Hindi parte ng kultura sa U.S. na mag-aral sa ibang bansa.
Pero sabi ng mama ko, "Pwede kang pumunta sa Spain."
Eighteen years old lang ako no'n. Alam mo 'yon.
Kaya para 'yong… Parang adventure.
Hindi ko alam kung kailan talaga…
lumala nang sobra.
No'ng lumipat ako sa Spain,
ako ang pinakabata sa programa ko.
Mga Amerikanong estudyante na nag-aaral sa Spain.
Nag-aral ako sa Sevilla.
-Sevilla. -Sevilla.
Pagdating ko sa Spain, sabi namin, "Magbakasyon tayo."
Hello!
Inirekomenda ang Discover Excursions.
TUKLASIN ANG SEVILLA
Para kaming naging matanda noon.
Pag titingnan ko 'yong pictures namin, vulnerable talaga kaming lahat.
Tapos may masamang nangyari. Di ko alam kung paano sasabihin.
Tumawag siya, humahagulgol.
Ano'ng nangyari?
Di ko inakala na gano'n ang nangyayari.
Ilang years na 'yon nangyayari.
Parang umabot pa ng 50 na tao lahat.
Naisip ko, "Wow, ang wild nito."
Parang kasama mo sa kuwarto 'yong demonyo.
EPISODE 1: ANG BIYAHE
Ako si Gabrielle Vega. 30 years old na 'ko.
Panganay ako sa tatlong babae.
Lumaki ako sa normal na suburb sa U.S.
May mga bike kami at lagi kaming nasa labas.
Masaya 'yong childhood namin.
Kabayo ako, Mama.
First-generation American ang papa ko.
Taga-New Jersey ang mama ko.
Walang lahing Espanyol ang pamilya ko.
Pero 'yong side ng asawa ko, matagal na silang naka-establish sa Spain.
Taga-Asturias ang lolo't lola niya.
Gustong-gusto ng mga magulang ko 'yong ideya na pupunta ako sa Spain
at mare-reconnect sa pinagmulan ng pamilya.
'Yon lang.
Naalala ko noong nag-iimpake ako,
mag-isa lang ako at…
naging sentimental ako.
Gumawa ako ng mga sulat.
'Yon lang yata ang nag-iisang sulat na ginawa niya para sa akin.
Importante sa 'kin 'yon.
Alam naming excited siya saka di siya takot.
Kaya parang, alam mo na…
Masaya kaming ihatid siya.
'Yong papa ko, di naman sa nagsisisi siya,
pero gusto niya akong turuan… kami pala, ng Spanish no'ng bata pa kami.
Naghanap siya ng lugar kung saan ako matututo ng purong Spanish.
Kaya sabi niya, "Ay, sa Salamanca."
Kaya ako nag-decide na pumunta doon.
Ewan. Feeling ko, nagbukas ang mundo
at pwede kong gawin ang kahit ano.
Wala akong alam tungkol sa Salamanca.
Sobrang ganda at matututunan mo 'yong maliliit na…
Magkikita kayo sa ilalim ng orasan sa plaza ng mga kaibigan mo.
Doon kayo magkikita.
Magse-set kayo ng oras, pupunta doon, gano'n.
Hindi talaga ako umiinom. Di ko alam paano kumilos.
First time kong mag-isa. Di ko alam 'yong lengguwahe.
Bagong-bago lahat.
Pero naalala kong naramdaman ko
na parang first time na may kulay ang buhay ko.
Kaya nagustuhan ko talaga.
Sinubukan kong i-immerse ang sarili ko hangga't kaya ko.
May mga kasama akong 21, 22, 23.
Nag-isip kami ng mga pupuntahan dahil madaming tao sa Europe.
Kaya sabi ko, "Pwede akong pumunta sa France o Morocco tapos sa Africa."
Tapos sabi nila, "Di ako sure sa Africa."
Pero pwede kang pumunta, ayos 'yon.
Matagal ko nang alam na isa 'yon sa mga trip na gusto kong gawin
kasi ibang-iba sa nakasanayan ko.
