Dobrze.
Dziś jest piękny dzień i zamierzam robić na drutach.
Chyba dość się już napłakałam. Płakałam codziennie.
Płakałam chyba codziennie przez ostatnie…
pięć tygodni.
Tu i tam.
Nie wiem, jak wyrazić to,
co tak naprawdę czuję.
Ale mam nadzieję, że cokolwiek się stanie i jakikolwiek będzie wynik…
wkrótce potem się z nim pogodzę
i będę mogła pójść naprzód, żeby robić to, co chcę robić.
I prowadzić bardzo prywatne życie, w którym nie będę musiała…
nigdy więcej o tym mówić.
Nienawidzę o tym mówić.
DRAPIEŻCA Z SEWILLI
ODCINEK 3: PROCES
SEWILLA HISZPANIA
12 MARCA 2019
A teraz ostrzeżenie z ambasady Stanów Zjednoczonych
o drapieżcy seksualnym z Sewilli.
Ambasada radzi wszystkim podróżnikom podjąć dodatkowe środki ostrożności,
żeby uniknąć kontaktu z rzekomym drapieżcą…
Stany Zjednoczone wydały ostrzeżenie o przewodniku z Sewilli…
Według informacji z ambasady USA
obywateli kraju ostrzega się
przed napaściami na tle seksualnym przypisywanymi temu człowiekowi.
Sewilczyk, właściciel biura podróży.
Na jego stronie są wszystkie dane,
w tym imię i nazwisko.
KILKA DNI WCZEŚNIEJ
Kiedy próbowałam rozpowszechnić informacje w sieci,
zaczęłam widzieć na Facebooku, że powstała nowa firma.
WIĘCEJ NIŻ PODRÓŻE
Miała podobny marketing do Discover Excursions.
Pracowali tam byli pracownicy Discover Excursions.
To mogła być firma Manuela, więc pomyślałam:
„Czy on ma czelność otworzyć nowy biznes w tej samej branży?”.
Poszłam do ambasady i powiedziałam: „Zwróćcie na to uwagę.
Mógł założyć nową firmę”.
A wysłali już wcześniej do dziewcząt ostrzeżenie przed nim.
ALERT BEZPIECZEŃSTWA
SEWILLA, HISZPANIA
PRZECIWKO MANUELOWI BLANCO VELI
Pracuję w tym zawodzie 22 lata i nigdy nie widziałem, by ambasada,
USA czy innego kraju, wydała takie ostrzeżenie.
USA OSTRZEGAJĄ PRZED DRAPIEŻCĄ
USA OSTRZEGAJĄ PRZED GWAŁCICIELEM
USA OSTRZEGAJĄ PRZED DRAPIEŻCĄ SEKSUALNYM
WYKORZYSTYWANIE SEKSUALNE – ALERT
Nie pamiętam dokładnego sformułowania,
ale prosili Amerykanów, żeby byli ostrożni.
OBYWATELE USA NA STUDIACH W HISZPANII
UWAŻAĆ W SYTUACJACH Z UŻYCIEM ALKOHOLU
ZWŁASZCZA DRINKI POZA KONTROLĄ
Dlaczego USA to robiły? Bo dochodzenie było skomplikowane.
Do wydarzeń doszło poza Hiszpanią.
DOCHODZENIE WS. OSKARŻEŃ O GWAŁT
Hiszpania nie mogła poprzeć dowodami
zarzutów przeciwko niemu, które dotyczyły zdarzeń przed kilku lat.
W efekcie pozostawał wolny i kontynuował swoją działalność.
W sumie się nie bałam.
Przez cały ten czas aż tak się nie bałam.
Byłam tylko wściekła.
Przestraszyłam się dopiero, gdy pojęłam, że muszę spisać swoje zeznanie.
Powiedziałabym, że ambasada bardzo starała się nam pomóc,
ale dali nam jasno do zrozumienia, jakie są ich ograniczenia.
„Nigdy nie mieliśmy takiej sprawy”.
Na co my: „Dobrze, ale pomożecie nam to rozgryźć?”.
Nie wiedzieliśmy, co robić. Jak zgłosić gwałt w Hiszpanii?
Do kogo trzeba się zwrócić?
Zgłaszały się do mnie różne kobiety, więc mogłam zebrać od nich zeznania.
A potem mogliśmy przekazać je do prokuratury.
NOWA WIADOMOŚĆ
Zaczęłam więc prosić te kobiety, żeby spisały swoje historie.
One zadawały pytania, ja szłam do ambasady,
zdobywałam odpowiedzi i je im wysyłałam.
Potem brałam formularz i prosiłam kobiety o podpis.
