SEVILLA İSPANYA
19 TEMMUZ 2015
2015 yılında…
…Sevilla'ya seyahat ettim.
Ve Manuel Blanco Vela ile tanıştım.
Bir gün bir e-posta aldım.
"Bir CIEE programı katılımcısından kötü haber" yazıyordu.
"Sevgili öğrenciler, bu e-postayla bu kötü haberi verdiğim için çok üzgünüm.
Talihsiz bir kaza yaşandı.
Pennsylvania State Üniversitesi'nden Lauren Bajorek
başına gelen bu kazada
hayatını kaybetti."
Bir arkadaşım e-postaya cevap yazdı.
"Tehlikede miyiz?" diye.
Sonra öğrendik ki Manuel'in evinden aşağı düşmüş.
BEN BUYUM DEĞİŞTİREMEZSİN
SEVILLA AVCISI
2. BÖLÜM: MANU WHITE
Megyn Kelly'deki bölümümün yayınlandığı sabah…
İnsanlar, Sevilla halkı bana ulaşmaya başladı.
Yabancılar, belki de acentenin rakipleri. Kimdi, umurumda değil.
Fısıltılar çıkmaya başladı.
Gittiği barları söylüyorlardı.
Hep gençlerle dil pratiğine gidermiş.
Hep genç kızlarla takılırmış. Amerikalı kızlarla.
Götürdüğü restoranları söylediler.
Bana bilgi vermeye başladılar. Rastgele insanlar bana bilgi verdi.
Bana "İber eti" dediler ya.
O dönemde Facebook'ta devam ediyordum.
Her şeyi paylaşıyordum.
Yani yatıyordum…
GELEN KUTUSU
…e-postama bakıyordum. Kalkıyordum, e-posta, Facebook.
Bütün gün insanlarla konuşuyordum.
Uyumuyordum.
Sürekli telefonumdan insanlarla konuşuyordum.
Ne haltlar döndüğünü anlamaya çalışıyordum.
Gabrielle Vega'ya arkadaşlık isteği gönderdim.
Gabrielle, Discover Excursions'dan bahsediyordu.
Benim hatırladığıma çok benzer bir hikâye anlatıyordu.
SEVILLA İSPANYA
Sevilla'ya vardığımızda
her bir grubun atanmış bir kültür rehberi vardı.
Benim kültür rehberim
bizi doğruca bir seyahat acentesi ofisine götürdü.
Acentenin adı Discover Excursions idi.
Hoş geldiniz.
Discover Sevilla ofisindeyiz.
Pazartesiden cumaya açığız. 10.00'dan 20.00'ye kadar. Siesta yok.
Ne zaman isterseniz gelin. Hadi şimdi bir bakalım.
Abi.
SEYAHAT ETMEKTEN FAZLASINI YAP
Bu acente üniversitelerimizin bayraklarıyla doluydu.
Üniversitem Penn State'in bayrağı da vardı.
Ve bir masada
Manuel White oturuyordu.
İlk gördüğümde yaşı 40 civarıdır demiştim.
Saçları siyahtı, dişleri bembeyazdı.
Okulumu sordu.
"Penn State'te okuyorum" dedim.
"Ah, ne güzel" dedi.
"Penn State kızlarına bayılırım. Eğlenceliler, parti yapmayı biliyorlar."
O anda şöyle düşünmüştüm. "Bunu söylemen ne tuhaf."
Çünkü gözümde hoca gibiydi.
Şöyle düşünmüştüm.
"Discover Excursions ve Manuel White üniversiteyle bağlantılılar.
Gezi yapmak istersek gelmemiz gereken yer burası."
PORTEKİZ
Gerçekte neler olduğu aklıma bile gelmezdi.
Manuel "Lagos ve Fas'a geziler yapıyoruz" dedi.
"Her şeyle biz ilgileniyoruz."
"Ayrıca her gece bir etkinliğimiz var" dedi.
Ofiste partiler veriyordu. Resmî olmayan bir ortam.
Manu, yurt dışından gelen öğrenciler için ücretsiz sangria geceleri düzenliyordu.
Ofis açık oluyordu.
