Bedankt voor de rit en… de rest.
Wat ga je nu in vredesnaam doen?
Ik ga een grote glimlach opzetten bij het oefendiner vanavond…
…morgen m'n trouwdag overleven…
…en nog lang en gelukkig leven, want hij is mijn zielsverwant.
Ja, nou… Ik denk dat je mogelijk in ontkenning bent.
Weet je echt zeker dat hij het is?
Ja. We hebben het lot aan onze zijde.
Het pure lot. Zoals we elkaar hebben ontmoet en…
…nog veel meer. Onze relatie is super, dus het komt wel goed met me.
Geef me een percentage.
Is het 75, 80?
Hé, jij liet ons onze harten uitstorten tegen een enge pop van takken.
Tweeënnegentig.
Dus jij stapt in een vliegtuig als de piloot zegt:
'Welkom aan boord, dames en heren.
We hebben 92 procent kans dat we onze eindbestemming halen.'
Ik zou op m'n gevoel vertrouwen. Nicky ook, dat weet ik zeker.
Probeer er 100 procent van te maken voordat je naar het altaar loopt.
Top. Dank je wel.
Oké. -Ik ga heus niet dood.
Goed.
Welterusten. -Het is ochtend.
DE STAAT NEW YORK HUWELIJKSAKTE
Waar was je?
Geloof jij in vloeken?
Ik droomde dat je een tarantula was en dat je boos op me was.
En toen…
…was je weer jezelf en was je heel erg boos op me, en vervolgens…
…liet je me bij het altaar staan.
Dat zou ik je nooit aandoen.
Ga je wel in een reuzenspin veranderen?
Ik ga m'n best doen om dat te voorkomen.
Jij bent de enige voor mij.
Jij bent de ware.
Tuurlijk. Zo voel ik dat ook. -Nee, ik meen het.
Wat je moeder zei over je ziel…
Die is zo puur en volmaakt.
Ik laat 'm nooit iets overkomen. Jouw ziel is de mijne en andersom, oké?
We zijn ongelooflijk goed samen. Het beste stel dat we kennen.
Wat heb jij? -Vind je ook niet?
Absoluut. -Waarom doe je dan zo…
Nee, dit is fijn. Je bent gewoon…
Je bent zo… -Wat?
Romantisch. -Eerlijk?
We zijn zielsverwanten.
Dus het maakt niet uit.
Wat maakt niet uit?
WELKOM BIJ HET OEFENDINER VAN CUNNINGHAM-HARKIN
NOG STEEDS TWEE DAGEN VOOR HET JAWOORD
Kijk jou eens. -Jij ziet er ook mooi uit.
Goedemiddag, lieve familieleden.
We heten jullie hier van harte welkom.
Jullie zijn van heinde en verre gekomen…
…ter ere van onze zoon Nicky en z'n prachtige bruid Rachel.
Ik wil graag een verhaal vertellen…
…over de liefde waar jullie uit voort zijn gekomen.
Want jullie zijn hier allebei dankzij jou en mij.
Sommige mensen vragen zich hun hele leven lang af…
…wat twee mensen zielsverwanten maakt.
Ik kan met absolute zekerheid zeggen…
…dat ik mijn zielsverwant bij toeval heb gevonden.
Sommigen noemen dat het lot.
Ik was destijds stagiair.
Ik had net een dienst van 30 uur achter de rug…
…toen iets me zei nog even te blijven.
Iets zei me dat ik m'n maatje Beau nog even gedag moest zeggen.
Die begon net aan z'n dienst bij de SEH.
Ik hoorde een boze stem naar me schreeuwen.
Ik draaide me om…
…en zag de mooiste vrouw die ik ooit had gezien naar me staren.
En wat zei die mooie vrouw?
Ze zei:
'Kun jij 'm vastmaken?'
Wat een tafereel, die mooie vrouw daar met een bebloede theedoek om haar vinger.
Ze had 'm er bijna afgesneden en wachtte al de hele avond.
