Lütfen oturun.
Çok sevdiğimiz bu iki insanın evlenmesine tanıklık etmek için toplandık.
Aşkın sabırlı ve nazik olduğu söylenir.
Ama bence aşk çok daha tehlikeli bir şey.
İlk âşık olduğumuzda yelkenleri suya indiririz.
Ve o savunmasız anımızda göğsümüze bir şey saplanır.
Aşk budur.
Kalbimize saplanan metal bir şiş gibidir.
Her gün o şiş yerinden çıkmasın diye dua ederiz.
Ama her riskte olduğu gibi
işin güzel yanı zaten o heyecandır.
Tam anlamıyla sevmek teslimiyet gerektirir.
En önemli karar, o şişin diğer ucunu kime vereceğinizdir.
Şimdi çiftimiz kendi yazdıkları yeminleri okuyacak.
Rachel, seninle başlayalım.
Nicky.
Sana âşık olmak çok kolaydı, her şey çok hızlı oldu.
İlk randevumuz kiralık bir arabanın içindeydi
ve dört gün sürdü.
Dört gün.
Şöyle düşündüğümü hatırlıyorum…
"Bu arabadan hiç inmek istemiyorum."
O dört gün şimdi bir ömür gibi geliyor.
Hayatımı hep talihsizliklerden kaçınmaya
çalışarak geçirdim.
Garantici olmaya çalıştım. Ama…
Evet, bildiğimiz gibi bu boktan hafta bizi çok zorladı.
Pardon. Bu hafta bizi çok zorladı.
Tüm bunlar olurken fark ettim ki
hiçbir garantiye bel bağlayamayız.
Çünkü evliliğin, aşkın, hiçbir şeyin garantisi yok.
Hayatta kesin olan tek şey ölüm.
Sikmişim garantiyi.
Endişelenmeme gerek yok.
Çünkü sen benim uğurumsun.
Hep benim uğurum oldun.
Gerçekten.
Yani…
Nicky, senin beni anladığın gibi ben de seni gerçekten anlayacağım.
Ve söz veriyorum…
Sana ve bize inanacağım.
Çünkü yaptığımız şey tam olarak bu.
Ne olacağını bilmeden büyük bir adım atıyoruz
ama işe yarayacağına inanıyoruz.
Ben…
Senin ruh eşim olduğuna inanıyorum.
O yüzden nereye gidersek gidelim…
Bu kiralık arabadan inmek istemiyorum.
Tamam, bitti.
-Nicky, sıra sende. -Evet. Tamam.
Benimki yazılı.
Rachel.
Keşke önce ben konuşsaydım. Bunu aşmak zor.
Rachel, buraya geldiğin ilk andan beri gördüğün üzere
ben evliliğin çok değerli olduğu bir evde büyüdüm.
Bu yüzden, ilişkimizin ikinci haftasında sen asla evlenmeyeceğini söylediğinde
"Aradığım kadın" dedim.
Şaka bir yana, doğru kişi olup olmadığını hiç sorgulamadım
çünkü hep biliyordum.
Seninle bir saat geçirdikten sonra
"Keşke her saatim böyle olsa" dedim.
"Hayatımın geri kalanını onunla geçirmezsem
çok fena sıçıp batırmışım demektir."
Bir gün seninle buraya çıkıp yemin edebilmek için
kendi kendime sıçıp batırmamaya söz verdim.
İşte buradayız.
Sana her zaman sevgiyle, sabırla
ve anlayışla yaklaşacağıma söz veriyorum.
Atılacağın her macerada seni yargılamadan yanında olacağıma,
fikir ayrılığına düşsek bile hep arkanda duracağıma söz veriyorum.
Benim için dünyada senden daha önemli hiçbir şey yok.
Aramıza hiçbir şey giremeyecek.
Seni seviyorum.
-Çok güzeldi. -İkinizinki de çok güzeldi.
Evet, büyük an geldi. Yüzükleri alabilir miyim?
Tamamdır. Bu senin.
Bu da senin.
Ellerim titriyor.
Tamam.
Rachel Alexandra Harkin, Nicholas Summer Cunningham'i
iyi günde kötü günde, hastalıkta ve sağlıkta,
ölüm sizi ayırana dek kocan olarak kabul ediyor musun?
Evet.
