Wracamy do stolicy, gdzie burmistrzyni ogłosiła,
że wobec wysokiego wskaźnika przemocy wobec kobiet
jej administracja opracowuje nowy plan.
Warunki pracy są trudne.
W mieście Meksyk i w wielu stanach w całym kraju
rośnie liczba zabójstw kobiet.
W tym roku odnotowano ich już 809,
w tym 173 z użyciem noża…
Przyzwyczajamy się do tego, żeby spać płytkim snem,
żeby spać z przerwami.
Według danych systemowych najwięcej zabójstw było w lipcu – 94.
We wrześniu było ich 93.
W sierpniu 91.
W marcu 87, a w czerwcu 82.
Musiałam zawsze być w pogotowiu, żeby reagować na zgłoszenia zabójstw.
Nastąpił wzrost o 183%.
To nie było łatwe dla mnie jako dla kobiety.
Dochodzenia najczęściej prowadzone są przez mężczyzn.
W policji śledczej pracują głównie mężczyźni.
Było mi bardzo ciężko
wejść do świata ich pracy i ich decyzji.
Kiedyś przy innych prokuratorach
wyrwało mi się na głos:
„Idę do piekła”.
Powiedziałam, że idę do piekła.
Jeden z nich odparł na to:
„Szefowo?
Już jest pani w piekle”.
JEDNOSTKA PROKURATURY DS. ZABÓJSTW KOBIET
PROKURATORKA
Otwieramy około 500 spraw tygodniowo.
Jest tyle przemocy, bo nasza tkanka społeczna nią nasiąknęła.
Rozwiążemy jedną sprawę, będą trzy nowe.
Po tych trzech kolejne cztery, pięć itd.
Gdy już nam się wydaje,
że nie można zrobić nic gorszego i bardziej brutalnego,
kolejna zbrodnia to przebija.
Ludzkie zło sięga dalej niż nasza wyobraźnia.
PRZESŁUCHANIE ŚWIADKINI NADII TALINY BARRALES
MATKA KAREN ITZEL
Tego dnia byłam zaproszona do niej na obiad.
Pisałam do niej,
ale miała już wyłączony telefon i nie odbierała wiadomości.
Bardzo się martwiłam, więc poprosiłam mojego zięcia José Luisa,
żeby poszedł ze mną na policję.
Powiedział, że pójdzie sam i da mi znać, co powiedzą.
Ja jednak uparłam się, że pójdziemy razem.
Zgłosimy, że moja córka zaginęła.
DZIELNICA TLÁHUAC
W mieście Meksyk
rodzina Karen Itzel Rodríguez Barrales
blokuje ruch w obu kierunkach na alei Tláhuac,
domagając się poszukiwania wspomnianej 26-latki,
która zaginęła, gdy poszła złożyć pracę licencjacką.
Karen miała bardzo szczęśliwe dzieciństwo.
Mówiła, że gdy dorośnie, chce zostać dentystką.
Bardzo dbała o swój dom,
o swojego syna,
a nawet o swojego męża.
To jest mąż Karen.
Co powiedzieli?
Dzwoniliśmy, prokurator już jest w drodze.
Wywieramy presję, bo tylko to działa.
Prokurator zapytał mnie,
kto jest ostatnią osobą, która ją widziała.
Odpowiedziałam, że jej mąż.
Prokurator powiedział,
że to on musi zgłosić zaginięcie.
Powiadomił pan policję?
Tak, w czwartek o 7.35.
Jednostka prokuratury ds. osób zaginionych
wszczęła śledztwo w sprawie zaginięcia Karen.
Mieszkała z mężem w dzielnicy Tláhuac.
Mieli małego synka.
Matka Karen, pani Nadya,
była bardzo podejrzliwa wobec jej męża.
José Luis Palomares zadzwonił do mnie i spytał:
„Mamo, gdzie jesteś?”.
Skłamałam.
Nie mam obowiązku mówić mu, gdzie jestem.
Byłam w prokuraturze.
Powiedzieli mi, że znaleźli nagranie z monitoringu miejskiego…
na którym Palomares wynosi z furgonetki duży pakunek.
Przenieśli odpowiedzialność za to zgłoszenie z niego na mnie.
On stał się podejrzanym.
Zapytam.
Wtedy pojawiła się policja śledcza
i wydała nakaz aresztowania.
José Luis, jest pan aresztowany.
- Za co? - Tu jest napisane.
Podejrzany w sprawie zaginięcia.
- Jasne? - Spokojnie.