We gingen terug naar de SEH en ik vroeg me af:
Werkt deze man hier überhaupt?
Ik zei tegen mezelf van wel, gezien z'n naamplaatje en kleding.
Hij moest op z'n minst een arts zijn.
Ja, maar ik was geen SEH-arts, al had ik er wel een training gevolgd.
Ik probeerde dus te bedenken wat ik ook alweer moest doen.
In een behandelkamer lijmde ik haar vinger, wat verrassend goed ging.
Het deed zoveel pijn.
Ik dacht: deze vent heeft geen idee waar hij mee bezig is.
Maar je bleef wel. -Ik vond je leuk en ik bloedde.
Niet lang daarna schoof ik een ring om diezelfde vinger.
Ik voel het topje nog steeds niet. -Zeg dat nou niet.
Het geeft niet.
Ik zou die ruil keer op keer doen om jou te hebben.
Goed. Hier zijn we dan.
Hier zijn jullie allemaal.
Ik wil dat jullie vanavond jullie wijsheid delen…
…met onze nieuwste soldaten op oorlogspad richting het huwelijk.
Doe met mij mee…
…en hef het glas op het gelukkige paar, het lot en doen alsof je iets kunt…
…terwijl dat niet zo is, in naam van de liefde.
Proost. -Proost.
Proost.
Goed, geniet van het feest. -Geweldig verhaal.
Volgens m'n moeder moet je pas trouwen nadat je samen iets ergs hebt meegemaakt.
Dan weet je hoe de ander echt is. -Dat is cruciaal.
Wat als er niets ergs gebeurt?
Of hebben jullie dat met opzet laten gebeuren?
Dat was niet nodig. We zagen Franks moeder sterven.
Jij iemand zien sterven?
Min of meer.
En jij en Nicky samen?
Nee, wij hebben nooit samen iemand zien sterven.
Jullie hebben nog twee dagen.
Neem me niet kwalijk. -Rachie.
Daar ben je.
Sorry. Heb je onze nicht Kiki al ontmoet?
Ze slikt veel angstremmers. Kiki.
Daar is ze.
Geweldige look. Zo gedurfd.
O, dank je wel. -Rachel is psychiater.
Nee, ik ben… -Echt? Wat heb ik dan?
Sorry, wat heb je waarvan? -Ik wil een second opinion.
De diagnose hoeft niet hier, hoor. Doe dat later maar privé.
Dit is m'n man, Doug. We zijn jeugdliefjes.
We zaten op Columbia. -Hoe ken je Nicky?
Dat is zo'n goed verhaal.
Het evenaart dat van m'n ouders. Kosmisch voorbestemd.
Vertel dan. -Oké.
Een paar jaar terug vloog ik het land door om te solliciteren bij afstudeerplaatsen.
M'n laatste gesprek was bij de universiteit in Austin.
Ik had die hele dag een akelig gevoel, maar ik zette me ertoe te gaan.
Maar het gevoel werd alsmaar heviger en begon me te verstikken.
Toen ik eenmaal op het vliegveld was, was ik compleet overweldigd.
Ik stond in de rij bij de gate om aan boord te gaan…
…toen ik het opeens besefte.
Dit was de nare gebeurtenis.
Als ik in dit vliegtuig stapte, ging er iets…
Hoe wist je dat?
Ik kan het niet verklaren. Gewoon. Toen begon ik echt in paniek te raken.
Ik zag al die mensen aan boord gaan…
…en ik was volledig verstijfd. Uiteindelijk stond alleen ik er nog.
De gatemedewerker keek me aan terwijl ze via de intercom zei:
'Laatste oproep voor alle passagiers.'
Maar je was niet alleen, toch?
Er was één andere persoon.
Een jongen. Een leuke jongen.
En ik dacht: verdomme, wat triest dat hij met al die andere passagiers zal omkomen.
De allerlaatste oproep. Ik had me al 20 minuten niet verroerd.
De gatemedewerker was pissig en de leuke jongen zag me.
