(อีกสี่วันจะถึงวันแต่งงาน)
แม่อยากจะขอพูดอะไรสั้นๆ
เพื่อเป็นการเปิด สัปดาห์แห่งการฉลองความรักของลูก
และแม่รู้สึกเป็นเกียรติมาก ที่ทั้งสองคนเลือกมาแต่งงานกันที่นี่
ที่ซัมเมอร์เฮาส์
ตามรอยคุณป้าคุณน้ากับตัวแม่
และแม่ดีใจเหลือเกิน ที่จะได้ส่งต่อธรรมเนียมนี้ให้กับลูกชาย
ผู้น่ารักอ่อนหวานของแม่
ลูกน้อยของแม่
ลูกเกิดมาเพื่อเป็นที่รัก
ลูกเป็นคนที่
ใช้ดวงจิตมองโลกแทนดวงตาเสมอมา
แม้แต่ตอนยังตัวเล็กกระจ้อย
บางคืนที่ทั้งโลกเงียบสงัด
มีแค่เราสองในความมืด
ลูกจะปลุกแม่ด้วยเสียงร้องไห้แผ่วเบา
ราวกับลูกเรียกแม่ไปหา ไม่ใช่เพราะต้องการอะไรจากแม่
แต่เพราะอยากแบ่งปันบางอย่างกับแม่
แล้วแม่ก็ได้ให้สัญญากับลูกในวันนั้น ว่าแม่จะปกป้องลูกคนนั้นเสมอ
ลูกที่อ่อนหวาน
และบริสุทธิ์ผุดผ่อง
ดังนั้นแม่อยากบอกอะไรทั้งคู่หน่อยนะ
ในชีวิตคู่
เราต้องสัญญา
ว่าจะยึดมั่นว่าดวงจิตที่เห็นในตอนนี้
เป็นสิ่งสำคัญที่สุด สิ่งศักดิ์สิทธิ์
เพราะไม่มีใครหยุดยั้งกาลเวลาได้
มันจะทำทุกวิถีทางเพื่อทำลายเรา
และสุดท้ายแล้ว
มันจะชนะ
ดังนั้นเราต้องยอมสละเรื่องผิวเผิน
อย่างอารมณ์ในแต่ละวัน
ความชอบไร้สาระ
เพื่อรักษาส่วนที่บริสุทธิ์และลึกล้ำที่สุดเอาไว้
เราต้องยอมรับและให้อภัย ความผิดของกันและกัน
อย่าให้อะไรมาแทรกกลางระหว่างเรา
ไม่ว่ามันจะน่าสยดสยองแค่ไหน
นั่นคือสิ่งที่รักแท้ต้องทำให้กันได้
รักแท้คนเดียวของเรา
มาดื่มฉลองกันดีกว่า
แด่หนูน้อยนิคกี้ของแม่
กับเรเชล คู่หมั้นของลูก ที่เอาไปซ่อนไว้ไม่ให้เราเจออยู่นาน
ขึ้นอยู่กับเธอแล้วนะ
ที่จะปกป้องดวงจิตที่อยู่ตรงหน้า
การวิวาห์เป็นพิธีหลอมรวมดวงจิตอันทรงพลัง
เสมือนเย็บเข้าด้วยกัน
และหากเลือกคู่ผิด
ก็อาจรู้สึกเหมือนถูกล่ามไว้กับเรืออับปาง
ที่ก้นมหาสมุทร
แต่ถ้าเลือกคู่ดี
ก็อาจรู้สึกเหมือน
ชีวิตอมตะ
- ดื่มแด่ชีวิตอมตะ - ดื่ม
- ดื่ม
- ซึ้งมากค่ะแม่ โดน - ดื่ม
- ดื่มนะแม่ - จับใจ
เชี่ยไรวะ
(อย่าแต่งกับเขา)
- ไม่รู้เหรอว่าใครส่งมา - ไม่รู้ มันมากับจดหมาย
ได้จดหมายแอนตี้ครั้งแรกเลยนะเนี่ย
อาจจะมา… จากเจสไหม
ไม่หรอก
ยัยนั่นเคยจะเผาห้องเธอไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ นางจะเผาตัวตายในห้องฉัน
- เรเชล นั่นมัน… - อะไร
รสนิยมเธอสยอง
โธ่ แฟนเก่าเธอคนนึงอาจส่งมาก็ได้ป่ะ
- ไม่ - ใช่
อาจจะเป็นคนนึงโดยเฉพาะ ที่บังเอิญอยู่ที่นี่ด้วย
- คือแบบ… - เนลล์เนี่ยนะ
อาจใช่ก็ได้ ถ้ามีคนปั่นหัวฉันอยู่ล่ะ ครอบครัวเธอไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ
แต่พวกนี้รู้จักฉันไง แล้วเวลาพูดถึงเธอ ฉันแผ่แต่ความห่วงใย
ราวกับรักเธอปานจะยอมตายแทน
แต่เธอเป็นพระอรหันต์ในบ้านไง
ดูแม่พูดถึงเธอซะก่อน หนูน้อยผู้ไร้ที่ติ
แม่จะยอมให้ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน แต่งกับสาวที่ไม่เคยเจอได้ไง
ไม่มีใครมายอมให้ฉันแต่งกับเธอนะ ฉันอยากแต่งเอง
นิคกี้
แล้วเธอก็อยากแต่งกับฉัน จริงไหม แค่นั้นไม่ใช่เหรอที่สำคัญ
โอเค
คือถ้าจะให้ตีความโน้ต… ขอดูซิ
มันบอกว่าฉันไม่ดีพอสำหรับเธอมากกว่า
"อย่าแต่งกับเขา" หมายถึงฉัน ต่อต้านฉันสุดๆ
ไปแคร์ความเห็นของไอ้หอกนิรนามทำไม
ก็ได้ แต่ฉันแคร์ความเห็นของแม่เธอ
คือแบบ ฉันปกป้องดวงจิตเธอดีพอยัง
- แปลว่าอะไรก็ไม่รู้ - แปลว่าฉันรักตัวตนที่แท้จริงของเธอรึเปล่า
หรือว่าทำให้เธอห่างไกลตัวตนขึ้นเรื่อยๆ จนวันนึงเธอตื่นขึ้นมา
แล้วจำตัวเองไม่ได้ เลยซึมเศร้า อยากทิ้งฉัน
เรเชล เราไม่เป็นแบบนั้นหรอก เราไม่เหมือนพวกนั้น
เวรแล้ว ชุดฉันอยู่ไหน
อะไร ก็อยู่ในนั้นไง
ไม่มีเหรอ
ไม่มี
สาบานเลยว่าเมื่อเช้ายังอยู่ แขวนไว้ตรงนี้ ข้างๆ สูทเธอ
โอเค ลืมไว้ที่บ้านแฮนนาห์กับแชดรึเปล่า เพราะเราหยิบออกไปอวด
จำได้รึเปล่าว่าเมื่อคืนเอาเข้ามาไหม
จำได้มั้งนะ หรือว่าลืมไว้ในรถนะ
หรือว่ามีคนเอาไป
เขาไม่ทำกันหรอกน่า สาบาน ไม่มีใครบ่อนทำลายงานแต่งเราหรอก
แต่ฉันมั่นใจ 99% ไงว่าเราไม่ได้ลืมชุด
ไปดูในรถให้อีกทีก็ได้ แต่คงไม่มีใครเอาไปหรอกน่า
ได้ งั้นชุดอยู่ไหน
จะไปรู้เหรอ
นี่ ทีมเดียวกันนะ
นะ มากอดหน่อย โอเคนะ
เดี๋ยวถามให้ว่ามีใครเห็นไหม
จะค้นให้ทั่วบ้าน เราต้องหาเจอ
มันอยู่แถวนี้แหละ เนอะ
- อยู่นี่แหละ เจอแน่ - ก็ได้
เราจะสืบความจริงให้จงได้ นะ
แล้วอย่าไปสนไอ้จดหมายห่า
ไม่ตอบด้วยซ้ำว่าจะมางานไหม
(อย่าหวังว่าเรื่องนี้จะจบสวย)
พ่อไม่รู้ว่าแม่เขาพูดอะไรออกไปเมื่อคืน ต่อหน้าคู่หมั้นของนิคกี้
พ่อน่าจะเข้าไปทันก่อนพูดอะไรนะ
แต่พ่อไม่มั่นใจเลย
โทษนะคะ แต่นิคกี้ควรรู้ด้วยไหม เขาจะได้เตรียมตัว
ไม่ได้
แบบนั้นที่เตรียมการไว้ก็พังหมดสิ เราทำแบบนี้เพื่อวิคตอเรียนะ
- เข้าใจ แน่นอน - นั่นเป็นสิ่งที่แม่เขาต้องการ
แม่เขาต้องเสียใจมากแน่ๆ ถ้านิคกี้รู้ความจริง
ดังนั้นฝากจับตาดูทุกคนให้ด้วย โดยเฉพาะคู่หมั้น
จะพยายามค่ะ วางใจได้ หนูจัดการเอง
ไงจู๊ด
ดูอะไรอยู่เหรอ
เลือด
ตรงนี้มีเลือด ดูสิ
เลือด
ไอ้เชี่ย
เลือดอาเหรอ
ใช่ แค่เลือดกำเดาไหลน่ะ
ไอ้เชี่ย
