-'Yong pula. -Na-on na?
Nagre-record na. Hi.
-Hi. -Tingnan mo.
Okay, pwede ka nang maglabas-pasok.
Okay, tapos dito 'yong focus.
-At meron kaming… -At nagluluto ako ng almusal.
Si Karen 'yong nagluluto ng almusal.
At eto 'yong baby namin, si Moriah.
Eight weeks na ngayon si Moriah.
Ipinanganak si Moriah habang kumukulog at kumikidlat.
Kumikislap, kumukulog,
maraming energy sa paligid niya.
At parang kulog 'yong baga niya.
Baka isa 'yon sa mga dahilan kaya magaling siyang athlete,
dahil inexercise niya nang todo 'yong baga niya.
Sobrang daming moments na dapat pahalagahan.
-Oo, sobrang dami. -Oo.
Nakakatuwang makita siyang ipinanganak
at makita 'yong unang hinga niya.
Nakaupo na siya. 'Yan 'yong pag-upo niya na…
Halos unang pagkakataon.
Nagsisimula na siyang matuto.
At 'yong liwanag sa kanya, kumikislap na agad.
Nakikita kita.
Ayan.
Ipakita mo kung pa'no sumakay.
Para bang kilala ko na siya.
Parang sobrang pamilyar.
Oo. Pero masaya pa din.
Hi.
At ilang araw lang matapos siyang ipanganak,
nakaupo ako sa sofa, nakikinig ng kanta ni Shawn Colvin.
At napaisip ako sa kanta na iiwan niya ako balang araw.
First time ni Moriah sa ski.
May dalawang parating.
Eto na si Moriah.
Kumusta?
-Ayos lang. -Ayos. Masaya ka?
-Opo. -Sige.
Nakakatuwa na pag binalikan mo,
parang alam ng katawan niya o ng kaluluwa niya
na mas konti 'yong oras niya kaysa sa iba.
Kaya siguro siya…
Parang may anxiety,
'ypng pakiramdam ng pagmamadali sa lahat ng ginagawa niya.
Five, four, three, two, one!
Magaling, Mo.
Di man lang nagmumukhang bumabagal.
Grabe 'yong takbo ni Moriah Wilson, alam na alam niya kung saan pupunta.
Mukha talaga siyang komportable.
Alam kong grabe siyang mag-training. Alam kong matagal.
Di na siya bago sa mga ganitong kondisyon.
Eto si Moriah Wilson,
winner ng unang round ng 2022 Life Time Grand Prix.
-Go! -Sige pa, Mo.
Isa siyang diamond in the rough.
Isa siyang atleta na minsan lang lumitaw sa isang henerasyon.
Alam niyang dumadating na 'yong panahon niya.
At emotionally,
puno 'to ng posibilidad.
Austin 911.
Nakikituloy sa 'kin 'yong kaibigan ko, at kakapasok ko lang.
Nakahiga siya sa banyo, tapos, may dugo kung saan-saan.
Mahirap 'tong balikan.
CAITLIN CASH KAIBIGAN NI MORIAH
-Ano'ng pangalan mo? -Caitlin.
Caitlin, kasama mo ba siya?
Oo, kasama ko siya ngayon.
-Gising ba siya? -Hindi siya gising.
May dugo sa buong mukha niya, saka, sa likod ng ulo niya.
Humihinga ba siya?
Siya…
Hindi.
Sige, hihingi ako ng tulong ngayon,
tapos, sasabihin ko sa 'yo kung ano'ng gagawin.
Sige.
Ihiga mo siya nang patihaya sa sahig.
Ilagay mo 'yong palad mo sa dibdib niya,
tapos, ipatong mo 'yong isa mo pang kamay.
Sige.
Tapos i-pump mo nang malakas at mabilis, dalawang beses kada segundo
at two inches 'yong lalim.
Magbilang ka nang malakas para makasabay ako sa 'yo.
One, two, three,
four, five, six…
Good.
Tuloy lang. Maraming tulong 'yong parating. Tuloy lang.
…13, 14, 15, 16, 17.
Tuloy lang. Baka may paparating nang pulis.
Ayos 'yan. Wag mo siyang iiwan at wag kang titigil.
Hindi. Two, three… Naririnig ko na sila.
Okay, ayos 'yan. Tuloy lang. Wag mo siyang iiwan. Pupuntahan ka nila.
Sa likod na bahay 'to. Dapat sa eskinita sa likod sila dumaan.
26, 27, 28, 29, sige na.
Tuloy lang, Caitlin. Wag kang titigil. Tuloy lang. Magaling ka. Tuloy lang.
Titigil ba ako? Di ko alam 'yong nangyari!
-Mga pulis ba 'yong kasama mo? -Oo.
Oo, mga pulis 'yon.
Di siya dito nakatira.
Kasama niya 'yong kaibigan namin, si Colin.
-Colin? Ano'ng apelyido ni Colin? -Colin Strickland.
Di ko maintindihan
kung bakit di nila siya dinadala sa ospital.
Ano'ng pangalan niya?
Moriah 'yong pangalan niya.
Moriah 'yong middle name niya. Anna 'yong first name niya.
Kaya tinanong ko 'yong pulis na nagtatanong sa 'kin. Sabi ko…
"Bakit ang tagal nila siyang dalhin sa ambulansiya?
Kailangan niya ng tulong."
'Yong mga sinabi niya, parang ganito,
"Di kinaya ng kaibigan mo."
Dalawang taon na 'yong nakalipas ngayon,
no'ng May 12,
2022…
KAREN WILSON INA NI MORIAH
Andito ako sa labas, naglalatag ng mga cardboard
para patayin 'yong damo
kasi gusto kong palakihin nang konti 'yong garden namin,
dahil lilipat na si Moriah ng bahay.
Tapos tumingin ako do'n sa driveway,
tapos, nakita ko 'yong state—
'Yong state police.
Tapos tinanong niya ako kung…
"Kilala mo ba si Anna? Anna Wilson?"
Sabi ko, "Oo, anak ko. Okay lang ba siya?"
Tapos sabi niya, "Hindi, wala na siya."
Tapos, parang,
di ko lang maintindihan 'yon.
Di ko maintindihan. Di ko pa din…
-Di ko pa din maintindihan. -maintindihan, talaga. Kami…
May mga bagay tayong…
di talaga maiintindihan at malalaman.
Wala talagang maayos na paliwanag.
Nasa bahay ako no'n.
Biglang tumunog 'yong phone ko. 'Yong on-call sergeant 'yon.
Binigyan niya lang ako ng konting detalye, "Uy, may pinatay.
May isang taong binaril. Wala pang impormasyon tungkol sa suspek."
Pwede ka bang umupo sa puting upuan na 'to?
Darating 'yong detective para kausapin ka.
Eto 'yong unang homicide case ko na ako 'yong lead detective.
Kinakabahan talaga ako.
Alam mo 'yon, di ko alam 'yong aasahan ko.
Tuwing andito siya,
sinabi ba niyang may nakausap na siyang iba?
O may nabanggit ba siyang plano na, "Uy, nakausap ko na si ganito?"
-Si Colin lang. -Okay.
Oo. Wala siyang kakilala dito. Di siya…
-Okay. -Di pa siya nagtatagal dito.
-Sige. -Pangalawang beses niya pa lang sa Austin.
Medyo naipaliwanag na sa 'kin ng kasamahan ko 'yong eksena.
Nabanggit niya na walang puwersang pagpasok sa bahay.
Walang nasira.
Mukhang walang itinapon,
kaya para sa 'kin, walang nangyaring gulo.
Ipapaswab lang namin 'yong kamay mo para sa gunshot residue.
Sige.
Narealize ko na tinatanong ako
bilang posibleng suspek.
'Yong buccal swab.
Ano 'yan, maliit na DNA swab lang.
Ipapasok lang sa loob ng bibig mo.
Kumuha kami ng DNA samples, sinwab nila 'yong kamay ko,
kinunan ako ng pictures,
at pinaghugas ako ng kamay.
No'ng naghuhugas ako ng kamay sa banyo ng police station,
nakikita ko lahat ng,
alam mo 'yon, dugo niya na dumadaloy sa lababo,
at meron akong…
Meron akong malinaw na alaala…
na gusto kong ibalik 'yon.
Kinuha na ba siya sa bahay ko?
'Yong crime scene unit namin, ando'n pa din sila ngayon.
Pina-process nila lahat.
Nakahiga pa din siya do'n?
Ngayon, oo.
Kasi gusto naming makasiguro na tama lahat ng ginagawa namin.
