Apa yang awak buat?
Apa masalah awak, bodoh?
Awaklah yang lagi bodoh!
Apa yang awak cakap?
Saya cakap, awaklah yang lagi bodoh.
Biar betul?
Awak yang berada di lorong salah tapi awak yang marah.
Mestilah saya di lorong salah.
Saya pusing selekoh untuk masuk lorong basikal.
Tapi awak potong jalan masuk lorong saya, bodoh.
Awaklah yang lagi bodoh!
Awak patut minta maaf dan bukannya sombong.
- Apa yang awak nak lagi? - Jangan berani.
- Ada kamera CCTV di sini. - Kamera CCTV apa?
- Awak nak acukan pistol pada saya. - Saya tak ada pistol.
Bangsat! Saya ingatkan awak ada pistol.
- Tunggu! - Awak buat saya naik angin.
Saya tak ada pistol!
Tunggu. Awak buat apa?
Apa lagi?
- Berhenti! - Saya akan pukul awak.
Pergilah dari sini! Pergi masuk kereta awak balik!
Mari bincang dulu tentang ini. Bertenang!
Ramai penunggang motosikal alami kemalangan sebab…
- Pergilah! Awak tak nak pergi, ya? - Baiklah.
Saya nak pergi. Tunggu.
- Tunggu! - Awak mengamuk lagi, ya?
- Apa?! - Saya cakap minta maaf.
Awak buat saya geram saja.
Saya cuma naik basikal.
JUN (ABANG IPAR) SAYA BARU BALIK. ABANG SAYA OKEY.
Encik, saya nak turun.
Tumpang lalu.
Apa benda? Awak menghalang saya, nak.
Maafkan saya.
PASAR AIFA
Aduh.
Apa masalah awak?
Maaf. Saya tak nampak awak tadi.
Salah lelaki itu, bukan awak.
Gila.
Maaf, cik, awak belum bayar itu.
Saya tahu.
Letakkannya dalam bil saya.
Maaf. Saya akan bayarkan.
Okey.
Tak, saya nak cakap dengan ayah saya sekarang.
Beritahu dia saya telefon!
Apa lagi?
Lamanya awak.
Cik, maaf tapi awak ada kad lain?
Kenapa?
Yang ini telah ditolak.
Apa maksud awak "ditolak"?
Transaksi tak disahkan.
Bodoh! Saya tahulah "ditolak" itu apa.
Seorang lagi orang bodoh.
Bagi balik kad saya.
Ayah…
BAYARAN TANPA TUNAI
Siapa pula itu?
Gin ini saya punya, bang.
Apa maksud awak ini awak punya? Saya yang nampak dulu.
Tak, saya sampai sebelum awak. Saya cuma tengok benda lain.
Namun saya dah simpan yang ini.
Saya tak nampak nama awak pun.
Jadi awak nak cakap saya penipu?
Saya tak cakap macam itu.
Jadi awak nak kita bergaduh pasal ini?
Hei, kenapa awak kena jadi ganas sangat?
Saya tak rasa awak tahu ganas itu apa sebenarnya tapi siaplah, awak akan tahu.
- Mari, jom selesaikan ini di luar. - Maaf, encik.
Saya akan periksa jika kami masih ada stok.
Awak tak perlu bergaduh tentangnya.
Awaklah tadi!
Kenapa awak pukul saya?
Oh, itu bir dan gin yang terakhir…
Apa yang awak dah buat?
Awak dah pecahkannya. Lebih baik awak bayar.
- Bayar. - Karma.
Tunggu. Bukankah awak yang patut bayar sebab awak yang menyebabkannya?
Tunggu.
Selesaikan masalah awak sendiri nanti.
Apa kata macam ini? Saya akan ambil gin ini.
Jadi saya akan ambil bir itu.
Hei awak, ganti balik duit dan telefon bimbit saya yang dicuri.
Duit dan telefon bimbit apa? Saya tak kenal pun awak. Awak siapa?
- Apa maksud awak? - Tunggu.
Biar saya uruskan hal saya dulu, okey?
Saya nak mabuk sangat sekarang ini. Tolong biar saya minum.
Ada banyak arak di sini, bang. Minumlah semua.
- Hati-hati dengan kaca pecah, puan. - Awak tak faham,
dan sekarang saya masih kena jelaskan?
Saya cuma minum koktel bir dan gin, okey?
Saya cuma minum bir dan gin juga.
Syarikat yang hantar itu dah mogok berminggu-minggu sekarang.
Awak takkan jumpanya di kedai lain.
Kenapa tak beritahu kami awal-awal?
Awak baru saja tanya saya sekarang!
Lihat, awak dah pecahkan botol-botol terakhir juga.
Macam inilah.
Apa?
Bos, rakaman CCTV telah dijumpai.
Okey, untuk kita tahu siapa yang kena bayar untuk botol-botol yang pecah,
jom semua tengok rakaman CCTV itu.
Awak pun, cik.
- Kenapa libatkan saya? - Dah jelas dia yang buat.
- Jom tengok saja rakamannya. - Ikut saya.
Macam mana dengan telefon dan duit saya?
Saya betul-betul tak tahu siapa yang ambil.
Saya akan ambil ini. Uruskan isu awak dulu.
Itu, tunggu sekejap, tolong tengok ini.
KAMERA 3, 8 OGOS 2024
Tengok? Saya yang ambil dulu.
Ya, kami nampak.
Awak tak nak bahagikan kosnya dengan saya?
Ini salah awak juga.
Awak nak saya kelar leher awak dengan kaca pecah itu?
Kenapa orang di sini ganas sangat?
Saya ganas?
Saya jaga tepi kain sendiri apabila awak langgar saya.
- Tapi saya tak berniat nak… - Mari selesaikan ini dulu, okey?
Cik, ini cadangan saya.
Saya akan bayar untuk bir ini dulu.
Jangan tolak gin ini daripada kiraan inventori awak.
Letakkan dalam bil saya buat masa sekarang.
Kami tak boleh buat macam itu! Kenapa kami yang kena bayar?
Kami tak minum
sebab kami tak mampu beli.
Jadi awak nak kami bayar untuk botol-botol yang awak pecahkan?
Sebenarnya bukan saya yang patut bayar…
Lebih baik awak bayar untuk dua biji botol yang awak pecahkan.
Saya terjatuhkannya apabila dia menjerit. Dia yang patut bayar.
- Siapa? - Dia.
Apa?
Saya tak ada kena-mengena dengan awak.
Jeritan awak buat saya jatuhkan botol.
Sebab saya tunggu ayah saya hantar duit.
- Apa bendalah. - Baiklah, jom tunggu ayah awak balas.
Maaf. Itu berapa?
Macam itulah! Terima kasih.
Berapa-berapa pun boleh.
Awaklah hero generasi baru.
- Masalah dah selesai. - Oh, awak di sini.
Tak, tak apa. Saya akan uruskannya.
Saya cuma tunggu mak saya hantar duit.
Lebih baik awak kumpul semua duit awak.
Senaraikan apa-apa lagi yang diperlukan.
Helo, ayah?
Perlukah awak kutuk setiausaha ayah
hanya kerana awak tak dapat buat apa yang awak nak?
Ya, ayah hentikan kad kredit awak,
kad debit, dan semua akses kepada penghantaran duit.
Balik rumah sekarang!
Kami dapat surat daripada sekolah awak jadi balik rumah sekarang
atau awak kena berdikari.
- Ayah! Ayah, jangan! - Awak jagalah diri sendiri.
Ayah! Ayah? Ayah saya marah lagi.
Awak patut bersyukur mereka suruh awak bayar bil awak saja.
Lebih baik awak pergi sebelum mereka buat aduan tentang awak.
Untuk apa?
Diamlah. Awak cuma akan mengeruhkan keadaan.
Pergi. Dan jangan datang lagi.
Hei, awak tak boleh cakap macam itu
sebab awak cuma pengawal, tahu?
Saya tahu hak saya.
Saya boleh panggil peguam.
Degil betul awak!
Wah, cakap bahasa Inggeris sekarang, ya?
POLIS BANDAR MARIKINA
Inilah hari yang paling teruk dalam hidup saya!
Macam mana dengan saya?
Saya cuma terlibat sebab awak.
Maafkan saya.
Awak cakap banyak sangat.
Awak rancang nak kongsi gin itu dengan kami, bang?
Yang ini? Boleh.
Baiklah. Jom pergi.
Hei, kami akan ikut awak. Kami bayar untuk gin itu juga.
Apa maksud awak "kami"? Dia saja yang bayar untuknya.
Apa? Dia bayar sebab saya.
Dia suka buat macam-macam untuk saya.