Masz prawo…
Aresztowaliśmy José P. i wnieśliśmy przeciw niemu oskarżenie
o związek z zaginięciem młodej kobiety o imieniu Karen.
Przysłano mi próbki do badań genetycznych.
Wtedy pomyślałam,
że skoro dostaję coś takiego, moja córka już nie żyje.
MAPA ZABÓJSTW
Po przeprowadzeniu dokładnych śledczych prac terenowych
zespół wielodyscyplinarny odnalazł ciało młodej kobiety, Karen.
Znaleziono ją w miejscu, gdzie leży ta sklejka,
podczas pracy maszyną, która przekopywała ten fragment terenu,
leżący nieopodal wiejskiej drogi.
OTWARTY TEREN
NIEOZNAKOWANY GRÓB
ZNALEZIONA PO NIECAŁYCH 10 DNIACH
ZABÓJSTWO KOBIETY
- Pana godność. - Tak.
José Luis Galicia Palomares.
Jestem dentystą z dyplomem i licencją zawodową.
Ani ja, ani moja rodzina nie mamy z tym nic wspólnego.
Nie ma żadnych dowodów na to, że to ja ją zabiłem.
Żadnych nagrań, żadnych zdjęć, nic.
Dostałam tę sprawę. Miałam przeprowadzić postępowanie.
Śledztwo wykazało,
że wcale nie wyszła złożyć pracę licencjacką,
jak twierdził jej mąż.
Jego zeznania zaczęły sobie przeczyć.
Zauważyliśmy w nich nieścisłości.
Wtedy powiedziałam pani prokurator:
„To jeszcze nie koniec, pani prokurator”.
Odpowiedziała: „Tak, pani Nadyo.
Sprawiedliwości stanie się zadość. Proszę zaufać władzom”.
Powiedziałam, że im ufam. Oby mnie nie zawiodły.
Czasem rodzice pytają mnie:
„Co by pani zrobiła, gdyby to było pani dziecko?”.
Nie wiem.
To jeden z wielu powodów, dla których…
postanowiłam…
że nie będę decydować się na macierzyństwo.
Po co rodzić córkę
w kraju, w którym równość płci
jest nadal czymś nieosiągalnym?
W którym wszystkie kobiety mają
mniejsze lub większe szanse, by paść ofiarą zabójstwa?
Sprawa Yrmy Lydii.
Zaledwie dzień czy dwa wcześniej byliśmy nad Río de los Remedios
i znaleźliśmy szczątki Joany Esmeraldy.
Potem zginęła Yrma Lydia.
Koło się toczy i nie chce się zatrzymać.
To było okrutne zabójstwo.
Jestem kobietą pełną pasji, która na scenie daje z siebie wszystko.
Kiedy śpiewam, czuję się, jakbym latała.
Yrma Lydya była pewna, że chce zostać piosenkarką.
I to nie byle jaką. Chciała być gwiazdą.
Gwiazdą rangi największych artystek Meksyku,
jak Lola Beltrán czy Lucha Villa.
Mierzyła bardzo wysoko.
Przychodziła do mnie przed każdym występem
i prosiła, żebym uszył jej nowy strój. Nie chciała pokazywać się w tym samym.
Marzyła o tym, żeby zostać wielką gwiazdą
meksykańskiej muzyki ludowej.
Ten strój…
był ostatnim, który sobie u mnie zamówiła.
Miała zaczynać karierę na własną rękę.
Za poprzednie stroje płacił jej mąż.
Rozstali się jakieś 10 dni wcześniej.
Zgłoszono zabójstwo kobiety w restauracji Suntory w Del Valle.
I bum.
Dziś wieczorem mąż zabił żonę
w restauracji Suntory na osiedlu Del Valle
w dzielnicy Benito Juárez w mieście Meksyk.
Do zabójstwa doszło w bardzo eleganckiej części miasta,
zamieszkałej przez klasę wyższą,
w restauracji Suntory.
To restauracja Suntory w Del Valle.
Tu doszło do morderstwa.
Gdy przyjechaliśmy,
teren był już zabezpieczony
przez Departament Bezpieczeństwa Publicznego.
Aresztowano już Jesúsa Alcocera
i jednego z jego ochroniarzy, bo drugi zdołał uciec.
Wiadomość natychmiast się rozeszła.
Adwokat zastrzelił żonę.
Ofiarą była 21-letnia piosenkarka Yrma Lydya.
Inni klienci próbowali jej pomóc,
ale trzy strzały odebrały jej życie.
