
แม่กลัวว่ามันจะทำให้ลูกเล่นไม่ออก
- ลูกเก่งมาก - จริงเหรอคะ
ใช่สิ อย่ามาทำเป็นไม่รู้ตัวไปหน่อยเลย
หนูก็รู้สึกดีจริงๆ นั่นแหละ
แม่รู้ว่าแม่คือสาเหตุหลัก ที่ทำให้ลูกหันหลังให้การเล่นดนตรี
แต่แม่ก็ดีใจมากที่ลูกกลับมาเล่นอีกครั้ง
ขอบคุณค่ะแม่ หนูรักแม่
แม่ก็รักลูก
ทำไมเงียบจัง
พังไปแล้วเหรอ
แปลกจัง
(ซ่อมให้แล้ว วอลเตอร์)
ชาโต ซีโมน…
อะไรสักอย่าง รูช
ผมเลี้ยงเอง
ปาเลต์
ขอบคุณ
ดีจังเลย
เฮ้
โทษทีที่มาสาย
พระเจ้า
พวกเรารอมาเป็นเดือนๆ แล้ว รออีกสิบนาทีจะเป็นไรไป
เอาละ
- เป็นไงบ้าง - ไม่ต้องสนใจฉัน นายแหละเป็นไงบ้าง
ฉันสบายดี
เข้ามาเลย
แองเจลา หวังว่าคุณจะไม่ได้ร้องไห้เพราะผมนะ
ผมดีขึ้นมากเลย แล้วก็รู้สึก…
เกิดอะไรขึ้น
เรื่องฟินน์ค่ะ
เธอโอเคไหม
สุขภาพของเธอทรุดลง
เธอไม่ไหวค่ะ
ไม่ไหวเหรอ
เดี๋ยวนะแองเจล่า ตอนนี้ผมสับสน
เธอมาหาผมเมื่อคืนนะ
แองเจล่า ผมจับมือเธอเลยนะ เธอมาจริงๆ
ไม่น่าใช่ค่ะ เธอเสียแล้วตั้งแต่ตอนเช้าเมื่อวาน
ไม่นะ…
ผมว่าไม่ใช่
หมอรอสมาหาผมก่อนหน้านี้ บอกว่าผมได้สิทธิ์แล้ว
สิทธิ์เข้ารับการรักษาแบบทดลอง
ที่ของฟินน์ใช่ไหม
พ่อแม่ของเธอรู้ว่าคุณสนิทกับเธอมาก
พระเจ้า
พวกเขาฝากให้ฉันมาแจ้งให้คุณทราบ
โอเค
ตามหมอรอสให้หน่อยได้ไหม
พาผมออกไปจากตรงนี้ที
(ตัวละครและเหตุการณ์ในเรื่องเป็นเรื่องสมมติ)