(ซาราห์ มิลลิแคน: มาช้าดีกว่าไม่มา)
ขอเสียงปรบมือต้อนรับ ซาราห์ มิลลิแคน
ขอบคุณมากค่ะ
น่ารักจัง
ขอบคุณมากค่ะ น่ารักจริงๆ เลย เป็นไงกันบ้าง สบายดีไหมคะ
- ดีมาก - ขอเสียงแถวบนด้วยค่ะ
ดังใช้ได้เลย แถวล่างล่ะ
มากันครบแล้ว เริ่มเลยแล้วกัน
ขอบคุณที่มากันนะคะ เมื่อกี้อยู่ข้างเวที
เคยไหมคะ เวลาได้กลิ่นเกรวี่จากตัวเอง แต่ไม่รู้ว่ามาจากไหน
จากแถวนี้แหละ แต่ที่น่าตกใจอีกอย่าง
คือฉันได้กลิ่นฉี่ปนมานิดๆ ด้วย
เดาได้แค่ว่าเป็นกลิ่นเลกกิ้ง ที่ลอยขึ้นมาผ่านร่องอก
มันระเหยขึ้นมา นั่นแหละค่ะต้นตอ
ขออภัยท่านผู้ชมแถวหน้าด้วยค่ะ ถ้าคุณไม่คิดว่าจะมาเจอกลิ่นนี้
แต่คุณอาจจะคิดไว้แล้วก็ได้นะ
ฉันไม่เคยเข้าใจเลยว่า ทำไมถึงมีคนอยากนั่งแถวหน้างานฉัน
งานคนอื่นน่ะ แถวหน้าจะเห็นวิวสวยเลย
แต่งานฉันเนี่ย มุมนั้นแย่มาก
เห็นแต่ใต้นมกับเหนียง
คราวนี้มีกลิ่นฉี่ด้วย ฉี่ ใต้นม เหนียง
โชคดีมากเลยนะคะ
แถวหลังยังได้กลิ่นโชย ไปถึงโน่นเลยเหรอคะ ที่รัก
ขอโทษจริงๆ คุณอยู่ในเส้นแนวปะทะพอดี
ฉันจะพยายามไม่เด้าส่งกลิ่นไปนะ
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
โชว์ของฉัน อย่างที่รู้ ชื่อว่า "มาช้าดีกว่าไม่มา"
ฉันคิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นดอกไม้บานช้า
ถ้าคุณเข้าใจคำนี้อยู่แล้วนะ
ขอเสียงหน่อยค่ะ ถ้าคิดว่าตัวเองเป็นดอกไม้บานช้าเหมือนฉัน
หลายคนเลยนะเนี่ย โอเค
ฉันพยายามคิดอยู่ว่าที่เหลือเป็นคนแบบไหนกัน
คนในเน็ตคิดว่าขั้วตรงข้าม กับดอกไม้บานช้าก็คือเด็กอัจฉริยะ
ฉันเห็นหลายคนเลย แต่ฉันว่าไม่ใช่หรอก
ฉันว่าแบบนั้นคือมองจากการศึกษา
แต่จริงๆ ฉันว่าเราต้องมองที่ มีเซ็กซ์ครั้งแรกตอนกี่ขวบมากกว่า
ต้องเรียกอะไรนะ เด็กเซ็กซ์อัจฉริยะ มันก็ฟังดูไม่ดี จริงไหม
ร่านแต่เด็ก ก็ไม่ควร
คำที่ฉันคิด… คุณต้องชอบแน่
สำหรับฉันนะ ถ้าคุณไม่ใช่ดอกไม้บานช้า คุณก็เป็นหอยบานไว
บางคนไม่รู้ว่าตัวเองเป็นแบบไหน
โชคดีที่ฉันทำลิสต์มาช่วยหาคำตอบ
เอาล่ะค่ะ "ดอกไม้บานช้า
อายุ 16 ยังไม่เสียจูบแรก"
"หอยบานไว อายุ 16
ก็ยัดได้ทั้งกำปั้น"
ทางนั้นมีเพียบเลยค่ะ
ฉันพยายามคิดอยู่ว่าจะแบ่งอายุตรงไหนดี
ถ้าจะตัดสินที่เซ็กซ์ครั้งแรก
บางคนก็มีเซ็กซ์ครั้งแรกตั้งแต่อายุน้อยมากๆ
แต่บางคนก็รอ เพิ่งมามีตอนโตขึ้น
รอเหรอ ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองรอไหม
ต้องบอกว่าไม่มีใครขายให้มากกว่า
ตอนที่ฉันหาซื้อเอ็นใหม่ใกล้ฉัน
"ตะกร้าของคุณไม่มีสินค้า"
"ดอกไม้บานช้า ตอนเด็กไม่มีความสามารถพิเศษ"
ตอนฉันเด็กๆ อายุสิบขวบ 11 ขวบ ที่โรงเรียนมีเวทีความสามารถพิเศษ
ถ้าเรามีความสามารถอะไรก็แล้วแต่ เราก็ขึ้นไปแสดงที่งานนั้นได้
มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเล่นเปียโน เพราะนางเรียนเปียโนมา
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเก็บอาการเกลียดนางออกไหม
มีเด็กอีกคนเต้นบัลเลต์
เพราะนางไปเรียนบัลเลต์มา
ฉันไม่เคยเรียนอะไรพวกนั้น
แต่ฉันก็ตั้งใจจะขึ้นแสดงให้ได้
ฉันบอกครูว่าความสามารถของฉันคือการดูแลสัตว์
ซึ่งข้อแรก ไม่ใช่ความสามารถพิเศษ
และข้อสอง ถึงจะใช่ ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันทำได้ไหม
เพราะที่ผ่านมาก็ตายทุกตัว
ฉันไม่รู้นะว่าตัวเองมีส่วนผิดแค่ไหน ตอนเด็กๆ เราก็เลี้ยงสัตว์ตัวเล็กๆ
เราเลี้ยงแฮมสเตอร์ นก กระต่าย พวกสัตว์ที่ตายง่าย
"อายุขัยสั้น" ฟังดูดีกว่า สัตว์ที่อายุขัยไม่มากนัก
อีกอย่าง เราก็ไม่ควรเลี้ยงแฮมสเตอร์ไว้ นานกว่าที่มันอยากอยู่กับเรา
เหมือนสำนวนโบราณเลย "ถ้าเรารักใคร…"
"ปล่อยเขาไป"
"ฝังเขาไว้ในสวน" ใช่ค่ะ
"หอยบานไว ในทางกลับกัน ห้าขวบเต้นแทปแดนซ์
เจ็ดขวบเล่นคลาริเนต 12 ขวบติดทีมเน็ตบอล 14 ขวบเต้นดิสโก้
16 ขวบได้เป่าปี่"
บางคนข้างหลังปรบมือแล้ว
"ดอกไม้บานช้า จูบแรกมาช้ามาก"
อันนี้เนี่ย ส่งจูบกับจูบโปสเตอร์ดาราไม่นับนะ
ฉันว่าจูบแรกมันต้องมีอีกคนด้วย โดยทั่วไปแล้ว
แล้วเด็กสมัยนี้เอาโปสเตอร์ดารามาจากไหน
สมัยนี้ไม่มีร้านวูลเวิร์ธ ไม่มีอาธีน่า
หรือแค่จูบโทรศัพท์ เด็กทำแบบนั้นเหรอ
ฉันเคยอยู่ในร้านวูลเวิร์ธ เป็นชั่วโมงในวันเสาร์ ทำอยู่แค่นี้
มันเหมือนทินเดอร์ยุคแรกเริ่มเลยนะ
"ปัดซ้ายหาเชสนีย์ ฮอว์กส์"
นั่นคือกิจกรรมวันเสาร์ของดอกไม้บานช้า
ส่วนหอยบานไวไปซื้อลิปสติก จับจุ๊ดจู๋คนอื่น
หอยบานไว ในทางกลับกัน จูบไปทั่วตั้งแต่อายุน้อยจนน่าตกใจ
บางทีฉันก็เห็นเด็กเป็นกลุ่ม มีผู้ใหญ่ด้วย
แล้วผู้ใหญ่คนหนึ่งก็จะชี้เด็กคนหนึ่ง บอกว่า
"ดูสิ แม่หนูคนนี้มีแฟนแล้ว"
ฉันคิดเลย "เด็กเพิ่งห้าขวบ ไอ้พิลึกโรคจิต"
"แล้วเด็กก็เป็นญาติกัน นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน"
"ดอกไม้บานช้า ไม่เคยท้องไม่พร้อม"
ตั้งใจฟังดีๆ เลยนะ
"หอยบานไว…
ท้องได้ก็ทำแท้งได้"
ทีนี้…
ถูกใจกันใหญ่เลย
คุณขำแบบที่ฉันเรียกว่า "ขำเปลี่ยนเรื่อง"
"ฮ่าๆ อุ๊ยไม่ได้"
ฉันสนับสนุนการทำแท้ง ไม่เป็นไรค่ะ
"หอยบานไว กินเหล้าในสวนสาธารณะ ถึงแม้เช้าจะมีเรียน"
"เย่" ตอบได้ดีค่ะ
"ดอกไม้บานช้า กินเหล้าแค่ตอนคริสต์มาส
ในสายตาพ่อแม่ที่อนุญาตแล้ว"
"หอยบานไว เห็นคืนข้ามปีเป็นโอกาส
ที่จะโดนผู้ชายติ้วให้หรือนวดกระปู๋ให้ผู้ชาย ในห้องน้ำแมคโดนัลด์"
พวกเราเหล่ามาชุมนุม…
สิบ เก้า
แปด
เจ็ด
"ดอกไม้บานช้า ออกเที่ยวคืนข้ามปี
แต่กลับบ้านห้าทุ่มครึ่ง
เพื่อมาเคาต์ดาวน์กับพ่อแม่"
ฉันทำมาแล้ว ฉันไม่เคยมีใครติ้วให้ในคืนข้ามปีเลย
ฟังดูเหมือนชื่อเพลงคันทรีตะวันตกเลยเนอะ
"หอยบานไว กินยาเพื่อลองเสพ"
"ดอกไม้บานช้า กินยาเพื่อสังขาร"
และสุดท้าย "ดอกไม้บานช้า เซ็กซ์ทอยชิ้นแรก ซื้อหลังหย่าผัวคนแรก"
