[dźwięk migawki]
[przejmująca muzyka]
[przytłumiony dźwięk migawki]
[narastająca epicka muzyka]
- Proszę usiąść. - [muzyka nagle cichnie]
[szepty gości]
[dr Cunningham] Zebraliśmy się tu, by być świadkami
połączenia tych dwóch dusz.
Mówi się, że miłość jest cierpliwa i łaskawa,
ale z mojego doświadczenia bywa też niebezpieczna.
[zmieszane pomruki gości]
Gdy się zakochujemy, stajemy się miękcy.
W tej miękkości dajemy się przebić na wylot.
Tym jest miłość.
To metalowy pręt przeszywający nam serce.
Każdego dnia liczymy, że nikt nam go nie wyrwie.
Jak przy każdym innym ryzyku,
pragniemy miłości dla dreszczyku emocji.
Aby kochać w pełni, trzeba się poświęcić.
Najważniejszą decyzją w życiu
jest wybór osoby, której powierzymy ten metalowy pręt.
Państwo młodzi napisali własne przysięgi.
Rachel, zacznijmy od ciebie.
[powolny wydech]
Nicky. [wydech]
Zakochałam się w tobie szybko i z łatwością. [śmiech]
Nasza pierwsza randka miała miejsce w wypożyczonym aucie
i trwała cztery dni.
- Cztery dni. - [cichy śmiech kobiety]
Pamiętam, że myślałam,
że chcę zostać w tym aucie na zawsze.
Cztery dni to teraz… [wydech]
cała wieczność.
[śmiech gości]
Całe życie robiłam wszystko,
żeby uchronić się przed nieszczęściem.
Zawsze poszukiwałam pewności.
Ale…
w ostatnim tygodniu dostaliśmy niezły wpierdol.
- Przepraszam. - [śmiech gości]
Ostatni tydzień dał nam popalić.
To wszystko pomogło mi uzmysłowić sobie,
że nie można polegać na pewności,
bo nie da jej nam małżeństwo, miłość ani nic innego.
Jedynym, co pewne w życiu, jest śmierć.
Jedynym, co pewne, jest śmierć.
[przejmująca muzyka]
Więc chrzanić pewność.
Nie mam się czym martwić,
bo to ty przynosisz mi szczęście.
Zawsze, zawsze przynosiłeś mi szczęście.
Poważnie.
Więc…
Nicky, przysięgam zawsze widzieć cię takim, jakim jesteś,
tak jak ty widzisz mnie.
I obiecuję…
że będę wierzyć w ciebie i w nas.
To jest w tym wszystkim najważniejsze.
Podejmujemy ryzyko i nie wiemy, co nas czeka,
ale wierzymy, że wszystko skończy się dobrze.
A ja…
wierzę, że jesteś moją bratnią duszą.
[śmieje się]
Więc nieważne, dokąd zmierzamy.
- Nie chcę wysiadać z tego samochodu. - [muzyka cichnie]
[śmieje się]
To wszystko.
- [dr Cunningham] Nicky, twoja kolej. - Dobrze.
Ja sobie zapisałem.
[odchrząkuje]
Rachel.
Mogłem mówić pierwszy.
- Trudno będzie to przebić. - [śmiech gości]
Rachel, jak mogłaś się zorientować od razu po przyjeździe tutaj,
wychowałem się w rodzinie, w której wysoko ceni się małżeństwo.
Dlatego gdy w drugim tygodniu naszego związku powiedziałaś,
że nigdy nie wyjdziesz za mąż…
- Wiedziałem, że to jest to. - [śmiech gości]
Tak naprawdę nigdy się nie zastanawiałem, czy jesteś tą jedyną.
Po prostu to wiem.
Po godzinie spędzonej z tobą
miałem nadzieję, że tak już będzie zawsze.
I myślałem, że nie spędzę z tobą reszty życia tylko wtedy,
jeśli poważnie nawalę.
Obiecałem sobie więc, że tego nie zrobię,
żebym pewnego dnia mógł złożyć ci przysięgę przed ołtarzem.
I to się właśnie dzieje.
[Nicky odchrząkuje]
Obiecuję, że zawsze będę cię kochał,
poświęcał ci czas i darzył cię zrozumieniem.
Obiecuję, że będę cię wspierał bez oceniania
we wszystkim, co sobie zamarzysz.