ไม่ได้ ไม่ อย่าพูดคำนั้น
ชายผู้ขอโทษมาฆ่าแน่
- พ่อ! - ไม่สิ ไม่
จู๊ด เดี๋ยวก่อน ฉันว่ามันไม่มีจริง
รู้ได้ไง
ฉันว่ามันก็แค่นิทานที่คุณอาพอร์ชาเล่าให้เรากลัว
อาไม่รู้เรื่องเลยว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
- พ่อ! - จู๊ด เลิกแหกปากซะที
เราไม่ตะโกนในบ้าน รู้อยู่แล้วนี่
ไหนตะโกนทำไมเหรอ
เรเชลใช้เลือดอัญเชิญชายผู้ขอโทษ เขามาฆ่าเธอแน่เลย
โทษที เมื่อคืนเลือดกำเดาไหล แล้วก็คงหยดลงพื้นน่ะ
ขอโทษครับพ่อ ผมไม่รู้ว่าแกรู้เรื่องนั้นได้ไง
ไม่ต้องมาแก้ตัว
อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณหมอคันนิงแฮม
เดี๋ยว
คุณด้วย เดี๋ยวก่อน
รอก่อน
มองหน้าพ่อ
อย่าไปพูดเรื่องนั้นอีก เข้าใจไหม
เข้าใจรึเปล่า
จะเกิดอะไรขึ้นกับเธอเหรอครับ
เธอจะแต่งงานกับอานิคกี้
แล้วไงต่อ
เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงนะ
นี่ เดี๋ยว จู๊ด จะไปไหน
- ห้ามตะโกนในบ้าน - กินข้าวก่อนสิ
เนลลี่ทำแพนเค้กให้แล้ว
- รสอะไร - ช็อกโกแลตชิป
นิคกี้บอกให้เรียกพ่อว่าคุณหมอคันนิงแฮมเหรอ
เปล่า ก็แค่อยากมีมารยาท ไรงี้
รู้ใช่ไหมว่าผมก็เป็นหมอด้วย
อืม
โทษที อยากให้เรียกคุณหมอไหม
อยากสิ
ก็ได้
ขำอะไร
คือดูไม่ออกว่าทีเล่นหรือทีจริง
นี่ เจ้าสาวต้องใส่ชุดขาวไม่ใช่เหรอ
หมายความว่าไง ไม่มีชุด
คิดว่าใครอาจจะหยิบชุดไปหรือเปล่า
เรเชล ลืมเอาชุดแต่งงานมาด้วยได้ยังไง
พอร์ชา ไม่เป็นไรจ้ะลูก เราหาทางออกกันเอาก็ได้
จะบ้าตาย หัดเคาะประตูมั่ง ถ้าพวกเราโป๊อยู่ล่ะ
ทุกคนเลยเนี่ยนะ
ยี้ ทำไมต้องนึกภาพตาม
- เปล่านี่ - เจอยัง
เราลืมเอามาแน่เลย เรช
ลืมชุดไว้ที่ชิคาโกเหรอ
- ไม่ใช่แน่นอน เราเอามาด้วย - น่าจะลืมไว้บ้านแฮนนาห์กับแชด
แฮนนาห์กับแชดเป็นใคร
เพื่อนเราที่คลีฟแลนด์ เราไปค้างบ้านเขา
- มีเพื่อนที่คลีฟแลนด์ด้วยเหรอ - โทรไปถามแล้วเหรอ
พวกเขายังอยู่ที่ทำงาน แต่ที่บ้านมีกุญแจสำรอง
- ว่าจะขับกลับไปดู - ไม่ต้อง บ้า…
งุ้ย โรแมนติกอ่ะ
โทษนะ แต่ต้องขับแปดชั่วโมงไม่ใช่เหรอ
- รู้ได้ไงว่าคลีฟแลนด์ไกลแค่ไหน - ฉันอยากไปไง เรื่องนี้สำคัญ
ไม่สำคัญ ไม่เห็นเป็นไร ใส่ชุดอื่นก็ได้ ไม่เห็นต้อง…
งานแต่งก็ต้องมีชุดแต่งงานสิ เรเชล
ใส่ชุดนี้ไม่ได้นะ ฟีลงานศพเกิน
รู้ แต่ว่ามีชุดอื่นที่ใส่ได้ไง
ที่เขาทำก็โรแมนติกดีนะ ว่าไหม
- แล้วเจอกัน - ก็ได้ แน่ใจนะ
อะไร ก็ต้องแน่ใจสิ
ดีแล้ว เธอจะได้มีโอกาสทำความรู้จักทุกคน
ไปนะ
น่าจะลองชุดแม่ดูนะ
ไอเดียบรรเจิดมากแม่!