Hij liep naar me toe en vroeg: 'Gaat het wel?'
Normaal zou ik zeggen: 'Ja, prima. Laat me met rust.'
Maar hij had van nature iets heel betrouwbaars over zich.
Ik keek hem aan en zei: 'Dit gaat gestoord klinken…
…maar ik heb het gevoel dat er iets ergs gaat gebeuren.
Ik kan 't niet verklaren, maar ik ga niet aan boord.'
En hij keek me aan en zei met een perfect glimlachje:
'Bekijk het.
We rijden wel.'
Zomaar. 'Bekijk het. We rijden wel.'
In een oogwenk, zonder verdere vragen, vertrouwde hij op mijn gevoelens.
Wauw. Wat magisch. -Het beste moet nog komen.
Rachel… -Mijn hemel. Vertel verder.
Doe niet zo Jules, Jules.
Noem de zin.
Goed, de deur was dicht en we waren officieel samen op avontuur.
Ik bedankte hem voor wat hij had gedaan.
Vervolgens keek hij me aan en zei:
'Je hebt net m'n leven gered.'
Tranen. -Zeg dat.
Wanneer was dit?
-Drie jaar terug.
Wanneer precies? -Bizar. Februari.
Wat maakt dat uit?
En crashte het vliegtuig? -Wat boeit dat?
Ik wil je aan iemand voorstellen.
Sorry. -Leuk jullie te ontmoeten.
Deze kant op.
Wat…
Gaat het? -Ja.
Ik ga je aan niemand voorstellen.
Het leek of je gered moest worden.
Nee. Ik was wel op dreef, eigenlijk.
Op dreef? Echt? O, oké.
Wil je erover praten? -Waarover?
Wat is je percentage nu? -Ik volg je niet.
Weet hij het al?
Hij hoeft niets te weten, want er is geen probleem.
Een zielsverwant is voorbestemd.
Onze zielen waren verbonden en toen gescheiden.
Kijk naar onze ontmoeting. Hoe groot is die kans?
Hoe groot, verdomme?
Van iedereen die ik heb ontmoet en alle omstandigheden…
Als zielsverwanten echt bestaan, dan is Nicky inderdaad die van mij.
Ook omdat ik van hem hou.
Je hoeft me niet te geloven.
Geloof jij het? -Ja, ik wel.
Echt? Oké. -Ik wel.
Ik wil wel één teken van het universum dat Nicky het is en ik niet doodga…
…maar ik geloof het.
Het komt niet.
Grappig.
Een borrel dan? -Jazeker.
Eenmaal op het vliegveld was dat gevoel zo verstikkend…
…dat ik niet kon instappen. Ik wist gewoon dat er iets ergs…
De gatemedewerker zei: 'Laatste oproep voor alle passagiers.'
En ik was volledig verstijfd. Ik had me al 20, 25 minuten niet verroerd, en…
Zo jammer dat deze leuke jongen met alle andere passagiers zou omkomen.
De gatemedewerker en ik keken elkaar aan.
Ze was helemaal pissig, en toen zag ik die leuke jongen.
'Bekijk het. We rijden wel.'
Sorry, dit had ik al gezegd. Ik val in herhaling.
'Je hebt net m'n leven gered.'
Wauw, ongelooflijk.
Dus dit is dat voorbestemde?
Dit verhaal, jullie ontmoeting. Is Nicky hierom je zielsverwant?
Ja, een stad waar we geen van beiden woonden.
We hadden dezelfde vlucht…
…en hij snapte m'n vreemde angst genoeg om met me het land door te rijden.
Zo romantisch. Het lijkt wel iets uit een film.
Ook wel een beetje dubieus. Hij was wel een vreemde, hè?
Schat. Totaal niet dubieus. -Wel als jullie niet gingen trouwen.
Dat gaan ze wel, dus is het romantisch. -Wat deed Nicky in Austin?
Volgens mij ging hij bij een vriend van school langs.
Welke vriend? -Wat boeit dat?
Er klopt iets niet.