Oraya gidip istediğimiz kadar sangria içiyorduk.
Herkesle arkadaşlık kuruyor gibiydi.
Orada birçok gece geçirdim.
Manuel Blanco
Sevilla'nın gece hayatı konusunda çok bilgili.
En azından öğrenci bölgesi.
Alfalfa, Cuesta del Rosario,
Betis Sokak, Alameda de Hércules.
Amerikalı öğrencilerle oralara gidiyordu.
Hatta acentenin blogunda bir programı vardı.
PAZARTESİ SPOR BAR, FLAMENKO, İÇKİ
Sevilla'da gece programı.
Parti seven bünyeler bile kaldıramazdı, her gündü.
Pazartesi günü Betis Sokak.
Salı günü Alfalfa.
Ben de istiyorum.
-Çarşamba günü futbol. -Sevilla!
Perşembe günü Buddha gece kulübü.
"Bağlantım var" diye düşünüyordum. "Buddha'ya ücretsiz girerim."
Birçok kız bu programı her hafta tekrar ediyordu.
Çünkü yapacak bir şeyin yoksa bu plan hazırda bekliyordu.
Bir barda, kulüpte
yabancı öğrencilere yönelik bir etkinlik olduğunda oradaydı.
Şehir ondan sorulurdu.
Yakışıklıydı. Herkesi tanıyordu.
Girdiğimiz her barda, her restoranda
barmenin sırtına vururdu.
İletişim kurduğumuz herkesi tanıdığı çok açıktı.
Hey!
Manuel White'ı mı, Manuel Blanco'yu mu kullanıyordu, hatırlamıyorum.
Galiba İngilizcesini yazmıştı ama neden, bilmiyorum.
Hoş geldin partisinde arkadaşlarımla beraber onunla tanışmıştık.
Oldukça karizmatikti, konuşkandı.
Şakacı bir karakterdi.
Manuel Blanco kendini Sevilla Prensi olarak tanıtıyor.
Karakteri hakkında, nasıl biri olduğu hakkında bir ipucu.
Nüfuzu, bağlantıları vardı.
Ama ben bir şey daha hissettim. Ruhu yokmuş gibiydi.
Enerjisi biraz tuhaftı.
Gezi çekilişi gibi etkinlikler de düzenliyordu.
Manuel çekiliş partisinde gezi dağıtıyordu.
Kâğıt parçaları dağıtıyorlardı.
Verilen kâğıdı düşünmeden aldım.
Çekiliş katılım ücreti falan vermemiştim.
Ve yaklaşık bir saat sonra
birisi gelip bilet numarama baktı, "Kazandın!" dedi.
Ben de "Ne kazandım?" dedim.
"Lagos, Portekiz'e bedava seyahat kazandın" dedi.
Kazananlar hep çok güzel kızlardı.
Kazanan erkek yoktu.
Ailem "Pek iyi bir fikir değil" demişti.
Bu kadınları bulmak benim beyin kimyamı değiştirdi.
Onlara karşı büyük bir sorumluluk hissettim.
Şunları hissettim.
"Merak etme. Söylediğin için sağ ol.
Bunu çözeceğim. Benimle iletişimde kal."
Soruşturmamı kurmaya başladım.
Sanat öğrencisiydim. Bir şey bilmiyordum. Babam bir Excel sayfası hazırladı.
VEGA'NIN MAĞDURLAR LİSTESİ
Tarihleri ekledi.
Kaçına uygunsuz şekilde dokundu? Kaçını öpmeye çalıştı?
Kaçını tuvalette sıkıştırmaya çalıştı?
Kaçına tecavüz etti?
Bu çeşitli şeyleri sıraya koymaya çalıştım.
Bilgileri yöneten kişiydim.
İletişim kuran kişiydim.
Her şeyi ben düzenliyordum. Kimsenin yardım etmesine izin vermedim.
Çünkü bana olan güvenlerine ihanet etmiş olurum dedim.
Bu konuda tek başıma çalışmak zorunda kaldım.
Gabrielle için çok yorucuydu.
Aylar boyunca haftada üç dört kez dedi ki
"Biriyle telefon görüşmem var."
Odaya girerdi, kapıyı kapatırdı.
