Baba!
Baba, uyan.
-Ne oldu? Git yat. -Sana bir şey göstermem lazım. Önemli.
-Sabah bakarız, tamam mı? -Hadi.
Adamın biri Rachel'ı kaçırdı.
-Ne? -"Üzgün Adam gerçek değil" demiştin.
O yüzden onu gördüğümde bir şey demedim.
-Tamam. Bakayım. -Ama oradaydı.
Bir daha olursa söyle. Söylemeni istemediğimi düşünme.
Buralarda tanımadığın birini görürsen her zaman söyle.
Orada kimse olmamalı.
"Üzgün Adam" bu mu?
SAAT 12.04 13 OCAK 1997
Aman tanrım! Jay!
Jay, kes şunu. Git başımdan.
Bana hayatı belgele demiştin. Savunmasız anları falan.
Kastettiğim bu değildi.
-İşerken çok tatlı oluyorsun. -İşerken tatlı mı oluyorum?
Peki bunu yaparken?
Bugün 13 Ocak 1997.
New York'un kuş uçmaz kervan geçmez bir yerindeyiz.
Tarihî bir günü kayda alıyoruz.
Dünyanın en güzel kadını…
-Çok yakınlaştırma. -…evleniyor.
Hem de hödüğün tekiyle.
"Nasıl oldu o iş?" diyebilirsiniz.
Sevgili izleyici, işte burada devreye sen giriyorsun.
Doğru bildin. Onu hamile bıraktım.
-Baban sapık olduğu için üzgünüm. -Bebek Olivia'nın önünde öyle konuşma.
Olivia değil, Rachel.
Merhaba Rachel.
-Yazı tura atsak olur mu? -Göbek adı Olivia olabilir.
Şurada bozuk para olacaktı.
-Adı Rachel. Anlattım ya. Rüyamda duydum. -Tabii ya.
Annen delirmiş.
Bir şeyler yemezsem 10 dakika sonra gerçekten delireceğim.
Tamam, anlaşıldı.
Peki, doğmamış çocuğuna son bir sözün var mı?
Tabii.
Bak tatlım, hayatta bilmen gereken sadece iki şey var.
-Minibüs süren hiçbir adama güvenme. -Hey.
Bir de…
Annenin sözünü dinle.
KUĞU DALIŞI BAR
-Evet? -Dondurma.
Tamam.
Şuna bak. Çok tuhaf.
-Neden? -"Ama baba, istiyorum."
Bilmem.
Bebek tulumu var mıdır?
-Merhaba! -Size ne vereyim?
Ben şey alayım… Adı sanırım "Beş K" idi.
Kestaneli Kirazlı Klasik Karışık Kupa mı?
-Evet. -Harika seçim. Adını kendim koydum.
Vay canına.
Yalnız onu bırakalım. Ne için çekim yapıyorsunuz?
Şey, bebeğimiz büyüyünce izlesin diye bir video hazırlıyoruz.
-Evet. -Evet.
Karnında ne taşıyorsun bakalım anne adayı?
Dur, tahmin edeyim. Küçük bir prenses.
Kız bekliyoruz, evet.
Kız çocukları biraz uğraştırır.
COLDIES DONMUŞ MUHALLEBİ
Kışın ortasında dondurma yemek için duran çok oluyor mu?
Dondurmayı bilemeyeceğim çünkü bizde sadece muhallebi var.
Yazıyor zaten.
DONDURMA DEĞİL, MUHALLEBİ!
Pardon. Benim hatam, Larry.
Sık yapılan bir hata.
-Evet, sen ne alırsın? -Ben Klasik Karışık Kupa alayım.
Hemen geliyor dostlarım!
-Jay, gidelim. -Ama daha dondurmayı almadık.
Bence bu adam çok tuhaf. Korkuyorum, tamam mı? Gidelim.
Ne yapabilir ki? Arabadayız. Bir şey olmaz.
Bizi zehirleyebilir.
Zehirlemez.
Tamam, zehirler diyorsan ikisini de ben yerim.
Hayır, hayır. Dul kalmak istemiyorum.
-Ne? -Bebeği tek başıma büyütmek istemiyorum.
Hey, yapma böyle.
Ali, ciddi misin?
Çok ciddiyim.
