ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ "ΔΕΧΟΜΑΙ"
Θέλω να πω λίγα λόγια
για να ξεκινήσουμε αυτήν την εβδομάδα που γιορτάζουμε την αγάπη σας.
Κι είναι τιμή μου που επιλέξατε να παντρευτείτε εδώ,
στο Σάμερχαους,
όπως οι αδερφές μου κι εγώ πριν από εσάς.
Και χαίρομαι που περνάω την παράδοση στον γλυκό
κι ευγενικό γιο μου.
Aγοράκι μου.
Γεννήθηκες για να σε αγαπούν.
Πάντα ήσουν αυτός
που βλέπει με την ψυχή του αντί για τα μάτια του.
Ακόμα κι όταν ήσουν μικρούλης,
υπήρχαν νύχτες που όλος ο κόσμος ησύχαζε
κι ήμασταν μόνο εσύ κι εγώ στο σκοτάδι.
Με ξυπνούσες μ' ένα απαλό κλάμα
σαν να με καλούσες κοντά σου, όχι επειδή χρειαζόσουν κάτι από μένα,
αλλά επειδή ήθελες να μοιραστείς κάτι μαζί μου.
Σου υποσχέθηκα τότε ότι πάντα θα προστάτευα αυτό το κομμάτι σου.
Αυτό το γλυκό,
αγνό κομμάτι σου.
Θέλω να σας πω κάτι.
Σε έναν γάμο,
πρέπει να υποσχεθείς
ότι θα θεωρείς την ψυχή που βλέπεις τώρα
ως το πιο σημαντικό, ιερό πράγμα.
Γιατί ο χρόνος είναι μια ασταμάτητη δύναμη.
Θα κάνει ό,τι μπορεί για να σε καταστρέψει.
Και εντέλει
θα κερδίσει.
Θυσιάζεις, λοιπόν, επιφανειακά πράγματα,
τα νεύρα της ημέρας,
τις ασήμαντες προτιμήσεις,
υπέρ ενός πιο αγνού, βαθύτερου κομματιού.
Δέχεσαι και συγχωρείς τα αμαρτήματα του άλλου.
Δεν αφήνεις τίποτα να σας διαλύσει,
όσο φρικτό κι αν είναι.
Αυτό κάνει ο έρωτας της ζωής σου.
Ο έρωτας της ζωής σου.
Μια πρόποση τώρα!
Στο γλυκό μωρό μου, τον Νίκι,
και τη μνηστή του, τη Ρέιτσελ, που μας την έκρυβε.
Είναι στο χέρι σας τώρα
να προστατέψετε την ψυχή που βλέπετε.
Ο γάμος είναι μια ισχυρή συνένωση ψυχών.
Σαν να ράβονται μαζί.
Σε μια λανθασμένη ένωση,
μπορεί να νιώθεις αλυσοδεμένος σε ναυάγιο
στον πάτο του ωκεανού.
Αλλά στη σωστή ένωση,
μπορεί να νιώθεις
αθάνατος.
-Στην αθανασία. -Εις υγείαν.
Εις υγείαν.
-Πολύ όμορφο, μαμά. -Εις υγείαν.
-Εις υγείαν, μαμά. -Υπέροχο.
Τι σκατά;
ΜΗΝ ΤΟΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΣ
-Δεν ξέρεις από ποιον; -Όχι. Ήταν στην αλληλογραφία.
Δεν έχω ξαναλάβει μήνυμα μίσους.
Μήπως είναι από την Τζες;
Όχι.
Δεν πήγε να κάψει το σπίτι σου;
Τον εαυτό της πήγε να κάψει.
-Ρέιτσελ. -Τι;
Έχεις τρομακτικό γούστο.
Καλά, ίσως είναι από δική σου πρώην.
-Όχι. -Ναι.
Ίσως από κάποια που τυχαίνει να είναι εδώ.
-Δηλαδή… -Η Νελ;
Μπορεί. Κι αν με δουλεύουν; Οι δικοί σου δεν με ξέρουν καν.
Ξέρουν εμένα. Και μιλάω για σένα με τρυφερότητα.
Σχεδόν σαν να σ' αγαπώ μέχρι θανάτου.
Είσαι σαν θεός γι' αυτούς.
Ο τρόπος που μιλάει η μητέρα σου για σένα. Το υπερτέλειο αγόρι.