Hindi, naiintindihan ko, pero mag-isa lang siya, e.
Alam ko.
Okay.
Pero di nila siya iiwan?
Hindi.
Di siya mag-iisa?
Hindi. Hindi talaga.
Bago natin pag-usapan lahat,
gusto kong marinig kung pa'no mo nakilala 'yong Wilson family,
at sino 'yong una mong nakilala?
Kasi nakilala mo na sila bago mo nakilala si Mo.
Oo.
Ako…
Tingnan natin, sisimulan ko ulit.
Pag-iisipan ko 'to.
Oo.
Pagkatapos ng pandemic, lumipat ako sa Vermont para sa summer.
Isa ako sa may-ari
ng maliit na bed and breakfast sa East Burke.
Wala akong kaibigan sa Vermont,
kaya sumali ako sa mga gravel clinic para sa kababaihan,
mga biking clinic, mga gano'n.
Nahanap ko 'yong napakagandang community na 'to,
at ipinagawa sa 'kin 'yong social media para sa race na Rooted Vermont.
Ang tanging beses na nakita naming nag-race si Moriah, 'yong sa Rooted race.
Nasa kalsada kami, chini-cheer siya, at nakasalubong namin 'tong babaeng 'to.
Tapos sabi ko, "Sino'ng sinusuportahan n'yo?"
Sabi nila, "'Yong anak namin, si Moriah." Tapos ako, parang, imposible.
"Imposible. Favorite ko siya.
At di ko pwedeng sabihin 'yon kasi dapat patas ako sa lahat."
Papasok na si Moriah Wilson.
Ikatlong puwesto, mga babae.
Sabi sa 'min ni Cash co-owner siya ng inn dito sa East Burke.
Parang isa 'yon sa mga pagkakataon na,
"Wow, meant to be talaga 'to." Dapat andito ako sa Vermont.
Dapat kong makilala 'yong pamilyang 'to. Dapat ko talagang makita 'to.
Nabalitaan sa 'mi ni Moriah si Cash, at nagkakilala din sila no'ng fall.
Nagre-race siya sa bike race na tinatawag na Big Sugar.
Isa 'tong 110-mile na course.
At nasa 50-mile course naman ako.
At natapos ko 'yong race ko.
At, promise, after ten minutes,
sabi nila, "Unang puwesto, Moriah Wilson."
At natapos niya 'yong dobleng distansiya sa oras na nagawa ko 'yong sa 'kin.
Naging parang magkapatid sila.
Nag-bond sila at naging magkaibigan agad.
Talagang special na magkaro'n ng kaibigan sa bagong community.
Eto si Mo Wilson, umiikot sa paligid ko.
Pang-14 lap na niya 'to. Bumalik na siya.
Nakaka-inspire talagang makita siyang magtagumpay.
Marunong na siya sa racing. May athleticism siya. May drive siya.
Mula pa no'ng bata siya,
natural na kay Moriah 'yong pagiging athletic.
Determinado siya.
Pag di siya magaling, naiinis siya. Kaya mas magsisikap siya.
Madalas kaming mag-downhill skiing.
Uy!
-Kumusta, sweetie? -Ayos lang.
Naaalala ko no'ng sumali siya sa unang ski race niya,
inobserbahan niya 'yong mga tao sa podium.
May tingin siya sa mata niya na parang, "Gusto kong makaakyat do'n."
Madalas niyang sinusulat 'yon sa journal niya.
"Sobra akong inspired sa Olympics.
Gustong-gusto kong maging Olympian.
Balang araw, mangyayari 'yon."
Moriah, free skiing.
Pakiramdam ko napakalakas ko.
Magiging pinakamalakas ako at pinakamasipag na babae
sa Burke Mountain Academy ngayong fall.
Doon, kumpiyansa ako.
Nagsimula 'yong Burke Mountain Academy no'ng 1970.
Sila 'yong may unang program sa bansa
na talagang nakafocus sa skiing ng kalahating araw
at kalahating araw sa school.
Isa sa mga requirement para pumasok dito,
dapat pangarap mong maging Olympic-level na atleta.
Simula pa lang, pangarap na niya 'yon,
inspired 'yon sa tatay namin,
na nasa track na 'yon at isang spot na lang 'yong kulang para sa Olympics.
Moriah, unang takbo pa din.
Layunin kong gawin lahat ng kaya ko para maging pinakamahusay na skier.
Magsisikap ako higit pa sa lahat para makarating sa tuktok.
Ay, naku.
Malaking parte 'yong mga injury kung bakit di niya naabot 'yong layunin niya.
Napunit 'yong ACL niya no'ng high school,
at napunit ulit 'yon pagkatapos.
Mahilig pa din siya sa skiing at tingin ko, hirap siyang bitawan 'yon.
Pero alam niyang tapos na 'yon. Tapos na 'yong skiing career niya.
Madalas akong nagba-bike habang lumalaki kasama 'yong pamilya ko,
at na-discover ko na may gravel cycling pala,
kaya bumili ako ng gravel bike.
Determinado siyang maging professional cyclist
at hinikayat ko siyang gawin 'to, na kaya niya.
Go, Mo!
Kapit lang, Mo! Kaya mo 'yan, Mo! Kaya mo 'yan!
Go, Mo!
Sa isang bike race, isa lang 'yong mananalo.
At kung 3,000 tao 'yong magsisimula sa linya,
may 1-in-3,000 na chance kang manalo.
Magaling, Mo!
Mababa 'yong posibilidad na manalo sa isang bike race.
Kaya 'yong palaging nasa podium si Mo,
pambihira 'yon.
Eto na 'yong women's champion, Moriah Wilson!
Palakpakan natin si Mo!
May kausap akong kaibigan.
Sabi niya, "Narinig mo na ba 'yong tungkol kay Moriah Wilson?
Kailangan mong malaman 'yon.
Pangungunahan niya 'yong pro bike racing sa hinaharap."
Sa loob ng dalawang taon, nanalo siya ng mga anim o pitong race.
At di lang sa ilang minuto, hindi— I mean, oras 'yong pagitan.
Andito na ang champion!
Eto si Moriah Wilson!
Go, Mo!
Si Moriah Wilson, di matatalo.
Grabe 'yong resulta.
No'ng early 2022, nag-uusap kami.
Sabi niya, "Pupunta ako sa Austin." Sabi ko, "Kailan?"
Sabi niya, "Dalawang araw na lang." Sabi ko, "Ano?"
Tumira siya sa bahay ko ng ilang linggo
habang bumibisita siya.
Nagtatrabaho kami nang magkasama. Sabay kaming kumakain.
At eto 'yong napakagandang pag-usbong
ng pagkakaibigang 'to.
MAY 12, 2022 ISANG ARAW PAGKATAPOS NG PAGPATAY
Nang dumating ang kasong 'to, wala akong alam
maliban sa isang dalaga na pinatay
at may koneksiyon siya sa cycling community.
Wala talaga akong idea kung sino si Moriah no'n.
Sobrang intense ni Guillermo.
Sobrang intense.
At dahil nililitis namin 'yong mga ganitong kaso,
nakaka-pressure kung ikaw 'yong tao na nakakaramdam ng pressure.
At tingin ko, ramdam niya.
-Ikaw? -Hindi.
Eto 'yong malaking kaso na tinatrabaho ng lahat.
At nakakagulat dahil walang nakakaalam
ng dahilan kung bakit gustong patayin ang taong 'to.
May bike ba? May nakikita ka bang bike?
Sabi niya ilalagay niya sa may pinto.
Walang bike.
Pwede ngang panloloob ng bahay 'yon,
pagnanakaw.
Pero habang mas pinag-aaralan namin 'to,
mas nagiging malinaw na may ibang nangyayari.
Kailangan ko pa nang impormasyon, kaya nagsimula agad ako
na tukuyin 'yong mga bagay na dapat sundan.
Karamihan sa mga bahay, may mga camera.
Alam mo 'yon, lahat may telepono.
Sobrang dami ng digital evidence.
'Yong tanging taong kilala niya pa ay si Colin Strickland,
na dapat makikipagkita sa kanya ngayong gabi.
Nakatira pa din ba siya dito sa Austin?
-Oo, nakatira siya sa Austin. -Sige.
Si Colin Strickland 'yong huling taong nakakitang buhay si Moriah.
Kaya gusto kong kausapin si Colin at alamin 'yong nangyari.
Ako at 'yong isa pang detective, lumapit kami at nagpakilala.
Uy, hinahanap ko si Mr. Strickland.
-Ako 'yon. -Uy.
-Colin, first name mo ba 'yan? -Oo.