Tamam. Ben… Gitmek istiyorsan…
O kadar da önemli değil.
-Tanrım! -Kahretsin!
YOLUN SONU KİRALIK KULÜBELER
Çok güzel.
Güzel demişken, evim evim güzel evim!
-Vay. -İki gün evimiz burası.
-Vitraylara baksana. -Sence içeride ısıtıcı var mıdır?
Umarım vardır.
Aşk soğukta güzeldir, değil mi?
-Öyle derler. Hep öyle derler. -Bırak artık şunu!
-Anahtar sende mi? -Harika. Öpücük ver.
Vay!
-Vay, güzel yermiş. -Şuna bak evlat.
İşte bu. Evet. Bakalım nelerimiz varmış.
Vay, 48 ekran standart bir RCA televizyon.
İçinde entegre VCR mı var? Evet, çok iyi.
Güzel bir koleksiyon. Bakalım…
Bir tane sallanan koltuğumuz var. Ve asıl bomba, çift kişilik dev bir yatak.
Şimdiden bir siftah yapalım mı? Ne dersin?
Hey. Ne oldu?
Hey.
Ne oldu, bebekle mi ilgili?
Hayır.
-Ne… -Hayır.
Burası tanıdık geliyor.
-Tanıdık mı geliyor? -Evet. Bilmiyorum.
Ne? Ne oluyor?
Burayı rüyamda görmüştüm.
Nasıl…
Bu odaydı, tıpatıp aynıydı.
Tamam.
Ama rüyalarımda Rachel da oluyordu. Büyümüş oluyordu.
Çok güzel bir kız olmuş. Yani… Jay, o kadar güzel ki.
Tamam.
Rüyada bir şarkı çalıyor, şu Paul Anka şarkısı.
-"You are…" -"My destiny."
Şarkı bangır bangır çalıyor.
Bir de rüyada kötü bir şey olacağını biliyorum.
Onun hissettiği her şeyi ben de hissediyorum.
Sanki hâlâ aynı vücudu paylaşıyormuşuz gibi.
Tamam.
Ve ona söylemem gerekiyor, bir şekilde söylemem gerekiyor ama…
Evet.
Konuşamıyorum. Boğuluyormuş gibi oluyorum.
Korkunç bir şey.
Sonra uyanıyorum, annemin sesi hâlâ kulaklarımda.
Tamam, sadece bir rüya. Sakin ol.
-Peki ya gerçekse? Ya doğruysa? -Değil Alexandra, doğru falan değil.
Annen seni korkutmaya çalışıyordu, tamam mı?
Evleniyorsun diye ölmeyeceksin.
Bu çok saçma. Anlattıkları deli zırvası. Annene çok kızıyorum.
Otur şöyle. Tamam. Güzel. Böyle iyi. Tamam.
Sadece nefes al, tamam mı?
Bak, annen sorunlu bir kadındı hayatım.
Seni kontrol etmeye çalışıyordu.
Bana bak. Hey, hadi ama. Artık seni kontrol etmesine izin verme.
Çünkü bebek gayet iyi olacak.
Sen de iyi olacaksın.
Kötü hiçbir şey…
Kaçıncı dersteydik? Dördüncü ders mi?
Değil mi?
Dördüncü ders evlat.
Nefes almayı unutma.
Jay.
Merhaba bebeğim.
Merhaba Rachel.
Hayal ortağımsın
Mutluluğumsun…
Seni hep seveceğim.
Sen işte busun…
Aynen öyle!
Öpüp sevdiğim sensin…
Tamam.
Böyle iyi.
Tamam.
-Jay. -Merhaba. Şahit siz misiniz?
Ben Jay. Bu da Alexandra.
Şey, bir şey rica edeceğim. Kamerayı siz tutabilir misiniz? Evet.
Şuraya geçeyim. Kadrajda olduğumdan emin olayım.
Onun doğru kişi olduğuna emin misin?
Ne dedin?
Evlenmek insanın fıtratında vardır. Aynı zamanda kutsaldır.
İki kutsanmış ruhu Rabb'imize
ve şahitlik eden tüm o şanslı kişilere yakınlaştırmak için
yukarıdan insanlığa bahşedilmiş bir fırsattır.