Odsyłały mi go, a ambasada: „Musi być po hiszpańsku”.
Myślałam: „Wy skurwysyny”.
Dobra, zadzwonię do mojej abueli, uroczej, drobnej Kubanki,
żeby przetłumaczyła opisy gwałtów na innych kobietach.
Idealnie. Bardzo dziękuję za pomoc.
To trwało długimi miesiącami.
Ambasada mi pomagała, ale to ja wykonywałam całą robotę.
PORTUGALIA
KALIFORNIA
Ucieszyło mnie, że się do mnie odezwała i że jest ktoś, kto coś z tym robi.
Wszystkich nie da się zignorować.
Pomyślałam, że przy tylu dowodach od tylu osób
policja na pewno tego nie zignoruje.
To jest tak…
Kiedy ktoś nie bada naszej sprawy,
to jakby mówił nam, że jesteśmy za mało ważni.
To nie fair, co mi się stało.
Współczuję 19-letniej sobie.
Nie zasłużyłam na to. Byłam niewinna i słodka.
Cześć!
Naprawdę myślałam, że umrę.
Manu zaprosił moich przyjaciół i mnie na imprezę.
Zaproponował, że kupi mi drinka. Zgodziłam się i podziękowałam.
Wypiłam go i potem…
zrobiło mi się bardzo niedobrze.
A potem zaczęłam dużo wymiotować, leżąc na boku.
Nie miałam żadnej kontroli nad swoim ciałem, więc upadłam.
Pamiętam, że nie mogłam się ruszyć.
Pamiętam, że nie mogłam nawet widzieć.
Bardzo się bałam. Myślałam, że ślepnę.
Myślałam, że tak właśnie umrę.
W tamtej łazience.
Powiedział do moich przyjaciół: „Idźcie się bawić.
Ja zajmę się Zorą.
Oprowadzę ją do mieszkania. Nic jej nie będzie. Będzie bezpiecznie”.
Ciągle naciskał i przekonywał ludzi, żeby zostawili mnie z nim samą.
Jestem bardzo wdzięczna moim przyjaciołom, że mądrze się zachowali.
Powiedzieli: „Nie, trzymamy się razem”.
Dzięki Bogu.
Super, że byli w stanie mnie ochronić.
Myślałam, że to barman mnie odurzył. Albo jakiś nieznajomy w barze.
Za żadne skarby nie podejrzewałabym Manu.
Dopiero kilka lat później zobaczyłam stronę,
którą założyła chyba Gabrielle.
KOBIETA ZGWAŁCONA PRZEZ PRZEWODNIKA
ZAMKNIĘTE
Kiedy na nią weszłam, wszystko zobaczyłam.
I wtedy do mnie dotarło.
CZEŚĆ, GABRIELLE. JESTEM ZORA. MAM INFORMACJE O MANU.
Powiedziałam Gabrielle, że chętnie pomogę zamknąć go w więzieniu.
Bo to okropny przestępca.
I poleciałam nawet do Portugalii.
PORTUGALIA
17 LIPCA 2021
Kiedy tam byłam,
zgłosiłam na policję, że mnie odurzył.
To zawiadomienie, które złożyłam.
POLICJA
SKARŻĄCA JEST OFIARĄ
PODEJRZANY
PRZESTĘPSTWA PRZECIW WOLNOŚCI SEKSUALNEJ
Ich odpowiedź była następująca.
„Z powodu braku dowodów nakazałem umorzenie sprawy
na podstawie artykułu 277,
numer dwa, kodeksu postępowania karnego”.
Takie coś sprawia, że człowiek czuje się kompletnie bezwartościowy.
ŚLEPA ULICZKA
Wiedziałam, że to zaczęło się i skończy na mnie.
Gdyby coś mi się stało, to by się rozpadło.
Gabrielle miała może 21 lat,
kiedy próbowała go dorwać.
I te dziewczyny na niej polegały.
To było dla mnie trudne.
Widzieć, jak na nią liczą, że wywalczy dla nich sprawiedliwość.
Nigdy nie chciałam o tym mówić.
Nie powiedziałam rodzinie ani przyjaciołom do czasu,
aż pojawiła się możliwość procesu i przedstawicielstwa prawnego.
Stawka jest bardzo wysoka i trzeba ujawnić tyle informacji o tym,
jaką jest okropną osobą, że uznałam to za ważną szansę.
Według mnie ludzie naprawdę spodziewali się, że się zmęczę.
Ale ja jestem cholernie uparta.
Gabrielle pracowała na pełen etat
jako nasza terapeutka i sekretarka, a także nasza prawna…
pomocniczka.