Przyjechałem prosto do biura.
Na miejscu była już ekipa z patrolu.
Przywieźli tego człowieka i jego ochroniarza, pana Benjamína.
Trafili do sekcji dyżurnej jednostki ds. zabójstw kobiet.
To był starszy mężczyzna,
po siedemdziesiątce.
Wydawał się dość żwawy.
Wysoki, z siwymi włosami.
Miał na sobie białą koszulę, chyba też krawat i szelki.
Widać było, że jest zamożny.
Kim jest ten rzekomy adwokat?
Podobno był arogancki,
nosił broń, którą ostentacyjnie eksponował,
by zastraszyć rozmówców.
To on decydował o tym,
którzy dostawcy zaopatrują agencje ochrony.
Ponoć ma powiązania z kontrowersyjnym Genaro Garcíą Luną,
sekretarzem bezpieczeństwa publicznego
za rządów Felipe Calderóna.
Niezły z niego gagatek.
Prokuratorka generalna powiedziała mi,
że wielu ludzi dzwoniło do nas
z prośbą o zwolnienie Jesúsa Alcocera.
Dobry wieczór, Sayuri. Musimy być bardzo silne
w sprawie tych panów, których dzisiaj zatrzymano.
Zdążył już zadzwonić do wszystkich.
Znałam go. Znałam go osobiście jako prawnika.
To prawda, otrzymaliśmy wiele telefonów
od ludzi…
powiedzmy, wpływowych,
zarówno ekonomicznie, jak i politycznie.
Przyjaciół i przyjaciółek.
Pytali: „Co się dzieje? Jesteś pewna?
Może ktoś go wrabia? Zbadajcie to dokładnie”.
„Oczywiście. Nie ma wątpliwości, że zbadamy to dokładnie”.
Ma wiele znajomości,
ale to go nie usprawiedliwia.
Jesteśmy w kontakcie, dzięki.
Takich warunków potrzebuję do pracy.
Gdy prokuratorzy dostają od przełożonych
wsparcie, poczucie uczciwości i determinację do działania,
mogą robić postępy.
Natychmiast wysłaliśmy ekipę na miejsce zbrodni.
Od razu zaczęli zbierać dowody.
Zrobili zdjęcia, zabezpieczyli próbki krwi
i łuski pocisków.
Jesús twierdzi, że do niej nie strzelał
i że doświadczył straty podobnie jak bliscy ofiary.
Według adwokata Jesúsa Hernándeza
nie ma dowodów na to, że zastrzelił swoją żonę.
Zebrano dowody, w tym dowody balistyczne.
Odnaleziono łuski po pociskach
w miejscu publicznym, w którym spędzało czas wiele ludzi.
Były kieliszki
i nieczytelne notatki na obrusach.
Jesteśmy w ogromnym magazynie dowodowym.
Zbieranie dowodów to część pracy, którą wykonuje się na miejscu zbrodni.
Jako prokurator nie mam bezpośredniego kontaktu z dowodami.
Ma je osoba, która je bada.
Na stole leżała podkładka,
na której ktoś zrobił notatki.
Prawdopodobnie Yrma Lydya.
Zapisała ich problemy i nieporozumienia.
2. Z KAŻDYM DNIEM JEST CORAZ GORZEJ
Nie była już szczęśliwa z panem Alcocerem,
nie chciała już z nim być.
Może to był motyw,
dla którego pan Alcocer popełnił tę zbrodnię.
BALISTYKA I BROŃ PALNA STREFA OGÓLNA
BALISTYKA 2022
Policja śledcza udała się do domu pana Alcocera.
Znalazła tam broń, którą popełniono zabójstwo.
To dość charakterystyczna broń.
W kręgach przestępczych nazywa się ją „zabójcą glin”.
Jej cechą charakterystyczną jest dość duży kaliber…
przystosowany do małej broni palnej.
Jest zaprojektowana, żeby przebijać kamizelki,
stąd nazwa „zabójca glin”.
W południe. Zaraz zadzwonię do Celii, żeby…
Zadzwonisz? Dobra.
A ty sprawdź dowody na ubraniach.
Dobra. A co z tymi cholernymi nagraniami?
Przywiozą je? Zabiorą?
Tak, mieli…
W tamtych dniach czuliśmy ogromną presję.
To były bardzo trudne, zawiłe, potwornie stresujące godziny.
Mieliśmy 48 godzin na rozwiązanie
sytuacji prawnej panów Alcocera i Benjamína.
