Maupo na ang lahat.
Nandito tayo para saksihan ang pag-iisang dibdib ng dalawang tao.
Sabi nga nila, matiyaga at may magandang-loob ang pag-ibig,
pero napatunayan kong sobrang delikado no'n.
No'ng unang beses tayong nagmahal, naging marupok tayo.
At sa pagiging marupok, nasaksak tayo nang tagos sa dibdib.
'Yon ang pag-ibig.
Isa 'tong metal rod na tumatagos sa puso, nakatarak sa 'yo.
Araw-araw, iniisip mo na sana di mabunot 'yon.
Pero gaya ng kahit anong risk,
'yong excitement ang dahilan kaya worth it lahat.
Para magmahal nang buo, kailangang ialay mo ang sarili mo.
Kung sino'ng pagkakatiwalaan mo na hahawak sa dulo ng metal rod
ang pinaka-importante mong desisyon.
Ngayon, nagsulat ng sarili nilang vows ang couple.
Rachel, magsimula tayo sa 'yo.
Nicky.
Sobrang bilis at madali akong nahulog sa 'yo.
Sa rental car 'yong una nating date
at tumagal nang four days 'yon.
Four days.
Saka… iniisip ko no'n…
"Ayoko nang lumabas sa kotse na 'to."
At 'yong four days na 'yon, ngayon… forever na.
Nagbigay ako ng oras para ihanda 'yong sarili ko
laban sa malas, laging…
naghahanap ng kasiguraduhan. Pero…
alam naman natin, 'tang ina, grabe ang pinagdaanan nating stress this week.
Sorry. Pinagdaanan nating stress this week.
At sa lahat ng 'yon, na-realize ko na
di ka talaga makakasiguro kasi
walang kasiguraduhan sa kasal, sa pag-ibig, sa kahit ano.
Kamatayan lang ang sigurado sa buhay.
'Tang inang kasiguraduhan 'yan.
Wala akong dapat ipag-alala.
Dahil ikaw… ikaw ang good luck charm ko.
Ikaw ang good luck charm ko palagi.
Totoo 'yon.
Kaya…
nangangako ako, Nicky, na tatanggapin kita nang buo
gaya ng ginawa mo sa 'kin,
At nangangako ako na…
maniniwala ako sa 'yo at sa 'tin.
Dahil 'yon talaga ang punto nito.
Isang leap of faith 'to at di natin alam kung ano'ng mangyayari,
pero naniniwala tayong magiging maayos ang lahat.
At ako…
naniniwala akong soulmate kita.
Kaya kahit saan man tayo pumunta…
ayoko nang bumaba sa rental car na 'to.
Okay, tapos na ako.
Okay, Nicky, ikaw naman.
Oo. Okay.
Isinulat ko 'yong sa 'kin.
Rachel.
Sana nauna pala ako. Mahirap 'yon. Mahirap sundan 'yon.
Okay, Rachel, gaya ng nakita mo pagdating dito,
lumaki ako sa pamilyang mataas ang tingin sa kasal.
Kaya no'ng sinabi mo sa 'kin, two weeks pa lang tayo no'n
na ayaw mong ikasal, naisip ko,
"Siya na 'yon."
Pero sa totoo lang, di ko na pinagdudahan kung ikaw 'yong pakakasalan ko
kasi alam ko na agad.
At pagkatapos ng isang oras na kasama ka,
naisip ko, "Sana ganito palagi.
"At kung di ko siya makakasama habambuhay,
"ibig sabihin, sobrang pumalpak ako."
Nangako ako sa sarili ko na iiwasan kong pumalpak nang sobra
para makaharap kita sa altar balang araw at magsasabi ng vow ko sa 'yo.
Kaya heto na.
Nangangako akong mamahalin kita palagi,
bibigyan kita ng oras at pang-unawa.
Nangangako akong di magiging judgmental sa kahit ano'ng adventure na gusto mo.
Nangangako ako na di ako aalis sa tabi mo palagi,
kahit sa mga oras na di tayo nagkakaintindihan.
Wala nang mas mahalaga pa sa 'kin dito sa mundo kundi ikaw.