Sandy, saya akan bawa awak balik. Ibu bapa awak mungkin risau tentang awak.
Saya nak mereka risau.
Tapi kita tak kenal mereka.
Mereka tak nampak mencurigakan kepada saya.
Ikut saja saya. Awak banyak mulutlah.
Betulkah awak tak rancang nak bayar balik duit saya?
Saya betul-betul tak ada duit.
Berapa-berapa pun boleh.
Saya betul-betul tak ada apa-apa.
Namun awak ada duit untuk bayar itu.
Itu duit saya yang terakhir.
Saya tak sukalah. Jauh betul.
Jangan bawa kami ke tempat yang berbahaya pula.
Tolonglah, saya tak berani nak buat macam itu.
Jadi kenapa jauh sangat?
Awak ingat ini jauh? Awak ada duit untuk bayar tambang teksi?
Tak ada, bukan? Jadi inilah jalan yang paling jimat.
- Di situ selamatkah? - Selamat saja.
Tiada siapa akan tahan kita dan ambil duit kita di sana.
Bukankah ibu bapa awak cari awak?
Saya beritahu mereka saya keluar hari ini.
Bagi saya pula, saya anak yatim piatu sekarang.
Wah, cepatnya.
Namun awak tunggu bapa awak hantar duit tadi, betul?
Macam ia senang kacang, betul?
- Saya benci awak. - Tak apa sebab saya benci awak juga.
Hei, sudahlah!
Perempuan murahan!
Kita dah sampai.
- Apa? Di mana? - Sana.
Saya ingatkan kita nak pergi ke bar atau sesuatu macam itu.
Bar apa?
Awak ada duit nak pergi ke bar?
Awak tak ada duit pun nak bayar untuk tisu dan kentang goreng tadi.
Hei.
Bar, konon.
Mak Cik Nori!
Mak cik di sini, masuklah.
- Tunggu. Okey. - Saya akan jaga awak semua.
Marilah.
- Mak Cik Nori. - Apa dia?
Awak tahulah, macam biasa.
Aduhai! Angel, awak selalu main telefon!
Awak lambat sangat,
- laju lagi! - Hai, Angel.
Kerja di sana.
- Apa? - Macam biasa, bagi kami air.
Pergi ambil botol awak.
Kami bawa botol sendiri.
- Boleh saya minum air? - Ya, boleh.
Pesan snek supaya saya boleh buat duit.
Kami nak hot dog pedas dan
kentang goreng kalau macam itu.
Dan bawakan kami sebotol,
ais dan jag.
Okey?
Terima kasih. Sayang awak.
Tak payah ambil botol. Kami dah bawa sikit.
Bagi saja kami jag, ais, dan sebiji gelas.
Awak patutnya beli gin dari kedai saya.
Saya ingatkan saya akan minum seorang diri.
Penjaga kedai tadi cakap dah habis. Ini salah dia.
Penipu betul.
Apa maksud dia dah habis?
Awak ada stok?
Mestilah. Saya pemilik kedai yang bijak.
Hei, awak masih berhutang dengan saya.
Puan, saya tak pernah lupa hutang saya, jadi awak letak saja dalam bil saya.
Sumpah.
Kenapa mulakan pergaduhan tadi kalau ada stok di sini selama ini?
Saya tak tahu Mak Cik Nori seorang pengumpul barang.
Biarkan dia. Dia memang macam itu.
Saya akan pergi dulu.
Mak Cik Nori, bagi kami kentang goreng.
- Baiklah. - Terima kasih.
Jom mula. Apa yang awak nak?
Apa yang ada?
Pilih satu, Expired atau Kisay.
Apa bezanya?
Kisay ialah campuran bir, gin, soda lemon dan limau.
Expired ialah campuran bir, gin, ais dan pudina mentol.
Jadi yang mana?
Jom minum Expired?
Tapi itu selamatkah?
Sejak bila arak selamat untuk tubuh badan?
Tak, maksud saya gelasnya.
Ini selamatkah?
Alkohol akan mensterilkan gelas kalau itu yang awak maksudkan.
Awak lebih rela tak minum?
Tak, saya nak mabuk.
Macam, awak tahulah, mabuk gila.
Alamak, saya rasa kita perlukan lebih banyak gelas.
Tak, ia memang macam itu. Awak tahu,
macam kita minum bergilir-gilir. Awak tahulah, macam shot-shot.
Awak tiru sayakah?
Ya, sebab awak sombong sangat.
Berhentilah. Awak mula buat saya rasa menyampah.
- Relaks. - Mana pudina mentol?
Nah.
Hormat sikit wanita.
Pengiring awak tengah pertahankan awak.
Boleh, jom relaks dulu.
Tumpang tanya,
di mana tandas?
- Ia di mana sebenarnya? - Cepatlah.
Laju lagi.
Saya tak nak pergi lagi, busuklah di sini.
Tak nak pergi lagi? Okey, awak pergi dulu.
Saya akan pergi lepas ini.
Busuknya. Alamak, gelapnya.
Gelap betul.
Pergilah. Saya akan tunggu di tepi pintu.
Alamak, jangan tutup pintu!
Saya takut sebab ia kotor sangat.
Dan tak ada tisu tandas.
Tengoklah lantai.
Tak ada tisu tandas. Lantai basah.
Awak tahu tak? Awak banyak merungut!
Lagipun kenapa awak ikut?
Awak patutnya pergi ke hotel lima bintang.
SUIS
Saya tak patut ikut tapi…
Saya cuma tak nak balik rumah.
Kenapa?
Sebab saya nak hukum ibu bapa saya.
Kenapalah mereka lama sangat, kencing atau berak?
Awak menjijikkan. Tunggulah mereka.
Itu pun dia! Okey, jom mula.
Apa?
Jom tunggu Sandy.
Cuba nak mengurat dia, ya?
Kawan awak nampaknya rancang nak mengurat juga.
Dia asyik tengok awak, adik. Saya rasa dia suka awak.
Sudahlah.
Kita semua kawan di sini.
Tunggu, saya ada idea.
- Awak nak tisu? - Tak, terima kasih.
Sambil minum-minum,
jom main permainan untuk mengenali satu sama lain.
Tak perlulah. Ini apa? Parti?
Tak, ia seronok.
Namanya "dua kebenaran dan satu penipuan".
Layan saja dia.
Terima kasih sebab sokong.
- Jadi macam mana nak main? - Senang saja.
Cepatlah.
Cakap saja nama awak dan tiga perkara tentang diri sendiri.
Salah satu daripadanya ialah penipuan.
Orang lain akan teka yang mana satu tipu.
Baiklah. Awak mula dulu.
- Ini saja gelas yang ada? - Ya.
Okey, macam inilah.
Saya Sandy.
Saya sedih sangat.
Saya benci ibu bapa saya.
Saya ada teman lelaki.
Awak sedih sangat ialah penipuan itu.
- Senang sangat. - Salah.
Ia betul.
Nampak sangatlah awak tak sedih gila. Awak sebenarnya menjengkelkan.
Jadi awak ada teman lelaki ialah penipuannya?
- Betul. - Okey, itu betul.
Sila habiskan minuman awak.
Hilario. Nama pendek Hilo.
Baguslah, nama awak sesuai dengan awak.
Jangan menyibuklah. Ini giliran saya untuk main, bukan?
Saya seorang penagih dadah.
Keluarga saya sisihkan saya.
Saya dah berpaling tadah daripada keluarga saya.
Tunggu, "tinakwil" itu apa?
Tolong jawab dia.
Disisihkan.
Dibuang.
Itulah penipuannya. Keluarga awak tinukwil awak.
Ia tinakwil, bukan tinukwil.
Dan itu bukan penipuannya.
Awak berpaling tadah daripada keluarga awak?
Salah.
Awak seorang penagih dadah ialah penipuannya?
- Ya. - Apa?
Nampaknya awak tak percayakan saya.
Saya seorang pelajar cemerlang.
Saya larikan diri dari rumah.
Ibu bapa saya tak sayangkan saya.
Tapi awak tak cakap nama awak.
Nama dia Isaac.
Dan awak lari dari rumah ialah penipuannya?
Ya, betul.
Tentulah awak tahu itu sebab awak kenal satu sama lain.
Cepat minum. Sekarang giliran orang seterusnya.
Saya RG.
Saya tak ada kerja.
Saya marah dengan Tuhan.
Saya dah berkahwin.
Saya dah berkahwin ialah penipuannya.
Awak nampak lebih macam tak ada kerja berbanding dah berkahwin.
- Betul. - Itu dia.
Awak yang seterusnya. Awak tak ada pilihan.
Ya. Buat macam dia.
Saya Tere.