Kilala ang Discover Excursions sa grupo namin.
OPISINA SA SEVILLA
Nakapunta na sila sa Morocco.
Parang maraming bata na rin ang nakagawa no'n.
Naghahanap ka ba ng masayang paraan para makarating sa Morocco?
Sumama ka sa Discover Excursions sa ligtas at makabuluhang biyahe.
Sumakay sa camel.
Subukan ang masasarap na pagkain.
I-enjoy ang araw sa napakalawak at walang katapusang disyerto.
Magtiwala ka sa amin. Magugulat ka sa mararanasan mo sa Africa.
Huwag lang maglakbay. Mag-discover.
Kami talaga ang market ng kompanyang 'yon.
Parang, "Pupunta ka sa Morocco? Dito ka sa kompanyang 'to."
May marketing sila. Meron silang mga picture namin.
Mga batang Amerikanong nagbabakasyon.
Oo, parang… Legit na negosyo ang Discover Excursions.
Welcome.
Bukas kami mula Lunes hanggang Biyernes 10:00 a.m. to 8:00 p.m. Walang break.
Oo, sobrang propesyonal nila. Mura din.
Pero meron din silang parang…
masaya at fresh na vibe.
Mga bata 'yong tour guide.
Nag-decide kami ng mga kasabayan ko sa program na sabay pumunta.
In-organize nila 'yong trip.
Planado 'yong mga araw. May itinerary ka at parang…
Umabot ng 200 'yong grupo. Maraming bata ang pumunta.
Dalawang bus yata 'yon. Marami kami.
Naalala kong sinabi niya na pupunta siya sa Morocco.
Kaya sabi namin, "Mabuti 'to."
Alam kong excited siya.
Pumunta kami sa Morocco.
Naglibot kami sa hilagang parte ng bansa.
Wow!
Diyos ko!
Naalala ko, nagandahan talaga ako sa lugar.
May mga bundok na sobrang ganda.
Ibang-iba din 'yong architecture.
Ang dating sa akin, si Manuel ang pangunahing tour guide.
Naalala kong kinausap kami
ni Manuel sa bus.
Nakatayo siya sa harap at sinasabi niya
kung paano kami mag-e-enjoy sa mga gagawin namin.
Mukha siyang friendly at mabait, parang sobrang energetic lang.
Siguro nasa 30s, late 20s.
Mukha siyang mabait, parang ipapasyal niya kami,
at excited din siya na nando'n kami.
Pumunta kami sa Blue City.
Pumunta ako sa mga palengke na sobrang ganda.
Naalala ko, halos ma-overwhelm ako sa mga agresibo na tindero.
Kasama ko 'yong mga kaibigan ko at excited kami.
Dahil nasa ibang mundo kami.
Iba-iba ang mga lengguwahe nila.
Nagfe-french sila, English, Spanish. Parang… Nakaka-overwhelm.
Grabe din 'yong amoy. Hindi naman masama. Parang…
Para akong nasa bagong lugar talaga.
Sabado yata 'yon. Huling gabi na ng tour no'n.
Hello, muning.
Ang ganda.
Gusto nilang komportable kami habang nando'n kami.
Siniguro din nila ang kaligtasan namin.
"Hindi ligtas ang Morocco. Sa loob lang kayo."
"May bar sa hotel."
Sa taas yata 'yon ng hotel.
"Pwede tayong umakyat do'n kung gusto n'yong uminom."
"Mas mabuti kung di na kayo lumabas."
"Delikado dito pag gabi saka malaki ang grupo natin."
Pinayuhan kaming manatili sa hotel no'ng gabing 'yon.
Pumunta kami sa bar. Ako, si Ashley, at si Nicole.
Magkasama kami sa kuwarto. Kaming tatlo.
Nakilala ko sila sa programa ko.
Naalala ko, naninigarilyo kami ng mga kaibigan ko.
Tapos dumating si Manuel.
Sabi niya, "Iinom pa ba kayo?"
Sabi namin, "Oo, iinom pa…"
Tapos naisip niya na parang,
"Bibili ako ng champagne, pwede tayo sa kuwarto."