Kilala mo ba si Anna?
Mo?
-Anna Mo? -Oo.
-Mo 'yong tawag ng lahat sa kanya. -Hindi.
Monique— Monic…
Wilson 'yong apelyido.
-Rider, gravel rider siya. -Oo.
-Okay.
Wala talagang madaling paraan sa pagsasabi nito, sir.
Kagabi, namatay siya.
Pa'no nangyari 'yon?
Siya— Sa ngayon, open investigation 'to,
pero iniimbestigahan pa bilang homicide.
Wow. Okay.
-Ayos ka lang ba? -Oo. Ayos lang ako.
'Yong una kong naisip,
"Wow, nakipag-date ka lang sa kanya no'ng gabing 'yon.
Pinatay mo 'yong biktima ko. Pinatay mo si Moriah Wilson."
No'ng 2017 ko nakilala si Mo.
Nasa Burke, Vermont ako kasama 'yong kaibigan ko,
para mag-mountain biking.
Sabi ni George, "Sasama si Mo."
At sabi ko, "Ayos, makakasabay ba siya?"
Tapos, sabi ni George, "Di 'yon magiging problema."
Bihira ka lang makakakilala ng taong kayang makipagsabayan.
Gusto-gusto ko talaga na malakas siyang atleta,
pero di sa paraang mayabang.
Sa paraang, "Eto ako, malakas ako,
at di ako natatakot ipakita sa 'yo 'yong lakas ko."
Ako 'yong unang totoong boyfriend niya.
Nagustuhan ko na tahimik siya at mahinhin na tao,
dahil di ako gano'n.
Medyo perpektong introvert siya, e.
Laging nag-iisip, pero di laging sinasabi kung ano'ng iniisip niya.
Pareho kaming lumaki sa Vermont, parehong pumasok sa Dartmouth.
Kaya marami kaming pagkakapareho.
Nag-date sina Gunnar at Moriah, sophomore year niya.
Tapos na siya sa college no'n.
Nasa transition period ako, ilang taon nang naka-graduate.
Sinusubukang makakuha ng trabaho sa California.
Kahit nauwi kami sa halos dalawang taon na long-distance,
sigurado na ako sa mga bagay sa puntong 'yon, kaya…
No'ng October 2020,
lumipat kami sa Mill Valley, na malapit sa San Francisco.
Grabe 'yong excitement no'ng panahong 'yon ng,
"Di na 'ko makapaghintay tumira tayo sa iisang lugar."
Magkasama kaming naglalakbay, at tama 'yong pakiramdam.
Nakatutok lang siya sa bike racing
at pagiging mabilis at malusog,
na nawalan kami ng kilig at pagmamahalan sa relasyon namin.
At naging mahirap 'yon para sa 'ming dalawa.
Naalala ko 'yong sinabi niya, "Mas mahal ko 'yong pagbibisikleta,
at nakukuha ko lahat ng emosyon at feedback
at kasiyahan sa buhay ko sa pagbibisikleta."
At, oo, 'yon 'yong kailangan kong marinig.
Nakilala ko si Moriah sa Dartmouth.
Close talaga kami no'ng nag-aaral pa.
Lumipat ako sa San Francisco pagkatapos namin maghiwalay ng boyfriend ko,
at talagang naghahanap ako ng pagbabago sa takbo ng buhay ko.
-Cheers! -Cheers.
Happy Valentine's Day.
Kaya nagsama kami sa bahay no'ng January 2022.
Naintindihan niya 'yong pinagdadaanan ko,
at naintindihan ko 'yong pinagdadaanan niya.
Kinailangan naming matutong gawin 'yong ibang bagay na kami lang
at alamin kung ano talagang hinahanap namin.
Isa sa mga sinabi niya sa 'kin,
"Makikipag-date ako sa iba. Di pa ako nakikipag-date sa iba."
At mahilig siya sa mga taong successful. Gusto niyang matuto sa kanila.
Gusto mo bang umupo na lang dito?
Ikuwento mo sa 'kin 'yong kahapon, 'yong araw mo at iba pang nangyari.
Sabi ni Mo, may event si Cash kasama 'yong ilang kaibigan no'ng gabing 'yon.
Kaya nagyaya ako na magpunta sa pool.
Kasi, andito siya,
at medyo loner siya, kaya gusto kong, alam mo 'yon…
Oo.
Gusto ko siyang makausap at magsaya nang magkasama.
Oo.
Magkakilala kami ni Colin sa cycling community sa Austin.
Journalist ako,
nagsusulat at nagko-cover ng outdoor recreation, sports at mga gano'ng bagay.
At nakagawa na ako ng mga kuwento kasama siya.
Andito kami sa Austin, Texas, sa labas ng garahe
ng 2019 Dirty Kanza winner, si Colin Strickland.
-Uy, Colin. -Uy, Ian.
-Kumusta, pare? -Kumusta?
-Ayos lang? -Welcome sa garahe ko.
Oo, ano to, a…
-Marami kang gamit dito, pare. -Marami talaga akong gamit.
Sa'n tayo magsisimula?
Inialay talaga ni Colin Strickland 'yong sarili niya
sa gravel racing at pagiging pinakamahusay na gravel racer sa mundo.
Nauna talaga siya
na naka-realize kung pa'no siya makakaipon ng mga sponsor
at kikita sa pagbuo ng personal brand at presensiya sa social media.
Pwede kong ipaliwanag 'yong ilang ginawa ko sa ABLE na 'to.
Eto 'yong pinakabago kong gawa.
Pataas, pababa.
Naalala kong sinabi sa 'kin ni Moriah,
"Nag-training ride ako kasama si Colin Strickland."
Sinabi niya 'yon na parang dapat alam ko na kung sino si Colin.
Texas state champion ka.
Oo.
Alam kong may history siya ng pagmamanipula ng mga babae sa relasyon.
At alam ko 'yong mga nakaraan.
Nakilala ko si Moriah sa Rebecca's Private Idaho.
Nilampaso niya 'yong karera.
Nag-usap lang kami saglit sa event.
At pagkatapos ng event, niyaya ko siyang mag-beer.
May girlfriend ako no'n. Wala kaming kahit anong romantic na usapan.
Pinag-usapan lang namin 'yong future career niya.
At sinabi ko sa kanya, mananalo ka sa maraming events.
Attracted ako sa kanya, pero gusto ko lang din makatulong.
At sa puntong 'yon, di tamang makipag-date.
Di siya pumupunta sa mga bike race at umaastang may girlfriend siya.
Di niya kinukuwento o sinasama.
Para ngang biro 'yon, e.
Sino si Kaitlin?
Siya 'yong babae
na nakatayo sa tabi ni Colin na di niya pinakilala sa 'yo.
Narinig ko 'yong kay Colin
dahil bumalik si Moriah galing sa race na 'yon, tapos parang,
"Nakilala ko si Colin Strickland. Tutulungan niya ako sa mga sponsor."
Historically, mas nabibigyan ng atensiyon at sponsorship 'yong mga lalaking cyclist,
at anumang motibo, tutulungan 'yong mga babaeng cyclist.
Gustong pumunta ni Mo sa gravel race sa Texas sa katapusan ng 2021.
At nag-sign up ako para do'n, tapos na-cancel.
Sabi niya, "Gusto mo pa bang magpunta?" Sabi ko, "Hindi."
Sabi niya excited siyang makita si Colin sa Texas,
at baka may something na higit pa sa pagkakaibigan.
Walang kahit anong romantic na nangyari sa 'min ni Moriah sa puntong 'yon.
Kasama ko si Kaitlin pauwi galing Bentonville,
at nagkaroon kami ng breakup drive.
Sinabi ko lang sa kanya, "Di ko na feel. Di ko na kaya."
Di talaga kami nag-away.
At partners kami sa maraming bagay.
Pagkatapos ng ilang araw, nag-message si Moriah,
"Uy, may bibisitahin akong kaibigan sa Austin.
Magtatrabaho lang ako remotely."
Lumipat si Kaitlin sa hiwalay na kuwarto,
at nagkaroon kami ng malinaw na hiwalayan.
Hindi na kami.
Kailangan kong isara 'yong relasyon personally.
'Yon 'yong naramdaman ko. Parang wala nang atrasan.
Para magalit siya sa 'kin.
At nagsimula akong makipag-date kay Moriah ng isang linggo no'ng nasa Austin siya.
"Hiwalay" si Colin kay Kaitlin,
kahit na nakatira pa siya sa iisang bahay sa hiwalay na kuwarto.
At nagsimulang magkasama sina Moriah at Colin
at romantic o intimate sila no'ng panahong 'yon.