Saya dah berkahwin. Saya bahagia.
Saya seorang perawan.
Aduh! Sakitlah.
Apa yang kelakar sangat?
Yang awak seorang perawan…
Jom hentikan permainan ini. Kita cuma buat satu sama lain menyampah.
Berhenti sajalah.
Kita tak perlu sakiti satu sama lain.
Hei, ini masih giliran saya.
Cukuplah, Sandy.
Awak patut berhenti. Awak dah minum banyak. Yang ini dah mula pukul saya.
Tapi kita masih bermain.
Teruskan tuang.
Nah, awak boleh ambil.
Sandy, cukuplah. Awak boleh mabuk.
Jangan risau.
Saya orang terakhir yang akan mabuk antara kawan-kawan saya, okey?
Ketahanan alkohol saya tinggi gila.
Nah, siap.
- Ini giliran dia. - Ia sepatutnya berpusing, betul?
Bagus.
- Seterusnya. - Ia terlalu laju.
Awak perengus.
Patutkah kita biarkan dia minum walaupun dia pukul orang?
- Jangan pukul, okey? - Okey.
Betulkah rasanya patutnya macam ini?
Jangan minum kalau awak tak suka…
Tapi ia rasa sedap.
- Giliran saya pula. - Tak, dia punya dulu.
- Sebenarnya patut ikut arah jam. - Teruskan menuang.
Awak dah minum banyak. Ia patut ikut lawan arah jam.
Ini giliran dia.
Ikut urutan.
Saya akan ikut urutan ini tapi gadis ini asyik ambil minuman orang lain.
Lambatnya!
Saya suka yang ini…
Hei.
Janganlah.
Awak buat apa? Dia bukannya katak.
Awak buat apa? Teruskan tuang…
Saya cuma nak lihat jika dia betul-betul tidur. Entah-entah dia dah mati.
Awak nak secawan lagi?
- Hei, ini giliran saya. - Baiklah.
Urutannya ikut lawan arah jam.
PERBUALAN SEMASA BARU MABUK
Saya akan minum lagi satu.
Pesan sisig dan pata rangup. Cepat.
Boleh. Percumakah?
Apa? Mana boleh.
Sebenarnya, kami cuma boleh beli
hot dog buat masa sekarang.
Saya akan ganti balik lain kali.
- Itu banyak sangat. - Apa-apalah.
Saya janji.
Itu terlalu banyak. Awak boleh ambil.
Hei, ini air awak.
Awak takkan mabuk makan kentang goreng.
Saya tak nak mabuk.
Awak usik Isaac lagi.
Isaac, kenapa awak di sini?
Saya rancang nak beli sesuatu.
Awak tahu tak, saya ingat awak.
Kita terserempak atas jeepney.
Saya nak turun dan awak pula nak naik.
Awak dapat naik jeepney itu?
Tunggu, awak berjumpa atas jeepney?
Awak mesti seorang penyeluk saku, betul?
Bagi balik barang dia.
Saya bukan penyeluk saku itu.
Saya bukannya macam itu.
Berani awak tuduh saya.
Tapi awak terserempak dengan satu sama lain.
Saya dah cakap, bukan saya yang buat.
- Minum. - Saya ikut Sandy.
Sebab itulah. Jadi awak sedang memikat dia?
Taklah.
Tapi awak suka dia?
Mestilah.
Tengoklah awak tersenyum.
Apa masalahnya? Ibu bapa awak tegas?
Awak tak nak luahkan perasaan
sebab awak takut awak mungkin akan ditolak.
Janganlah macam itu.
Boleh kita berikan dia peluang untuk beritahu kisah dia?
Itu banyak sangat lagi.
Awak tak minum tadi, jadi awak dapat dua minuman kali ini.
Macam itulah, sampai habis. Bagus.
Kami cuma kenalan biasa.
Kami jumpa satu sama lain di gereja.
Kami berdua terlibat dalam aktiviti gereja.
Dia berasal daripada keluarga yang kaya.
Mereka banyak menderma kepada gereja.
Saya faham.
Hidup awak macam Bohemian Rhapsody, betul?
- Apa? - Apa dia?
Dia cuma budak miskin dari keluarga yang miskin.
Selamatkan jiwa dia daripada kejahatan ini.
Senang datang, senang pergi Adakah kau akan lepaskan aku?
Boleh dia teruskan?
Awak… Teruskan.
Sebenarnya… Sebenarnya,
saya berasal daripada keluarga yang miskin.
Sebab itu saya keberatan nak mengurat dia.
Awak miskin?
Namun awak bayar untuk barang-barang tadi.
Awak tolong mereka berdua juga.
Janganlah ungkit yang kami tak ada duit.
Itu duit simpanan saya untuk tiga bulan.
Saya rancang nak bawa Sandy ke Starbucks.
Jadi awak miskin tak ada duit tapi
awak simpan duit cukup-cukup untuk keluar dengan gadis yang awak suka di Starbucks?
Awak memang seorang hero.
Saya bukannya macam itu.
Saya lebih kepada seorang stan.
Betul. Stan.
- Stan itu apa? - Apa itu?
Jahil betul. Stan ialah peminat.
Peminat apa? Penghendaplah.
Penghendap!
Aduh!
Awak dah pukul saya dua kali.
Kenapa awak tak pikat dia?
Dia tenung awak.
Tak apa kalau awak tak nak kongsi dengan kami.
Sebenarnya saya kena…
jadi paderi.
Dia kena jadi apa? Pandir?
Paderi, bodoh!
Semasa saya dilahirkan…
saya tak bernafas selama dua minit.
Doktor ingatkan saya bayi yang lahir mati.
Tapi selepas itu, saya dihidupkan semula.
Saya tinggal di ICU selama beberapa bulan. Saya keluar masuk hospital.
Malah beberapa kali badan saya sampai kebiruan.
Namun saya ada di sini sekarang. Saya masih hidup, betul?
Ada satu ketika, keluarga kami dipanggil oleh seorang paderi tempatan
untuk merahmati saya.
Mereka janji yang jika saya terselamat,
mereka akan buat saya jadi paderi untuk berkhidmat kepada gereja.
Sebab itukah awak dinamakan Isaac?
Anak Moses yang dikorbankan di gunung, betul?
- Ibrahim. - Beliau anak Nabi Ibrahim.
Itulah yang saya fikirkan. Saya cuma tercakap nama yang salah.
Sebab itukah?
Kalau saya ialah awak, saya akan beritahu ibu bapa awak,
"Awak sendirilah jadi paderi dan biarawati, bangsat!"
Hei!
Jangan kutuk ibu bapa saya!
Tak, itu tak adil.
Jadi itulah sebab awak tak boleh bercinta?
Sebab…
Bertenang. Bukan semua orang fikir macam awak.
Kenapa, bagaimana saya berfikir?
Kalau awak tahu cara untuk berfikir.
Kenapa awak tanya kami?
TOPIK: BETUL-BETUL MABUK 8.15-11.20 MALAM
Kami baru saja jumpa awak.
Kami tak tahu jika awak fikir macam penjahat atau
jika betul awak seorang penjahat.
Wah,
Cik Perawan suka menilai orang lain.
Sudah. Awak akan lukakan hati satu sama lain lagi.
Tak, silakan. Saya tak sembunyikan apa-apa.
Tanya saya apa-apa.
Di mana keluarga awak?
Dalam buntut saya.
Mereka tengah minum kopi. Aduh!
Tak, mereka di rumah mereka.
Awak tak tinggal di sana?
Kadangkala.
Itu rumah mentua saya, jadi saya cuba elakkan daripada tinggal di sana.
Adakah awak seorang penagih dadah?
- Awak asyik tanya saya benda itu! - Hei!
Saya penagih dadah itu tipu, ingat?
Tunggu. Relaks, awak berdua.
Awak belum beritahu kami yang mana satu penipuan awak.
Awak seorang perawankah?
Saya tak nak jawab benda itu lagi.
Tak adillah.
Kalau macam itu saya akan tanya pula. Apa masalah awak?
Tak ada apa-apa sangat.
Tak ada apa-apa sangat? Awak dah berkahwin?
Saya ada hubungan yang komited.
Jadi awak berdua cuma pasangan kekasih?
Ya, tapi saya yang ada masalah.
Apa masalah awak?
Saya tak tahu…
nak fikir apa lagi.
Saya tahu. Awak main kayu tiga.
Betulkah?
Tak!
Belum lagi.
Tidak?
Tapi awak tergoda nak buat macam itu?
Tuangkan air untuk saya.
Hei.
Minumlah.
Saya nak pergi tidur.
Silakan, Mak Cik Nori. Selamat malam.