Kahit ano.
"Ako na. Wag kayong mag-alala."
Sabi namin, "Sige ba."
Di man lang ako nag-isip. Sabi ko, "Okay, ayos."
Tapos pumunta kami sa hotel room, kaming apat.
Nag-order siya ng champagne sa kuwarto.
Siya rin ang nagbukas ng pinto no'ng dumating 'yon.
Nakaupo kami sa kama, nakatambay lang.
Kaming tatlong babae.
Tapos…
Pinuntahan niya.
May furniture yata do'n.
Di ba laging may furniture sa harap ng mga kama?
Do'n niya nilagay 'yong champagne. Nasa kama kami sa likod niya.
Tapos binuhos niya habang nakatalikod sa amin.
Casual lang.
Friendly lang 'yong environment.
Naalala ko,
biglang… nagbago 'yong vibe niya.
Gusto niya nang maglaro.
Tinanong niya kami,
"Ilan na ang naka-sex n'yo?"
Tapos…
Sabi niya,
"Ba't di tayo magpalit ng damit o kaya maglaro ng truth or dare?"
Sabi niya, "Okay lang ba… Kung maging mas komportable ako?"
Tapos naghubad siya ng pantalon.
Naka-brief siya. Kumuha siya ng unan,
tinakip niya sa sarili niya.
Hindi ko… Naisip ko, "'Tang ina, ano 'yon?"
Pero maiisip mo rin na parang, well…
Baka iba lang 'yong kultura, di ba?
Baka, ewan, iba lang talaga siya.
Di ko alam.
Naalala kong nakaramdam na 'ko ng pagod. Parang pagod na pagod…
May higaan sa may aparador.
Bumangon ako sa kama at pumunta ako sa higaan.
Humiga ako at nakatulog.
Di ko alam kung gaano ako katagal nakatulog. Ewan.
Naalala ko lang na nagising ako.
Walang tao sa kuwarto.
Ang sama ng pakiramdam ko.
Di ko pa 'yon naramdaman sa buong buhay ko.
Di ko pa talaga 'yon naramdaman sa buong buhay ko.
Parang naputol 'yong koneksiyon ng isip at katawan ko,
na sobrang bagal ng utak ko.
Pagod lang 'yon. Hindi ko alam kung ano 'yon.
Pagtayo ko, naalala ko na sumandal ako sa pader
at hinila ko 'yong mga paa ko
para makapunta sa banyo.
Binuksan ko ang pinto ng banyo at pagbukas ko…
nasa shower sila Nicole at Ashley at Manuel, silang tatlo.
Naka-shirt at panty sila. Naka-brief siya.
Sinara ko 'yong pinto.
Naisip ko, "'Tang ina, ano 'yon?"
Tapos…
Nagmadali silang lumabas.
Parang nahiya silang lahat.
Kaya pumasok na ako at umupo ako sa inidoro.
Nakaharap ako sa pinto.
Tapos…
Ang naaalala ko lang…
Ito ang matagal nang bumabagabag sa akin.
'Yong alaala na bumukas 'yong pinto
at nakita kong papalapit 'yong ari niya sa akin at nilagay niya sa bibig ko.
Tapos tinamaan ako sa ulo.
Tapos nawalan ako ng malay.
Nagising ako kinabukasan.
May damit ako.
Nasa kama sina Nicole at Ashley. Natutulog sila.
Tapos… Wala siya sa kuwarto.
Wala na siya.
Sobrang sakit ng katawan ko.
Sobrang sakit.
Naalala kong tinanggal ko 'yong kumot,
tiningnan ko ang binti ko at may…
Nakapantalon ako tapos tiningnan ko 'yong tuhod ko.
May mga pasa ako sa tuhod.
Naramdaman ko lang na may mali. Sobrang sakit ng katawan ko.
Feeling ko, wala rin akong kontrol at sobrang bagal ko.
Naalala kong tumayo ako.
Pumasok sa shower at naligo.
Nagising sila
at kailangan naming ihanda ang mga gamit namin
dahil babalik na kami sa Spain noong umagang 'yon.
