Güzel.
"EVET"E ÜÇ GÜN KALA
BENİ ÖLDÜRECEĞİNİZİ SANDIĞIM İÇİN ÖZÜR DİLERİM
Beni ailenize kabul etmenizin benim için anlamı o kadar büyük ki.
Teşekkür ediyorum. Bir de…
Hiçbir şey. Sadece umarım beni affedersiniz.
Artık böyle oyuncaklarla pek oynamıyorum. Kamera istiyorum. Güzellerinden.
Şey… Sadece jest olarak düşünmüştüm.
Onun yerine bir karta yaz.
İyi fikir aslında.
Ivır zıvır çekmecesinde karton kâğıt var.
Sağ olasın.
-Pardon hanımefendi. -Sikeyim!
Selam. Kiminle konuşuyorsun?
Johns Hopkins nöroşirürji bölümünde hatta bekliyorum.
UCSF'den biriyle konuştum. Hıyarın tekiydi.
Sırada Paris'teki ünlü bir cerrah var.
-Güzel araştırmalar yapmış. -Neden?
-Annem için. -Annenin isteyeceğini sanmıyorum.
Bir şey fark ettim. Bence beyin tümörü. Bence tümör kafasını karıştırıyor.
Muhakemesini bulanıklaştırıyor. Bilirsin işte… Çok mantıklı.
Normalde durumu iyi. Her zamanki gibi.
Aldığı delice karar dışında yani. Ben de…
Ölmesi gerekmiyor.
Dünyanın en iyi beyin cerrahına ihtiyacı var.
Jules'un da tanıdıklarını araması lazım. Sinai'daki doktora belki ulaşabilir.
-Duş al ve giyin. -Şu an meşgulüm.
-Bu önemli! -Nicky.
Bu benim için en önemli şey.
Düğünü erteleyelim.
Ciddi misin?
Böylece senin için en önemli şeye odaklanabilirsin.
-Öyle demek istemedim. -Ben de öyle demek istemedim.
Annen çok ağır bir haber verdi.
Evet, düğünden daha önemli. Ve…
Bilemiyorum, belki de bu şartlar altında evlenmemiz doğru olmaz.
Gelsene.
O kim?
-Kim? -Şu ufaklığı diyorum.
Ailenizin sırrını patavatsızca ortaya döktüğüm için
özür niyetine aldım.
SONSUZA DEK
Düğünü bu hafta yapabiliriz.
-Bizim açımızdan bir şey değişmedi. -Evet.
Ama aslında değişti.
Çok şey değişti.
Düğünümüze engel olmasına izin vermem.
Yanındayım.
-Gerçekten mi? -Yanındayım.
-Sonsuza dek mi? -Sonsuza dek.
-A! Portia! -Gelinlik nerede? Tadilat yapılması lazım.
500 tane iş var. Nicky, kıza dokunup durma!
-Masacı sekiz masa getirdi… Nicky, dur. -Yardım ediyorum.
-Yemek şirketi menüyü soruyor. -Yardım edeyim.
Ne?
Yardım edeyim.
Gelinlik şurada. Nicky'nin takımı şurada. Başka ne lazımdı?
-Bu arada, teşekkür etme fırsatım olmadı… -Pastanı gördüm.
-Evet. -Kartı da okudum.
Tuhaf aslında. Sana bir şey soracağım. Seni öldüreceğimizi mi sandın?
Öyle bir sonuca nasıl vardın, anlamıyorum. Başından öyle bir olay mı geçti yoksa?
-Hayır. -O zaman neden öyle düşündün?
Beynim böyle çalışıyor işte.
Mesela şu an bu kapının arkasında biri duruyormuş gibi hissediyorum.
Seni Google'dan araştırdım.
Hiçbir yerde yoksun.
Sosyal medya ve LinkedIn yok, lise spor kayıtları bile yok.
-Ya hiç oynamadın ya da iyi değildin. -Evde eğitim gördüm.
Benim sporum ucube olmamaya çalışmaktı. Ama pek işe yaramamış galiba.
Ben tam tersiyim, Hiç "Beni öldürmeye çalışıyorlar" demedim.
-Yok artık, bunlar ne zaman oldu? -Hey.
Bu ne?
Doğal kenarlı sedir olması gerekiyordu. Bunlar bildiğin çalı çırpı.
Düğün yapıyoruz, Blair Cadısı çekmiyoruz.
-Siparişiniz buydu. Sahil çamı. -Sahil çamı mı?