Jangan biarkan kedai saya terbuka. Tunggu saya bangun.
Boleh. Jumpa lagi esok.
Perempuan simpanan saya.
Tolonglah!
- Bayar saya esok. - Boleh.
Awak rancang nak buat apa?
Tengok? Dia tak boleh lupakan cerita awak.
Apa?
Tak ada apa-apa agaknya.
Saya ada soalan kalau awak tak kisah.
Silakan.
Saya tahu Sandy cantik
tapi saya rasa adab lebih penting.
Awak memang suka menilai orang.
Awak nak cakap dia tak beradab?
Saya tak cakap macam itu.
Tapi awak betul. Dia tak beradab. Dia terlalu dimanjakan.
Budak manja!
Dia memang macam itu.
- Jadi betullah dia budak manja? - Tapi dia ada sisi yang lain.
Dia seseorang yang sangat baik.
Dah berapa lama awak kenal Sandy?
Kami kenal satu sama lain sejak sekolah rendah.
Awak rakan sekolah?
Ya
tapi bukan dalam kelas yang sama.
Begitu.
Ia cuma sekejap saja sebab
perniagaan keluarga mereka berkembang pesat pada tahun selepas itu.
Mereka jadi kaya, jadi dia berpindah ke sekolah swasta.
Saya ingat sesuatu yang berlaku semasa kami kecil.
Jiran Sandy dulu selalu buli saya.
Saya dapat kompleks rendah diri.
Saya tak nak keluar dari rumah kami.
Tapi ada sekali saya terkejut sebab
dia pertahankan saya daripada mereka.
- Wah. - Oh.
- Dia pertahankan awak? - Ya.
Jadi dia macam
kesateria awak yang berani?
Ia memalukan tapi ya.
Saya tak fahamlah.
Jadi awaklah puteri yang perlukan banduan?
Apa?
Puteri yang perlukan banduan!
Awak tak tahu pasal itu?
Bantuanlah.
Itulah yang saya cakap, puteri yang perlukan bantuan.
Bodoh. Tapi tunggu.
Itu cerita yang comel.
Sandy tahu tak perasaan awak terhadap dia?
Apa salahnya?
Tiada gunanya. Lebih baik jangan.
Apa maksud awak "tiada guna"?
Awak asyik bagi pandangan menggoda, ikut dia ke sana-sini.
Itu baru, ya.
Jelaslah…
Yalah. Siapa tahu?
Siapa tahu? Mungkin suatu hari nanti,
saya yang akan pertahankan dia.
Wah!
Mungkinkah ini cuma sikap angkuh?
Kenapa angkuh?
Ego lelaki awak nak lihat hari awak dapat pertahankan dia sebab
dia pernah pertahankan awak.
- Saya tak rasa macam itu. - Itu mungkin betul, adik.
Awak pemalu tapi sangat serius!
Tunggu.
Awak dah selesaikan isu dengan ibu bapa awak tentang janji mereka kepada Tuhan?
Awak kena jadi paderi atau awak cuma kena berkhidmat kepada Tuhan?
Kalau macam itu, awak boleh lakukannya dengan menjadi penjaga gereja.
Dah, tiada masalah.
Semua orang bahagia.
- Cadangan awak memang dahsyat. - Saya betul, bukan?
Tengok, awak dah mula lagi.
Kalau saya terselamat,
mereka akan tawarkan saya kepada gereja untuk menjadi paderi.
Alamak.
Mungkin awak patut berdoa untuk itu.
Sebenarnya,
saya dah banyak kali berdoa untuk itu.
Kadangkala, ia buat saya terfikir.
Mungkin Tuhan murka sangat dengan saya.
Ia seolah-olah Dia tak nak saya jadi gembira.
Hei, bukan macam itu.
Tak, tapi ia rasa macam itu.
Tunggu. Berhenti sekejap.
Mari berhenti bercakap tentang Tuhan.
Itu tak boleh diungkitkan supaya ia tak rosakkan sesi minum-minum kita.
Ya, itu sukar. Biarlah dulu buat masa sekarang.
Hei, awak nak pergi ke mana?
Ke tandas.
Saya dah suruh awak jaga dia, lepas itu awak pergi ke tandas juga.
Saya dah bagi amaran, bukan?
Bila ada arak, orang jadi meriah.
Saya nak kencing. Saya dah tak tahan.
Pergi kencing dekat pokok.
TOPIK: SANTAI 11.20 MALAM, REHAT SEKEJAP
Awak bercakap dengan menggumam.
Kami tak faham apa yang awak cakap.
Nanti awak fahamlah.
Awak nak minum kopi?
Tak, ini untuk Sandy.
TOPIK: MABUK HABIS-HABISAN 12 TENGAH MALAM DAN SETERUSNYA
Ia dah nak terjatuh. Cepat!
Apa yang nak terjatuh?
Air liur dia saja.
Ia dah nak terjatuh.
Awak okey?
Apa…
- Kenapa? - Cuma air liur dia saja.
Saya ingatkan benda lain.
Maaf.
- Saya baru buat separuh cawan kopi. - Ia dah nak terjatuh.
Awak nak kopi?
Saya terkejut
apabila saya nampak ia nak terjatuh.
Hati-hati. Panas.
Jadi apa yang berlaku?
Apa yang saya terlepas?
- Banyak. - Tak, tak ada apa-apa sangat.
- Awak nak saya rumuskan untuk awak? - Tak ada apa-apa.
Tak perlu ulang balik.
Betul. Lebih baik hilangkan mabuk dulu.
Saya okey.
Saya okey. Baik-baik saja.
Kalau macam itu, awak minum ini.
Dan beritahu kami kisah awak.
Kisah apa yang awak nak dengar?
Apa-apa kisah yang awak nak kongsi dengan kami.
Okey.
Okey, ini kisah saya.
Awak semua, pernah tak saya beritahu awak
yang hidup saya,
hidup saya sangat sedih?
Kenapa?
Kenapa hidup awak sedih?
Jelaskan kepada kami baik-baik.
Sebab ibu bapa saya jahat sangat. Teruk sangat.
Macam mana mereka jahat?
Mereka kejamkah terhadap awak?
Mereka nak saya sengsara.
Seolah-olah mereka nak bunuh saya.
Betulkah?
Kenapa awak cakap macam itu?
Betul.
Mereka memang teruk.
Mereka gantung semua akaun bank saya.
Sebab itu saya tertekan sangat di kedai runcit.
Saya menjerit. Saya sedih sangat.
Sebab kad kredit dan kad debit saya pun digantung.
Saya dah tak ada kad.
Langganan telefon bimbit saya pun.
Saya tak ada e-dompet pun.
Itu saja?
Tak, tunggu.
Saya ingat kad Starbucks saya juga.
Mereka tarik balik semua kreditnya.
Baki kredit saya kosong sekarang.
Starbucks…
Kejam betul.
Mari faham situasi dia.
Tak!
Tak, saya tak boleh.
- Saya pun. - Beritahulah kami.
Kenapa kita kena faham dia?
Awak penterjemah dia.
Minum dulu sebelum awak mula.
Okey.
Lihat, hidup dia terlindung.
Jadi dunia dia kecil ini saja.
Saya ingatkan benda lain.
Dengar sini, ia kecil ini.
Lepas itu kita punya besar ini.
Saya punya agaknya besar itu.
Macam ini.
Dunia-dunia kita berbeza
jadi kesusahan yang dia kata dia sedang lalui,
berbeza dengan kesusahan kita. Faham?
- Faham? - Terima kasih.
Hidup yang susah?
Tak ada duit untuk Starbucks itu hidup yang susah?
Mungkin dia ada sebab yang lebih mendalam
tapi dia tak boleh sampaikannya.
Teruskan. Cubalah.
Cuba cakap kepada dia.
Kenapa kecoh sangat?
Sandy, apa yang buat ibu bapa awak tegas dengan awak tentang duit?
Saya betul-betul tak tahu. Saya tak buat apa-apa.
Itu mustahil.
Baiklah.
Jadi bila mereka mula jadi tegas dengan awak?
Minggu lepas.
Jadi semuanya okey sebelum itu?
Agaknya.
Boleh tak kami dapatkan jawapan yang lebih jelas?
Tunggu, kenapa awak macam itu?
Saya ingatkan kita di sini sebab kita nak minum dan lupakan masalah kita.
Jadi kenapa awak berleter kepada saya macam kaunselor?
Kita boleh berhenti kalau awak nak. Saya ingatkan awak nak kongsi cerita awak.
Pandailah cakap orang. Awak belum lagi kongsikan cerita awak.
Betullah tapi tak ada tekanan.
Maksud saya, awak rasa lega
apabila awak luahkan perasaan awak, betul?