Obiecuję, że będę zawsze stał po twojej stronie,
nawet jeśli nie będziemy się zgadzać.
Nic na świecie nie jest mi droższe niż ty.
Nie pozwolę, żeby coś nas rozdzieliło.
[bezgłośnie] Kocham cię.
- To było piękne. - Obie przysięgi były piękne.
Nadeszła wielka chwila. Poproszę obrączki.
Proszę, ta jest dla ciebie.
A ta dla ciebie.
Trzęsę się. [śmieje się]
Dobrze.
Rachel Alexandro Harkin,
czy bierzesz Nicholasa Summera Cunninghama za męża
i przysięgasz być z nim na dobre i złe, w zdrowiu i w chorobie,
póki was śmierć nie rozłączy?
Tak.
Nicholasie Summerze Cunninghamie,
czy bierzesz Rachel Alexandrę Harkin za żonę
i będziesz z nią na dobre i złe, w zdrowiu i w chorobie,
póki was śmierć nie rozłączy?
Synu, wystarczy, że powiesz „tak”.
Wszystko dobrze?
Po prostu…
Napisałem tę przysięgę tydzień temu
i teraz nie czuję…
Bo masz rację.
Ten tydzień nas dojechał.
Wszystko, co wydawało mi się,
że wiem o miłości i małżeństwie, się zmieniło.
Wszystko.
Rozumiem cię teraz lepiej niż kiedykolwiek wcześniej.
Już rozumiem, co miałaś na myśli.
Co ty robisz?
Małżeństwo niszczy ludzi.
Nam też zaczęło już dawać w kość.
I wiesz co?
Nie chcę, by nasz związek się zmienił.
Trzymaj się planu.
- Co jest? - Małżeństwo to trucizna.
- Wszystko dobrze? - Tak, czekaj.
Małżeństwo zatruwa moją rodzinę.
Zmusiłem cię do niego, choć nie chciałaś.
Co ty robisz?
Rachel, ja chcę spędzić z tobą resztę życia,
ale nie chcę być jak oni.
Chcę, żebyśmy mieli możliwość codziennie wybierać siebie nawzajem.
- Tak jak dotąd. - [Portia] Wszystko dobrze.
Wypożyczone auto zawraca i odjeżdża, ale my dalej w nim jesteśmy.
Nicky, spójrz na mnie.
Weź ze mną ślub. Musisz to zrobić, teraz.
Uwalniam nas od tej instytucji.
- Jaja sobie robisz? - [Nicky] Rachel.
Przecież tego chcesz.
- Przestań. - [Nicky] Mówię poważnie.
[dr Cunningham] Dajmy im chwilę.
- [Nicky] Rachel. - Nie.
- [dr Cunningham] Zostańcie na miejscach. - [Nicky] Rachel!
[zaniepokojone rozmowy gości]
Pakujmy się i jedźmy stąd, jebać to.
- Powiedz, że to żart. - Chcę wszystko naprawić.
- Ten tydzień był straszny. - Boże.
Nasza przyszłość taka nie będzie.
Jasne, że ślubny tydzień był straszny. Czego oczekiwałeś?
Miałeś podjąć ryzyko razem ze mną.
- Właśnie podejmuję. - Nie!
Dorobiłeś sobie jakąś filozofię
i boisz się przez błędy innych ludzi.
To ja w nas uwierzyłam.
- Ja też w nas wierzę. - Niby jak?
To my jesteśmy najważniejsi.
- Dbam o nas. - Jak?
Odrzuciłem wartości mojej rodziny!
Nie prosiłam cię o to!
Rachel, wiem, że nigdy nie chciałaś wyjść za mąż.
Teraz wreszcie rozumiem dlaczego.
Musimy wziąć ten ślub.
Mówiłaś, że nie chcesz nigdy tego robić.
Zanim się dowiedziałam o klątwie.
Mogłeś mi się nie oświadczać, ale to nie twoja wina.
Nie wiedziałeś o tym, ja też nie,
ale teraz wiemy i musimy wziąć ślub.
To nie powód, żeby brać ślub.
Powinniśmy to zrobić z miłości i wiary w nasz związek.
Wiem, ale teraz jesteśmy w innej sytuacji.
Jezu, czemu ty to teraz robisz?
[niepokojąca muzyka]
[Rachel] Nicky, o co ci chodzi? Czemu to robisz?!