Binalaan ko siya tungkol kay Colin, pero di sa—
Hindi mo maiisip na, "Sasaktan niya siya."
Alam mo ba kung may baril o kung ano si Mo o si Cash?
Oo, duda ako pero—
Okay. May mga baril ka ba? Pupuntahan ka ba nila at kakausapin na…
Bumili ako ng—
Bumili ako ng baril last fall,
at di ko pa napapaputok 'yon.
Anong klaseng baril 'yon?
'Yon ay 9mm.
Sinabi niya na may 9mm siyang baril.
'Yong cartridge cases na nakuha sa lugar ay 9mm cartridges.
Nasa case pa 'yon at di ko pa napapaputok.
Wala pa 'kong oras.
Okay.
Nagsend siya sa 'kin ng picture niya sa bike.
-Si Mo ba 'yan? -Oo, si Mo 'to.
Mas kumplikado 'to,
pero sinave ko siya sa ibang pangalan.
Ba't kailangan mong palitan 'yong pangalan ni Mo?
Hindi— Kasi dati, tiningnan ni Kaitlin 'yong phone ko,
at ayoko lang…
Ayoko lang lumabas…
-'Yong laging nauuwi sa away. -Mismo.
Alam ni Kaitlin lahat ng password ko.
Siya 'yong nagma-manage ng bank accounts ko.
Tiningnan niya 'yong phone ko at binasa lahat.
Marami siyang binlock na contacts sa phone ko.
Alam kong makakahanap siya ng impormasyon kung gusto niya.
NASIYAHAN AKO SA PAG-IIKOT SA 'YO
SA MALILIWANAG NA LUGAR NG AUSTIN AT TEXAS.
BIHIRA KA LANG, MATALINO PA KA PA,
AT MAY MASAYA AT MAGANDANG PERSONALIDAD.
Pag kasama ko si Colin,
napansin kong nahuhulog ako sa mga sweet niyang salita.
Ramdam ko na safe ako, na mahalaga ako.
Parang mas gusto ko siya kaysa sa gusto kong aminin,
dahil natatakot akong di gano'n 'yong nararamdaman niya.
May mga tanong siya tungkol sa posisyon niya kay Colin.
Medyo nawala siya at talagang umatras
sa parehong, alam mo 'yon, sa pagkakaibigan, sa relasyon,
at di gaanong nakikipag-usap.
Gusto ko munang malaman 'yong baraha niya bago ko ilatag 'yong sa 'kin.
At napakahirap talagang malaman kung ano'ng iniisip niya.
Takot akong sabihin 'yong nararamdaman ko at tanggihan.
Madalas di kami makakonekta sa tawag.
Kaya kung may kailangan siya na mabilisang opinyon,
sasabihin ko, "Iwan mo 'ko ng voice memo, babalikan kita."
Uy.
Nasa Arkansas kahapon.
Tumatambay lang ako mag-isa.
Wala akong balita kay Colin.
Silent mode lang talaga.
Nakita mo na ba siya sa Austin?
Walang kahit anong communication sa pagitan naming dalawa,
hanggang sa nag-text ako sa kanya ngayon, na di nagtuloy 'yong text ko.
Baka iniisip niya na di ako interesado o anuman.
Di ko sure.
Ayun, kagabi.
Pumunta ako sa Meteor para sa happy hour at sino'ng nakita ko?
Sina Colin at Kaitlin at iba pa.
Eventually, lumapit si Colin at nakipagyakapan.
Wala masyadong sinabi. Parang ano lang, "Masaya akong makita ka."
Di ko alam. Sobrang weird.
Tapos, ayun, di ko pa siya nakikita o nakakausap mula no'n.
Kailangan ko ng closure. Di ko alam kung pa'no makukuha.
Baka makita ko siya mamayang gabi kasi may party.
Pero kung ando'n si Kaitlin, malamang di niya 'ko kakausapin.
Sobrang di komportable.
Dadalhin si Mo sa opisina ng medical examiner.
Buong autopsy 'yong gagawin sa kanya.
Dahil diyan, sigurado ka ba, na kahit kailan,
walang nangyari sa inyo?
Wala. Wala kaming physical intercourse.
-Okay. -Hindi…
Di man lang kami naghalikan.
Okay.
Gusto ko lang tingnan, kasi sa autopsy,
titingnan nila lahat.
-Alam ko. -Alam mo? Kaya…
Naiintindihan ko.
Wala, wala talaga.
Sige.
Nahihirapan talaga si Colin
kung papasok ba siya sa committed na relasyon.
Pero nakita niya na mabait at maalaga si Kaitlin.
Tingin ko 'yong pinakamahalaga sa kanya, malaking tulong din siya, e.
Sinubukan ni Colin itayo 'yong Spartan Trailer na negosyo.
Magaling sa finance si Kaitlin
at malinaw naman, matalino sa pera.
Siya 'yong nag-aasikaso ng managerial na gawain ng negosyo,
kaya natututukan ni Colin 'yong ibang bagay
ng cycling career niya at iba pa.
Sa isip ko, ni-reset ni Moriah 'yong relasyon namin.
Parang nasa dulo na ako ng eksena at parang pagod na din.
At kailangan niya ng momentum
at sabik siya dito, at ayos 'yon.
Pero nakita ko na baka di ako bagay sa kanya.
Siya 'yong magiging pinakamalakas na racer sa US.
At hahadlang lang ako do'n.
Ayaw makipaghiwalay ni Kaitlin. Gusto niyang parte siya ng buhay ko.
Ang daming nangyari nitong mga nakaraang linggo.
Ang sama ng loob ko tungkol kay Colin no'ng nakaraang linggo.
Tapos, kinausap ko siya no'ng Friday at parang gumaan 'yong dibdib ko.
Malinaw na di kami pareho,
at ayos lang naman.
Medyo naging malinaw at naintindihan ko kung asan siya.
Iniisip ko 'yong ibang lalaki nitong mga nakaraang araw
at nasasabik ako.
At ngayon, ayan na siya!
-Yes, Mo! -Yes, Mo!
-Mo Wilson! -Yes!
Walang duda, women's champion talaga.
Nilampaso talaga ni Mo Wilson ang Belgian Waffle Ride.
Congrats, girl.
-Isa na namang malakas na performance. -Salamat.
Ano'ng susunod para sa 'yo? Ano'ng sunond mong ipapanalo?
Gravel Locos 'yong susunod na gravel race na gagawin ko.
Pupunta si Moriah sa Austin para makipagkarera sa Gravel Locos race.
UMAGA NG PAGPATAY MAY 11, 2022
Dumating si Mo ilang araw bago 'yong race.
At excited ako na ando'n siya.
Nagtimpla ako ng kape.
Tumambay lang kami.
So nag-video ako at nag-text ako kay Karen.
Kumaway ka sa camera.
Welcome sa init ng Texas!
-Mag-ingat ka. Bilisan mo. -Salamat.
-Bye. -Bye.
Oo, 'yong text.
Naghahanda si Moriah para mag-training ride mag-isa.
Sinend sa 'kin ni Cash 'yon at sinabing,
"Andito 'yong anak mo, ligtas kasama ko."
Nakokonsensiya ako na sinend ko 'yong message.
Di ako makapaniwalang sinabi ko sa nanay niya na ayos lang siya,
at nasa mabuting kamay siya, e, di ko man lang siya naprotektahan.
Nag-text sa 'kin si Mo at sinabing,
"FYI lang, magsu-swimming ako at kakain kasama si Colin ngayong gabi."
Tinawagan ko si Mo, sabi ko, "Uy, gusto mong mag-swimming?"
"Oo, okay lang."
Sinundo ko siya, nag-drive papuntang Deep Eddy.
Nagpunta sa Pool Burger, kumuha ng dalawang inumin at burger,
at nag-usap lang kami tungkol sa career niya, career ko,
at kahalagahan kung ano'ng ibig sabihin maging bike racer?
Ano'ng point ng lahat ng 'to?
At tinawagan ako ni Kaitlin habang nasa Pool Burger ako,
at di ko sinagot.
Hinatid ko si Moriah sa baba ng hagdan.
Sabi ko, "Sige, kita tayo bukas sa Gravel Locos pre-dinner."
'Yon 'yong huling beses na nakita ko siya.
Iniisip ko talaga kung sino ako bilang tao at kung sino'ng gusto kong maging.
Gusto kong maging klase ng tao
na puro magagandang bagay 'yong sinasabi ng iba.
Gusto kong maging klase ng tao na inaangat 'yong ibang tao
pag bumagsak sila.
