Nell.
Co, kurwa?
Musisz mi pomóc.
To nielegalne i dziwne, więc o nic nie pytaj.
Ubiorę się.
Rachel?
WYJDŹ ZA NIEGO PRZEPRASZAM
JEDEN DZIEŃ, ZANIM POWIEDZĄ „TAK”
Urząd stanu cywilnego?
Myślałam, że mam ci pomóc uciec,
upozorować własną śmierć czy coś równie ciekawego.
Prosiłam, żebyś nie pytała.
Nie poprosiłaś.
Jest sobota. Zamknięte.
Mam klucz.
Skąd masz klucz, do cholery?
Nie wierzę, że to robimy.
Proszę.
Chcesz iść siedzieć za włamanie?
Możesz po prostu go zostawić.
Po prostu odejść.
Jak mówiłam,
umrę, jeśli Nicky nie jest moją bratnią duszą,
a już nie jestem tego pewna.
Pomyślałam sobie więc,
że skoro sto lat temu klątwa dotknęła moją prapraprababkę,
moi przodkowie by poumierali,
ale tak się nie stało, bo ja żyję,
co oznacza, że niektórzy przeżyli.
Poślubili swoje bratnie dusze
albo, nie wiem, wymyślili coś innego.
Dobra, czyli…
Chcę się dowiedzieć, co zrobili.
Jeśli znajdę coś o moich dziadkach,
prześledzę drogę tej klątwy i…
Znalazłam klucz.
To i tak jest włamanie.
Portia nas zabije, jeśli spóźnimy się na wieczór panieński.
- Zdradzić ci motyw przewodni? - Nie.
Powinna odwołać striptizera.
Powiedz, że żartujesz.
Żartuję.
W życiu by go nie odwołała.
Ja pierdolę.
Najpierw znajdźmy akt ślubu moich rodziców.
Sądowe. Zgony. Urodzenia.
Śluby.
Alexandra Harkin i Jay Holman.
Pobrali się 13 stycznia 1997 roku. Tu jest 2013…
Tu są dziesiątki tysięcy dokumentów.
To mi pomóż, jeśli chcesz zdążyć na striptiz.
Ona nas zamorduje.
Powiedz jej, że robimy sobie paznokcie.
Dobra.
Rachel?
Cześć, tato.
Co robisz?
Łapię lisy.
Tu chyba żadnego nie ma.
Dobrze, że twoje poczucie humoru nie uciekło z narzeczoną.
Wyjechała?
- Wiesz, dokąd pojechała? - Nie.
Wzięła niewiele rzeczy, więc chyba planuje wrócić.
Świetnie. Dzięki.
Bardzo pocieszające.
Ciekawe było to jej przemówienie.
Nie chcę o tym rozmawiać.
Nawaliłem i próbuję to naprawić.
Przynajmniej jest z Nellie. Ona jej przemówi do rozsądku.
Myślisz, że moja była przekona moją narzeczoną,
że nie jestem kłamliwym gnojem?
Może jest ktoś o 5% lepszy dla mnie
i ktoś o 5% lepszy dla niego?
Skąd mamy to wiedzieć?
Ja się przynajmniej dowiem, jeśli umrę przy ołtarzu.
Za bardzo to komplikujesz.
To uprość, proszę.
Po prostu to wszystko jest subiektywne.
Nie ma znaków od losu.
Wobec każdego wydarzenia
to ty decydujesz, co jest ważne, a co nie
i co to oznacza.
Nikt ci nie obieca, że to małżeństwo wypali.
No proszę cię.
Ubieraj się. Chodźmy zastawić te pułapki.
Mam iść z tobą?
Pewnie! Kiedyś to uwielbiałeś.
Dużo powiedziane.
Dobrze jest wyjść w naturę.
Mnie to zawsze pomaga, gdy mam kłopoty.
Widzisz, tato, dzisiaj, gdy się zrani bliską osobę,
nie znika się na polowanie, tylko o tym rozmawia.
Osoba, do której dzwonisz, jest niedostępna.