Kadangkala, lebih senang untuk luahkan perasaan kepada orang tak dikenali
sebab tak ada orang menilai atau hubungan yang terjejas.
Saya percaya begitu.
Tentang itu, minumlah.
Okey, sekarang saya sedia untuk kongsikan kisah saya.
- Awak tak perlu diyakinkan, ya? - Jadi beritahulah kami.
Okay, macam ini.
Ibu bapa saya dan saya okey sehingga dua minggu lepas.
Jadi apa yang cetuskannya?
Okey, baiklah. No cap.
"No cap" itu apa?
No cap maksudnya saya tak tipu.
Saya rasa mungkin apabila mereka dapat tahu
saya tak berdaftar semester ini.
Kenapa awak tak daftar?
Saya tak dapat aura yang baik.
Aura apa yang awak cakapkan ini?
Aura apa patutnya?
Saya tak naklah.
Apa maksud awak yang awak tak nak?
Ramai orang nak pergi ke sekolah tapi tak boleh.
Awak cuma kena pergi ke kelas.
Tapi saya tak nak.
Kenapa?
Awak kena buli di sekolah?
Apa? Entah-entah dialah pembuli.
Hei.
Mungkin awak dah tak minat pergi ke sekolah
sebab awak tak percaya dalam mendapatkan ijazah kolej
atau awak tak nampak tujuannya.
Atau awak cuma pemalas.
Saya tahu nilai ijazah
tapi mungkin ia bukan untuk saya.
Atau mungkin 50 peratus tak ada nilai
atau 50 peratus kemalasan.
- Atau 46 peratus… - Dia siap ada peratus.
Jadi awak tak daftar, lepas itu ibu bapa awak marah dengan awak
sebab awak tak daftar atau
adakah ia sebab awak pura-pura pergi ke kelas?
Tunggu, apa?
Saya keliru.
Saya pun keliru juga.
- Apa dia? - Saya pun. Apa tadi?
Ada perbezaan yang besar antara tak daftar dan berpura-pura telah daftar.
Dua-dua.
Saya akui, awak memang bagus.
Awak boleh jadi peguam.
Jadi awak pergi ke sekolah untuk dapatkan elaun awak, betul?
Ya.
Awak pergi ke mana?
Kadangkala, saya lepak di kedai kopi.
Kebanyakan masa, di pusat membeli-belah.
Dan tentulah, di salun sebab
saya perlukan rawatan rambut.
Jadi bukankah itu sebab yang cukup untuk buat ibu bapa awak marah?
Berapa elaun awak?
- Macam 20 setiap hari. - Setiap hari?
Dua puluh?
Seratus seminggu?
Awak boleh bagi makan satu keluarga selama sebulan dengan duit itu.
Awak sedar tak?
Sandy, apa sebab sebenar awak tak pergi ke sekolah?
Beritahu kami. Apa sebab sebenarnya?
Tak ada apa-apa.
Apa maksud awak tak ada apa-apa?
Sepatutnya ada sebab untuk itu!
Bertenang.
Tidak.
Saya tak nak bertenang! Budak itu buat saya geram.
Baiklah!
Sebab saya ada tiga orang teman lelaki.
Tengok? Teruk, bukan?
Itulah dia.
Saya ingatkan penipuan awak ialah awak rasa sangat sedih?
Ya, sebab saya cakap
saya ada teman lelaki,
bukannya teman-teman lelaki.
Jadi awak bangga dengan itu?
Teruk betul!
Awak bazirkan peluang untuk belajar sebab itu?
Awak buat saya geram.
Awak memang teruk.
Kalau awak anak saya, saya akan botakkan kepala awak.
Okey. Jangan.
- Dan cabut kulit kering atas kepala awak. - Baiklah, saya minta maaf.
Saya mengaku saya buat ibu bapa saya marah dengan saya.
- Mestilah! - Dan saya rasa kesal.
Jadi kami patut rasa bersyukur untuk itu?
- Bodoh! - Bongok.
Saya rasa macam
saya tak buat apa-apa dengan betul.
Semasa saya masuk sekolah, saya selalu gagal.
Jadi saya cuba ketahui benda lain yang saya boleh buat dengan baik.
Awak pandai dapatkan teman lelaki.
Jadi awak dapat tiga orang pada masa yang sama. Betulkah?
Generasi kami
tak kisah sangat pasal label.
Kami bukannya macam orang tua yang formal sangat.
Jadi kami ikut saja.
Sehingga mereka jadi ramai.
Sandy, mungkinkah masalahnya awak tak hormat orang lain?
Hormat ibu bapa awak, orang lain,
hormat duit dan diri sendiri.
Semua benda diberikan saja kepada awak sekarang
jadi awak tak perlu berusaha untuk apa-apa.
Saya tak boleh katakannya dengan lebih baik.
Apa?
Isaac.
Hei, awak nak air?
Saya okey.
Maaflah awak dapat tahu pasal itu.
Saya rasa sedih.
Tapi saya tahu saya tak ada hak nak rasa sedih
sebab kami bukannya berpasangan.
Tapi bodohnya saya.
Sebab awak cintakan dia.
Betul.
Cakaplah, apa hak awak nak merungut tentang hidup?
Awak pentingkan diri sangat.
Awak sedar tak ibu bapa awak
kerja bersusah payah untuk hantar awak pergi ke sekolah?
Okey, saya fahamlah!
Diam! Saya belum habis cakap!
Masalah awak tak masuk akal langsung.
Awak tahu apa masalah awak?
Awak.
Awaklah masalah awak sendiri!
Awak mengurat dengan ramai budak lelaki.
Kemudian apabila awak rasa bersalah, awak menyorok.
Awak bodoh sangat! Geram betul!
Alasan awak buat saya geram
sebab orang lain ada hidup yang sukar.
Dah, tak apa. Lepaskan saja.
Apa masalah awak, bang?
Pilihlah orang yang sama saiz. Tengok, dia seorang budak.
Apa?
Saya tahu apa yang awak nak buat.
Awak gay?
Siapa… Kenapa awak jahat sangat?
Siapa yang gay?
Kenapa awak menangis? Awak gay?
Tunggu. Jangan kecoh sangat, boleh?
Dan kenapa awak nak menghina guna perkataan gay?
- Menghina apa? - Awak ada homofobiakah?
Homo apa? Tak, mana ada.
Jadi awak bukannya gay?
Kenapa awak nak tahu?
Jadi awak bukan gay? Maaf.
Saya tak ada masalah dengan orang gay.
Saya sokong LGBTQ. Maaf.
Kawal diri awak. Kita tengah nak tolong Isaac.
Kenapa kita kena tolong dia?
Hei,
jangan tergila-gilakan gadis itu.
Ada ramai lagi gadis di luar sana, adik.
Biarlah dia. Nasihat dia nanti.
Dia masih terkejut.
Dia cintakan Sandy begitu lama tapi…
Relaks dan duduk dulu di sini.
Kita nak tinggalkan dia di sini?
Saya akan pergi…
Saya akan pergi balik ke sana apabila saya okey.
Baiklah. Jangan tidur di tempat yang busuk ini.
- Awak faham tak apa yang saya cakap? - Tere…
- Tere. - Faham tak?
- Nampaknya awak tak faham. - Tere, cukuplah.
- Awak faham tak? - Cukuplah.
Dia nampaknya
- tak faham apa yang saya cakap. - Saya mengaku saya jahat.
- Boleh tak awak berhenti? - Awak pastikah?
Semua orang berhenti bercakap. Okey?
Okey?
- Berhenti bercakap. - Cuma…
Saya cuma cuba… Saya cuma tegur dia.
- Awak bertengkarkah? - Saya cuma tegur dia.
Patutkah kita tamatkan ini?
Jangan!
Apa yang awak cakapkan ini? Kita teruskan!
Baiklah.
Jom teruskan sampai kita semua mabuk gila.
Ini pun dia. Bagus.
Mari.
Apakah itu?
Gurau saja.
Aku nak mabuk
Sebab kau dah tiada sekarang
Aku melihat cermin
Dan kini aku bersendirian
Aku masih jaga pokok bunga raya
Yang kau pulangkan kepadaku
Apabila kita berpisah
Ia seperti perasaanku
Yang enggan mati Walaupun kau curah bir ke atasnya
Sayangku
Aku harap kau tak…
Apa…
Apa yang berlaku?
Kenapa awak tutup?
Saya tak suka.
Awak seorang saja yang tak suka.
Macam mana dengan awak berdua?
Hei, berhenti minum.
Kenapa awak menangis?
Awak nampak bodoh.
Mereka ada kentang goreng atau kacang di sini?