Wat klopt er niet?
Niet zo sceptisch. Het is een goed verhaal.
Hoe kennen jullie elkaar? -Hoi.
Zul je 'm hebben. -M'n tante Valerie wil je ontmoeten.
Ze heeft belangrijk huwelijksadvies, dus…
Huwelijksadvies? Oké.
Leuk jullie te ontmoeten. -Insgelijks.
Mijn God, zie je die cateraar achter me?
Dat is de man die me neersloeg. Die z'n baby in de auto had gelaten.
Wat? -Ik weet 't.
We waren vroeger blijkbaar klasgenootjes. Het is eigenlijk best een aardige vent.
Oké, kom.
Serieus?
En het werkt altijd.
Stel dat jullie ruzie krijgen en er een patstelling ontstaat.
Dan werkt dit uitstekend, want het spreekt de waarheid.
Je kunt je niet verstoppen. Het is zo eenvoudig.
Hier komt het.
Vijf minuten oogcontact zonder onderbreking.
Oké. Ja, dat klinkt…
Effectief. -Wilde ik ook zeggen.
Toe maar. -O, nu meteen?
Tijdens het feest? -Welja. Vijf minuutjes.
Alleen oogcontact. Niet praten of wegkijken.
Ik hou de tijd wel bij. Klaar?
Drie, twee, een, start.
Wie was die vriend die je in Austin bezocht?
M'n kamergenoot van school, Chris.
Die heb je ontmoet. Met al die allergieën.
Praten verpest het. Niet praten, alleen oogcontact.
Niet naar mij kijken. Oké, we beginnen opnieuw.
Op drie, twee, een…
…start.
Wat gebeurde er?
Laten we dansen. -Wil je dansen?
Dit waren pas twee minuten. -Ik kan hier niet op dansen.
We moeten toch goed leren dansen?
Wij dansen nooit goed. -Doe hen gewoon na.
Wat de rest je ook vertelt, het draait allemaal om de seks.
Je moet de vonk levend houden.
Doe wat ervoor nodig is. Echt, wat er ook voor nodig is.
Voeg wat lichamen toe.
Haal er eentje af.
Er is zoveel verdeeldheid.
Dan is het fijn om weer te beseffen waar alles om draait.
De liefde. -Onderbreek me niet.
Sorry. -Wat was de vraag?
Het geheim van een gelukkig huwelijk.
…hoe vrijheid juist romantisch is.
Ik snap dat mensen het een verstandige… -Ja, je moet lang en gelukkig leven.
Niemand denkt graag aan scheiden.
Maar je hebt romantiek en je hebt onwetendheid.
Zo zwart-wit is het niet, schat. -Echt wel. Dat is alles.
Maak je je opa trots in het hiernamaals?
Mijn hemel… -Dat doet hij zeker.
Ja, ik hoop van wel.
Wanneer krijgen we dat befaamde verhaal te horen?
Over hoe jij en Nicky elkaar hebben ontmoet?
Nou, een paar jaar geleden vloog ik het hele land door en…
Wat doe je?
Stalken op Instagram. -Wie?
Ik zoek meisje Nicky. Die kwam uit Austin, meen ik.
Wie?
Meisje Nicky.
Het meisje waar Nicky iets mee had na die Molly en voor Rachel.
Waarom?
Er klopt iets niet. Weet jij haar achternaam nog?
Nou? -Meekomen.
Waarom ben je zo met dat verhaal bezig?
Omdat Rachel vervloekt is.
Wat doet dat ertoe?
Ze denkt dat dat verhaal aantoont dat ze voor elkaar gemaakt zijn…
…en dat het haar leven zal redden.
Maar ik wil aantonen dat er meer aan de hand is. Ik moet…
Waarom?
Anders gaat ze dood. -Achter u.
Anders gaat ze dood, net als haar moeder.
Hoe is dat jouw probleem?
Haar stervende moeder vroeg me haar hiervoor te behoeden.
Ik moet het proberen.