Widzisz, synu, przez lata w małżeństwie nauczyłem się,
że nie porozmawiasz, jeśli ona nie odbierze.
Zbieraj się.
- Pora na wieczór kawalerski. - Ty też idziesz.
Patrzcie tylko!
Cunninghamowie znowu razem.
- Wybacz, tato, nie pójdę z nim. - No weź.
Co ty wczoraj odjebałeś? Zniszczyłeś mi ślub.
Przesadzasz. Chciałem jej pomóc.
Budząc w niej wątpliwości na dwa dni przed ślubem?
- Bardzo pomocne. - Nic nie wzbudziłem.
Daj spokój.
Chciałem, żeby sama mogła ocenić, czy jesteś jej bratnią duszą.
Nikt cię o to nie prosił.
To kwestia życia i śmierci.
Tato, to nie jest dobry moment.
Kiedyś to lubiliście.
Zmuszałeś nas, żebyśmy razem spędzali czas w lesie,
a my byliśmy nieszczęśliwi i zziębnięci.
Musimy ogarnąć coś ważnego.
Wiesz, co jest ważne?
Że to jest koniec tego, co znamy.
Gdy wasza matka odejdzie, wszystko się zmieni.
Żyjemy według jej zasad. To ona na trzyma nas razem.
Wkrótce trzeba będzie zdecydować,
czy się rozchodzimy,
czy szukamy nowych powodów, by być razem.
Ale jesteście już dorośli.
Nie podejmę tej decyzji za was.
Ogarnijcie się jakoś.
Mam coś. Kathy Harkin.
Kathy Harkin, Mark Ellis.
Pobrali się 22 sierpnia 1997 roku.
Co to za ludzie?
Nie wiem. Pewnie jacyś krewni.
Czekaj.
To dziwne.
Czemu inni członkowie mojej rodziny mieliby brać ślub tutaj?
Może twoja rodzina też pochodzi z tych okolic.
Albo
to miejsce jest jak pułapka, która nas wabi, żeby nas zabić.
Albo to zbieg okoliczności.
Dobra, znalazłam akt zgonu.
Akt zgonu Kathy Harkin.
Zaraz. 22 sierpnia.
AKT ZGONU KATHY AUDREY HARKIN
DATA I GODZINA ŚMIERCI 22.08.1997, 12.03
Boże.
Co to znaczy?
Zmarła w dniu swojego ślubu.
To nie jest przypadek.
Dobra.
Szukajmy też aktów urodzenia i zgonu.
Może będzie więcej.
Może stworzymy z nich drzewo genealogiczne.
Dobra.
Tu są twoi rodzice.
A tu jest kolejny zgon, Roger Harkin, 9 października 1941.
Przed chwilą widziałam Rogera Harkina.
Roger Harkin.
Przyczyna śmierci…
Krwotok. Jak u mojej mamy.
Wziął ślub 9 października.
Zmarł 9 października 1941 roku.
Tato, on…
Nie piję od dziesięciu lat.
No tak.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Muszę się odlać. Obserwujcie.
Mogłeś mi powiedzieć o mamie.
Już dawno.
Chciałem.
Ale wiesz, że mama chce cię chronić.
I tak mogłeś mi powiedzieć.
Ty na bank byś się jej sprzeciwił.
Wkurza mnie, że traktujecie mnie jak dziecko.
Kumam.
Ryje mi to łeb.
Przyznaj, że czasem nie jest ci łatwo akceptować różne rzeczy.
Nie radzisz sobie z niedoskonałością. Wszystko robisz na wyrost.
Dobra.
Poddajesz się, gdy coś nie wyjdzie ci na dobre.
Znam cię całe życie.
Zawsze musisz mieć idealną historię
o tym, jak poznałeś swoją idealną narzeczoną.
Jakbyś ty nie koloryzował.
- Najpierw była moją kumpelą. - Naszą. Nie będę się o to kłócić.
- Ty zacząłeś. - Ty zacząłeś!
Problem w tym, że wszystko odnosisz do siebie.
Nie poślubiłem twojej byłej,
tylko kobietę, którą kocham od 21. roku życia.