"หอยบานไว ได้เวาเชอร์ร้านเลิฟฮันนี่ จากแฟนในวันเกิดอายุ 17"
แรงบันดาลใจของโชว์นี้คือรูปถ่ายรูปหนึ่งค่ะ
สมัยเรียนจะมีเพื่อนที่เราชอบที่ยังติดต่อกันอยู่
แล้วก็มีคนที่เราเกลียดมากๆ ที่เราแช่งให้ตายๆ ไปได้แล้ว
แล้วก็มี…
ค่ะ ใช่ค่ะ
จะมีพวกก้ำกึ่งที่เราไม่ได้รู้จักดีนัก
แต่ก็ดูจะเป็นคนดี
มีผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มสุดท้ายทักฉันมาในเฟซบุ๊ก
นางบอกว่า "ฉันมีรูปเธออยู่ เลยอยากรู้ว่าเธออยากดูไหม"
ฉันก็ตอบ "เอาสิ" นางบอกว่า "รูปตอนเราอายุ 12"
ตอนนี้ฉัน 49 แล้ว ความคิดที่จะได้เห็น รูปตัวเองสมัยพระเจ้าเหามันก็น่าสนใจ
ฉันบอกว่า "ฉันอยากดู"
นางก็บอก "รูปตอนเราไปเล่นสกี กับที่โรงเรียนในฝรั่งเศส"
ฉันไม่เคยไปเล่นสกี
ฉันคิดเลย "ในรูปนั่นใช่ฉันแน่เหรอ
หรือเป็นเด็กใส่แว่นคนอื่น"
ฉันรู้ว่าฉันไม่เคยไปเล่นสกี เพราะมันมีสามสิ่งที่ฉันเกลียดที่สุด
อากาศหนาว กีฬา
โรงพยาบาล
จริงๆ ก็ฝรั่งเศสด้วย สี่สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุด
นางส่งรูปมา ในรูปนั่นก็ฉันเอง
ฉันอยากเอามาโชว์นะ แต่ก่อนจะทำได้
ฉันจะต้องขออนุญาตทุกคนในรูปก่อน
และการจะขออนุญาต ฉันก็ต้องคุยกับคนสมัยเรียน
และฉันไม่คุยโว้ย
ฉันขอบรรยายภาพแทนแล้วกัน
มองฉันนะ นี่คือรูปถ่าย
มีเด็กสี่คนนั่งเรียงแถว
ทุกคนอายุ 12 หรือใกล้เคียง นั่งอยู่ที่โต๊ะ
คนทางซ้ายมือฉัน ขวามือคุณ คือผู้หญิงที่ส่งรูปมาให้
นามสมมติว่าแซมนะ นางชื่อเดบราห์
ไม่เป็นไรหรอก
นางกำลังยิ้มหน้าบาน
เป็นรูปถ่ายแบบยุค 80 ถ่ายเมื่อปี 1987
ทุกคนใส่ต่างหูอลังการ เสื้อไหมพรมตัวใหญ่ๆ
มีหลักฐานนักเก็ตอยู่บนโต๊ะ ไม่รู้ที่ฝรั่งเศสเรียกอะไร
"เลส์ นักเก็ตส์ เดอ ปูเลต์" ฉันไม่รู้
นางยิ้มหน้าบาน ท้องอิ่มด้วยนักเก็ต กำลังมีความสุข
ข้างนางคือผู้ชายที่หล่อที่สุดในโรงเรียน
ผู้ชายที่หล่อที่สุดในโรงเรียน
ฉันตอบแซม หรือเดบราห์ไปว่า
"จำได้ไหมว่าเราทุกคนเคยหลงเขา"
นางก็ตอบ "ได้สิ"
"ตอนนี้ไม่แล้วล่ะ"
ฉันก็ถาม "หมายความว่าไง" นางตอบ "ฉันค้นชื่อเขาในเฟซบุ๊ก"
"ตอนนี้ไม่แล้ว"
เขาหล่อสุดตอน 12
พวกหอยบานไว อีกคนในรูปก็ฉัน
ฉันบอกว่าทุกคนใส่ต่างหูอลังการ เสื้อไหมพรมตัวใหญ่ๆ ใช่ไหม
ไม่ใช่ฉัน ฉันใส่เบลเซอร์
ไม่ใช่เสื้อโรงเรียนนะ ไม่ได้ถ่ายที่โรงเรียน
เป็นเบลเซอร์แฟชั่น
ฉันนึกได้แค่ว่าซื้อเสื้อ มาจากแคตาล็อกพี่สาว นางสมัครแคตาล็อกไว้
สัปดาห์ละ 25 เพนนีตลอดอายุขัยธรรมชาติ
น่าจะลองเช็กบัญชีนะ
มีโอกาสสูงมากที่ฉันยังจ่ายค่าสมาชิกอยู่
ฉันถกแขนเสื้อขึ้นแบบ "คู่เดือดไมอามี่"
ขอบคุณค่ะ
ใต้เบลเซอร์เป็นเสื้อทรงผู้หญิง
ฉันว่านี่แหละเหตุผลที่ฉันปังมากกับวัย 49
เพราะฉันว่าฉันอาจจะอายุ 49 มาตลอด
ยังเล่าไม่จบนะ บนเสื้อก็มีเข็มกลัด
ไม่ใช่เข็มกลัดแบบเท่ๆ นะ แบบ "ฉันชอบเพนกวินบนปกเสื้อเธอ"
ไม่ใช่ เป็นเข็มกลัดแบบสาวน้อยติดอยู่ที่คอเสื้อ
ปิดคอเสื้อไว้ น่าจะเพื่อไม่ให้ใครเห็น…
เสื้อกั๊ก
ฉันปิดอะไรก็ไม่รู้
อีกตั้งสี่ปีกว่านมจะตั้งเต้า แล้วฉันติดเข็มกลัดปิดอะไร
อีกอย่าง ฉันไม่แน่ใจว่า มองจากข้างบนจะเห็นร่องอกไหม
ข้างล่าง ไม่แน่
ข้างบนคงไม่
ฉันถกแขนเสื้อขึ้น แขนกอดอก หน้าตาโคตรหงุดหงิดเลย
ฉันก็เลยทักแซม หรือเดบราห์ ฉันบอกว่า "ฉันดูหงุดหงิดจัง"
นางบอกว่า "เธอเหมือนผู้จัดการบริษัทเลย"
นางพูดถูก ฉันแต่งตัวเหมือนหาแฟนไม่ได้
แต่พนันเลยว่าไปกู้บ้านผ่านแน่
ฉันแต่งตัวแบบนั้นเลย
ฉันดูเป็นคนนั้นในกลุ่ม กลุ่มคุณก็อาจจะเป็นคุณ
คนที่เคลียร์ค่าอาหาร ให้เพื่อนตอนเช็กบิลว่าใครจ่ายเท่าไหร่
นางคนที่เข้าสังคมไม่เก่ง แต่มากินเพื่อคิดเลข ฉันดูเป็นแบบนั้นเลย
แต่สาเหตุที่ฉันทำหน้าหงุดหงิดก็เห็นได้ชัด
ทันทีที่รู้ว่าคนสุดท้ายในรูป
ขวามือฉัน ซ้ายมือคุณ คือคนที่ชอบรังแกฉัน
ฉันก็คิด "ฉันมาถึงจุดนี้ได้ยังไง"
จากจุดที่ทั้งขี้อาย ขาดความมั่นใจ
จนไม่กล้าบอกเพื่อนคนอื่น บอกครู หรือพี่เลี้ยงว่า
"ฉันขอนั่งข้างเธอได้ไหม เพราะยัยนี่ร้ายกับฉันตลอด"
ฉันแค่นั่งแล้วยอมนางไป ใช่ ฉันโมโห
จนอกจะระเบิดจากเข็มกลัด แต่ฉันก็ยังยอม
จากจุดนั้น ฉันมาถึงจุดนี้ได้ยังไง
จุดนี้ จุดที่มาพูดกับคนที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อน
เรื่องกีตัวเอง
เพื่อเงิน
ค่ะ ตลอดโชว์นี้ ฉันจะเล่าเรื่องตัวเองตอนเด็ก ตัวเองตอนนี้
แล้วหาคำตอบว่าจากจุดนั้นมาถึงจุดนี้ได้ยังไง
สมัยเรียนฉันมีเพื่อนสนิทสองคน แค่นี้ก็พอแล้ว
แล้วก็เพื่อนทางจดหมายอีกเพียบ ใครมีเพื่อนทางจดหมายตอนเด็กๆ บ้าง
ค่ะ มีบริษัทหนึ่งชื่อว่า "ทรานส์แอตแลนติกเพนเฟรนด์ส"
เรามีเพื่อนทางจดหมายจากอเมริกาได้ ฉันก็ตื่นเต้นเลย
รายการทีวีที่ดูตอนเด็กๆ ส่วนใหญ่ก็รายการอเมริกัน
ฉันเลยคิดว่าเป็นไปได้สูง ที่จดหมายของฉันจะไปถึงฟอนซี่
ฉันคิดแบบนั้นนะ
บริษัทจะจับคู่กับคนที่มีจุดร่วมกับเราให้
โดยให้เราส่งรายชื่อสิ่งที่เราชอบ แล้วเขาก็เอาไปใช้จับคู่
เด็กผู้ชายที่เขาจับคู่ให้ฉันก็อายุพอๆ กัน
แต่อันดับหนึ่งในรายชื่อสิ่งที่เขาขอบ
คือคำว่า "มีด"
นี่ อเมริกามันแตกต่าง ใช่ไหมคะ
ของฉันคือ "ส้มซัตสึมะ"
เทียบกันแล้ว ของฉันใสซื่อกว่าเยอะเลย โอ๊ยตาย
ของฉันมี "ส้มซัตสึมะ เครื่องเขียน
รอล์ฟการ์ตูนคลับ จิมวิลฟิกซ์อิต เดอะคอสบี้โชว์"
แล้วฉันก็เป็นชาวแก๊งแกรี่ กลิตเตอร์ด้วย
ฉันปวดหลังเมื่อไม่นานนี้ สำหรับบางคนนะ
มันจะปวดมาก นอนอยู่เป็นเดือน
ถ้าคุณเป็นแบบนั้น ฉันเห็นใจนะ แต่ฉันไม่หนักมาก
ฉันจะแค่เส้นยึดตรงไหนสักแห่ง ที่ทำให้ใช้ชีวิตยากไปหลายวัน
ฉันรู้เลยนะว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน หลังฉันยึด
ตอนเล็มขนเพชร
เพราะยิ่งอ้วน มันก็ต้องยิ่งเอื้อม