Dit mag niet jouw last zijn.
Maar ik was erbij.
Je hoorde daar niet te zijn. -Maar ik was er wel.
Misschien was ik daar wel met een reden.
Alles valt nu op z'n plek.
Het is geen verzonnen monsterverhaal. Het is verdomme echte horror.
Door wat ik toen zag…
…ben ik verknipt.
Jij wilde dat ik er iets aan deed.
En dat kan ik nu doen.
En het is dit.
Prima dat jij er niet in gelooft.
Maar ik heb het zelf gezien.
Meisje Nicky heet Stewart, geloof ik.
Probeer het feest niet te vergallen met je strijd tegen romantiek.
Alleen ik was er nog. De gatemedewerker keek me aan en zei via de intercom:
'Laatste oproep voor alle passagiers.' En…
Je vergat de leuke jongen. -O, inderdaad.
Sorry, alleen ik en die leuke jongen.
En de gatemedewerker bleef m'n naam eindeloos omroepen.
En de leuke jongen kwam… -Waarom riepen ze zijn naam niet om?
Je zegt dat jullie de laatste twee waren, maar ze riepen alleen jouw naam om.
Negeer hem. Ga door. Hij kwam naar je toe en zei…
Ik…
Nooit afgevraagd?
Nee, Jules. Nooit over nagedacht.
Nou, hij is hier. We kunnen het vragen.
Wat…
Wat doe je nou? -Jules, kan dit later?
Ik wil het begrijpen. Ik snap niet dat ze jouw naam niet ook omriepen.
Ja, raar. Geen idee.
Het is niet logisch.
Laten we een drankje halen. -Wacht. Ik heb nog.
Ik wil het weten.
Het was 15 februari, toch? Jullie ontmoeting?
Ja. -Gast.
Mijn hemel. -Laat hem uitpraten.
Verwarrend, want ik dacht dat het in maart was.
En toen zij februari zei, werd het nog verwarrender…
…want ik dacht dat jij in februari 2023 nog met meisje Nicky was.
Dus heb ik haar Instagram bekeken.
En ja, ze postte jou dat jaar op Valentijnsdag.
Je moet wel met meisje Nicky zijn geweest, want ze zou meegaan naar onze bruiloft.
Die was op 15 februari.
Jij kwam niet. We trouwden niet in… Waar ging je vlucht heen?
Chicago.
We trouwden niet in Chicago, maar in Californië.
Na wat rekenwerk denk ik te weten hoe het zit.
Jij was in Austin met meisje Nicky.
Zij dumpte je op Valentijnsdag of de dag erna.
Hou op, Jules.
Vlak voordat jullie naar onze bruiloft zouden vliegen.
En jij ging het vliegtuig niet in.
Misschien schaamde je je te erg om alleen te komen.
Geen idee.
Maar je zat vast de hele dag op dat vliegveld…
…met je ziel onder je arm, op zoek naar een redder in nood.
Want je bent te afhankelijk om ook maar even single te zijn.
Toen vond je haar, je vluchtweg.
Ik dacht altijd dat je m'n bruiloft had gemist vanwege buikgriep…
…en dat je haar pas een maand later ontmoette.
Maar in werkelijkheid heb je ons allebei voorgelogen.
Daarom werd zijn naam niet omgeroepen.
Het was zijn vlucht niet.
Je zielsverwant liegt.
Hoe zeker ben je nu nog?
Vijftien procent?
Wil je over het lot praten? En onze eerste ontmoeting?
Kop dicht, Jules. -Bij je geboorte.
Kop dicht.
Nicky, stel Rachel anders even aan oom Lee voor.
Ik wil alleen zeggen dat dat het lot was. Dit niet.
Bedankt. -Ik heb net je leven gered.
Hou je bek, Jules.
Het spijt me zo. -Wat was dat nou?
Het spijt me dat ik heb gelogen.
Je hebt echt over van alles tegen me gelogen.
Sorry, ik had gewoon eerlijk moeten zijn.