At di ko hahayaang may humadlang sa 'tin.
I love you.
-Ang ganda no'n. -Ang ganda, parehong maganda.
Okay, para sa big moment. 'Yong mga ring, please.
Ayan. Ito 'yong sa 'yo.
Ito 'yong sa 'yo.
Nanginginig ako, o.
Okay.
Rachel Alexandra Harkin,
tinatanggap mo ba si Nicholas Summer Cunningham
bilang legal na asawa mo,
sa hirap at ginhawa, sa sakit at kalusugan, hanggang sa kamatayan?
I do.
Nicholas Summer Cunningham,
tinatanggap mo ba bilang legal na asawa mo si Rachel Alexandra Harkin,
sa hirap at ginhawa, sa sakit at kalusugan, hanggang sa kamatayan?
-Isang "Oo" lang ang kailangan, anak. -Ano…
Ayos ka lang?
Ano…
Isinulat ko 'tong vows na 'to… no'ng isang linggo pa,
at parang hindi na 'to…
Kasi tama ka.
'Tong week na 'to, grabe 'yong stress na pinagdaanan natin,
at nagbago lahat ng alam ko tungkol sa pag-ibig at kasal.
Nagbago na lahat.
At mas naiintindihan na kita ngayon kaysa dati.
Naiintindihan ko na ngayon 'yong sinasabi mo.
Ano'ng ginagawa mo?
Sinisira ng kasal ang mga tao.
At nagsisimula na tayong maapektuhan.
Alam mo ba? Ano…
Ayokong magbago ang relasyon natin.
-Nicky, 'yong plano. -Ano 'to?
Naging parang lason ang kasal.
-Lason ang kasal— Tama na, gets ko na. -Ayos ka lang?
Naging lason 'to sa pamilya ko, at…
Pinilit kitang gawin 'to kahit ayaw mo.
Ano'ng ginagawa mo?
Rachel, gusto ko lang na makasama ka habambuhay.
Pero ayokong maging katulad natin sila.
Gusto ko, araw-araw nating piliin ang isa't isa nang totoo.
-Katulad ng ginagawa natin. -Kalma lang kayo.
Biglang kumaliwa palayo rito 'yong rental car,
nasa kotse pa rin tayo.
Nicky. Tumingin ka sa 'kin.
Pakasalan mo 'ko. Kailangan mo 'kong pakasalan. Ngayon.
Gusto kong makawala tayo sa institusyong 'to.
-'Tang ina, seryoso ka ba? -Rachel…
Ito ang gusto mo.
-Tama na. Oh my God, 'to… -Seryoso ako.
Bigyan natin sila nang oras para ayusin 'to.
-Rachel. -Hindi.
Wag kayong aalis.
Rachel!
Kunin natin 'yong susi, sumakay sa kotse at umalis.
-Nagbibiro ka lang, di ba? -Sorry, dinala kita rito, inaayos ko na.
-Bangungot 'tong week 'to. -Oh my God.
E, kung vision 'yon ng future natin, di ako papayag.
Bangungot 'tong week 'to.
Week ng kasal natin 'to, e. Ano sa tingin mo 'to?
Dapat magkasama tayong mag-leap of faith.
-Ginawa ko. 'Yon ang ginagawa ko. -Hindi!
Nagtatago ka lang sa pilosopiya
at natatakot sa future dahil sa maling desisyon ng iba!
Ako 'yong nagtitiwala sa 'tin!
-Ako din naman. -Paano naging pareho 'yon?
Sabi mo, tayo lang ang mahalaga.
-Iniisip ko 'yong tayo. -Paano?
Tinalikuran ko ang values ng pamilya ko para sa 'yo!
Pero di ko sinabing gawin mo 'yon!
Okay, pero Rachel, alam kong ayaw mo namang magpakasal.
Ngayon, nakikita ko na at naiintindihan kung bakit.
Kailangan mo 'kong pakasalan. Kailangan nating makasal.
Rachel, sabi mo, ayaw mong magpakasal.
Dati 'yon, bago ko nalaman na may sumpa sa pamilya namin.
