ONE HOUR BAGO IKASAL
Oo. Hydrated ba siya?
Ititigil ko lang 'yong pampatulog pero tuloy pa rin 'yong fluids.
Kelan ba siya magigising?
Sana malapit na.
Paanong malapit na?
Pinatulog ko siya kanina. Stable na siya ngayon.
Ewan ko kung ano'ng lagay niya sa kasal.
Tara sa ospital.
Sabi niya, ayaw na niyang ma-ospital. Ayaw niyang mangyari 'to.
Sabi mo magigising siya, magiging okay na siya para sa kasal. Ano…
-Alam ko. -Sobra ba 'yong binigay mo?
Di, di ko 'to kasalanan. Kaninang umaga pa siya nagsi-seizure.
-Tama na, mga anak. -I-cancel na lang.
-Ika-cancel ang ano? -'Yong kasal.
Isang oras na lang.
Final wish niya na makitang ikasal si Nicky.
Di niya makikita kung ganito siya.
-Baka gumaling siya. -Di sapat ang "baka."
-Isandaang tao ang darating. -Wala akong pakialam.
-Ika-cancel na natin. -Di ikaw ang magdedesisyon.
Hindi natin ika-cancel ang kasal.
Bakit tayo nag-aaway? Wag naman sa harap ng nanay n'yo.
Wala siyang malay.
Ramdam pa rin niya 'yong energy.
Di natin ika-cancel, okay?
Bakit ba kayo sobrang concerned? E, ikaw?
Si Mom ba o siya?
-Portia! -Portia.
Magkalayo kayo. Di nga kayo nagtitinginan, e.
Malas kasi pag nagkita kami sa araw ng kasal.
Para sa mga iresponsableng tao lang ang malas.
Walang malas, maling desisyon lang. Isa 'to sa mga 'yon.
Portia, seryoso. Ano—
Hindi, seryoso nga.
Pinatawag niya 'yong demonyo para malaman kung soulmate ka niya.
-Di 'yon 'yong nangyari. -Paano ko 'to nakuha?
Di gawa ng demonyo 'yan.
May kung sinong patay na babae, sinira niya 'yong mukha ko.
-Tinawag mo siya. -Hindi. Di pa 'to nangyari dati.
Ano bang nangyari sa bachelorette party?
Bakit "shh"?
Paggising ko, nando'n na ako sa sahig niya, di ko alam kung bakit.
Tapos ang weird niya at nag-seizure na si Mom.
-Di 'to kasalanan ni Rachel. Ako 'yon. -'Yong brain tumor 'yon.
Masama siya at may tinatago siya.
-Teka. -Di siya masama.
Nililigtas ko lang ang pamilyang 'to.
Kumalma ka muna…
Kalma ako. Nagpatawag siya ng demonyo.
Portia, ano bang sinasabi mo?
Hindi demonyo 'yon. Great-great-aunt ko 'yon.
At wala akong… itinatago.
Sinabi ko na sa inyo lahat ng nangyayari.
Marami tayong pinagdaanan this week.
Kahit ano'ng mangyari,
magkakaroon tayo ng magandang kasal, tulungan sana ako ng Diyos.
Ikakasal kami ngayon.
Mahal ko siya at mahal ko kayong lahat,
at naiintindihan kong sobrang mahalaga 'to sa nanay n'yo, pero kasal namin 'to,
di ako papayag na sirain n'yo 'to.
Kahit ano'ng mangyari, maglalakad ako sa aisle papunta sa kanya.
Magigising siya sa dream wedding nila ni Nicky
at pangarap n'yong lahat, okay? Itutuloy natin 'to.
Hindi.
Hindi, ika-cancel na natin. Di ba, Daddy?
-Hindi puwede. Hindi. Ano… -Hindi. Di puwede.
-Wala kang ika-cancel. -Portia. Hindi ikaw ang magdedesisyon.
Matutuloy 'yon, Portia. Lagyan mo ng yelo 'yan.
Lumayo ka sa 'kin.
-Magkakapeklat 'yan. -Ikaw ang peklat, Jules.
Tama na 'yan, please.
Lumabas kayong lahat.
Nakakaistorbo kayo sa asawa ko.
Sorry, Daddy. Tumutulong lang ako.