Nicholas Summer Cunningham, Rachel Alexandra Harkin'i
iyi günde kötü günde, hastalıkta ve sağlıkta,
ölüm sizi ayırana dek karın olarak kabul ediyor musun?
-"Evet" demen yeterli evlat. -Ben…
İyi misin?
Ben…
Bu yemini bir hafta önce yazmıştım
ama şimdi pek şey gelmiyor…
Çünkü haklısın.
Bu hafta bizi çok zorladı.
Aşk ve evlilik hakkında bildiğimi sandığım her şey değişti.
Hepsi değişti.
Seni şimdiye dek hiç anlamadığım kadar iyi anlıyorum.
Ne demek istediğini artık anlıyorum.
Ne yapıyorsun?
Evlilik ilişkiyi mahveder. Bize de zarar vermeye başlamıştı.
Aslında ben…
İlişkimizin değişmesini istemiyorum.
-Devam et. -Bu ne şimdi?
Evlilik bizi zehirledi.
-Evlilik… Tamam, bana bırak. -İyi misin?
Ailem üzerinde zehir etkisi yaptı. Ben…
Seni buraya zorla getirdim, sen istemiyordun.
Ne yapıyorsun?
Rachel, tek istediğim hayatımın geri kalanını seninle geçirmek.
Ama onlar gibi olmayalım.
Her gün birbirimizi gerçekten seçme ayrıcalığımız olsun.
-Hep yaptığımız gibi. -Sorun yok.
Kiralık araba keskin bir dönüş yapıp buradan uzaklaşacak.
-Ama biz hâlâ arabada olacağız. -Nicky. Bana bak.
Benimle evlen. Evlenmemiz şart. Hemen.
Bizi bu kurumun esaretinden kurtarıyorum.
-Ciddi misin sen? -Rachel…
İstediğin bu.
-Kes şunu. Tanrım… -Ciddiyim.
Çifte biraz zaman tanıyalım.
-Rachel. -Hayır.
Herkes yerinde kalsın.
Rachel!
Arabaya atlayıp gidelim. Düğünü siktir et.
-Şaka yaptığını söyle. -Seni zorladığım için üzgünüm.
-Bu hafta kâbus gibiydi. -Tanrım.
-Geleceğimizin böyle olmasına göz yumamam. -Tabii ki kâbus gibiydi.
Düğün haftamız. Ne bekliyordun ki?
Gözümüzü karartıp birlikte atlayacaktık.
-Tamam işte. Öyle yaptım. -Hayır!
Bir felsefeyi bahane edip başkaları yüzünden gelecekten korktun!
Bize güvenen bendim!
-Ben de aynısını yapıyorum. -Neresi aynı?
Önemli olan ilişkimiz sonuçta.
-Onun için uğraşıyorum. -Nasıl?
-Ailemin değerlerini senin için reddettim! -Öyle bir şey istemedim ki!
Tamam ama sen zaten evlenmek istemiyordun.
Artık anlıyorum, nihayet nedenini anlıyorum.
Benimle evlenmen şart. Evlenmek zorundayız.
Rachel, hep evlenmek istemediğini söylerdin.
Üzerimde evlilik laneti olduğunu bilmiyordum.
Bana evlenme teklif etmeseydin sorun olmazdı.
Senin suçun yok. Bilmiyordun.
Ben de bilmiyordum ama artık biliyoruz ve evlenmek zorundayız.
Lanet var diye evlenilmez ki.
Birbirimizi seviyor ve evliliğe inanıyorsak evlenmeliyiz.
Biliyorum ama şu an o durumda değiliz, boktan bir durumdayız.
Tanrım. Neden şimdi yapıyorsun bunu?
Ne yapmaya çalışıyorsun Nicky?
Neden şimdi yapıyorsun?
Evet, biraz daha. Evet, teşekkürler.
Herkes bu kadar almalı. Küçükler bile. Bu senin.
Kriz geçiriyordu Victoria.
Benden rehberlik bekliyordu, dürüst olmak zorundaydım.
-Öyle tepki vereceğini bilemezdim. -Hep bizi örnek alıyor.
Evliliğimiz mükemmel sanıyor.
Mükemmel zaten.
Oğlumla ilişkimi mahvettin.
Güvenini yeniden kazanma şansım olmayacak.
-Hayır. Seni çok seviyor. -Mutlu sonumu mahvettin.