Naalala ko na pagod na pagod ako.
Kinuha ko ang mga gamit ko.
Bumaba ako dala ang mga gamit ko.
Umupo ako sa sofa no'ng umagang 'yon no'ng naghahanda na kaming umalis.
Tapos sumandal ako.
Tapos pumikit.
Naalala ko 'yong…
pagbukas ng pinto at paglagay niya ng ari niya sa bibig ko.
Naalala ko na para akong masusuka.
Sobrang linaw at parang totoo. Nakakakilabot.
Doon ko… na-realize kung ano'ng nangyari.
Ang grabe pa do'n…
Di ako pwedeng umiyak.
Di ako pwedeng mataranta.
Nasa ibang bansa ako.
Kailangan ko na lang tiisin 'to.
Kailangan ko na parang, "Sige na, sumakay ka na lang sa bus."
"Okay ka lang."
Nasa may pinto ng bus si Manuel
noong pasakay kami ng bus papunta sa Salamanca.
Naglakad ako para makasakay sa bus, tapos hindi niya ako pinansin.
Hindi ako…
Para akong invisible, na mas gusto ko naman.
Pero di ako umiyak. Hindi ko…
Wala akong ginawa. Di ako nag-react.
Nag-focus na lang ako sa sarili ko.
Pero parang… Walang tao.
MAKALIPAS ANG 7 BUWAN
Bumalik yata ako sa U.S. siguro mga May 2014.
Umiyak ako sa eroplano.
Kasi di ko pa rin talaga inaamin sa sarili ko 'yong nangyari.
Noong bumalik siya,
wala siya sa sarili niya.
Tahimik lang siya at di gaya ng dati.
Sasabihin namin, "Ano'ng problema? Ano'ng nangyari?"
Sasabihin niya, "Ayaw ko lang dito."
"Ayaw ko rito. Ayaw ko…"
"Di na 'ko sanay dito sa States."
Naalala kong ni-research ko.
Common daw 'yon sa mga batang nag-aral sa ibang bansa.
Re-entry depression ang tawag.
Kung wala sila sa sarili nila pagbalik,
normal lang 'yon.
'Yon ang lagi niyang sinasabi sa amin na nangyari.
Sobrang takot akong lumapit sa mga magulang ko
at magsabi sa kanila dahil sobrang daming…
sobrang daming…
bagay na ayaw kong malaman nila. Alam mo 'yon, parang…
Panganay ako, e. Anak nila ako.
Wala akong kakilala na may ganitong experience.
Ayaw kong maramdaman nila na nabigo sila sa pagiging magulang,
na hinayaan nila 'yon mangyari.
Isang buwan lang siya sa bahay.
Tapos magpapasukan na ulit sa university,
na mga pitong oras ang biyahe galing sa bahay.
Walang gana si Gabrielle. Zero. Hindi siya excited.
Na-depress talaga ako.
No'n lang ako na-depress nang gano'n.
At…
Parang… Naging mahirap na lahat.
Lahat sa buhay ko naging sobrang hirap.
Nag-isip na 'ko ng pagpapakamatay.
Bigla-bigla at paulit-ulit pumapasok sa isip ko na magpakamatay.
Naisip ko, "Kailangan mong sabihin sa mga magulang mo."
"Sabihin mo sa mga magulang mo, Gabby, kung ano'ng nangyayari."
Nasa labas ako. Sabado noon.
Ang ganda ng araw na 'yon. Tumawag siya.
Sabi niya, "Uuwi ako."
Sabi ko, "Bakit ka uuwi? Ano'ng nangyayari?"
Sabi ko, "Ginahasa ako."
"Na-rape ako noong nasa Spain ako. Kailangan kong umuwi."
At…
Sa totoo lang, medyo malabo na pagkatapos no'n.
Di ko sinabing, "Ano'ng nangyari?" Sabi ko, "Halika na."
Dalawa't kalahating taon kong di sinabi sa pamilya ko.
Akala lang nila depressed ako.
Wala silang alam.
Naisip ko, "Nanay ako, ba't di ko alam?" Pero wala, e.