Je loog vandaag nog. Ik vroeg wat je in Austin deed.
Je was bij je kamergenoot langs, zei je. -Ik ben toen ook bij hem geweest.
Maakt het nou echt uit dat ik niet met dat vliegtuig zou gaan?
Zonder dat avontuur hadden we elkaar niet ontmoet.
Dan waren we nu vreemden van elkaar.
Wat doet die vlucht ertoe? -Het maakt wel degelijk uit, Nicky.
Ik dacht iemand te hebben ontmoet die hetzelfde voelde als ik.
Maar niet dus.
Blijkbaar was je gewoon verdrietig en single…
…zag je een bang meisje en dacht je: leuk, een avontuur.
Ik ben verdomme geen avontuur. -Toe, Rachel, we gaan trouwen.
De details van onze ontmoeting doen er niet langer toe.
Had jij m'n vader uitgenodigd?
Niet liegen.
Het maakt niet uit. Hij komt niet. -Waarom?
Waarom zou je dat doen? -Het spijt me.
Ik had er meteen spijt van, maar er kwam niemand voor jou.
En m'n ouders bleven het maar vragen.
Ik was bang dat je hem er achteraf bij had willen hebben.
M'n psychotische vader die ik elf jaar niet heb gesproken?
Het was een blunder, oké? Ik wist dat ik fout zat, het spijt me.
Rachel, ik wil gewoon bij je zijn.
Het spijt me dat ik zoveel verkloot.
Is het waar dat je relatie uitging op de dag van onze ontmoeting?
Dus dan ben ik… een rebound.
Dat ben je niet. -Ik ben jouw rebound.
Rachel, we gaan trouwen.
Je bent geen rebound.
We gaan nog wel trouwen, toch?
Overweeg je serieus alles wat er na die dag is gebeurd weg te gooien?
Al onze liefde en ons vertrouwen, omdat ik niet dacht dat dat vliegtuig zou crashen?
Misschien had ik je niet moeten redden. -Deed je ook niet. Het crashte niet.
Sorry dat ik stoor, maar het diner wordt opgediend.
Bij kaarslicht, heel romantisch.
Misschien draait iedereen daar een beetje van bij, hè?
Beetje blij kijken. Rachel, je draagt een T-shirt.
Dat kan niet. -Boeit me geen zak.
Mijn hemel. Ze is zo gemeen. Ze ziet er arm uit.
Portia, zoiets zeg je niet. -Hoezo niet?
Bedankt.
Ik wil me even verontschuldigen namens mezelf en m'n verloofde…
…voor wat er eerder gebeurde.
We vinden het echt fijn dat jullie er zijn…
…en we wilden geen show weggeven. Maar hé, gratis show.
Ik wil nog even snel een ander verhaal vertellen.
Goed, ik ga zondag dus dood.
Geen grap. Echt niet.
Er is een verschrikkelijke vloek die mijn bloedlijn al eeuwen teistert.
Als ik zondag niet voor zonsondergang trouw met m'n zielsverwant, sterf ik.
Als ik niet trouw, vervloek ik zijn lijn. Dat zijn jullie allemaal.
Sorry, Jules.
Dat gedeelte wist je nog niet.
Verplaats je eens in mij. Zouden jullie met zo iemand trouwen?
Wat doet ze? -Echt.
Ze is zat. Zal ik ingrijpen?
Maar geen zorgen, dat zal ik jullie niet aandoen.
Hou maar op. -Het overkwam m'n moeder.
Zij trouwde en stierf daar toevallig, aan de andere kant van dit bos.
Ik weet pas net dat ik hier geboren ben, en bizar genoeg lijkt het erop…
…dat ik hier ook zal sterven, dus…
Je had gelijk. Het is inderdaad kosmisch voorbestemd, Portia.
Dus in navolging van uw woorden, dr. Cunningham, heb ik ook nog wat.
Op het lot.
Dat was de vliegtuigcrash.
Dooreten, graag.
Vertaling: Mark Hoogeboom