Dur, gitme. Victoria.
Hayatım, az önce ne oldu öyle?
Sen iyi misin? Nicky iyi mi? Ne yapalım?
Sağ olun. Ufak bir anlaşmazlık. İyiler.
Biri masaları gezebilir mi? Kimse içkisiz kalmasın. Şerefe.
Şerefe.
Biraz içten söyle. Anne, selam! Enerjiyi yüksek tutuyorum.
O zaman neden evlenme teklif ettin?
Madem ben evlenmek istemiyordum.
Benim hep istediğimi söylediğim şeyi yapman için
annenle babanın evliliğinin kusursuz olmadığını görmen mi gerekiyordu?
Tanışmamızdan bir saat sonra anlamıştım. Evliliklerinin kusursuz olmadığı belliydi.
Evet, annen çok hoş biri ama narsist.
Baban romantikmiş ama hüsrana uğramış. Kendini adayacağı bir şey arıyor.
Evlilikleri sadece baban anneni yücelttiği için yürüyor.
Annen böyle istiyor. Baban annene tapıyor ama annene yetmiyor.
İkisi de boş yani. İzlemesi bile üzücü.
Sağ ol Rachel. Teşekkürler.
Anlaşılan ikimiz de annenle baban gibi olmak istemiyoruz.
Açıklığa kavuşturalım, o senaryoda
romantik olan benim, narsist olan da sen.
-Öyle mi? Çok naziksin ya. -Evet, aslında mantıklı.
Çünkü bizim ilişkimiz senin etrafında dönüyor.
Peki.
Ortada hiçbir şey yokken bile
sana sürekli her şeyin yolunda olduğunu söylemem gerekiyor.
Sürekli başına bir şey geleceğini sanıyorsun,
ben de sen alınma diye hep diken üstünde oluyorum.
-Çünkü hiçbir şeyi kaldıramıyorsun. -Anladım.
Ben olmadan ailemle bir gün bile geçiremiyorsun.
Hep teselli bekliyorsun.
En ufak bir şeyi bile yorucu bir bulmacaya dönüştürüyorsun.
-Kolay hiçbir şey yok. -Anladım.
-Seni sevmek çok zor! -Biliyorum!
Tamam mı? Biliyorum!
Bunu mu duymak istiyorsun?
Sikeyim.
Şeyi vereyim… Dur, geri gelecekler…
Hayır, ben…
Şerefe. Evet, neşemizi kaybetmeyelim.
Benim yüzümden oldu sanki.
Gidelim mi? Gitsek mi?
Portia törenin yakında devam edeceğini söyledi.
O zaman neden kabul ettin?
-Teklif ettiğimde neden kabul ettin? -Çünkü senin için önemini biliyordum.
Seni seviyordum ve…
Nicky, beni bu noktaya getirebilecek tek kişi sendin.
"Seviyordum" mu?
Artık beni sevmiyor musun?
-Hayır. Git başımdan. -Rachel söylesin.
Portia, siktir git.
Annem tüm akrabalarının önünde ona saygısızlık yaptığını unutup
el ele, gülümseyerek dönmenizi istiyor.
-Tamam, güle güle. -İğrenç, ellerin yapış yapış.
Evet Nicky, tabii ki seni hâlâ seviyorum.
En sevdiğim yönlerinden biri de sağlam, tutarlı ve istikrarlı olman.
Beni nikâh masasında terk etmezsin sanıyordum.
Senden ayrılmıyordum.
-İlişkimizi kurtarıyordum. -İyi bari. Peki. İşe yaradı mı?
İlişkimizi kurtarmak isteseydin
orada "Evet" derdin çünkü her şey kontrolüm altındaydı.
Tamam mı?
Oraya çıkıp güvenle "Evet" demek için neler çektiğimi bilmiyorsun.
Gün batımına kadar evlenmezsek lanet sana ve ailene geçecek.
Yani aslında ben seni kurtarıyordum.
-Aman tanrım. Rachel. Ne? -Ne demek "Ne"?
Neden şaşırdın?
Kaçak Gelin'i izlemediniz mi? Klasiktir.
Merhaba. İyi ki geldiniz.
-Çok tatlı. -Tamam! Merhaba…
Siktir, hâlâ şoktayım. Titriyor musun? Ben biraz titriyorum.