Seni sade bir şekilde ve tüm gücümle seveceğim.
Büyük acılar da yaşasak, sevinçten havalara da uçsak seveceğim.
Geçmişteki hâllerini de bundan sonraki hâllerini de seveceğim.
Ama ruhlarımız bir olunca…
Sen ne hissedersen ben de onu hissedeceğim.
Sen ne hissedersen…
Jay, Alexandra Harkin'i Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına
yasal eşin olarak kabul ediyor musun?
Evet.
Ve sen Alexandra Harkin,
Jay Holman'ı Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına
yasal eşin olarak kabul ediyor musun?
Evet.
-Sen ortamı hazırla. -Tamam.
Ben de şarkıyı seçeyim.
Bakalım…
Pekâlâ…
Bayıldım. Evet. Tam istediğim gibi.
Tanrım.
Güzel. Çok güzel.
Tam hayal ettiğim gibi.
Vay, şuna bak.
Yüzük burada.
Seksi çift de burada.
-Tamam. Bırak onu da dans edelim. -Tamam.
İlk dans, hayatım. Hadi, resmiyete dökelim.
-Burnun kanıyor. -Ne?
-Burnun kanıyor! -Hayır. Senden geliyor.
Dur. Şurası. Böyle tut.
-İyi misin? -Evet. İyiyim.
Bakabilir miyim?
Tanrım. Çok fena akıyor. Bekle. Peçete getireceğim.
Hey.
Tanrı aşkına. Lanet olsun. Ceketim nerede? Tanrım!
Durmuyor! Tamam, ambulans çağırıyorum. Nasıl…
Yardım et.
Kızıma söylemen lazım…
Hey, dayan.
Alexandra. Hey.
Alexandra! Hey. Dayan. Dayan, lütfen!
Lütfen hayatım!
Lanet olsun!
Üzgünüm! Tanrım!
Üzgünüm! Çok üzgünüm!
Hayır! Lütfen.
Üzgünüm!
Üzgünüm.
-Baban yanında. -Hayır! Bir saniye izin ver, lütfen.
Nefes al. Birlikte nefes alalım.
Bunu bana neden gösterdin?
Tanrım.
Hayır.
Hastanede öldüğünü söylemiştin. Her konuda yalan söylemişsin. Her konuda!
Hadi, birlikte.
Hayır. Tanrım. Yapmayacağım.
Tanrı aşkına, dur artık.
Sen kafayı yemişsin! Delisin sen! Dur!
Baba, istemiyorum. Kes şunu. Lanet olsun.
Beni dinle.
Annen kötü bir şey olacağını hissetmişti. Senin de hissettiğinden eminim.
Her şey dört dörtlük mü?
Her şey güllük gülistanlık mı? Söylesene.
Buraya yaklaştığında hissettin mi?
Dehşet hissi oldu mu?
Ya da korku.
Nikâhtaki hâlini gördün mü?
-Annenin peşindeydi, senin de peşinde. -Neden bahsediyorsun?
Aynı şeyin tekrar yaşanacağını davetiye gelince anladım.
-Ne davetiyesi? -Geçen hafta gelen davetiye.
-Benim düğün davetiyem mi? -Evet.
Ben seni davet etmedim ki.
Geçen hafta davetiye geldi. Uyarı notu yazıp geri gönderdim.
Seni kurtarmak için hemen yola çıktım.
O adamla evlenirsen öleceksin.
Baba…
Ne saçmalıyorsun?
İnanmıyorum.
Bana bunu yaptığına inanmıyorum. Bana bunu yapamazsın.
Yaptığım
her şey…
…seni korumak içindi.
O olaydan sonra başına bir şey gelmesine
izin veremezdim.
Bana bir şey anlatmaya çalışmış.
Ne anlatmaya çalışıyordu?
Beni uyarmaya çalışmış.
Ben de uyarıyorum.
Düğünü iptal et, tarih tekerrür etmeden buradan çek git.
-Tanrım. İyisin. -Jules?
Hey! Ne oluyor?
Jules. Hey.
-Ne? -Rachel, o adamdan uzaklaş.
-Uzaklaş. O adam tehlikeli. -Jules, bu benim babam.
-Hayır. Üzgün Adam bu. Sikeyim! -Ne?
Üzgün Adam değil, babam.
