Ευχαριστώ που με έφερες, ευχαριστώ για όλα.
Τι διάολο θα κάνεις τώρα;
Θα χαμογελάω στο δείπνο απόψε,
θα τα βγάλω πέρα στον γάμο μου αύριο
και θα ζήσουμε ευτυχισμένοι.
Είναι η αδελφή ψυχή μου.
Ναι. Νομίζω ότι βρίσκεσαι σε άρνηση.
Είσαι σίγουρη ότι είναι η αδελφή ψυχή σου;
Ναι. Έχουμε τη μοίρα με το μέρος μας.
Ο τρόπος που γνωριστήκαμε και…
πολλά άλλα.
Έχουμε φοβερή σχέση, οπότε, ναι, θα είμαι μια χαρά.
Δώσε μου ένα ποσοστό.
Είναι 75, 80;
Μας έβαλες όλους να λέμε πώς νιώθουμε σε μια τρομακτική κούκλα.
Είναι 92.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Θα έμπαινες σε αεροπλάνο αν ο πιλότος έλεγε
"Καλώς ήρθατε, κυρίες και κύριοι.
"Κατά 92% θα φτάσουμε στον προορισμό μας".
Θα εμπιστευόμουν το ένστικτό μου, όπως κι ο Νίκι. Το ξέρω. Δεδομένα.
Καλά, μήπως να φτάσεις στο 100…
-Εντάξει. -…πριν τον γάμο.
Ναι. Τέλεια. Ευχαριστώ. Εντάξει.
-Εντάξει. -Δεν θα πεθάνω.
Εντάξει.
-Καληνύχτα. -Ξημέρωσε.
ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΑΔΕΙΑΣ ΓΑΜΟΥ
Πού ήσουν;
Πιστεύεις στις κατάρες;
Ονειρεύτηκα ότι ήσουν ταραντούλα κι είχες θυμώσει μαζί μου.
Και μετά
ήσουν πάλι εσύ κι είχες θυμώσει μαζί μου, και μετά
με εγκατέλειψες στον γάμο.
Δεν θα σου το έκανα αυτό.
Θα μετατραπείς σε τεράστια αράχνη, όμως;
Θα προσπαθήσω να μην το κάνω.
Είσαι ο εκλεκτός μου.
Εσύ είσαι.
Φυσικά. Το ίδιο νιώθω κι εγώ.
Όχι, σοβαρολογώ.
Αυτό που είπε η μαμά σου για την ψυχή σου…
Είναι αγνή και τέλεια.
Δεν θα αφήσω να πάθει τίποτα, γιατί είναι δική μου,
κι η δική μου είναι δική σου.
Είμαστε καλά. Είμαστε απίστευτοι. Είμαστε το καλύτερο ζευγάρι.
-Τι τρέχει; -Δεν συμφωνείς;
-Συμφωνώ απόλυτα. -Τότε γιατί είσαι…
Απλώς… Όχι, μ' αρέσει. Είσαι απλώς…
-Είσαι τόσο… -Τι;
-Ρομαντική. -Ειλικρινής;
Είμαστε αδελφές ψυχές.
Δεν έχει σημασία.
Τι δεν έχει σημασία;
Άντε.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΠΡΟΒΑΣ ΚΑΝΙΝΓΧΑΜ ΧΑΡΚΙΝ
ΑΚΟΜΑ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ "ΔΕΧΟΜΑΙ"
Για δες.
Καλησπέρα, αγαπημένη μας οικογένεια.
Σας καλωσορίζουμε όλους εδώ, όσους ήρθατε από κοντά κι από μακριά…
Ναι.
…για να γιορτάσουμε τον γιο μας και την υπέροχη νύφη του.
-Ναι! -Νίκι!
Θα ήθελα με την ευκαιρία να πω μια ιστορία
για την αγάπη που σε δημιούργησε,
γιατί κανείς σας δεν θα ήταν εδώ αν δεν ήμασταν εσύ κι εγώ.