Söylemek istemezdim ama bana 50'şer dolar borçlusunuz.
Aman tanrım. İddiaya mı girdiniz?
Evet. Prova yemeğinden sonra belliydi.
-Verin. -Gelin iptal ederse kazanacaktın.
-Belki barışırlar. -Sen de.
-Sen de mi? -Ne olmuş? Para kazanmayı severim.
İddiayı kaybettin.
Taşlar pırlanta değil, suni elmas.
Ama arka kısmı özel yapım. Lütfen dokunmayın, hassas.
Of, her zamanki gibi…
-Nicky ne yapmaya çalışıyor? -Bilmiyorum.
-Rachel da karışımı içmemiş… -Bilmiyorum.
Ben de diyorum ki, benim açımdan bakınca
buraya geldiğimizden beri her zamankinden bile gerginsin.
Kötü bir şey olacağını söyledin. Sonra bir lanetten bahsetmeye başladın.
Evlenmeme fikrinin sana cazip geleceğini neden düşündüğümü anlamıyor musun?
Düğünümüzden önce bunca şeyin yaşanması
kısmen baskıdan falan kaynaklanıyor.
Pardon. Nicky, dur.
Ne?
-Lanete inanmıyor musun? -Evlilik lanet işte.
-Bizi ondan kurtarıyorum. -Aman tanrım. Hayır Nicky.
Lanet başka bir şey. Kurtulmak için evlenmemiz gerekiyordu.
-Bunları uydurduğumu mu sanıyorsun? -Uydurduğunu sanmıyorum. Sadece…
Ne? Söyle, ne?
-Bağlanma korkusundan mı, stresten mi? -Hayır, ben…
-Ne? -Bence…
İkimiz de bizi yetiştiren sistemler tarafından lanetlenmişiz.
-Aman tanrım. -Evlenmeyerek o sorunu çözüyoruz.
"Seninle ruh eşi değilsek öleceğim" dedim. Bana inanmadın mı?
-Sanmıyorum… Rachel… -Ne?
Ne sanmıyorsun?
Öyle olacağını sanmıyorum.
Daha az önce bana inandığını söylemiştin. Salona girmemden hemen önce. İnanmıyorum.
-Dur. -Akıl alır gibi değil. İnanmıyorum!
-Hayır. -Böyle olmasını istememiştim.
Beni anladığını düşündüğüm için ilişkimize güvenmiştim!
Birbirimizi anlıyoruz sanıyordum.
Dört saat öncesine dönebilir miyiz lütfen?
Gelin tarafı mı, damat tarafı mı?
-Damat. -Tahmin etmiştim. Evli misiniz?
-Evet. -Birbirinizle mi?
-Evet. -Onun ruh eşin olduğuna inanıyor musun?
Evet. Kesinlikle.
Kesinlikle, öyle mi?
Pardon. Biz masamıza dönüyoruz. Hadi.
-Gelin ve damat yoksa düğünde ne yapılır? -Kötü bir esprinin girişi mi bu?
-Hayır, ciddi soruyorum. -Nereden bileyim?
-Lütfen, buyurun. -Hayır.
Ne yapmamı istiyorsun? Bağımsız düşünmeme izin vermiyorsun.
Seninle bire bir aynı fikirde olmadığımda kabullenemiyorsun.
İnandığım şeyi değiştiremem ki.
-Ama bana inanmıyorsun! -O farklı bir şey Rachel.
-O farklı. -Neresi farklı?
Ben doğaüstü şeylere, kozmik intikama ya da lanetlere inanmam.
Ben de uzaylılara inanmıyorum
ama sen kesin bir şekilde uzaylı gördüğünü söylesen
sana inanırdım Nicky.
Üzgünüm Rachel. Ben… Sen…
Benim bu yönümü biliyorsun. Yeni bir şey değil.
Nicky, birini sevdiğini söylüyorsan sevdiğin kişiye inanırsın.
Güven budur.
Bana inandığını söylediğinde ben de sana inandım.
Geçmişte söylediklerine takılıp kalmadım.
Çünkü seni hep şu anki hâlinle görüyorum.
Sana bakıyorum ama sen bir türlü bana bakmıyorsun.
Bakmıyorsun.
Uzun zaman önceki bir versiyonumu seçmişsin.
Beni ondan ibaret görüyorsun.