-Bu kim? -Ne yapıyorsun?
-Uzaklaş ondan. Güven bana. -Jules, bana bak.
-Jules. -İndir o silahı pislik.
Baba, kes şunu. Beni dinle.
-Babam bu. -Üzgün Adam.
Silahı indir. Üzgün Adam değil, babam. İndir şu silahı.
-Jules. Bana bak. -Sensin. Gerçekten sensin.
-Sen o bebeksin. -Ne?
Jules, buraya gel! Hemen kardeşinden özür dile!
Evden kaçmıştım.
Bir kulübe buldum. Şeydeydim…
-Neden bahsediyorsun? -Buradaydım.
Evet ama bizim adımıza sevinir, değil mi?
Yani hiç…
-Kötü bir şey olmadı. Her şey yolunda. -Evet, her şey yolunda.
-Sen ortamı hazırla. -Tamam.
Ben de şarkıyı seçeyim.
Bakalım…
Bayıldım. Evet. Tam istediğim gibi.
Tanrım.
Güzel. Çok güzel.
Tam hayal ettiğim gibi.
Ne yaptığını gördüm.
Onu da gördüm.
Gerçek olduğunu kızıma söyle.
Yardım et!
Onun doğru kişi olduğuna emin misin?
Öyle mi dedi?
Evet. Öyle dedi.
Her şey yoluna girecek.
Üzgünüm!
Çok üzgünüm!
Üzgünüm!
Üzgünüm! Çok üzgünüm!
Sonra kadını öldürdü. Sen öldürdün. Seni de öldürmesine izin vermeyeceğim.
-Ben karımı öldürmedim. -Gözümle gördüm.
-Kızımı da asla öldürmem. -Gözümle gördüm diyorum!
Yanlış görmüşsün! Sen kimsin lan?
Gördüm! Her şeyi gördüm! Gördüm işte! Rachel, git buradan hemen!
Rachel, minibüse bin!
-Gördüm. Seni gördüm. -Rachel?
ÜZGÜNÜZ, KAPALIYIZ
Sen benim kaderimsin
-Hey! -Hayal ortağımsın
Hayattan daha değerlisin
Sen işte busun
Hey.
Annemle babamın nikâhına katılmışsın. Kimsin sen?
Rachel Harkin. Gel bakalım, bir şeyler içelim.
Adımı nasıl bildin?
Bana bir şey borçlusun. Öyle değil mi?
Otur. Bana ne borcun olabileceğini düşün.
-Sana borcum yok. Seni tanımıyorum bile. -Otur dedim!
Bana bir özür borçlusun.
Ama artık gerek kalmadı. Ödeştik.
-Aman tanrım. -Barmen, kıza Bloody Mary ver.
Beni şişledin. Beni resmen şişledi!
-Önce sen onu şişlememiş miydin? -Sikeyim.
Bir zamanlar ben de tıpkı senin gibiydim.
Sana büyük büyük büyük dedemle ninemin hikâyesini anlatayım.
Onu kullanacak mısın?
Bir varmış, bir yokmuş.
Birbirlerine deliler gibi âşık bir gelinle damat varmış.
Ama onlar daha evlenemeden
damat bir av kazasında trajik bir şekilde can vermiş.
Gelinin dünyası başına yıkılmış.
Karanlığa seslenmiş.
Ruh eşini geri getirmesi için Ölüm'e yalvarmış.
Ölüm çok memnun olmuş.
Ölüm pazarlık yapmayı sever.
Ölüm demiş ki "Damadı hayata geri döndürürüm
ama bir şartım var.
O adamın gerçek ruh eşin olduğuna inanıyorsan döndürürüm."
Tabii ki…
Ölüm'le yapılan hiçbir anlaşma o kadar basit değildir.
Ölüm, kadının çocuklarını da aynı yükü taşımaları için lanetlemiş.
Bu talihsiz evlilikten doğan tüm çocukların
ya ruh eşleriyle evlenmeleri
ya da Ölüm'e borçlarını ödemeleri gerekiyormuş.
O yük sonunda bana geçti.
Günün birinde
sevdiğim kadınla tanıştım,
tatlı Marianne'le.