- Dobra. - Zadzwonię do Celii.
- Dobrze. - Nie ma problemu.
Ja się zajmę resztą.
Co najpierw będą chcieli?
List intencyjny.
Boże. A potem?
Poświadczoną kopię aktu urodzenia.
Poświadczoną kopię aktu ślubu.
Jeśli dotyczy.
Albo dokument zawarcia związku partnerskiego.
Nie.
Proces adopcji jest długi.
Wymaga dużej cierpliwości
i złożenia ogromnej ilości dokumentów.
AKT URODZENIA
To mój list motywacyjny.
Trzeba przejść wiele badań.
Psychologicznych i medycznych.
To nie byle co,
bo opieka nad dzieckiem to ogromna odpowiedzialność.
Nie wiem, co napisać.
Serio.
Miałam wątpliwości,
ale postanowiłam wejść w proces adopcyjny.
Decyzja o adopcji płynie z mojego serca.
Nie wynika z tego,
że nie mogę zajść w ciążę.
KAREN ITZEL RODRÍGUEZ TECHNICZKA LABORATORYJNA
Dawałam wnukowi kolację i kładłam go spać.
Usypiałam go, czytałam mu coś,
a potem oglądałam nagrania.
PROŚBA O NAGRANIA Z KAMER MIEJSKICH I PRYWATNYCH
Wszystko widać, bo kamera jest na rogu budynku.
Pani Nadya była wściekła.
Twierdziła, że ukrywamy przed nią, że było więcej zaangażowanych osób.
Była bardzo zła, bo myślała, że musi nas przekonać,
że brali w tym udział inni.
Widać, jak o godzinie 1.12
wynoszą ciało mojej córki.
Palomares wyjeżdża SUV-em,
a bramę zamyka pan José Luis,
teść mojej córki.
OJCIEC JOSÉ LUISA GALICII PALOMARESA
Wsiada z tyłu, za kierowcą, za Palomaresem.
I samochód odjeżdża.
Prześledzono jego trasę,
żeby ustalić, dokąd zawieźli Karen.
Widać wszystko.
Dojechali do San Miguel Las Tablas.
Miejsce, gdzie zaparkowali, i to, gdzie pochowali moją córkę,
dzieli zaledwie kilka kroków.
Gdy wrócili po zakopaniu jej ciała,
o jakiejś 4.40 nad ranem…
bramę otworzyła im Martha Beatriz.
MARTHA BEATRIZ PALOMARES SOSA (TEŚCIOWA)
Widać, jak Martha Beatriz otwiera bramę,
auto szybko wjeżdża,
Martha zamyka bramę, a oni wysiadają z samochodu.
Prokuratura prowadzi zazwyczaj
wiele spraw równolegle.
A rodziny są zaangażowane na 100%
w analizowanie tego, co się wydarzyło
i wyjaśnianie faktów.
Nie tylko w teorii. Jeżdżą na miejsca zbrodni,
rozmawiają ze znajomymi ofiar.
Jestem przekonana,
że efektywna współpraca między prokuraturą a rodziną
może przynosić korzyści.
CO NAJMNIEJ DWIE OSOBY
Gdy przejrzałam akta, uznałam, że to niemożliwe,
żeby była w to zamieszana tylko jedna osoba.
To moja praca, nie pani Nadii.
To ja muszę przeprowadzić dochodzenie,
udowodnić, że brało w tym udział więcej osób
i ustalić ich stopień zaangażowania.
Carolina wykonała świetną robotę.
Słuchała, pracowała sumiennie
i spełniała prośby pani Nadii.
Jesteśmy w sali rozpraw numer 21.
Będziemy kontynuować rozprawę pana José Luisa Galicii Palomaresa
oskarżonego o kobietobójstwo.
Byłam na każdej rozprawie.
Uważnie śledziłam tę sprawę.
Dzień dobry. NTBV, jestem matką ofiary
i reprezentuję mojego nieletniego wnuka.
NTBV, matka ofiary, reprezentuję nieletniego wnuka.
NTBV, matka ofiary.
Matka ofiary. Reprezentuję mojego nieletniego wnuka.
Nie zależy mi na niczym poza sprawiedliwością.
Musimy działać wyczerpująco.
Trzeba przeanalizować wszystko i zbadać wszystkie dowody.
Jeśli w trakcie pracy pojawią się nowe informacje,
nimi także należy się zająć.
Yrmo, cieszę się, że jesteś z nami w programie.
Jesteśmy w domu Yrmy i jej męża, niesamowitego dżentelmena,
wspaniałego człowieka, prawnika.