Κάποιοι θα περάσουν όλη τους τη ζωή να αναρωτιούνται
"Τι θα πει αδελφή ψυχή;"
Μπορώ να σας πω το εξής με απόλυτη σιγουριά.
Βρήκα την αδελφή ψυχή μου από τύχη.
Κάποιοι το λένε μοίρα.
Ήμουν ασκούμενος τότε.
Είχα μόλις ολοκληρώσει μια βάρδια 30 ωρών
όταν κάτι μου είπε ότι δεν έπρεπε να φύγω.
Κάτι μου είπε ότι έπρεπε να γυρίσω να χαιρετήσω τον φίλο μου τον Μπο,
που μόλις ξεκινούσε τη βάρδιά του.
Άκουσα μια θυμωμένη φωνή να μου φωνάζει.
Γύρισα
και είδα την πιο όμορφη γυναίκα που είχα δει ποτέ να με κοιτάζει.
Και τι έλεγε αυτή η υπέροχη γυναίκα;
Έλεγε…
"Το ξανακολλάς;"
Και τι θέαμα.
Η όμορφη γυναίκα στεκόταν εκεί, με μια ματωμένη πετσέτα στο δάχτυλο,
να λέει ότι το έκοψε και περίμενε εκεί όλη νύχτα.
Ναι, πήγαμε στα Επείγοντα κι αναρωτιόμουν
"Δουλεύει αυτός εδώ;"
Πείστηκα επειδή φορούσε κονκάρδα του νοσοκομείου
και ρούχα χειρουργείου.
Θα πρέπει να ήταν έστω γιατρός.
Ναι, αλλά δεν ήμουν γιατρός,
αν και είχα περάσει από τα Επείγοντα.
Έστυβα το μυαλό μου, προσπαθώντας να θυμηθώ τι να κάνω.
Την πήγα στο εξεταστήριο.
Άρχισα να κολλάω το δάχτυλό της εντυπωσιακά καλά.
Ήταν πολύ επώδυνο
κι άρχισα να σκέφτομαι "Ο τύπος δεν έχει ιδέα τι κάνει".
Αλλά έμεινες.
Ήσουν όμορφος κι εγώ αιμορραγούσα.
Λίγο καιρό αργότερα,
στο ίδιο δάχτυλο πέρασα ένα δαχτυλίδι.
Ακόμα δεν νιώθω την άκρη.
Μην τους το λες!
Δεν πειράζει.
Θα έκανα το ίδιο ξανά και ξανά για να σε έχω.
Οπότε, φτάσαμε εδώ.
Όπως και όλοι εσείς!
Απόψε θα ήθελα να μοιραστείτε τη σοφία σας
με τους νεότερους στρατιώτες της μάχης προς τον ιερό γάμο.
Ελάτε μαζί μου
να κάνουμε μια πρόποση για το ευτυχές ζεύγος, τη μοίρα,
προσποιούμενοι πως μπορούμε να κάνουμε κάτι,
ακόμα κι αν δεν μπορούμε, εφόσον είναι στο όνομα της αγάπης.
-Εις υγείαν. -Εις υγείαν.
Εις υγείαν.
Ας απολαύσουμε το πάρτι.
Τέλεια ιστορία.
Η μητέρα μου έλεγε, πριν παντρευτείς κάποιον,
να βιώσετε μια τραυματική εμπειρία.
Πώς αλλιώς θα μάθεις ποιος είναι ο άλλος;
Είναι σημαντικό.
Κι αν δεν συμβεί κάτι τραυματικό;
Ή περάσατε κάτι τραυματικό μαζί επίτηδες;
Δεν χρειάστηκε. Η μητέρα του Φρανκ πέθανε μπροστά μας.
Πέθανε κανείς μπροστά σου;
Τρόπον τινά.
Σ' εσένα και τον Νίκι μαζί;
Όχι, κανείς δεν έχει πεθάνει μπροστά μας.
Έχετε δύο μέρες.
-Με συγχωρείτε. -Ρέιτσι!
Εδώ είσαι.
Συγγνώμη. Γνώρισες την ξαδέρφη μας την Κίκι;
Έχει πάρει πολλά Xanax. Κίκι!