ตายแล้วคุณนายคันนิงแฮม ใจดีจังเลยค่ะ แต่หนู…
โห
เรารอดูก่อนไหมคะว่านิคกี้หาชุดเจอไหม แล้วค่อยมาลองชุดกันพรุ่งนี้
แต่พรุ่งนี้ไม่มีเวลาแล้วนะ
พรุ่งนี้เราต้องเตรียมของเยอะเลย วันศุกร์ก็ซ้อมมื้อค่ำ
วันเสาร์ก็ปาร์ตี้สละโสด ส่วนวันอาทิตย์เป็นวันงาน
วันนี้เราต้องลองชุด
แม่ว่าอาจใส่ได้นะ
ได้
โอเค ก็ดี… ได้ ดีเลย ขอบคุณ
- อย่ากัด - เอาชายกระโปรงออกเหอะ
กับแขนเสื้อ ตัดแขนเสื้อละนะ
แน่ใจเหรอ
ที่เอวต้องเข้ารูปอีก
เอวของคุณยายบางมาก อันที่จริงแม่ก็เคยเอวคอด
โธ่แม่ พอเลย นี่ก็สวยแล้ว
- รู้ไหมอะไรทำให้เอวตัน - เกล้าผมขึ้น หรือปล่อยผมดี
- ปล่อย - ไม่ได้ เกล้า
การมีลูก
แม่ จะเลือกเอวคอดๆ หรือเลือกคลอดหนู
ก็ต้องเลือกลูกอยู่แล้วจ้ะ แต่ถ้าได้ทั้งสองอย่างก็คงดี
แม่อ่ะ ไหนสัญญาไว้ว่า จะยกกำไลเพชรของคุณยายแมเดอลีนให้หนู
- อ๋อ หนูไม่ต้อง… - พอร์ชา จบงานค่อยเอาไปก็ได้
อ้าว
ช่างเถอะ ไม่เข้าเลย
ลูกใส่สวยมาก
เนลล์
แม่เพิ่งเห็นสร้อย
- อ้อ - ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยว นั่นมัน…
คิดว่าน้านอร่าห์จะโกรธไหมคะ คุณน้าชอบชายกระโปรงนี่
จะไปสนทำไม ไม่ได้ทำให้น้าซะหน่อย
จริงด้วย แต่ทำให้เรา
แหวนวงนี้เคยเป็นของยายทวดเอเลนอร์ของแม่
สวยจังค่ะ
ใช่
คือจะให้ใส่แทน…
ใหญ่ไปหน่อยนะ
แต่ใช้ได้แล้ว แค่อย่าใช้มือเยอะเวลาพูด
ค่ะ แต่แหวนวงนั้นนิคกี้ให้มา
งามหยดย้อยจ้ะ
แต่ไม่แปลว่าต้องสวมวันแต่งงานซะหน่อย
ขอโทษนะ แต่มันไม่…
การให้เกียรติสตรีในสายเลือดตระกูล ในวันแต่งงานเป็นเรื่องปกตินะเรเชล
โอเค โทษ
อืม มันมีอะไรที่ดูไม่ใช่
โทษนะ คือว่า… ขอบคุณมากนะที่กระตือรือร้นกันมาก
แต่คิดว่านี่มันรู้สึกเกินความจำเป็นไปหน่อยไหม
เพราะยังไงที่งานแต่งก็มีแค่พวกเรานี่นา
เรเชล มีแขกมาเป็นร้อยนะ
แขกเป็นร้อยเหรอ
ไม่ถึง แค่ 90 กว่าๆ ไม่ใช่เหรอ
ใช่ คนในครอบครัวเท่านั้น อย่างที่ต้องการไง
นึกว่าคนในครอบครัวแปลว่าแค่พวกคุณ แล้วก็ปู่ย่าตายายสักสองสามคน
เธอก็รู้ว่าครอบครัวเป็นยังไง โอ๊ยตาย
ลืมไปเลย เธอไม่มีครอบครัวนี่นา
ไหนว่ามีพ่อไม่ใช่เหรอ