TU ZDARZY SIĘ COŚ STRASZNEGO
[w tle skoczna, wesoła piosenka]
[Portia] Więcej. Tyle, dziękuję.
Lej tyle wszystkim, nawet nieletnim. To dla ciebie.
Victorio, on był zagubiony.
Szukał u mnie wsparcia, więc musiałem być szczery.
- Nie wiedziałem, że tak zareaguje. - On nas idealizuje.
Ma nas za doskonałe małżeństwo.
Bo nim jesteśmy.
Zniszczyłeś moją relację z synem.
Już nie zdążę odzyskać jego zaufania.
- Nie. On cię kocha. - Zepsułeś mi zakończenie.
Victorio, czekaj. Wróć tutaj.
Kochana, co tam się wydarzyło?
Jak się z tym czujecie? Co z Nickym? Co mamy zrobić?
Dzięki, to tylko drobne nieporozumienie. Wszystko będzie dobrze.
Jeszcze jedną kolejkę? Chcę, żeby wszyscy mieli co pić.
Na zdrowie.
Z przekonaniem. Cześć, mamo! Staram się podbijać energię.
- Po co w ogóle mi się oświadczyłeś? - [muzyka w oddali]
Skoro mówiłam, że nie chcę ślubu.
Małżeństwo twoich rodziców nie jest idealne.
Musiałeś to odkryć,
żeby zgodzić się na to, czego chciałam od początku.
Godzinę po przyjeździe wiedziałam,
że idealizujesz ich relację.
Twoja mama jest słodka, ale narcystyczna,
a tata jest zawiedzionym romantykiem,
który musi czymś wypełnić pustkę w sobie.
Ta relacja opiera się na tym, że on ją ubóstwia, bo ona tego potrzebuje.
Ona go pochłonęła, a i tak nie ma dość.
Oboje są puści. To bardzo przykry widok.
Dzięki za tę analizę, Rachel.
Oboje nie chcemy skończyć jak twoi rodzice.
Żeby to wybrzmiało,
w tym scenariuszu ja jestem romantyczny, a ty narcystyczna.
To miłe.
To by się nawet zgadzało,
bo cały nasz związek kręci się wokół ciebie.
Dobra.
Ciągle muszę cię zapewniać, że wszystko jest dobrze,
nawet jeśli absolutnie nic się nie dzieje.
Cały czas masz schizy, że coś cię prześladuje,
więc obchodzę się z tobą jak z jajkiem.
- Niczego nie możesz udźwignąć. - Rozumiem.
Nie wytrzymasz nawet dnia z moją rodziną bez mojego uspokajania.
Wszystko jest przy tobie wyczerpującą łamigłówką.
- Nic nie jest proste. - Wiem.
- Ciężko jest cię lubić. - Wiem!
Wiem, słyszysz?
To chciałeś usłyszeć?
Ja pierdolę.
[złowroga muzyka]
[kobieta] Dam ci… Oni wrócą…
Nie.
Zdrowie was wszystkich. Cieszmy się.
[mężczyzna] To chyba przeze mnie.
- Wychodzimy stąd? - Nie.
[Kiki] Portia mówi, że zaraz wznowią ceremonię.
[złowroga muzyka narasta]
[śmiech kobiety]
[muzyka cichnie]
Dlaczego się zgodziłaś?
Dlaczego przyjęłaś oświadczyny?
Bo wiedziałam, jakie to dla ciebie ważne. Kochałam cię i…
[spokojna piosenka w oddali]
Nicky, jesteś jedyną osobą, która mogła mnie doprowadzić w to miejsce.
Kochałaś mnie?
Już mnie nie kochasz?
- [Nicky] Idź stąd. - Chcę poznać jej odpowiedź.
[Nicky] Wypierdalaj.
Mama mówi, że macie wrócić radośni,
jakbyś nie upokorzył jej przed całą rodziną i wszystkimi bliskimi.
- Do widzenia. - Fu, masz śliskie ręce.
[przekręca klucz]
Nicky, oczywiście, że nadal cię kocham.
Najbardziej kocham w tobie to,
że jesteś konsekwentny i stabilny
i nie zostawiłbyś mnie przed ołtarzem.
Nie zostawiam cię.
- Ratuję nas. - [kpiąco] Tak? Świetnie.
I jak ci idzie?