Çıkınca şöyle derdi.
"Ona tecavüz etmiş" veya "Tecavüz etmeye çalışmış."
Şunu yapmış, bunu yapmış. Ama hep aynı senaryo.
İlk olduğumu sanmıyorum.
Emin değilim. Ama sistem zaten kurulmuştu.
Bence bunu yapmaya ben oraya gitmeden çok önce başlamıştı.
SEVILLA
MANU WHITE 2 BİLDİRİM
Bana mesaj atmaya başladığında
sanırım İspanya'daki son haftamdı.
Mesajlarda epey flört ediyordu.
Yani oldukça net "Hadi buluşalım" mesajları.
Benim arkadaş olarak gördüğüm biriydi.
SEVILLA
Manuel mesaj attı. Facebook'tan ya da WhatsApp'tan.
Şunu yazdı.
"Benimle buluşabilirsiniz, ücretsiz içki var, eğlenebiliriz."
Ben, kadın ev arkadaşım ve bir başka arkadaşımız
Manuel'le buluştuk.
SEVILLA
Dışarıda kimse yoktu.
Nehir kıyısında yürüyorduk.
Sevilla tarafında, Torre de Oro'ya doğru.
Epey karanlıktı.
Motosikletli bir adam önümüzü kesti.
Üstü tamamen siyahtı. Kaskı da.
Kaskını çıkarmadan bize doğru yürüdü.
Kaskını çıkardı, dedi ki
"Kızlar, ben Manu. Şaka yapıyorum." Biz de "Korkuttun ya" dedik.
"Gelin, benimle Phoenix'te bir şeyler için" dedi.
Biz de gittik, birkaç tekila shot içtik.
Shot'lar küçüktü, sorun yoktu.
Arkadaşımla flört ediyordu.
Ben de iyi bir eşlikçi olmaya çalışıyordum.
"Hadi bana gidelim" dedi.
"Gitar çalabiliriz, biraz orada takılırız."
"İspanya'dayız, tabii" dedim.
Onunla yalnız görüşsem gerilecektim.
Yanımda en iyi arkadaşımı götürdüm.
Vespa'sıyla bizi aldı.
Bizi evine götürdü.
EL JUNCAL MEYDANI
Bir süre sonra beni ve arkadaşlarımı evine davet etti.
İşte ondan sonrası çok bulanık.
Hatırlamakta zorlanıyorum.
Hatırladığım kadarıyla
Manu'nun evine girdiğinde sol tarafta küçük bir oturma odası vardı.
Balkon vardı. Sürgülü cam kapılar.
İki Corona açtı.
Bizi yatağında yanına oturttu.
O ve arkadaşım birlikte oturuyorlardı.
Sonra biz…
O, arkadaşımla gitar çalıyordu. Ben oturuyordum.
Bana ilgisi yoktu. Bu dert değildi.
Gecenin büyük bir kısmında
üç kız ve Manuel birlikte onun evindeydik.
Şunu hatırlıyorum.
O zamanki ev arkadaşımın midesi bulanmaya başlamıştı.
Sanırım bir süre sonra
Manuel midesi bulanan arkadaşımın eve gitmesi için taksi çağırdı.
Ama pek hatırlamıyorum.
Sonra "Hadi oyun oynayalım" dedi.
Çok dokunmaya başlamıştı. Eli bacağımdaydı.
Doğrudan mıydı, hatırlamıyorum ama bizi üçlü sekse yönlendiriyordu.
Kendimi rahat hissetmedim. Kendimi güvende hissetmiyordum.
Bir ağırlık çöktüğünü hatırlıyorum.
Öz güvenle hareket edemiyordum.
Yatağına düştüm, uyuyakaldım.
Sadece küçük parçalar hatırlıyorum. Mesela kapının çarptığını hatırlıyorum.
Ve diğer arkadaşımla Manuel'in öpüştüğünü.
Ve sanırım Manuel'in beni öptüğünü de hatılıyorum, ama…
Olayların sırasını hatırlamıyorum. Belirip kaybolan kısa anlar var.
Uyandım ve Manu şunu dedi.
"Arkadaşın gitti. Elle muamele yapar mısın?"