คือว่า… เราไม่ค่อยคุยกัน คนเป็นร้อยจะ…
มันซับซ้อนไง
เพราะถ้าเชิญป้าวาเลอรี่ ซึ่งไม่เชิญไม่ได้
แปลว่าก็ต้องเชิญพี่น้องป้ามาหมดสี่คน บวกคู่สมรส
กับลูกๆ ลูกพี่ลูกน้องเรา มันเลยเป็นไปไม่ได้
ที่จะจัดงานเล็กๆ แบบที่อยากได้ แต่นี่ก็ยังถึงว่าเล็กอยู่นะ
นิคกี้รู้เรื่องนี้ไหม
ฉันไม่ไปจำหรอก เนลลี่
- ไม่รู้เหมือนกัน - ลูกไม้นี่เอง
พอคลุมหน้าแล้วมันดูวุ่นวายไป
รุงรังไป
เราแค่ต้องหาสร้อยที่เหมาะมาให้
อ๋อ…
หนูว่าจะใส่สร้อยเมื่อกี้น่ะค่ะ
เพราะว่าแขวนแหวนหมั้นของแม่เอาไว้
ทุกอย่างจะต้องเพอร์เฟกต์ แล้วเธอจะไม่สังเกตด้วยซ้ำ
ว่าเธอไม่มีพ่อแม่มาเดินส่งตัว
ไม่ต้องห่วง
ทุกอย่างจะต้องเพอร์เฟกต์
เปิดขวดกัน
- ฉันเปิดให้ได้นะ - ไม่เป็นไร เปิดเอง
- พอร์ชา ขอร้อง - ไม่ต้องมาช่วย
- อย่าหันมาทางเราสิ - เปล่านี่
ให้ตาย พอร์ชา!
ฉิบหาย!
ตายแล้ว
ขอโทษนะ
ขอโทษทำไม
ไม่เป็นไร ฉันช่วยเอง ไม่ต้อง เดี๋ยวชุดเปื้อนเลือด
- หายใจลึกๆ ก่อนนะ - เนลลี่!
ไม่ไหวแน่อ่ะ ฉันทำแบบนี้กับนางไม่ได้
รู้แล้ว
ยายทวดของแม่
ยกอันนี้ให้คุณยาย
ในวันแต่งงาน
ยายคิดว่าไข่มุกเป็นของปลอม
รู้เคล็ดลับการดูไข่มุกไหม
ให้เอามาถูกับฟัน
ถ้าผิวเรียบเนียน แปลว่าของปลอม
แต่ถ้าหยาบเหมือนกระดาษทราย
แปลว่าของแท้
แน่นอนว่าคุณยายของแม่ใส่ฟันปลอม ก็เลยไม่รู้สึกอะไร
คุณยายทวด
ถูกฝังทั้งเป็น
ไงนะ ทำไม
อุบัติเหตุน่ะ
นี่น่าจะ
ใช้เป็นของที่ยืมมาก็ได้นะ
คนที่ให้ควรเป็นแม่
เพื่อปัดเป่าโชคร้ายในชีวิตคู่
หนูค่อนข้างมั่นใจว่า ถ้าใส่ไข่มุกในวันแต่งงานจะโชคร้าย
แล้วไข่มุกปลอมล่ะ
จะให้หนูเอาสร้อยมาถูฟันเหรอ
อืม
ของแท้
คงลำบากมากสินะ
ที่ไม่มีแม่ตอนเป็นวัยรุ่น
คนเป็นแม่จะซึมซับลูกๆ
และลูกก็ซึมซับแม่
ลุคนี้ใช่เลย
ขอบคุณค่ะ
ไร้ที่ติ
มองหน้าแม่สิจ๊ะ
แม่ขอโทษจริงๆ นะ
ไงนะ
ที่เรื่องนี้จะทำอะไรกับทั้งสองคน
แม่
มาแล้วจ้ะ
- ไงบี๊ ทางนั้นเป็นไงมั่ง - ดี
แย่แล้วสิ
อือ นิคกี้ รู้รึเปล่าว่าจะมีคนมางานแต่งร้อยคน
ไงนะ
จะบ้า… ก็บอกแล้วว่าเอาแค่คนในครอบครัว
อือ ถ้าไปถามน้องเธอ ครอบครัวมี 100 คน แล้วก็…
- ขอโทษนะ - มีเรื่องประหลาด
