(ความยุติธรรม)
- สายแล้ว นี่ทางเข้าเหรอ - ใช่
ไม่มีใครควรอยู่ตรงนี้แม้แต่คนเดียว
แต่เรายังมองหาวิธีเยียวยาประเทศที่บอบช้ำ
ที่ซึ่งเกิดความรุนแรงสุดโต่งเพิ่มขึ้นทุกวัน
และประเด็นในวันนี้ก็ง่ายมาก
การเยียวยาความเสียหายอย่างครบถ้วน
เยียวยาน่ะเหรอ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เราจะเยียวยาตัวเองได้ไหม
ไม่รู้ว่าเราจะเยียวยาสิ่งที่พังไปนานแล้วได้ไหม
ด้วยความเจ็บปวดจากการสูญเสียลูกสาว และพี่สาวน้องสาวของเราไป
ด้วยบาดแผลและผลกระทบที่ผู้รอดชีวิตต้องแบกรับ
เราเรียกร้องให้มีการเจรจา แบบเปิดเผยกับทางการ
เราเรียกร้องให้มีการเจรจาแบบเปิดเผย กับสำนักงานอัยการคดีฆาตกรรมผู้หญิง
กับซายูริและเบรนด้า บาซัน
เราจะพูดดังๆ และชัดเจน
รัฐติดหนี้เราอยู่มหาศาล
หนี้ที่ไม่อาจชดใช้ได้ด้วยคำสัญญา ที่เราไม่เห็นว่าจะเป็นจริงได้
หรือด้วยข้อตกลงที่ถูกลืมหรือเอกสารที่หายไป
หรือผ้าโพกหัวสีม่วง ที่สื่อถึงขบวนการสตรีนิยมบนข้อมือ
หรือคำตัดสินเพียงไม่กี่คำ
ที่เราต้องไปบีบคั้นจากรัฐมาเอง
เราต้องการคำพิพากษาว่ามีความผิด
เราต้องการกระบวนการที่เป็นธรรม
เราต้องการมุมมองเรื่องมิติทางเพศ
เราต้องการให้เจ้าหน้าที่ทำหน้าที่ ท่ามกลางความรุนแรง
ในประเทศที่พรากทุกอย่างไปจากเรา โดยไม่มีใครต้องรับผิดเลย
เราต้องการและจำเป็นต้องมี การชดเชยความเสียหายอย่างเต็มที่
เพราะมันง่ายมาก
มันคือสิทธิของเรา
จากจุดที่เราอยู่ตรงนี้ เราขอเรียกร้อง…
เมื่อวานฉันได้ยินพวกเขา
ฉันคิดว่าดีแล้วที่ไม่ว่าจะอยู่ฝ่ายไหน
ก็ต้องไม่หยุดเรียกร้องว่าควรต้องทำอะไร
ถ้าไม่ทำก็คงผิด
ถ้าเราหาข้ออ้างว่า "ไม่ใช่หน้าที่ฉัน"
"ไปเคาน์เตอร์ถัดไป"
"อย่าถามฉัน ไปถามคนอื่น" "ฉันทำงานของฉันแล้ว แต่…"
ถ้าคุณทำแบบนั้น
อาจไม่มีใครต้องรับผิดชอบต่ออาชญากรรม
ต่อพฤติกรรมอาชญากรเลย
นั่นคือสิ่งที่ฉันบอกพวกเขาเสมอ
ฉันเลือกที่จะอยู่ที่นี่
ฉันเลือกที่จะรับผิดชอบและพร้อมรับผลที่ตามมา
ฉันจะปัดความรับผิดชอบ แล้วโยนให้คนอื่นไม่ได้
เพราะฉันรู้ว่าในที่นั้นและในเวลานั้น
ฉันเป็นตัวแทนของอำนาจและสถาบัน
พวกเขาอยากแสดงความโกรธ แสดงความไม่พอใจ
ประท้วง เรียกร้องความสนใจ ยื่นข้อเรียกร้อง
และชี้ให้เห็นว่ายังมีอะไรที่ต้องทำอีก
(อัยการหญิงแถวหน้า)
- สวัสดีค่ะ - โชคดีครับ
ขอบคุณค่ะ
- สวัสดีค่ะ - ผู้การ สวัสดีค่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
เราพร้อมแล้ว
ฉันคิดว่าเวลาของฉัน ที่สำนักงานอัยการจบลงแล้ว
ในฐานะอัยการคดีฆาตกรรมผู้หญิง ฉันไม่สามารถเดินหน้าต่อไปได้
ฉันมาถึงขีดจำกัดแล้ว
เพราะฉันไม่ได้รับการสนับสนุน
จากหัวหน้าฝ่ายสอบสวน คดีอาชญากรรมทางเพศ
ซึ่งเป็นหัวหน้าโดยตรงของฉันเลย
เธอมักจะขัดขวางเราไม่ให้ได้บันทึกการโทร
ไม่ให้เราค้นตามหมายค้น
ฉันจำได้ว่าครั้งนึง เธอเรียกฉันไปที่ห้องทำงาน
เพื่อตะคอกใส่ฉันและด่าว่าฉันเสียๆ หายๆ
เธอบอกฉันว่า "ฉันไม่เข้าใจว่าคุณต้องการอะไร"
"ทำไมไม่เชื่อฟัง ทำไมไม่ยอมทำตาม"
"ไม่อยากเติบโตในองค์กรนี้เหรอ"
ฉันยื่นใบลาออกไปแล้ว
ฉันพร้อมจะไปแล้ว
ฉันยอมรับคนที่ปฏิบัติกับฉันแย่อย่างนั้นไม่ได้
หลังจากนั้นไม่นาน อัยการสูงสุดเรียกฉันไปที่ห้องทำงาน
และประกาศว่าเธอตัดสินใจ
จะปลดผู้หญิงคนนี้ ออกจากตำแหน่งหัวหน้าหน่วย
แล้วเธอก็ถามว่าฉันจะรับตำแหน่งนี้ไหม
(หน่วยสอบสวนคดีความรุนแรงทางเพศ และเหยื่อคดีพิเศษ)
ฉันตอบว่า "ค่ะ ฉันพร้อมแล้ว"
(ซายูริ เอร์เรร่า หัวหน้าแผนกคดีทางเพศ)
ในฐานะหัวหน้าแผนกนี้
ตำแหน่งนี้ทำให้ฉันสามารถดูแล การสืบสวนคดีฆาตกรรมผู้หญิงต่อไป
และจัดการกับอาชญากรรมอื่นๆ ที่กระทำต่อผู้หญิงได้
รับมือกับการค้ามนุษย์
ความรุนแรงในครอบครัว
สนับสนุนสำนักงานอัยการเขต ฝ่ายคดีอาชญากรรมทางเพศ
สนับสนุนสำนักงานอัยการ แผนกคุ้มครองกลุ่มเปราะบาง
และงานก็เพิ่มขึ้น
(กองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง)
ทาเนีย เราออกหมายจับไปกี่หมายแล้ว สัก 78 หรือ 79
- ออกไป 78 ฉบับค่ะ - 78 เหรอ
เราทำได้แย่มาก แย่มากๆ โอเคนะ โกดิเนซ
จากเวรที่แล้ว
ผมได้รับแจ้งเกี่ยวกับคดี ของผู้หญิงที่มาที่นี่ก่อนหน้านี้
- อ๋อ ผู้ชายที่… - ใช่ครับ
มีคนเห็นเขาทำงานเป็นคนขนของที่ตลาดกลาง
พวกเขาไม่รู้แน่ชัดว่าอยู่ตรงไหน
ถามจริง คนงานที่นั่นเยอะมาก หายากแน่นอน
- คนเยอะมาก - และใหญ่มาก
พวกเขาบอกแค่ว่า…
- เขาอยู่ตรงโซนดอกไม้น่ะ - ตรงล็อตที่ขายดอกไม้
- จริงเหรอ - เจาะจงมากขึ้นหน่อย
ส่งรายงานกับภาพหมายจับให้ทาเนีย
- ทาเนีย ทำไฟล์หน่อย - ค่ะ
แล้วคนที่ยิงตัวเองที่ตำรวจจราจรรายงานมาล่ะ
ผู้พิพากษาน่าจะออกหมายจับสัปดาห์นี้