Na and'yan para sa mga tao pag kailangan nila ng suporta,
panghihikayat at pananaw.
Gusto kong maging tipo ng tao
na di mapigilan ng taong ngumiti pag kasama nila ako.
Gusto kong maging tipo ng tao
na pinupuno ang isip ng iba ng mga mas makabuluhang bagay.
Tinawagan ako ni Karen, at takot na takot akong kausapin siya.
Sabi ni Karen, "Cash, mahal na mahal kita."
At kailangan kong marinig 'yon kasi pakiramdam ko
di ako sapat at sobrang guilty ko.
Parang, "Kung sana umuwi ako nang mas maaga,
kung di lang sana ako nag-dinner,
kung pinilit ko lang siyang sumama sa 'kin."
Maraming tanong na "pa'no kung"
na walang katapusang tumatakbo sa isip ko.
Ano kayang ibang pwede kong ginawa
para makatulong?
Naalala ko, may dalawang missed calls 'yong tatay ko,
text mula sa tatay ko, "Tawagan mo 'ko ASAP,"
may tawag din galing kay Karen,
bago ako tinawagan ng tatay ko.
Masama 'yon. Alam kong masama 'yon.
May nangyari.
Nasa Hawaii ako kasama 'yong pamilya ko.
Nakatanggap ako ng tawag, si Gunnar 'yon.
Di ko makakalimutan 'yong sinabi niya…
"Namatay si Moriah ngayon."
Pinatulog ng asawa ko 'yong anak namin,
bumagsak na lang ako sa sahig, at humahagulgol ako.
Di pa ako umiyak nang ganito.
At sabi ng asawa ko, "Diyos ko, ayos ka lang ba?"
Sabi ko, "Hindi, di ako okay.
Nabaril si Moriah.
Naiwan siyang mag-isa para mamatay."
Parang dumating 'yong kamatayan niya
no'ng nagsisimula siyang magbukas sa mundo
at nagsisimula siyang matuto kung ano'ng mahalaga sa kanya, at…
matuto na okay lang maging open sa mga tao.
Regular shift lang ako,
at nalaman kong may murder no'ng gabi.
Pag may pinatay, kumikilos lahat.
Ando'n si Detective Spitler.
Iniinterview na niya si Colin Strickland.
May conference room kami, at do'n, may TV kami
na napapanood namin 'yong interview habang nangyayari 'to.
Nakikita ko kung ano'ng sinasabi at nave-verify ko 'yong kuwento niya.
Isa sa mga detective 'yong nakakita ng video
galing sa motion-activated camera
sa isang eskinita sa tabi ng apartment ni Cash.
Makikita sa video 'yong itim na SUV na may chrome na bintana,
may carrier sa bubong,
at bicycle rack na nakakabit sa hitch ng trailer.
At bandang 8:37 p.m., umilaw 'yong brake lights,
ibig sabihin, bumabagal o baka tumitigil 'to,
sa tapat mismo ng hagdan papuntang pinto ng apartment.
Napagtanto ng isa sa mga detective,
uy, kamukha 'yan ng sasakyan na nasa driveway nila
no'ng nagpunta do'n 'yong mga detective para kausapin si Colin.
Sinabi namin 'yon kay Detective Spitler,
at nagsimula na siyang banggitin 'yon sa interview.
Nabanggit ni Colin na isinakay niya si Moriah sa kanyang motor
na nakaparada sa driveway.
Kaya tinanong ko siya tungkol sa Jeep. "Sino'ng may-ari ng itim na Jeep?"
Sabi niya, "Kotse ng girlfriend kong si Kaitlin Armstrong."
Nang makauwi si Kaitlin, may sinabi ba siya sa 'yo?
Kung saan siya galing, ano'ng ginawa niya?
Di ako nagtanong. May ginagawa ako sa garahe, e.
Hinahanda ko 'yong mga bike ko para sa race na 'to.
Naghain ng search warrant ang mga pulis sa bahay ni Colin Strickland.
Habang ando'n sila, may nakita silang mga baril.
May iba pa bang baril do'n sa loob?
May dalawang baril.
-Dalawang baril? -Dalawang baril.
Asan 'yong isang baril?
'Yan 'yong di ko alam
kasi baril ni Kaitlin 'yon.
May baril si Kaitlin?
May baril si Kaitlin na binili ko para sa kanya.
Naalala kong sinabi ko sa pulis na…
"Pustahan, girlfriend 'yon ni Colin."
Teka, ano?
Sabi ko, 'yong tanging taong naiisip kong may ayaw sa kanya…
e, 'yong girlfriend ng lalaking 'to.
Alam ko,
base sa imbestigasyon namin,
na 'yong sasakyan niya 'yong nasa apartment na 'yon.
Di ko alam 'yong isasagot ko.
Okay, ako si Detective Conner.
At 'yong partner ko, kausap si Colin ngayon.
Parang may impormasyon ka,
baka may nakita ka, kaya gusto ko lang kausapin ka tungkol sa ilang bagay.
Pwede mo ba akong bigyan ng detalye ng sinasabi mo?
Nabalitaan mo ba 'yong nangyari sa nakalipas na 24 oras?
Pumasok si Colin at sinabing may babae sa cycling community na namatay.
Oo.
Habang kausap kami ni Colin, lumitaw 'yong pangalan mo.
Parang ang daming nangyayari,
at mukhang matagal-tagal nang kausap ni Colin 'tong babaeng 'to
tapos, medyo nabanggit 'yong pangalan mo.
Tingin ko may sinasabi siya. Gusto ko lang makuha 'yong side mo, okay?
Pakiramdam ko dapat may kasama akong abogado.
Choice mo naman 'yan.
Sa puntong 'to, free ka naman umalis.
Consensual naman 'to kasi di ka naman inaaresto, okay?
So…
Magkaibigan talaga kami,
at lagi kong iniisip na siya 'yong sweet at mabait na tao.
Di niya nakukuha 'yong gusto niya,
at si Colin naman hindi… Tama, ayaw niyang ibigay
o di niya maibigay, o wala talagang maibigay.
Maghihiwalay sila, magkakabalikan, maghihiwalay sila, magkakabalikan.
Parang lumabas siya kasama 'tong babaeng 'to no'ng isang araw,
at parang, base sa sinasabi niya,
medyo nagalit ka dahil do'n.
Kaya gusto kong makuha 'yong side mo
kasi di naman patas kung isa lang 'yong sinasabi niya
at tinutulak niya sa ibang direksiyon.
Hindi 'yan tama.
Oo, kaya gusto kitang makausap kasi…
Lalaki 'yon. Magsasabi siya ng mga bagay.
Kaya gusto naming makasiguro na makukuha namin 'yong magkabilang panig
at linawin 'to.
Ano'ng ginagawa mo kahapon?
Gusto ko nang umalis.
Desisyon mo 'yan, pero intindihin mo din,
isang side lang ng kuwento 'yong meron kami.
Di lang ako sigurado
kung ano'ng ibig mong sabihin o 'yong nasabi niya
kasi wala akong idea na nakipag-usap siya, nakipagkita,
o lumabas kasama 'yong babaeng 'to.
-Okay, sige. -Recently lang. Ako—
Nakausap niya na ba nang patago?
Gusto ko nang umalis. Di ko talaga alam.
At gusto ko nang umalis.
Pero malilimitahan ulit kami nito sa iisang panig ng kuwento.
At nakita 'yong sasakyan mo sa tabi ng bahay niya,
at kailangan nating pag-usapan 'yon, okay?
Naalala ko no'ng nasa apartment ako, pumasok si Moriah sa kuwarto at sinabing,
"Di ka maniniwala sa nangyari kanina."
Tiningnan niya 'yong phone niya,
nakita niyang may unknown number na tumatawag,
pero dahil Texas number 'yon at may sponsorship siya sa Austin,
naisip niyang sagutin 'yon.
Kaya sinagot niya 'yong telepono, at may nagsabing, "Hi, Mo."
At sabi ni Moriah, "Hello," alam mo 'yon, "sino 'to?"
At sabi niya, "Si Kaitlin."
Sabi ni Moriah, binanggit ni Kaitlin na,
"Uy, kami pa din ni Colin,
kaya malamang, mas okay kung wag mo nang idamay 'yong sarili mo."
Parang may mga issue kayo ng babaeng 'to,
at palagay ko, marami ka pang maipapaliwanag tungkol dito.
Baka nagalit ka, tapos, ando'n ka lang sa lugar.
Di ko alam, kasi di ko naman alam 'yong kuwento mo.
At 'yong nakita ko lang, ando'n 'yong sasakyan mo.