[Nicky wzdycha]
Gdybyś naprawdę chciał nas uratować,
powiedziałbyś „tak”, bo ja miałam wszystko pod kontrolą.
Wiesz? Dużo mnie kosztowało,
żeby tam stanąć i powiedzieć „tak” z przekonaniem.
Jeśli nie weźmiemy ślubu do zmroku, klątwa obejmie ciebie i twoją rodzinę.
Więc tak naprawdę to ja ratowałam ciebie.
- Jezu, Rachel. Co? - Jak to co?
Co cię tak dziwi?!
- [przytłumione głosy] - [leci romantyczna piosenka]
Widzieliście Uciekającą pannę młodą? To klasyk. [chichocze]
Cześć, kochani. Wspaniale was widzieć.
- [Kiki] Jest pięknie. - [Portia] Cześć.
Jezu, nie mogę się po tym ogarnąć. Trochę się trzęsę, ty też?
Nie chcę nic mówić, ale wisicie mi po 50 dolarów.
- [Emma] O Boże, założyliście się? - [Cole] Po kolacji szanse były wysokie.
[Casey] Myślałam, że ona odwoła.
- [Kiki] Pogodzą się. - [Cole] Ty też.
- [Emma] Ty też? - [Mike] Co? Lubię pieniądze.
[Emma] Przegrałeś.
[Portia] To cyrkonie, a nie diamenty.
Tył jest na zamówienie. Delikatny, proszę nie dotykać.
[kobieta] Typowe…
- [Jules] Co on sobie myślał? - [Nell] Nie wiem.
- [Jules] A ona nie wypiła… - [Nell] Nie wiem.
- [niepokojąca muzyka] - [tykanie zegara]
Chodzi mi o to, że z mojej perspektywy
odkąd tu przyjechaliśmy, jesteś cała spięta.
Powiedziałaś, że zdarzy się coś strasznego.
Potem zaczęłaś mówić o klątwach.
Nie rozumiesz, czemu uznałem,
że może nie chcesz tego ślubu?
To wszystko wypłynęło teraz, przed ślubem,
na pewno w jakimś stopniu przez jakąś presję.
Nicky, przepraszam, przestań.
Co?
Ty nie wierzysz w tę klątwę?
Małżeństwo to klątwa. Uwalniam nas od niej.
Boże, Nicky, nie.
Klątwa to klątwa. Rozwiązaniem miał być nasz ślub.
Myślisz, że sobie to wymyśliłam?
Nie, po prostu…
Co? Powiedz mi.
Czujesz strach przed zobowiązaniem? Stres?
Nie, ja po prostu…
- Co? - Myślę…
że oboje na swój sposób jesteśmy obciążeni jakimiś klątwami
związanymi z naszym wychowaniem.
O Boże.
Uwolnimy się od nich, nie biorąc ślubu.
Czyli nie wierzysz w to, że umrę, jeśli nie jesteśmy bratnimi duszami?
Rachel, nie sądzę, że…
Co? Czego nie sądzisz?
[w oddali skoczna, wesoła piosenka]
Nie sądzę, że tak się stanie.
Przed chwilą mówiłeś, że mi wierzysz.
Tuż przed ceremonią. To jakiś absurd.
[Nicky] Czekaj.
[Rachel] To wszystko jakieś jaja!
Nie chciałem do tego doprowadzić.
Uwierzyłam w ten związek, bo myślałam, że mnie rozumiesz!
Że rozumiemy się nawzajem.
Możemy wrócić do tego, co było cztery godziny temu?
[płacze]
[wypuszcza powietrze]
- [radosny gwar] - [w tle taneczna piosenka]
[świadek] Ze strony panny młodej czy pana młodego?
- Pana młodego. - Wiedziałem. Jesteście po ślubie?
- Tak. - [świadek] Ze sobą?
- Tak. - Wierzysz, że to twoja bratnia dusza?
[śmieje się] Zdecydowanie.
Zdecydowanie.
Przepraszam, wracamy do naszego stolika.
Co się robi na weselu bez pary młodej?
To brzmi jak kiepski kawał.
[mężczyzna] Pytam poważnie.
- Proszę. - [Jules] Nie.
Czego ty ode mnie chcesz?
Nie pozwalasz mi myśleć niezależnie.
Nie rozumiesz, gdy choć odrobinę się z tobą nie zgadzam.
Nic nie poradzę na to, w co wierzę.