Musiała pełnić wszystkie te funkcje,
radząc sobie jednocześnie z własną traumą.
Widzicie mój segregator?
Przeprowadziłam, kurde, całe dochodzenie.
To dzieło mojego życia.
Oto wasza sprawa. Wsadźcie go do więzienia.
MADRYT HISZPANIA
Gabrielle Vega skontaktowała się ze mną w Hiszpanii.
Opowiedziała mi, co się stało.
Nie miałem żadnych wątpliwości, że to prawda.
Wyjaśniłem jej proces prawny i kolejne kroki.
A także złożoność sprawy,
jako że niektóre z wydarzeń miały miejsce poza Hiszpanią.
Terytorium, na którym zaszły, nie jest nawet w Unii Europejskiej.
Było też wyzwanie w postaci potencjalnych świadków,
tego, jak potoczyły się wydarzenia…
Skargę złożono w 2018 roku.
Minęło siedem lat.
Czemu proces zaczął się tak późno?
To była oczywista sprawa.
Raporty policyjne były dostępne. Na co czekamy?
DWA TYGODNIE PRZED ROZPRAWĄ
O czym myślisz? Rozprawa jest za… ile dni?
- 13. - Co dziś jest?
- Za 13 dni? - Chyba tak. Albo mniej.
Co o tym myślisz?
Nic. Staram się o tym nie myśleć.
Jedyne, co mogę robić, to o tym nie myśleć. Sama nie wiem.
Myślisz, że kiedykolwiek zechcesz wrócić do Hiszpanii?
Nie wiem. Czuję dużą presję, żeby wrócić na rozprawę.
- Tak. Powiedz mi… - Trochę czuję, że…
Jeśli nie pójdzie dobrze,
to może poszłoby inaczej, gdybym była tam obecna.
Ale czuję, że przeżyłabym załamanie nerwowe,
gdybym poleciała do Hiszpanii.
Nie chcę o tym myśleć. Wolałabym nie wiedzieć.
Nawet gdyby był po drugiej stronie kraju, wciąż nie wiem, czy dałabym radę polecieć.
Poleciałabym tylko, gdyby był w więzieniu.
Ale jeśli nie będzie, pogodziłabym się z faktem, że nigdy już tam nie wrócę.
Myślę, że po tym wszystkim poczujesz dużą ulgę.
- Tak. - Wiedząc, że zrobiłaś
wszystko, co mogłaś, prawda?
- Nie wiem, co jeszcze mogłabym zrobić. - Nic więcej.
- Tak. Sama nie wiem.
MADRYT HISZPANIA
27 STYCZNIA 2025
Rozpoczyna się proces przeciwko przewodnikowi
oskarżonemu o gwałt na kilku amerykańskich studentkach.
Zawsze działał tak samo.
Wykorzystywał fakt, że były to młode dziewczyny za granicą.
Śledczy są przekonani,
że może to być przypadek drapieżcy seksualnego,
bo mógł napaść wiele innych kobiet.
Pozwany był właścicielem biura podróży w Sewilli i przewodnikiem.
Tak wszedł dziś rano do Sądu Krajowego,
osłaniając się parasolem.
Nawet pod koniec procesu nigdy nie mamy pewności,
jak sąd oceni ostatecznie dowody.
Z jednej strony chcę obejrzeć rozprawę. Bo jak mogę tego nie oglądać?
Ale postanowiłyśmy tego nie robić.
To byłoby zbyt trudne.
Dobrze. Dzień dobry.
Zaczynamy rozprawę. Pani mecenas, proszę kontynuować.
Poza Gabrielle ja też złożyłem oskarżenie,
które przedstawiłem podczas procesu
w imieniu dwóch innych napadniętych kobiet.
MAJ 2017
LAGOS, PORTUGALIA NAPAŚĆ NA TLE SEKSUALNYM
W tamtych przypadkach doszło do aktów ekshibicjonizmu,
dotykania i prowokacji.
Spytałam kobiety, które z nich chcą kontynuować.
Poza mną zdecydowały się Hayley i Carly.
Amanda Gormsen była kolejną ofiarą.
W tamtym czasie poparliśmy jej skargę.
Sąd wymagał od nas przedstawienia
pełnomocnictwa procesowego.
NAGA
PRZERAŻAJĄCE UPRAWIAĆ SEKS
Zanim wszczęto postępowanie, złożono wniosek o ponowne rozpatrzenie
sprawy zastępstwa procesowego Amandy Gormsen.
Jednak biorąc pod uwagę fakt, że proces zaczyna się dzisiaj,
wydaliśmy już decyzję o odrzuceniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Więc tylko państwa o tym teraz informujemy.