Etrafına baksana. Burada sahil mi var?
Tema "aşk ormanı". Dominick'le konuşabilir miyim?
İş onaylandıktan sonra görüşme yapmaz.
Ben bunu onaylamadım. Benim vizyonum bu değildi.
Hey, Portia. Gelsene. Bak.
Bence güzel olacak aslında.
-Hayır. -Evet.
Şurada şey yapacaklar… Bir planları var gibi. Vardır, değil mi?
Tabii ki var. Bu değnek buraya, şu değnek oraya.
-Bahşiş vermeyeceğim. -Kemer olacak.
Portia, bence çiçekler çok hoş görünüyor.
-Şu da çok hoş… -Bunlar asıl çiçekler değil Rachel.
Ne?
Bunlar sahte. Gerçek çiçekler düğün günü gelecek.
Ne? Portia, delilik bu.
Bunlar gayet güzel. Hazır durumdalar. Neden bunları kullanmıyoruz?
Gerçek çiçek olması şart Rachel. Düğün bu, hastane bekleme odası değil ki.
Görmek için aranjmanı önceden yaptım.
Somerhouse'ta bir kış düğünü hayalimizdi.
Renkte zorlandık. Kiremit, ada çayı, zümrüt, beyaz.
Ama kiremit fazla, ada çayı az olmuş. Şunları al.
-Bence… Bana sorarsan gayet güzel olmuş. -Çiçek konusunda sana güvenilmez ki.
Beyaz zambak getirmişsin, o cenaze çiçeği.
-Tüh. Bilmiyordum. -Tabii ki bilmiyordun.
Ev diye kim bilir nasıl bir yerde eğitim gördün.
Vay be.
-Sağ ol. -Seni hiç anlamıyorum.
Baş nedimen kim? Yürüyüş müziğin ne? Kimin koluna gireceksin?
Sorun yok Portia. Gerçekten…
-Sen onları dert etme. -Dert etmek zorundayım.
Çünkü sen etmiyorsun, birinin dert etmesi lazım.
Peki.
Tamam. Koluma…
Kimsenin girmesine gerek yok.
Şarkıyı henüz seçmedim ama söz, seçeceğim.
Tamam mı?
Baş nedimem olur musun?
Rica etsem?
Yemek şirketi aradı, herkes yemek seçimi yapmamış.
Tamam, herkese ne istediklerini sorarım. Seçenekler neler?
-Tavuk ve balık. -Tamam. Peki vejetaryen?
Seni yakarım.
Gel. Bana yardım edebilirsin.
Sence Nicky'yi en iyi hangisi yansıtıyor?
Çok tatlı.
Bence bu.
-Senin fotoğrafın yok ama. -Yok, önemli değil. Sorun olmaz.
Hayır. Lütfen.
Rahatsız etmek istemedim. Sadece şeyi soracaktım…
Düğünde
tavuk mu istersin, balık mı?
Tüm ailemle birlikte gömülmek istiyorum.
İster misin?
-Bağlandığım şeyleri bırakıyorum da. -Teşekkürler.
Dr. Cunningham nerededir?
Büyük ihtimalle zindanında köpek üzerinde çalışıyordur.
Mezarı bitirdi ya, takıntı yapacak başka bir şeye ihtiyacı var.
Benimle son günlerini böyle geçirmek istiyorsa sorun değil.
Bir şey sorabilir miyim?
Sence herkes
durumla iyi başa çıkıyor mu? Yani…
Ölecek olmanla.
Nasıl başa çıkabilirler ki?
Birbirleriyle konuşabilirler, birbirlerine destek olabilirler.
Süreci seninle birlikte yaşayabilirler.
Böyle durumlar için ölüm koçları var, yardım ediyorlar…
Sen başa çıktın mı?
-Neyle? Senin ölümünle mi? -Seninkiyle. Anneninkiyle yani.
Annemi hiç tanımadım. Başa çıkılacak bir şey kalmamıştı.
Annesiz büyüdüğünü biliyorum.
Ama anneni tanımadığın için sorun yaşamadığını düşünmek yanlış olur.
Gözlerini kapatınca sorun yok olmuyor.
Durup dururken var olmadın. Bir yerden…
Bir yerden geldin, öldüğünde de bir yerden ayrılacaksın.
"Bir şey kalmamıştı" ne demek? Sen kalmışsın işte.
İkisini de alayım. Hem tavuk hem balık. Neden olmasın?
-Küvette uyuma. -Uyumuyordum ki.