Γιατί να αφήσει μια άγνωστη να παντρευτεί το τέλειο αγόρι της;
Δεν με αφήνει κάποιος. Θέλω να σε παντρευτώ.
Νίκι.
Κι εσύ θες να παντρευτείς εμένα, έτσι; Αυτό δεν έχει σημασία;
Εντάξει.
Αν μη τι άλλο, αυτό το σημείωμα… Να το δω.
Υπονοεί ότι εγώ δεν είμαι αρκετά καλός για σένα, εντάξει;
Μην τον παντρευτείς. Είναι εναντίον μου.
Ας πιστεύει ό,τι θέλει ο ανώνυμος μαλάκας.
Με νοιάζει τι πιστεύει η μητέρα σου.
Προστατεύω επαρκώς την ψυχή σου;
-Τι σημαίνει αυτό; -Σ' αγαπώ γι' αυτό που είσαι;
Ή σε απομακρύνω και μια μέρα θα πεις
"Δεν με αναγνωρίζω. Έχω κατάθλιψη. Σε εγκαταλείπω";
Δεν θα μας συμβεί αυτό. Δεν είμαστε τέτοιοι.
Πού είναι το νυφικό μου;
Τι; Εκεί μέσα είναι.
Δεν είναι;
Όχι.
Ορκίζομαι ότι ήταν εδώ το πρωί. Κρεμόταν δίπλα στο κοστούμι σου.
Μήπως το αφήσαμε στη Χάνα και τον Τσαντ; Γιατί τους το δείξαμε.
Θυμάσαι να το φέρνεις;
Έτσι νομίζω. Ίσως το άφησα στο αμάξι.
Ίσως το πήρε κάποιος.
Αποκλείεται. Κανείς δεν θέλει να σαμποτάρει τον γάμο μας.
Εντάξει, είμαι 99% σίγουρη ότι δεν αφήσαμε το νυφικό.
Θα κοιτάξω ξανά στο αμάξι. Δεν νομίζω ότι θα το έπαιρνε κανείς.
Και τότε πού είναι;
Δεν ξέρω.
Είμαστε στην ίδια ομάδα, εντάξει;
Έλα, κάνε με μια αγκαλιά. Εντάξει;
Θα ρωτήσω όλους αν το είδαν.
Θα ψάξω στο σπίτι. Θα το βρούμε.
Κάπου εδώ είναι. Εντάξει;
-Θα το βρούμε. -Εντάξει.
Θα βρούμε την άκρη, εντάξει;
Και χέσε αυτήν τη βλακεία.
Δεν είπαν καν αν θα έρθουν.
ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ
Δεν έχω ιδέα τι μπορεί να είπε χθες βράδυ μπροστά στη μνηστή του Νίκι.
Νομίζω ότι έφτασα πριν πει κάτι,
αλλά δεν ξέρω σίγουρα.
Συγγνώμη, δεν πρέπει να το μάθει ο Νίκι για να προετοιμαστεί;
Όχι!
Αυτό θα καταστρέψει το σχέδιό μας. Το κάνουμε για τη Βικτόρια.
-Το ξέρω. Φυσικά. -Αυτό θέλει.
Θα καταρρακωθεί αν το μάθει ο Νίκι.
Να προσέχεις τους πάντες, ειδικά τη μνηστή.
Θα προσπαθήσω. Άσ' το σ' εμένα, εντάξει; Το έχω.
Γεια, Τζουντ.
Τι κοιτάς;
Αίμα.
Έχει αίμα. Κοίτα.
Αίμα.
Γαμώτο.
Δικό σου είναι;
Ναι, έτρεχε η μύτη μου.
Γαμώτο.
Όχι. Μη λες αυτήν τη λέξη.
Ο Συγγνώμης θα σε σκοτώσει.
-Μπαμπά! -Όχι.
Τζουντ. Περίμενε. Δεν νομίζω ότι είναι αλήθεια αυτό.
Πού το ξέρεις;
Είναι μια ιστορία της θείας για να μας τρομάξει.
Δεν έχεις ιδέα τι γίνεται εδώ.
-Μπαμπά! -Τζουντ, μη φωνάζεις.
Δεν φωνάζουμε εδώ μέσα. Το ξέρεις.