พวกเขาจับฉันใส่ชุดแม่เธอ ตัดนู่นนี่นั่นออก ปรับเข้าทรง
แล้วให้เครื่องประดับมาเยอะแยะ เหมือนวางแผนแล้ว
เหมือนอยากให้จัดงานแต่งมากๆ
แต่ไม่แคร์ว่าเจ้าสาวที่มาควงแขนเธอจะเป็นใคร
ขอแค่เป็นคนก็พอ เหมือนมีช่องรอใส่เจ้าสาว
ที่ต้องการใครก็ได้ไปเติมเต็ม
ไม่รู้ทำไม แต่ทุกคนน้ำตาแตกอยู่เรื่อย
นี่ใกล้จะประสาทแดกแล้ว
พวกนี้กระซิบกระซาบกัน แล้วก็ร้องไห้ แล้วก็ปิดบังอะไรจากเรา
เดี๋ยวนะ ทุกคนร้องไห้กันเหรอ
ใช่ ร้องไห้กันหนักมาก
- หมายความว่าไง - แม่เธอมาขอโทษฉันด้วย
บอกว่า "ขอโทษที่เรื่องนี้ จะทำอะไรกับทั้งสองคน"
อะไรเนี่ย พูดเรื่องอะไรของนาง
- แม่ว่างั้นเหรอ - ใช่
- ไม่รู้อะไรแล้วเนี่ย - กลับมาได้ไหม ขอร้อง
ได้สิ แต่ชุดเธอล่ะ
ฉันไม่แคร์ชุด ไม่เคยแคร์เลย
ฉันใส่ชุดแม่เธออยู่เนี่ย ไม่ได้อยากให้ขับไปเลย
เนลล์ พอร์ชา กับแม่เธอต่างหากที่อยากให้ไป
- โอเค - โอเค กลับรถยัง
กำลังกลับรถ ขอโทษนะที่ทิ้งเธอไว้ที่บ้าน จะรีบกลับนะ
- โอเค - นะ
- ขอบใจ - โอเค
- รักนะ - อือ รักเหมือนกัน
(การประกอบพิธีกรรมลี้ลับ)
ไม่ พูดจริงนะ นางคิดอะไรของนาง
- ไม่เข้าใจเลย - นางทำงั้นไม่ได้นะ
ไม่ แล้ว…
นางทำพังแน่ นี่ดูออก รู้ทันทีที่เห็นหน้านาง
แล้วนางอยากใส่สร้อยอุบาทว์ กับชุดของแม่อีกอ่ะ
แบบนั้นไม่ได้หรอกนะ
นางต้องทำตามคำสั่งถ้ารู้ว่าอะไรดีต่อตัวเอง
คุณหมอคันนิงแฮม
สบายดีไหมคะ
ทำไมเอาชุดเขามาใส่ล่ะ
อ๋อ หนู…
หนูถอดไม่ออกค่ะ
แล้วเอามาใส่ทำไมแต่แรก
คุณนายคันนิงแฮมบอกให้ลองค่ะ
พวกเขาอยากเห็นว่าใส่ได้ไหม
ขอโทษค่ะ
หนูไม่ได้เป็นคนต้นคิด
ถอดซะ
ค่ะ
จะถอด
ถอดซะ
หวัดดี นี่นิคกี้ คันนิงแฮมนะ คงคิดถึงกันล่ะสิ
ฝากข้อความไม่ก็ส่งข้อความมานะ
(เพนโทบาร์บิทัล โซเดียม)
หวัดดี
เจอของดีมั่งมะ
โทษที แค่มาหาชุดแต่งงานของฉันน่ะ
ไกลแสนไกล
ไงนะ
ไกลขึ้น
เริ่มใกล้
ใกล้ขึ้น
ไกลละ
ใกล้ขึ้น
ใกล้จนทิ่มตา
โป๊ะเชะ
ก็ดูเหมือนชุดแต่งงานอยู่นะ
แต่ไม่ใช่ชุดของฉัน นี่ชุดแม่คุณ
อ้าว
จะใส่ชุดนั้นไปอีกสี่วันเลยเหรอ
เปล่า
แค่ถอดไม่ได้
ให้ช่วยมะ
ฝากถือกล้วย
จะช่วยไง
- หวัดดี นี่นิคกี้ คันนิงแฮมนะ - เชี่ย!