Tapi awak belum habiskan keropok.
Saya tanya sebab yang lain mungkin nak benda lain.
Awak semua nak apa-apa?
Awak pula?
Mereka semua tak nak.
Awak mungkin nak benda lain.
Tengok, kami semua tahu untuk rasa puas hati.
Tak macam awak yang senang bosan.
Okey. Awak tak perlulah jerit.
Saya tak peduli!
Saya akan jerit kalau saya nak!
Baiklah!
Awak semua marahkan saya.
Mungkin awak tahu kenapa, betul?
Sebab saya budak manja!
Itulah dia!
Tunggu. Kalau awak nak bercakap,
boleh tak awak tunggu sampai awak hilang mabuk?
Tak, biarkan mereka.
Atau cakap bersendirian. Awak boleh pergi ke sana.
Tak, mereka boleh duduk saja di sini. Saya nak dengar.
Tak ada apa-apa yang saya nak kata.
Ada banyak yang saya nak cakap.
Hei.
Jelaskan kepada saya.
Macam mana awak mampu ada tiga orang teman lelaki?
Saya dah jelaskan itu tadi.
- Jom bincang topik lain. - Tak, awak beritahu saya dulu.
Tiada sesiapa akan teruskan dengan topik lain!
Jelaskan kepada saya!
Kenapa?
Jelaskannya!
Awak tak hormati diri sendiri dan orang lain, dan awak jahat.
Apabila awak sakiti orang lain, ia tak bermakna kepada awak.
Ia tak penting.
Macam mana awak boleh sanggup buat macam itu?
Awak juga suka berlagak.
Awak berlagak sangat.
Apa maksud awak, "Apa itu palutong"?
Itu keropok udanglah, bodoh!
Dulu kita makan keropok udang di kedai serbaneka seberang sekolah kita.
Apa yang dah berlaku kepada awak?
Perlukah saya jelaskan kepada awak?
Ya, mestilah.
Kenapa?
Sebab saya cintakan awak.
Saya cintakan awak…
Sebab saya masih percaya
Sandy yang saya kenal masih ada di situ, dalam hati awak.
Di mana Sandy yang baik dulu?
Sandy yang kisah tentang saya dan orang lain?
Di mana Sandy yang saya cinta? Bawa dia keluar!
Hilo.
Layan saja saya.
Itu untuk ibu bapa awak.
Yang ini untuk Isaac.
Cukup, cukup.
Dia degil, menjengkelkan.
Saya okey.
Awak okey?
Kami tiga adik-beradik perempuan dalam keluarga kami.
Saya anak tengah.
Adik-beradik sayalah yang paling cantik
dan pandai antara kami bertiga.
Jadi?
Merekalah kegemaran
semua nenek, pak cik dan mak cik kami.
Sayalah adik dan kakak
kepada adik-beradik yang paling cantik dan pandai.
Sebab mereka cantik dan pandai,
saya kena cari tempat sendiri dalam keluarga saya.
Jadi saya jadi yang paling baik.
Saya buat yang terbaik untuk menjadi baik.
Saya anak yang bertanggungjawab, adik yang pemurah.
seorang cucu yang menghormati mereka
dan kawan yang baik.
Orang kata, apa yang penting ialah
apa yang ada di dalam hati awak.
Itu tak betul.
Kecantikan fizikal pun penting.
Saya cuma ingin dilihat.
Dipuji…
awak tahu?
Dihargai. Benda macam itu.
Tapi selepas itu…
saya cuma jaga…
ibu bapa saya.
Kemudian, lambat-laun mereka meninggal dunia.
Saya dah tak ada sesiapa untuk dijaga lagi.
Itu buat saya terfikir…
apa tujuan saya sekarang?
Saya dah tak ada tujuan.
Ketika itulah…
saya mula jadi
takut.
Takut bersendirian.
Tapi pengakhirannya baik, sebab
walaupun pada usia itu,
saya dapat berkahwin.
Baguslah untuk awak. Awak dapat pengakhiran yang baik.
Saya ingatkan ia pengakhiran yang baik juga.
Tapi tak,
sebab dalam perjalanan ke majlis perkahwinan kami,
kami ditimpa kemalangan.
Sebuah van penghantaran langgar suami saya
di tepinya.
Saya ingatkan saya akan jadi balu.
Tapi tak.
Suami saya masih hidup.
Dia gantikan saya punya…
Dulu saya jaga ibu bapa saya
tapi sekarang saya jaga suami saya.
Awak hebatlah, Tere.
Awak hebat.
Si bodoh yang hebat!
Tapi begitulah hidup, betul?
Itulah cara kita menyayangi.
Kenapa?
Apa?
Maaf tapi saya rasa kisah awak kelakar.
Betul, bukan?
Saya malang sangat. Merepek betul.
Ia sangat memenatkan!
Ia sangat memenatkan! Macam semalam,
saya tak cukup tidur.
Lepas itu, awak yang bodoh terlanggar saya!
Telefon bimbit dan dompet saya kena curi.
Memang malang, betul?
Saya dah sedia untuk berputus asa.
Saya bencikan Tuhan sangat.
Betul?
Saya cuma nak…
Awak nak lepaskan?
Tak, tak.
Tak, saya cuma nak hilangkan diri.
Maaf,
saya tipu.
Saya pun rasa macam Tuhan tak sayangkan saya.
Jangan fikir macam itu, Tere.
Tuhan sayangkan kita semua.
Kadangkala, Tuhan cuma nak berikan kita pengajaran.
Ini tak cukupkah?
Tak cukupkah dengan pengajaran yang Tuhan dah bagi saya?
Mungkin Tuhan nak ajar awak
untuk menyayangi diri sendiri?
Bukannya salah untuk jadi penat.
Tapi okey saja kalau awak nak berehat.
Awak boleh sayang diri sendiri.
Tere, maaf sebab tanya,
tapi kemalangan semasa dalam perjalanan ke majlis kahwin itu
bermaksud awak tak pernah pergi berbulan madu?
Maksudnya awak seorang perawan itu
bukannya tipu?
Maafkan saya.
Awak boleh pukul saya, tampar saya, belasah saya,
ia cuma kelakar sangat.
Apa benda?
Awak masih seorang perawan pada usia ini?
Awak punya mesti penuh dengan sarang labah-labah.
Gurau saja.
Saya cuba buat awak ketawa.
Awak punya mungkin kata…
Jadi inilah minuman yang terakhir.
Awak nak minum?
- Tak apalah. - Awak pula?
Tak apa.
Jadi apa nama kumpulan kita?
Awak mungkin nak namakan kumpulan kita?
Kumpulan Expired.
Lawak awak basilah.
Jadi awak fikirkanlah satu nama.
Beer/Gin.
Kumpulan Last Beer/Gin.
Aduh!
Jangan ejek saya.
Saya maksudkan arak itu, bukan awak.
Okey.
Untuk kumpulan yang dibentuk sementara bergaduh
tentang botol-botol bir dan gin yang terakhir.
Itu dia, saya dah jelaskan.
Gelinya.
Sedap.
Hei, awak masih di sini?
Hai. Selamat pagi, Mak Cik Nori.
Awak suruh kami tunggu awak, betul?
Jadi kami tunggulah.
Saya dah bangun sekarang. Kena bersihkan tempat ini.
Maaf mengganggu, Mak Cik Nori.
Awak beli apa-apa dari kedai?
- Ya, kami ambil kopi… - Tak, tak beli apa-apa.
Keropok udang, empat lagi botol dan…
- Gula-gula. - Mak Cik Nori,
macam biasa. Letak dalam bil saya dulu.
Pastikan awak bayar balik esok.
Hei, saya pernah mungkir janjikah nak bayar?
Selalu jugalah.
Tapi awak masih sayang saya.
Kalau ada
orang yang menyedihkan untuk dibunuh tapi menjengkelkan kalau dibiar,
awak nak tahu siapa?
Awaklah orangnya.
Yakah? Terima kasih sajalah.
Mari, masa untuk balik rumah.
Awak belum cukup sedar untuk balik rumah lagi.
Belum cukup…
Awak rasa saya menjengkelkan untuk dibiarkan?
Dahlah, dia cuma bergurau.
Bergurau? Saya tak rasa begitu.
Patutkah saya dibunuh saja?
- Tak, jangan fikir macam itu. - Sedarlah.
Awak bukan macam ini biasanya.
Tak, mungkin betul apa yang Mak Cik Nori cakap.
Tidak.
Mungkin dunia ini jadi lebih baik apabila saya tak ada.
Hilo, apa masalahnya?
Maafkan saya.
Marilah, beritahu kami.
Maaf, saya dah mengantuk sangat.
Jangan hiraukan saya.