ฉันทักไปบอกเพื่อน เพราะฉันคิดว่ามันตลกดี
"ฉันว่าหลังฉันยึดตอนเล็มขนเพชรว่ะ"
นางถามย้อนมาแบบพิลึกสุดๆ
นางถามมาว่า "หน้าไปหลังเหรอ"
ฉันบอกว่า "ฉันไม่ได้แบ่งเป็นส่วนๆ เหมือนช่างตัดผมนะ ถ้าหมายถึงแบบนั้น"
แต่พนักงานต้อนรับของหมอก็ร้ายเหลือเกิน
ใช่
ฉันไม่ได้คิดคนเดียวนะ นี่คือสัจธรรมของโลก พวกนี้ร้ายทุกคน
ฉันจองคิวตรวจแป็ปสเมียร์
พนักงานต้อนรับก็ลงคิวให้
แล้วนางก็บอกว่า "ช่วงสองสัปดาห์ก่อนตรวจแป็ปสเมียร์
ห้ามมีเซ็กซ์เลยนะคะ"
ขอบคุณค่ะ มีคนทางนั้นส่งเสียง "หา" ขอบคุณค่ะ
ไม่เคยมีใครบอกฉันมาก่อนเลย ฉันก็เลยถาม "ไม่ทราบว่าทำไมเหรอคะ"
นางบอกว่า "บอกไม่ได้ค่ะ แต่หมอบอกให้แจ้งตอนจองคิวตรวจ"
โอเค สองอาทิตย์ผ่านไป ฉันติดงานพอดี
เลยต้องจองคิวใหม่ สุดท้ายกลายเป็นสี่สัปดาห์
"แงๆ" ฉันก็ไม่รู้มันเป็นยังไง
ฉันก็พยายามจะให้คุณเห็นภาพ ว่าจิ๋มที่กำลังเศร้าเป็นยังไง
"ตะกร้าของคุณยังไม่มีสินค้า"
สี่อาทิตย์ผ่านไป ฉันเข้าไปตรวจ ฉันนั่งอยู่กับพยาบาลที่แสนน่ารัก
นางบอกว่า "มีคำถามอะไรไหมคะ"
ฉันก็บอก "มีค่ะ ตอนจองคิวตรวจ
พนักงานต้อนรับบอกว่า ช่วงสองสัปดาห์ก่อนตรวจแป็ปสเมียร์
ฉันห้ามมีเซ็กซ์ จริงหรือเปล่าคะ"
นางบอกว่าไม่จริง นังตัวร้าย
อีนี่มันร้าย
ฉันเล่าให้เพื่อนฟัง
นางบอกว่า "เขาหมายถึงให้หยุดหมดเลย
หรือแค่ห้ามโดนน้ำกาม"
ฉันว่าที่เล่าไปคุณคงพอนึกออก ว่าตอนเด็กฉันเป็นยังไง
แต่ฉันขอขยายความให้เห็นภาพชัดขึ้นนะ
"ฉันคือเด็กที่ไปนั่งแถวหน้า ในรถโรงเรียนตอนไปทัศนศึกษา
เพื่อคุยกับคนขับ
แล้วก็อ้วกใส่ถัง"
ฉันเล่าให้เพื่อนฟัง นางบอกว่า
"หน้ารถโรงเรียนมีถังด้วยเหรอ" ฉันตอบว่า "มีสิ"
"เธอทำอะไร" นางตอบว่า "เปิดนมให้คนขับดู"
"ฉันคือเด็กที่ถูกจับไปนั่ง กับพวกเด็กซนเพื่อคอยคุมพฤติกรรม"
ฉันเป็นทั้งผู้ช่วยครูและยาแก้สมาธิสั้น
ที่โต๊ะนั้นมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่เคยจามใส่โต๊ะ
แล้วก็เอามือป้าย
หลายปีต่อมา เขาชวนฉันไปเดตที่ไนต์คลับ
ฉันได้แต่คิดว่า "คราวนี้เขาจะเอาน้ำอะไรป้ายโต๊ะ"
ตอนนี้เขาเป็นช่างขัดเงาไม้
"เด็กผู้หญิงคนอื่นเริ่มมีป่าละเมาะ
ฉันยังปลูกผักสลัดในเปลือกไข่อยู่เลย"
เอามาปักตรงนี้ไหม ไม่
ความคิดดีนะ ฉันน่าจะคิดได้ตอนนั้น
"เด็กผู้หญิงคนอื่นโดนผู้ชายติ้วให้ ในโรงจอดจักรยาน
ฉันยังขี่จักรยานไม่เป็นเลย"
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโรงจอดจักรยานอยู่ตรงไหน
ถ้าที่นั่นมีคนอยากติ้วให้ฉันด้วยล่ะ
ฉันไม่มีลูกนะ แต่ถ้าคุณมีลูก
สอนลูกขี่จักรยานเถอะ
เพราะถ้าไม่สอน มันจะส่งผลกับลูกในหลายๆ แง่
"ฉันโกหกเรื่องอายุเพื่อเจสัน โดโนแวน"
เพื่อไปดูคอนเสิร์ตนะ ไม่ใช่ไปนอนกับเขา
และสุดท้าย มีใครจำนิตยสาร "มอร์" ได้ไหมคะ
- จำได้ - ได้นะ
ถ้าไม่รู้จัก นิตยสาร "มอร์" เป็นนิตยสารสำหรับวัยรุ่นตอนปลาย
ออกเป็นรายปักษ์ มีคอลัมน์ดังมาก
ท่ารักประจำปักษ์
เป็นภาพวาดด้วยดินสอแปลกๆ รูปคู่รักกำลังมีเซ็กซ์
แบบต่างๆ หลากหลายรูปแบบ
ฉันอ่านเล่มนี้ทุกสองอาทิตย์ ทั้งที่ยังไม่เคยจูบแรกเลย
ของฉันไม่ต้องนิตยสาร "มอร์" แต่ขอนิตยสาร "ใครก็ได้"
ตอนเริ่มเขียนคอลัมน์แบบนั้นลงนิตยสาร คุณมั่นใจแค่ไหน
ว่ารู้จักท่าเยอะมากพอน่ะ
นิตยสารเล่มนั้นออกอยู่ 25 ปี
ฉันน่ะ ขนาดโตแล้ว
ยังรู้จักแค่ห้าท่าเอง
ทำเองอยู่แค่สอง
หนึ่ง
ยกเว้นวันเกิด
วันเกิดฉัน
วันเกิดฉันปีที่แล้ว ฉันขอท่ารถเข็น
รู้จักท่ารถเข็นกันหรือเปล่าคะ
ฉันไม่แนะนำ
ผัวฉันปวดหลัง
หัวนมฉันก็ถูพรมจนแสบไปหมด
ฉันว่าคนบ้านเราใช้แปรงขัดส้วมกันไม่เป็น
บ้านฉันมีแค่สองคน ฉันน่ะใช้เป็น
คราวก่อนที่ฉันดึงแปรงออกจาก… อะไรนะ ถังเก็บใช่ไหม
ถังเก็บใช่ไหมคะ
- ใช่ - เข้าใจฉันใช่ไหม
มันจะมีน้ำอึอยู่น่ะ ใช่ค่ะ
ถ้าแค่นั้นสยองแล้วนะ รอฟังดีๆ ค่ะ ทุกคน
คราวก่อนที่ฉันดึงไม้ออกจากถังเก็บ มันเหมือนเค้กป็อปเลยค่ะ
"ใช้ไม่ได้แล้ว มันจะทำให้ส้วมยิ่งเลอะอึ"
"อีกอย่าง เขาทำยังไงให้มันเกาะหนาขนาดนี้"
ฉันต้องเลิกทำท่านี้แล้ว
ฉันกลัวจะทำให้คนเลิกกินขนมสายไหมตลอดชีวิต
หนาขนาดนั้นจะล้างออกยังไง
มันเหมือนหวีแปรงผมไหม ฉันต้องเอามาสางเหรอ
ไม่ๆ
แล้วถ้าเอาใส่เครื่องล้างจานล่ะ
ไม่ได้
ฉันว่าน่าจะวางบนเคาน์เตอร์ กับไวเบรเตอร์และช้อนอันใหญ่ๆ ได้
กลายเป็นว่าก่อนจะมาเจอฉัน
ผัวฉันนึกว่าแปรงขัดส้วมมีไว้ใช้
สำหรับแก้ส้วมตัน
ใครๆ ก็รู้ว่าถ้าจะแก้ส้วมตัน มันต้องใช้ที่ดูด
ไม่ ไม่ใช่เครื่องดูดฝุ่น
คิดถึงหน้าเฮนรี่ ฮูเวอร์ด้วย
ฉันควรจะพูดว่ามันต้องใช้สุญญากาศ
บางคนมองหน้าฉัน เหมือนไม่เคยได้ขี้กองใหญ่ในชีวิต ตอแหล
ตอนนี้เรามีไม้ดูดส้วมเก็บไว้ทุกห้อง
แค่ทุกห้องน้ำนะ ไม่ใช่ทุกห้อง
มีอันหนึ่งไว้ข้างเตียงด้วย เผื่อตอนเอากันแล้วเขาเอาออกไม่ได้
แต่ไม่นานนี้ ผัวฉันก็ได้รู้ว่า
ผ้าเช็ดตัวที่เขาใช้ตั้งแต่ตอนเราคบกัน
มันไปอยู่ที่ฟาร์มแล้ว
ผ้าเช็ดตัวสองผืน ผืนหนึ่งลายเอลวิส อีกผืนลายแอสตัน วิลล่า
แขวนไว้บนตะขอในห้องน้ำของเขา
ฉันมีคำเดียวที่บรรยายมันได้
คือแห้งกรอบ
ขนาดที่ว่าฉันเคยทำตกจากตะขอ
ลงมาที่พื้นแล้วมันยังแข็งเป็นทรงเดิม
เหมือนผี เหมือนห้องน้ำเขามีผีสิง
ตอนคบกันใหม่ๆ ฉันเคยถาม "มีผ้าเช็ดตัวให้ยืมไหม"
เขาบอกว่า "มี ใช้ผืนในห้องน้ำเลย"
ฉันก็ย้อน "ถ้าฉันไม่อยากขัดผิวล่ะ"
เขาก็หาผืนอื่นให้
แล้วก็เจอผ้าเช็ดมือสีขาวเล็กๆ
ฉันก็คิด "ต้องใช้ผืนนี้แล้ว"
กลายเป็นว่ามันคือผ้าเช็ดเท้าของโรงแรมไอบิส
ฉิบหายเถอะค่ะ
ชีวิตเขาเคยแตกต่างก่อนเจอฉัน
เขาเคยมีผ้าปูที่นอนสีดำ
ไม่ใช่แบบ "มิสเตอร์เลิฟเวอร์ เลิฟเวอร์"
แค่ผ้าปูคอตตอนสีดำยี่ห้อจอร์จที่ขายในแอสด้า
เหตุผลของเขาคือมันไม่เปื้อนง่าย
แล้วรู้ไหมมันเปื้อนอะไร น้ำกามค่ะ