Złożyłem apelację, która została oddalona.
Dalsze starania doprowadziłyby do zawieszenia i dyskusji,
co poskutkowałaby dalszymi opóźnieniami w postępowaniu.
Myślę, że to kwestia niewydolności różnych systemów.
Myślę, że nawet kiedy próbujemy,
nie możemy niczego osiągnąć,
uzyskać wyników albo zamknąć sprawy,
bo systemy są bardzo zagmatwane, powolne
i… niejasne.
Więc nawet jeśli próbujemy,
to ten wysiłek wydaje się próżny.
Czyn przestępczy nie zniknął
tylko dlatego, że sąd nie przyjął nas jako oskarżyciela.
Oskarżenie pozostaje. Czyn również.
Doszło do wykroczenia
i dalej istnieje możliwość zgłoszenie skargi.
Jestem trochę rozczarowana.
Stresuję się, bo było tyle kobiet, a teraz zostałam tylko ja i…
dwie inne, te pierwsze,
a wiele kobiet chciało brać w tym udział.
Jeśli oskarżony chce zeznawać, teraz może.
Proszę usiąść na jednym z krzeseł z przodu
i przysunąć sobie mikrofon.
Natknąć się na taką osobę,
która z tak dużą łatwością
popełniała te zbrodnie…
Mieliśmy w Hiszpanii przypadki seryjnych gwałcicieli.
Ale dokonali może czterech czy pięciu napaści.
Co już jest dużą liczbą.
A ten przypadek znacznie to przekracza. Jest niewyobrażalny.
Jako oskarżony ma pan prawo nie przyznać się do winy,
nie zeznawać przeciwko sobie albo nie zeznawać w ogóle.
Byłbym bardzo zdziwiony, gdyby ta sprawa zakończyła się wyrokiem skazującym.
Mówimy tu o zeznaniach jednej osoby przeciwko zeznaniom innej.
Odpowie pan na pytania prokurator, oskarżyciela prywatnego i obrony?
Odpowiem na pytania pani prokurator,
mojej prawniczki i Wysokiego Sądu.
Czyli nie odpowie pan oskarżycielowi.
Zgadza się.
Można było się tego spodziewać, bo zwykle oskarżony
nie odpowiada na pytania drugiej strony.
Jak myślisz, co powie Manuel?
Nie wiem. Pewnie nic specjalnie inteligentnego.
Nie mam, kurwa, pojęcia.
„To nieprawda. Nigdy jej nie widziałem”.
Nie wiem, co powie.
Cokolwiek powie, czemu ma mnie to obchodzić?
Obrona.
Za pozwoleniem, Wysoki Sądzie.
Manuelu.
Jeśli chodzi o wycieczkę do Maroka z dnia 2 listopada,
zaprzecza pan, że miał jakikolwiek kontakt z Gabrielle Vegą?
Zero kontaktu.
Powie nam pan, co zaszło w tamtym pokoju?
Pamiętam, że poszedłem tam z trzema dziewczynami,
które widziałem w kawiarni na górze.
Na górze był bar-kawiarnia.
Stamtąd poszliśmy do pokoju i zamówiliśmy chyba szampana.
Wypiłem kieliszek i około godziny później wyszedłem.
Tak to było.
Nie miał pan kontaktów seksualnych z żadną z…?
Absolutnie.
Nie mam więcej pytań.
Ten człowiek zamierzał zaprzeczać wszystkiemu,
tak jak robił to przed rozprawą i w jej trakcie.
Dobrze. Głos ma pani prokurator.
Dzień dobry.
Jeśli chodzi o relację Gabrielle,
poza tym, że jej pan zaprzeczył,
stwierdził pan też, że nie rozpoznaje ani jej twarzy, ani imienia.
Podtrzymuje pan to oświadczenie?
Dowiedziałem się o tym wszystkim z internetu, w roku 20…
Nie mówię o wydarzeniach.
Mówię o pańskim stwierdzeniu, że nie pamięta pan jej twarzy ani imienia
i poznał je pan dopiero z mediów społecznościowych.
Nigdy jej pan nie widział?
Tylko na wycieczce.
Czyli ją pan widział.
Tak, ale nie… Musiałem widzieć…
Pewnie tak, ale jej nie pamiętałem, kiedy zobaczyłem ją w telewizji.
Dokładnie wiem, z kim miałem kontakt
i z tą osobą nie miałem żadnego.
Widziałem jego pewność siebie i arogancję.
„Nic mi się nie stanie, bo nic nie zrobiłem”.