Biralarımızı bitirdik.
"Sanırım gitmeliyiz" dedim.
"Hayır, bir içki daha" dedi.
Kolumu arkaya alarak ona elle muamele yaptım.
Yüzüne bile bakmadan.
"Hadi atlatayım" diye düşündüm.
"Bunu yaparsam bitecek" diye düşündüm.
Kapıyı açmamı engellemeye çalıştı.
"Beni böyle bırakacak mısın? Testislerim ağrıyacak" dedi.
Tanrı korudu,
telefonum yatağa nasıl geldi ya da nasıl duydum, bilmiyorum.
Ama telefonumu duydum ve açtım.
Evden çıkabileceğimiz kadar yol açtı.
Resmen merdivenlerden uçarak indim.
Arkadaşım "Neredesin?" dedi.
Ağzımdan kelime çıkmadı.
Telefonu Manu'ya verdim, "Gayet iyi" dedi.
Neyse ki arkadaşım "Hayır, onu almaya geliyorum" dedi.
"Adresini mesaj at."
Sonra eve yürürken tanıdık bir şeyler bulmaya çalışıyordum,
"Çok tuhaftı" diyordum.
"Ama herhâlde İspanyol erkekleri böyle."
Evden çıkıverdim.
Arkadaşım beni evime götürdü.
Güvende olduğumu biliyordum. Yatabilirim dedim. Bütün gün uyudum.
Uyandığımda başka kimse yoktu.
Manuel'le tamamen yalnızdım.
Ve yatakta, Manuel'in yanında tamamen çıplaktım.
Manuel de yanımda çıplaktı.
Çok telaşlandım.
Çünkü kıyafetlerimi çıkardığımı hatırlamıyordum.
Kıyafetlerimi onun çıkardığını da.
Ve donakaldım.
"Ne oldu böyle?" diye düşündüm.
Bütün vücudum ağırlaştı, hareket edemiyordum.
Sonra…
Manuel bana döndü, cinsel saldırıya başladı.
Bunu çok net hatırlıyorum.
Yattığımı,
hareket edemediğimi, onu üstümden atamadığımı.
Sonra…
İstediği her şeyi yaptı.
Ne yapacağımı bilemiyordum.
Hızlı hızlı giyindim.
Sonra aşağı indim ve…
Öğrenci yurduna döndüm.
Bunu kimseyle konuşmadım.
Orada olan iki kız hariç.
Ayrıca…
O dönemde çok gergindim, utanıyordum,
kendimi çaresiz hissediyordum.
Evet, yaptıklarının bir şeması vardı.
YAŞ
Çok savunmasız olan genç kadınlar.
Dilini bilmedikleri bir yerdeler,
birine güvenmeleri, rehberlik almaları gereken bir yerdeler.
Meselenin sadece tecavüz olmadığını görmeye başladım.
Bu şerefsiz, o kızlardan alabileceğini alıyordu.
Ağ giderek genişliyordu. Hikâye sürekli büyüyordu.
Facebook'tan bir mesaj geldi.
CAREY BAJOREK 20 SANİYE ÖNCE
İşin içine Carey de girip
bana Lauren'dan bahsettiğinde
neye bulaştığımı bilemediğim anlardan birini yaşamıştım.
O zaman olanları bilmiyordum.
Tek duyduğum şuydu.
MANUEL BLANCO VELA KIZIMI ÖLDÜRDÜ.
"Kızımı öldürdü."
Korkunç.
Annemin evindeydim.
Carey Bajorek'ten bir mesaj aldım.
"Sarah, ben Lauren Bajorek'in annesi. Lauren bir trajedi yaşadı.
Fırsatın olursa lütfen beni ara."
Dediklerini tam hatırlamıyorum ama temel bilgileri verdi.
Bir adamın evinin balkonundan düşmüş.
Düşmüş ve ölmüş.
Tanıdığı kişi bendim
çünkü İspanya'ya yaz seyahatimizi Lauren'la planlamıştık.
Discover Excursions ile Lagos, Portekiz'e gittik.
Kazandığım seyahate katıldım.
Portekiz, Lagos'a.