Kahit 'yong biyenan ko, si abuela,
sabi niya, "May nangyari ba sa kanya?"
"Feeling ko may nangyari sa kanya sa Spain."
Sabi ko, "Walang nangyari sa kanya. Normal lang 'to."
Di ba? Pero pag naaalala ko parang, "Ugh. Di ko…" Alam niya.
Napansin niya na nagbago si Gabrielle.
Binuksan ng mga magulang ko ang pinto at…
Niyakap lang nila ako at alam mo na, sinubukan na lang naming mag-move on.
Parang… Desperado na 'ko.
'Yon mismo ang kailangan ko.
Kailangan ko lang ang pamilya ko.
Kailangan ko rin harapin ang katotohanang…
tinatago ko lang…
Kailangan kong harapin lahat at sabihin sa kanila
at di na 'to ikimkim mag-isa.
Yeah.
Sabi ko, "Kilala mo ba siya?" Sabi niya, "Oo. 'Yong tour guide."
"'Yong may-ari ng tour company."
Feeling ko 'yon ang naramdaman niya.
Ayaw niya ngang sabihin nang malakas
o pag-usapan ang mga detalye.
Gusto niya lang na ligtas siya sa bahay niya at makasama kami.
Tapos tinanong nila ako, "Gusto mong pumunta sa pulis?" Sabi ko, "Hindi."
"Hindi, ayaw kong pumunta sa pulis. Ayaw ko nang umabot sa gano'n."
Panahon 'yon para magpahinga at… magpagaling.
Oo, mahirap. Ang hirap.
Ang hirap no'n.
MAKALIPAS ANG DALAWANG TAON
Artist at graphic designer ako.
Noong 2018, nasa senior year ako ng college
sa Florida State University sa Tallahassee, Florida.
Pinakamalala noong nasa Florida State University ako.
PINAKAMALUNGKOT NA SANDALI NG BUHAY KO
Naalala kong lumabas ako at umiyak.
May project ako na ginagawa no'n.
Installation ng mga karanasan ng mga tao.
'Yong pinakamaganda at pinakamasamang karanasan nila.
Tungkol dapat 'yon sa ideya
na hinuhubog tayo ng magaganda at masasamang karanasan natin.
Feeling ko tumigil ang mundo ko.
Di ko alam ang gagawin ko.
Nag-reach out ako sa Facebook at Instagram at sa social media
para maghanap ng mga tao na ma-i-interview at marerekord.
MAGSASAGAWA AKO NG MGA INTERVIEW
Isa si Gabrielle sa mga sumagot
at nagpadala ng audio recording niya tungkol sa mga experience niya.
ETO NA
No'ng narinig ko ang pinakamalalang araw niya, medyo…
Medyo pamilyar siya sa akin.
Si Gabrielle 'to. Sasagutin ko na ang mga tanong mo.
Pinakamalungkot na experience ko?
Siguro noong ginahasa ako.
Mag-isa ako sa Morocco noon.
Di pala ako mag-isa. Kasama ko 'yong dalawang kaibigan ko.
At…
nag-tour kami.
May ginawang kalokohan 'yong tour guide sa 'kin.
Anyways, mahirap 'yon para sa 19-year-old na babae.
Pagkatapos ng araw na 'yon,
lahat,
nagbago.
Di na ako bata.
Di niya sinabi ang pangalan ng kompanya. Pati ang pangalan ni Manu.
Kinutuban lang ako.
'Yon ang nag-udyok sa akin na kontakin siya.
SALAMAT SA GINAWA MO!
NA-A-APPRECIATE KO TALAGA
SORRY SA NANGYARI SA IYO SA MOROCCO
Nag-message siya at sabi niya, "Uy, salamat na pinadala mo 'to."
"Na-a-appreciate ko ang ginawa mo."
"Sorry sa nangyari sa 'yo."
Tinanong ko siya kung 'yong Discover Excursions
ang kinuha niyang kompanya.
Sabi niya, "Oo."
Tinanong niya ako kung si Manu ba ang tinutukoy ko.