Να τη!
Λατρεύω το λουκ σου. Είναι πολύ κοφτερό.
Ευχαριστώ.
Η Ρέιτσελ είναι ψυχίατρος.
-Όχι, είμαι… -Αλήθεια; Τι έχω;
Συγγνώμη, τι εννοείς;
Θέλω μια δεύτερη γνώμη.
Μην κάνεις διάγνωση εδώ.
Πες της αργότερα, κατ' ιδίαν.
Ο άντρας μου ο Νταγκ. Ερωτευμένοι από παιδιά.
Από το Κολούμπια.
-Πώς γνώρισες τον Νίκι; -Ωραία ιστορία.
Είναι σαν τους γονείς μου. Κάτι σαν κοσμική μοίρα.
Εντάξει.
Πες τους την ιστορία.
Εντάξει.
Πριν λίγα χρόνια, ταξίδευα σε όλη τη χώρα
αναζητώντας μεταπτυχιακό.
Η τελευταία μου συνέντευξη ήταν στο Όστιν.
Είχα ένα απαίσιο προαίσθημα όλη μέρα,
αλλά πήγα με το ζόρι στη συνέντευξη.
Το προαίσθημα όλο και μεγάλωνε, με έπνιγε.
Μέχρι να φτάσω στο αεροδρόμιο, ήμουν εντελώς απελπισμένη.
Είμαι στην πύλη και στέκομαι στην ουρά για να επιβιβαστώ.
Και ξαφνικά το συνειδητοποιώ.
Αυτό είναι το κακό.
Αν μπω στο αεροπλάνο, κάτι…
ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ
Πώς το ήξερες αυτό;
Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Το ήξερα. Και μετά άρχισα να φρικάρω.
Παρακολουθώ τον κόσμο να μπαίνει στο αεροπλάνο
και έχω παραλύσει.
Τελικά, έχω μείνει μόνη μου
κι η υπάλληλος εδάφους λέει στο μικρόφωνο
κοιτώντας με απευθείας
"Τελική επιβίβαση, τελευταία κλήση".
Αλλά δεν ήσουν η τελευταία, έτσι;
Όχι.
Υπήρχε άλλος ένας.
Ένα όμορφο αγόρι.
Και σκέφτηκα "Γαμώτο.
Πολύ κρίμα να χαθεί, τόσο όμορφο παιδί σε αυτήν την καταδικασμένη πτήση".
Τελική επιβίβαση.
Εγώ έχω μείνει ακούνητη 20 λεπτά.
Η υπάλληλος έχει τσαντιστεί κι ο όμορφος τύπος με βλέπει.
Έρχεται προς το μέρος μου και λέει "Είσαι καλά;"
Και κανονικά θα έλεγα "Ναι, καλά είμαι. Φύγε".
Αλλά υπήρχε κάτι πάνω του που με έκανε να τον εμπιστευτώ.
Τον κοιτάω και λέω "Θα φανώ τρελή,
αλλά έχω ένα προαίσθημα ότι κάτι κακό θα συμβεί,
δεν ξέρω να το εξηγήσω, μα δεν μπαίνω στο αεροπλάνο".
Με κοιτάει
και μ' αυτό το τέλειο χαμόγελο λέει "Γάμα το.
Πάμε οδηγώντας".
-Όχι. -Ναι.
Ναι. Έτσι απλά. "Γάμα το. Πάμε οδηγώντας".
Σε μια στιγμή, χωρίς ερωτήσεις, εμπιστεύτηκε το προαίσθημά μου ως αληθινό.
Είναι μαγικό.
Υπάρχει και καλύτερο.
-Ρέιτσελ… -Θεέ μου. Πες τους το καλύτερο.
Μην είσαι τόσο Τζουλς.
Πες τους την ατάκα.
Η πόρτα έχει κλείσει
και κάνουμε επίσημα αυτό το ταξίδι μαζί.
Εγώ τον ευχαριστώ που το έκανε αυτό
κι εκείνος με κοιτάει και λέει
"Νομίζω πως μου έσωσες τη ζωή".