- น่าจะเหรอ - ครับ สัปดาห์นี้
หนึ่ง สอง
ถ้าคุณได้หมายจับทั้งหมดจริงๆ ฟรังโก ก็จะมี…
หนึ่ง สอง… น่าจะประมาณแปดฉบับแล้ว
รวมกับหมายที่เราจะไปจับตอนนี้
ถ้าคุณจับได้ทั้งหมดตามนี้ หยุดทั้งเดือนธันวาคมได้เลย
ทีนี้เราอึ้งจริงแล้ว
โอเค ขอให้โชคดีนะ ไปทำงานกัน
ขอบคุณ
อาเรียดนา ดิแอซถูกพบเป็นศพในย่านลา เปรา
ริมถนนไปเตโปซตลันและเกาต์ลา
ใช่ค่ะ นักปั่นจักรยานบางคนพบศพเธอข้างถนน
ครอบครัวของเธอร้องขอความยุติธรรม
พวกเขาเรียกร้องให้มีการสืบสวน และจับกุมคนขับรถที่นำศพเธอไปทิ้ง…
เราได้รับรายงาน
ว่ามีผู้หญิงถูกพบเป็นศพในโมเรลอส
และรูปพรรณสัณฐานของเธอตรงกับ
ลักษณะของผู้หญิงที่หายตัวไป ในเม็กซิโกซิตี้
ครอบครัวเริ่มโพสต์ในโซเชียลมีเดียว่า เธอหายตัวไป
นักปั่นจักรยานที่ขับผ่านโมเรลอสโดยบังเอิญ ติดต่อครอบครัวของเธอทางโซเชียลมีเดีย
- เพราะรอยสักของเธอ - ใช่
(อาเรียดนา เฟร์นันดา)
เราคิดว่าสิ่งสำคัญคือ
แม้ว่าจะพบศพในโมเรลอส
และแม้ว่าตอนนั้นสื่อก็สันนิษฐานว่า
มีเหตุฆาตกรรมผู้หญิงเกิดขึ้นที่นั่น…
เราคิดว่าสิ่งสำคัญ
คือเริ่มต้นสืบสวนคดีฆาตกรรมผู้หญิง ในเม็กซิโกซิตี้
เพราะสุดท้ายแล้ว เราไม่แน่ใจว่าเ เหตุฆาตกรรมเกิดขึ้นที่ไหน
ฉันบอกพวกเขาว่า "เริ่มทำคดีได้"
"มีคนพบศพแล้ว"
เราไม่เคยเริ่มทำคดี
กับศพที่พบในรัฐอื่นเลย แต่เราต้องรีบลงมือ
(เปิดสำนวนคดีตามรายงานแจ้งความ)
เราต้องสืบสวน เราต้องทำการสอบสวนที่จำเป็น
โอเค ขอบใจนะ
ผู้บัญชาการกาซียาส ไปร่วมงานศพของอาเรียดนา
ไปกันเถอะ พวกเขารออยู่ข้างล่าง
มาแล้วๆ
เจอกันนะ เซเลีย
ผมไปกับคู่หูผม โรดอลโฟ
เราจะไปตรวจสอบข้อเท็จจริง และรวบรวมข้อมูล
มันอยู่ใกล้กับสำนักงานอัยการ
ห่างไปแค่ไม่กี่ช่วงตึก อยู่ในย่านด็อกโตเรส
(ย่านด็อกโตเรส)
ผู้บัญชาการกาซียาสสั่งให้คุยกับครอบครัว
และบอกพวกเขาว่าเรากำลังทำคดีนี้อยู่
พอไปถึง เราก็เห็นว่ามีสื่อมวลชนอยู่หลายเจ้า
คนเยอะมาก
(อาเรียดนา เฟร์นันดา โลเปซ ดิแอซ)
หญิงสาวถูกพบเป็นศพ
ริมทางหลวงลา เปรา-เกาต์ลา ในเมืองเตโปซตลัน รัฐโมเรลอส
เมื่อวานนี้ ญาติของเธอได้ยืนยันตัวตน ว่าเป็นศพของเธอ
ญาติแจ้งความว่าเธอหายตัวไป แต่ตอนนี้ระบุตัวตนเธอได้แล้ว
วันนี้เรามาที่นี่ มีข้อมูลหลากหลาย…
และเมื่อเราไปถึง มีเพื่อนของเหยื่ออยู่ที่นั่นหลายคน
เราแนะนำตัวและอธิบายเหตุผลที่เราไปที่นั่น
โดยเฉพาะเพื่อนสามคนของเธอที่นั่งอยู่ตรงนี้ พวกเธอบอกผมว่า
"ราอูเตลกล้าดียังไงถึงโผล่หน้ามาที่นี่"
นี่คือราอูเตล เขามากับแฟนสาว
(วาเนสซ่า ฟลอเรส)
แล้วก็เริ่มมีข่าวลือกันไป
พอเขาไปถึงงานศพ คนก็เริ่มพูดว่า
"เขากล้ามาได้ยังไง หน้าด้านจริงๆ ที่เสนอหน้ามา"
พวกเธอมีสมมติฐาน
พวกเธอพอเดาออกว่าเกิดอะไรขึ้น
"เธอดื่มเหล้ากับเขา" พวกเธอให้ผมดูวิดีโอ
ที่เธออยู่กับเขาที่ร้านอาหาร
ผมถามว่าอยากบอกอะไรเพิ่มเติมไหม พวกเธอตอบว่าอยาก
ผมเลยพาพวกเธอออกไปข้างนอก กับโรดอลโฟ คู่หูผม
แล้วเราก็สอบปากคำพวกเธอที่ถนนเลย
เมื่อวันอาทิตย์ เธอส่งตำแหน่งล่าสุดมาให้ฉัน
เธออยู่ที่ย่านกอนเดซา
ฉันคิดว่าอยู่ที่บ้านของคนที่เธอคิดว่าเป็นเพื่อน
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่เราได้ข่าวจากอารี
จนกระทั่งวันจันทร์เมื่อมีคนพบศพเธอ
ฉันเห็นจากตำแหน่งที่อยู่ของเธอว่า พวกเขากลับไปบ้านเขา
ฉันรู้สึกสบายใจขึ้น คิดว่า
"ไม่เป็นไร พวกเขาอยู่บ้านแล้ว อยู่กับคนที่เราไว้ใจ"
คุณเคยไปบ้านราอูเตลไหม
- เคยค่ะ - บ่อยไหม
ฉันเคยไปหลายครั้งแล้ว
ตอนนั้นราอูเตลเป็นเพื่อนสนิทคนนึงของฉัน
เราถึงไม่ได้คิดสงสัยอะไรเลย
จนกระทั่งนาตาลีที่อาศัยอยู่กับฉัน ถามฉันในวันรุ่งขึ้น
"ได้ข่าวจากอารีบ้างไหม อยู่กับเธอรึเปล่า"
ฉันบอกว่า "เธออยู่กับราอูเตล"
พอฉันโทรหาราอูเตล เขาบอกว่า "เธอขึ้นอูเบอร์กลับไปแล้ว"
ฉันก็คิดว่า "โอเค ดี เธอขึ้นอูเบอร์ไปแล้ว"
แล้วพวกเขาก็เปลี่ยนเรื่อง
บอกว่าบอดี้การ์ดคนนึงของเขา เป็นคนพาเธอกลับบ้าน
ตอนนั้นพวกเราเริ่มสงสัยกัน และตัดสินใจเลิกติดต่อกับเขา
ผมเรียกเขาไว้ตรงนี้แล้วพูดว่า
"สวัสดีครับ ผมชื่อกุสตาโว กาซียาส"
"ผมกำลังสืบสวนคดีฆาตกรรมผู้หญิงคนนี้"
เขาบอกผมว่า "ผมไม่มีอะไรจะพูดกับตำรวจ"
"ผมให้การที่โมเรลอสแล้ว"
มือเขายุกยิกอยู่ไม่สุข แล้วก็เอาแต่เม้มปาก
เขาไม่ยอมสบตาผมเลย
ตั้งแต่นั้นมา ผมก็คิดว่ามีพิรุธ
เขาเอาแต่พูดว่า "อย่าเข้ามาใกล้ผม ผมไม่เกี่ยวอะไรด้วย"
แล้วเขาก็เม้มปากอีก
ขณะที่ผมเรียกราอูเตลคุย ที่ทางเดินอย่างที่บอก
โรดอลโฟ คู่หูของผมก็หยุดแฟนสาวของเขาไว้
วาเนสซ่าดูประหม่าตั้งแต่แรกเห็น
เธอไม่มีใครชี้นำ
เรากำลังคุยกันอยู่ แล้วก็มีคนพาเธอออกไป
"วาเนสซ่า อย่าพูดอะไร ต้องคุยผ่านทนายความของเธอ"