- Ale ty nie wierzysz mnie! - Rachel, to nie tak.
- Chodzi o co innego. - O co?
Nie wierzę w zjawiska nadprzyrodzone czy inne kosmiczne kary i klątwy.
Ja nie wierzę w kosmitów,
ale gdybyś mi powiedział z przekonaniem, że widziałeś kosmitę,
to bym ci uwierzyła.
Przepraszam, Rachel. Ja nie… Ty nie…
Wiedziałaś o tym. To żadna nowość.
Nicky, jeśli się kogoś kocha,
to się mu wierzy. Na tym polega zaufanie.
Więc uwierzyłam ci, gdy powiedziałeś, że mi wierzysz,
zamiast analizować wszystko, co mówiłeś dawniej.
Dostrzegam cię i słucham teraz i w każdej chwili,
a ty nie dostrzegasz i nie słuchasz mnie.
Po prostu nie.
Zafiksowałeś się na jakiejś mojej wersji z przeszłości
i wkurzasz się, gdy do niej nie pasuję,
bo wtedy sam nie wiesz, kim jesteś. I to jest złe.
To jest okropna cecha,
bo przez to ja nie mogę być sobą!
[płacze]
[niepokojąca muzyka]
[Cole] Poproszę dwie tequile.
- [świadek] Fajna marynarka. - Dzięki.
Dasz mi ją?
Idę po nich, jest 15.45.
[pukanie w szybę]
[Jules] Co tam się odpierdala?
[Jules] Pojebało ich.
[Rachel] Nie mogę!
Wpuśćcie mnie. Rachel, słońce zachodzi za niecałą godzinę.
- [Jules] Co jest? - [Rachel] Potrzebuję chwili.
[Jules] Czas ci się kończy. Idę po główny klucz, zjeby.
[entuzjastyczne okrzyki gości]
[w tle piosenka I Will Survive – Gloria Gaynor]
[kobieta] Tu jest mój mały Jude. Chodź.
[piosenka dudni w oddali]
Gdyby nie było klątwy, też byś powiedziała „tak”?
Przecież to nie ma znaczenia!
To jak pytanie, czy byłabym praworęczna, gdybym nie miała rąk.
I tak chcę poznać odpowiedź.
[gwizdy, radosne okrzyki]
Nie masz nic do gadania. Wiesz co?
Matka cię rozpieszczała
i chroniła przed całym światem,
więc nie wiesz nic o prawdziwym życiu.
…złą osobą. Powinni przebadać ci mózg.
[śmiejąc się] Kurwa, to było dwa lata temu.
Ja bym cię nie zostawił bez słowa na tydzień.
- [radosne okrzyki] - [nadal piosenka I Will Survive]
Masz się za romantyka?
[przytłumione]
Nie znam większego manipulanta.
[nie słychać]
[złowroga muzyka]
[w tle taneczna piosenka]
- Mówiłam, że zepsujesz ślub. - To nie ja.
Wiem, że za nami trudny tydzień.
Co by się między wami nie działo,
z pewnością sobie z tym poradzicie.
Ale nie teraz.
- Daj im spokój. - Nie teraz.
Tato, oni muszą wziąć ten ślub.
- Co się stało? - Nie potrzeba mi tego teraz.
Nikomu tego nie potrzeba. Dorośnij i weź ślub.
- Co ty robisz? - Z drogi.
Nie wypiłaś tego?
Nie, zaufałam mu.
Dlaczego?
- Miałam 98%. - [Portia] Czego nie wypiła?
Co ty odpierdalasz? Ożeń się z nią. Za późno na nową filozofię.
- Bez tego ślubu jesteśmy w dupie. - Co ona miała wypić?
Cicho, Portia. Musicie wziąć ślub.
- Z powodu klątwy? - Tak.
On w nią nie wierzy.
Jeśli nie będzie ślubu, klątwa przejdzie na nas.
- Przejdzie na Jude’a. - [Portia] Na nas wszystkich?
- [Jules] Tak. - Nie rozumiem.
[Victoria] Wszyscy się uspokójcie.
[Victoria] Skarbie.
Nie mówiłeś poważnie, prawda?
Chciałem…
- Chciałem dobrze. - Masz pięć minut.
- [Victoria] Jules! - Cii!
Dobra, chodźmy.
Tato, przygotuj się.
- Chodźmy po świadka. - Przestań.