Θες να μου πεις γιατί φώναζες;
Η Ρέιτσελ κάλεσε τον Συγγνώμη με το αίμα της. Τώρα θα τη σκοτώσει.
Όχι, συγγνώμη. Άνοιξε η μύτη μου χθες και μάλλον έσταξε στο πάτωμα.
Συγγνώμη, μπαμπά. Δεν ξέρω από πού τα έμαθε αυτά.
Δεν θέλω να ακούσω.
Καλημέρα, δρ Κάνινγχαμ.
Περίμενε.
Κι εσύ. Περίμενε.
Περίμενε.
Κοίτα με.
Δεν θέλω να ξαναμιλήσεις γι' αυτό. Καταλαβαίνεις;
Τι θα πάθει;
Θα παντρευτεί τον θείο Νίκι.
Και μετά;
Δεν χρειάζεται να ανησυχείς γι' αυτό, εντάξει;
Περίμενε. Τζουντ, πού πας;
-Δεν φωνάζουμε. -Πρέπει να φας.
Η Νέλι έφτιαξε πάνκεϊκ.
-Τι πάνκεϊκ; -Με σοκολάτα.
Σου είπε ο Νίκι να λες τον πατέρα μας "δρα Κάνινγχαμ";
Όχι, απλώς, δεν ξέρω, είναι ευγενικό, μάλλον.
Ξέρεις, κι εγώ είμαι δρ Κάνινγχαμ.
Μάλιστα.
Συγγνώμη. Θες να σε λέω έτσι;
Φυσικά.
Εντάξει.
Πού είναι το αστείο;
Δεν καταλαβαίνω αν αστειεύεσαι.
Οι νύφες δεν πρέπει να φορούν λευκά;
Τι εννοείς δεν υπάρχει νυφικό;
Υπάρχει πιθανότητα να το πήρε κάποιος;
Ρέιτσελ, πώς γίνεται να ξέχασες το νυφικό;
Πόρσια, δεν πειράζει, γλυκιά μου. Θα βρούμε λύση.
Να χτυπάς άλλη φορά. Αν ήμασταν γυμνές;
Όλες σας;
Γιατί το φαντάζεσαι;
-Όχι. -Το βρήκες;
Νομίζω ότι το ξεχάσαμε, Ρέιτς.
Ξεχάσατε το νυφικό στο Σικάγο;
-Όχι στο Σικάγο. -Το αφήσαμε στη Χάνα και τον Τσαντ.
-Ποιοι είναι αυτοί; -Κάτι φίλοι στο Κλίβελαντ.
-Έχετε φίλους εκεί; -Πήρες να ρωτήσεις;
Είναι στη δουλειά, αλλά υπάρχει δεύτερο κλειδί.
-Θα πάω εκεί. -Όχι, αυτό είναι…
Είναι πολύ ρομαντικό.
Συγγνώμη, δεν είναι οκτώ ώρες οδικώς;
-Γιατί ξέρεις πόσο μακριά είναι; -Θέλω να πάω. Είναι σημαντικό.
Δεν είναι. Δεν πειράζει. Θα φορέσω κάτι άλλο. Δεν είναι…
Χρειάζεσαι νυφικό για τον γάμο σου.
Δεν θα βάλεις αυτό το πένθιμο.
Ναι, έχω κάτι άλλο να φορέσω.
Είναι ρομαντικό αυτό που κάνει.
-Τα λέμε. -Είσαι σίγουρος;
Τι; Ναι, φυσικά.
Θα μπορέσεις να γνωριστείς με όλους.
Εντάξει.
Δοκίμασε το δικό μου.
Τέλεια ιδέα!
Κυρία Κάνινγχαμ, πολύ ευγενικό εκ μέρους σας. Απλώς…
Να δούμε αν θα βρει ο Νίκι το νυφικό, και το δοκιμάζω αύριο.
Δεν υπάρχει χρόνος.
Έχουμε δουλειές. Παρασκευή, πρόβα. Σάββατο, μπατσελορέτ. Κυριακή, γάμος.
Σήμερα είναι το νυφικό.
Θα σου κάνει.
Ναι.
Εντάξει… Ναι, παρακαλώ. Ευχαριστώ.
-Γλυκιά μου. -Να βγάλουμε την ουρά.
Και τα μανίκια. Κόβω τα μανίκια.
Είσαι σίγουρη;
Θέλει μάζεμα στη μέση.