แต่เจ้าหน้าที่โรดอลโฟ ได้ข้อมูลที่สำคัญมากจากเธอแล้ว
ตอนผมเข้ามาในนี้ โลงศพอยู่ตรงนี้
เขาหันมามองผม ดูท่าทางอึดอัด แล้วกลับออกไป
จากนั้นเขาก็ไปคุยกับนักข่าว
ผมอยากทำทุกอย่างให้ดีที่สุด
เพราะถ้ายังไง
เธอเลือกให้ผมจัดการเรื่องนี้
หรือสถานการณ์มันกลายเป็นแบบนี้
ผมก็อยากทำให้ดีที่สุด
คุณอยู่ที่บาร์หรือที่อะพาร์ตเมนต์คะ
ตอนแรกที่บาร์ฟิชเชอส์ในย่านนาโปเลส
จากนั้นเราก็ไปอะพาร์ตเมนต์ผม
เพราะแฟนผมโพสต์สตอรี่ถามว่าเราอยู่ไหน
แล้วก็เริ่มจากตอนนั้น
- แฟนคุณชวนเธอไปเอง - ใช่
งั้นก็อย่าปฏิเสธสิ
เกิดอะไรขึ้นกับเธอคะ
เธอได้ออกไปขึ้นรถรึเปล่า
ใครไปรับเธอคะ
เธอออกไปเองครับ
แล้วผมก็ขาดการติดต่อกับเธอ
คุณไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ หลังจากที่เธอออกจากอะพาร์ตเมนต์คุณเหรอ
- ไม่เห็น - แล้วกล้องวงจรปิดล่ะ
เราขอทุกอย่างไปแล้ว
ที่โมเรลอสเพิ่งเริ่มขั้นตอนสืบสวน
และบอกตามตรงนะครับ เราเป็นกลุ่มแรก
ที่ไปให้ปากคำและดำเนินการ
คุณเป็นกลุ่มที่สอง
พูดความจริงสิ
ผมพูดอยู่นี่ไง
ผมถึงอยู่ตรงนี้ และผมจะทำให้ถูกต้อง
เธอโกรธไหมครับตอนที่กลับไป
- แค่นี้ครับ - ขอบคุณ
ขอบคุณ
ในตอนนั้น
สำนักงานอัยการรัฐโมเรลอสแถลงข่าวแล้ว
ว่าเธอเสียชีวิตจากการสำลักสิ่งแปลกปลอม
เมื่อไม่กี่นาทีก่อน อูเรียล การ์โมนา กันดารา อัยการในโมเรลอส
รายงานในงานแถลงข่าวว่า…
สาเหตุการตายของอาเรียดนา เอ็นเน.
คือการดื่มแอลกอฮอล์มากเกินไป
จนทำให้มีอาการสำลัก
ผลชันสูตรไม่บ่งชี้ว่าเป็นการฆาตกรรมผู้หญิง
เราไม่พบร่องรอยความรุนแรงบนตัวเธอ
ในงานศพ ครอบครัวบอกผู้บัญชาการว่า
พวกเขาสงสัยผลชันสูตรศพ
ครอบครัวพูดกับเราและให้เราดูรูปถ่าย
ที่นักปั่นจักรยานที่พบเธอถ่ายไว้
ในรูปที่ผู้ชายที่พบเธอโพสต์
เห็นชัดเลยว่าแขนของเธอมีร่องรอย
และมีรูปร่องรอยที่เธอโดนทำร้ายที่หน้า
เราเห็นรูปแล้วพูดว่า "ไม่มีทาง"
"เธอโดนซ้อมหนักตอนเมาเหล้างั้นเหรอ เป็นไปไม่ได้"
สมมติว่ามันเป็นอย่างที่พวกเขาว่า
เมาเหล้าและสำลักอาหาร
เธอเดินไปถึงที่นั่นเองเลยเหรอ
- ไม่มีทาง - ต้องมีคนเอาเธอไปทิ้งไว้ตรงนั้น
เราตัดสินใจจะจัดการเขาให้ได้
ผมโทรหาเบรนด้า หลังจากครอบครัวเอารูปให้เราดู
ผมถามครอบครัวเธอว่า "จะเอาให้ถึงที่สุดเลยไหม"
นี่จะกลายเป็นเรื่องใหญ่นะ "จะสู้จนถึงที่สุดไหม"
"สู้สิ เธอเป็นลูกสาวและน้องสาวของเรา" ผมตอบว่า "โอเคครับ"
มีบางคน โดยเฉพาะเพื่อนๆ ของเธอ
ยืนยันว่าศพของอาเรียดนา โลเปซ ดิแอซ ถูกนำไปชันสูตรเป็นครั้งที่สอง
งานศพถูกขัดจังหวะ
และตำรวจสืบสวนและผู้เชี่ยวชาญด้านนิติเวช
นำศพไปที่สถาบันนิติวิทยาศาสตร์โดยตรง
พวกเขาผ่าชันสูตรศพ
ในส่วนที่สำนักงานอัยการเขตโมเรลอสไม่ได้ทำ
พวกเขาวิเคราะห์อวัยวะของเธอ
บันทึกอาการบาดเจ็บของอาเรียดนา
และร่างกายของเธอ ไม่มีร่องรอยการสำลักสิ่งแปลกปลอมเลย
เห็นได้ชัดว่าการชันสูตรศพที่โมเรลอส
ไม่ได้ทำอย่างละเอียด
พวกเขาตั้งใจจะระบุว่าไม่ใช่การฆาตกรรมผู้หญิง
(สำนักงานอัยการเขต เม็กซิโกซิตี้)
สวัสดีครับ
ขอบคุณที่มาร่วมงานแถลงข่าว
โดยอัยการสูงสุดประจำเม็กซิโกซิตี้ในครั้งนี้
ตามคำร้องขอที่ได้รับความเห็นชอบ จากครอบครัวของอาเรียดนาแล้ว
เราจึงขอให้มีการชันสูตรศพอีกครั้ง
การชันสูตรศพครั้งนี้ระบุว่า ศพของหญิงสาวผู้ตายมีบาดแผลหลายแห่ง
ซึ่งเกิดจากการถูกทุบตี
จึงสรุปได้ว่า
สาเหตุการตายคือการบาดเจ็บรุนแรงหลายจุด
ซึ่งจัดเป็นการบาดเจ็บถึงตาย
ในขณะเดียวกัน สายสืบของเรา…
มีการตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับการทำงาน
ของระบบสืบสวนทั้งหมดของรัฐโมเรลอส
นี่เป็นงานที่ผู้เชี่ยวชาญ ด้านนิติวิทยาของเราเป็นคนดำเนินการ
ซึ่งเป็นผู้หญิงที่ทำงานด้วยมุมมองเรื่องมิติทางเพศ
ผมตรวจสอบรายงานชันสูตรศพนั้นด้วยตัวเอง
ผมตรวจสอบรายงานชันสูตรศพมาหลายร้อยฉบับ
และเราไม่มีอะไรต้องปิดบัง ผมพูดได้ด้วยความบริสุทธิ์ใจ
แต่ขอทำความเข้าใจให้ชัดเจนนะ คุณอัยการ
สิ่งที่คุณสรุปคือเธอไม่ได้ถูกฆาตกรรม
ใช่ครับ
อารีกับฉัน พูดได้ว่า เหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน
ฉันพบเธอในปี 2017 คิดว่านะ
ที่ร้านอาหารฮูเตอรส์
ฉันเริ่มทำงานที่นั่น เธอทำงานเป็นพนักงานต้อนรับ
เธอเลยเข้ามาคุยกับฉัน
เธอช่วยแนะนำร้านให้ฉัน
เธอเป็นมิตร เธอเป็นคนแรกที่ฉันคุยด้วย
ฉันรู้อยู่แล้ว ฉันเป็นคนแรกที่รู้
ว่าเป็นเพราะเธอโดนทำร้ายรุนแรงหลายครั้ง
ฉันเห็นรูปของเพื่อนฉันแล้ว เธอมีรอยข่วนที่หน้า
และฉันอยาก…
ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันอยากคิดว่าเธอสบายดี เธอสงบสุข เพราะว่า…