Salamat.
-Oo. -Okay lang.
Sorry, Dad.
-Sabihin mo sa kanya. -Anak, halika.
Halika.
Okay. Halika.
May plano na ako.
Okay, ano'ng plano?
Mahabang paliwanagan, e. Siguro samahan mo na lang si Nicky, maging best man ka,
sasabihan ka namin pag kailangan ka na.
Pero kailangan kong malaman kung ano 'yong plano. Uy, Nell!
Tumahimik ka! Sundin mo na lang siya.
-Teka, ano'ng plano? -Nakita ko 'yong libro ni Portia.
'Yong sinasabi ni Portia no'ng sinapian siya.
Something living, something dead, something stolen, something red.
Ritwal 'yon, kailangan nating gawin tapos magiging okay na lahat.
Version 'yon ng "something old, new,
borrowed, blue."
'Yong something living, galing sa groom. Halika.
'Yong something dead, galing sa bride, something stolen, galing sa biyenan,
at 'yong something red, galing sa kaaway.
Sabi, mas okay kung dugo, kaya kukuha tayo ng dugo, pagsasamahin,
tapos iinumin ko bago maglakad sa aisle.
Tapos kung hindi pa kami soulmates,
magiging soulmates kami pag ininom ko 'yon.
Ano sa tingin mo?
Baliw ka na ba?
Ang semilya ng groom…
-Babawasan mo ang buto mo? -Ewan ko.
Buhok ng biyenan at… dugo? Oh my God.
INUMIN BAGO MAGSABI NG VOW
-Tapos iinumin mo lahat 'to? -Siguro.
Diyos ko naman, Rachel. Ano…
Hindi dapat gan'yan ang reaction mo.
Buto galing sa bride? Gusto mo bang mawalan ng buto?
Hindi, ayoko.
Naalala mong sinabi kong mag-stay ka sa totoong realidad?
Oo, bago sinapian si Portia ng patay kong great aunt.
Oo, wala na sa usapan 'yong totoong realidad.
-May malaking side effect 'to, a. -Alam ko.
Gagawin ka nitong soulmate niya. Paano ka nito babaguhin?
Ewan ko.
'Tang ina, sobrang baliw no'n.
Worst-case, di gumana 'to, pero sinubukan ko.
Hindi, worst-case scenario, magiging sunod-sunurang asawa ka.
A, sige, okay.
Iniisip ko na 'yon, okay lang
kasi mabuting tao naman si Nicky, di ba?
Wala kang makikita na mas mabuting tao kay Nicky, pero di naman ako mabuting tao.
Medyo masama akong tao, pag iniisip ko,
alam ko naman na 'yon at chance ko na 'to para ayusin 'yon.
Di 'yan totoo, 'no? Di ka masamang tao. Napakabuti mong tao.
Hindi. Heto, isa lang 'to sa maraming halimbawa, okay?
'Yong nangyari kagabi. Ginagawa 'yon ng medyo masamang tao.
'Yon ang point ng bachelor party.
'Yong ang point kaya naimbento 'yon dati.
Wala na tayo sa panahon dati.
Ginagawa 'yon lagi ng mga lalaki.
Oo, pero di ginawa ni Nicky 'yon kasi napakabait ni Nicky.
Magiging mabait din 'yong soulmate niya, at na-realize ko na
baka pabor pa sa 'kin 'to, okay?
Pag gumana nga 'yong ritwal,
e, di para na rin akong nagpa-lobotomy, nakabuti pa sa 'kin.
Di mo kailangan ng lobotomy.
Okay, kung gano'n, ayokong mamatay.
Puwede kang mamatay. Puwede rin namang hindi.
Gusto kong siguraduhing di ako mamamatay, okay?
Gagawin ko 'yong ritwal!
Di mo alam 'yong mga consequence.
Alam ko kung ano'ng mga consequence, okay?
Gagawin ko at mabubuhay ako, o di ko gagawin tapos baka mamatay ako.
Oo, pero mabubuhay ka na di mo na kilala ang sarili mo.
Oo, pero buhay na version naman ako.
Akala ko ba kailangan mo lang maniwalang soulmate mo siya?
Ayokong mamatay gaya ng nanay ko.
Okay, so…
kailangan kong subukan 'to.