Η μητέρα μου είχε τέτοια μέση. Καλά, κι εγώ είχα τέτοια μέση.
Μαμά, σταμάτα. Είσαι κούκλα.
-Ξέρεις τι καταστρέφει τέτοια μέση; -Μαζεμένα τα μαλλιά ή κάτω;
-Κάτω. -Όχι, πάνω.
Οι εγκυμοσύνες.
Μαμά, θα προτιμούσες μια λεπτή μέση ή εμένα;
Εσένα, γλυκιά μου. Αλλά θα ήταν ωραίο να είχα και τα δύο.
Μαμά, υποσχέθηκες σ' εμένα το βραχιόλι της γιαγιάς.
-Δεν χρειάζομαι… -Πόρσια. Μπορείς να το πάρεις μετά.
Έτσι κι αλλιώς δεν ταιριάζει.
Είναι υπέροχο.
Νελ;
Παρατηρώ το κολιέ.
Όχι, αυτό…
Λες να θυμώσει η θεία Νόρα;
Δεν έχει σημασία. Δεν είναι για εκείνη.
Έχεις δίκιο. Είναι για μας.
Αυτό το δαχτυλίδι ανήκε στην προγιαγιά μου, την Έλενορ.
Είναι πολύ όμορφο.
Ναι.
Εννοείτε, αντί…
Είναι λίγο μεγάλο,
αλλά θα είναι εντάξει αν δεν κουνάς πολύ τα χέρια.
Αυτό μου το έδωσε ο Νίκι.
Είναι εκπληκτικό.
Μα δεν χρειάζεται να το φοράς στον γάμο.
Συγγνώμη, αλλά δεν…
Τιμάμε τις γυναίκες της οικογένειας
όταν παντρευόμαστε.
Εντάξει. Συγγνώμη.
Ναι, κάτι δεν πάει καλά.
Συγγνώμη. Εγώ απλώς… Εκτιμώ τον ενθουσιασμό σας.
Αλλά αναρωτιέμαι μήπως όλο αυτό δεν είναι απαραίτητο,
αφού θα είμαστε μόνο εμείς στον γάμο.
Ρέιτσελ, θα έρθουν 100 άτομα.
Θα έρθουν 100 άτομα;
Όχι, γύρω στα 90.
Ναι, αλλά μόνο οικογένεια, όπως θέλατε.
Νόμιζα ότι αυτό σήμαινε μόνο εσείς και κάνα-δυο παππούδες.
Ξέρεις πώς είναι η οικογένεια. Θεέ μου.
Το ξέχασα τελείως. Εσύ δεν έχεις.
Νόμιζα ότι είχε έναν πατέρα.
Δεν μιλάμε. Εκατό άτομα είναι…
Είναι περίπλοκο.
Αν καλέσεις τη θεία Βάλερι, που πρέπει να την καλέσεις,
θα πρέπει να καλέσεις και τα αδέρφια, τους συζύγους,
τα παιδιά τους, τα ξαδέρφια μας… Δεν γίνεται να κρατηθεί
όσο κλειστός θέλατε, αλλά είναι κλειστός.
Το ξέρει ο Νίκι;
Δεν παρακολουθώ. Νέλι;
-Δεν ξέρω. -Η δαντέλα φταίει.
Πάντα ήταν πολύ βαρύ με το πέπλο.
Είναι πολύ βαρύ.
Πρέπει να βρούμε το τέλειο κολιέ.
Θα κρατούσα το κολιέ που φορούσα,
γιατί έχει τη βέρα της μητέρας μου.
Όλα θα είναι τέλεια, ούτε που θα καταλάβεις
ότι δεν έχεις γονείς κοντά σου.
Μην ανησυχείς.
Όλα θα είναι τέλεια.
Να την ανοίξουμε!
-Μπορώ εγώ. -Όχι, δεν πειράζει. Το 'χω.
-Πόρσια! -Δεν θέλω βοήθεια!
-Μη μας σημαδεύεις. -Όχι.
Θεέ μου! Πόρσια!
Γαμώτο!
Θεέ μου.
Συγγνώμη.
Εσύ γιατί;
Όλα καλά. Πάω εγώ. Θα λερώσεις το νυφικό.
-Πάρε ανάσα. -Νέλι!
Δεν μπορώ να της το κάνω αυτό.
Ναι, το ξέρω.