Kung di ka nag-propose, okay lang sana tayo pero di mo kasalanan.
Di mo kasalanan. Di mo naman alam.
Di ko alam dati, pero alam na natin ngayon kaya kailangan na nating magpakasal.
Di 'yon dahilan para magpakasal.
Dapat dahil mahal natin ang isa't isa at naniniwala tayo ro'n.
Alam ko, pero di 'yan ang 'tang inang sitwasyon natin ngayon.
Oh my God. Bakit ngayon mo ginagawa 'to?
'Tang ina naman, Nicky.
Bakit ngayon mo ginagawa 'to?
Oo, dagdagan mo pa. Sige pa. Sige, oo. 'Yan, salamat.
Gan'yan dapat sa lahat.
Kahit sa minors. Sa 'yo na 'yan.
May problema siya, Victoria.
Humihingi siya ng payo at naging honest lang ako.
Di ko alam na gano'n siya magre-react.
Kasi idol niya tayo.
Akala niya perfect ang marriage natin.
Perfect naman.
Sinira mo 'yong relasyon ko sa anak ko.
Di ko na makukuha 'yong tiwala niya.
-Hindi. Mahal na mahal ka niya. -Inagaw mo 'yong ending ko.
Teka, bumalik ka. Victoria.
Honey, ano'ng nangyari kanina?
Ayos lang ba 'to sa 'yo? Ayos lang ba si Nicky? Ano'ng gagawin natin?
Salamat. Medyo di lang nagkaintindihan. Magiging okay sila.
Puwede bang isang round pa? Ayokong may mauhaw. Cheers.
Cheers.
'Yong parang totoo. Mommy, hi! Mine-maintain ko ang good vibes.
Bakit ka pa nag-propose sa 'kin no'n?
Kung sinasabi ko na ayaw kong magpakasal?
Nalaman mo lang na di perfect ang marriage ng parents mo.
'Yon lang pala ang kailangan.
Para mangyari 'yong gusto kong gawin no'ng nagkakilala tayo.
Sana pala sinabi ko na sa 'yo no'ng nakikilala ko sila
na di pala ideal ang relasyon ng parents mo.
Maganda ang nanay mo, pero narcissist siya.
Broken romantic naman ang tatay mo
na naghahanap lang ng taong magmamahal sa kanya.
Kaya lang maayos 'yong marriage nila kasi nirerespeto ng tatay mo ang nanay mo.
'Yon ang gusto niya.
Naging obsessed siya pero kulang pa rin siya sa nanay mo.
Kaya pareho silang malungkot at nakaka-depress silang tingnan.
Salamat, Rachel, oo. Salamat, a.
Kaya tingin ko, ayaw nating maging katulad ng parents mo.
At para lang malinaw sa sitwasyong 'yon,
ako 'yong romantic at ikaw 'yong narcissist.
Ay. Okay pala.
Oo, sa totoo lang, walang sense, e
kasi sa 'yo lang umiikot 'yong relasyon natin.
Okay.
Lagi kong sinasabi sa 'yo na okay lang ang lahat,
kahit wala namang problema!
Kasi akala mo laging may mangyayaring masama sa 'yo,
kaya lagi akong maingat sa ginagawa ko para di kita masaktan.
-Kasi di mo kayang harapin ang kahit ano. -Gets ko na.
Di mo kayang makasama 'yong pamilya ko nang wala ako,
nang di kita kino-comfort.
Kahit maliit na bagay, parang nakakapagod na puzzle para sa 'yo.
-Walang madali. -Gets ko.
-Sobrang hirap mong mahalin! -Alam ko!
Okay? Alam ko!
'Yan ba 'yong gusto mong marinig?
Ay, fuck.
Gusto kitang bigyan— Teka, pabalik na sila…
Hindi, ano…
Cheers, guys. 'Yan, para masaya.
Parang ako 'yon. Ako 'yon.
Aalis na ba tayo? Teka, uuwi na ba tayo?
Sabi ni Portia, magre-resume na 'yong ceremony.
Bakit ka ba nag-yes no'n?