จริงๆ มันยิ่งเห็นคราบน้ำกามชัดด้วย
เหมือนภาพวาดของบ็อบ รอสส์เลย
วันหนึ่งฉันนึกว่าเห็นหน้าพระเยซู
ซึ่งฉันว่ามันก็น่าจะนับ
ว่าพระเยซูกลับมายกสอง
สมัยเรียน ฉันไม่รู้ว่าเป็นแค่ที่โรงเรียนฉันไหม
เดี๋ยวรู้กัน เรื่องนี้เฉพาะสาวๆ นะคะ
ขอเสียงหน่อย ถ้าตอนคุณเรียนพละ
คุณต้องอาบน้ำหลังเลิกเรียน
ขอเสียงด้วย ถ้าเป็นห้องน้ำรวม
โอเค ฉันมีปัญหาสองเรื่องกับการอาบน้ำ
เรื่องแรก ฉันว่าฉันเล่นพละไม่พอ
ที่ควรจะต้องอาบน้ำ
นั่งข้างสนาม เก็บลูกบอลใส่ตู้
มันไม่ได้ทำให้เหงื่อท่วมเลย
ปัญหาเรื่องที่สองคือ พัฒนาการฉันช้ามากตอนวัยนั้น
ฉันไม่มั่นใจเรื่องนั้นมากๆ ฉันยังนมไม่ตั้งเต้า หัวหน่าวไม่มีขน
อุ๊ย คล้องจองด้วย
แตะไหล่ แตะเข่า แตะขา แตะเข่า แตะขา
ฉันยังนมไม่ตั้งเต้า หัวหน่าวไม่มีขน จนเข้าวัยสอบจีซีเอสอี
มันไม่ใช่รางวัลนะ
"คะแนนสอบดีนี่ เอานมกับขนไป"
"ชอบอะไรในถุงก็หยิบไปได้เลย"
"อุ๊ย เหลือขนอีกนิดหน่อย"
เพราะวัยแตกเนื้อสาว เลยมีเด็กบางคนที่ดูเป็นสาวเต็มกาย
ส่วนฉันยังเหมือนเด็กผู้หญิง
ฉันก็เลยนุ่งผ้าเช็ดตัว แล้วเข้าห้องอาบน้ำ
แล้วก็เอาน้ำสาดไหล่กับเท้า รีบอาบให้จบๆ ไป
แต่ขอเสียงหน่อยค่ะ ถ้าบางครั้ง ครูก็มาดู
ใช่ สมัยนี้เราเรียกพวกใคร่เด็ก
เพื่อนที่เป็นคนออสเตรเลียบอกว่า "ที่ออสเตรเลียไม่ใช่แบบนั้นนะ"
ฉันบอกว่า "ฉันไม่มั่นใจมากๆ เพราะฉันไม่มีนม ไม่มีขนเพชรเลย"
นางบอกว่า "แหม ถึงมาช้าแต่ก็มาเยอะนะ ใช่ไหมล่ะ"
ฉันเดาว่านางคงหมายถึงนม
ไม่รู้ว่านางเคยเห็นขนเพชรฉันไหม
นางไม่รู้ว่าฉันไม่ได้ปวดหลังมานานแล้ว
นางก็เลยคำนวณเอาคร่าวๆ
นางบอกว่า "พนันเลยว่า ตอนนี้เธอกล้าอาบน้ำกับพวกนั้นแล้ว"
ฉันบอกว่า "ตอบจดหมายเชิญงานเลี้ยงรุ่นแบบนั้น มันคงแปลกสุดๆ เลยนะ"
"ฉันจะไปที่ผับด้วย"
"แต่ก่อนอื่น เราอาบน้ำด้วยกันได้ไหม
เพราะฉันมีอะไรๆ ขึ้นที่พวกเธอคงอยากเห็น"
"ขนเพชรเยอะมาก มีขึ้นถึงคางเลยด้วย"
เรื่องจริงค่ะ
ฉันชอบกระเป๋าถือใหญ่ๆ นะ แต่ตอนเด็กไม่ชอบ
ตอนอายุสิบปลายๆ 20 ต้นๆ
ฉันเคยมีกระเป๋าสะพายไหล่ แบบกระเป๋าเล็กๆ
ฉันรู้สึกว่าต้องทำมือให้ว่างไว้ เผื่อทุกสถานการณ์ในชีวิต
ฉันพร้อมมาก จะโอกาสหรืออันตรายก็มา ฉันนี่โคตรพร้อม
ฉันอยากมีมือว่างหยิบเหรียญตก ปอกส้มซัตสึมะ
ต่อยโจรข่มขืน ทุกอย่างที่อาจเกิดขึ้นได้
แต่ตอนนี้ฉันชอบกระเป๋าถือใบใหญ่ๆ
เพื่อใส่ทุกอย่างที่ฉันอาจจะต้องใช้
ใครชอบกระเป๋าถือใหญ่ๆ ขอเสียงหน่อย
กระเป๋าเล็กล่ะ
ใครชอบไม่ถือเลย
คุณคือกลุ่มที่ฉันกลัวที่สุด พวกคุณไม่เตรียมพร้อมอะไรเลยสักอย่าง
เพื่อนฉันมีกระเป๋าใบเล็ก เราเอากระเป๋ามาเทียบกัน
นางสังเกตว่ากระเป๋าสตางค์ฉัน ใบเท่ากระเป๋าถือของนางเลย
พูดให้นึกภาพออกนะ กระเป๋าสตางค์ฉัน
เท่ากับของที่ยายเคยถือวิ่งตามรถไอศกรีม
มันใหญ่มาก แล้วก็ใช้เป็นอาวุธจำเป็นได้ด้วย
นางบอกว่า "เธอไม่ต้องใช้ทุกอย่างในนั้นหรอก" ฉันก็ย้อน "ต้องใช้สิ"
"ฉันมีบัตรธนาคาร บัตรอื่นเผื่อบัตรหลักใช้ไม่ได้"
"มีเงินสดด้วย เผื่อบัตรธนาคารใช้ไม่ได้"
"มีเวาเชอร์ มีบัตรสมาชิก มีสแตมป์"
แล้วนางก็ถาม "เธอไม่ได้ใช้แอปเปิ้ลเพย์เหรอ"
ฉันบอก "ไม่ ฉันตัดสินใจตั้งแต่สองปีก่อน ว่าจะไม่เรียนรู้อะไรใหม่ๆ อีกเลย
แล้วฉันก็ชีวิตดีมากๆ"
ฉันถามนาง "กระเป๋าใบแค่นั้นใส่กุญแจบ้านด้วยเหรอ"
นางตอบ "ใช่" แล้วก็หยิบกุญแจดอกเดียวออกมา ไม่มีพวงกุญแจติดอยู่
ฉันก็ย้อน "ฉันเป็นห่วงว่าเธอจะป้องกันตัวยังไง
ถ้าเธอต้องขึ้นรถเมล์เที่ยวสุดท้ายตอนดึก"
เราถูกสอนให้เอากุญแจสอดง่ามนิ้วทุกนิ้ว
ดอกเดียว นางต้องลุ้นให้ตัวเองเล็งแม่นๆ
ควักลูกตาแม่งเลย
"คุณโจรข่มขืน ช่วยถอดแว่นก่อนได้ไหมคะ"
"ขอบคุณค่ะ" แต่เราถูกสอนมาแบบนั้น ใช่ไหมคะ
ให้เอากุญแจสอดง่ามนิ้วทุกนิ้ว แล้วข่วนเลย
สอนตั้งแต่อายุ 14-15 เป็นผู้หญิงนี่ก็ดีนะ
ฉันเคยทำงานในร้านสมัยอายุ 20 กว่า
ที่ร้านมีผู้หญิงคนหนึ่งโตกว่าฉันหน่อย วันหนึ่งนางบอกฉันว่า
"เธอควรใส่แต่รองเท้าที่ใส่วิ่งได้"
มันโคตรหดหู่เลยนะคะ
ฉันก็ย้อนเลย ฉันอยากให้นางได้ยิน ว่ามันฟังดูเลวร้ายแค่ไหน
ฉันบอกว่า "คุณคิดว่าฉันควรใส่แต่รองเท้าที่…
ฉันเนี่ยนะ ใส่แล้ววิ่งได้"
"จะให้ฉันใส่รองเท้าวิเศษหรือไง"
ฉันเอาพวงกุญแจออกมาโชว์เพื่อน ฉันเหมือนผู้คุมเรือนจำเลย
ฉันมีกุญแจสำรองบ้านคนอื่นอีกสี่หลัง
เพื่อนฉันย้อนว่า "เธอพกไว้ตลอดเวลาไม่ได้หรอก"
ฉันก็บอก "พกได้สิ ฉันโคตรจริงจังกับเหตุฉุกเฉินเลยนะ"
เพื่อนคนเดิม ออกมาข้างนอก กำลังสนุกกับชีวิต
แต่ดันเป็นประจำเดือน โดยที่ไม่คาดคิด
นางไม่ได้พกอะไรในกระเป๋าโง่ๆ เล็กๆ
ความคิดแรกของฉันนะ "นางต้องใช้กระเป๋าโง่ๆ เล็กๆ นั่น
แทนผ้าอนามัยแล้วล่ะ"
แต่นางก็มองหน้าฉัน ทำตาเศร้า บอกว่า "ฉันไม่ได้พกอะไรเลย"
"เธอมีไหม" ฉันก็ถาม "เธอคิดว่าไงล่ะ"
"ฉันมีผ้าอนามัยกลางคืน 12 ผืน"
ประจำเดือนฉันอีกสองอาทิตย์ด้วยซ้ำ ฉันโคตรเตรียมพร้อมขนาดนั้นเลย
ตัวอย่างนะ ของที่ฉันมีในกระเป๋าเนี่ย
เท่าที่เอามาวันนี้ ถ้าพวกคุณ 12 คนเป็นประจำเดือน
ฉันจัดการได้ ฉันช่วยคุณเอง
มันเป็นผ้าอนามัยกลางคืน แบบใส่ข้างหน้าก็มี มันใหญ่มาก
"เอาลำเรือไปเลย ใส่ไว้แน่นๆ นะ"
ถ้าหกคนเป็นแผลรองเท้ากัด ฉันก็ช่วยได้
ไม่ใช่พลาสเตอร์เล็กๆ นะ ฉันมีคอมพีดเลย
ฉันเอาคอมพีดให้พวกคุณได้หกคน
แบบที่ตอนอาบน้ำแล้วลอกไม่ออกด้วย
ต้องรอให้มันหลุดเองเหมือนงูลอกคราบ
ถ้าพวกคุณ 28 คนต้องใช้ปากกา
ฉันก็จัดให้ ฉันไม่อายเลยนะ
ถ้าคุณขี้ไหล ฉันก็มียาอิโมเดียมสองแบบ
มีสูตรออกฤทธิ์เร็ว กับสูตรธรรมดา
มีใครรู้ไหมว่า ทำไมอิโมเดียมสูตรธรรมดาถึงยังอยู่
ใครคิดเหรอว่า "ฉันอยากหยุดท้องร่วง
แต่รออีกแป๊บแล้วกัน"
ถ้าวันนี้คุณขี้ไม่ออก แต่อยากจะขี้
ฉันก็มียาเซโนคอต