-Κλαίω. -Το ξέρω.
Πότε συνέβη;
Τρία χρόνια πριν.
-Πότε ακριβώς; -Τρελός. Φεβρουάριο.
Τι σημασία έχει;
-Έπεσε το αεροπλάνο; -Ποιος χέστηκε;
Ρέιτσελ.
-Θέλω να σου συστήσω κάποιον. -Εντάξει.
-Συγγνώμη. -Αντίο. Χάρηκα.
Από εδώ.
Εσύ…
-Είσαι καλά; -Ναι.
Δεν έχω να σε συστήσω σε κανέναν.
Φαινόταν να χρειάζεσαι διάσωση.
Όχι. Τα πήγαινα πολύ καλά.
-Ναι. -Πολύ καλά; Αλήθεια; Εντάξει.
-Θες να το συζητήσουμε; -Ποιο πράγμα;
-Τι ποσοστό δίνεις τώρα; -Δεν ξέρω τι λες.
Του το είπες;
Δεν χρειάζεται να το ξέρει, γιατί δεν υπάρχει θέμα.
Γιατί η αδελφή ψυχή είναι μοιραία.
Σωστά; Οι ψυχές μας συνδέονται, χωρίζονται…
Ο τρόπος που γνωριστήκαμε, οι πιθανότητες.
Οι πιθανότητες.
Απ' όλους όσους έχω γνωρίσει σε όλες τις συνθήκες,
αν υπάρχει αδελφή ψυχή,
τότε, ναι, ο Νίκι είναι η αδελφή ψυχή μου.
Εντάξει.
Κι επειδή τον αγαπώ.
Εντάξει.
Δεν χρειάζεται να με πιστέψεις.
-Εσύ το πιστεύεις; -Ναι.
-Ναι; Εντάξει. -Ναι.
Θα ήθελα ένα σημάδι από το σύμπαν
ότι δεν θα πεθάνω στον γάμο,
αλλά ναι.
Δεν θα έρθει.
Παράξενο.
-Θες ένα ποτό; -Ναι.
Μέχρι να φτάσω στο αεροδρόμιο, με έπνιγε αυτό το συναίσθημα.
Δεν άντεχα να μπω στο αεροπλάνο.
Ήξερα ότι κάτι πολύ κακό…
Η υπάλληλος λέει "Τελική επιβίβαση, Τελευταία κλήση".
Εγώ έχω παραλύσει.
Είμαι ακούνητη 20, 25 λεπτά.
Κι αυτός ο όμορφος τύπος κρίμα είναι να χαθεί
με την καταδικασμένη πτήση.
Κοιτάω την υπάλληλο, με κοιτάει κι αυτή.
Έχει τσαντιστεί. Βλέπω τον όμορφο τύπο και…
"Γάμα το. Πάμε οδηγώντας".
Συγγνώμη, σου το είπα ήδη. Επαναλαμβάνομαι.
Νομίζω πως μου έσωσες τη ζωή.
Απίστευτο.
Αυτό είναι το μοιραίο;
Λόγω αυτής της συνάντησης
πιστεύεις ότι είναι αδελφή ψυχή σου;
Ναι, σε μια πόλη όπου κανείς μας δεν ζει,
είμαστε στην ίδια πτήση,
καταλαβαίνει τον ανεξήγητο τρόμο μου και με πάει οδηγώντας στην άλλη άκρη;
Είναι πολύ ρομαντικό. Κινηματογραφικό.
Αλλά και κάπως τρομακτικό. Ήταν ξένος, έτσι;
Μωρό μου, καθόλου τρομακτικό.
Θα ήταν αν δεν παντρευόσασταν.
-Αλλά παντρεύονται. -Γιατί είχε πάει ο Νίκι στο Όστιν;
Είχε πάει να δει έναν φίλο από το κολέγιο.
Ποιον φίλο;
Τι μας νοιάζει;
Κάτι δεν κολλάει.
Τι δεν κολλάει;
Σταμάτα να βρίσκεις κενά. Είναι ωραία ιστορία.