Okulda bir kıza suni teneffüs yapmıştım. Kalp masajı falan da yaptım.
-Evet, suni teneffüs öyle bir şey. -Kız boğulmuştu Jules.
Bil bakalım nasıl? Küvette uyuyakalmış.
Biliyorum. Daha önce anlatmıştın. Başına gelen her şeyi biliyorum zaten.
Rachel neden onu öldüreceğimizi düşündü dersin?
Bilmem. Sorunlu bir kız işte.
Eminim hoşuna gidiyordur, değil mi?
Senin Üzgün Adam'ın…
Nell, benim sessizce küvette yatmam seni neden rahatsız ediyor?
"Girip şunu kürdanla delik deşik edeyim, kan kaybından ölsün" diyorsun.
Yaptığın tam olarak bu.
Üzgün Adam'ı anlatan Portia'ydı. İlgi odağı olmayı çok seviyor.
Her şeyi mahveden Portia'ydı. Ama kimse Portia'ya toz kondurmuyor.
Boş ver.
Nicky'nin hasarlı, kendini beğenmiş kızları sevmesi benim suçum değil.
Onu paspas gibi kullanan kızların köpeği oluyor.
Onları düzelttiğini sanıyor.
Ben sadece huzur bulmaya çalışıyorum.
Neden huzurumu bozuyorsun?
Banyo yapıyorum.
Eskiden daha naziktin.
Sen nazik biri mi istiyordun? Diğeriyle evlenecektin.
Ama olay da bu işte Nellie. Sen nazik istemiyorsun.
Söylemeye dilim varmıyor ama sen de aslında pek nazik sayılmazsın.
Nicky'nin ezilmesini izlemeye dayanamıyordun.
Sen karşılık veren birini istiyorsun. Gerçekler bunlar.
-Bazen nazik olmak iyidir. -Ben bazen naziğim zaten.
Ne? Söyle.
Düğünümüzde ne yemin etmiştik? Ne olursa olsun dürüst olacaktık.
-Yeminimize sadık kaldık, değil mi? -Söyle.
Söyle.
Ya da beni boğ.
Boğ beni.
Evet.
Ah, pardon. Aman tanrım. Pardon.
Hayır. Gitme. Bir dakika bekle.
Tamam. Söylememi mi istiyorsun?
Annen bir ay içinde ölmüş olacak, bununla yüzleşmen gerekiyor.
Ama sen hiçbir şeyle yüzleşmedin.
Ne önceki başarısız evliliğinle ne bu kıskanç kardeş zırvalarıyla
ne de çocukluktan beri sana musallat olan belki hayalî, belki gerçek seri katille.
O yaştan sonra artık büyümemişsin.
Boktan sorunlarınla yüzleşmen lazım, tamam mı?
Çünkü hayatındaki her şey elinden kayıp gitmeye başlayacak.
Oğlun senin gibi olsun ister misin?
Evet! Ne vardı?
Pardon. Bölmek istememiştim. Sadece… Aptalca bir şey.
-Hayır. -Onu görmemiştim.
-Pastayı iyi düşünmüşsün. -Evet, çok naziksin. Nellie nazik sever.
Onu görmezden gel. Evlilik öyle yürür.
Saçma bir şey ama yemek şirketi tavuk mu, balık mı diye soruyormuş.
-Tavuk. -Rachel, yeminini yazdın mı?
Hayır, henüz yazmadım.
Evliliği yürütmenin sırrı şu.
Yeminimizde Nellie ve ben hep dürüst olacağımıza söz verdik.
Ciddi söylüyorum, bazen seni öldürmek için kiralık katil tutmayı hayal ediyorum.
Hayatım.
Hayallerinde bile işi kendin yapamıyor musun?
-Ne balığıymış, tavuk nasıl pişecekmiş? -Bilmiyorum.
Bilmiyor musun? Bu şekilde cevap veremem ki.
Kabalık etme. Jules balık alacak.
Yeminini gerçekten yazmalısın.
-Pardon. -Pardon.
Neye bakıyorsun?
Burada ne var?
Jude. Sana bir şey aldım.
Sanırım içeride biri var.
-Ha? -Sanırım içeride biri var.
Hey. Hayır, sorun yok.
O hissi bilirim ama orada kimse yok.
O zaman neden kilitli?
Tamam.
Gördün mü?
Bilmiyorum ama bazen kilitli kapıları açmamak daha iyidir.