Lauren Bajorek de oradaydı.
Hayatının son günlerindendi.
Lauren benim en iyi arkadaşımdı.
Pardon.
O…
Lauren, annesi Carey'ye çok değer veriyordu.
Bu sebeple… Pardon. Yardım etmem şarttı.
Orada değildim ama onu bir avukatla konuşturabilirdim.
Beni ağırlayan aileyle de konuştum.
"Bunu aydınlatabilecek birini tanıyor musunuz, önerebilir misiniz?"
Carey Bajorek, Lauren Bajorek'in annesi.
Avukatı olmam için aradı.
Çok kötü bir ruh hâlindeydi.
Tamamen kendini kaybetmişti ve çaresizdi.
Üstüne üstlük binlerce kilometre öteden.
Kızı tek çocuktu.
21 yaşındaydı.
Çocuğunu öğrenci olarak yurt dışına gönderen ailelerin heyecanıyla
onu İspanya'ya dil öğrenmeye yollamıştı.
Birkaç hafta sonra
telefonda kızının 10'uncu kattan atlayıp öldüğünü söylüyorlar.
Başka açıklama yapmadan cenazeyi gönderebileceklerini söylüyorlar.
Hikâye sona eriyor.
İşte o zaman bizden kızının ölümünü aydınlatmamızı istedi.
Tabii otopsinin bariz bulgularının ötesinde.
Bulgu çoklu travma nedeniyle ölümdü.
Gabrielle Vega, Sevilla'lı bir tur rehberi ve iş adamını tecavüzle suçladı.
İki yıl önce, 2015'te yine Amerikalı bir genç kadının
bu rehberin evinde öldüğü ortaya çıktı.
Yani, tesadüf değil bu.
Polis bir analiz yaptı.
Teras duvarında iz olup olmadığına baktılar.
Çok kısaydı, sadece 80 santimetre.
10'uncu kat için çok tehlikeli.
Yaklaştığında anca dizine geliyor.
Hafifçe eğilsen bile düşersin.
Ve tabii ki duvarda metal ve ahşap bir bariyer vardı.
Bütün çatı katı boyunca uzanıyordu. Ama bir kısımda bariyer çıkarılmıştı.
Çatı katının uç tarafında. Burada içinde su olmayan bir jakuzi vardı.
Orada parmak izi bulunmamıştı.
Bu sebeple polis, Lauren Bajorek'in duvarda oturma ihtimalini elemişti.
Çünkü parmak izi, el izi yoktu.
Başka bir deyişle terasın içinden doğruca dışına düşmüştü.
Bu, itme durumunda yaşanabilir.
Aynı zamanda kazada da. Sonuçta duvar 80 santimetreydi.
İki teoriyle de tutarlı.
Polis tutanağının yazılı hâline göre
Manuel onun atladığını söylemiş.
10'uncu kattan düşen birisi söz konusu olunca
kaza olabilir, cinayet olabilir ama intihar da olabilir.
Polis WhatsApp mesajlarından psikolojik otopsi yaptı.
Kız dakikalar ve saatler önce ABD'deki annesine ve partnerine
mesajlar göndermişti.
Lauren'la üniversitede çıkmıştık.
Farklı biriydi. Hep neşeli bir enerjisi vardı.
Etrafındaki herkese karşı çok sıcaktı.
-Güzel. -Koyacağım… Video çekeceğim.
19 Temmuz doğum günüydü. Hatırladığım…
O gün bazı açılardan zordu.
En azından ben onunla kutlayamadığım için zorlandım.
Ama hevesliydi. Ben de onun adına hevesliydim.
Bir kutlama gecesi olacaktı.
21 yaşına giriyordu. ABD'de önemli bir şey.
Arkadaşlarıyla kutlamayı, dans etmeyi
iple çekiyordu.
Lauren arkadaşlarıyla çıktı. Sarah, Ellie ve Lauren ile.
Bir planımız yoktu.
LAUREN'IN ARKADAŞI
Şehir merkezinde yemeğe çıktık işte.
18 TEMMUZ 2015
Onlar restorandayken…
…Manuel gelmiş.
Restoranda daha ileride, barın oradaydı.