Kaya gagawin ko 'yon,
tutulungan mo man ako o hindi,
gagawin ko 'yon.
Hindi mauuwi sa trahedya ang kasal na 'to.
Sa ganitong paraan ako makakasigurado.
'Yan lang ba ang paraan para mabuhay?
Shit!
Oh my God, alas dose ang kasal.
Alas dose ang kasal, 11:08 na, at 4:44 lulubog ang araw.
Okay, magsisimula ako sa something stolen galing kay Victoria
tapos something red galing kay Portia siguro
kasi galit na galit siya sa 'kin.
Ay, puwedeng pakisabi kay Jules 'yong plano, ha?
Tutulong siya sa something dead,
tapos babalik ako saka ko pupuntahan si Nicky.
Puwede mo bang gawin 'yon? Please?
Gusto kong sabihin na ika-cancel ko na 'yong kasal.
-Di ka rin naman nag-ready. -Teka! Portia!
-Teka! -Ayaw mo naman magpakasal no'ng nakaraan.
Maraming nagbago sa apat na araw.
Gaya ng pagdala mo ng kababalaghan dito sa bahay?
Dapat ikasal ako, nag-e-effort ako para di maapektuhan ang pamilya mo.
Ayoko nang marinig ang narcissistic curse na 'to.
Sobrang papansin, nakakasira ng good vibes.
Ano'ng good vibes?
Pinipigilan mo 'yong final wish ng nanay ko.
Ikaw 'yong pumipigil sa final wish ng nanay mo kung di matutuloy ang kasal.
Mukhang late na para d'yan.
Wala namang problema kung paalisin ko silang lahat.
Sige.
Sige na.
Wala ka na namang paki.
Di sa wala akong paki. Wala lang akong oras para makipagtalo.
Bakit wala kang oras?
Kasi, 45 minutes na lang kasal ko na, at kailangan kong…
Di ka naniniwala do'n, di ba?
Oo! Karapatan ko 'yon!
Salamat. Ganda no'n.
Kumalma ka. Dumarating na ang mga bisita. Ano'ng problema?
Di ka nakikinig.
Di ko hahayaan na gawin mong satanic party 'tong kasal.
Grabe, naisip mo pa 'yon?
Pagkatapos akong masampal
dahil sa koneksiyon mo sa impiyerno.
Pauuwiin ko na sila.
Okay. Di na mahalaga 'yon. Okay? Di ko kailangan ng 100 tao, Portia.
Pauwiin mo na sila. Si Nicky lang ang kailangan ko, 'yong mga ring,
'yong witness at ikakasal pa rin ako.
Okay?
Maibibigay mo pa rin sa nanay mo ang gusto niya,
'yong magandang kasal.
Sige na.
May mga dumadating pa, o. Alisin ko na 'yan?
Bakit?
Kasi puro dugo at kadiri.
Saan mo gagamitin 'yong dugo ko, Rachel?
Di ko kailangan ng dugo mo. Tinutulungan lang kita.
Ayaw!
Fuck!
Saan ba dapat mangyayari 'yong first looks?
Do'n ka sa kabila kung nasaan 'yong mga guest.
Ikaw 'yong bride, di ba?
-Rachel. -Hindi?
-Oo, pero mamaya pa. -May sasabihin ako.
-May ginagawa ako. -May nangyari kasi.
-Si Lola ba? -Di ko alam kung paano nangyari.
Nilagay ko sa box tapos nilapag ko lang saglit.
-Ano'ng di mo mahanap? -Di ko mahanap.
'Yong mga ring.
Fuck! Okay.
Alam mo ba kung nasaan 'yon? Saan mo ba huling nakita?
-Ewan ko! -Di mo alam?
Nasa box 'yon tapos nilapag ko lang.
-Isipin mo kung saan mo huling nakita. -Congrats!
Hi! Salamat. Nakita mo ba talaga 'yon?
-Hi, Rachel! -Hi! Sandali lang. Babalik ako.
Rachel! Cheers, sweetheart.
-Okay. Hanapin mo do'n sa kaliwa. -Okay.
Tingnan mo ro'n at isipin mo kung saan mo huling nakita, Jude. Ha?
Wala akong oras para dito. Okay. Ano bang kulay no'ng box?