Tak payahlah main teka-teka lagi. Cakaplah.
Apa yang awak nak tahu?
Segala-galanya. Masalah awak…
Saya ada banyak masalah.
Awak mungkin akan terkejut.
Awak patutnya tampar saya tadi, bukan dia.
Cepat, tampar saya.
Cepatlah.
Bang.
Cepat, tampar saya. Awak tak nak?
Biar saya tampar diri sendiri pula.
Sakitlah.
Tak, itu lebih sakit.
Ambil masa.
Kami akan dengar apabila awak dah bersedia untuk bercakap.
Maaf.
Hei.
Saya dah putus asa…
Saya putus asa.
Maaf.
Hei.
Hei, saya kena balik rumah sekarang.
Saya juga.
Saya juga kena pergi.
Ibu bapa saya dah cari saya.
- Hilo. - Ya?
Pergilah dulu. Saya akan duduk di sini.
Patutkah kita tamatkannya di sini?
Boleh awak berikan sikit…
Awak pula?
Awak okey?
Saya dah tak mabuk sekarang.
Terima kasih.
Lega dapat luahkan perasaan.
Tiada masalah. Relaks, okey?
Jangan cederakan sesiapa lagi.
Awak semua, terima kasih.
Jumpa lagi.
Kami pergi dulu.
Terima kasih.
Jaga diri.
Jaga dia.
- Bawa dia balik rumah. - Habiskan kopi.
Saya serahkan kepada awak semua.
Pergilah dengan mereka.
Jangan tunggu saya.
Jom.
Tak, saya akan duduk di sini. Jangan risau.
Saya tak kisah duduk seorang diri.
- Pergilah. - Maafkan saya..
Awak mungkin rancang nak buat benda yang tak baik.
Lupakan saja.
Saya takkan bunuh diri. Saya takut dengan neraka.
Pergilah. Saya betul-betul nak bersendirian.
Sakitkah?
Sakit gila.
Mari, Mak Cik Nori. Duduk dengan saya.
Apa yang awak nak?
- Jomlah berborak dulu. - Tak payahlah.
Saya tak cukup tidur.
Lagipun, tak payahlah ceritakan masalah hidup awak.
Saya dah dengar banyak kali.
Saya pun ada masalah sendiri, tahu?
Maafkan saya.
Cuma jangan lupa
- apa yang awak belajar hari ini. - Apa?
Kawan awak nak temankan awak. Kenapa awak biarkan mereka pergi?
- Tunggu sekejap. - Tunggu.
Kita nak pergi ke mana?
Tunggu. Datang balik.
Apa dia?
Hati-hati.
Kenapa?
Apa dia?
Lihat.
Jadi…
saya bodoh.
Kami dah tahulah.
Tapi saya bukannya penjenayah.
Saya bukannya orang yang dikehendaki.
Tapi saya dah buat kesilapan yang besar terhadap keluarga saya.
Sebab itu saya tak nak balik rumah.
Saya tak boleh balik.
Kenapa awak tak beritahu kami tadi?
Awak dah kongsikan kisah awak.
Saya fikir adillah kalau saya kongsikan kisah saya juga.
Awak nak luahkannya?
Tak, saya okey.
Saya cuma risau yang awak mungkin akan salah anggap terhadap saya.
Kita mungkin takkan berjumpa lagi, jadi saya cuma nak beritahu awak.
Jaga diri. Saya akan duduk di sini sekejap.
Hei.
Tak, cakaplah.
Apa yang awak dah buat?
Saya pemalas, jadi saya nak jalan mudah cari duit.
Saya terjebak dalam perjudian.
Lagi satu, saya tipu juga.
Saya ketagih berjudi.
Mula-mula seronok sebab senang.
Saya gadaikan beberapa benda untuk berjudi lepas itu dapatkannya balik lepas menang.
Tapi kemudian saya mula berhutang banyak.
Saya terpaksa gunakan duit orang lain.
Saya guna duit mentua saya untuk ubat-ubatan.
Untuk dia membeli tangki oksigen.
Duit simpanan anak saya.
Apabila duit saya habis,
saya gadaikan rumah mentua saya.
Saya berjudi sampai saya kehilangan semua duit itu.
Aduhai, saya rasa awak ada masalah yang paling teruk.
Mungkin awak masih boleh perbaiki keadaan.
Apa kata awak cari kerja
supaya awak boleh bayar hutang perlahan-lahan?
Siapa yang tak nak buat macam itu, betul?
Tapi saya rasa saya dah kesuntukan masa.
Nyawa saya sedang diancam sekarang.
Apa maksud awak diancam?
Pemungut hutang saya ada hubungan dengan polis.
Hebat, bukan?
Jadi apa yang awak rancang nak buat sekarang?
Tiada apa-apa.
Saya tak tahu nak buat apa lagi.
Kepala saya sakit memikirkan tentangnya.
Kalau awak tengok dari semua sudut,
ia rasa macam
semua ugutan mereka bukannya main-main.
Nampaknya mereka betul-betul akan bunuh saya.
Aduhai, bahayanya.
Saya rasa awak patut ikut saja keluarga awak.
Saya dah bahayakan keselamatan keluarga saya.
Teruk mana lagi saya nak buat untuk mereka?
Saya tak balik bukannya sebab saya malu dengan diri sendiri.
Saya memang tak tahu malu.
Saya tak balik
sebab saya takut keluarga saya mungkin akan diugut oleh pemungut hutang juga.
Kasihannya awak.
- Sudahlah. - Mari sini.
Awak menang anugerah masalah paling besar.
Jangan sedih pasal masalah saya.
Saya cuma kongsikan kisah saya. Sebab itu saya tak suka buat macam ini.
- Saya betul-betul kasihankan awak. - Jangan kasihankan saya.
Selesaikan masalah dengan ibu bapa awak.
Saya akan uruskan akibat
- tindakan saya. - Sandy…
Ya.
- Apa maksud awak "ya"? - Ya, saya tahu. Saya tahu.
- Mak, ayah… - Sandy.
Maafkan saya.
- Itu ibu bapa diakah? - Ya.
- Maafkan saya. - Sandy.
Tak apa. Awak buat kami takut sangat.
Awak ambil masa yang lama sangat untuk keluar.
Kenapa? Mak dan ayah tunggu lama?
Sejak pukul 11 malam.
Apa? Ayah ada di sini sejak malam tadi?
Maafkan saya tapi…
Macam mana mak ayah tahu saya di mana?
Tunggu, saya terlupa basikal saya.
Nak pergi mana sekarang?
Mak, ayah, saya minta maaf.
Untuk apa?
Untuk macam-macam sangat.
Saya betul-betul minta maaf
sebab saya buat banyak kesilapan dan benda jahat terhadap mak dan ayah.
Jadi kita akan selesaikan satu per satu, okey?
Ya, ayah.
Tapi awak masih dihukum.
Kami akan pulangkan balik semuanya selepas awak dah sedar diri.
Saya tak kisah dihukum apa-apa saja.
Dengan semua akibatnya sekali.
Saya bertuah sangat sebab ada mak dan ayah.
Maafkan saya.
Boleh kita tumpangkan Isaac?
Boleh. Panggillah dia.
Awak nak tumpang kami?
- Isaac. - Cepatlah.
Tak apakah?
Ya, mestilah.
Mereka cakap saya boleh tumpang kereta mereka.
Pergilah.
Apa yang awak tunggu lagi?
- Jom, kita boleh bersarapan. - Jumpa di sana.
Selamat pagi, encik.
Selamat pagi.
Kami okey. Hati-hati balik.
Kenapa awak menangis?
Saya masih tak ada jawapan untuk apa yang berlaku kepada saya.
Tapi saya akan cari
Sandy yang awak kenal dulu.
Saya pun nak cari dia juga.
Saya okey dengan itu.
Maaf.
Selamat tinggal, semua.
Jom borak lagi nanti.
Boleh.
Boleh. Hati-hati balik.
Awak nak balik dengan kami?
- Tak. - Tak.
Bolehkah?
- Tak, tak apalah. - Basikal saya muatkah…
Jaga diri. Terima kasih.
Mesej saya dalam Facebook.
- Apa nama akaun awak? - Maria Teresa Catolico.
Sedap nama awak.
- Pergilah. Tuhan rahmati awak. - Pergilah.
Ibu bapa awak tengah tunggu awak.
- Hati-hati. - Terima kasih.
Mengantuknya saya.
Bukankah awak nak pergi dengan mereka?
Tak, saya okey.
Bukankah awak nak balik rumah?
Sarapan percuma
boleh hilangkan pening mabuk kita.
Tapi seriuslah,
terima kasih untuk minuman dan segala-galanya.