Ale to całkowita nieprawda, bo to zrobił.
Podróżujemy z wieloma ludźmi.
Nie pamiętam twarzy wszystkich, których spotykam.
W tamtym okresie, w 2013 roku,
był pan administratorem Voodoo Travel.
Voodoo Travel była nazwą prawną dla celów podatkowych i księgowych.
A Discover Excursions była nazwą handlową.
Zaczął pan jako stażysta?
Tak. Zacząłem tam chyba w 2010 roku jako stażysta.
Potem jako pracownik. Potem jako dyrektor.
A potem sprzedali mi firmę.
Zaktualizowaliśmy stronę i wprowadziliśmy kilka zmian w biurze.
Firma była bliska bankructwa. Wyniki nie były dobre.
Zmienił to, zalewając uniwersytety reklamą.
Jeździł po uczelniach w całej Hiszpanii, a nawet w Europie,
rozpowszechniając plakaty i broszury,
promując się
i oferując bardzo konkurencyjne ceny, żeby nawiązały z nim współpracę.
Kiedy w 2018 roku to się stało, firma radziła sobie bardzo dobrze.
W tym samym roku musieliśmy ją zamknąć w wyniku wystąpień tych dziewczyn w TV.
Miał pan jakieś nietypowe kontakty ze swoimi klientkami?
Zabierał je pan do swojego pokoju?
Czy jak to działało?
Kiedy pracowałem w tamtej firmie,
miałem kontakty z dziewczynami na wycieczkach, ale za obopólną zgodą.
Zeznał pan też, że wiele razy klientki zasypiały w pańskim domu
i nic się nie działo.
Klientki nie przychodziły do mojego domu.
Czy w życiu osobistym nie wolno mi mieć związków z ludźmi?
Tylko pytam.
Pytanie retoryczne.
Proszę kontynuować, pani prokurator.
Nie mam więcej pytań.
Może pan usiąść z tyłu.
Dziękuję.
Sama nie wiem. To dziwne.
Tak długo nad tym pracowałam, a potem widzę…
jak przez 15 minut w sądzie
prawie się śmieje, zaprzecza sobie,
kłamie, mówi, że nigdy mnie nie widział.
Tymczasem to prawie zniszczyło całe moje życie.
Manuel Blanco zawsze podtrzymywał tę samą wersję.
Że jest zupełnie niewinny i nic poważnego nie zrobił.
Ma, że tak powiem, prawo do kłamstwa, któremu ja się sprzeciwiam.
Tam jest.
Myślisz, że pójdziesz do więzienia?
- Śmiejesz się? - Nie.
- Chcesz coś powiedzieć ofiarom? - Nie.
Czemu nie?
Powiedz, skoro się nie znają, to czemu ich zeznania się zgadzają?
- Nie dotykaj mnie. - Przestań.
Tylko do ciebie mówię.
Skoro się nie znają, to czemu ich zeznania się zgadzają?
DRUGI DZIEŃ ROZPRAWY
O 7.10 rano wciąż jest tu ciemno.
To dla mnie bardzo ważny dzień.
Wszystko, na co pracowałam przez te lata,
żeby pociągnąć go do odpowiedzialności i opowiedzieć, co mi się stało.
I…
I odzyskać swoje życie.
Zobaczymy więc, co się stanie.
GOŚĆ
Zeznania Gabrielle są bardzo solidne. Bardzo spójne.
Ale nie poleci do Hiszpanii, by zeznawać. Zrobi to przez wideokonferencję.
Zawsze byłem za tym, żeby zrobiła to osobiście.
Ale problemem było
spotkanie twarzą w twarz z agresorem, które byłoby bolesne.
Martwił ją fakt, że byłby w pobliżu.
Przerażało ją, że mogłaby natknąć się na niego na korytarzu.
Dzień dobry w USA.
Mówi Krajowy Sąd Wyższej Instancji.
Sędzia prosi, żeby podała pani swoje pełne imię i nazwisko.
Gabrielle Nicole Vega.
Jeśli złoży solidne, spójne zeznanie,
tak jak w telewizji NBC, może zapaść wyrok skazujący.
Ale jeśli nie, będzie o to o wiele trudniej.
- Przysięga pani mówić prawdę? - Tak.
Najpierw proszę odpowiedzieć na pytania pani prokurator.
Za pozwoleniem.
Może pani powiedzieć,
co pamięta pani z nocy 2 listopada 2013 roku?
Tak. Zasnęłam i w pewnym momencie,
nie wiem, po jakim czasie, się obudziłam.
W pokoju nikogo nie było i byłam zdezorientowana.
Ale musiałam iść do łazienki.