Η προγιαγιά μου
το έδωσε στη γιαγιά μου
την ημέρα του γάμου της.
Νόμιζε ότι τα μαργαριτάρια ήταν ψεύτικα.
Ξέρεις το κόλπο με τα μαργαριτάρια;
Τα τρίβεις στα δόντια σου.
Αν είναι λεία, είναι ψεύτικα.
Αν είναι τραχιά σαν γυαλόχαρτο,
είναι αληθινά.
Βέβαια η γιαγιά μου είχε ψεύτικα δόντια, οπότε δεν μπορούσε να καταλάβει.
Η μητέρα της
θάφτηκε ζωντανή.
Τι; Γιατί;
Ατύχημα ήταν.
Ίσως αυτό
να είναι το δανεικό σου.
Πρέπει να είναι από τη μητέρα.
Για να διώξει την κακοτυχία.
Τα μαργαριτάρια είναι κακοτυχία σε γάμο.
Και τα ψεύτικα μαργαριτάρια;
Θέλετε να τα τρίψω στα δόντια μου;
Ναι.
Είναι αληθινά.
Θα ήταν πολύ δύσκολο
να περνάς την εφηβεία χωρίς μητέρα.
Η μητέρα απορροφά τα παιδιά της
και το αντίστροφο.
Είσαι ακριβώς όπως πρέπει.
Ευχαριστώ.
Είναι τέλειο.
Κοίταξέ με.
Λυπάμαι πάρα, μα πάρα πολύ.
Τι;
Γι' αυτό που θα πάθετε κι οι δυο σας.
Μαμά;
Έρχομαι.
-Έλα, μωρό μου. Πώς πάει εκεί; -Καλά.
Ναι… Νίκι, το ήξερες ότι θα έρθουν 100 άτομα στον γάμο;
Τι;
Τους είπα μόνο η οικογένεια.
Ναι, όπως λέει η αδερφή σου, είναι 100 άτομα και…
-Συγγνώμη. -Κάτι περίεργο συμβαίνει.
Μου έβαλαν το νυφικό της μητέρας σου. Το έκοψαν. Το προσάρμοσαν.
Μου έδωσαν αξεσουάρ, λες και το σχεδίασαν.
Είναι σαν να θέλουν πολύ έναν γάμο,
αλλά δεν τους νοιάζει ποια είναι η νύφη, αρκεί να υπάρχει.
Έχουν μια τρύπα σε σχήμα νύφης και θέλουν να το γεμίσουν.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά όλες ξεσπούν σε κλάματα
κι έχω φρικάρει.
Ψιθυρίζουν διάφορα και κλαίνε, κάτι μας κρύβουν.
Περίμενε. Όλοι κλαίνε;
Ναι, πέφτει πολύ κλάμα.
-Δηλαδή; -Η μητέρα σου ζήτησε συγγνώμη.
"Συγγνώμη γι' αυτό που θα πάθετε".
Τι; Για τι πράγμα μιλάει;
-Έτσι είπε; -Ναι!
-Δεν έχω ιδέα. -Μπορείς να γυρίσεις, σε παρακαλώ;
Φυσικά. Και το νυφικό;
Δεν με νοιάζει το νυφικό.
Φοράω της μητέρας σου. Δεν ήθελα να πας. Η Νελ, η Πόρσια κι η μαμά σου ήθελαν.
-Εντάξει. -Εντάξει, επιστρέφεις;
Κάνω αναστροφή. Συγγνώμη που σε άφησα εκεί. Έρχομαι.
-Εντάξει. -Εντάξει;
-Ευχαριστώ. -Ναι.
-Σ' αγαπώ. -Εντάξει. Κι εγώ σ' αγαπώ.
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΙΚΗΣ ΤΕΛΕΤΗΣ
Όχι, σοβαρολογώ. Τι σκεφτόταν;
-Δεν καταλαβαίνω. -Δεν γίνεται.
Όχι, και…
Θα το καταστρέψει. Το κατάλαβα με το που την είδα.
Θα έβαζε το απαίσιο κολιέ με το νυφικό της μαμάς.
Δεν μου κάνει αυτό.
Θα κάνει ό,τι της λένε αν ξέρει το καλό της.
Δρ Κάνινγχαμ;
Τι κάνετε;
Γιατί φοράς το νυφικό της;
Εγώ…
Δεν μπορούσα να το βγάλω.