Nazywa się Jesús…
- Hernández Alcocer. - Jesús Hernández Alcocer.
Nie macie pojęcia, jaki to wspaniały człowiek.
Tak jak ona. Uprzejmy, szarmancki, uważny.
Gdy szukaliśmy wcześniejszych przypadków przemocy,
okazało się, że Yrma Lydya złożyła na męża doniesienie na policję,
które zostało zakwalifikowane jako przemoc domowa.
Jesús, przewróciłeś się.
Jesús.
Pierdol się.
- Co ci jest? - Zajebię ci.
Co ty robisz?
Co z tobą, Jesús?
Nie musisz mnie bić. Nie mam złych zamiarów.
Później pod presją z jego strony Yrma Lydya wróciła na policję
i udzieliła mu formalnego przebaczenia.
Analiza prawniczo-techniczna wykazała,
że umorzenie postępowania było błędem,
bo sytuacja opisana przez Yrmę Lydyę
była próbą zabójstwa.
Ten człowiek jej groził i bił ją.
Pan Alcocer groził, że ją zabije.
Przyłożył jej broń do skroni.
Udało jej się uciec dzięki wsparciu pomocy domowej.
Trzeba było działać dalej.
Należało wprowadzić procedury zapobiegawcze
i ubiegać się o nakaz aresztowania,
aby zapobiec kolejnym aktom przemocy pana Alcocera wobec Yrmy Lydii.
Gdyby tego dopilnowano, ona nadal by żyła.
Bardzo nas to drażni.
Nie możemy mówić: „To inne śledztwo.
To sprawa innej jednostki”.
Odpowiedzialność jest instytucjonalna.
- Zaśpiewam pieśń ranchera. - Dobrze.
Nazywa się Myliłam się co do ciebie.
Śmiało.
Myliłam się co do ciebie
Tak bardzo się myliłam
Niewielu myliło się
Tak bardzo jak ja
Poznałam cię w kościele
Patrzyłam na ciebie w ciszy
By nie przerywać ci modlitwy Która jest dla mnie świętością
Czeka nas bardzo skomplikowane przesłuchanie
przed sądem.
Jesteśmy w Meksyku. Jest 26 czerwca 2022.
Znajdujemy się w sali sądowej nr 11 w Areszcie Północnym
na rozprawie wstępnej
Jesúsa Hernándeza Alcocera i Benjamína Hernándeza Mendozy
oskarżonych o kobietobójstwo.
Kto występuje w imieniu prokuratury?
Prokurator Héctor Miguel Ortiz Acosta
z ramienia jednostki ds. kobietobójstw.
Mamy zeznania świadka.
Pańskie dane osobowe będą utajnione.
ŚWIADEK CHRONIONY
Przybyłem do restauracji Suntory kilka minut po 19.
ZEZNANIE ŚWIADKA T1
Dostałem pierwszy stolik,
naprzeciwko prywatnego pomieszczenia z przeszklonymi drzwiami.
W środku były dwie osoby.
Młoda kobieta
i stary mężczyzna o siwych włosach.
Miał na sobie szelki.
W miarę upływu czasu w tym prywatnym pokoju
narastała między nimi kłótnia. Mężczyzna był wściekły.
Gdy nadarzyła się okazja, powiadomiliśmy o tym jednego z kelnerów.
Ostrzegliśmy go,
że sytuacja w tym pomieszczeniu robi się bardzo nieciekawa.
W pewnym momencie usłyszałem, jak mężczyzna podnosi głos.
Powiedział jej:
„Bo to ty się zmienisz. Zmienisz się!”.
Mówił podniesionym głosem, bardzo agresywnie.
Gdy przechodził kelner, ponownie daliśmy mu znać,
że jest coraz gorzej, a mężczyzna chyba jest uzbrojony.
Powiedział, że to ogarną.
Później zdarzyło się coś niewiarygodnego.
W pewnym momencie ona spojrzała na nas,
ale nic nie powiedziała.
Spojrzała na nas z przerażeniem.
Szeroko otworzyła oczy, jakby błagała o pomoc.
Wymierzył w nią.
Powiedziałem: „Celuje w nią. Zaraz ją zastrzeli!”.
I strzelił.
PAN JESÚS STRZELIŁ PO RAZ DRUGI
PAN JESÚS STRZELIŁ PO RAZ TRZECI
Do środka wszedł jeden z jego ochroniarzy.