Kalau saya tak dibunuh atau dipenjara, jom jumpa lagi.
Mestilah. Kita boleh hantar mesej kepada satu sama lain.
Itu janjikah, bukannya kata-kata kosong?
Mestilah tak.
Saya nak tahu apa yang berlaku dalam bab hidup awak yang seterusnya.
Okey. Saya akan jadi hos untuk perjumpaan kita selepas ini.
Okey, saya pergi dulu. Saya mengantuk sangat.
- Selamat tinggal. - Hati-hati balik.
- Awak juga. - Mari, saya akan hantar awak balik.
Tak payahlah. Awak ingat saya apa, budak-budak?
- Marilah. - Hei, ini basikal saya.
Pergi cari basikal awak sendiri.
Awak tahu, mereka cuma cuba takutkan awak.
Kalau perlu, mereka cuma akan buat laporan polis tentang awak.
Mereka takkan berani apa-apakan awak.
Kalau mereka lakukannya, mereka akan jadi suspek utama.
Kalau mereka bunuh awak, awak tak payah bayar balik duit mereka.
Betul?
Awak memang pelik, tahu?
Bolehkah kita lakukan sesuatu tentang itu?
Abang saya dah mula risau.
Encik, jangan risau.
Kami bekerjasama dengan pengawal lain.
Kita tak boleh laporkan kepada polis lagi.
Abang, itu dia.
Apa yang berlaku?
Suami awak risau tentang awak.
Dia minta kami cari awak. Dia cakap awak hilang.
Maafkan saya.
Terima kasih tapi saya dah balik sekarang.
Kami pergi dulu.
Apa masalahnya?
Apa?
Saya ingatkan…
awak tinggalkan saya.
Saya takkan buat macam itu.
Mungkin
awak penat jaga saya.
Semasa sihat dan sakit, betul?
Semasa keadaan baik dan buruk.
Saya faham kalau awak pilih…
untuk tinggalkan saya.
Hidup awak akan jadi lebih senang.
Apa yang awak katakan ini?
Saya okey.
Saya cuma kena
berehat sekejap.
Abang awak dah makan semua ubat dia?
Ya, semuanya.
Saya cuma ikut senarai itu.
Terima kasih sebab jaga dia.
Kenapa?
Saya dah balik.
Awak okey?
Terima kasih banyak.
Terima kasih sangat.
Awak takut, ya?
Awak…
Issa! Suami awak dah balik. Cepat! Pergi jumpa dia.
- Mana? - Dia tunggu di sana
lama juga.
Hilo!
Berani awak tunjukkan muka awak di sini!
Berani betul awak!
Awak masih hidup lagi, bangsat?
Lebih baik kalau awak mati saja!
Berani betul awak!
Awak buat apa di sini?
Saya nak jumpa awak.
Awak habiskan semua duit mak saya!
Maafkan saya, sayang.
Saya minta maaf.
Jadi apa yang akan berlaku kepada kita sekarang?
Tak, saya akan cari kerja.
Saya akan cuba segala-galanya. Saya takkan berputus asa.
Saya janji itu kepada awak.
Saya takkan lari lagi, sayang.
Maafkan saya, sayang.
Tolong maafkan saya.
- Awak bau busuk alkohol! - Maaf, maaf.
- Kuat betul bau alkohol. - Dah hilang.
Saya dah tutup mulut saya.
Sayang…
Awak bertuah sebab saya cintakan awak.
Ini salah saya. Pukullah saya. Saya boleh menahannya.
Jangan buat lagi.
Saya takkan buat lagi. Saya janji.
- Saya benci awak! - Awak boleh pukul saya.
Satu lagi, saya janji akan menebuskan kepada awak.
Saya takkan berhenti sehingga saya dah ganti semula semuanya.
DUA BULAN KEMUDIAN
Paderi, maafkan saya.
Mungkin dosa pertama saya ialah
saya dah lupa
cara untuk buat pengakuan.
Tapi
dosa saya dah banyak.
Pertama,
saya gunakan duit yang bukan milik saya dan ketagih berjudi.
Sebab itulah saya tak jaga keluarga saya.
Saya menipu dan belajar untuk menipu orang lain.
Saya marahkan Tuhan.
Berani betul saya, ya?
Sebab itu saya tak pergi ke gereja
dan dah lama tak berdoa.
Dan tak buat pengakuan.
Buat masa sekarang, itu saja dosa yang saya boleh ingat.
Dan saya belum bayar hutang Mak Cik Nori.
Dia pemilik kedai makan kegemaran saya.
Itu saja.
Dalam kisah kambing biri-biri yang hilang,
gembala gembira apabila dia menemuinya.
Tuhan lebih gembira daripada ini dengan kepulangan awak kepada-Nya.
RG, itu awakkah?
Ya Tuhan.
Hei, awak buat apa di situ? Kenapa awak berpakaian macam itu?
Oh.
Awak tengah usik saya, betul?
Betul?
Ini satu usikankah?
Ya Tuhan, sekarang saya dah berdosa lagi.
Maaf, paderi, saya sangka awak seorang penggatal.
Maaf. Saya kena berjalan guna lututkah?
- Tak perlu. - Jalan ke sana sini?
Tidak.
Boleh kita teruskan dengan pengakuan awak?
Ya, paderi. Maaf sekali lagi.
Tapi saya dah selesai.
- Saya masih kena cakap sesuatu. - Begitu.
Okey.
Hilo, saya nak awak tahu yang Tuhan ampunkan awak.
Ucaplah doa Our Father tiga kali,
Hail Mary tiga kali, dan Glory Be tiga kali.
Ya, paderi, tolong maafkan saya.
Terima kasih banyak.
Awak belum bayar hutang kepada Mak Cik Nori?
Tunggu.
Awak pasti kita datang ke tempat perjumpaan yang betul?
Ya, alamatnya dah betul.
Awak pasti? Periksa balik.
Isaac! Sandy!
- Helo! - Hei.
- Apa khabar? - Helo!
Tere, apa khabar?
Lama tak jumpa.
Saya tahu.
Saya ada berita baik.
Saya pergi ke sekolah semula.
Wah, baguslah! Syabas.
Tunggu…
Awak berdua bercinta sekarang?
Ya, betul.
Baguslah! Awak dah berjaya.
Saya dapat dia.
Wah!
Kumpulan Beergin!
- Hilo! - Oh!
Awak kenal dia tak?
Paderi Rafael Gabriel sedia berkhidmat.
Apa pendapat awak?
Paderi?
Terima kasih sebab terima jemputan saya.
- Tunggu. - Apa khabar?
Itu betulkah?
Semasa saya jumpa awak, saya sedang ambil masa berehat.
Saya bercuti daripada gereja.
Apa benda?
Bertenang.
Jadi awak seorang paderi.
Boleh saya tanya, kenapa awak bercuti?
Saya perlukan masa untuk berfikir.
Saya berdoa dan menunggu petunjuk
untuk memastikan jika saya akan kembali kepada kerjaya saya.
Maaf, saya masih tak faham.
Jadi apa yang berlaku?
Mari lihat…
Saya jumpa empat orang.
Dan dalam satu malam saya luangkan bersama mereka,
saya dapat jawapan saya.
Jawapan untuk soalan apa?
Jika betul ini tujuan saya.
Awak buat saya sedar,
dengan menjadi paderi, saya dapat bimbing lebih ramai orang,
dan hidup saya lebih bermakna.
Isaac…
Ini satu panggilan, ia tak boleh dipaksa ke atas sesiapa.
Hidup jadi sangat bahagia berkhidmat kepada gereja
terutamanya kerana ia anugerah daripada Tuhan.
Terima kasih kerana kongsikan nasihat, paderi.
Biar saya cium tangan awak.
Saya juga.
Tunggu.
- Apa? - Paderi, awak dah tipu kami.
Kenapa pula?
Awak cakap awak akan jadi hos untuk perjumpaan kita yang seterusnya.
Ya, saya tengah jadi hos sekarang.
Roti dan wain saya belanja semasa Mass.
- Baguslah! - Kenapa?
Dia kurung kita dalam gereja.
Awak memperlekehkan…
Oh, paderi.
Tak payah peluk.
Awak boleh cium saja tangan dia.
Boleh saya peluk awak semua?
Apa khabar?
- Saya baru saja buat pengakuan. - Awak dah berubah?
Sikit.
Macam mana dengan awak? Awak masih seorang perawan?
- Hei! - Buat pengakuan dengan saya!
- Awak pula lepas ini. - Ia tak dikira.
Saya belum berdosa lagi.
Hilo langsung tak berubah.
Terjemahan sari kata oleh Hajar Idris .