Otworzyłam drzwi do łazienki
i zobaczyłam pod prysznicem Nicole, Ashley i Manuela.
Wtedy zamknęłam drzwi.
Cała trójka wyszła z łazienki,
a ja weszłam, żeby skorzystać z toalety.
Usiadłam na sedesie.
Siedziałam na nim przodem do drzwi.
Nie zamknęłam ich.
I…
Pamiętam tylko, że wszedł Manuel.
A potem pamiętam jedynie,
że zmusił mnie do seksu oralnego na nim.
Potem popchnął moją głowę i upadłam na bok.
I to było jedyne, co zapamiętałam, póki nie obudziłam się następnego ranka.
Jej wersja zawsze była identyczna, jeśli chodzi o kolejność wydarzeń.
Czuła pani jakikolwiek dyskomfort fizyczny,
kiedy się pani obudziła?
Tak, kiedy obudziłam się następnego ranka,
czułam ból w dolnej części brzucha.
Byłam też bardzo obolała w okolicy odbytu
i miałam siniaki na kolanach.
Dla jasności: kiedy pani prokurator spytała,
gdzie czuła pani ból, powiedziała pani o odbycie,
a potem o podbrzuszu.
Mówiła pani o okolicy pochwy?
Tak.
Była bardzo przekonująca i poruszająca, bo musiała przeżyć tę sytuację na nowo.
Gabrielle mówiła bardzo jasno i precyzyjnie,
nie tylko zdając w sądzie sprawę z tego,
jak potoczyły się wydarzenia,
ale też oddając ciężar emocjonalny tamtej chwili i zeznań w sądzie.
Obrona oskarżonego.
Czy po powrocie do Hiszpanii
poszła pani do lekarza, by zbadał obrażenia, o których pani mówi?
Nie poszłam do lekarza, ale rozmawiałam z…
Chcę, żeby było to jasne. Nie znałam języka.
Nie wiedziałem, jak powiedzieć „gwałt” po hiszpańsku,
więc nie poszłam.
Nie mam więcej pytań.
Dzień dobry, Gabrielle.
Czy te zdarzenia wpłynęły na pani relacje z innymi mężczyznami?
Tak, wpłynęły.
Ciężko mi nawiązywać jakiekolwiek intymne relacje z mężczyznami.
Od tamtej pory nie byłam w prawdziwym związku z żadnym mężczyzną.
I myślę, że ma to z tym bezpośredni związek.
Dziękuję bardzo.
Nie mam więcej pytań.
Zapytam cię teraz o przyszłość.
O czym marzysz?
O czym marzę?
Bardzo cieszy mnie myśl…
o prowadzeniu prostego życia.
Po procesie zamierzam adoptować psa.
Małego szczeniaka. Może to błahostka, ale…
Cieszę się na myśl o spędzaniu czasu na wsi.
O pobycie na świeżym powietrzu, z psem, przyjaciółmi,
o robieniu zdjęć.
O malowaniu przez cały dzień. Robieniu rzeczy, na które mam ochotę.
A wybiegając dalej w przyszłość,
jeśli kogoś spotkam, zakocham się
i będę mieć szczęście urodzić kiedyś dziecko…
Czuję, że będę…
wiedzieć, że zrobiłam, co mogłam, by świat był trochę bezpieczniejszy.
Kluczowy dzień procesu przeciwko przewodnikowi z Sewilli
oskarżonemu o napaści seksualne na studentki
podczas wycieczek.
Mamy dwie świadkinie,
dziewczyny, które były z Gabrielle Vegą
i Manuelem Blanco w Tangerze, w tamtym pokoju hotelowym.
WŁĄCZ
SĄD KRAJOWY
Jest ze mną Ashley.
Dobrze.
Najpierw oddaję głos pani prokurator.
Dzień dobry.
Za pozwoleniem, Wysoki Sądzie.
Zezna pani to, co pani pamięta
z nocy, podczas której dzieliła pani pokój hotelowy w Tangerze
z Gabrielle Vegą.
Zgadza się.
Oraz z Nicole.
- Zgadza się. - Tak.
To zeznanie może być kluczowe, w zależności od tego, co powiedzą,
dla skazania lub uniewinnienia Manuela Blanco.
Spałyśmy w tamtym pokoju razem, we trzy.
I we trzy spotkałyśmy się w tygodniu, w którym wróciłyśmy do Salamanki.
LISTOPAD 2013
Zaczęłam pytać je o tamtą noc. „Pamiętacie?”
Że…
Że wszedł do pokoju, a potem nic nie pamiętam.
I zanim o czymkolwiek wspomniałam,
Nicole powiedziała: „Ja nic nie pamiętam”.