Nie słyszałem, o co go zapytał,
ale można się tego domyślić,
bo Hernández Alcocer odpowiedział:
„Jak to dokąd? Do więzienia, do cholery!
Bo to była parszywa szmata”.
Przed chwilą sędzia orzekł,
że prawnik Jesús Hernández Alcocer pozostanie w więzieniu.
On i jego kierowca i ochroniarz, 42-letni Benjamín Hernández Mendoza,
zostali oskarżeni o zabójstwo kobiety,
22-letniej Yrmy Lydii Gamboa.
Wydano nakaz aresztowania drugiego ochroniarza,
którego uznano za wspólnika.
Obecnie jest poszukiwany przez wymiar sprawiedliwości.
POSZUKIWANY ZA NAGRODĄ
Śledztwo w sprawie śmierci młodej kobiety przybrało nieoczekiwany obrót.
Odnaleziono zwłoki Karen Itzel.
Prokuratura Miasta Meksyk poinformowała…
Będziemy szukać krwi.
Spróbujemy znaleźć ślady krwi
i odciski palców na dowodach w następujących pomieszczeniach:
w łazience, na schodach, w salonie na piętrze,
w salonie na parterze i w pokoju ofiary.
Dokument, który zaraz zostanie odczytany,
stanowi podstawę wniosku o wydanie nakazu aresztowania…
- Palomaresa. - José Luisa Palomaresa.
Słuchajcie uważnie. To podsumowanie całej sprawy.
Dziewczyny, uważajcie, żeby nic nam nie umknęło.
I zwracajcie uwagę na szczegóły.
Raport z badań w terenie.
Kobieta pochowana na głębokości 1,6 metra w nieoznakowanym grobie.
Ciało zostało pokryte ziemią i roślinami,
aby utrudnić jego odnalezienie.
Raport z sekcji zwłok.
Na ciele ofiary o inicjałach K.I. widoczne ślady duszenia,
które doprowadziło do zgonu.
Na podstawie oceny miejsca zbrodni i dowodów
podejrzewa się, że sprawca nie działał w pojedynkę.
ZABÓJSTWO KOBIETY
POSZUKIWANY ZBIEG
Proszę założyć kombinezony.
Wchodzimy.
Ma pani mój numer.
W razie czego proszę dzwonić, ale nie może pani wejść.
- Jasne. - Żeby nie przeszkadzać w śledztwie.
Dziękuję. Dziś mamy w planach przesłuchanie świadka o inicjałach JNGR.
Pani prokurator, świadek gotowy?
Tak, wysoki sądzie. Świadek jest na miejscu.
Pewnego dnia wróciliśmy z basenu. Ja zaczęłam zmywać naczynia,
a on przysunął do mnie krzesło, wszedł na nie i powiedział: „Babciu,
Przestań zmywać.
Posłuchaj mnie i spójrz mi w oczy”.
„Tak, skarbie” „Zakręć kran”.
Zakręciłam kran i usiadłam naprzeciwko niego.
„Co się dzieje?”
A on powiedział:
„Mamę zabili w łazience na górze”.
Zamarłam.
Dzień dobry.
- Jak się masz? - Dobrze.
- Wiesz, czemu tu jesteś? - Bo zabili moją mamę.
ŚWIADEK CHRONIONY SPRAWA KAREN ITZEL
Jak się nazywa twoja mama?
Karen Itzel Rodríguez Barrales.
Gdzie do tego doszło?
W łazience na górze.
Czyja to łazienka?
Marthy Beatriz.
Kim jest Martha Beatriz?
Moją babcią.
- To twoja babcia? - Tak.
Skąd wiesz, że to było w łazience?
Bo widziałem.
- Widzisz te kropki? - Tak.
Dobra, poczekaj. Możemy wyłączyć światło?
- Chemi… - Luminescencja.
Nieregularna chemiluminescencja.
Na czwartym stopniu, licząc od dołu.
- Idziemy dalej? - Tak.
Co zobaczyłeś wtedy w łazience?
- Że zabili moją mamę. - Jak do tego doszło?
Mama miała mnie wykąpać.
Weszła Martha Beatriz i powiedziała: „To moja łazienka”.
Zaczęły się kłócić.
Co było dalej?
Przyszedł dziadek i oboje zaczęli ją bić.
Gdzie ją bili?
W…
W szyję, w ramiona, w brzuch
i w nogi.
Potem José Luis ją popchnął.
Usiadł na niej i złapał ją za szyję.
Kto to José Luis?
Mój… mój tata.