-Πού γνωριστήκατε; -Γεια.
-Γεια.
Κατά φωνή.
Η θεία μου η Βάλερι λυσσάει να σε γνωρίσει.
Είπε ότι έχει πολύ σημαντικές συζυγικές συμβουλές…
-Συμβουλές; Εντάξει. -Ναι.
-Χάρηκα. -Θα την κλέψω.
Αντίο. Χάρηκα.
Θεέ μου. Βλέπεις πίσω μου αυτόν από το κέτερινγκ;
Αυτός με χτύπησε στο πάρκινγκ.
-Που άφησε το μωρό του στο αμάξι. -Τι;
-Ναι.
Πηγαίναμε μαζί δημοτικό.
Είναι καλό παιδί.
Εντάξει, έλα.
Σοβαρολογείς;
Και πιάνει κάθε φορά.
Αρχίζει ο καβγάς, είστε και οι δύο απελπισμένοι
και σταματάτε.
Λειτουργεί άψογα γιατί λέει την αλήθεια.
Δεν έχετε πού να κρυφτείτε. Είναι τόσο απλό.
Ορίστε.
Πέντε λεπτά αδιάκοπης οπτικής επαφής.
Εντάξει, ναι, ακούγεται…
-Αποτελεσματικό. -Αυτό θα έλεγα.
-Θα δείτε. Ναι. -Τώρα;
-Εδώ στο πάρτι; -Φυσικά. Πέντε λεπτά.
Μόνο οπτική επαφή. Μη μιλάτε. Μην κοιτάτε αλλού.
Θα χρονομετρήσω. Είστε έτοιμοι;
Τρία, δύο, ένα, πάμε.
Ποιον πήγες να δεις στο Όστιν όταν γνωριστήκαμε;
Τον συγκάτοικό μου, τον Κρις.
Τον έχεις γνωρίσει. Αυτός που είναι αλλεργικός σε όλα.
Το χαλάτε αν μιλάτε.
-Μη μιλάτε. Μόνο βλέμμα. -Εντάξει.
-Μην κοιτάς εμένα. -Καλά.
Πάμε ξανά.
Ξεκινάω. Τρία, δύο, ένα.
Πάμε.
Τι; Τι έγινε;
Ας χορέψουμε. Ναι.
-Χορεύουμε; -Ναι.
-Μα κάτσατε μόνο δύο λεπτά. -Δεν ξέρω να το χορεύω.
Να μη μάθουμε να χορεύουμε σωστά;
-Ποτέ δεν χορεύουμε σωστά. -Κάνε ό,τι κάνουν.
Δεν με νοιάζει τι λένε.
Σημασία έχει το σεξ.
Κρατήστε τη σπίθα ζωντανή.
Κάντε ό,τι χρειαστεί. Πραγματικά ό,τι χρειαστεί.
Φωνάξτε παρέα.
Ή διώξτε την παρέα.
Ζούμε σε διχαστικούς καιρούς.
Είναι ωραίο να θυμόμαστε τι έχει σημασία.
-Η αγάπη. -Μη διακόπτεις.
-Συγγνώμη. -Τι ρώτησες;
Το μυστικό ενός ευτυχισμένου γάμου.
…πώς η ελευθερία εκλαμβάνεται ως έρωτας.
Καταλαβαίνω πώς θεωρείται έξυπνο…
Θες να ζεις μες στην ευτυχία. Κανείς δεν σκέφτεται το μεγάλο κακό.
Αλλά υπάρχει έρωτας, υπάρχει κι η άγνοια.
Δεν είναι δίπολο.
Φυσικά και είναι. Όλα είναι
Κάνεις τον παππού σου περήφανο από το υπερπέραν.
Θεέ μου…
Ναι.
Ναι, το ελπίζω.
Πότε θα μας πείτε την περίφημη ιστορία που ακούμε;
-Την ιστορία της γνωριμίας σας. -Ναι.
Πριν λίγα χρόνια, ταξίδευα σε όλη τη χώρα…
Τι κάνεις;
Ψάχνω στο Instagram.