No'ng nag-propose ako, bakit ka nag-yes?
Kasi alam kong mahalaga 'yon sa 'yo, saka mahal kita no'n at…
Nicky, ikaw lang ang dahilan kung bakit ako nandito.
Mahal mo 'ko no'n?
Di mo na ba 'ko mahal?
-Umalis ka. -Gusto kong malaman 'yong sagot niya.
Portia, lumabas ka na.
Balik na sabi ni Mom, nakangiti at naghahalikan
na parang di mo siya ipinahiya sa pamilya niya
at mga taong mahal at nirerespeto niya.
-Okay, bye. -Ew, ang lagkit ng kamay mo.
Oo, Nicky, siyempre mahal pa rin kita, okay?
At isa sa mga pinakagusto ko sa 'yo
'yong pagiging matatag mo, consistent ka, stable ka,
at di ka gumagawa nang masama gaya ng pag-iwan mo sa altar.
Hindi ako nakikipaghiwalay.
-Nililigtas ko tayong dalawa. -A, okay, sige.
Sa tingin mo, nag-work ba?
Kung gusto mo talagang iligtas tayo,
sana sinabi mong "Oo" kanina kasi nagawan ko na nang paraan lahat.
Okay?
Marami akong pinagdaanan bago makarating do'n, para makapag-yes.
Pag di mo ako pinakasalan bago mag-sunset,
kakalat ang sumpa sa pamilya mo.
Kaya, sa totoo lang, ako ang nagliligtas sa 'yo.
-Oh my God, Rachel. Ano? -Anong "ano"?
Ba't parang nagugulat ka?
Napanood n'yo na ba 'yong Runaway Bride? Classic 'yon.
Hi, guys. Ang saya ko, nandito kayo.
-Ang cute mo. -Okay! Hi…
Fuck, di ko 'yon makalimutan. Nanginginig ka ba? Ako, medyo.
Ayoko sanang sabihin, pero may utang kayong tig-$50 sa 'kin.
Oh my gosh. Nagpustahan kayo?
Oo, pagkatapos ng rehearsal dinner, mukhang panalo na 'yon.
-Bayad na. -Nagpustahan tayo na di niya itutuloy.
-Baka magkaayos pa sila. -Ikaw rin.
-Ikaw rin? -Ano? Gusto ko ng pera.
Natalo ka sa pustahan.
Sa totoo lang, rhinestones lang 'tong nakakabit, di diamonds.
Pero custom 'yong likod. Wag mong hawakan, marupok 'yan.
Naku! Karaniwan na 'to…
Ano bang iniisip niya?
Ewan ko.
-Tapos di niya ininom 'yong— -Ewan ko.
Ang sinasabi ko, sa pananaw ko
parang masyado kang iritable simula nang dumating tayo dito.
Tapos sinabi mong may masamang mangyayari.
Tapos nag-kuwento ka na tungkol sa mga sumpa.
Ngayon, nakikita mo na ba kung bakit sa tingin ko
gusto mo na 'yong idea na wag na tayong magpakasal?
Parang lahat ng 'yon nangyari bago ang kasal natin,
may parte do'n na parang na-pressure ako o ano man.
Sorry. Nicky, tama na.
Ano?
Di ka ba naniniwala sa sumpa?
'Yong kasal ang sumpa.
-Inililigtas ko tayo do'n. -Oh my God, hindi, Nicky.
'Yong sumpa ang sumpa. Mawawala ang sumpa pag nagpakasal tayo.
Akala mo ba gawa-gawa ko lang 'to?
Di ko sinasabing gawa-gawa mo lang. Ano…
Ano? Sabihin mo sa 'kin, ano?
Ano 'to, takot sa commitment o stress?
Hindi, hindi ko… Ano…
-Ano?! -Sa tingin ko…
Pareho tayong sinumpa ng sistema na nagpalaki sa 'tin.
Oh my God.
At maaayos natin 'yon pag di tayo nagpakasal.
No'ng sinabi kong mamamatay ako pag di tayo soulmates,
di ka naniniwala?
Di ko iniisip na… Rachel…
Ano?