- คงคิดถึงกันล่ะสิ - เชี่ย รับสายสิ
ฝากข้อความไม่ก็ส่งข้อความมานะ
หวัดดี นี่นิคกี้ คันนิงแฮมนะ คงคิดถึงกันล่ะสิ
ฝากข้อความไม่ก็ส่งข้อความมานะ
ไง
ฟังนะ ฉันไม่ได้จะจิตหลุดนะ
อยากเป็นเด็กดี ทำตัวปกติ
แต่นิคกี้ มันมีอะไรไม่ชอบมาพากลจริงๆ นะ ชุดฉันอยู่ที่นี่แน่ๆ
นี่เจอถุงใส่ชุดใต้เตียง
กับเศษผ้าจากชุดอยู่หน้าห้องพอร์ชา
แล้วมีคนจิ๊กสร้อยไป
แถมพี่ชายเธอเก็บยาประหารชีวิตไว้ในห้อง
คือไม่รู้เก็บไว้ทำอะไร
แต่ถ้าเธอยังไม่ถึงบ้านซะที งั้นฉันจะวิ่งบนทางหลวง
จนกว่าจะเจอกันนะ แล้วเราจะกลับชิคาโกกันเลย
โอเค โทรกลับด้วย แค่นี้
มันน่าเศร้า แล้วใครแคร์
เสียงอะไร
พูดได้แล้วเหรอ
- เสียงอะไร - เสียงนั้น
เสียงอะไร เรเชล
เพื่อนบ้านน่ะ เขาเปิดเครื่องโกยหิมะ
แต่ดังมาทั้งวันแล้วนะ
ก็แปลว่าโกยหิมะทั้งวันมั้ง
มีปัญหาอะไรเหรอ
นี่ไม่ได้ยินเสียงอะไรนะ
เชี่ยอะไร
อย่าหัวเราะสิ
บอริสอยู่ไหน
พักผ่อนอยู่น่ะ เขาไม่สบายมาทั้งวันแล้ว
ไม่กินอะไรหน่อยเหรอ
ไม่หิวเหรอ
ไม่พูดไม่จา ไม่กินอะไร
ไม่ต้องห่วงนะคนดี
ขอโทษค่ะ นิคกี้โทรมา
ขอไปรับสายก่อนนะ เดี๋ยวมา
ฮัลโหล
ไม่
ไม่ เดี๋ยว!
เดี๋ยวสิ!
เดี๋ยว!
หยุด!
- ไป! - เกิดอะไรขึ้น บอกมา!
เกิดเรื่องอะไร
นิคกี้ มันมีอะไรที่โคตรบัดซบอยู่แน่ๆ
พวกนั้นไม่อยากให้เราแต่งงานกัน พวกเขาอยากจะ
เอาฉันไปสังเวยให้จอมมารงี้มั้ง
- พ่อเธอเป็นฆาตกรต่อเนื่องชายผู้ขอโทษ - เดี๋ยว อะไร
แล้วเขาออกไปขุดหลุมศพอยู่ เราต้องหนีเดี๋ยวนี้ ขอร้อง
- นี่ เดี๋ยวก่อนสิ - ขอร้อง ไปเดี๋ยวนี้
- นิคกี้ เธอต้องเชื่อฉันนะ - ใจเย็นๆ
- โอเค ได้ - ขอไปเลยได้ไหม
โอเค ฉันอยู่ข้างเธอนะ อยู่ตรงนี้แล้ว
ฉันคิดตามอยู่นะ แค่อยากรู้ก่อนว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
นะ ฉันต้องไปคุยกับทุกคนก่อน
- ไม่ๆ เชื่อฉันสิ - ฉันอยากรู้ให้ได้ก่อนว่ามันเป็นมายังไง
- เดี๋ยวมานะ - ไปเลยได้ไหม
ทิ้งกุญแจไว้ในรถนะ ถ้าอยากไปก็ขับออกไปได้เลย
- ไม่ นิคกี้ เชี่ย! - เดี๋ยวกลับมา
- นะ - เชี่ย!