Sonra bir masaya oturduk ve…
Onu gördük ya da o bizi gördü, sonra masamıza geldi.
Bizi Bilindo'ya davet etti.
"Hayır, gelin. Size bir yer göstereceğim. Bir kulübe götüreceğim" dedi.
Biz de onunla gittik çünkü "Neden olmasın?" diye düşündük.
Onunla Bilindo'ya gittik.
VIP bölümüne girdik.
Bir sürü içki içti. Nargile de vardı.
Gecenin büyük kısmı böyle geçti.
Gece boyunca mesajlaştık.
Oradayken bana bütün ayrıntıları yazdı.
"Onun yanında kendimi rahat hissetmiyorum" dedi.
Kesinlikle ondan hoşlanmıyordu.
Bana bir mesaj yazdı, "Çok sarhoşum" dedi.
Ben de "Ha ha, süper" dedim.
"Güzelmiş."
Sanırım birkaç içki içtiler.
Sanırım önce Ellie, sonra diğer arkadaşları
evlerine gittiler.
Ellie'nin midesi bulanıyordu. Saat üç olmuştu.
Ellie "Kendimi iyi hissetmiyorum" dedi.
Normal bir his değildi. O gece bence…
Sonrasında "Acaba içkilerde bir şey mi var?" demiştim.
Çünkü içkilerimizi Manuel veriyordu.
Hepsi VIP bölümündeydi.
Lauren ve Sarah ile konuştuk. Daha gitmek istemiyorlardı.
"Ben Ellie ile eve yürüyeceğim" dedim. "Eve bırakayım." Sonra evime yürüdüm.
Ama Lauren'la vedalaşmamı hatırlıyorum.
Çok sarhoştu.
Sarah da çok sarhoştu.
Tabii şu anda "Bırakmamalıydım" diyorum.
Ama bir hata yaptım işte.
Nedense gecenin sonunda evine gitmişler.
Onları ne diyerek ikna etti, bilmiyorum.
Ama Lauren'ın kabul etmesi biraz şaşırtıcı. Sarah C'nin de.
Çünkü ikisinin de Manu'ya ilgisi yoktu.
Mantıklı değildi.
Mantıksız şeyler yazıyordu.
Anlamsız kelimeler.
Bunu tuhaf buldum.
Acaba ona madde mi verildi dedim.
Bir ara dedi ki…
SENİ ÖZLEDİM
Özlediğini söyledi, cevap verdim. O noktadan sonra hiç cevap alamadım.
PSİKOLOJİK OTOPSİ
Polis intihar ihtimalini eledi.
İki seçenek vardı. Ya kazaydı ya da cinayet.
O çatı katında yaşananları bilen ve hâlâ hayatta olan iki kişi var.
Bu kişiler Manuel Blanco Vela ve Sarah.
Sarah polise ifadesini olay yerinde, sarhoşken verdi.
Karakolda değil.
Polis olay yerinde bir paragraflık ifadesini aldı.
Gerçeğe uyuyor mu, ne kadar uyuyor, bilmiyoruz.
İfadesine göre evine gitmişler.
Bir süre ayakta durmuşlar.
MANUEL BLANCO ONLARI GÖTÜRDÜ
"SON BİR İÇKİ" İÇİN
BALKONA ÇIKTILAR
Balkona çıkmışlar.
Hep birlikte balkona çıkmışlar, Lauren balkonda kalmış.
Balkondaki boş jakuzinin içinde.
YARI ÇIPLAK
Sarah ve Manu su içmek için içeri girmişler.
SU İÇMEK İÇİN İÇERİ GİRDİLER.
ONU TEK BIRAKTILAR.
Sonra bir ses duymuşlar.
Balkona çıktıklarında yerde olduğunu görmüşler.
Balkondan düşmüş.
Geceye dair daha çok ayrıntı vermesi için Sarah'ya baskı yapmadım.
Çünkü onun için çok travmatik ve korkunçtu.
Ve çok sarhoş olduğundan muhtemelen çoğu şeyi hatırlamıyor.
Bulanık bir gece, üstüne de travma.
Geriye bakınca çok tuhaf bir hikâye gibi geliyor.