Nieregularna chemiluminescencja.
To, o czym opowiadasz, wydarzyło się za dnia czy w nocy?
W nocy, bo było ciemno.
Dziękuję. To wszystko, wysoki sądzie.
- Panie mecenasie? - Bez pytań.
Tak. Mam opiekować się wnukiem.
Oskarżony ma jakieś pytania?
Nie, wysoki sądzie.
Nie widziałam skruchy
u żadnego z mężczyzn, którzy popełnili kobietobójstwo.
Ci, którzy otwarcie przyznają się w sądzie do swoich zbrodni,
usprawiedliwiają je.
Tutaj znaleźli twoją mamę, skarbie.
Moją mamę?
Tak, skarbie. W tej okolicy.
Musimy przearanżować sposób,
w jaki budujemy relacje i rodziny.
Wszystko musi się zmienić.
A za tym wszystkim przyjdzie sprawiedliwość.
Rozprawa w sprawie środków zapobiegawczych wobec Jesúsa Hernándeza Alcocera
oskarżonego o zabójstwo kobiety
o zastrzeżonej tożsamości, o inicjałach…
Wydawał się bardzo…
bardzo zmęczony, zmizerniały.
Prawnicy pana Alcocera zawnioskowali o zmianę środków zapobiegawczych
i przeniesienie go do aresztu domowego.
Przy takim wniosku konieczne jest przesłuchanie,
podczas którego zadaje się pytania otwarte.
„Co, jak, kiedy, gdzie, dlaczego, po co?”.
Nie można sugerować odpowiedzi.
Nie można pytać:
„Czy to prawda, że tego dnia zrobił pan to?”.
To jest naprowadzanie.
Miał pan kontakt z lekarzami w areszcie?
Sprzeciw. Pytanie sugeruje odpowiedź.
Uwzględniam sprzeciw.
Miał pan kontakt z personelem aresztu?
- Sprzeciw z tego samego powodu. - Uwzględniam.
Wie pan, czy po przyjęciu w szpitalu Ticomán
wykonano jej jakieś badania?
Sprzeciw. To nie dotyczy oskarżonego.
Uwzględniam sprzeciw.
Wysoki sądzie, oskarżony może wiedzieć…
Panie mecenasie,
wielokrotnie prosiłem, by nie sugerował pan odpowiedzi,
a pan nadal to robi.
Sam się pan o to prosi.
To wszystko.
Debata się zakończyła, a w mowach końcowych wykazaliśmy,
że oskarżony nadal stanowi zagrożenie.
Sędzia wziął to pod uwagę
i nie przyznał oskarżonemu prawa do aresztu domowego.
Pozostał w areszcie.
Nie wyrażam zgody na przeniesienie pana do aresztu domowego,
ponieważ stanowi pan zagrożenie dla ofiar pośrednich.
Wcześniej groził im pan śmiercią,
a w świetle dotychczasowych dowodów
spowodował pan śmierć osoby o inicjałach YLGJ.
Dziś w programie: sąd Boży?
Jesús Hernández Alcocer znany jako zabójca z Suntory,
który w czerwcu zabił swoją żonę, 22-letnią piosenkarkę Yrmę Lydyę,
zmarł dziś rano w Areszcie Północnym.
Pamiętają państwo tego despotycznego człowieka?
Nosił przy sobie broń palną w miejscach publicznych.
Niezłe ziółko. Podawał się za prawnika.
Miał koneksje w wymiarze sprawiedliwości.
Ten zabójca z Suntory…
Rozczarowanie rodziny, gdy ten człowiek zmarł,
zanim został skazany, było ogromne.
W pierwszej kolejności zapewniliśmy rodzinę,
że to naprawdę on,
bo nie ufali wymiarowi sprawiedliwości.
Podejrzewali, że jego śmierć mogła zostać upozorowana,
a on ukrywa się gdzieś na wolności.
Zapewniliśmy ich, że chodzi o niego.
Nadzorowaliśmy sekcję zwłok,
którą przeprowadzono w Instytucie Nauk Sądowych.
Musieliśmy potwierdzić informacje, które przekazaliśmy później rodzinie,
że to naprawdę był pan Alcocer.
Po śmierci Jesúsa N.,
oskarżonego o zabójstwo piosenkarki Yrmy Lydii,
prokuratura skupia się na postępowaniu wobec ochroniarzy:
przebywającego w areszcie Benjamína
i Máximo, który po trzech miesiącach nadal pozostaje na wolności.