Nie kochałeś jej wtedy. Mówisz tak, żeby wyszło na to…
- To było ewidentne. - …że ci ją odbiłem.
- Byłeś dla niej wredny. - Bo byłem zakochany.
Nie byłem na waszym ślubie, bo pomagałem komuś,
kto tego potrzebował.
I dlatego, że to dobra historia.
Nieprawda, kurwa.
Prawda. Wolisz historie niż ludzi.
Mogłeś wziąć jej numer
i polecieć na mój ślub.
Ale nie, ty musiałeś zrobić wielki, wymuszony, romantyczny gest.
Spierdalaj. Nie było cię tam. To było słuszne.
Nie będę z tobą o tym gadać. Siedzimy w ciszy.
To nie twoja wina.
To wina rodziców.
To oni wpoili ci te bzdury o doskonałości,
o idealnym związku,
o bratnich duszach.
Tak wiele ukrywali przed naszą trójką.
Ale głównie przed tobą.
Po prostu uważaj. Nie chcę, żebyś jak zwykle wszystko spieprzył.
Ty wczoraj wszystko spieprzyłeś.
Nie mogłem tego przed nią zatajać.
Budowała wszystko na kłamstwie.
Wiem. Naprawiam to.
Przekonaj ją, że jesteś tym jedynym.
Tylko wtedy przeżyje.
Jezu, wiem. Mówiłem, że nie chcę już gadać.
- I nie chcę twoich związkowych rad. - Mieliśmy nie gadać.
Uprawiacie z Nellie jakąś przepychankę.
Przynajmniej jesteśmy szczerzy.
Brutalnie szczerzy.
Lepiej chronić się nawzajem.
Boże, właśnie o tym mówię. Właśnie to zrobili nam rodzice.
Nie rób tego jej. Bądź szczery.
Mamy świetny związek. Nie muszę się przed tobą tłumaczyć.
To czemu to robisz?
Przepychanka.
Spierdalaj.
O kurde, jest lis.
Wołaj tatę.
Co miałem krzyczeć? Hop-hop?
- Łup-łup. - Łup-łup!
Hop-hop, głupole.
No tak.
Mamy go.
W twojej pułapce, Nicky.
Rozpraw się z nim.
Bezpiecznik włączony. Odblokuj na dole.
- Dasz radę. - Dobra.
No i chuj.
Ja pierdolę.
Mam twój.
Twój akt urodzenia.
Dzięki.
Wygląda na to,
że klątwa objęła moją rodzinę przez Marianne i Thomasa Harkinów.
Mieli trójkę dzieci.
Dwoje miało nieślubne dzieci,
jedno wzięło ślub.
Carrie Harkin wyszła za mąż 27 kwietnia 1870 roku
i zmarła 27 kwietnia 1870 roku z powodu krwotoku.
Virginia Harkin wyszła za mąż 1 listopada 1947 roku
i zmarła 1 listopada 1947 roku z powodu krwotoku.
Klątwa się szerzy, gdy nie weźmiesz ślubu.
Tylko jeśli przyjęło się oświadczyny. Inaczej nie ma na kogo przejść.
Podejrzewam, że ci wszyscy ludzie wiedzieli o klątwie
i postanowili nie zawierać małżeństwa.
Jak moja babcia Audrey.
Urodziła moją mamę bez ślubu.
Wiedziała, że nie może się zaręczyć.
Ale jej siostra Lori
wyszła za mąż 10 lutego i tego samego dnia zmarła.
I tak samo było z…
Kathy, Rogerem,
Virginią i Carrie.
Śmierć, śmierć, śmierć.
Wszyscy, kurwa, zmarli w dniu ślubu.
I to wszystko prowadzi do mnie.
Jutro.
Coś mi tu nie gra.
Wszędzie jest ten sam podpis świadka.
To niemożliwe.
- To wszystko jest niemożliwe, a jednak… - Nie.
Facet musiałby mieć co najmniej 200 lat.
Tak.
To on przekazał klątwę mojej rodzinie,
bo nie poślubił narzeczonej,
i teraz za karę musi być świadkiem na tych przeklętych ślubach.