I pamiętam…
że spytałam Ashley.
Pamiętam, że był w łazience.
Powiedziała, że był tam ze mną przez pół godziny.
Ja na to: „Myślę, że mnie zgwałcił”.
A potem…
zapadła cisza.
Bo chyba zdały sobie sprawę z tego, co się stało.
Więcej już o tym nie rozmawiałyśmy.
Nigdy.
Co pani pamięta z tamtej nocy?
Pamiętam, że byliśmy w Maroku
i zatrzymaliśmy się w hotelu.
A potem szef firmy, Manuel, przyszedł do pokoju
i przyniósł nam szampana.
Wypiliśmy szampana, a potem siedzieliśmy razem w pokoju.
Pamięta pani, żebyście grały w jakieś gry o charakterze seksualnym
z oskarżonym tamtej nocy?
Tak, ale nie pamiętam jakie.
Pamiętam, że flirtował z nami trzema
i zadawał nam różne pytania.
Ale nie pamiętam konkretnie, co się wtedy działo.
Gabby była wtedy na nas zła,
bo wyraziła zainteresowanie Manuelem.
Nicole i ja poszłyśmy spać
i ostatnie, co pamiętam, to że była w łazience z Manuelem.
Kiedy mówi pani, że Manuel i Gabrielle byli w łazience,
to dlatego, że widziała pani, jak do niej weszli?
Wydaje mi się, że pamiętam, jak do niej wchodzili.
Pamięta pani, czy Ashley, pani i Manuel
weszliście do łazienki, a potem weszła do niej Gabrielle?
Nie, nie pamiętam tego.
Nie, nie pamiętam.
Obrona oskarżonego.
Zauważyła pani następnego ranka obrażenia na kolanach Gabrielle?
Nie pamiętam.
Nie.
Kiedy dowiedziała się pani, że według Gabrielle Manuel ją zgwałcił?
Dowiedziałam się o tym po latach.
Zobaczyłam ją dopiero lata później w The Today Show.
- Nie mam więcej pytań. - Dziękuję bardzo.
Skończyliśmy zeznania i możemy się rozłączyć.
Sprawę przekazano do wyroku. Można wyjść.
Te zeznania
częściowo zaprzeczają sprawozdaniu
głównej ofiary, Gabrielle Vegi.
To ich wersje wydarzeń, inne od wersji Gabrielle.
Obie nie podały też żadnych dodatkowych świadków.
Jeśli sąd weźmie pod uwagę te zeznania świadków,
może to być z korzyścią dla oskarżonego.
Byłbym oburzony, gdyby temu człowiekowi,
przepraszam za wyrażenie, uszło to na sucho.
30 STYCZNIA 2025
Jest dzień po rozprawie i…
myślę o tym, co powiedziała Ashley
i jak bardzo wydawała się zła, że tam jest.
Na pewno myśli, że mnie nie zgwałcił.
Od lat cierpię z tego powodu.
Z powodu tamtych zdarzeń cierpię dosłownie od 11 lat.
I ktoś może wejść do pokoju i powiedzieć:
„Wyraziła zainteresowanie”.
No i?
Koncepcja zgody
jest bardzo wyraźna.
Byłam kompletnie…
bezwładna.
Nie mogłam ustać na nogach.
I zostałam zaatakowana.
Gdzie tu jest zgoda?
Po zeznaniach
napisałem jej, jak przebiegła rozprawa i podzieliłem się wrażeniami.
Dodałem, że musimy poczekać na orzeczenie
i że jestem pewny, że wyrok będzie skazujący.
Powiedziałem jej też,
że gdyby Manuel Blanco został uniewinniony,
radziłbym się odwoływać, chyba że postanowiłaby inaczej.
Nie chcę się odwoływać.
Cokolwiek się stanie, nie mogę…
dalej tego robić.
To znaczy mogę. Mogłabym.
Jestem w stanie. Ale nie chcę już tego robić.
W głębi serca wiem, że to ona go załatwi.
Pożałuje, że ją spotkał i kiedykolwiek poznał jej imię.
Na pewno już tego żałuje.
A potem sobie myślę,
że jeśli pójdzie inaczej, niż chcemy,
dużo innych dziewczyn zobaczy serial, który dzisiaj nagrywamy
i w którym ujawniamy o nim prawdę.
Będą ofiary, o których nie wiemy.
Na pewno niektóre z nich będą chciały poddać go temu procesowi.
Chcę, żeby trafił do więzienia.
Chcę, żeby stracił wolność i nie zagrażał już więcej kobietom.