Γιατί το φόρεσες;
Η κυρία Κάνινγχαμ είπε να το δοκιμάσω.
Να δουν αν μου κάνει.
Συγγνώμη.
Δεν ήταν δική μου ιδέα.
Βγάλ' το.
Εντάξει.
Θα το βγάλω.
Βγάλ' το.
Γεια, είμαι ο Νίκι Κάνινγχαμ. Μάλλον σας έλειψα.
Αφήστε μήνυμα ή στείλτε μήνυμα.
ΠΕΝΤΟΒΑΡΒΙΤΑΛΗ ΝΑΤΡΙΟ
Γεια.
Βρήκες τίποτα καλό;
Συγγνώμη.
Έψαχνα το νυφικό μου.
Κρύο.
Ορίστε;
Πιο κρύο.
Πιο ζεστό.
Πιο κρύο.
Πιο ζεστό.
Ζεματάει.
Μπίνγκο.
Νυφικό μού φαίνεται αυτό.
Είναι της μητέρας σου.
Σκοπεύεις να το φοράς τέσσερις μέρες;
Όχι.
Δεν μπορώ να το βγάλω.
Θες βοήθεια;
Κράτα την μπανάνα.
Θα σε βοηθήσω.
-Είμαι ο Νίκι Κάνινγχαμ. -Γαμώτο!
-Μάλλον σας έλειψα. -Σήκωσέ το!
Αφήστε μήνυμα ή στείλτε μήνυμα.
Είμαι ο Νίκι Κάνινγχαμ. Μάλλον σας έλειψα.
Αφήστε μήνυμα ή στείλτε μήνυμα.
Γεια.
Δεν θέλω να χαωθώ.
Προσπαθώ να είμαι καλή και φυσιολογική εδώ.
Αλλά σίγουρα κάτι συμβαίνει Το νυφικό μου είναι κάπου εδώ.
Βρήκα τη θήκη κι ένα κομμάτι έξω από το δωμάτιο της Πόρσια.
Έκλεψαν το κολιέ μου
κι ο αδερφός σου έχει μια θανατηφόρα ένεση στο δωμάτιό του.
Δεν ξέρω τι θα την κάνει,
μα αν δεν γυρίσεις σύντομα, θα βγω να σε βρω
και θα γυρίσουμε στο Σικάγο.
Εντάξει, πάρε με. Αντίο.
Είναι τραγικό, ποιος νοιάζεται;
Τι κάνει έτσι;
Καλέ, μιλάει.
-Πώς έτσι; -Έτσι.
Πώς έτσι, Ρέιτσελ;
Οι γείτονες. Το εκχιονιστικό τους.
Μα ακούγεται όλη μέρα.
Το χρησιμοποιούν όλη μέρα;
Υπάρχει κάποιο θέμα;
Δεν άκουσα τίποτα.
Τι σκατά;
Μη γελάς.
Ο Μπόρις;
Ξεκουράζεται. Δεν νιώθει καλά όλη μέρα.
Δεν θα φας τίποτα;
Δεν πεινάς;
Δεν μιλάει. Δεν τρώει.
Μην ανησυχείς.
ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ
Παίρνει ο Νίκι.
Πρέπει να το σηκώσω. Θα γυρίσω αμέσως.
Γεια.
Όχι!
Όχι! Περίμενε!
Περίμενε!
Σταμάτα!
-Πάμε! -Τι συμβαίνει; Πες μου!
Τι συμβαίνει;
Νίκι, κάτι πάει πάρα πολύ στραβά.
Δεν θέλουν να σε παντρευτώ. Θέλουν να με θυσιάσουν στον διάβολο.
-Ο μπαμπάς σου είναι ο Συγγνώμης. -Τι;
Σκάβει έναν τάφο εκεί έξω. Πρέπει να φύγουμε αμέσως.
-Όχι, περίμενε. -Σε παρακαλώ. Αμέσως!
-Πιο ήρεμα! -Νίκι, πίστεψέ με.
-Εντάξει. -Μπορούμε να φύγουμε;
Εντάξει, είμαι μαζί σου. Εδώ είμαι.
Ακούω τι μου λες. Απλώς πρέπει να μάθω πώς έγινε αυτό.
Πρέπει να τους μιλήσω.