O olmadığımda da sinirleniyorsun çünkü ne yapacağını bilemiyorsun.
Bu kötü bir şey Nicky, çok kötü bir özellik.
Çünkü var olmamı imkânsız hâle getiriyorsun!
İki tekila lütfen.
-Ceketini beğendim. -Teşekkürler.
Bana verir misin?
Saat 15.45. Tutup getireceğim.
Hey!
Ne oluyor orada?
Sikerler.
İmkânsız!
Açın kapıyı.
Rachel, güneş 16.44'te batıyor. Bir saatten az kaldı.
-Ne yapıyorsun? -Bir dakika.
Dakikaların tükeniyor. Yedek anahtarı getiriyorum. Şapşallar.
Ben de seni arıyordum! Jude, gel. Hadi.
Lanetli olmasaydın yine de evet der miydin?
Öyle saçma soru mu olur?
"Kolların olmasaydı sağ elini kullanır mıydın?" demek gibi.
Yine de cevap bekliyorum.
Susuyorsun. Bir şey diyeceğim Nicky.
Annen seni şımartmış, dünyadan izole etmiş,
bu yüzden gerçek dünya hakkında hiçbir şey bilmiyorsun, hiçbir şey.
…kötü birisin. Beynin incelenmeli.
O dediğin iki yıl önceydi Nicky.
Tam bir hafta ortadan kayboldun, ben asla yapmam.
-Sen romantik misin? -Ot falan iç.
Benim seviyeme mi?
Tanıdığım en manipülatif insansın.
-Tanrım. -Bu… Nasıl?
-Düğünü mahvedeceğin belliydi. -Mahvetmedim.
Zor bir hafta geçirdiğinizi biliyorum ama her ne sorun yaşıyorsanız
çözebileceğinize eminim, tamam mı?
Ama şimdi sırası değil.
-Gerekeni yapsınlar. -Şimdi değil.
Mutlaka evlenmeleri gerekiyor baba.
-Ne oldu orada? -Uğraşamayacağım.
Biz de uğraşamayacağız. Çocukluk yapma, evlen.
-Ne yaptığını sanıyorsun? -Çekil.
İçmedin mi?
-Hayır, Nicky'ye güvendim. -Neden öyle yaptın?
-Çünkü %98 emindim. -Ne içmedi?
Ne yapıyorsun? Rachel'a bak. Evlen. Yeni hayat felsefen kimin umurunda?
-Evlen yoksa hepimiz yanarız! -Ne içecekti Nell?
Bir sus Portia. Evlenmek zorundasın.
-Lanetten dolayı mı? -Evet!
-İnanmıyor. -Lanet gerçek. Evlenmezsen bize geçecek.
-Jude da dâhil. -Nasıl yani? Hepimize mi?
-Evet. -Anlamıyorum.
Tamam, herkes sakin olsun.
Tatlım. Hey.
Söylediklerinde ciddi değildin, değil mi?
Ben…
-Amacım doğru olanı yapmaktı. -Beş dakika kaldı.
Jules!
Tamam, hadi. Gidelim. Baba, konuşmanı hazırla.
-Tanığı çağıralım. -Kes şunu.
-Durmayın. Hadi. -Ben…
Rachel, hadi.
Hadi çıkıp töreni tamamlayalım. Olur mu?
Utanacak bir şey yok. Kimse kızmadı.
Tatlım, bana bak.
Her şey yoluna girecek.
Hadi.
Çok özür dilerim. Hey.
Tekrar deneyelim mi?
Geri dönüp tekrar deneyelim mi? Ne dersin?
Rachel, tekrar…
Ne dersin?
Hayır.
Hayır Nicky.
Seninle evlenmeyeceğim.
-Ne yapıyorsun? -Onun için ölemem.
Ölmeyeceksin. Ruh eşin olduğuna inanıyordun.
-Artık inanmıyorum. -Rachel.
-Sadece bunu istiyorum, beni kırma. -Sadece mi?
Nicky, senin için onca şey yaptım.
Teklifini kabul ettim.
Sana inandığım için "Evet" bile dedim ama artık bitti, tamam mı?
Artık senin için kendimi harcayamam.
İkinci bir şansı hak ediyorum.
-Rachel. Hadi ama. -Yapma.
Bana inanman yeterdi Nicky.