Bence Sarah…
Şöyle bir şey kastetmek istemiyorum…
Sonuçta Sarah'nın ilgisi yoktu.
Sarah da kesinlikle mağdur.
Ama bence öte yandan kendini korumaya çalışıyordu.
Muğlak bir hikâye anlatarak.
Hikâyeye inanıyorum. Ama bence anlatılmayan detaylar olabilir.
Bir kısmı
zihnimde bulanık.
Üç gün boyunca uyumadım.
Bunlar beni uyutmadı.
Zordu.
Hayatımın önemli bir kısmını birden kaybetmiştim.
ÖLÜMÜNDEN İKİ SAAT SONRA
Olay olduğunda kazara düşmüş gibi dursa da polis fırsatı kaçırmamış,
hem Manuel Blanco'ya hem de Sarah'ya alkolmetre testi yapmış.
ALKOLMETRE TESTLERİ
Kazadan iki saat sonra.
SONUÇ
Yanlış hatırlamıyorsam Sarah'nınki 0,48 çıkmış.
Oldukça yüksek bir kan alkol düzeyi.
Lauren Bajorek'in kan alkol testi
her bir litre kanda 2,99 gram alkol gösteriyordu.
Alkol komasına neden olan düzeylere yakın.
Adli tabibin sözlerine göre kanda 2,9 gram alkol varken
ya ölürsünüz ya bilincinizi kaybedersiniz.
Manuel'in sonucu 0,0.
0,0.
İkisini kulübe götürüyor. İkisi içiyorlar.
Hatta birisi alkol koması düzeyinde içiyor.
Kendi kanındaki alkol 0,0. Gece boyunca duruma hâkim.
Manu'nun kanında alkol bulunmadı.
Tuhaf çünkü onlarla birlikte kulüpteydi.
Bence Manuel bir saldırgan.
Planlı saldırgan, avcı.
Bence o gece avlanmaya gitti, avcıların tavrına sahipti.
Yani avcılarda olan bir plana, stratejiye ve sabra sahipti.
Mekânın, durumun istediği noktaya gelmesi onun saatlerini aldı.
Bu nokta sabah beşte kendi eviydi.
Tamamen savunmasız durumda iki kızla.
En azından alkol tüketmiş hâlde iki kız.
Onunsa sonucu 0,0.
Gerçekler bunlar.
BEN BUYUM DEĞİŞTİREMEZSİN
Bir gün sonra bir e-posta aldım.
"Bir CIEE programı katılımcısından
kötü haber" yazıyordu.
TALİHSİZ KAZA
HAYATINI KAYBETTİ
Fark ettim ki bu ben de olabilirdim, çok mümkündü.
O zamanki fotoğraflara baktığımda
görüyorum ki çok savunmasızmışım, hepimiz öyleymişiz.
Bunu göremiyorduk.
Ama Manuel görüyordu.
Yeni öğrenci grubu geldi, dediler ki "Bir kız ölmüş. Ne oldu?"
Onlara dedim ki
"Manuel White'la seyahate çıkmayın. O adama güvenmeyin.
Orada ne oldu, bilmiyorum ama tuhaf bir şey var."
Carey Bajorek bu dava için bizi tuttuğunda
ceza dosyasına takipsizlik verilmişti.
Sevilla'daki soruşturma hâkimi ek soruşturma adımlarına gitmeden
delil yetersizliğinden dosyanın kapatılmasına karar verdi.
Ama bana göre çok erken ve dayanaksız bir karardı.
İhtimalleri elemenin bir gerekçesi yoktu.
Görgü tanığının ifadesi alınmadan dosya kapatıldı.
Saatler içinde uçakla ABD'ye gönderildi.
Bu da dikkatimizi çekti.
SARAH ÜLKEYİ TERK ETTİ. KAPSAMLI İFADESİ ALINAMADI.
Ceza davası yolunun kapandığını, açmanın mümkün olmadığını açıkladık.
Ama hukuk davası mümkündü.
ADLİYE
Bizi bunun için tuttu.
Bunu yaptık, Sevilla'da açtığımız dava işte buydu.