น่าสนใจนะ เซโนคอตไม่เคยผลิตสูตรออกฤทธิ์ด่วน
มันคงเป็นแบบนี้เลย
ปู้ด "ฉิบหาย"
"ดีนะที่ใส่ผ้าอนามัยไว้"
ฉันอยากถามทุกคนว่า ในห้องสวยๆ ที่เต็มไปด้วยคนเลิศหรูนี้
มีใครอยากอวดของแปลกๆ ที่พกไว้ในกระเป๋าบ้าง
ไม่ต้องเป็นกระเป๋าถือก็ได้ กระเป๋าคาดเอว เป้ กระเป๋าเอกสารก็ได้
อะไรก็ได้ที่คุณพกเป็นประจำ
เดี๋ยวแบ่งฝั่งให้ จะได้ง่ายๆ ตัวอย่างนะ
ไม่นานนี้ฉันไปย่านหรูมา ฉันถามว่า
"ของแปลกที่สุดในกระเป๋าคุณคืออะไร"
มีผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่า
"น้ำส้มสายชูบัลซามิก"
ฉันก็ถาม "ขอถามได้ไหมคะ ว่าพกน้ำส้มสายชูบัลซามิกทำไม"
นางตอบว่า "ก็เผื่อไว้ว่าสักวัน
อาจจะเจอสลัดไม่ราดน้ำ"
อะไรนะ
ฉันว่าวิธีถามที่ง่ายที่สุดคือถามแบ่งตามฝั่ง
เอาแถวบนก่อน แบ่งฝั่งกันค่ะ
ใครอยากบอกของแปลกๆ ในกระเป๋าตัวเองบ้าง มีไหมคะ
- ชุดช้อนส้อม - ชุดช้อนส้อมเหรอ
ช้อน ส้อม มีดค่ะ
ฉันเข้าใจว่าชุดช้อนส้อมคืออะไรค่ะ
คิดว่าฉันใช้มือเปิบกินเหรอคะ
"ดูนางสิ นางคงใช้เกรียงตัก"
ทำจากอะไรคะ คนสวย พลาสติก หรือไม้
พลาสติก เพราะฉันไม่ชอบเวลาร้านให้ช้อนไม้
มันทำให้รสชาติแปลกๆ ในปาก
โอเคค่ะ
มีคนชอบ…
มีสองคนนะคะ ที่ชอบฆ่าเต่า ใช่ไหม
คุณไม่ชอบช้อนไม้
- ใช่ - พลาสติก แบบซิลิโคนไหมคะ
- หรือพลาสติกแข็งเลย - แบบซิลิโคนค่ะ
- มันมีพลาสติกเล็กๆ - ก็…
- ใส่ในกล่องซิลิโคน - ดีเลยค่ะ
มันจะได้อยู่รวมกันครบ
อิจฉานิดๆ นะเนี่ย
- พกไว้ในกระเป๋าตลอดเลยไหมคะ - ใช่
- สุดยอด - มีหลอดโลหะด้วยค่ะ
ฉันไม่ชอบหลอดกระดาษ
ไม่ชอบสัมผัสมันเลย สัมผัส
แบบคุณเนี่ย ฉันเรียกว่าเรื่องเยอะ
ข้างๆ นี่แฟนคุณเหรอ
- สามีฉันเอง - คุณต้องทนหลายอย่างเลยสิ สุดหล่อ
เพียบครับ
มีอย่างอื่นอีกไหมคะ ที่นางไม่ชอบสัมผัสเวลาเข้าปาก
"ฉันชอบแบบยาง ฉันไม่ชอบแบบเนื้อ"
"มันรู้สึก… มันแปลกๆ ในปาก"
"เขาไม่ได้ให้ใช้ฟันขบ"
คืองี้นะ ฉันก็ไม่ได้พกชุดช้อนส้อมทั้งชุด
แต่ฉันพกช้อนไว้
เหตุผลก็เพราะว่านานๆ ครั้ง
เราจะเจอเค้กเซอร์ไพรส์ที่ไม่คิดว่าจะได้เจอ
จะมีคนแบบว่า "อาทิตย์หน้าวันเกิดแซนดร้า
แต่นางจะลาพักร้อน เลยเป่าเค้กวันนี้เลย"
ทุกคนก็กระจายไปหาช้อนส้อมกันให้ควั่ก
แต่ฉันกับคุณผู้หญิงคนนั้นจะกินเลยค่ะ
ขอปรบมือให้คุณผู้หญิงชุดช้อนส้อมด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ตอบได้ดี ขอบคุณค่ะ
แถวบนตอบได้ดีมาก แถวล่างกดดันแล้วนะ
ฝั่งนี้ขอเสียงหน่อยค่ะ ใครพกของแปลกๆ ในกระเป๋าบ้าง
- กุญแจกรมดับเพลิง - กุญแจกรมดับเพลิง
ฉันฟังผิดจริงๆ ว่า "กุญแจตู้ลุงเริง"
"ฉันไขตู้ลุงเริงแล้ว"
"ตามมาเลย"
กุญแจกรมดับเพลิงเหรอ
เดาว่าคุณทำงานที่ดับเพลิงใช่ไหมคะ
- เปล่า - เปล่าเหรอ ฉิบหาย
น่ากลัวนะเนี่ย ไม่น่ากลัวเหรอ
ทำไมคุณถึงพกกุญแจได้ล่ะ
ฉันใช้ทำงานค่ะ
ฉันอยู่ฝ่ายระวังอัคคีภัย แค่ไม่ได้เป็นดับเพลิง
โอเค เดี๋ยว อย่าเพิ่งปรบมือ
ฉันยังรู้สึกระแวงอยู่
คุณอยู่ฝ่ายระวังอัคคีภัย
คุณมีชื่อตำแหน่งเท่ๆ ไหม
- ตำแหน่งอะไรคะ คนสวย - เจ้าหน้าที่ประเมินความเสี่ยงอัคคีภัย
เจ้าหน้าที่ประเมินความเสี่ยงอัคคีภัย
น่าตื่นเต้นนะ แต่มันก็น่าเบื่อ ใช่ไหม
"อัคคีภัย" ว้าว "ความเสี่ยง" ว้าว
"ประเมิน" ฉันฟังดูแล้วก็แค่ถือกระดาษตรวจ
ส่วนใหญ่ถือกระดาษเดินตรวจไหมคะ
ใช่ ส่วนใหญ่…
แต่ทำไมคุณถึงมีกุญแจดับเพลิงทั้งสถานีได้
ฉันไม่เข้าใจ
เพราะฉันจริงจังกับเหตุฉุกเฉินค่ะ
เพราะ…
นางจริงจังกับเหตุฉุกเฉิน
ถูกใจค่ะ โคตรถูกใจเลย
เราเป็นเพื่อนกันได้นะ ฉันชอบ ขอบคุณค่ะ
ขอเสียงปรบมือดังกว่าเดิม
ขอเสียงปรบมือดังๆ ให้เจ้าหน้าที่ประเมินความเสี่ยงอัคคีภัยค่ะ
เยี่ยม
มีใครจะอวดของแปลกๆ ในกระเป๋าอีกไหมคะ
- นกหวีดกับหน้ากาก - เดี๋ยวนะ เอาใหม่ซิ
นกหวีดกับหน้ากาก
- นกหวีดกับหน้ากาก - ใช่
พูดเหมือนมันมีขายพร้อมกันเป็นชุด
ไม่มีเหรอ ไม่มีนะ
แล้วทำไมบอกสองอย่างนี้พร้อมกัน
เพราะมันอยู่กับสายคล้องคอฉัน
- สมัยเรียน - ห้อยอยู่กับสายคล้องคอ
ฉันชอบคนที่ทึ่งกับสายคล้องคอนะ
"มีบางคนทำงาน ในสถานที่รักษาความปลอดภัยเข้มงวด"
คุณทำอะไรคะ คนสวย
- ผู้ช่วยครูค่ะ - ผู้ช่วยครูเหรอ
ใช่ค่ะ
แล้ว…
อะไร…
คุณถูกห้ามพูดเรื่องงานเหรอ เสียงโทรศัพท์คุณหรือเปล่า
- จะมีคนมาปิดปากคุณไหม - ไม่ใช่ของฉัน
"เราบอกคุณแล้วว่าอย่าพูดถึงงานผู้ช่วยครู"
"เป่านกหวีด แล้วเราจะนำทางให้คุณหนี"
แล้ว…
นกหวีดนั่นคือนกหวีด ของโรงเรียนจริงๆ ไหมคะ
- ใช่ค่ะ - โอ๊ยตาย
มีใครอยากฟังเสียงอีกไหมคะ
อยาก
- พกมาด้วยไหมคะ - อยู่ในรถค่ะ
อยู่ในรถ
บอกตรงๆ ฉันก็ไม่ว่าได้ยินแล้วจะทำยังไง
ฉันรู้สึกว่าฉันอาจจะ…
- ยืนนิ่ง - ถือลูกเน็ตบอลยืนนิ่ง แบบ…
"หมุนตัวๆ"
ฉันว่ามันคงไม่ใช่เสียงที่ดีนัก
มันอาจจะเป็นเสียงกระตุกต่อม สำหรับใครหลายๆ คนเลยก็ได้นะ
ถ้ามีใครเป็นเหมือนฉัน ที่เกลียดโรงเรียนโคตรๆ ละก็…
ฉันชอบที่คุณพูดขึ้นมา อีกอย่างอะไรนะคะ
- หน้ากาก - หน้ากาก
ขอบคุณค่ะ มีคนทางนั้นบอกว่า "หน้ากาก"
หน้ากากเหรอ หน้ากากแบบไหนคะ
สำหรับทำซีพีอาร์ค่ะ
- อ๋อ ซี… ตายแล้ว - ปฐมพยาบาล
- ไม่ใช่แบบ "ฉันเป็นตัวตลก" แบบ… - ไม่ใช่ค่ะ
ไม่ใช่แบบนั้นนะ
ไม่ใช่ค่ะ
- หน้ากากซีพีอาร์ - ใช่
- สำหรับปฐมพยาบาล - แล้วนั่นคือ…
ฉันไม่รู้ว่า… เราใส่ให้คนที่…
ค่ะ เผื่อเขาอาเจียน หรือกระอักเลือด
เราก็ใส่หน้ากากให้เขา แล้วทำซีพีอาร์เลย
มีหลายคนในนี้เลยที่จะไม่ยอมช่วยชีวิตคน
ได้ยินใช่ไหมคะ
เอาหน้ากากปิดปากเขานะ
- ใช่ค่ะ - เพื่อทำการเมาท์ทูเมาท์
- ค่ะ - แต่เราจะไม่โดน…
น้ำกาม
โอเคค่ะๆ
มันใช้… ใช้กับปากเท่านั้นเหรอคะ
หรือว่าใช้สวมทับ…
สวมทับจู๋
"จู๋เขาดูสวยดีนะ แต่สภาพไข่นี่ไม่ไหว"
"ฉันขอปิดไว้แล้วกัน"