Skąd to wiesz?
Bo mi powiedział.
- Ten dwustuletni facet ci to powiedział? - Tak.
Tak.
Teraz mi wierzysz?
Wierzysz mi?
Ja pierdolę.
Tato, darujmy już sobie. Nie znajdziemy go.
- Ma tylko trzy nogi. - Zaraz się ściemni.
- Ciszej. Wystraszycie go. - Wystraszymy?
Odgryzł sobie nogę, już jest przerażony.
Będzie biegł, aż serce mu padnie.
Jaki jest plan?
Mamy go szukać całą noc, żeby pomóc naturze?
A co, wolisz dać mu powoli wykrwawić się na śmierć?
Może po prostu zwiejesz?
Jebać to, wybacz, Nicky. Wracasz do domu i zapominasz o tym.
Wtedy klątwa przeniesie się na niego.
I co by to znaczyło? On by miał tę klątwę?
To by znaczyło,
że to gówno gnębiłoby jego i jego przyszłe dzieci
do końca życia, więc…
Ale…
nie wykluczasz tego.
- Nie zasługuje na to. - Ty też nie.
Ale ja już to mam.
Chyba po prostu muszę wziąć z nim ten ślub.
Albo przeżyję, albo nie i tyle.
I tyle.
Jak to możliwe, że tyle jarasz i nie schizujesz?
Schizuję.
Jeszcze tak dla pewności, naprawdę wierzysz temu nieśmiertelnemu?
Wszystko, co mówił, się zgadza.
Cholera.
Cholera!
Ten drań może być wszędzie.
- Cholera! - To co?
Rozdzielamy się.
Świetnie. Sprawdzę, czy nie ma go w domu.
Powodzenia. Nicky?
Nie?
Dobra.
Przyjdź do mnie później i opowiedz,
jak znalazłeś lisa i przyszyłeś mu łapę,
a on spojrzał ci w oczy i powiedział:
„Nicky, dziękuję, że uratowałeś mi życie. Jesteś moim bohaterem”.
Tato.
Uwielbiam te nasze wyprawy. Nie mieliśmy czasu pogadać,
więc dam wam niusa. Rozwodzimy się z Nellie.
- Co? - Tak.
- Jules. - Podpisaliście papiery?
Jeszcze nie.
Na Boga, tylko nie mów o tym matce.
Broń Boże, żebym miał być szczery.
Miłego wieczoru.
Modlę się o wasze zwycięstwo.
Dobra, czekaj.
Arlene Harkin.
Urodzona w 1900 roku.
Wzięła ślub w 1922 roku.
Nie mamy daty jej śmierci.
Na bank już nie żyje, jak wszyscy.
Śmierć, śmierć, śmierć.
Ta plama na suficie wygląda jak paluch.
Jak się zmruży oczy.
Patrz.
Zmarła w 1979 roku, czyli była mężatką przez 57 lat.
Co?
Jak to?
Czekaj.
Jak ona to zrobiła?
Nie wiem, ale jest nadzieja.
Musimy z nią pogadać.
Tak, ale ona nie żyje.
Musimy z nią pogadać.
Ona nie żyje.
Musimy z nią pogadać.
PRZYSZŁA PANNA MŁODA
OSTATNIA NOC WOLNOŚCI
Dobra.
JESTEM ZŁA! ZAŁÓŻCIE TO
Przebierz się.
Pójdę po Portię i spotkamy się w salonie.
Bądź miła, bo nam nie pomoże.
Ja pierdolę, Portia!
- Spóźniłaś się, pizdo. - Przepraszam…
Co wy robiłyście? Przelizałyście wszystkie manikiurzystki?
Piękne. Ślepe dziecko, które je robiło, zasłużyło na napiwek.
Przepraszam…
Rachel, możesz być ze mną szczera.
Masz mnóstwo złej energii.
Chyba wiesz, ile znaczy ten ślub
dla mojego brata, mamy i całej rodziny.
Wiesz to?
Nellie mi powiedziała, że te twoje brednie to prawda.