Dobry wieczór. Spotykamy się w sprawie poszukiwanego Máximo.
Jak przebiegają poszukiwania?
- W terenie? - Jak pracujecie?
Nie mamy żadnych nowych tropów. To były ostatnie.
- Sprawdziliśmy te adresy. - Nie wywiązujecie się z obowiązków.
Sprawdziliśmy te w stanie Meksyk.
Zawsze słyszymy to samo.
Nic nowego.
Żadnych postępów. Nie zależy wam.
Tylko tyle zrobiliście od ostatniego spotkania?
- To wyniki obu. - Nie ma postępów.
Gdzie szukają państwo tego człowieka?
Nic się nie zmienia.
Nie dostajemy żadnego zadośćuczynienia.
Minęło dużo czasu, a wy się nie wywiązujecie.
- Zawsze słyszymy to samo. - To prawda.
Znowu wychodzimy z niczym.
Mam nadzieję, że wkrótce ten człowiek zostanie aresztowany.
Nie odpuścimy.
Nie.
Proszę się postarać.
Oczywiście.
Nie traćcie czasu. Pracujcie.
Czego brak Yrmie Lydii?
Co byłoby szczytowym osiągnięciem jej kariery?
O czym marzy?
Najważniejsze byłoby dla mnie,
gdybym zyskała powszechne uznanie.
Gdyby ludziom podobała się moja praca.
Tego mi brakuje.
Niektórzy artyści umierają, nim doczekają się uznania.
- Racja. - Przychodzi ono później.
Tak, ale ja nie chcę umierać. Chcę zostać doceniona za życia.
Jesteś taka urocza!
Na co mi uznanie po śmierci?
Nie będzie mnie tu, o ile nie istnieje reinkarnacja.
Może moja dusza będzie się błąkać po świecie
i nagle usłyszy, że ktoś słucha moich piosenek.
Ja chcę to poczuć, chcę to przeżyć.
Aresztowano Marthę Beatriz i José Luisa,
rodziców José podejrzanego o morderstwo
Karen Itzel Rodríguez.
Śledzimy ich sprawę w naszym programie.
Będą przebywać w areszcie w Santa Martha Acatitla
i w Areszcie Północnym.
Są oskarżeni o współudział w zabójstwie ze szczególnym okrucieństwem.
SĄD PRZY MĘSKIM ARESZCIE ŚLEDCZYM
Nie przeżyłam żałoby po śmierci córki.
Mam nadzieję, że wkrótce będę mogła wejść w ten proces,
gdy śledztwo i sprawa zostaną zamknięte.
Działając w grupie,
oskarżony dopuścił się zbrodni kobietobójstwa.
José Luis Galicia Palomares zostaje skazany za zbiorowe kobietobójstwo
ofiary o inicjałach KIRB.
Chciałabym,
nawet gdybym musiała sama wejść na jakąś górę albo pójść do lasu,
odizolować się
od ludzi.
Odciąć się na jeden dzień nawet od wnuka,
od moich dzieci, od rodziny, od wszystkich.
Oskarżony otrzyma najwyższy wymiar kary
ze względu na brutalny charakter zbrodni.
Zostaje skazany na 105 lat więzienia i zapłatę odszkodowania.
Czy oskarżony chce coś dodać?
Nie, wysoki sądzie.
Halo?
Bardzo się cieszę.
Został skazany.
Chcę podziękować Sayuri, bo zawsze się za mną wstawiałyście
i bardzo mnie wspierałyście.
To dzięki wam zajęli się tą sprawą.
Tego dnia chciało mi się krzyczeć i płakać.
Pożegnać się z nią.
Tego chcę najbardziej. Pożegnać się z córką.
I powiedzieć jej, że już może odpocząć.
Możemy już dać jej odpocząć.
- Niespodzianka! - Cześć, malutka!
Wiem, że wiele kobiet wykonuje mnóstwo pracy
na ulicach, w społecznościach i w prokuraturach.
Nasza praca i energia, którą wkładamy
w walkę o sprawiedliwość, nie pójdzie na marne.
Przeszłam proces adopcyjny i zaadoptowałam córeczkę,
bo postanowiłam…
mieć nadzieję.
WIĘCEJ MIŁOŚCI, MNIEJ TRAGEDII
POMÓŻCIE ZNALEŹĆ JEJ RODZINĘ CIAŁO ZNALEZIONO NA AUTOSTRADZIE
Napisy: Zofia Sław JEJ RODZINĘ CIAŁO ZNALEZIONO NA AUTOSTRADZIE