Ang sabi ko, "Oo."
Kaya nag-panic na 'ko, di na 'ko makapag-isip.
Nalaman ko na may nangyari ring ganito sa iba.
Pumunta ako sa Spain para mag-aral noong 2017.
Inirekomenda ng ate ko
ang Discover Excursions sa amin.
Gusto naming pumunta sa Morocco.
MAG-BOOK KA NA!
Gusto mo rin maniwala
na maganda ang intensiyon nila sa inyo
kapag magkasama kayo sa labas ng bansa.
Diyos ko!
Ano?
Naalala ko na…
may isang gabi sa mga trip na 'yon
na magpapa-party sila nang bongga.
At 'yon 'yong gabi kung kailan niya…
Binastos niya 'yong isang babae sa grupo namin.
Nakita kong kakaiba ang kilos niya sa kanya.
Lagi siyang…
lumalapit kay Catherine.
Pakiramdam ko sinusundan niya siya
at lagi siyang nasa tabi niya, lagi siyang kinakausap.
Tinanong ko si Liz, "Pwede mo 'kong tulungan na makausap siya?"
OO
So kinontak ko 'yong babae.
Sabi niya, "Oo, tinulak ako ni Manuel sa kama
at ipinilit ang sarili niya sa akin. Natakot talaga ako."
"Pero nabalitaan ko na mas malala pa
ang nangyari sa dalawa pang babae sa ibang Discover Excursions trip."
Kaya sabi ko, "Pwede mo akong tulungan na makontak sila?"
"Kailangan ko silang mahanap at makausap."
At…
Kaya first time kong kinontak sina Hayley at Carly.
Sinabi nila sa akin na…
kinorner niya sila sa kuwarto, silang dalawa,
sa isang kuwarto sa Portugal sa isa sa mga Discover Excursions trip.
BOSES NI CARLY
Gusto niya na uminom lang kami nang uminom.
Gusto niyang maglaro ng truth or dare.
Gusto niya rin na halikan namin siya at sayawan.
Hinawakan niya 'yong isa sa kanila at di niya pinakawalan.
Pinilit niya rin silang hipuin siya.
Sabi niya, "'Yong isa sa inyo, hihipuin ako. 'Yong isa, hahalikan ako."
Sabi niya na di kami pwedeng umalis
dahil di namin siya pwedeng iwan na bitin.
Kaya natakot sila. Natakot sila.
Nakalayo si Hayley sa kanya.
No'ng sinabi ni Hayley sa kanya na pakawalan ako,
sinabi niya na di niya ako pwedeng pakawalan
dahil dapat may tumapos sa trabaho.
Tumakbo siya sa hallway, binuksan ang pinto at sinabing,
"Kung di ka lalabas, sasabihin namin sa lahat ang ginagawa mo.
Pinakawalan niya 'ko.
Kinabukasan, wala na siya.
Sabi ng ibang mga tour guide
na nagkaroon siya ng family emergency.
Kaya no'ng nahanap ko na 'yong tatlong babae,
nagbago ang isip ko.
Tinawagan niya ako habang nagwawala, umiiyak.
"Ginagawa niya 'to sa ibang babae!"
Sabi ko, "Ano'ng sinasabi mo?"
Nasa kotse ako pauwi at kausap ko ang mama ko sa telepono
at naka-focus ako sa gagawin ko.
Paguwi ko, nag-post na 'ko sa Facebook.
HI GUYS! SANA OKAY LANG KAYO
"Nangre-rape pa rin 'yong rapist ko."
"Kung may kilala kayong pupunta sa Spain, sabihin n'yo sa kanila
na delikado si Manuel Blanco Vela ng Discover Excursions."
"Paki-share 'to."
"Ako rin."
Di na 'ko tumigil sa pagsulat.
Tinodo ko na rin
kaya… inulit-ulit ko 'yong message.
"Ang tagal na nating di nag-usap."
"Nangre-rape pa rin ang rapist ko. Pwede mong i-share 'yong status ko?"
Ang tindi no'n.
Pinadala ko 'yon sa 200 na tao.