เธอฝากเรื่องนี้ไว้กับพวกเรา กลุ่มคนที่จะทวงความยุติธรรมให้เธอได้
สิ่งที่ฉันได้เจอและได้ประสบมา
กับนักปกป้องสิทธิมนุษยชนคนอื่นๆ
สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ทำให้คุณเป็นแม่ คือสายสัมพันธ์ ความรัก
หลังจากซายูริผ่านการประเมิน ทางสังคมและจิตวิทยาทั้งหมด
และได้รับใบรับรองความเหมาะสม
วันนี้เราจะพาเด็กหญิงไปส่งให้เธอ
เพื่อให้เด็กได้อยู่บ้านใหม่กับแม่
ฉันตัดสินใจรับเด็กผู้หญิงมาเลี้ยง
ในประเทศที่ผู้หญิงเสี่ยงตกเป็นเหยื่อ ของการฆาตกรรมผู้หญิง
ในระดับที่แตกต่างกัน
ฉันขอส่งมอบลูกสาวให้แม่ของเด็กค่ะ
เพราะฉันคิดว่า "ลูซี่อยู่ตรงนี้แล้ว"
จึงไม่ใช่การตัดสินใจของฉันอีกต่อไป เธอมีตัวตนอยู่แล้ว
ฉันเลยคิดว่า
การตัดสินใจครั้งต่อไป คือการเป็นแม่และดูแลเธอ
และไม่ว่าจะมีฉันอยู่ด้วยหรือไม่
ลูกต้องเรียนรู้หัดเผชิญหน้าต่อไป
ดังนั้นถ้าเราทำด้วยกันจะดีกว่า
จดหมายแสดงความมุ่งมั่นของฉัน
"ปฏิบัติต่อเด็กอย่างมีศักดิ์ศรี"
"รับประกันว่าเด็กจะได้อยู่ ในสภาพแวดล้อมที่ดีและปลอดภัย"
"จัดหาอาหารที่มีประโยชน์ และเหมาะสมกับวัยให้เธอ"
ฉันตัดสินใจ และฉันคิดว่าลูกก็เลือกแล้ว
ให้ฉันเป็นแม่ของเธอ
และตอนนี้เราได้อยู่ด้วยกันแล้ว
ซึ่งดีสำหรับเรา ยิ่งทำให้เราแข็งแกร่ง มีความสุข
นี่ เห็นนะว่ากินอยู่ ขอลองบ้างสิ
ของทอดอร่อยมาก
และความสุขนั้นไม่ได้เป็นของฉันคนเดียว
แต่เป็นของทุกคนในที่ทำงานฉัน
รถสายตรวจเป่าลมของลูก ที่ผู้บัญชาการให้มา
มีเรื่องนี้ท่ามกลางสถานการณ์ที่หนักหน่วงมาก ที่ต้องทำงานหนักตลอด 24 ชั่วโมง
ในงานศพ เพื่อนๆ ของเธอคือกุญแจสำคัญ
เราจึงเริ่มการสืบสวน
เริ่มตั้งประเด็นปัญหา ตั้งสมมติฐานขึ้นมา
เขาเป็นคนสุดท้ายที่อยู่กับเธอ เขากับแฟนของเขา
เป็นคนสุดท้ายที่อยู่ในบ้านของเขา
ดังนั้นตามหลักแล้ว เราต้องเริ่มการสืบสวนจากตรงนั้น
เราไปที่ร้านอาหาร พวกเขาให้วิดีโอมา
เราเห็นว่าพวกเขาเมานิดหน่อย
เราเห็นเส้นทางที่พวกเขาใช้กลับไปบ้านของเขา
เราคุยกับผู้จัดการอาคาร
เราบอกเธอว่าเราต้องการภาพ จากกล้องวงจรปิด เรามีหมายค้นครบทุกอย่าง
ถ้าเธอปฏิเสธ เราก็จะไม่ไปไหนทั้งนั้น
พวกเขาให้เราเข้าไปโดยไม่ลังเลเลย
(1. การป้องกันสถานที่)
เราเห็นว่าตรงทางเข้าลานจอดรถ มีรถกระบะคันหนึ่งมาถึง
รถเข้ามาจอด แล้วคนที่อยู่ในร้านอาหารก็ลงจากรถ
วาเนสซ่ากับราอูเตลลงจากรถ
ผู้หญิงอีกคนที่อยู่กับพวกเขา และน้องชายของราอูเตลก็ลงจากรถ
เราเห็นพวกเขาลงจากรถมา
หลังจากนั้นไม่กี่นาที เราก็เห็นพวกเขาออกไป
เรายืนยันได้แน่นอนว่าคนที่อยู่ข้างใน
มีแค่ผู้ตาย ราอูเตลและวาเนสซ่า
ฉันส่งข้อความไปหาวาเนสซ่า เธอบอกฉันว่า
"เธอเรียกแท็กซี่กลับไปแล้ว คิดว่าน่าจะเป็นอูเบอร์"
ฉันถามว่า "คุณรู้ไหมว่าใครเรียกให้" เพราะเธอไม่ได้ใช้บริการอูเบอร์หรือตีตี
เธอบอกว่า "ไม่รู้ ฉันไม่ได้สังเกตเลย"
"ฉันรู้แค่ว่าเธอกลับไปแล้ว"
เราค้นดูทุกที่ว่าเธอกลับไปจริงไหม
และไปถึงโมเรลอสได้ยังไง เรายังไม่รู้เลย
เราอยู่ที่นั่นประมาณ 10 หรือ 12 ชั่วโมง แต่ไม่เห็นอะไรเลย
จนเราเริ่มรู้สึกเหนื่อยและคิดว่า
"เราพลาดไปเหรอ เธอไม่ได้ออกไปเหรอ เกิดอะไรขึ้น"
แล้วเราก็เห็นว่าประมาณ 11 โมงเช้า
ราอูเตลออกมาและแบกผู้ตายไว้บนบ่า
จนเราเห็นเขาเอาเธอใส่รถที่พวกเขาขับเข้ามา
เราคิดว่าพวกเขาจะเอาศพออกไปก่อนเช้ามืด จำได้ไหมครับหัวหน้า
ไม่ใช่ตอนกลางวันแสกๆ
ต่อมา เราใช้บันทึกการโทร ตรวจสอบอย่างถูกต้องตามกฎหมายได้
ว่าเขาใช้เส้นทางไหน ด้วยการติดตามการโทรของเขา
ว่าเขาเอาศพไปทิ้งที่ไหน
- ซึ่งตรงกับกล้องวงจรปิดเป๊ะๆ… - และช่วงเวลาด้วย
เวลาที่เราเห็นเขาออกไป
หลังจากนั้น บันทึกการโทรก็ยืนยันว่า เขาเป็นคนออกจากที่เกิดเหตุ
พวกเขาไปที่โมเรลอส และนั่นคือที่ที่พวกเขาเอาศพไปทิ้งไว้
ทิ้งไว้กลางแจ้งอย่างโดดเดี่ยว จนกระทั่งมีคนมาพบเข้า
เธอกลับออกไปเอง
คุณไม่เห็นเหรอว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ หลังจากที่เธอออกจากบ้านคุณ
ไม่เห็น
พอเห็นทุกอย่างในข่าว เขาก็หนีไปเหมือนกับแฟนของเขา
เราจึงไปค้นอะพาร์ตเมนต์ของเขา
(บันทึกเหตุการณ์ หมายค้น)
เมื่อเรารู้สาเหตุการตายแล้ว ซึ่งก็คือจากการบาดเจ็บหลายจุด
และรู้ว่าเธอถูกทุบตี เราก็จะหาคราบเลือด
(บริการนิติวิทยาศาสตร์ ทำการวิเคราะห์)
เราใช้ลูมินอลนิดหน่อย มีพรมเล็กๆ อยู่ผืนนึง
ผมมีรูปอยู่ตรงนี้
ผมจำได้ว่าลูมินอลทำปฏิกิริยามากที่สุด
ในห้องนึงตรงลูกบิดประตูพอดี
เราพบผ้าปูที่นอนเปื้อนเลือด
ซึ่งแน่นอนว่าเป็นการยืนยันว่า เขาพัวพันกับการฆาตกรรมอาเรียดนา
เราค้นหาจนเสร็จ และด้วยหลักฐานทั้งหมดที่เรามี
ไม่เหลืออะไรให้ต้องยืนยันอีกแล้ว
นอกจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่อาคารนี้
เรายืนยันจากกล้องวงจรปิดได้ว่า หลังจากเธอเข้าไปกับพวกเขา
เธอก็ไม่ได้ออกมาอีกเลย จนกระทั่งเขาอุ้มเธอออกมา
พวกเขาทุบตีเธออย่างโหดเหี้ยม
จนทำให้เธอเสียชีวิต
นั่นแสดงให้เห็นว่า
ที่โมเรลอสด่วนสรุปเร็วเกินไป
ว่าคดีนี้ไม่ใช่คดีฆาตกรรมผู้หญิง
พวกเขายังไม่ได้ตรวจค้นสถานที่เลย
พวกเขาไม่มีข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับคดีนี้
แต่ดันได้ข้อสรุปออกมาแล้ว
ราอูเตลมาจากโมเรลอส ครอบครัวเขาอยู่ที่นั่น
เขาจึงรู้ว่าจะเอาศพอาเรียดนาไปทิ้งที่ไหน
เพื่อให้การสืบสวนอยู่ในโมเรลอสต่อไป
เพราะเรารู้แล้วว่า
ผู้ชายคนนี้ซื้อทุกคนที่นั่นไว้หมดแล้ว
เขาเป็นคนที่มีอำนาจและมีเงินมาก มีบอดี้การ์ด
มีรถเอสยูวีสองคันตามหลัง
แม้แต่ที่ทำงานของฉัน
ก็จะเห็นราอูเตลดื่มบลูเลเบลที่โต๊ะ
และมีดอนฮูลิโอ 70 แปดขวด
บนโต๊ะก็เต็มไปด้วยค็อกเทลแบล็กเพิร์ล
ใช่ ฉันเคยเอาบิล ที่ยอดสูงถึง 60,000 เปโซไปให้เขา
เขามั่นใจในเส้นสายและเงินของเขามาก
จนหอบศพอาเรียดนาออกไปได้ ไม่ต้องสนใจอะไรเลย
ทั้งที่รู้ว่ามีกล้องบันทึกภาพเขาอยู่
เพราะเขารู้ว่า เขาซื้อกล้องพวกนั้นได้ ซื้อคนได้
และจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา
เราไปที่โมเรลอส
เพราะเราต้องให้การว่า อาเรียดนาอยู่กับใคร และเรื่องอื่นๆ
พอเราไปถึง เขาก็บอกฉันว่า
"ถ้าไม่ทิ้งมือถือไว้ที่นี่ คุณจะมีปัญหา"
"ผมจะจับกุมคุณตอนนี้เลยก็ได้ถ้าผมอยากจับ"
ฉันบอกว่า "แต่ฉันไม่ได้ทำอะไร" "ผมเตือนคุณแล้วนะ"
เขาบอกว่า "จะบอกอะไรให้นะ ราอูเตลอยู่ที่นี่ เผื่อจะอยากรู้"
ฉันออกไปบอกเพื่อนๆ ว่า "ไปกันเถอะ"
"ทำไมล่ะ" "ไปกันเถอะ"
ขณะที่ฉันกำลังบอกให้พวกเขาออกไป มีคนวิ่งมาปิดประตูขังเราไว้
ล็อกกุญแจประตู
แล้วอีกคนก็ควักปืนออกมา
การเข้ามาร่วมงานกับรัฐบาล
ทำให้ฉันเข้าใจเบื้องลึก
ของความรุนแรงที่ฝังรากอยู่ในสถาบัน
เพื่อนร่วมงานคนนึงบอกฉันว่า
"ซายูริ ระบบน่ะสร้างขึ้น เพื่อให้เราไม่ได้รับความยุติธรรม"
นั่นคือเหตุผลที่คนผิดลอยนวล แม้จะมีหลักฐานทุกอย่าง
ดังนั้นจึงหมายความว่า
เราต้องสร้างทุกอย่างขึ้นมาใหม่จากศูนย์
นี่ที่ทำงานของแม่จ้ะ
นี่คือสำนักงานของแม่
และในเรื่องทั้งหมดนี้
มีผู้หญิงมากมาย
แม่ๆ ของผู้เสียหายทั้งหลาย
ที่มองการณ์ไกลไปกว่านั้นว่า เราต้องทำอะไร
ฉันคิดว่าพวกเธอให้โอกาสเราเสมอ
เพื่อบอกว่าเรายังทำได้มากกว่านี้
ยินดีต้อนรับทุกคน
สู่พื้นที่ที่เราจัดขึ้นในวันนี้ ด้วยความสุขและความเจ็บปวดนะคะ
ขอบคุณมากที่มาที่นี่วันนี้ค่ะ
กรุณาใช้พื้นที่นี้ให้เป็นประโยชน์ เพื่อบอกพวกเราได้เสมอ
หากมีเรื่องด่วนอะไรก็ตาม ที่คุณเป็นกังวลเกี่ยวกับคดีของคุณ
ถ้าไม่บอก ก็ไม่มีประโยชน์ที่เรามาเจอกันวันนี้
เราจำเป็นต้องรู้ค่ะ
เราต้องรู้และอยากรู้ว่าทุกอย่างเป็นยังไงบ้าง
ลูกสาวฉันเคยทำงานสองงาน
แต่เพราะฉันไม่มีสิทธิ์เลี้ยงดูหลาน
หลานฉันเลยไม่ได้รับเงินบำนาญเลย
ผู้พิพากษาทำให้เราเป็นเหยื่อซ้ำสอง ในเรื่องการชดเชยความเสียหาย
พวกเขาบอกเราว่าสิ่งที่เราต้องการนั้น…
เหมือนเป็นรางวัล หรือผลประโยชน์ทางการเงิน
ซึ่งจะเกิดขึ้นได้หลังจากมีคำพิพากษา
และจะยิ่งเกิดขึ้นบ่อย เมื่อเรามีคำพิพากษามากขึ้น
และนั่นทำให้…
ปลายปีที่แล้ว ฉันคิดว่าเป็นเยรี
พวกเขาปิดสำนักงานอัยการ นั่นไม่เกี่ยวกับการสืบสวนเลย
แต่เกี่ยวกับการชดใช้ค่าเสียหาย และนี่ไม่ใช่การร้องเรียนนะคะ
วันนั้นฉันพูดว่า… ฉันหมายถึง เราประหลาดใจมากที่พูดว่า "เกิดอะไรขึ้น"
และพอเราเห็นอย่างนั้น
ในเมื่อมีการตัดสินแล้ว เรามีความคืบหน้าแล้ว
และระหว่างกระบวนการต่างๆ เราต้องการความใส่ใจที่เหมาะสมด้วย
เราก็เลยพิจารณาเรื่องอื่นๆ ด้วย
อีกอย่างนะซาย ในเมื่อเราอยู่ที่นี่แล้ว ฉันรู้ว่าต้องเรียกร้องสิทธิ์ของตัวเองยังไง
แต่ฉันก็รู้ว่าต้องขอบคุณ
การทำงานและการสนับสนุน ที่พวกคุณทำที่นี่ด้วย
ที่นี่ฉันไม่ใช่แค่หมายเลขแฟ้มคดี ไม่ใช่แค่คดีที่ 291 ฉันคือเยริตซา
การที่คุณรู้จักคดีของพวกเราทุกคน
ทำให้เรารู้สึกมีศักดิ์ศรีเท่าที่จะมีได้
ในกระบวนการแบบนี้
และก็ช่วยเยียวยาได้ระดับหนึ่ง ที่รู้ว่าครอบครัวอื่นๆ
จะได้ไม่ต้องเจอกระบวนการแบบนี้อีก
และภัยคุกคามยังมีอยู่เสมอ
เพราะสุดท้ายแล้ว เจ้าหน้าที่ก็ผ่านมาแล้วผ่านไป
และเราไม่รู้ว่าพวกเขาจะให้ความยุติธรรมยังไง หรือจะให้ได้หรือเปล่า
แต่ที่เรารู้คือเราอยู่ตรงนี้แล้ว
ลูกรัก
เป็นไงบ้าง
เราผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมา
- เมื่อวานพวกเขาโทรหาฉัน - จริงเหรอ
เช้านี้ สายสืบจากแผนกตำรวจสืบสวน
ออกหมายจับวาเนสซ่า เอ็นเน.