Parang di maganda 'yon, di ba?
Okay? At no'ng kausap namin si Colin, 'yong naririnig namin,
oo, may selosan na nangyayari.
Mukhang di talaga maganda 'yon.
Kaya gusto ko talagang malaman 'yong panig mo,
kasi baka marami pang nangyayari.
Gusto ko nang umalis kung free akong umalis.
Sige.
Pinakawalan nila siya.
Napagpasyahan nila na kulang pa 'yong impormasyon nila para ma-hold siya.
Di ko naisip no'n na may sapat silang impormasyon para sabihin
na di si Colin 'yong nag-drive ng Jeep,
nagparada ng motor at bumalik.
Alam mo sa puso mo 'yong nangyari.
Di ko alam 'yong nangyari.
Gusto mong sabihin ko na tingin ko si Kaitlin 'yong gumawa nito.
-'Yon ba? -Tinatanong ko 'yong tingin mo.
Kaya niya bang gawin 'yon?
Di ako makikisama sa isang taong na tingin ko kayang gawin 'to.
Kaya ang sagot ko, hindi, di ako naniniwala.
Ando'n ako no'ng nakaupo kaming lahat sa labas ng Meteor.
Ako 'yong nagtanong sa kanya,
"Ano'ng gagawin mo kung may kasamang iba si Colin?"
At, alam mo 'yon, diretsahan niyang sinabing, "Papatayin ko sila."
Akala namin nagbibiro lang siya.
Hindi.
Dumating 'yong mga pulis at talagang hinalughog 'yong bahay nila.
Nag-aalala si Kaitlin na baka na-bug 'yong bahay o nakikinig 'yong mga pulis,
kaya gusto niyang pumunta sa ibang lugar.
Kaya kinaumagahan, naglakad sila papunta sa coffee shop.
At si Colin, parang sabi niya,
"Sa criminal side,
kailangan lang nating isipin kung asan tayo
bawat minuto kahapon."
Kinuha ng pulis 'yong mga telepono nina Kaitlin at Colin.
Kaya sabi ni Kaitlin, "Ano'ng gagawin natin?
Sa'n tayo kukuha ng phone?"
Naglalakad sila pabalik galing sa coffee shop.
Sabi ni Colin, "Ba't di ka pumunta sa Walmart at bumili ng bagong phone?"
Ilang araw matapos 'yong pagpatay, bumalik ako sa lugar.
Gusto kong makita kung sino'ng may camera na nakahuli sa itim na SUV na 'to.
Baka makita ko 'yong driver.
Tinawagan ako ng isa sa mga kapitbahay,
at binigyan niya ako ng dalawang oras na video ng isang doorbell camera.
Ang mahalaga sa doorbell camera na 'to,
tuloy-tuloy 'tong nagre-record.
Di 'to motion-activated.
So may video 'to, may audio din.
Nagta-type ako ng report ko o anumang kailangan kong gawin sa kaso.
At nagpe-play 'yong video habang ginagawa ko 'to.
Pag may narinig akong dumaang sasakyan, titigil ako sa ginagawa ko,
titingnan kung 'yon 'yong itim na SUV na hinahanap ko.
Bandang 9:15 p.m. sa video,
biglang may narinig akong sigaw ng babae,
at nakarinig ako ng dalawang putok ng baril.
Tumigil 'yong sigaw, at may anim na segundong pause,
tapos, may pangatlong putok ng baril.
Kaya alam ko mismo kung kailan nangyari 'yong pagpatay.
'Yong una naming sinubukang gawin, wag siyang i-link sa Jeep,
pero wag isama si Colin sa Jeep.
Tingnan siya nang malapitan
kung saan di pwedeng siya 'yong nagda-drive ng Jeep.
Pagkahatid niya kay Moriah,
nakitang umalis 'yong motor ni Colin.
Natunton namin 'yong daan niya pauwi.
Nakatanggap siya ng tawag habang nasa bahay siya.
Nakita sa phone niya na nasa bahay siya
no'ng oras na narinig 'yong mga putok ng baril.
Ngayon, mahirap na sabihin na,
"Si Colin 'yong nagda-drive ng Jeep."
Kaya siya na lang 'yong may access dito.
No'ng araw na 'yon, nakatanggap ako ng impormasyon sa ballistics unit namin
na nagsasabing 'yong nakuhang baril no'ng search warrant sa bahay ni Colin,
'yon mismo 'yong baril na ginamit sa pagpatay na 'to.
Kapareho 'yon ng klase ng bala na nakita sa loob ng apartment.
Dalawang tao lang 'yong may access sa baril na 'yon.
Sina Colin at Kaitlin.
At dahil alam ko kung asan si Colin buong oras,
pero di ko alam kung asan si Kaitlin,
naniniwala akong may sapat na dahilan
na nagsasabing si Kaitlin 'yong responsable sa pagpatay na 'to.
Kaya no'ng May 17, naglabas ako ng warrant para arestuhin si Kaitlin.
Ang problema lang, wala na si Kaitlin.
Hinahanap ng pulisya, U.S. Marshals at FBI
ang pumatay sa 25-anyos na siklista.
Humihingi na ngayon ang mga awtoridad ng tulong sa publiko para mahanap siya.
Naglabas ng warrant para arestuhin si Armstrong sa kasong murder.
Ang United States Marshal Service at Lone Star Fugitive Task Force
ang namumuno sa imbestigasyon.
Tingin mo ba uuwi siya sa Detroit para makasama 'yong pamilya niya?
Tingin ko posible 'yon.
Hinahanap ngayon ang isang Texas woman na akusado sa pagpatay sa isang cyclist.
Nawala ang 34-anyos na babae mula nang makapanayam siya ng mga pulis.
Naniniwala silang ang realtor at yoga teacher
ay nasa Austin pa din.
'Yong kotse niya 'yong pinakamalaki nilang clue ngayon.
Hinahanap nila ang isang itim na Jeep Grand Cherokee.
Nalaman ng mga detective na ibinenta niya 'yong Jeep sa CarMax.
Sa video ng CarMax, sine-set up niya 'yong bago niyang iPhone.
Sinimulan naming tingnan 'yong mga flight, mga bus.
Kahit anong paraan para makaalis.
Lumipad siya mula Austin papuntang Houston at mula Houston papuntang New York.
Nalaman naming pinuntahan niya 'yong kapatid niya sa Upstate New York.
Nakumpirma namin na ibinaba si Kaitlin Armstrong
sa airport sa Newark, New Jersey.
Nakita ng marshals sa New York ang isang video na nagpakita kay Kaitlin
na naglalakad sa airport.
At binago niya 'yong buhok niya.
Sinusubukan niyang magmukhang kahawig ng kapatid niya.
Di namin makumpirma o ma-identify ang kahit anong flight
na nakapangalan kay Kaitlin Armstrong na palabas mula sa Newark airport.
Walang record ng passport ni Kaitlin na talagang umalis ng US.
Kaya sinabihan ko 'yong New York marshals na i-check 'yong passport ng kapatid niya.
Nadiskubre nila na 'yong passport ng kapatid niya,
ginamit 'yon sa paglipad galing New York papuntang Costa Rica.
Alam niyang kamukha siya ng kapatid niya,
kinuha niya 'yong passport, at umalis ng bansa.
May totoong impormasyon na kami ngayon
na sumakay si Kaitlin Armstrong sa United Airlines papuntang Costa Rica.
Nang makatakas siya, para kaming…
Nabigla lang kami na kaya niya talagang makalabas ng bansa.
Di ko nakita… Di ko alam pa'no nangyari 'yon.
Ang U.S. Marshals na sumusunod sa kilos ni Kaitlin Armstrong ay may bagong lead.
Ngayon, buong lakas na siyang hinahanap ng lahat.
At nagsisimula na kaming mag-alala na makakatakas siya.
PATULOY ANG PAGHAHANAP SA TEXAS WOMAN NA AKUSADO SA PAGKAMATAY NG CYCLIST
Sa panahong 'to, pinapalakas namin 'yong kaso namin
at nililinaw na walang duda na si Kaitlin Armstrong 'yong pumatay.
Malinaw na no'n pa na si Kaitlin Armstrong
ay nagpatay o nag-airplane mode ng phone niya.
Kaya 'yong phone records na madalas nakakatulong
para ipakita na nasa crime scene 'yong isang tao,
di talaga magiging mabisa sa kasong 'to.
Kaya sinubukan naming maghanap ng ibang paraan
para maipakita kung asan siya no'ng oras ng pagpatay.