Mam gdzieś, czy ciąży na tobie klątwa.
Najważniejsze, że mój brat cię kocha,
więc nie dam ci go zostawić.
Mnie ktoś rzucił przy ołtarzu,
więc wyszłam za obcego typa w Vegas. Nie mów rodzicom.
Nie pozwolę, żeby to spotkało Nicky’ego.
Złamiesz mojemu bratu serce i zawiedziesz moją mamę?
To dobrze.
Umrzesz, jeśli zagrasz w jedną zwykłą grę na wieczorze panieńskim,
zanim znowu wszystko zepsujesz,
bo musisz być jakąś koszmarną gotką?
Umrzesz?
Rachel.
Mówię bardzo poważnie. Masz szczęście, że mnie masz.
Umiem przywoływać zmarłych.
Oczyszczam to miejsce i odpędzam złe duchy.
Nie chcemy tu…
żadnego zła.
Spotykamy się w ostatni wieczór wolności Rachel,
aby połączyć się z…
Z kim?
- Z moją cioteczną babką. - Tak.
Po porady małżeńskie z zaświatów.
Zapal tę świecę lewą ręką, która łączy cię ze światłem.
Tak. A jednocześnie…
Dobra. I jednocześnie prawą ręką
dotknij rzeczy należącej do zmarłej.
Prawa ręka ku ciemności.
Tak ustanowisz połączenie i będziesz mogła zadawać pytania.
Arlene Harkin.
Proszę cię o radę dzień przed moim ślubem.
Muszę się dowiedzieć, skąd wiedziałaś, że twój mąż David to ten jedyny.
Ręce do środka.
Może zapytaj inaczej.
- Jak to inaczej? - Rachel.
Dobra. Arlene, jeśli tam jesteś,
powiedz mi, jak przeżyłaś.
Może zacznij od czegoś lżejszego.
To się poruszyło!
- Robiłaś to już? - Nigdy nie działało!
- Ja pierniczę. - Co teraz?
Pogadaj z nią.
Dobra. Arlene…
Arlene.
W jaki sposób przeżyłaś dzień swojego ślubu?
Spytaj ponownie.
Arlene. Skąd wiedziałaś, że David jest twoją bratnią duszą?
O Boże.
O Boże!
Jezu! Coś mnie uderzyło! Naprawdę!
- Jest źle? - O kurwa.
Nie, no co ty.
Nic się nie stało.
- Dobra. - Zagoi się.
Masz wymówkę, żeby zrobić sobie nos.
Nellie! Będę miała bliznę na twarzy?
- Może. - Kurwa!
Nell.
ŻYWE MARTWE
O cholera!
Przepraszam, tato.
Tato?
Tato.
Muszę wziąć odpowiedzialność za wczoraj.
Nie. Wczoraj…
To była moja wina.
Posłuchaj.
Czasem można zachować coś w tajemnicy,
aby chronić ukochane osoby.
Ale twój brat ma rację.
Słyszałeś, jak o tym rozmawialiśmy.
To prawda.
Wasza matka zawsze chciała was chronić przed brutalną rzeczywistością.
Teraz widzę, czym to poskutkowało.
Nie powinniśmy byli sprzedawać wam tej idealnej bajki,
która buduje wobec małżeństwa wysokie oczekiwania.
Więc…
Twoja matka to dobra kobieta.
Jest miłością mojego życia i bardzo was kocha.
Wiem o tym.
Ale nasz związek nie jest taki, jak myślisz, Nicky.
Obiecałem mamie, że ci tego nie powiem, ale teraz widzę, że muszę.
Arlene, wróć.
Arlene.
Co oznacza „żywe, martwe”?
Co to znaczy?
Proszę,
powiedz.
Jezus Maria.
- Nadal próbujesz? - Przepraszam.
Jak Portia?
Nic jej nie jest.
Martwi się siniakami, ale dałam jej klonazepam i poszła spać.
Przyniosłaś to tu?
Pewnie Portia to tu zostawiła.
Okropne to jest. Spróbuję…
Ostatni raz.