เธอถูกจับกุมที่เอกาเตเปค เราพาเธอไปเม็กซิโกซิตี้
จากนั้นเธอก็ถูกนำตัวไปที่เรือนจำซานตามาร์ธา
แล้วอีกไม่กี่วันต่อมา
ตอนตีสี่ ผมกำลังนอนอยู่ที่บ้าน
ผู้บัญชาการจากมอนเตร์เรย์โทรมาหาผม
เขาบอกว่า "ผู้บัญชาการกาซียาส ทายซิ มีผู้ชายชื่อราอูเตลมาที่นี่"
ผมบอกว่า "ถามจริง ผมมีหมายจับเขาอยู่"
เขาบอกว่า "ใช่ ราอูเตลเข้ามอบตัวแล้ว"
ผมคุยกับผู้การ พวกเขาจองตั๋วเครื่องบิน ให้ผมไปมอนเตร์เรย์ทันที
ผมบินไปมอนเตร์เรย์
ราอูเตลประหลาดใจที่เห็นผม
เขาพูดว่า "คุณมาทำอะไรที่นี่"
ผมเลยตอบว่า "บอกแล้วไง"
"ผมให้โอกาสคุณพูดความจริง แต่คุณไม่ยอมพูด"
"แล้วไงล่ะ ผลเลยเป็นแบบนี้"
"คุณรู้ว่าเราจับแฟนคุณได้ที่เม็กซิโกซิตี้ เพราะอย่างนั้นคุณเลยหนีไป"
เขาแปลกใจมากที่เห็นผม
สำหรับผม นั่นน่าตื่นเต้นมาก เพราะเขาเยาะเย้ยผมตรงนี้
เขาพูดกับผมตรงนี้ว่า "ผมไม่บอกอะไรคุณทั้งนั้น"
แล้วเขาก็ไล่ผมไป
พอผมเจอเขาที่นั่น ผมบอกว่า "ผมมาหาคุณแล้ว ตอนนี้ถึงตาผมแล้ว"
ผู้บัญชาการของเราตามกลับมาทีหลัง พร้อมกับเขา
และเขาเล่าบทสนทนาบางส่วนให้เราฟังด้วย
พวกเขาปฏิเสธ
ไม่ยอมรับเงินสินบนด้วย
เขาบอกว่า "ผมจะให้คุณหกล้าน" ผมพูดว่า "หกล้านเหรอ ไม่มีทาง"
ผมถามว่า "คุณให้ที่เมืองคุณเท่าไหร่" "ห้าล้าน"
ผมบอกว่า "แม่ง ไม่เห็นได้อะไรขึ้นมาเลย ไอ้โง่"
เขาบอกว่า "พาผมลงจากเครื่อง แล้วหาคนที่เหมือนผมมา"
- คือว่า… - เพ้อเจ้อชะมัด
ระหว่างการสืบสวน ค้นพบอะไรบ้างเหรอคะ
ค้นพบว่าผู้ก่อเหตุมีเส้นสาย
กับเจ้าหน้าที่ในโมเรลอส
แน่นอนว่าเรื่องทั้งหมดนี้ มีการรายงานไปยังหัวหน้ารัฐบาล
ดร.เคลาเดีย เชนบาม
ถ้าสำนักงานอัยการเขตเม็กซิโกซิตี้ ไม่เข้าแทรกแซง
คดีฆาตกรรมผู้หญิงจะผ่านไป โดยไม่มีการลงโทษ
และคำถามคือเป็นไปได้ยังไง
ที่มีอัยการที่ปกปิดเรื่องนี้
ในความเห็นของฉัน เป็นการจงใจด้วย
ผมขอพูดด้วยความเคารพอย่างสูง ต่อหัวหน้ารัฐบาล
และต่ออัยการสูงสุดแห่งเม็กซิโกซิตี้
ว่าไม่มีทางเลยที่เราจะปกปิดให้ใครได้
เราทำงานด้วยทรัพยากรเท่าที่มีอยู่
มันสะท้อนให้เห็นในรายงานการชันสูตรศพ
ที่เราคิดว่าทำได้ดีมาก
มีเรื่องผิดกฎหมาย
และน่าตกใจมากมายเกิดขึ้นที่นั่น
พวกเขาละเมิดสิทธิมนุษยชนของครอบครัว
และของอาเรียดนาเองด้วย
และเราคิดว่าการกระทำของอัยการโมเรลอส
ไม่ควรปล่อยไปโดยไม่ถูกลงโทษ
เราให้ข้อโต้แย้งทั้งหมดกับผู้พิพากษา
และผู้พิพากษาก็เห็นด้วยกับเรา จึงออกหมายจับให้เรา
(ศูนย์กักกันชาย)
เข้ามาแสดงหมายจับให้ผมดู แล้วผมจะไปกับคุณ
นี่คือหมายจับอูเรียล การ์โมนา กันดารา
เข้ามาเถอะ คุณรู้จักผมใช่ไหม
- เราเป็นเพื่อนร่วมงานกัน - ใช่
- เรื่องนี้เกิดขึ้นกับใครก็ได้ว่าไหม - ใช่ครับ
- ผมยอมมอบตัวโดยสมัครใจ - ถ่ายทอดสดแล้ว
เจ้าหน้าที่ที่มาจับกุมให้คำมั่นว่า
จะไม่บุกรุกบ้านผม
เราคิดว่านี่เป็นการส่งสารที่ทรงพลังมาก ไปถึงคนทั่วประเทศ
ว่าจะมีการลงโทษ
เกิดอะไรขึ้น แล้วความคุ้มกันตามรัฐธรรมนูญล่ะ
ไม่มีการคุ้มครองเลยเหรอ รัฐธรรมนูญกำลังถูกละเมิดอยู่
- จริงไหม - จริงครับ เปเป้
ทำให้เกิดการตั้งคำถามถึงอัยการอิสระคนอื่นๆ
ในประเทศที่อาจตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน
ฉันโดนพวกอัยการบางคนวิจารณ์หนักมาก
เสี่ยงไหม เสี่ยงสิ
ต้องเสี่ยงชีวิตทางการเมืองด้วยซ้ำ
เราเริ่มประชุมกันได้
วาระต่อไปในที่ประชุม
คือการอภิปราย และถ้าเป็นไปได้
การอนุมัติความเห็นเชิงบวก
เกี่ยวกับข้อเสนอให้รับรอง เอร์เนสติน่า โกดอย ราโมส
ในฐานะหัวหน้าสำนักงานอัยการเขต เม็กซิโกซิตี้
ถ้าพวกเขาไม่กลัวการโหวตจริงๆ ก็ให้โหวตไป
ให้พวกเขาใช้นิ้วเล็กๆ
แสดงให้เอร์เนสติน่า โกดอยเห็นว่า พวกเขาจะอยู่ข้างเธอหรือไม่
มีสมาชิกท่านใดยังไม่ได้โหวตไหม
การลงคะแนนเสียงปิดแล้ว
ท่านประธาน ผลการลงคะแนนเป็นไปตามนี้
เห็นด้วย 41 เสียง ไม่เห็นด้วย 25 เสียง งดออกเสียง 0 เสียง
หลังจากถกเถียงกันสองชั่วโมง
พวกเขาไม่เห็นชอบ ให้โกดอยดำรงตำแหน่งอัยการสูงสุดต่อไปอีกสี่ปี
สรุปว่ารัฐสภาต้องเลือก อัยการคนใหม่สำหรับวาระสี่ปี
โดยมีตัวเลือกให้ต่ออีกหนึ่งวาระ ซึ่งเอร์เนสติน่า โกดอยทำไม่สำเร็จ
วันที่อัยการโกดอยออกจากตำแหน่ง
เธอบอกฉันว่า
"ซายูริ ระวังตัวจากทุกคนนะ"
"ทุกคนเลย"
ใช่ เพราะเธอทิ้งฉันไว้คนเดียว เธอจึงบอกฉันแบบนั้น
และเธอก็พูดถูก
พวกเขาแต่งตั้งภรรยา ของอัยการโมเรลอสเป็นผู้พิพากษา