- [Jules] Czemu stoicie? Chodźcie. - Idę.
Rachel, chodź.
[Victoria] Chodź, po prostu dokończmy tę ceremonię.
- Nie masz się czego wstydzić. - [Nicky płacze]
Nikt nie jest zły.
Skarbie, spójrz na mnie.
Wszystko będzie dobrze. [całuje]
[Victoria] Chodź.
[Nicky pociąga nosem]
[Nicky] Przepraszam.
Spróbujemy jeszcze raz?
Wracamy i zaczniemy od nowa? Co ty na to?
Rachel?
Co sądzisz?
[pociąga nosem]
Nie.
Nie, Nicky.
Nie wyjdę za ciebie.
[w tle dynamiczna, romantyczna piosenka]
[radosne okrzyki gości]
- Co ty robisz? - Nie umrę za niego.
Nie umrzesz. Uwierzyłaś w bratnie dusze.
- Już nie. - [Portia] Rachel.
- Zrób dla mnie tę jedną rzecz. - Jedną?
Nicky, zrobiłam dla ciebie to wszystko.
Przyjęłam oświadczyny.
Powiedziałam „tak”, bo w ciebie wierzyłam, ale mam dość.
Nie będę więcej zdradzać siebie dla ciebie.
Zasługuję na drugą szansę.
[Portia] Rachel, chodź.
- [Nell] Nie rób tego. - Wystarczyło, żebyś mi uwierzył.
[Jules] Kurwa, jest 16.45.
- [nadal piosenka, odgłosy imprezy] - [tykanie zegara]
- [dźwięki migawki] - [radosne okrzyki gości]
[śmiech gości]
[narastająca niepokojąca muzyka]
- [muzyka cichnie] - [ciągły piskliwy dźwięk]
O Boże.
[muzyka budująca napięcie]
- [nadal muzyka budująca napięcie] - [nie słychać imprezy]
[muzyka budująca napięcie narasta]
[muzyka przechodzi w złowrogą]
[nie słychać]
- [muzyka cichnie] - [wrzaski]
Jude!
Co mamy robić?
Nie wiem.
Nie słyszę cię!
Zaraz coś wymyślę. Kurwa, gdzie on jest?
[kobieta krzyczy, szlocha]
Zander?
Nic ci nie jest. Posiedź tutaj.
Mamo!
- [wrzaski gości] - [w tle taneczna piosenka]
[niepokojąca muzyka]
[nie słychać]
- [wrzaski gości] - Ty! Patrz.
Nic pani nie będzie. Proszę to ucisnąć. Będzie dobrze.
Co się dzieje z twoją rodziną? Boże!
Zamknij oczy, synku. Zamknij oczy.
Nie mówiłeś, że tak to będzie wyglądać!
Ostrzegałem cię, że to się przeniesie na jego rodzinę.
- [dyszy, stęka] - [krzyki]
[szlocha]
[niepokojąca muzyka]
[dyszy]
- [Nicky] Mamo. - [Portia] Mówiłam. To szatański pomiot.
- Nikt mnie nie słucha. - [Nicky] Nie.
Co się dzieje?
Wszystko będzie dobrze. Nic ci nie jest.
- [wrzaski gości] - [złowroga muzyka]
- Zamknij drzwi. - Dobrze.
- Możesz wpuścić tylko mnie albo Nellie. - [Jude] Tak.
- Zostaw głośno telewizor. - [głos z TV]
- [nadal złowroga muzyka] - [krzyki gości, płacz kobiety]
[Jules] Kocham cię i nie pozwolę, żeby coś ci się stało.
- [w tle głośno telewizor] - Zaraz wracam.
[TV] Czeka nas krwawa jatka, bo Seahawks zajęli…
[w oddali wrzaski gości]
Ta klątwa przeszła na naszą rodzinę.
Ja też tak skończę?
Jeśli twój mąż z Vegas nie jest ci pisany.
[Victoria] Wyszłaś za mąż?
Przepraszam, mamo, to był błąd.
[złowroga muzyka]
- Mamo? - [Nicky] To się nie dzieje.
Dzieje się i to przez ciebie, debilu.
Mogłeś się z nią ożenić.
Wszystko przez to, że nie wzięliście ślubu.
Chyba jest sposób, by to powstrzymać.
- [Nicky] Co mamy robić? - Pomożemy ci.
[Portia] Nie powinnam tego robić.