Mga direct message sa Facebook. Pinadala ko lang nang pinadala.
May mga kakilala ang papa ko sa Miami
sa general consul sa embassy, ang Spanish Embassy sa Miami.
Pumunta ako doon, sinabi ko ang nangyayari at may mga nakilala akong babae.
Naalala kong sobrang bait ng consul.
Tutulungan niya 'ko pero nag-alangan siya.
Sabi niya, "Di mo dapat ilabas sa balita 'to."
"Wag mong banggitin sa kahit kanino."
Bakit kaya ayaw niya na pumunta kami sa press?
Dahil magmumukhang masama 'yong bansa.
No'ng sinabi niyang, "hindi," naisip ko, "'Yan mismo ang gagawin ko."
Nasa green room kami no'n at parang, natakot na 'ko.
Nagba-black out ako, alam mo 'yon?
-One minute! -One minute, guys.
Eto na. Galingan natin.
Naalala kong nakatayo ako sa likod ng stage.
Tapos… humagulgol na 'ko.
-Camera three… -Four, three, two, one.
Live na tayo.
Tapos humagulgol na 'ko. Lumapit siya sa 'kin, sabi niya,
"Tama ang ginagawa mo."
"Makakatulong 'to sa 'yo saka mahuhuli mo rin siya."
Naisip ko,
"Kung sinabi 'yon ni Megyn Kelly, siguro, bahala na."
"Kailangan ko 'tong gawin."
So lumabas siya sa stage tapos lumabas ako.
Naalala kong tiningnan ko siya.
Tinanong niya ako
pero wala na akong maalala.
Pero naging maayos naman daw.
Nasa green room kami ng asawa ko habang nagfi-film sila.
Proud na proud kami sa kanya.
Alam yata namin noon na magiging malaking isyu 'to.
Alam ko…
na pumapasok ako sa sitwasyon na wala akong kaalam-alam.
Hindi ko alam kung…
ano…
Hindi ko alam na ganito ang mangyayari.
No'ng pinalabas 'yong show,
maraming kumontak sa 'kin.
Laging nagri-ring 'yong phone ko.
Sa interview,
pinakita nila 'yong picture ng lalaking kilala kong si Manu White.
Sumigaw ako, "Siya 'yan!"
Nakaupo ako at naisip ko, "Wow, grabe 'to."
Hindi siya nabanggit. Pero sabi ko, "Si Manu 'to."
Nagka-sense na lahat no'ng narinig namin 'yong kuwento ni Gabrielle.
Hinding-hindi ko naisip na si Manu pala 'yon.
Nalinawan talaga ako.
Pero…
sobrang nagalit din.
Siguro no'ng nalaman ko 'yong tungkol kay Gabrielle, malinaw na
na serial predator siya
at ginawa niya 'yong mga krimen at pag-atake.
Doon ko nalaman na 'yong nangyari sa 'kin,
nangyayari din sa mga babae sa loob ng maraming taon.
At malamang ilang taon na rin bago 'yon.
Sabi ko sa parents ko, "May nakilala akong babae na taga-Rhode Island."
"May nakilala din ako na nasa Virginia."
"Meron din sa Florida. Tatlong babae."
"May isa sa New York."
Pagkatapos mahanap 'yong mga babae, sabi ng parents ko, "Susmaryosep, 'nak."
Parte 'to ng kuwento na…
minessage ko kay Gabrielle.
Na isang araw…
early April yata 'yon.
Nakaupo ako sa opisina, wala si Manu.
Ang trabaho ko, maghanap…
May iba't ibang Facebook group ang mga university sa ibang bansa.
Dapat isa-isahin ko 'yong mga tao
at mag-message sa kanila gamit ang account ng Discover Excursions
at sasabihing, "Halika sa Morocco. Eto ang discount code."
Tapos nakita ko siyang naglalakad, gamit 'yong phone.
Tapos pumasok siya at kinuha niya 'ko gaya ng dati.
"Aubrey, mag-lunch na tayo."
"Kailangan kong sabihin ang nangyayari."
Sabi ko, "Okay."