"สภาโมเรลอสแต่งตั้งผู้พิพากษาใหม่
ของศาลสูงสุดแห่งรัฐโมเรลอสทั้งหมดสิบคน"
โอเค
"หนึ่งในนั้นคือภรรยาของอัยการรัฐโมเรลอส"
- เป็นผลประโยชน์ทับซ้อนไม่ใช่เหรอ - เอกสิทธิ์คุ้มกัน
ใช่ แต่พวกเขาไม่สนหรอก
ในวันศุกร์ เมื่อเวลา 9:48 น. อูเรียล การ์โมนา อัยการรัฐโมเรลอส
ได้รับการปล่อยตัวผ่านประตูหลัก
ของเรือนจำอัลติปลาโนในรัฐเม็กซิโก
เมื่อวานนี้ คณะผู้พิพากษาสั่งให้ปล่อยตัวเขาทันที
ทนายของเขากล่าว
ทำเนียบประธานาธิบดี ไม่พอใจการปล่อยตัวครั้งนี้
ในการพิจารณาคดีย่อมมีทั้งผู้ชนะและผู้แพ้
ไม่ นี่ไม่ใช่ความพ่ายแพ้
เรื่องนี้ยังไม่จบ มันยังไม่จบหรอก
ไม่รู้ว่าเราจะพูดได้ไหมว่า
"เขาเป็นอิสระแล้วและจะไม่ถูกลงโทษ" ไม่รู้สิ ไม่น่าจะได้นะ
สิ่งที่คุณทำอาจส่งผลร้ายแรง หรือผลลบตามมาได้
เพราะคุณทำในกรอบการทำงาน ที่เต็มไปด้วยการทุจริต
และมีคนที่ประสงค์ร้าย
ฉันคาดหวังว่ามันจะต่างออกไป ต้องคาดหวังอยู่แล้วสิ
แต่สุดท้ายแล้ว การต่อสู้ทั้งหมดนั้นก็สำคัญ
ฉันคิดว่าอย่างที่เขาว่ากัน ความกลัวต้องเปลี่ยนข้าง
และถ้าเราไม่ส่งเสียงเรียกร้อง แทนคนที่จากไปแล้ว
เสียงของพวกเขาก็จะไม่มีใครได้ยิน
ราอูเตลกับวาเนสซ่าติดคุกแล้ว แต่อูเรียลยังลอยนวล
เช่นเดียวกับอัยการทั้งหมดที่โกหกแทนเขา
(อูเรียล การ์โมนา คอร์รัปชัน - สมรู้ร่วมคิดกับอาชญากร)
พวกเขาสมรู้ร่วมคิดกัน และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาทำแบบนี้
แค่ครั้งนี้มันถูกเปิดโปงได้
แต่ฉันได้รับอีเมลและข้อความจากผู้หญิงที่บอกว่า
"แม่ฉันก็เจอแบบเดียวกัน" "เพื่อนฉันก็เจอ"
"แต่ฉันไม่กล้าพูดอะไรเพราะกลัว ฉันเลยไม่ทำอะไรเลย"
เพราะเราก็รู้สึกกลัวเหมือนกัน
ฉันย้ายบ้าน เพราะราอูเตลรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน
(เพื่ออาเรียดนา เพราะวาเนสซ่า ฟลอเรสฆ่าเธอ)
(อารีน้องรัก นี่คือพวกพ้องของเธอ)
สิ่งสำคัญมากคือคดีนี้ต้องดำเนินต่อไป
ไม่ถูกลืมเหมือนคดีฆาตกรรมผู้หญิง อีกหลายคดี
บางครั้งเมื่อมีญาติหรือเพื่อนตาย
เราก็จะโศกเศร้า เผชิญกับความเสียใจ ร้องไห้แล้วยอมรับมัน
แต่สำหรับเรา นี่เป็นเพราะ "อาเรียดนาถูกฆาตกรรม"
ฉันเสียใจมากอยู่ทั้งวัน
แล้ววันรุ่งขึ้น ฉันต้องออกไปตะโกน ฉันต้องออกไปต่อสู้
เราไว้ทุกข์ไม่ได้และจะไม่มีโอกาสได้ทำ จนกว่าเราจะได้รับความยุติธรรม
- นี่คือดอกไม้ที่เธอชอบ - ใช่ เธอโพสต์รูปตลอดเลย
ว่าเธออยากได้
"ใครจะเอาดอกทานตะวันมาให้ฉันนะ"
ฉันจำได้เสมอ
ว่าเธอโพสต์มีม
ว่าใครสักคนควรสักรูปเธอ เหมือนคนที่สักรูปนักร้องดังเบลินดา
- อะไรแบบนั้น - ใช่
- ตอนนี้เราก็ถูกตีตราเหมือนวัวเลย - สาวๆ ทุกคนด้วย
ฉันสักชื่อเธอ
- ฉันสักไว้ที่เข่า - ที่หัวเข่าเธอ
และแนตก็สักชื่อที่ฉันเป็นคนสักให้
เธอร้องไห้ แต่ไม่รู้ว่าร้องไห้ให้อารี
หรือเพราะฉันเป็นคนสักให้กันแน่
- ไม่รู้สิ ฉันร้องไห้หนักมาก - ความรู้สึกปนๆ กันไป
ใช่
อารีชอบเสมอ ที่เพื่อนๆ ของเธอเข้ากันได้
ฉันรู้ว่าเธออยากจัดปาร์ตี้สุดเหวี่ยง เชิญแขกมา 500 คน
ฉันจำได้ตอนที่พาเธอไปขี่มอเตอร์ไซค์
โอ๊ย เธอน่ารำคาญสุดๆ เลย
เธอบอกฉันว่า "ถ่ายรูปฉันหน่อย"
ฉันจำได้ว่าครั้งนึง เธออยากต่อขนตา
เธอไปต่อขนตา แล้วก็กลับมา
พร้อมขนตายาวเฟื้อย
แล้วเธอก็พูดว่า "ไม่ไหวเลย ฉันเหมือนตุ๊กตาพระกุมารเยซู"
ฉันคิดว่าวิธีให้เกียรติเธอที่ดีที่สุด
คือการรักษาความทรงจำนั้นไว้ มีตัวเธอเล็กๆ น้อยๆ อยู่ในตัวเรา
- ใช่เลย - ใช่
ให้มีตัวเธอนิดๆ อยู่ในตัวเรา
(อาเรียดนา เฟร์นันดา โลเปซ ดิแอซ ปี 1995-2022)
กระบวนการพวกนี้ที่เราต้องเจอ
เราทุกคนรู้ว่ามันใช้เวลาหลายปี
อย่างเช่นการมาที่นี่ ที่สำนักงานอัยการ
หรือไปที่ศูนย์กักกัน
ฉันไม่ต้องดูป้ายรถเมล์แล้ว หัวฉันรู้เลยว่าต้องลงที่ไหน
และมีบางครั้งที่เรารู้สึกว่า
จะไม่มีวันได้ความยุติธรรม และชีวิตเราจะเป็นแบบนี้
ได้แต่วนไปวนมา
ต่อสู้และปกป้องตัวเองตลอดเวลา
ซายูริบอกฉันบ่อยๆ ว่า การบำบัดที่ดีที่สุดคือความยุติธรรม
และฉันก็จะพูดว่า "ใช่ ซายูริ แต่ประเด็นคือ…"
(วิกตอเรีย เลกาเรีย ผู้รอดชีวิตจากความรุนแรงทางเพศ)
พอได้ยินคำพูดนั้น มันก็ติดอยู่ในใจฉัน
"คุณอัลเบร์โต คุณจะถูกควบคุมตัวต่อไป"
มันช่างงดงาม
ฉันรู้สึกเหมือนบางอย่างที่พังไป ที่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคืออะไร
เหมือนมันกลับมา
เป็นเหมือนเดิม