Di mo iniisip na ano?
Di ko iniisip na mangyayari 'yon.
Kakasabi mo lang na naniniwala ka sa 'kin.
Bago ako maglakad sa aisle. Grabe naman.
Teka. Sandali lang.
Grabe 'to. 'Tang ina, di ako makapaniwala!
-Hindi. -Di ko sinadyang maging ganito 'to.
Buo ang tiwala ko sa 'tin kasi akala ko naiintindihan mo 'ko!
Akala ko, nagegets natin ang isa't isa.
Puwede ba tayong bumalik, sa ano, four hours bago mangyari 'to?
Kaninong side ka, sa bride o sa groom?
-Sa groom. -Sabi na, e. Kasal na ba kayo?
-Oo. -Sa isa't isa?
-Oo. -Naniniwala ka bang soulmate mo siya?
Oo. Sigurado ako.
Sigurado.
Sorry. Babalik na kami sa table namin. Tara na.
Ba't may wedding reception kung walang bride o groom?
Ano 'to, magjojoke ka na naman ba?
-Hindi, seryosong tanong 'yon. -Paano ko malalaman?
-Para sa 'yo, sir. -Ayaw.
Ano ba'ng gusto mong gawin ko? Ano—
Di mo 'ko hinahayaang mag-isip nang mag-isa!
Di mo tinatanggap pag magkaiba ang pananaw natin.
Di ko mababago 'yong pinaniniwalaan ko.
-Pero di ka naniniwala sa 'kin! -Magkaiba 'yon, Rachel.
-Magkaiba 'yon, okay? -Paano?
Di ako naniniwala sa supernatural na bagay o cosmic retribution o mga sumpa.
Di ako naniniwala sa mga aliens,
pero kung sinabi mo na nakakita ka ng alien,
maniniwala ako sa 'yo, Nicky.
Sorry, Rachel. Hindi ko— Di mo…
Alam mo na 'to tungkol sa 'kin. Di na 'to bago sa 'yo.
Kapag mahal mo ang isang tao, Nicky,
maniniwala ka sa kanya. 'Yon ang tiwala.
Kaya no'ng sinabi mo na naniwala ka sa 'kin, naniwala ako.
Imbes na balikan ko 'yong listahan ng mga sinabi mo no'n
kasi 'tang ina kino-consider kita ngayon, sa lahat ng oras,
ikaw lang ang tinitingnan ko pero di mo 'yon ginagawa sa 'kin.
Hindi.
Ano… Pinili mo lang 'yong version ko sa isip mo at 'yon lang ang nakikita mo…
tapos maiinis ka pag di na ako gano'n
kasi di mo na alam kung sino ka, at alam mo? Masama 'yon.
Masamang ugali 'yon
dahil ginawa mong imposible, imposible para sa 'kin na mabuhay!
Dalawang tequila, please.
-Gusto ko 'yong jacket mo. -Oo nga, salamat.
Puwede ba 'yan sa 'kin?
O, 3:45 na. Susunduin ko na sila.
'Tang ina, ano'ng nangyayari d'yan?
Mga gago.
Imposible!
Papasok ako.
Rachel, 4:44 ang sun set. Wala nang isang oras 'yon.
-Ano bang ginagawa mo? -Sandali lang.
Nauubusan ka na nang oras. Kukunin ko na ang master key. Mga gago.
Ayan siya! Jude, halika. Halika na.
Kung wala kang sumpa, mag-ye-yes ka pa rin ba?
Oh my God, walang kinalaman 'yan!
Parang tinanong mo,
"Sa tingin mo, right-handed ka kaya kung wala kang braso?"
Sagutin mo pa rin.
Wala kang masabi. Alam mo, Nicky?
Pero sa totoo lang, na-spoil ka ng nanay mo
at tinago ka sa 'tang inang mundo,
kaya wala kang alam sa totoong mundo, Nicky. Wala.
…masamang tao. Dapat pag-aralan 'yong utak mo.
Diyos ko, dalawang taon na 'yon, Nicky.
Okay, di ako basta-basta mawawala nang isang linggo.