-Πρέπει να μάθω πώς έγινε. -Πρέπει να με πιστέψεις.
-Έρχομαι. -Πάμε να φύγουμε.
Θα αφήσω τα κλειδιά. Αν θες, οδήγα.
-Όχι, Νίκι, γαμώτο! -Επιστρέφω αμέσως.
-Εντάξει; -Γαμώτο!
Θεέ μου.
Τι; Όχι.
Η γυναίκα μου πεθαίνει.
Έχει έναν πολύ επιθετικό όγκο στον εγκέφαλο.
Μόλις πήραμε τη διάγνωση,
κάναμε ακτινοβολίες, κρανιοτομή, αλλά μετά επανήλθε.
Οπότε…
Αποφάσισε ότι ήθελε να φύγει με τους όρους της.
Σχεδιάζαμε τον θάνατό της εδώ και λίγους μήνες.
Μετά τηλεφώνησε ο Νίκι
με τα νέα για τον αρραβώνα του
κι ήταν ενθουσιασμένος που θα έκανε τον γάμο εδώ.
Και σκεφτήκαμε ότι θα ήταν όμορφο να κάνουμε μια τελευταία,
μεγάλη οικογενειακή συγκέντρωση, μια γιορτή…
πριν μας αφήσει η Βικτόρια.
Γι' αυτό πρέπει να είναι ανοιχτός ο γάμος.
Το τελευταίο της πάρτι.
Θα σου το λέγαμε, Νίκι.
Γλυκέ μου.
Ήσουν ενθουσιασμένος με τον γάμο και το μέλλον σας.
Δεν ήταν η κατάλληλη στιγμή.
Αυτό κάνουν.
-Προστατεύουν τον μικρό Νίκι στα δύσκολα. -Τζούλιαν.
-Άσ' το. -Έκανα ό,τι μπορούσα.
-Η οικογένεια… -Είναι θανατική ποινή.
Θα με κάνει κάποια που δεν είμαι
και δεν θέλω να συμβεί αυτό.
Δεν θέλω να το δουν τα παιδιά μου.
Λυπάμαι που ξέφυγε όλο αυτό.
Όχι, εγώ λυπάμαι. Νιώθω
απαίσια που χάλασα το σχέδιό σας. Εγώ…
Όχι, είσαι ό,τι ακριβώς χρειάζεται η οικογένεια.
Μας κρατάς ειλικρινείς.
Μαμά.
-Τζουλς. -Έλα τώρα. Έλα εδώ.
-Οι καλοί μου μπελάδες. -Λυπάμαι.
Λυπάμαι πολύ. Όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε τέλεια.
Όλα καλά.
Πήρα αυτό.
Δεν ήθελα να χαθεί κατά λάθος.
Ευχαριστώ.
Ένα πράγμα δεν καταλαβαίνω.
Βρήκα το νυφικό μου
πάνω σε μια τρομακτική κούκλα στο δάσος.
Είναι κομμάτι όλου αυτού;
Γαμώτο.
Η θεία είπε ότι ο Συγγνώμης σκοτώνει νύφες και τις ξεκοιλιάζει.
Το έκανα για να προστατέψω τη Ρέιτσελ.
Τον ξεγέλασα για να μην την πειράξει.
Ζήτα συγγνώμη που της χάλασες το νυφικό και την τρόμαξες.
Συγγνώμη, Ρέιτσελ, που σου χάλασα το νυφικό και σε τρόμαξα.
Δεν πειράζει.
Άκου, μικρέ…
Ο Συγγνώμης δεν υπάρχει.
Είναι απλώς…
Είναι μια ιστορία που επινόησα όταν ήμουν μικρός σαν εσένα,
για να τρομάξω τον Νίκι και την Πόρσια.
Όχι, εσύ πιστεύεις ότι είναι αληθινός.
Όχι.
Δεν το πιστεύω.
Όπως και κανείς.
Ούτε η γιαγιά, ούτε ο παππούς,
ούτε η Νέλι,
ούτε ο Νίκι, ούτε η Πόρσια,
ούτε η Ρέιτσελ.
Δεν υπάρχει.
Απλώς δεν υπάρχει.
Δεν υπάρχει.
Πες το κι εσύ.
Ο Συγγνώμης δεν υπάρχει.
Ρέιτσελ.
Ο Συγγνώμης δεν υπάρχει.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού ύς,