Ποιον;
Ψάχνω να βρω τη Νίκι. Σίγουρα ήταν από το Όστιν.
Ποια;
Τη Νίκι;
Εκείνη που τα είχε ο Νίκι μετά τη Μόλι και πριν τη Ρέιτσελ.
Γιατί;
Κάτι δεν κολλάει.
Θυμάσαι το επίθετό της;
-Το θυμάσαι; -Έλα μαζί μου.
-Όχι. -Ναι;
Όχι.
Γιατί έχεις εμμονή μ' αυτήν την ιστορία;
Η Ρέιτσελ είναι καταραμένη.
Τι σχέση έχει αυτό;
Πιστεύει ότι αυτή η ηλίθια ιστορία αποδεικνύει
πως είναι γραφτό να είναι μαζί και θα σωθεί.
Νομίζω ότι υπάρχει και κάτι άλλο. Πρέπει να το αποδείξω…
Γιατί;
Για να μην πεθάνει.
Για να μην πεθάνει όπως η μητέρα της.
Γιατί είναι πρόβλημά σου;
Η μητέρα της μου είπε πεθαίνοντας να το αποτρέψω,
να μην της συμβεί, πρέπει να προσπαθήσω.
Δεν βαραίνει εσένα.
Αφού ήμουν εκεί.
Δεν έπρεπε να είσαι.
Αλλά ήμουν.
Ίσως υπήρχε λόγος που ήμουν εκεί.
Όλα βγάζουν νόημα τώρα.
Δεν είναι μια ψεύτικη ιστορία με τέρατα. Είναι πραγματικός τρόμος.
Αυτό που είδα τότε
με διέλυσε.
Ήθελες να κάνω κάτι γι' αυτό.
Τώρα μπορώ να κάνω κάτι.
Αυτό είναι.
Δεν πειράζει που δεν το πιστεύεις.
Το είδα με τα μάτια μου.
Το επίθετο της Νίκι είναι Στιούαρτ.
Μη χαλάσεις το πάρτι προσπαθώντας να διαλύσεις τον ρομαντισμό.
Έχω μείνει μόνη μου.
Η υπάλληλος παίρνει το μικρόφωνο, με κοιτάζει και λέει
"Τελική επιβίβαση, τελευταία κλήση" και…
Ξέχασες τον όμορφο.
-Σωστά. -Ευχαριστώ.
Ναι, συγγνώμη, είμαι εγώ κι ο όμορφος τύπος.
Η υπάλληλος λέει το όνομά μου ξανά και ξανά.
-Ο όμορφος τύπος έρχεται… -Γιατί δεν φώναζαν κι εκείνον;
Λες ότι ήσασταν οι δύο τελευταίοι επιβάτες,
αλλά φώναζαν μόνο το όνομά σου.
Αγνόησέ τον. Συνέχισε. Έρχεται και λέει…
Εγώ…
Δεν αναρωτήθηκες;
Όχι, Τζουλς. Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ.
Είναι εδώ. Μπορούμε να τον ρωτήσουμε τώρα.
Τι…
-Τι κάνεις; -Τζουλς, μπορεί να περιμένει;
Προσπαθώ να καταλάβω.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν φώναζαν εσένα.
Είναι περίεργο, δεν ξέρω.
Μα δεν βγάζει νόημα.
-Πάμε να πιούμε. -Κάτσε.
Έχω ποτό.
Τι; Θέλω να ξέρω.
Νίκι.
Ήταν 15 Φεβρουαρίου; Τη μέρα που γνωριστήκατε;
-Ναι. -Ρε φίλε.
-Σταμάτα. -Θεέ μου.
Κάτσε να πει.
Μπερδεύτηκα γιατί νόμιζα ότι γνωριστήκατε τον Μάρτιο,
αλλά είπε Φεβρουάριο κι αυτό με μπέρδεψε περισσότερο,
γιατί νόμιζα ότι τα είχες με τη Νίκι τον Φεβρουάριο του 2023, οπότε…
Κοίταξα στο Instagram,
σε πόσταρε την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Τα είχατε τότε με τη Νίκι,
γιατί θα την έφερνες στον γάμο μας.