So nag-lunch kami.
Umupo siya. Nag-order. Gaya ng dati.
Laging siya ang nag-oorder para sa amin.
Tapos lumabas siya, naglakad-lakad, gamit 'yong phone niya
at medyo natataranta.
Tapos lumapit na siya. Umupo. Di siya makakain.
Tapos pinaliwanag niya sa akin,
"May mga babae
na sinusubukang sirain ang reputasyon ko, saktan ako,
at kunin ang pera ko."
"Hindi ko alam kung bakit nila 'yon ginagawa."
"Nakakalungkot. Kawawa ang pamilya ko."
"Masisira ang reputasyon ko."
"Masasaktan ang nanay ko."
Sabi ko, "Wow. Oo. Grabe naman 'yan."
Binabaliktad niya 'yong kuwento.
Gusto niyang makuha ang simpatiya ko.
Tapos…
Bumalik ako sa opisina, umalis siya.
Alam kong nasa The Today Show 'yon. Kaya nanood ako ng The Today Show.
Nakita ko kung gaano kalala 'yong sitwasyon.
Kaya umalis ako.
Kinabukasan, ipinasara 'yong opisina.
Sinusubaybayan namin ang naging viral na kasong ito.
Iniimbestigahan ng pulis kung nanggahasa ba ng mga kliyente
na galing sa United States ang may-ari ng negosyo na taga-Seville.
Isang Florida student ang nagsampa ng reklamo
at nag-trigger ito ng mga kaparehong report.
Nandito kami sa headquarters ng travel agency,
na sa makikita n'yo, sarado na.
Sinubukan naming kausapin ang direktor ng ahensiya,
pero hindi pa rin siya sumasagot sa message ng media.
Tinatawagan ko ang ahensiya, ang Discover Excursions. Walang sumasagot.
Pumunta ako do'n dahil malapit lang sa newsroom.
Sarado na. Walang tao sa loob.
Nakuha ko 'yong number ni Manuel Blanco.
Tinawagan ko.
Sinagot niya 'yong telepono.
Sinabi kong taga-Diario de Sevilla ako,
na gusto ko siyang makausap. Binabaan niya 'ko.
Nagdesisyon akong mag-message sa WhatsApp.
Maikli lang 'yong sagot niya.
"Sa ngalan ng kompanya, masasabi naming paninirang-puri at kasinungalingan 'yan."
"Walang mga kaso at ebidensiya."
"Nag-viral lang lahat nang walang basehan."
"Alam ng mga abogado ng kompanya, sa United States at sa Spain."
'Yon lang ang message,
na isinama ko nang buo sa balita ko.
"NATAKOT AKO."
Naalala ko, may mga pinapadala sa akin.
Sigurado rin akong may nagpadala
ng screenshot ng Google na may "Permanently closed" 'yong location at…
Ang astig no'n.
Ang astig. Ang galing. Parang…
Parang, okay, wala na siyang access.
'Tang ina mo at ng mga kaibigan mo at lahat ng sumuporta sa 'yo.
Putang ina mo.
SHANNON M NANGYARI RIN SA AKIN
M. S. NI-RAPE DIN AKO NI MANUEL
Karamihan sa mga message, dumating ng linggong 'yon.
Tapos dumating na 'yong iba pa.
Tapos may mga babaeng nag-message,
"Ni-rape niya ang kaibigan ko pero natatakot siyang kontakin ka."
HAILEY M. HINDI KA NAG-IISA
"Ginahasa niya 'ko pero…"
"Ayaw kong sabihin sa pamilya ko. Di ko alam ang gagawin."
Madaming lumalapit sa 'kin at gustong…
Sinasabi nila lahat sa akin.
Isa 'yon sa mga moment
kung saan wala akong ideya kung ano ang pinasok ko.
Naalala kong may direct message ako sa Facebook.
Sabi niya,
"Pinatay ni Manuel Blanco Vela ang anak ko."
PINATAY NI MANUEL BLANCO VELA ANG ANAK KO
Nagsalin ng Subtitle: SM Sacay NG ANAK KO