Mag-marijuana ka na lang.
-Romantic ka? -Magpaka-high ka.
Bababa ka sa level ko?
Ikaw ang pinaka-manipulative na taong—
-My God. -Hindi… Paano?
-Alam kong sisirain mo ang kasal. -Hindi ako, Portia.
Alam kong stressful 'tong week na 'to, pero kahit ano pa ang problema n'yo,
makakaya n'yong ayusin 'yan, okay? Pero hindi ngayon.
-Hayaan mo sila sa gusto nila. -Di ngayon.
Kailangan nilang magpakasal, Dad. Kailangan.
-Ano'ng nangyari? -Di ko kailangan 'to ngayon.
Walang may gusto nito ngayon. Umayos ka at magpakasal.
-Ano'ng ginagawa mo? -Tumabi ka.
Di mo ba ininom?
Hindi, nagtiwala ako sa kanya.
Bakit mo ginawa 'yon?
-Kasi 98% sure ako. -Sorry. Iinumin?
Ano'ng ginagawa mo? Tingnan mo siya. Pakasalan mo siya.
Sino'ng may pake sa prinsipyo mo?
-Pakasalan mo siya o mapapahamak tayo! -Ano'ng iinumin, Nell?
Tumahimik ka, Portia. Kailangang magpakasal kayo.
-Ano, dahil sa sumpa? -Oo!
Di siya naniniwala.
Totoo 'yon. At pag di mo siya pinakasalan, kakalat 'yon sa pamilya natin.
Ibig sabihin, magkakasumpa si Jude.
Ano 'yon? Tayong lahat?
-Oo. -Di ko maintindihan.
Sige, kumalma muna tayong lahat.
Anak. Uy.
Di mo sinasadya 'yong sinabi mo kanina, di ba?
Ano…
-Gusto ko lang gawin 'yong tama. -May five minutes ka.
Jules!
Sige, halika na. Tara na. Dad, maghanda ka na nang sasabihin mo.
-Nasaan 'yong witness? -Tama na.
Ba't di kayo gumagalaw? Tara na.
Ano…
Rachel, tara na.
Sige, tapusin na lang natin 'yong ceremony. Di ba?
Wala kang dapat ikahiya.
Walang nagagalit.
Anak, tingnan mo 'ko.
Magiging okay ang lahat.
Halika na.
Sorry talaga. Uy.
Gawin ba natin ulit?
Gusto mo bang bumalik do'n at gawin ulit? Ano sa tingin mo?
Rachel, gusto mo bang…
Ano sa tingin mo?
Ayoko.
Ayoko, Nicky.
Hindi kita pakakasalan.
-Ano 'yan? -Ayokong mamatay para sa kanya.
Di ka mamamatay. Sabi mo, soulmate mo siya.
-Well, hindi. -Rachel, sige na.
-Gawin mo na 'to para sa 'kin. -'To lang?
Nicky, ginawa ko lahat ng 'to para sa 'yo.
Nag-yes ako sa proposal.
Nag-yes ako kanina kasi naniwala ako sa 'yo, pero ayoko na.
Di ko na ipagpapalit ang sarili ko para sa 'yo.
Deserve ko ng second chance.
-Rachel. Sige na. -Wag mong gawin 'to.
Kailangan mo lang maniwala sa 'kin, Nicky.
Fuck, 4:45 na.
Oh my God.
Jude!
Ano'ng gagawin natin?
Di ko alam.
Di kita marinig!
Mag-iisip ako nang paraan, okay? Ano… Fuck, nasaan siya?
Zander?
Ayos ka lang. Umupo ka lang dito.
Mama!
Tabi!
Ikaw! Tingnan mo.
Sorry. Ayos ka lang. Lagyan mo lang ng pressure, ha?
Ayos ka lang.
Ano'ng nangyayari sa pamilya mo? Oh my God!
Pumikit ka, anak. Pumikit ka. Pumikit ka, okay? Pumikit ka.
Ito ba 'yong sinasabi mo? Ba't di mo sinabi na mangyayari 'to?