Siktir, 16.45 oldu.
Aman tanrım.
Jude!
Ne yapacağız?
Bilmiyorum.
Seni duyamıyorum!
Halledeceğim. Şey yapacağım… Nerede bu adam?
Zander?
İyisin. Şuraya otur.
Anne!
Dikkat et!
Hey! Bak.
Üzgünüm. İyisin. Baskı yap. Tamam mı? İyileşeceksin.
Ailenize ne oluyor böyle? Aman tanrım!
Gözlerini kapat oğlum. Gözlerini kapat, tamam mı?
Kastettiğin bu muydu? Böyle olacağını niye söylemedin?
Seni uyardım. Onun soyuna geçecek dedim.
Anne, hayır.
O karının şeytan olduğu belliydi.
-Kimse beni dinlemiyor. -Hayır.
Ne oluyor?
Bir şey yok. Tamam mı? İyisin.
-Kapıyı kilitle. -Tamam.
Nellie ile benden başkasını içeri alma.
Tamam.
-Televizyonun sesini aç. -60. Super Bowl…
Seni seviyorum. Sana bir şey olmasına izin vermem.
Hemen dönerim.
Seahawks sahaya çıkarken ortalık kan gölüne dönecek…
Beni dinleyin. Lanet soyumuza bulaştı.
-Bana da mı olacak? -Vegas'taki kocan ruh eşinse hayır.
Evlendin mi?
Anne, çok üzgünüm. Hata ettim. Yapmamalıydım.
-Anne? -Bu gerçek olamaz.
Buz gibi de gerçek. Senin yüzünden oldu aptal.
Sadece evlenmen gerekiyordu.
Bunların hepsi onunla evlenmediğin için oldu.
Bence bunu durdurmamız mümkün.
Ne yapacağız?
Yardım çağırdık.
Hata ettim. Yapmamalıydım…
-Boşanma evrakını niye imzalamadın? -Sensiz yaşayamam.
-Tanrım! -Kanamam var mı?
Henüz yok.
Rach. Rachel, özür dilerim. Çok özür dilerim. Her şeyi mahvettim.
Çok özür dilerim.
Seninle ruh eşi olduğumuza inanıyorum. Biz ruh eşiyiz.
Artık bana inanıyor musun?
Evet.
Söz veriyorum.
Bundan sonra sana hep inanacağıma söz veriyorum.
-Söz veriyorum. -Hayır Nicky.
Bana verilen yetkiyle sizi karı koca ilan ediyorum.
Gelini öpebilirsin.
Rachel, lütfen. Rachel.
Hayır, hayır.
Hayır! O belgeyi imzalayamaz.
Yeminlerinizi etmiştiniz.
-Töreni tamamlamak istediler. -Lütfen acele edin!
Lanet bulaştı bile. Artık durmaz, değil mi?
Durmaz. Nicky.
Nicky. Biz… Bana bak.
İkimizde de lanet var. Evlenirsek öldüğümüzle kalırız.
-Ruh eşiysek ölmeyiz. -Değiliz.
Bence ruh eşimsin.
Denemek zorundaydık.
Lanet oğlumda da var. Üzgünüm. Üzgünüm Rachel. Üzgünüm.
Sen…
Hâlâ ruh eşiyiz, değil mi?
Değil mi?
Çok üzgünüm.
-Üzgünüm Rach. -Rachel.
Hayır, Rachel.
Rachel, bekle. Jules, ne oldu? Olacağını söylemiştin.
-Neden olmadı? -Geç kalmışız. Üzgünüm.
Bir şeyin yok kızım.
Bir şeyin yok.
Ağlama.
Bana mı geldin?
Nihayet beni almaya geldin.
Sana neden olmuyor?
SONSUZA DEK
Çakmağım nerede?
Sorun yok.
Jude.
Bunu yaşadığın için çok üzgünüm, tamam mı?
Ama unutma…
Bu gerçekten yaşandı.
Kimsenin aksini söylemesine izin verme.
İyi olacaksın. Tamam mı?
Beni dinle.
Evleneceğin kişiyi seçerken çok dikkatli olmalısın.
Ama merak etme. Ben de şahit olarak orada olacağım.
Tamam.
Sonra görüşürüz.
SIRA SENDE!
YENİ EVLİ
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram k orada olacağım.