Duruşmadan birkaç gün önce
Lauren'ın annesi Carey Bajorek ölmek üzere olduğunu söyledi.
"Dava sonuçlanana, karar çıkana kadar dayanacağım" dedi.
Böyle de oldu. Hâkim bizim lehimize karar verdi.
Olayda Manuel'in ihmal sorumluluğu olduğuna hükmederek
70.000 küsur avroluk bir tazminat kararı verdi.
73.814 AVRO
Kararı bildirdim. Birkaç gün sonra öldü.
Yaşananların en azından bir kısmını öğrendiği için rahatladı.
Ama tabii ki bir karar ona asıl istediğini veremez.
O anneye inanılmaz bir empati besliyordum.
Ve o anne bu olayda çok yalnızdı.
Yalnızlığını, çaresizliğini aklımdan çıkaramıyordum.
Çaresizce uğraştı.
Hikâyeyi duyurmak, adaleti sağlamak için.
Daha bugün Gabrielle'e dedim ki
"Annesinin yerinde olup The Megyn Kelly Show'u izlediğini düşün.
Bu adamın ciddi bir saldırgan olduğunu anladığını düşün."
MANUEL BLANCO HAKKINDAKİ CEZA SORUŞTURMASINA
TAKİPSİZLİK KARARI VERİLDİ
Bu adi herif sokaklarda dolaşıyordu,
tapas yiyordu, içiyordu, istediğini yapıyordu.
Onu durdurmadınız, ha?
Hâlâ sokaklarda dolaşıyor. Onların yerinde olsam çok sinirlenirdim.
Yaptığı hiçbir şeyden sorumlu tutulmayacağıyla
yüzleşmek zorunda kaldım.
Oranın sakini olsaydım "Nasıl ya?" derdim.
Sokaklarda dolaşması, genç kızlarla dil pratiği yapması
midemi bulandırıyor.
Evlerinden çıkan şu gençlere bakın.
Aileler yurt dışına yolluyor. Güvenli sanarak.
Rahatsız edici bir düşünce
ama yaptıklarına bunca yıldır bir son vermediğine eminim.
Gülüyor, gülümsüyor, arkadaşlarıyla çıkıyor.
Tehlikeli birisi değilmiş gibi davranıyor ve tam tersini yapıyor.
Kızlara "Benimle güvendesin" diyor ve…
Hâlâ özgür olması midemi bulandırıyor.
Manuel'e hiçbir şey olmuyor.
Sonra resmen "Ben ne yapabilirim?" dedim.
"Bunu durdurmak için ne yapabiliriz?"
Bunu nasıl başaracağımızı çözme görevini edindim.
Gabrielle'in başka kızlar için bunu yapma azmi
beni hiç şaşırtmıyor.
İlkokuldayken rahatsız edilen birisi olduğunda
ortaya atılıyordu.
"Gabrielle, sen resmen asi gençliksin" demiştim.
"James Dean gibisin, buna son vermen gerek."
Gabrielle böyle birisi. Hep böyleydi.
MAĞDURLARIN KORUNMASI
Bunu yapmak, dava açmak istemiyordum.
Bu saçmalıkla uğraşmak istemiyorum.
Ama bunları yaşayan bunca kadın varsa ve…
Her dönem yeni kızlar geliyor.
Bir şey yapmam şart dedim.
Eskiden şöyle diyordu. "İlgim olmasın. Dava açmayacağım.
Bunu konuşmak istemiyorum."
Bir anda "Bir şey yapmalıyız" dedi.
Bu daha başlangıç.
İkimiz için de başlangıçtı. O ve ben.
Gerçeği söyleyeceğinize yemin eder misiniz?
Evet.
Bu davanın sanığı olarak suçu kabul etmeme hakkınız var.
Aleyhinizde tanıklık etmeme ve hiç tanıklık etmeme hakkınız da.
Mağdurlara mesajın var mı? Dokunma bana.
Sadece konuşuyorum.
Birbirlerini tanımıyorlarsa ifadeleri nasıl uyuşuyor?
Bu olaylarla ilgim yok.
O kişiyle o seyahatte hiçbir ilişkim olmadı.
Hiçbir şey yapmadım.
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay olmadı.