Που ήταν στις 15 Φεβρουαρίου.
Ο γάμος που δεν ήρθες τελικά, ο οποίος δεν ήταν… Πού πήγαινες;
Στο Σικάγο.
Δεν ήταν στο Σικάγο. Ήταν στην Καλιφόρνια.
Το σκέφτομαι και μάλλον στην πραγματικότητα
ήσουν στο Όστιν με τη Νίκι,
που σε παράτησε του Αγίου Βαλεντίνου ή την επομένη.
Αρκετά.
Μάλλον σε παράτησε
πριν πετάξετε για τον γάμο μας,
οπότε δεν μπήκες στο αεροπλάνο.
Ίσως ντρεπόσουν να έρθεις στον γάμο μας μόνος.
Δεν ξέρω.
Αλλά πρέπει να καθόσουν στο αεροδρόμιο όλη μέρα
και να τριγυρνούσες ψάχνοντας κάποιον να σε σώσει,
γιατί δεν αντέχεις να είσαι μόνος πάνω από δύο λεπτά.
Τότε βρήκες εκείνη, μια οδό διαφυγής.
Νόμιζα ότι έχασες τον γάμο μου
επειδή είχες στομαχική ίωση κι ότι τη γνώρισες έναν μήνα μετά.
Αλλά είπες ψέματα και στους δυο μας.
Γι' αυτό δεν φώναζαν το όνομά του.
Γιατί δεν ήταν στην πτήση.
Η αδελφή ψυχή σου είναι ψεύτης.
Πόσο σίγουρη είσαι;
Δεκαπέντε τοις εκατό;
Να πούμε για τη μοίρα;
Εμείς πώς γνωριστήκαμε;
-Σκάσε, Τζουλς. -Στη γέννησή σου.
Σκάσε.
Νίκι, πήγαινε τη Ρέιτσελ να γνωρίσει τον θείο Λι.
Απλώς λέω. Αυτό είναι η μοίρα, όχι ετούτο.
-Ευχαριστώ. -Νομίζω πως σου έσωσα τη ζωή.
Νίκι!
Σκάσε, Τζουλς!
Λυπάμαι πολύ.
Τι ήταν όλα αυτά;
Λυπάμαι πολύ. Σου είπα ψέματα.
Μου είπες ψέματα για πολλά πράγματα.
Συγγνώμη. Έπρεπε να πω την αλήθεια.
Μου είπες ψέματα σήμερα.
Σε ρώτησα τι έκανες στο Όστιν.
Είπες ότι πήγες να δεις τον συγκάτοικό σου.
Το ξέρω, αλλά τον είδα σ' εκείνο το ταξίδι.
Ρέιτσελ, έχει σημασία το ότι δεν ήμουν σ' εκείνη την πτήση;
Περάσαμε τέλεια. Δεν θα είχαμε γνωριστεί αλλιώς.
Δεν θα ήμασταν εδώ. Θα ήμασταν ξένοι.
Τι σημασία έχει αν ήμουν στην πτήση ή όχι;
Έχει σημασία, Νίκι! Έχει σημασία!
Γιατί νόμιζα ότι γνώρισα κάποιον που ένιωθε ό,τι κι εγώ.
Αλλά όχι!
Τελικά ήσουν απλώς λυπημένος και χωρισμένος,
είδες ένα φοβισμένο κορίτσι στο αεροδρόμιο κι είπες "Περιπέτεια!"
Δεν είμαι περιπέτεια.
Έλα, Ρέιτσελ. Θα παντρευτούμε.
Δεν έχει σημασία πια το ακριβές σενάριο στο οποίο γνωριστήκαμε.
Κάλεσες τον μπαμπά μου στον γάμο;
Μη μου πεις ψέματα.
-Γιατί; -Δεν απάντησε.
-Γιατί; -Δεν θα έρθει.
-Γιατί το έκανες αυτό; -Γαμώτο. Συγγνώμη.