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
ไม่เสียใจหรอก
ขอเสียงปรบมือดังๆ ให้ผู้ช่วยครูด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ
มีใครอีกไหมคะ ของแปลกในกระเป๋า
- ที่กั้นประตู - เยอะเลย เดี๋ยวนะ
- แถวหน้าอะไรนะคะ - ที่กั้นประตู
ที่กั้นประตู
ถูกใจเลย ฟังแค่นี้ก็ถูกใจแล้ว
เป็นแบบไม้ หรือว่า…
เป็นยางค่ะ
เป็นยางเหรอ พกไว้ในกระเป๋า
ถูกใจเลย ฉันดูอายุคุณไม่ออกด้วย
คุณมีอาการตัวร้อนเป็นบางวันเหรอ
หรือคุณแบบว่า…
"ต้องเปิดประตูค้างไว้เลย ใครเอาอะไรมากั้นหน่อยซิ"
คุณน่าจะยังสาวเกินไป ยังสาวเกินไปสำหรับอาการนั้นใช่ไหม
- ใช้รักษาความปลอดภัยโรงแรมค่ะ - รักษาความปลอดภัยโรงแรม
เดี๋ยวก่อนนะ ฉันพักโรงแรมประจำ
ที่ผ่านมาฉันไม่ปลอดภัยเหรอ
เจ้าหน้าที่ประเมินความเสี่ยงอยู่ไหน เราต้องการคุณ
งั้น… เป็นที่กั้นสำหรับล็อกประตูใช่ไหมคะ
ไม่ใช่เพื่อเปิดห้องโรงแรมค้างไว้ "เข้ามาเลยค่ะ"
"เข้ามาเลย ฉันกำลังเหงา" กั้นไม่ให้ใครเปิดใช่ไหมคะ
- ใช่ค่ะ เพราะบางประตูไม่มีกลอน - ไม่จริง
ประตูไม่ค่อยมีกลอนด้วย
นี่เราต้องไว้ใจว่าจะไม่มีใครเปิดเข้ามาเหรอ
- ใช่ - คุณไม่ไว้ใจใครเลยสิ
ฉันชอบนะ "กั้นประตูปิดไว้เลย"
ลองถามเจ้าหน้าที่ ประเมินความเสี่ยงอัคคีภัยดู สวัสดีค่ะ
กั้นประตูปิดไว้ จะเสี่ยงต่ออัคคีภัยไหมคะ
เสี่ยงค่ะ
ฉันสังหรณ์ว่าคุณรู้อยู่แล้ว แต่ก็เต็มใจรับความเสี่ยง
เพราะอันตรายก็มีแค่ไฟกับผู้ชาย ใช่ไหมคะ
คุณแบบ "ฉันยอมเจอไฟไหม้แล้วกัน ฉันยังไหว"
ฉันชอบที่… ฉันเองยังไม่เคยคิดจะพกที่กั้นประตูเลย
ตายจริง ฉันพักโรงแรมประจำ ฉันนี่ไม่ปลอดภัยสุดๆ
ขอบคุณค่ะ คุณอาจเปลี่ยนชีวิตฉันได้เลย
ฉันอาจจะโดนไฟคลอกตาย แต่ขอบคุณนะ
ขอเสียงปรบมือด้วยค่ะ ชอบมาก ตอบได้ดี
คนอื่นๆ ทางนี้ ขอเสียงอีกทีค่ะ
- เคเบิลไท - เคเบิลไทเหรอ
นี่ไงเหตุผลที่คุณพกที่กั้นประตู
บอกมาว่าคุณทำงานอะไร ขอให้มันเกี่ยวกับงานเถอะ
- เจ้าหน้าที่ตำรวจ - คุณเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ
ก็ยังรู้สึกโคตรน่าสงสัย ว่าไหมคะ
คุณมีกุญแจสถานีดับเพลิงด้วยไหม
ไม่มี
อ้าว มีเหรอ
ตายแล้ว กุญแจมีหลายชุด
ผมพกไว้เพราะบางครั้ง ซองเก็บกระบองก็หลุดจากเข็มขัด
เดี๋ยวนะๆ
เหตุผลที่คุณพกเคเบิลไทคือทำไมนะ
ซองเก็บกระบองหลุดจากเข็มขัดครับ
ซองเก็บกระบอง บางครั้งก็หลุดจากเข็มขัด
คุณพูดแบบนั้นใช่ไหม
ให้ตายเถอะ คุณเป็นพี่น้องคู่ฮาหรือเปล่า
เป็นตำรวจจริงเหรอคะ
หรือคุณแค่ "ทำงานที่สถานีตำรวจ"
- ผมเป็นจริงๆ - เป็นตำรวจตัวจริง
คุณระดับอะไร
- อะไรนะ - ยศ
ขอบคุณค่ะ
ส่วนนั้นเดี๋ยวตัดออก คุณไม่ได้เครดิตหรอก โทษที
นี่ คุณยศอะไร
- คุณยศอะไร - พลตำรวจ
พลตำรวจ
มันไม่ได้…
รู้ไว้นะ
ตอนนี้คุณอยู่ในห้องที่มีแต่คนหัวเราะเยาะคุณ
เข็มขัดใส่แล้วหลุด
รู้ตัวแล้วนะว่าทำไมคุณถึงไม่ก้าวหน้า
ฉันรู้สึกแย่จัง หน้าเขาดูเป็นคนดีมากเลย
"นี่แหละวิธีหลอกด่า"
- ว่าไงนะคะ - ผมรอเลื่อนขั้นเป็นจ่าอยู่
คุณรอเลื่อนขั้นเป็นจ่า อย่าเพิ่งปรบมือ
เดี๋ยวเขาทำกระบองตกอีก
คุณทำงานนี้ ดีนะที่นี่ห้ามพกปืน
ไม่งั้นนิ้วเท้าคุณไม่เหลือแล้ว ใช่ไหม สุดหล่อ
ชอบมากเลย ตอนแรกตอบว่าอะไรนะ
ฉันลืมเลย พอดีถามนอกเรื่องเยอะไป
- เคเบิลไท - เคเบิลไท
คุณพกเคเบิลไททำไม
เอาไว้รัดซองเก็บกระบองไว้กับเข็มขัด
แล้วทำไมมันถึงได้หลุดอยู่เรื่อยล่ะคะ
ขอโทษค่ะ ปกติก็ไม่ได้คุยนานขนาดนี้
เพราะกรมซื้อของห่วยๆ ให้
กรมซื้อของห่วยๆ ให้
แต่ก็ดีนะ ผมยังมีกระเป๋ากางเกง
ไว้ใส่วิกส์ได้ เผื่อเวลาเจอศพ
นี่คุณบอกว่า "แต่ก็ดีนะ ผมยังมีกระเป๋ากางเกงไว้ใส่วิกส์ได้" เหรอ
แบบขวดหรือ…
- ไม่ ขวดเลยนะ - ขวด
สูตรคลาสสิก ต้นตำรับ
รุ่นดั้งเดิม ฉันชอบ
เป็นพลตำรวจในท้องที่ไหมคะ
ไม่ใช่นะ ดีค่ะ
พวกคุณทุกคนปลอดภัย พกที่กั้นประตูไว้นะ แต่ทุกคนปลอดภัยค่ะ
ขอเสียงปรบมือให้เคเบิลไทหน่อยค่ะ ขอบคุณค่ะ
สนุกมากจริงๆ
ฉันเจอคำตอบโดนใจ จะเล่าให้ฟัง
ฉันไปที่ยอร์ก มีผู้หญิงแถวหน้าฝั่งนี้
ฉันถามว่า "ของแปลกที่สุด ในกระเป๋าคุณคืออะไร"
ผู้หญิงแถวหน้าตอบว่า "ชีสสติลตัน"
ฉันถาม "ห่อกระดาษไว้ไหม"
ผู้ชายข้างหลังก็ตอบมาว่า "ห่อไม่แน่นพอ"
ฉันคุยกับนาง นางก็ตลกนะ ฉันชอบนาง
ฉันถามว่า "ขอถามเหตุผลจริงๆ ที่พกชีสสติลตันได้ไหมคะ"
นางตอบ "เหตุผลทางการแพทย์ค่ะ"
ฉันคิดเลย "ตอแหลเห็นๆ" เนอะ
ฉันเลยถามว่า "โอเค มีหมอกับพยาบาลไหมคะ"
หลายคนตอบว่า "มี" ฉันถาม "มีเหตุผลทางการแพทย์อะไร
ที่ผู้หญิงคนนี้จะพกชีสสติลตันได้บ้างคะ"
ทุกคนตอบว่า "ไม่มี"
ยกเว้นผู้หญิงแถวหน้าฝั่งนี้ที่โบกมือให้
ฉันถาม "คุณทำงานอะไร" นางตอบ "ฉันเป็นหมอผิวหนัง ฉันคิดว่า…"
ฉันคิดเลย "ความเห็นแพทย์ตัวจริง"
นางบอกว่า "ฉันคิดว่า
เหตุผลเดียวที่ผู้หญิงคนนี้ จะพกชีสสติลตันไว้ในกระเป๋าถือ
ก็คือเอาไว้กลบกลิ่นกีค่ะ"
แต่พวกนางนั่งแถวเดียวกัน มองเห็นกันเลยนะ
ถ้าเป็นโชว์อื่น นี่คงมีตบกันแล้ว
แต่คนดูของฉันน่ารักค่ะ
คุณชีสก็ตอบว่า "หมออาจจะพูดถูกค่ะ มันก็ปลาเค็มหน่อยๆ"
ฉันพาพ่อไปตามนัดหมอที่โรงพยาบาล
เราอยู่ที่ห้องรอ ฉันกดแอลกอฮอล์ใส่มือพ่อ
กดแอลกอฮอล์ใส่มือพ่อๆ แล้วทีนี้ พ่อก็ก้มมองมือ
พ่อบอกว่า "ตอนพ่อตาย เจ้าพวกนี้จะยังอยู่"
ที่โรงพยาบาลบอกให้พ่อใส่ถุงมือยาง
มันมีเครื่องกดถุงมือขนาดเล็ก กลาง ใหญ่
พ่อฉันมือหนาใหญ่จัด ฉันเลยเอาไซส์ใหญ่
แต่พ่อฉันยัดถุงมือไม่เข้าเลย
ฉันนึกถึงเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้วเลยนะ
ตอนไปห้างจอห์น ลูอิส ไปซื้อถุงมือหนังใส่เอง
ผู้หญิงที่เคาน์เตอร์บอกว่า "ขอโทษค่ะ มันไม่มีไซส์ใหญ่ขนาดนั้น"
ตอแหล วัวตัวใหญ่จะตาย
ฉันใส่ถุงมือยางให้พ่อไม่ได้เลย
แล้วพ่อก็พูดขึ้นมาว่า