ตายแล้ว
ให้ตายเถอะ
ให้ตาย
อะไร ไม่สิ
ภรรยาฉันกำลังจะตาย
มีเนื้องอกในสมองที่ลุกลามรุนแรงมาก
ทันทีที่รู้ผลวินิจฉัย
เราก็ไปฉายรังสี ผ่าตัดเปิดกะโหลก แต่มันก็ยังกลับมาใหม่
ก็เลย…
เขาตัดสินใจว่าอยากเลือกเองว่าจะลาโลกยังไง
เราเตรียมการวันอำลากันมาหลายเดือนแล้ว
แต่แล้วนิคกี้ก็โทรมา
บอกว่าหมั้นแล้ว
เขาตื่นเต้นอยากมาจัดงานแต่งที่นี่มาก
เราเองก็คิดว่ามันช่างงดงามที่เราจะได้มาจัด
งานฉลองรวมญาติกันเป็นครั้งสุดท้าย
ก่อนวิคตอเรียจะจากเราไป
ถึงต้องจัดงานให้ยิ่งใหญ่ไง เรเชล
เพราะเป็นงานสุดท้ายของแม่
เราก็ว่าจะบอกลูกนะนิคกี้
คนดีของแม่
แต่ลูกตื่นเต้นเรื่องงานแต่งกับอนาคตตัวเองมาก
เลยคิดว่ายังไม่ควรบอก
ก็นะ พ่อแม่เขาชอบทำกัน
- ปกป้องหนูน้อยนิคกี้จากความลำบาก - จูเลียน
- ช่างมันเถอะ - แม่ทำเต็มที่แล้วจ้ะ
- ครอบครัวนี้นี่นะ… - แต่ยังไงก็ไม่รอด
ไม่ช้าก็เร็ว มันจะทำให้แม่เปลี่ยนไปเป็นคนละคน แล้วแม่ไม่อยากเป็นแบบนั้น
แม่ไม่อยากให้ลูกๆ ต้องเห็นภาพนั้น
ขอโทษนะที่เรื่องมันเลยเถิด
ไม่ค่ะ หนูสิขอโทษ หนู… หนูรู้สึก
แย่มากที่ทำเสียเรื่องหมดเลย หนู…
ไม่เป็นไร แม่ว่าครอบครัวนี้ต้องการคนอย่างเธอ
เธอจะทำให้เราจริงใจ จริงไหม
แม่
- จูลส์ - มานี่ มา
คนดีของแม่ ขอโทษนะ
ขอโทษนะ ทุกอย่างจะดีเองนะ
ทุกอย่างจะต้องเพอร์เฟกต์
ไม่เป็นไรนะ
นี่ ฉันเก็บอันนี้มาให้นะ
ไม่อยากให้บังเอิญถูกเก็บไป
ขอบคุณ
คือมีเรื่องนึงที่ยังไม่เข้าใจ
ชุดแต่งงานของฉันมันอยู่บนตัว
ตุ๊กตากิ่งไม้น่าสยองในป่า
คือแบบ ไม่รู้สิ มันเกี่ยวกับเรื่องนี้เหรอ
ฉิบหาย
อาพอร์ชาบอกว่า ชายผู้ขอโทษฆ่าเจ้าสาวแล้วควักไส้ออกมา
ผมแค่อยากปกป้องเรเชล
ผมหลอกเขา เขาจะได้ไม่ทำร้ายอา
บอกเรเชลซิว่าลูกขอโทษ ที่ทำชุดเธอพังและทำเธอกลัว
ขอโทษครับเรเชลที่ทำชุดพังและทำให้กลัว
ไม่เป็นไร
ฟังนะ ลูก ชาย…
ชายผู้ขอโทษไม่มีอยู่จริง
มันก็แค่…
มันเป็นนิทานที่พ่อแต่งขึ้นมาเอง ตอนเป็นเด็กเหมือนลูก
ไว้หลอกอานิคกี้กับอาพอร์ชา
ไม่ แต่พ่อเชื่อนี่ว่าเป็นเรื่องจริง
ไม่
ไม่ พ่อไม่เชื่อ
ไม่มีใครเชื่อ
คุณปู่คุณย่าก็ไม่เชื่อ
หรือ… เนลลี่
นิคกี้ พอร์ชา
หรือเรเชล
ไม่มีจริง
มันไม่ใช่เรื่องจริง
ไม่มีจริง
ไหนพูดตามพ่อซิ
ชายผู้ขอโทษไม่มีจริง
- ชายผู้ขอโทษไม่มีจริง - ชายผู้ขอโทษไม่มีจริง
เรเชล
- ชายผู้ขอโทษไม่มีจริง - ชายผู้ขอโทษไม่มีจริง
ชายผู้ขอโทษไม่มีจริง
- ชายผู้ขอโทษไม่มีจริง - ชายผู้ขอโทษไม่มีจริง
ชายผู้ขอโทษไม่มีจริง