No'ng residential search warrant, chineck din namin 'yong Jeep ni Kaitlin.
Napansin kong may naka-install na infotainment system.
Nagtanong ako sa digital forensics unit namin
at tinanong sila kung anong klase ng info 'yong makokolekta ng infotainment na 'to?
Isa sa mga sinabi nila na nakokolekta nito, 'yong track logs,
'yong GPS data mo.
Alam namin na binenta 'yong Jeep sa CarMax.
Pumunta ako sa CarMax at nakita ko 'yong Jeep.
Nag-search ako kung pa'no tinatanggal 'yong device na 'to
mula sa iba't ibang video,
at ipinasa 'to sa digital forensics unit namin
para maproseso at makita nila kung may data pa sa device.
Maganda 'yong future ng career ni Kaitlin.
Dinescribe pa siya ni Colin bilang finacial guru,
na siya 'yong nagma-manage ng lahat ng financials ng kanilang kompanya.
Sabi ni Colin, binigyan niya si Kaitlin ng $40,000 para i-invest sa kompanya.
Kaya alam naming tumakas si Kaitlin
na may malaking halaga ng perang magagamit niya.
Isa si Kaitlin sa mga taong
pag may idea siya sa isip niya, ginagawa niya talaga.
Halos sumuko na 'yong U.S. Marshals dahil di nila siya mahanap.
Nakakatakot 'yon para sa 'kin.
Dahil sa matinding interes niya sa yoga,
naglabas sila ng ad sa bayan kung saan tingin nila na ando'n siya,
naghahanap ng yoga instructor.
Nakakagulat,
may sumagot talaga.
Pumunta sila sa lugar na 'yon,
at nakita nila siya.
May nagtanong sa kanya kung siya si Kaitlin Armstrong,
at umoo siya.
Andito ako para i-announce na nahuli na si Kaitlin Armstrong
no'ng June 29 ng foreign officials sa Republika ng Costa Rica
matapos ang 43 araw na imbestigasyon sa pugante.
Matapos siyang arestuhin,
nalaman namin na nagparetoke siya
para mas magmukhang kahawig siya ng kapatid niya.
Tingin ko, akala niya mas matalino siya sa lahat
at makakalusot siya.
Nasa kustodiya na si Kaitlin Armstrong ng Travis County Jail.
Kasalukuyan siyang nakakulong at may $3.5 milyon na bond.
Sa kasamaang palad, marami sa impormasyong inilabas ng media
ay hindi tama.
Gusto ng pulisya na ipakita ang sitwasyon
sa paraang pabor sa kanilang unang hinala at aksiyon.
Umaasa kami sa legal na proseso
at pagdinig ng mga isyung 'to sa korte.
Eighteen, nineteen days bago 'yong paglilitis,
may tumawag sa 'kin mula sa sheriff's office at sinabing,
"Ibaba mo 'yang kape mo, di ka maniniwala dito."
Nakatakas si Kaitlin Armstrong
sa Travis County Jail.
Dalawang deputy 'yong naghatid kay Kaitlin Armstrong
sa doktor no'ng Miyerkules ng umaga.
May injury siya kaya di siya pwedeng lagyan ng leg restraints.
Kailangan niyang magpatingin sa doktor sa labas.
Kaya pinayagan siya.
No'ng umalis siya sa opisina ng doktor, tumakbo na siya.
Hinahabol ng deputy 'yong isang inmate, ilang units 'yong pupunta para tumulong.
Naririnig namin
na nagsimula siyang mag-work out nang sobra bago 'yon,
kaya malinaw na may pinag-isipan siya sa pagtakas na 'to.
Tumakbo siya, at nahuli siya mga isang milya lang sa kalsada.
Isa pa 'tong ebidensiya
na talagang inakala ni Kaitlin Armstrong na makakalusot siya dito.
At di siya mananagot sa ginawa niya gaya ng iba.
Grabe.
Pag binubuksan ko 'yong drawer sa kuwarto niya,
hilig kong kumuha ng mga bagay
tapos, ididikit sa mukha ko at aamuyin sila.
Minsan masarap sa pakiramdam, at minsan,
alam mo 'yon, nakakalungkot din.
Habang mas nagpapasalamat ako sa katotohanang…
kasama namin si Moriah ng 25 taon dito,
mas nagagawa kong magpasalamat para do'n
at hindi mag-focus sa pagkawala niya.
At…
Alam mo, di madali, dahil gusto kong andito pa din siya at…
at nami-miss ko siya.
Moriah?
Okay na? Okay na, Mommy?
-Love you. -Love you.
Ang gandang picture.
Hello sa inyong lahat.
Hi!
Ang kalungkutan ay parang malaking putikan.
Pwede kang maglakad sa paligid nito,
paikot-ikot lang buong buhay mo.
O pwede kang dumaan dito
at lumabas sa kabilang dulo.
Isang inaabangang paglilitis sa pagpatay ang nagsimula dito sa Austin.
Isa 'tong kaso na umani ng atensiyon ng international media.
Dagsa ang mga news reporter.
May mga manonood, mga nagla-live tweet ng mga nangyayari sa korte.
Binaril at pinatay ba ni Kaitlin Armstrong si Moriah Wilson?
'Yan 'yong tanong na sasagutin ng jury.
Minsan pag walang direktang ebidensiya, walang saksi, walang video ng pagpatay,
sapat na 'yon bilang basehan ng jury at maabsuwelto ang isang tao.
Lalabas 'yong ebidensiya na si Kaitlin Armstrong
ay wala sa lugar na pinangyarihan ng pagpatay kay Miss Wilson.
Sa mga paratang sa unang talata ng indictment, ano'ng plea mo?
Not guilty.
Sa mga paratang sa ikalawang talata ng indictment, ano'ng plea mo?
Not guilty.
Magsiupo na kayo.
Sisimulan natin sa pagbibigay ng info tungkol sa tatlong pangunahing tauhan.
Una, si Mo Wilson.
Pangalawang tauhan, si Colin Strickland.
Pangatlong tauhan, si Miss Kaitlin Armstrong, ang nasasakdal,
na nakatira kasama si Colin,
na may isang on-again, off-again na relasyon.
Di masaya si Kaitlin Armstrong
na nakikipag-usap pa din si Colin
kay Mo Wilson pagkatapos ng kanilang romantic relationship.
Ang ganda at ang daling paraan na ilarawan ang isang babae at magkuwento.
Ang babaeng nasaktan.
Kailangan siyang ilarawan
bilang selosang pyscho para bumuo ng motibo.
Napakabata pa ni Mo. Marami pa siyang mararanasan sa hinaharap.
Ang gusto ko lang, managot si Kaitlin Armstrong.
Ako 'yong pangalawa sa stand.
Bigla na lang, "Tayo, papasok na tayo.
Manunumpa ka. Nagsisimula na."
Di ka talaga maihahanda sa gano'ng sitwasyon,
kung saan nasa stand ka,
kaharap si Kaitlin Armstrong, nakatingin sa 'yo.
Naging sobrang focused lang ako.
Pumasok ako sa isang zone na parang,
"Eto 'yong pinakamahalagang bagay na magagawa ko sa buhay ko.
Gusto kong makita ang hustisya,
at gusto kong gawin ang best ko para sa kaibigan ko."
Ipinaglaban ko si Mo nang buong makakaya ko no'ng gabing 'yon.
Mula no'ng umuwi ako, nagsimula akong mag-chest compression,
'yon 'yong pinakamahabang sampung minuto sa buong buhay ko.
No'ng bumaba ako sa stand,
tiningnan ko si Kaitlin Armstrong sa mga mata,
at wala siyang ipinakita.
Wala talaga.
Uy, halika.
Baka may tao dito. Baka eto 'yong bike, okay?
Tingnan mo.
May ebidensiya kaming hinatak ni Kaitlin 'yong bike ni Mo at itinapon sa damuhan.
Do'n.
Okay.
432, nakita ko na 'yong bike.
Di ko alam kung ginawa niya 'yon para lang bastusin siya,
o sinusubukan niyang pagmukhaing pagnanakaw.
Isa sa pinakamahirap na bagay, no'ng pinasok nila 'yong bike niya.
Naapektuhan ako nang makita ko 'yong bike niya.
Oo, naalala ko.
Nasa bag 'yon.
'Yon 'yong bike niya.
'Yon 'yong mahalaga sa kanya. 'Yon 'yong nagpasaya sa kanya.
No'ng nakuha nila 'yong bike,
sinuri nila 'to para sa DNA at fingerprints.
Sinabi kong suriin din nila 'yong iba pang spot o gamit sa bike,
para lang makasiguro.