Jesteś tu?
Nie wiem już, co mam robić.
Nie wiem, co mam robić.
Coś…
Coś tam się wydarzyło i…
Musisz mi pomóc.
Ja…
sama już nie wiem, czy…
jesteśmy bratnimi duszami,
bo zazwyczaj potrafimy przewidzieć swoje potrzeby,
czy…
nie jesteśmy bratnimi duszami, bo…
on mnie okłamał na tym lotnisku.
Okłamał mnie, do cholery.
A do tego…
Mój tata.
Zaprosił mojego ojca.
Kurwa, czy on…
czy on mnie w ogóle zna?
Musisz uwierzyć, że jest twoją bratnią duszą, tak?
Tak.
Co by cię do tego przekonało?
Nie wiem.
W tym problem.
W takim razie uważam, że musisz po prostu zdecydować,
czy jest twoją bratnią duszą, czy nie, i przyjąć tego konsekwencje.
Każda decyzja prowadzi…
do śmierci.
Na twoim miejscu zaufałabym tej części siebie,
która kocha go od trzech lat i zgodziła się za niego wyjść,
a nie tej, która przed chwilą dowiedziała się o klątwie.
Musiałaś czuć się z nim dobrze, gdy się na to zgodziłaś.
Prawda?
Chyba tak.
No właśnie.
Ta cała klątwa
zakrzywiła ci postrzeganie. To wszystko jest pojebane.
Zaczęłaś we wszystko wątpić.
Jeśli chcesz przestać wątpić,
musisz podjąć decyzję i zobaczyć.
Po prostu…
pierdol tę klątwę i wróć do rzeczywistości.
Jutro bierzesz ślub.
Dziś masz wieczór panieński.
Jutro wstaniesz i zdecydujesz. Zdrówko.
Tylko tyle?
Zdrowie.
Patrz w oczy.
Patrzyłam. To ty odwróciłaś wzrok.
To twoja ostatnia noc wolności.
Spędź ją tak, jak chcesz.
Tylko w granicach rozsądku. Nie możemy,
nie wiem…
skoczyć ze spadochronem.
Wiesz, że bym tego nie zrobiła. Co jeśli się nie otworzy?
Dziękuję.
Rozwodzimy się z Julesem.
Co?
Tak.
Przynajmniej planujemy. Na razie nic jeszcze nie podpisał.
Nie mów nikomu.
Co?
Mamo?
Mamo.
Cześć, skarbie. Chodź.
Chodź tu.
Musisz mi powiedzieć, czy to prawda.
Zdradzałaś tatę, gdy byłem mały?
Czy tam zanim się urodziłem?
Nie.
Nie, skarbie.
To nie było…
To nie było tak.
Z kim?
To nie było tak,
jak to zwykle bywa.
Poznałam tatę i Beau w tym samym czasie. Kochałam ich obu.
Wybrałam tatę i nie żałuję tego.
A potem co? Nie dotrzymałaś słowa?
Beau też kochałam.
W dupie mam Beau! Czemu mi nie powiedziałaś?
Bo to w ogóle nie jest twoja sprawa.
Przez ciebie uwierzyłem, że można przez 30 lat małżeństwa
być oddanym jednej osobie.
Czy to nie wspaniałe, że mogłeś w to uwierzyć?
Nie, skoro to kłamstwo.
To prawda. To niczego nie zmienia.
To zmienia wszystko, w co…
Co jeszcze przede mną ukrywasz?
Nie pozwolę ci zabrać tego do grobu.
Nie chcę, żebyś mnie chroniła.
Powiedz mi o wszystkim, przed czym mnie niby chroniłaś.
Mamo.
Mamo?
Mamo.
- O kurwa! - Co jest?
- Wezwałaś mnie, prawda? - Puść!
- Co ty odpierdalasz?
Ja pierdolę!
- Coś żywego, coś martwego. - Portia, przestań.
Coś skradzionego.
Coś czerwonego.
TU ZDARZY SIĘ COŚ STRASZNEGO
Coś ty mi zrobiła?
Napisy: Zofia Sław