Silver yata.
Silver…
May hinahanap ka ba?
Jude, tingnan mo sa sala, ha?
Relax lang. Mag-enjoy ka. Baka ito na ang huling araw mo.
Kinuha mo ba 'yong mga ring?
Totoo nga ang sabi. Walang nakakatakas sa tatlong ring ng kasal.
Oh my God. Jude!
-'Yong engagement ring… -Alis na!
…'yong wedding ring,
at 'yong suffering.
Kinuha mo ba 'yong mga ring namin?
Kinukuha ko lang 'yong mga kayamanan ko pag tapos na ang sakuna.
Ito… sa nanay mo 'to.
Tapos suot ko ang kurbata ng tatay mo.
Hiniram ko lang
para suwertehin ako.
Wala kang makukuhang kayamanan ngayon, gago ka.
Dahil hindi kita hahayaang manalo. Mabubuhay ako.
Di ko na ipapasa 'tong kalokohan na 'to.
Matatapos na 'to sa 'kin ngayong gabi.
Tingnan na lang natin.
Lulubog ang araw ng 4:44.
Oo, alam ko. Marami pa akong oras. Cheers.
Sinabi ko na sa 'yo!
Nasasaktan pa rin ako!
-Rachel, hi. -Hi!
-Ganda ng damit mo, a. -Congratulations, Rachel. Kumusta?
Mabuti naman. Sorry, kailangan ko nang— magbihis.
Para saan 'yong apat na taon mo sa med school? Parang joke 'to, a.
Akala ko mission mong iligtas siya?
Ang drama naman ng pagkakasabi mo.
Kung ayaw mo, ako na lang ang gagawa, at di maganda 'yon,
pero wala kang paki, bahala na.
Gagawin mo?
Oo, bakit hindi?
Wala kang alam do'n. Papalpak ka lang.
A, gano'n ba? Tingnan natin.
Hindi, ako na.
Rachel! Totoo bang isusuot mo 'yong dress?
Ayaw ipasuot ng nanay niya.
-Okay lang. Ayoko rin naman. -Sorry.
Mas modern 'yong pinili ko.
Uy, sobrang nakakatakot 'yong kagabi.
-Oo? -May nakausap kaming multo.
Nasaan si Portia? Mukha ba siyang nabugbog?
Oo, sorry, ano lang—
Hello?
Ano'ng ginagawa mo?
Sorry. Gusto ko lang— Ano…
Gusto ko lang siyang tingnan at siguraduhing okay siya.
Okay?
Sorry.
Sorry, pero di ko yata…
di ako papayag na gawin mo 'yan.
Di ako papayag.
Sabi ni Jules, may chance pa raw na magising siya sa tamang oras.
Kailangan lang nating—
Sobrang bihirang klase ng tao ang asawa ko.
Mainitin ang ulo pero kumakalma rin agad.
At pag nangyayari 'to, parang nababawasan
nang konti ang lakas niya. So…
pagkatapos ng lahat ng 'to…
pagod na siya.
Nangako ako sa kanya na di ko siya hahayaang mawala lang.
Nabuhay siya nang may dignidad at mamamatay din siyang gano'n.
Di ka ba makakapaghintay…
ng 40 minutes?
Para malaman kung magigising siya?
Ganito, huling wish niya 'tong kasal na 'to, e…
Kung sakali man, ano…
gawin mo na lang para kay Nicky.
Kailangan nang mag-mature ni Nicky.
Bata pa kayo,
at baka di n'yo maintindihan 'yong napag-usapan namin,
kaya sasabihin ko na nang diretso.
Mas pipiliin niyang mamatay… sa kung sino siya ngayon
kaysa di niya makilala 'yong sarili niya na parang ibang tao.
Iwanan mo muna kaming mag-asawa.
Jules? Nellie?
Oo, ready na kami.
Kailangan ba talaga buto?
Oo.
'Yong hindi masyadong halata.
Di mo kailangang gawin 'to.
Wag mo siyang pigilan.
Sa pagtanggal ng buto niya ten minutes bago siya ikasal?
-Hindi… -Di naman lahat ng buto ko.
Please. Okay, gusto kong mabuhay. Gusto kong maging masaya si Nicky.