"ตอนใส่ดูเร็กซ์ไม่เคยมีปัญหาแบบนี้"
แต่เพราะฉันเป็นตลกอาชีพ ฉันเลยรีบย้อนว่า
"ไม่ พ่อ พ่อน่าจะบอกว่า ตอนใส่ดูเร็กซ์ก็มีปัญหานี้ประจำ"
ฉันทำให้มุกพ่อฮาขึ้น จู๋พ่อใหญ่ขึ้น
แล้วมันก็เจ็บฝังใจทั้งฉันทั้งพ่อ
ฉันมีเพื่อนที่หมดประจำเดือนแล้ว
นางจบแล้ว กำลังสนุกกับชีวิตเลย
ผู้หญิงในห้องนี้ก็จะมีคนที่อยู่ใน วัยหมดประจำเดือน ใกล้เข้าวัยหมดประจำเดือน
ผ่านวัยหมดประจำเดือนไปแล้ว
แล้วก็ยังมีผู้หญิงแบบฉันที่ยังเลือดไหลทุกเดือนอยู่
เมื่อไหร่จะถึงตาฉันบ้าง
- ใช่ - เบื่ออีนี่เต็มทนแล้ว
ฉันมีแอปประจำเดือน ในโทรศัพท์ด้วยนะ ใครมีบ้าง
- มี - โคตรไร้ประโยชน์เลย ว่าไหม
ใช่ค่ะ จำสมัยก่อน ที่เราเขียนตัว "ป." ใส่ไดอารี่ได้ไหม
"ไม่มีใครไขรหัสได้หรอก"
"แม้จะเขียนด้วยปากกาแดงก็ตาม"
แอปประจำเดือนต้องใช้ข้อมูลเยอะ ถามข้อมูลหลายเรื่อง
เพื่อที่จะให้มันคำนวณได้แม่นยำประมาณหนึ่ง
ว่าประจำเดือนครั้งต่อไปจะมาเมื่อไหร่
บางคำถามนี่ฉันงงเลยนะ
มีคำถามหนึ่งถามว่า "คุณมีเซ็กซ์แบบใด"
ฉันคิดเลย "ห้องไหน หรือรูไหน ช่วยจำกัดขอบเขตที"
มีคำตอบให้เลือกสองข้อ "ป้องกัน" กับ "ไม่ป้องกัน"
สัญลักษณ์แทนไม่ป้องกันคือรองเท้าแตะ
อะไรนะ
สัญลักษณ์แทนป้องกันคือรองเท้าบู๊ต
นี่มันอะไรกัน
นี่แกถามว่าฉันมีเซ็กซ์ไหม หรือฉันเคยไปแกลสตันเบอรีไหมกันแน่
มีอีกคำถามที่มีเหตุผลกว่าเยอะเลย
สำหรับแอปประจำเดือนนะ "เลือดของคุณไหลแรงแค่ไหน"
มีให้เลือกสี่ระดับ "เลือดของคุณไหลแรงแค่ไหน"
เบา กลาง หนัก
และเป็นก้อน
เสียงตอบรับดีค่ะ บางคนก็ขำ
บางคนก็ร้องโอ๊ย
ผู้หญิงบางคนก็ "จริงของนาง เรื่องจริง"
คืนก่อน แถวล่างมีผู้ชายทำแบบนี้
กระจอกฉิบหาย
แต่ฉันขยัน ฉันตอบทุกคำถาม
แล้วมันก็จะโหลดเหมือนเครื่องคำนวณกีกำลังคิด
มันบอกว่า "ประจำเดือนครั้งต่อไปของคุณ จะมาในอีกสี่วัน"
ฉันก็ "เดาใหม่ อีเวร" แล้วเอากางเกงในให้โทรศัพท์ดู
มีใครใส่ผ้าอนามัยนานกว่าที่จำเป็น
แค่เพราะว่ามันสบายไหมคะ
มันเหมือนที่นอนเมมโมรีโฟมสำหรับกีเลยนะ
ใช่เลย
เพื่อนที่ผ่านวัยหมดประจำเดือนแล้ว เล่าเรื่องหนึ่งให้ฉันฟัง
ฉันว่าเรื่องนี้ไม่ค่อยมีใครรู้
นางบอกว่าพอเราหมดประจำเดือน
จบหมดทุกอย่างแล้ว
ดีเอฟเอสจะส่งโซฟาขาวให้ฟรี
นางเอามาอวดด้วย "ชอบโซฟาฉันไหม"
ฉันก็บอก "สวยดีนะ" นางก็ "ลองนั่งสิ"
ประจำเดือนฉันเพิ่งเริ่มมา ฉันก็เลย "ไม่ดีกว่า" นางก็ "นั่งเลย"
ฉันบอกว่า "ฟังนะ ถ้าเธอไม่อยากให้โซฟา เป็นเหมือนธงชาติญี่ปุ่น"
"เธอควรปล่อยมันไว้เฉยๆ จะดีกว่า"
นางบอกว่า "เอาผ้ารองนั่งไหม"
ฉันก็ "เดี๋ยวนะ ฉันเอาผ้าเช็ดเท้าของโรงแรมไอบิสมา"
ใช้โคตรดีเลย
ฉันไม่เคยทำบิกินี่แว็กซ์
ฉันมีเพื่อนที่ทำแต่บิกินี่แว็กซ์อยู่หลายสิบปี
นางชอบแบบนั้น
นางบอกว่านางชอบที่มันรู้สึกสะอาด เหตุผลดี ถูกใจฉันมาก
แต่นางบอกความลับฉันด้วย ความลับนะ
ฉันไม่ได้บอกชื่อนางใช่ไหม
ไม่ได้บอกว่าแคลร์เนอะ ดีค่ะ
นางบอกความลับให้ว่ามันเย็นมาก
หนาวถึงกางเกงในในฤดูหนาว
ฉันเสนอตัวไปช่วย นางยังไม่ตอบ
แต่ฉันบอกไปว่า "ฉันทำวิกจากขนเพชรฉันให้ได้นะ"
เพื่อนเสนอตัวจะช่วย มันก็ดีไม่ใช่เหรอ
แต่จริงๆ คุณชอบกีตัวเองแบบไหน แบบนั้นก็ถูกแล้วค่ะ
มันไม่มีผิดหรอก นี่แหละข้อดีของกี
ฉันชอบทำตามธรรมเนียมของตระกูลนะ
ยายฉันเคยบอกไว้
ถ้ากีของเราควรจะสะอาดเรียบร้อย
มันก็คงอยู่บนหน้าผาก
ฉันเจอสมุดพกเก่าจากโรงเรียน ตอนสมัยอายุ 12-13
ฉันเอามาดูแล้วคิดว่า "ในนี้จะมีอะไรบอกได้บ้างไหม
ว่าทำไมฉันเป็นเด็กเงียบ แต่ตอนนี้พูดมากเหลือเกิน"
ฉันจะเอาบางส่วนของสมุดพกมาอ่านให้ฟัง
เอาล่ะนะ
"ผลงานที่เขียนควรนำเสนอได้ดีกว่านี้
แต่เนื้อหาควรค่าแก่การอ่าน"
นั่นก็แปลว่าฉันควรพูดเป็นอาชีพ คิดว่านะ
"เธอมักจะมีพฤติกรรมฝันกลางวันเล็กน้อย
แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรค ต่อการทำผลสอบที่น่าพอใจ"
ฉันอาจจะกำลังคิดก็ได้ ไม่ได้ฝันกลางวัน ครูคุก ครูนั่นแหละที่โง่เป็นฟาย
ฉันไม่ได้เปลี่ยนชื่อครูด้วย เพราะครูน่าจะตายไปแล้วแน่ๆ แหละ
เรื่องนี้อาจจะคาดไม่ถึง
"เธอเข้าใจหลักการออกแบบท่าเต้นได้ดี"
ไม่ นางไม่เข้าใจเลยค่ะ
ต่อไปครูคงบอกว่านางเล่นสกีเก่ง ทั้งที่ไม่เคยเล่นแน่ๆ ด้วย
เราจะมีครูประจำชั้นที่เจอทุกวันตลอดปี
แต่ละวันไม่ได้นานมาก แต่เจอทุกวัน
ในสมุดพกเล่มนี้มีที่ให้เขียนแค่บรรทัดเดียว
ครูเขียนสรุปเด็กได้ ในบรรทัดเดียวเท่านั้น ยากมากนะ
ครูเห็นเด็กโตขึ้นในฐานะนักเรียน ในฐานะคน
คุณจะกลั่นกรองข้อมูลทั้งหมด
ที่รู้มาตลอดปีให้เหลือประโยคเดียวได้ยังไง
มันยากมากนะ
แต่กลายเป็นว่ามันไม่ยากเลย
"เธอทุ่มเทอย่างมาก
กับการขายตั๋วจับสลาก"
วิชาพละจะมีแต่เกรด
ให้เกรดผลงานกีฬา พฤติกรรม และคุณสมบัติด้วย
เอาล่ะนะ วิชาพละ
"ความพยายาม เอ"
ฉันชอบที่ครูยังมองเห็นนะ ถึงแม้ฉันจะเล่นห่วยทุกอย่าง
แต่ก็เห็นชัดว่าฉันทำเต็มที่ได้แค่นั้น
"ชุดพละ เอ ความมั่นใจ ซี"
"ความเป็นผู้นำ ซี" ก็จริงสำหรับฉันนะ
"ราวเดอร์ ซี"
"แบดมินตัน บี"
"เนตบอล ผ่าน"
ฉันชอบนะ เหมือนครูบอกว่า "ฉันจำได้ว่าเธอไปเล่น"
ใช่ ก็คนเก็บลูกบอลเข้าตู้ตอนเลิกเรียนไง ยัยโง่
จะว่าไป ถ้าคุณมีสมุดพกเก่าๆ อยู่ในบ้าน
ลองขุดออกมา อ่านดู แล้วก็หยิบไวน์มาสักแก้ว
มันสะใจมากนะ ที่ได้ตัดสินคนอื่นที่เคยตัดสินเรา
คุณจำได้มากกว่าที่ตัวเองคิดเยอะ
เดี๋ยวพอคุณเอามาอ่านจะแบบว่า "ตำนาน คนนี้ตำนานเลย"
"นางคนนี้เสียไปแล้ว เสียดาย"
"หมอนี่ตายแล้ว แต่ไม่เสียดายหรอก"
"ใคร่เด็ก ใคร่เด็ก ใคร่เด็ก"
และสุดท้าย "ซาราห์ต้องพัฒนา ความมั่นใจและทักษะเชิงปฏิบัติให้มากขึ้น"
นั่นของวิชาคหกรรมศาสตร์ ฉันรู้เลยว่าหมายถึงเรื่องอะไร