İçeride görmemen gereken bir şey olabilir.
Baksana.
Nasıl?
İyi mi?
Yeni değil, güzel de değil ama bir zamanlar yeni ve güzeldi.
-Gidelim hadi. -Hiç yoktan iyidir.
Beyin tümörü yüzünden sağlıklı düşünemiyor.
-Pes mi ediyorsun? Havlu mu atıyorsun? -Pardon.
40 yıllık bir evlilik, bir insanın hayatı, annemin hayatı, ailen söz konusu.
-Pes mi ediyorsun? -Hayır.
Pes etmiyorum Nicky.
Bu evlilikte kararları birlikte alıyoruz.
Annenin kararının tanığı değilim. Birlikte karar verdik.
Karımın yanındayım.
Babasının başlattığı geleneği sürdürüp onunla son anlarımı değerlendiriyorum.
-Köpek derisi yüzerek mi? -Rachel.
Nişanlandınız.
Bizi aradınız.
Büyük düğün istemediniz.
Aile içinde küçük bir tören yapmak istediniz.
Annen mutlu oldu.
Düğününüzü mahvetmek istemedi, o yüzden bunu sonrası için planladı.
Aileyi bir araya getirmek çok zor.
Katıldığı son kutlama olacak. Son arzusu bu.
Mahvetmeyin, tamam mı?
Baba, biz de varız. Tek başına karar veremez.
-Anlaşıldı mı? -Aile toplantısı mı yapsak?
-Ne? -Aile toplantısı yapsak nasıl olur?
Yanlış anladığım için tekrar özür dilerim.
Belki haddimi aşıyorum
ama sizin gibi birbirini seven aile fertleri
duyguları hakkında birbirleriyle konuşabilir bence.
Aileye yeni katıldım
ama düğünümüzü bir tür cenaze töreni olarak
kullanmayı düşündüğünüzü fark ettim.
Ama çoğunuz olayları sindiremediği için
düğün artık asıl olup bitenden uzaklaştıran,
tehlikeli bir dikkat dağıtıcıya dönüştü.
Bence bu konuda bir şeyler yapmazsak
düğünü iptal etmemiz gerekiyor.
Bunu yapamaz.
-Biliyordum. -Neden bahsediyor bu?
Bırakın konuşsun.
Önemsizmiş gibi devam etmenin anlamı yok.
Ölümünü hiç konuşmadan düğünümüze dâhil etmek
sağlıklı bir şey değil.
Ne dersiniz? Olup biteni sindirmeye çalışabilir miyiz?
Deneyebilir miyiz?
Evet.
-Evet, deneyelim. -Pardon. Ne demek istediğini anlamıyorum.
Ölmekte olan annemiz yüzünden düğünü iptal etmeyi mi öneriyorsun?
-Haksızlık olmaz mı? -Tamam, güzel.
Hayır, öyle demiyorum. Benim dediğim şu.
Düğünden önce hislerinizi paylaşın ki
düğün felakete dönüşmesin ve hepiniz biraz olsun huzur bulun.
İyi bir başlangıçtı.
-Sağ ol. -Rica ederim.
Senin yöneteceğin bir aile terapisi yapmamızı istiyorsun.
Alınma ama yabancısın sonuçta.
Terapist de bir yabancı değil midir zaten?
-Sen terapist misin? -Doktora yapıyor.
-Hangi alanda? -Davranış psikolojisi.
-Terapist misin? -Hayır, davranış psikoloğuyum. Sayılırım.
-Kendi davranışlarını inceledin mi? -Jules…
-Saygılı ol. -Saygılıyım zaten.
Ne yapalım peki Rachel? Çember olup, el ele tutuşup ağlayalım mı?
O da hiç yoktan iyidir. Evet.
Doktoranı nerede yapıyorsun?
-Illinois Üniversitesi. -Ben Northwestern'a gitmiştim.
-Ne güzel. -Evet.
Çok geç olmadan annene söylemek istediğin bir şey var mı?
Söyleyebilirsin.
Yok.
Peki.
Bayan Cunningham aramızdan ayrılmadan ona bir şey söylemek isteyen var mı?
Şöyle yapalım mı? Hepimiz biraz yalnız kalalım.
Biraz tek başımıza vakit geçirelim.
Söylemek istediğimizi düşünelim, yazalım ya da söylemeye hazırlanalım.
Ne gerekiyorsa yapalım, sonra da…
Tekrar toplanalım. Olur mu?
İyiydi. Tamam.