Evleneceğimiz gün
gizemli bir adam yanıma gelip
"Güneş batmadan ruh eşinle evlen yoksa ölürsün" dedi.
Ben ne yaptım dersin?
Düğünü iptal ettim. Korkaklık ettim.
Lanet, sevdiğim Marianne'e geçti.
Zamanla başka bir adam buldu.
Adamın adı Thomas Harkin'di.
Senin büyük büyük büyük büyük büyük deden.
Marianne ve Thomas'ın çocukları oldu, onların da çocukları oldu…
Silsile boyunca hepsine aynı şey söylendi.
"Düğün gününde güneş batmadan ruh eşinle evlenmek zorundasın
yoksa ölürsün."
Şimdi de Rachel Harkin,
sıra sana geldi.
Ölüm seni takip ediyor.
Arkana bak. Seni daha yakından görmek istiyor.
Şimdi olmaz!
Kızın daha iki günü var.
Gel, otur.
Keşke senin yerinde olsaydım.
Benim gibi ölümsüz olunca Ölüm'ün tehditlerini özlüyorsun.
Öyle daha ilginç oluyor.
Ama beni şişlediğinde yine de canım yanıyor.
Hayır. Bu…
Hayır. Bu gerçek olamaz. Bu…
Ölümsüz olamazsın. Çok…
Tatlı Marianne'le evlenmekten vazgeçtiğimde,
Ölüm'le yapılan pazarlığa ihanet ettiğim için cezaya çarptırıldım.
Marianne'in soyundan gelen herkesin düğünlerinde şahitlik etmek zorundayım.
Sırada senin düğünün var.
Benim tek işim şahitlik etmek.
Ama arada bir uyarı yapmayı seviyorum.
"Onun doğru kişi olduğuna emin misin?"
Uyarı yapmayı seviyorsun demek. Ama iş işten geçmiş oluyor.
-Sağ ol ya. -İş işten geçmiş değil.
Daha neredeyse 48 saatin var.
-Ya ben ruh eşi olayına inanmıyorsam? -Bir an önce inanmaya başla bence.
-Vay be. -Sana bir hediyem var.
NEW YORK EYALETİ EVLİLİK BAŞVURUSU
Çok basit.
Düğün gününde güneş batmadan evlen.
Evlendiğin adam ruh eşinse hayatta kalırsın.
Değilse ölürsün.
Peki evlenmezsem…
Bu ruh eşi laneti Nicky ve ailesine mi geçecek?
Evet.
Yani hepsi ya ruh eşiyle evlenecek ya da ölecek mi?
Aynen öyle.
İki türlü de hapı yuttum yani.
Ya evlenip öleceğim
ya da evlenmeyip Nick'in soyunu lanetleyeceğim.
Gerçek ruh eşin olduğuna inanıyorsan o zaman başka.
-O zaman yaşarsın. Seçim senin. -Tanrı aşkına.
Bu…
-Kâbus gibi. -Hayır. Çok daha kötü.
Çünkü gerçek.
Rachel!
Baba. Bu adamı tanıyor musun?
Baksana.
Sizin nikâhınızda şahitlik yapmıştı. Hatırlıyor musun?
30 yıl geçti, hiç yaşlanmış mı?
-Tamam. Gidelim. Bu kadar yeter. -Hayır.
Annemin yaşadıkları sandığın gibi değilmiş.
Adamla konuş, işin aslını öğren ve eve dön.
Gitmene izin veremem.
Baba! Başına gelenler korkunçtu. Senin adına üzülüyorum.
Başa çıkmanın bir sürü yolu vardı, sen en kötüsünü seçtin.
Bana izin vermen söz konusu değil. Ben senin değilim. Tamam mı?
Ben çoktan gittim. Elinden bir şey gelmez.
Üzgünüm.
Kendi hayatıma dönmem lazım.
AMA BABA, İSTİYORUM!
-İşe bak. -Evet.
Çok boktan bir durum.
Evet.
-Senin durumun da öyle. -Benim durumum mu?
Orada olman, olanlara tanık olman yani.
Onu canavar olarak görmene şaşmamalı.
Bu lanet olayına inanıyor musun?
Merhaba Rachel.
Seni hep seveceğim.
Evet.
İnanıyorum.
"EVET"E İKİ GÜN KALA
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram malı.