มีวันหนึ่งที่เราต้องทำอาหารเช้า เด็กๆ ทำไส้กรอกกับไข่ลวก
ส่วนฉันกินฟรอสตี้
ฉันไม่ชอบนิตยสารผู้หญิง
ไม่ชอบนิตยสารผู้หญิงมานานแล้ว
ฉันว่านิตยสารผู้หญิงมันทำร้ายเรา
ฉันว่ามันตอแหล ฉันว่าเลิกทำไปเถอะ
ขอบคุณค่ะ
แต่นานๆ ทีเราก็จะเจอสักเล่ม
ที่ร้านทำผม คลินิกหมอฟัน
ฉันก็คิด "ไหนดูซิ ว่าคนสมัยนี้คิดว่าผู้หญิงทำอะไรกัน"
เล่มสุดท้ายที่ฉันดูเป็นนิตยสารสำหรับผู้หญิงมีอายุ
มันยังมี "ท่ารักประจำปักษ์" อยู่เลย
แต่เป็นแค่ท่านั่งดื่มชา
ในนั้นมีบทสัมภาษณ์ผู้หญิงที่มีอำนาจ น่าทึ่ง ประสบความสำเร็จ
แต่คำถามที่ถามนางมันโง่มากจนฉันหัวร้อน
ฉันจดคำถามพวกนั้นมา เดี๋ยวฉันจะตอบให้
เอาล่ะค่ะ คำถามข้อแรก "คุณรู้สึกยังไงกับการอายุมากขึ้น"
ถามชวนเถียงนะ ฉันชอบเลย
ฉันชอบหน้าตาตัวเอง ฉันยังรู้สึกสบายดี และฉันขอปฏิเสธเสียงแข็ง
จะไม่ยอมอายที่แต่งตัวดูสมวัย
ขอบคุณค่ะ
"คุณรักษาหุ่นยังไงถึงดีขนาดนี้"
กินเยอะค่ะ
"มีแผนจะหามีดหมอไหมคะ"
ไม่ ฉันมีแผนจะหาช้อนส้อม
"ความสัมพันธ์กับเส้นผมเป็นยังไงบ้าง" นี่คำถามของจริงนะ
ฉันใช้ดรายแชมพูเยอะมาก
จนบางทีใส่กางเกงในไม่ได้
"จะพาลูกไปทำหน้าไหมคะ"
ไม่ เพราะขนน้องหมาจะติดเต็มไปหมด
"ถ้าคุณอยู่บ้านคนเดียว คุณจะทำอะไร"
ฉันจะย้อนดู "บริดเจอร์ตัน" ซีซั่นแรก
ติ้วให้ฟิน แล้วก็กินทวิกซ์
ก็ยังเป็นสุดยอดซีรีส์นะ โดยเฉพาะตอนที่ห้าและเจ็ด
และสุดท้าย "คุณมีเคล็ดลับการแต่งตัวยังไง"
ฉันมีเลกกิ้งสามตัว ฉันดมกลิ่นทั้งสามตัว
เพื่อดูว่าตัวไหนเหม็นฉี่น้อยที่สุด แล้วใส่มาเจอคุณคืนนี้
ฉันขอสรุปเลยนะ จากตลอดทุกเรื่องราวของฉันตอนเด็กๆ
กับฉันตอนนี้ ฉันได้ข้อสรุปแล้ว
ว่าฉันก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเท่าไหร่เลย
หลายๆ อย่างเกี่ยวกับฉันก็เหมือนเดิมเป๊ะ
เช่น ฉันก็ยังชอบผักสลัด
ฉันก็ยังแอบชอบเจสัน โดโนแวนนิดๆ
ฉันยังกินส้มซัตสึมะบ่อยๆ
สมัยนี้ไม่เรียกชื่อนั้นแล้ว เขาเรียกส้ม…
- ส้มอะไรนะ - ปอกง่าย
ส้มช็อกโกแลต นั่นแหละ
ฉันยังไม่เคยไปเล่นสกี ผู้หญิงคนนั้นมั่นใจว่ารูปนั้นไปเล่นสกี
มันก็อาจเป็นไปได้นิดๆ ว่าฉันเคยไปทริปสกี แค่ไม่ได้เล่นสกี
ฉันแค่ยืนรอข้างลานสกี แล้วเอาสกีเก็บเข้าตู้ตอนทุกคนเล่นเสร็จ
ฉันยังไม่เคยโดนติ้วในคืนข้ามปี
ใครรู้ก็ดักได้เลยนะ ไม่มีเหรอ
ฉันยังไม่กล้าเข้าโรงอาบน้ำรวม ฉันไปเที่ยวสปากับเพื่อนๆ
พวกนางนิสัยดีนะ แต่ก็เป็นพวกแบบนั้น
พวกที่แบบ "ฉันมั่นใจกับเรือนร่างตัวเองมากๆ" รู้จักคนแบบนั้นใช่ไหม
คนแบบนั้นเรียกว่าอะไรนะ
- กะหรี่ - กะหรี่
ฉันจะใช้คำว่ามั่นใจต่างหาก
แต่ได้ค่ะ เอา…
เอาคำว่ากะหรี่ก็ได้
ยัยพวกนี้เดินผ่านห้องอาบน้ำทุกห้อง เช็ดตัวไปด้วย
ไปยืนหน้าอ่างล้างหน้า อวดเรือนร่างกับทุกคน
ยืนคุยกัน
ฉันก็ร่วมวงสนทนาด้วย ผ่านประตูไม้
ที่เอามาเองจากบ้าน
ถึงตอนอยู่ที่โรงเรียนฉันจะเงียบ ไม่ค่อยมีใครเห็น แต่ที่บ้านมันแตกต่าง
ฉันเป็นตัวเองมากกว่า ฉันมีความสุขที่บ้าน
อยู่บ้านฉันมั่นใจ ฉันตลก
ทั้งบนโต๊ะที่ครัว ต่อหน้าแม่ พ่อ และน้องสาว
ฉันว่าข้อแตกต่างหลักๆ ของตัวฉันตอนนั้นกับตอนนี้
คือโต๊ะที่ครัวมันใหญ่ขึ้นโคตรเยอะ
ฉันก็อยากกลับไปหาตัวเองตอนอายุ 12
อย่างแรก ฉันจะบอกว่า "เก็บเบลเซอร์ตัวนั้นไว้"
"เธอจะกลมกลืนมากๆ ตอนไปทำงาน ที่จ็อบเซ็นเตอร์ตอนอายุ 20 กว่า"
ฉันอยากกลับไปหาตัวฉันตอนนั้น อยากไปบอกว่า "อย่าไปสนใจยัยคนที่แกล้งเธอ
เพราะอย่างแรกนะ ยัยนั่นไม่สำคัญ" ใช่ไหมคะ
ใช่
"และอย่างที่สอง อีก 37 ปี เธอจะได้ไปท่องโลก
และได้บอกทุกคนว่า ยัยนั่นเป็นนางมารร้ายแค่ไหน"
คำแนะนำเรื่องเซ็กซ์อย่างเดียวที่แม่เคยบอกฉัน
คือ "จำไว้นะ ลูกไม่ต้องเอาอะไรเข้าปากถ้าไม่อยากทำ"
นี่แหละเหตุผลที่ฉันอ้วน แล้วผัวก็ของขาด
ขอเล่าอีกเรื่องนะ ใครเคยดูรายการ "โอเพนเฮาส์" บ้าง
- เคย - ใช่ค่ะ
ถ้าไม่เคยดูก็ไม่ว่ากัน ถ้าฟังจากชื่อ จะคิดว่าเป็นรายการอสังหาฯ
มันไม่ใช่รายการอสังหาฯ มันเป็นสารคดีเซ็กซ์ของช่องสี่
มันไม่ใช่รายการอสังหาฯ ไม่ใช่ "ฟิลกับคริสตี้พาชมบ้านยาวใหญ่"
"บ้านใต้ร่มผ้า"
"พักใจในร่องกี"
มันเป็นสารคดีเซ็กซ์ทางช่องสี่
ในรายการ "โอเพนเฮาส์" จะมีคู่รัก
ปกติก็คู่ชายหญิง จะเข้าบ้านโอเพนเฮาส์
ในบ้านจะเต็มไปด้วย คนที่ปลดปล่อยตัวเองเรื่องเพศ
มีความสัมพันธ์แบบเปิดกว้าง มีเซ็กซ์หมู่กัน
ทดลองอะไรหลายๆ แบบ
ส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นผู้หญิง ที่เคยร่านแล้วคิดถึงวัยร่าน
กับผู้ชายที่พยายามรักษาชีวิตคู่
จริงๆ มันก็โรแมนติกมากนะ
ตอนที่ดีที่สุด ฉันดูมาหลายตอน เพื่อค้นคว้าข้อมูลให้คุณนะ เข้าใจไว้ด้วย
ตอนที่ดีที่สุดที่ฉันได้ดู เป็นคู่รักอย่างที่ฉันบรรยายไว้เลย
ตัดสินใจได้ว่า แทนที่จะเล่นเซ็กซ์สี่คนกับอีกคู่
พวกนางเล่นจัดเซ็กซ์หมู่กับทุกคน ในโอเพนเฮาส์ตอนนั้นเลย
คู่นั้นเดินเข้าห้องที่มีไฟสลัว
เพราะบางคนก็จัดไฟยั่วเซ็กซ์ได้เก่ง
แต่พวกนางไปเจอคนอีกกลุ่ม ที่เริ่มก่อน ไม่รอพวกนางเลย
ทุกคนก็…
มีไอ้งั่งคนหนึ่งกำลังฟินที่สุดในชีวิต
ฝ่ายหญิงของคู่นั้นเริ่มลงลิ้น ให้ผู้หญิงอีกคนเลย แบบ…
เสียงไม่ใช่แบบนี้เนอะ
ฉันไม่เคยทำ แต่เคยโดนคนอื่นทำ
ฉันไม่รังเกียจเสียงนั้นเลย
เหมือนคนแทะข้าวโพดจากในฝักน่ะ
นางลงลิ้นให้ผู้หญิงคนนี้ กำลังฟินเลย
ส่วนผู้ชายก็ยืน…
หาช่องจะเข้า
นี่คือเรื่องน่าสงสารที่สุดครั้งหนึ่ง ที่ฉันเคยดูในทีวีเลย
มันทำให้ฉันนึกถึงช่วงก่อนคริสต์มาส ตอนไปซื้อกับข้าวก่อนเทศกาล
แล้วเราขับรถไปทั่วห้าง หาที่จอดน่ะ
ฉันนึกถึงสภาพนั้นเลย เขาเป็นแบบนี้
"เขาจะออกหรือยังๆ"
"ไม่ เขาแค่ตั้งลำใหม่ให้ตรง"
ทุกคนน่ารักมาก ขอบคุณค่ะ รักมากนะ ฝันดีค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
บ๊ายบาย