Gusto kong matapos na 'to. Putulan mo na lang ako ng kung ano.
Ngipin kaya?
Wag. Masisira 'yong mukha niya.
E, ano?
Kasal niya 'to. Ayaw niya nang magang mukha.
Sorry, akala ko kailangan natin siyang iligtas, e.
Oo, 'yong di naman mahahalata.
Mag-iiba naman siya supernaturally.
Mula sa loob.
E, pinkie toe kaya?
Kayo na ang magdesisyon.
'Tang ina, sobrang hirap na desisyon 'to. Di ko kaya.
Kanan o kaliwa?
Kanan ko. Sorry. Hindi, teka. Kaliwa.
Hindi, fuck. Kanan.
-Sa mesa. -Gagawin ko na.
-Yelo? -Oo.
Okay.
Puputulin muna natin 'yong circulation.
Wag mo nang sabihin kung ano'ng ginagawa mo.
Please. Salamat.
Magiging paika-ika ba siya?
Okay.
Babaguhin mo ba ang sarili mo para maging soulmate ko?
-Kung iika-ika ako, di na. -Sige, guys…
A, magiging paika-ika siya. Puputulin natin 'yong daliri niya sa paa.
Inumin mo 'to.
Pakihawakan 'yong hita niya.
Pareho, kung ayaw mong masipa.
Okay…
Gaano ba katagal 'to?
Ewan ko. Di pa ako nakapag-amputate, e.
Wag mong sabihin 'yan.
Pag di 'to gumana at may nangyari do'n,
wag natin ipakita kay Jude.
Wag mong sabihin sa harap niya 'yan.
Ayoko ring makita mo.
-Wag mo na akong isipin. -Di mo magugustuhan.
Do'n muna tayo sa di ako mamamatay.
-Sorry. -Please. Salamat.
Okay.
-Okay. -Hihiwain ko na, a.
Wag mo nang sabihin sa 'kin.
-Okay lang. -Fuck!
Gusto ko pa.
'Tang ina!
Tapos na ba?
Tapos na ba? Oo.
Diyos ko. Ano 'yan? Oh my God.
-Naku. Nell, tama na. -Oh my God. Di ko kaya.
Para di mo makagat 'yong dila mo. Kagatin mo 'to. Ayan. Okay?
Okay. Magbibilang ka ba?
Tapos na.
Gusto mo bang hawakan, o…
-'Tang ina. -Ano'ng gusto mong gawin ko rito?
Ilagay mo sa yelo baka sakaling magbago ang isip niya.
Okay ka lang? Oo, kausapin mo ako. Dito ka lang.
Nawala ni Jude 'yong mga ring.
Wag kang mag-alala. Puwede naman 'yong sa 'min.
Okay?
Huminga ka lang. Okay?
'Tang ina!
Tatalab na 'yong oxy maya-maya.
Bibigyan kita ulit sa reception.
Wag ka munang mag-soccer, okay?
Ang ganda ng teamwork n'yo, sa totoo lang.
Sabi ko sa 'yo, e.
O. Anong oras na ba?
Ano na, 11:31.
Fuck. Kailangan ko nang umalis. Hindi.
Teka. Dapat iangat mo muna 'yong paa mo nang isang minuto.
Di puwede. Kailangan kong hanapin si Nicky.
Fuck.
Shit. Sorry.
Kanina ka pa ba nandito?
Oo. Medyo. Sorry. Ano…
Masaya akong makita ka rito.
Hi.
Puwede kang tumingin sa 'kin.
Ayaw.
Okay.
Puwede kang tumingin sa 'kin.
Hindi. Malas 'yon.
Tapos na tayo d'yan.
Nakita mo ba 'yong lucky penny sa labas ng pinto?
Oo.
Nilagay ko 'yon do'n.
Talaga?
Oo.
Ginawa ko 'yon para sa 'yo kaninang umaga. Naramdaman ko lang na… Ewan ko.
Parang sobrang laki nang pagitan natin sa isa't isa,
at gusto ko lang na…
Ewan ko ba.
Uy.
Tingnan mo ako.
Ano'ng gagawin natin?
Babawasan natin 'yong distansiya.
Aayusin natin 'to, okay?
Aayusin ko 'to.
Hayaan mong ayusin ko 'to lahat.