Το μετάνιωσα αμέσως, αλλά δεν είχες κανέναν δικό σου!
Κι οι γονείς μου με ρωτούσαν συνέχεια και…
Φοβόμουν ότι κάποτε θα κοιτούσες πίσω και θα ευχόσουν να είχε έρθει.
Ο ψυχωτικός πατέρας μου, που δεν του έχω μιλήσει εδώ και 11 χρόνια;
Έκανα ένα τεράστιο λάθος. Ήξερα ότι ήταν λάθος. Συγγνώμη.
Ρέιτσελ, θέλω να είμαι μαζί σου.
Συγγνώμη. Τα καταστρέφω όλα. Συγγνώμη.
Είναι αλήθεια ότι είχες χωρίσει τη μέρα που γνωριστήκαμε;
Και τι; Εγώ είμαι
παρηγοριά;
-Δεν είσαι παρηγοριά. -Είμαι!
Ρέιτσελ, παντρευόμαστε.
Δεν είσαι παρηγοριά.
Θα παντρευτούμε.
Έτσι;
Θα σκεφτόσουν να πετάξεις όλα όσα έγιναν μετά από εκείνη τη μέρα;
Την αγάπη και την εμπιστοσύνη,
επειδή δεν πίστευα ότι το αεροπλάνο θα έπεφτε;
Ίσως δεν έπρεπε να σε σώσω.
Ναι, δεν με έσωσες. Το αεροπλάνο δεν συνετρίβη.
Γεια!
Συγγνώμη που διακόπτω, σερβίρεται το δείπνο υπό το φως κεριών.
Πολύ ρομαντικό.
Ίσως βοηθήσει να αλλάξει η διάθεσή σας.
Χαμογελάστε. Ρέιτσελ, φοράς μπλουζάκι.
-Δεν κάνει. -Χέστηκα!
Θεέ μου! Είναι πολύ κακιά!
Φαίνεται φτωχή.
-Πόρσια, μην το λες αυτό. -Γιατί;
Ευχαριστώ.
Γεια!
Ήθελα να ζητήσω συγγνώμη και εκ μέρους του αρραβωνιαστικού μου
για ό,τι έγινε πριν.
Το εκτιμούμε πολύ που είστε όλοι εδώ
και δεν σκοπεύαμε να γίνουμε θέαμα, αλλά είδατε δωρεάν θέαμα.
Ήθελα να πω άλλη μια ιστορία στα γρήγορα…
Θα πεθάνω την Κυριακή.
Δεν αστειεύομαι.
Αλήθεια.
Υπάρχει μια φρικτή κατάρα που μαστίζει την οικογένειά μου εδώ και αιώνες.
Αν δεν παντρευτώ την αδελφή ψυχή μου την Κυριακή, θα πεθάνω.
Αν δεν παντρευτώ, η κατάρα περνάει στην οικογένειά του,
δηλαδή σ' εσάς.
Συγγνώμη, Τζουλς.
Δεν νομίζω να σου το είπα αυτό.
Βάλτε τον εαυτό σας στη θέση μου. Θα τον παντρευόσασταν;
-Τι κάνει; -Αλήθεια;
-Σκεφτείτε το. -Να τη σταματήσω;
Αλλά μην ανησυχείτε, γιατί δεν θα σας το έκανα αυτό.
-Αρκετά. -Συνέβη στη μητέρα μου.
Παντρεύτηκε και πέθανε λίγο πιο πέρα, βασικά,
σε αυτό το δάσος.
Μόλις έμαθα ότι γεννήθηκα εδώ,
πράγμα τρελό, γιατί τώρα φαίνεται
ότι θα πεθάνω κιόλας εδώ, οπότε…
Ναι, έχεις δίκιο. Είναι σαν κοσμική μοίρα, Πόρσια.
Για να συντονιστώ με όσα είπατε, δρ Κάνινγχαμ, ορίστε μια πρόποση.
Στη μοίρα.
Αυτή ήταν η συντριβή.
Συνεχίστε το φαγητό.