Binalaan kita. Sabi ko, kakalat 'yan sa lahi niya.
Mom, hindi.
Alam kong satanic 'yong babaeng 'yon.
-Walang nakinig sa 'kin. -Hindi.
Ano'ng nangyayari?
Magiging okay 'to. Ha? Ayos ka lang.
-I-lock mo ang pinto. -Okay.
Wag kang magpapasok ng iba, kami lang ni Nellie, ha?
Okay.
-Lakasan mo ang TV. -Super Bowl LX, Patriots—
I love you. Di ko hahayaang may mangyaring masama sa 'yo.
Babalik ako, ha.
Magiging madugo 'tong bakbakan na 'to habang kinukuha ng Seahawks…
Okay, makinig kayo. Kumalat 'yong sumpa sa lahi natin.
Mangyayari 'yan sa 'kin?
Depende kung soulmate mo 'yong taga-Vegas.
Nagpakasal ka?
Sorry, Mom. Nagkamali ako. Di ko dapat ginawa 'yon.
-Mom? -Hindi 'to nangyayari.
Nangyayari 'to at kasalanan mo 'to, tanga.
Kailangan mo lang siyang pakasalan.
Nangyari 'to kasi di mo siya pinakasalan.
May magagawa pa tayo para pigilan 'to.
Guys, ano'ng gagawin natin?
Hihingi ng tulong.
Nagkamali ako. Di ko dapat ginawa…
Ba't di ka pumirma?
Di ko alam kung paano mabuhay pag wala ka.
-Oh my God! -May dumudugo ba?
Wala pa.
Rach. Rachel, sorry.
Sorry talaga. Nagkamali ako.
Sobrang sorry talaga.
Naniniwala akong soulmate kita at soulmate mo 'ko. Soulmates tayo.
Naniniwala ka na sa 'kin ngayon?
I do.
Promise.
Palagi na akong maniniwala sa 'yo simula ngayon, promise.
-Promise. -Hindi, Nicky.
Sa kapangyarihang ipinagkaloob sa 'kin, idinideklara ko na kayong mag-asawa.
Puwede mo nang halikan ang bride.
Rachel.
Hindi.
Hindi! Di siya puwedeng pumirma d'yan.
Sinabi n'yo na ang vows n'yo.
-Gusto nilang tapusin 'yong ceremony. -Bilisan mo, please!
Kumalat na 'yong sumpa, di na nito mapipigilan 'yon, di ba?
Di na 'to mapipigilan. Nicky.
Nicky. Tayo… Tumingin ka sa 'kin.
Pareho na tayong may sumpa. Mamamatay tayo pag nagpakasal tayo.
-Hindi, kung soulmates tayo. -Hindi tayo soulmates.
Tingin ko soulmates pa rin tayo.
Sinubukan lang namin para mailigtas ang lahat.
May sumpa 'yong anak ko. Sorry. Sorry, Rachel. Sorry.
Ikaw…
Soulmates pa rin tayo, di ba?
Di ba?
Sorry talaga.
-Sorry, Rach. -Rachel.
Hindi, Rachel.
Rachel, teka. Jules, ano'ng— Sabi mo, gagana 'yon.
-Bakit hindi gumana? -Huli na. Sorry.
Ayos ka lang, baby girl.
Ayos lang 'yan.
Wag kang umiyak.
Para sa 'kin?
Sa wakas, sinundo mo na ako.
Bakit walang nangyayari sa 'yo?
Nakita mo ba 'yong lighter ko?
Okay lang.
Jude.
Sorry talaga kasi nangyari 'to sa 'yo, ha?
Pero tandaan mo…
na nangyari 'to.
Kaya wag mong hayaang sabihin ng iba na di 'to nangyari.
Magiging okay ka. Ha?
Makinig ka.
Dapat maging sobrang maingat ka sa pipiliin mong pakasalan.
Pero wag kang mag-alala. Nando'n ako para maging witness, ha?
Okay.
Kita na lang tayo, a.
IKAW NAMAN!
BAGONG KASAL
Nagsalin ng subtitle: Vanessa Labrusca ra maging witness, ha?