Nell, benimle gelir misin?
Tabii.
-Fark etmedin ama çok etkileyiciydi. -Yok, değildi. Baş edemedikleri çok bariz.
Hayır, Kraliçe V'nin önüne geçmeni diyorum.
-Geçmedim. -Geçtin.
Geleli daha iki gün oldu ama sözünü dinletiyorsun.
Victoria biraz…
Narsist gibi, değil mi?
Gibi mi? Düğünü kendi cenazesine çevirmedi mi?
Doğru.
Evet.
Ne?
-İltifattan hoşlanmıyorsun. -Pardon, onun neresi iltifattı?
-Cenaze mi? -Etkileyici dedim ya!
Tanrım, o… İltifattan kim hoşlanır ki?
Ben hoşlanırım.
Söyle.
Bilmem, sanki…
Cenazeyle düğünü karıştırmak uğursuzluk getirecek gibi.
-Neyse ki batıl inançlı biri değilsin. -Evet, neyse ki.
Neyse ki geldiğimden beri içimde kötü bir şey olacak hissi de yok.
Ama Victoria'nın ölmesi kötü bir şey sonuçta.
Hayır, başka bir şey.
-Peki. -O his geçmedi.
Başka kötü şeylere dikkat ederim.
Bunun gibi mesela.
Ne?
Eski sevgilinle evlendiğim için şirretlik yapmandan korkuyordum
ama öyle olmadı.
İltifat etmeyi de beceremiyorsun.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Bunu ne yapacağız peki?
Bazen kişinin gözünün içine bakmanız gerekmezse
doğruları söylemek daha kolay olur.
-Sessiz. Toplantı yapıyorlar. -O yüzden buna söyleyin.
Her biriniz sırayla
hislerinizi buna anlatın,
acınızı ve kederinizi
buna dökün.
Sonra serbest bırakacağız.
Tamam. Kim başlamak ister?
Ben başlarım.
"Victoria.
Sen inanılmaz bir kadınsın.
Cunningham ailesi senin sayende var. Ailedeki yerini asla dolduramayız.
Sadece imkânsız olduğu için değil, bir devrin sonuna geldiğimiz için.
Öyle yaklaşılması gerekiyor.
Varlığın, gücün ve sarsılmaz cesaretin üzerimizde silinmez izler bıraktı."
Sana ve babama hep büyük saygı duydum.
Birlikte yaşamınıza, evliliğinize,
birbirinize kendinizi adamanıza saygı duydum.
Hep sizin gibi olmak istedim. Umarım başarmışımdır.
Çünkü birbirinizi nasıl koruduğunuzu görüyorum.
Birini çok iyi tanıyıp acı çekmesini önleyebilmenin değerini
bana siz öğrettiniz.
Zaman zaman anlaşmazlıklarımız oldu, biliyorum.
Umarım kusurlarıma ve hatalarıma rağmen beni seviyorsundur.
Ben seni öyle seviyorum.
Seni seviyorum anne. Seni özleyeceğim.
Haksız olduğumu kabullenemediğim için
Santorini'de iki günümüz boşa geçmişti.
Bir de önemsiz bir iş gezisi yüzünden 32'nci yaş gününü kaçırmıştım.
Bunlar için çok özür dilerim.
İleride çocuklarıma seni mutlaka anlatacağım.
Aile geleneklerini yaşatacağım.
Somerhouse'a gözüm gibi bakacağım.
Kalplerimizde ve seni tanıyan herkesin kalbinde
sonsuza dek yaşamanı sağlayacağım.
Daha yeni tanışmış olsak da
seni kaybedeceğimiz için üzgünüm.
Nicky'ye çok iyi annelik yapmışsın.
Söylediğin şeye de kesinlikle katılıyorum.
"Anneler çocuklarını özümser, çocuklar da annelerini" demiştin.
Bu, Rachel'ın bizi katil sandığı için özür niyetine aldığı pasta.
Nicky böyle sevgi dolu biri olmasını sana borçlu.
Dr. Cunningham'la ona nereden geldiğini,
sevmeyi ve sevilmeyi öğrettiğiniz için çok şanslı.
Bu kapı neden açık?
Nicky'nin senden bunları almış olmasına
ve bu koşulsuz sevgiyle büyümesine çok seviniyorum.
Ben o sevgiden mahrumdum.
Büyükbabam ölü hayvanları buraya koyuyor.
Köpeklerin gördüğünü söylüyor.
SONSUZA DEK
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram or.