Okay?
Kailangan mo lang magpakatotoo.
I love you.
'Yan.
-Sorry. -Ayos lang.
Oo.
Uy.
Ano'ng nasa isip mo?
Ano'ng iniisip mo?
Nicky.
Ano'ng iniisip mo?
Iniisip ko lang
'yong sinabi mo kanina. 'Yong…
Kailangan mo lang magpakatotoo.
Parang…
parang nakakatawa, pero hindi ko…
Hindi ko…
Ano?
Di ko alam kung sino ako ngayon.
'Yong parents ko at 'yong…
Lahat ng itinuro nila sa 'kin…
Parang nitong buong linggo, pakiramdam ko nagbago lahat,
at nagbago nga lahat. I mean…
Hindi, Nicky, tama na. Tama na, okay? Uy.
Tumingin ka sa 'kin. Sasabihin ko kung sino ka, okay?
Mabuting tao ka.
Napakabuti mo. At makinig ka…
Magiging okay ang lahat.
Magiging okay lahat kasi magbabago ako.
Okay? Magiging mabuti ako gaya mo. Oo.
Ano? Wag mong gawin 'yon. Ayokong magbago ka.
Hindi. Masamang tao ako, okay?
Totoo, masamang tao talaga ako.
-Di, a. Ba't mo sinasabi 'yan? -Kasi totoo 'yon.
Ako 'yon. 'Yong inasal ko no'ng rehearsal dinner, mali 'yon,
at in-invite ko 'yong tatay mo sa kasal.
Gusto mong magkaayos kami.
Hindi, di ko dapat ginawa 'yon.
Gaya ng sabi mo. Dapat naisip ko na magulo na ang sitwasyon
kaysa pinilit ko na magkita kayo… para maglabas ng sama ng loob.
Akala ko pag ginawa ko 'yon, magiging healing moment.
At nangyari naman, Nicky.
Medyo gumaan ang pakiramdam ko. Oo. At ano…
Nalaman ko na kung ano'ng nangyari sa nanay ko.
Oo. Di kita nasamahan, dapat nando'n ako.
Binalewala ko lang 'yon. Grabe, wala akong kuwenta.
Hindi, hindi ka gano'n.
Ano…
'Yong huling moment ko ba kasama ang nanay ko, e, sinisigawan ko siya?
-Hindi. -I mean…
Ano…
Parang, oo, baka may sumpa ka nga,
pero sigurado ako, masama ako o kung ano.
Hindi ka masama.
Ano…
Nakipaghalikan ako kay Nellie.
Oo, alam ko.
Alam mo? Paano?
Sinabi sa 'kin ni Jules kanina.
Alam ni Jules?
Sinasabi nila lahat sa isa't isa.
Sorry.
Sorry talaga. Di ko dapat ginawa 'yon.
Akala ko, katapusan ko na…
-Hindi. -…at baka…
Hindi ka masamang tao.
Rachel, tumingin ka sa 'kin. Di ka masamang tao.
Sobrang maayos ang relasyon natin bago tayo pumunta rito.
Alam mo 'yon?
Naniniwala ka sa 'kin, di ba?
Tungkol sa sumpa?
Oo. Naiintindihan ko.
Ito lang naman ang mahalaga.
Miss ko na 'yong tiny baby natin.
Nasaan na 'yon?
-Ano? -Nawala 'yong tiny baby?
Ewan ko.
Nicky, nandiyan ka ba?
Ano— Oo, teka lang.
Si Mom. Gising na siya. Okay na siya!
-Ten minutes na lang kasal n'yo na. -Sige.
Papunta na ako! Uy, I love you so much.
-I love you. Sige. -I love you.
-I love you. Sige na. -Ito pala 'yong tiny baby natin!
-Diyos ko! Itago mo para suwerte! -Okay, sige! I love you.
Wala 'yong mga ring.
Sige.
'Yong ring mo.
Bakit?
Di mahanap 'yong mga ring. 'Yong atin muna.
Diyos ko, tingnan mo, o. Nakalimutan ko na.
Ayokong mawala 'yan, e. Wag kang magalit, Judie.
Okay, tara na!
Tumayo ang lahat.
Nagsalin ng subtitle: Vanessa Labrusca t, Judie.