Ale chcę też, żeby to się dla niej skończyło.
Ona nie…
Zależy mi na niej.
Nie zasługuje na to, by przeżywać to na nowo
raz za razem.
Zasługuje na to, by się od tego uwolnić, a uwolni się dopiero po tym procesie.
Całkowicie wpłynął na jej zdolność…
na naszą zdolność funkcjonowania
i nasze zdrowie psychiczne.
Mam nadzieję, że dosięgnie go sprawiedliwość.
Że…
uznają go za gwałciciela i drapieżcę.
I że da to nam jakieś ukojenie.
Jestem bardzo cyniczna,
jeśli chodzi o sprawiedliwość dla kobiet w przypadku takich przestępstw.
Mam nadzieję, że do czegoś to doprowadzi.
Myślę, że uznają go za winnego. Powinien spędzić resztę życia w więzieniu.
Myślę, że wiele kobiet wie,
że niezwykle trudno jest uzyskać wyrok skazujący.
Mam chociaż nadzieję, że ta sprawa
przyniesie mu złą sławę, na którą zasługuje, bo jest okropny.
Nie boję się, bo mówię prawdę.
To on powinien się bać. I myślę, że się boi.
Tacy ludzie istnieją.
Może być nam bardzo trudno to zaakceptować.
Bo gdybyśmy zrozumieli, ile potworów chodzi po świecie,
to, o Boże, nie chcielibyśmy wychodzić z domu.
Tę ideę, że w naszym świecie to się nie dzieje,
trzeba zrewidować, bo dzieje się częściej, niż chcemy przyznać.
Muszę wierzyć, że zostanie z tego rozliczony,
dlatego że mężczyźni to robią, bo myślą, że ich to nie spotka.
Coś musi się zmienić.
Jesteśmy tu, bo się go nie boimy.
Nie było w tobie nic wyjątkowego.
Wybierałeś po prostu swoje ofiary, bo byłyśmy bezbronne
i myślałeś, że będziemy o tym milczeć.
Myliłeś się.
Myślę, że zdaje sobie sprawę, że to dla niego koniec.
12 LUTEGO 2025
DWA TYGODNIE PO ROZPRAWIE
DZIENNIKARKA
Cześć.
Cześć. Dzień dobry, Gabrielle.
Mam przeczucie.
Masz przeczucie? Jakie?
Jest werdykt?
- Tak. - Dobrze.
Jest winny.
MANUEL BLANCO ZOSTAŁ SKAZANY PRZEZ SĄD KRAJOWY
NA SZEŚĆ LAT W WIĘZIENIU
ZA NAPAŚĆ NA TLE SEKSUALNYM NA GABRIELLE VEGĘ
Zadzwonię do taty.
SĄD DODAŁ DO JEGO WYROKU DWA I PÓŁ ROKU
ZA NAPAŚĆ NA CARLY I HALEY
Wiemy!
Skąd wiecie?
Ana do nas dzwoniła.
Ano… kiedy zadzwoniłaś…
Gabby! To niesamowite! Udało ci się!
O Boże.
Możesz w to uwierzyć?
Nie.
MANUEL BLANCO ODMÓWIŁ ROZMOWY NA POTRZEBY TEGO FILMU
Ale super.
Wiem.
Dosłownie nie mogę w to uwierzyć.
Jestem w szoku. Chciałam w to wierzyć, ale jestem w szoku.
Ja też.
DZIĘKI #METOO GABRIELLE DZIESIĄTKI KOBIET
ODWAŻYŁY SIĘ OPOWIEDZIEĆ, ŻE TAKŻE BYŁY OFIARAMI MANUELA BLANCO
Dobrze.
Naprawdę…
naprawdę nie wiem, od czego zacząć.
Jak na razie
dzisiejszy dzień, 12 lutego 2025,
jest najlepszym dniem mojego życia i nigdy go nie zapomnę.
Przeprowadzę się na wieś.
Kupię sobie mulicę i nazwę ją Gabby.
Codziennie będę na nią patrzeć
i będzie mi przypominać o kimś, kto jest uparty, oddany
i zajebiście wytrwały,
i że w życiu można osiągnąć wszystko, jeśli jest się szczerym i autentycznym.
A złych ludzi można wysłać do więzienia.
To najzajebistsze uczucie na świecie.
MANUEL BLANCO VELA ODWOŁAŁ SIĘ OD WYROKU DO SĄDU NAJWYŻSZEGO HISZPANII
WYROK NIE JEST OSTATECZNY
Napisy: Marzena Falkowska Ł SIĘ OD WYROKU DO SĄDU NAJWYŻSZEGO HISZPANII