ฉันเคยคิดว่าการตื่น 80 ครั้งต่อคืน เป็นเรื่องปกติ และทุกคนก็นอนแบบนั้น
และตั้งแต่รู้ว่าเขาอยู่ในคุก
ฉันก็นอนหลับสนิททั้งคืนในสัปดาห์นี้
สำหรับฉัน นั่นเป็นเรื่องที่…
น่าประหลาดใจ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นไปได้
การได้นอนหลับตลอดคืน โดยไม่ตื่นกลางดึกนั้นวิเศษมาก
และใช่ ซายพูดถูก การบำบัดที่ดีที่สุดคือความยุติธรรม
และมันต้องใช้เวลา แต่ก็จะได้มา
และความอดทนที่จะก้าวต่อไปเรื่อยๆ
ใช่ มันช่วยเยียวยาได้
ฉันคิดว่าจำเป็นต้อง
มาพบทุกคนในวันนี้
เพราะว่า
ฉันอยากจะพูดถึง การตัดสินใจบางอย่างที่เราทำไป
ฉันได้รับคำเชิญจากกระทรวงกิจการสตรี
ให้เข้าร่วมทีมของพวกเขา
เพื่อเข้าร่วมการดำเนินงาน ของสำนักงานอัยการเฉพาะคดีทางเพศ
ในทุกรัฐ
และฉันอยากบอกพวกคุณว่าฉันตอบรับคำเชิญแล้ว
ฉันกังวล ฉันซาบซึ้ง
และฉันไม่ได้มาที่นี่เพราะตำแหน่ง แต่เพราะอุดมการณ์
และอุดมการณ์ของฉันคือ เพื่อผู้หญิงและเด็กผู้หญิง
ฉันอยากรู้ว่าคุณจะออก เพราะแรงกดดันรึเปล่า
เพราะเราก็เผชิญแรงกดดันนั้นเหมือนกัน
ถ้าเราต้องเผชิญหน้า กับคนที่ทำร้ายเรามาหลายปี
ถ้าเราต้องปกป้องชีวิตของเรา และชีวิตของผู้หญิง
เราก็เผชิญหน้ากับเรื่องนี้ได้
เรารู้ดีว่านี่คือการตอบโต้
ต่อสิ่งที่เราผลักดันกันมา
เพราะเราไม่ได้โง่ เรารู้ดี
แต่เราอยากรู้เหตุผล…
- ที่ตัดสินใจแบบนี้ - ของการตัดสินใจนี้
ถ้าเป็นอย่างนั้น เราก็เผชิญหน้าได้
เราเจอตามท้องถนน ในการประท้วงอยู่แล้ว
เราเจออยู่ในศูนย์กักกัน เราก็ทำที่นี่ได้เหมือนกัน
ใช่ ซาย คุณต้องเข้าใจว่า คุณไม่ได้อยู่ตามลำพัง
คุณมีพวกเราอยู่เคียงข้าง
เพราะสำหรับเรา นี่ก็เป็น…
แค่ข่าวนี้ก็ทำให้เรากลัวแล้ว
จะเกิดอะไรขึ้นกับเรา กับคดีของเราล่ะ
ทุกอย่างที่เราทุ่มเทมา
ไม่ใช่แค่พื้นที่นี้ แต่รวมถึงการทำสำนวนคดีของเรา
เพื่อผลักดันสิ่งเหล่านี้ต่อไป
แล้วเราจะไปอยู่ตรงไหนล่ะ
ฉันรู้ว่าคุณกลัวค่ะ เยรี
ฉันก็กลัวค่ะ
ฉันรู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้อาจจะผิดพลาด
เหมือนที่ฉันอาจจะตัดสินใจผิดเมื่อห้าปีก่อน
แต่ฉันก็รู้สึกว่าถึงเวลาต้องไปต่อแล้ว
ทุกอย่างเริ่มต้นในห้องนี้
เราต้องต่อสู้มากว่าจะได้สำนักงานอัยการนี้
บางครั้งก็มีแรงเฉื่อยรุนแรงมาก
และมักจะพยายามกลับไปเป็นเหมือนเดิม
เราปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้ ฉันเห็นด้วย
เราทุกคนจะปล่อยไปพร้อมกันไม่ได้
เราทุกคนเลย
และฉันก็เป็นห่วงลูกสาวด้วย
ลูกฉันอายุขวบครึ่ง
พอฉันกลับบ้าน เธอก็หลับแล้ว
บางครั้งฉันก็ได้เจอลูกแค่ตอนเช้า
และฉันอยากเห็นลูกเติบโต
ฉันรู้ว่าโลกที่เราอยากได้ยังไม่มีในวันนี้
และนั่น…
และนั่นต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะสร้างได้
ตัวอย่างการตัดสินใจครั้งนึงในตอนนี้
คือการออกจากสำนักงานอัยการ แล้วไปทำอย่างอื่น
คือการก้าวต่อไปแม้จะหวาดกลัว
สิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่อาจเกิดขึ้นคือ ทำได้ไม่ดีและล้มเหลว
แต่เราต้องลองดูสักตั้ง
ไม่งั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เอาล่ะ เพื่อนร่วมงานทั้งชายและหญิง
เรามาที่นี่เพื่อสนับสนุน ซายูริ เอร์เรร่า โรมัน
ออกมาเลย คุณอัยการ
อัยการของเรา! เพื่อนนักสตรีนิยมของเรา!
เรามาที่นี่เพื่อบอกซายูริ เอร์เรร่า โรมัน
ว่าเธอเป็นตัวแทนของเรา เรารักเธอ และเราอยู่เคียงข้างเธอ
ตราบใดที่ฉันแสดงความเคารพและเห็นอกเห็นใจ
ต่อผู้หญิงที่ฉันทำงานให้ได้
สำหรับฉัน นั่นคือเข็มทิศ
ที่บ่งบอกว่าสิ่งที่เราทำอยู่นั้น
ยังจำเป็นและชอบธรรม
(ซายูริเป็นตัวแทนของเรา)
และสำหรับฉัน นั่นเป็นเข็มทิศที่เรายังใช้วัดได้
แม้แต่ในระดับรัฐก็ตาม
สวัสดีทุกคนนะคะ
ทุกคนๆ เลย
ถึงทุกคนที่อยู่กับเราบนสวรรค์ สวัสดีค่ะ
เราได้สร้างหลายอย่างขึ้นมาจากความรัก
และความหวังของเราไม่ได้มีขีดจำกัด
อยู่แค่สถาบันเดียวเท่านั้น
ชีวิตคือสิ่งที่เกิดขึ้นข้างนอก
ดังนั้นออกไปกันเถอะค่ะ
ฉันคิดถึงอนาคต
ช่วงนี้ฉันติดฟังเพลงที่เพิ่งปล่อยออกมา ของซิลวิโอ ร็อดริเกซ
เนื้อเพลงร้องว่า "ชีวิตอยู่ในอดีต แต่ยังมีอะไรอีกมากมายรออยู่"
(ซายูริคือความยุติธรรม)
ฉันอยาก
รู้สึกว่าลูกสาวของฉันปลอดภัยในโลกนี้
และลูกจะมีความสุขได้
โดยไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นกับเธอ
สำหรับฉัน นั่นคือความยุติธรรมแล้ว