- Czemu nie podpisałeś papierów? - Nie chcę żyć bez ciebie.
- Boże! - Krwawię?
[Nell] Jeszcze nie.
[jęk]
[paniczny wrzask]
[powolny, ciężki oddech]
[słabe rzężenie]
[cisza]
[niepokojąca muzyka]
[Nicky] Rachel!
Przepraszam. Wszystko zjebałem.
Tak bardzo przepraszam.
Wierzę, że jesteśmy sobie pisani. Jesteśmy bratnimi duszami.
Teraz mi wierzysz?
Tak.
[Nicky] Tak.
Przysięgam.
Obiecuję, że teraz już zawsze będę ci wierzył.
- Obiecuję. - [Rachel] Nie, Nicky.
Na mocy nadanych mi uprawnień ogłaszam was mężem i żoną.
Możesz pocałować pannę młodą.
[Nicky] Rachel.
Nie.
On nie może tego podpisać.
[świadek] Wypowiedzieliście przysięgi.
- Chcieli dokończyć ceremonię. - Szybciej!
To już nie cofnie klątwy, prawda?
Nicky, to nie pomoże.
Nicky, my… Spójrz na mnie.
Teraz oboje jesteśmy przeklęci. Ten ślub tylko nas zabije.
- Chyba że jesteśmy sobie pisani. - Nie jesteśmy.
Ja w to wierzę. [pociąga nosem]
[muzyka budująca napięcie]
Musieliśmy spróbować ich uratować.
Klątwa przeszła na mojego syna. Przepraszam, Rachel.
Ty… [płacze]
[Nicky] Jesteśmy bratnimi duszami, prawda?
Prawda?
[Jules] Przepraszam.
- [Nell] Przepraszam. - [Nicky] Rachel.
[płacze]
[Nicky] Rachel, nie.
Rachel, czekaj. Jules, co jest? Mówiłeś, że to pomoże.
- Czemu nie zadziałało? - [Jules] Już za późno. Przykro mi.
[sapie]
[dyszy, płacze]
[nadal muzyka]
[muzyka narasta]
[dyszy]
[muzyka cichnie]
[szum wiatru]
[powolny, ciężki oddech]
[cichy wydech]
[niepokojąca muzyka]
- [Portia pojękuje, łka] - Cii.
[płacze]
Już dobrze, córeczko.
Wszystko jest dobrze. Cii.
[płacze] Cii.
Nie płacz.
[nadal niepokojąca muzyka]
[złowroga muzyka]
Po mnie?
Wreszcie przyszłaś po mnie.
[pies dyszy, skamle]
[dyszy, skamle]
Czemu tobie nic się nie dzieje?
[całuje, pociąga nosem]
[przejmująca muzyka]
[dyszy]
[skamle]
[nadal muzyka]
[głośne uderzenia]
[cisza]
[świergot ptaka]
[skrzypienie drewna]
[trzask ognia w kominku]
[charczący oddech]
[piosenka You Are My Destiny – Paul Anka]
[przeciągłe przerażające wycie]
[wycie cichnie]
[niepokojąca muzyka]
NA ZAWSZE
[skrzypienie drzwi]
Widziałeś moją zapalniczkę?
[muzyka cichnie]
[wzdycha ze złością]
- [trzask drzwi] - [Jude oddycha nerwowo]
Spokojnie.
Jude.
Bardzo cię przepraszam, że musiałeś tego doświadczyć.
Pamiętaj, że…
to się stało naprawdę.
Nie daj sobie wmówić, że to nieprawda.
Wszystko będzie dobrze, wiesz?
Posłuchaj.
Musisz bardzo świadomie wybrać, z kim weźmiesz ślub.
Ale nie martw się, ja będę świadkiem.
[Jude] Dobrze.
Dobrze.
Do zobaczenia.
[przejmująca muzyka]
TERAZ TY!
[nadal muzyka]
NOWOŻEŃCY
[muzyka cichnie]
[bierze wdech]
ŁABĘDZI NUR
- [rozruch silnika] - [energiczna piosenka z radia]
[przełącza]
[ta sama energiczna piosenka]
[przełącza]
[ta sama energiczna piosenka]
[brzęk puszek]
[zwierzęce wycie]
[nadal muzyka]
[brzęk obrączki]
NOWOŻEŃCY
[nadal muzyka]
ki]