Ikinumpara namin 'yon sa DNA na kinolekta namin kay Kaitlin.
Ipinakita no'n na 'yong DNA ni Kaitlin
ay nasa bike talaga.
Ang pinakasimple, logical, makatwirang paliwanag
kung bakit nasa bike 'yong DNA ng nasasakdal.
Hinawakan ng nasasakdal 'yong bike paglabas niya.
Kinuha niya 'yong bike at itinapon niya sa labas.
Bawat tao na humawak ng bike na 'to, pareho 'yong paraan ng paghawak.
Nainis talaga ako sa paraan ng paghawak ni Attorney Cofer sa bike.
Di man lang nagpakita ng respeto.
At 'yong nakakagulat, eto.
Eto 'yong spot na di naswab para sa DNA.
Pa'no kung nagpakita 'to ng isa pang di kilalang profile?
Mahirap para sa 'ming lahat na makasama si Armstrong sa kuwartong 'yon.
-At sa tingin ko, lalo na… -Oo.
Mahirap para sa 'ting lahat, sigurado.
Parang ang lamig do'n.
-At parang… -Oo, tahimik din.
Wala ako masyadong maramdaman kasi para sa 'kin,
di 'to lugar
kung saan hinihikayat ako na may maramdamang kahit ano.
'Yong makita siyang walang emosyon,
bato lang 'yong nakikita ko.
Pag tinitingnan ko siya, para siyang bato.
Paminsan-minsan, tumitingin ako at iniisip ko, "Meron bang…
May lambot ba kahit saan sa pusong 'yon?
May laman ba 'yong pusong 'yon, o lahat bato?"
Di ko alam.
Ang testimonya sa ikatlong araw ng paglilitis kay Kaitlin Armstrong
ni Colin Strickland, dating on-and-off boyfriend ni Armstrong.
Mahirap panoorin si Colin sa witness stand.
Mukha siyang ibang tao sa paglilitis kumpara no'ng bago mamatay si Moriah.
Mahirap makita nang harapan si Colin.
Lalo na dahil sobra ko siyang sinisi sa…
pagmamanipula niya kina Moriah at Kaitlin.
Nagbigay si Colin Strickland ng maraming sagot
sa mga abogado, at umupo din na palayo 'yong katawan at nakataas ang kamay
na posibleng pagtatangkang harangan si Armstrong.
'Yong kilos niya,
"Ayokong mapunta dito."
Umiwas siya ng tingin.
Madalas siyang nakayuko.
Nakayuko siya sa mic.
Nilalagay niya ang kamay niya sa ulo niya nang ganito.
Madalas nakapikit siya,
at bihira siyang tumingin sa nagtatanong sa kanya,
kami man o kabilang side.
No'ng tinanong si Colin sa cross-examinations niya
kung kilala niya 'yong nasasakdal,
lumabas siya at sinabing, "Hindi."
At tingin ko, 'yong sinasabi niya, "Akala ko kilala ko siya, hindi pala."
May mahalagang impormasyon siya
para tulungan kaming ayusin ang kasong 'to at makuha 'yong hustisya para kay Mo.
At di ko nagustuhan na…
minsan mukhang nag-aalangan siya.
At gusto kong sabihin sa kanya, "Sige na, pare.
Gawin mo nang ganito at gawin mong madali para sa sarili mo."
Naglabas ang state ng mga text nina Strickland at Armstrong
mula October 2021.
'Yon 'yong panahon na nagkita sa Austin si Wilson at Strickland.
'Yong message na galing kay Armstrong para kay Strickland,
"Kilala kita, di ka pupunta sa Meteor kasama 'yong babaeng 'yon."
Sabi ni Strickland, "'yong babaeng 'yon" ay si Wilson.
Pinakitaan ang jurors ng text kay Strickland
na naglalaman ng video sa isang firing range, na bumabaril.
Di ipinakita 'yong mukha ng tao,
pero tumestigo si Strickland na naniwala siyang si Armstrong 'yon.
Naipit si Colin sa gitna ng mga malas na pangyayari.
Tingin ko di niya inasahan
o intensiyon na mangyari nang ganito 'yong mga bagay.
Pero sa tingin ko, di din natin pwedeng tingnan 'yong nangyari
nang di binibigyang pansin 'yong pagkakasangkot niya.
Nakakainis na 'yong pagsisinungaling niya
'yong dahilan kung bakit nangyari 'yong pagkamatay ni Mo.
Pero sa kabilang banda, di niya naman kinalabit 'yong gatilyo.
Di siya 'yong pumatay.
At tingin ko, wala kay Kaitlin Armstrong na nagbibigay ng senyales kay Colin na,
"Kailangan kong mag-ingat. Pwedeng pumatay ang babaeng 'to."
Tingin ko, di niya nakita 'to.
At kung nakita niya man, baka iba 'yong ginawa niya.
Gusto namin na si Pam Mazak 'yong maging huling saksi
para ibuod 'yong kaso, lahat ng data,
at ayusin 'to nang sunod-sunod.
Sa telepono ni Colin, napagtanto naming naka-save si Moriah bilang Christine Wall.
Bandang 4:45, tinanong ni Colin si Moriah
kung gusto niyang sunduin siya sa motor.
May access si Kaitlin sa maraming impormasyon niya,
at may iPad sa bahay,
at malamang nakikita niya lahat ng text
sa pagitan nina Colin at Moriah.
Bandang 4:49,
sinend ni Moriah kay Colin 'yong address ng tinutuluyan niya.
Ngayon, si Christine Wall 'yon,
pero nag-send ng picture si Moriah mula sa ride niya.
Kaya alam na alam ni Kaitlin na siya 'yong kausap niya sa mga plano.
Umalis ng bahay si Kaitlin,
at naniniwala kaming dala niya 'yong baril.
Papunta siya sa Lamar, sa downtown area.
Tapos kumaliwa siya sa West 6th at papunta sa west,
na magdadala sa 'yo sa Deep Eddy, o sa lugar na 'yon.
Pero bigla siyang bumaling, at ngayon papunta sa east, sa 5th.
Tapos, lumiko 'yong kotse niya sa isa pang kanto.
Parang iniisip niya kung ano'ng gagawin.
Tapos, tumigil siya sa isang parking lot nang halos isang minuto.
Di ko alam kung sa simula, balak niyang harapin sila.
Ang taong selosa, pwedeng sumigaw, manampal, manabunot ng buhok.
Pero di 'yon 'yong nangyari.
Tumigil siya do'n nang isang minuto at nagpatay ng telepono niya.
Tapos, papuntang east 'yong Jeep niya
at dumiretso sa lugar ni Cash.
Sakto 'yong location ng Jeep ni Kaitlin sa lahat ng surveillance video.
Umiikot siya sa lugar na 'yon,
nakaupo siya sa kotse niya at naghihintay sa tatlong lugar.
Nakita namin na pabalik na sina Moriah at Colin.
Umiikot si Kaitlin sa kanto
hanggang makita niyang umuwi na sila.
Magkalapit sila sa isa't isa.
Hinihintay niyang umalis si Colin.
Alam ko kung pa'no natapos 'to, at mahirap pa din panoorin 'yong nangyari.
Isa sa mga nakakakilabot na bagay na nalaman namin
ay kung ga'no niya katagal inikot 'yong bahay ni Cash,
kung ga'no 'to sinadya.
Sinundan niya talaga siya.
Nakakamangha lang na nagawa namin pagsama-samahin lahat,
at 'yong digital evidence,
halos naging isa pang testigo sa paglilitis.
Di mo pwedeng sabihing nagsisinungaling 'yong data.
Hinatid niya siya, 8:35.
Tapos umuwi na si Colin.
Tumigil siya ng 8:38 sa MLK,
ilang kanto
pagkahatid kay Mo.
Tapos tinext niya si Kaitlin tungkol sa ginagawa niya.
Sabi niya, "Tapos na.
Gusto mo ng makakain?"
Di siya sumasagot.
Pagkaalis niya, umikot siya sa eskinita.
Pinarada niya 'yong Jeep niya.
At umupo muna siya sa Jeep.
Binuksan ni Moriah 'yong pinto.
Pumasok siya.
Tapos nagte-text siya sa isang podcaster bandang 9:13.
Makalipas ang ilang minuto,
narinig 'yong mga sigaw at mga putok ng baril.
Pow! Pow!
Dalawang putok.
Isa sa harap ng ulo.
Isa sa gilid ng ulo
na tumama sa hintuturo habang lumalampas.
Pagkatapos ng apat o limang segundo ng katahimikan,
si Kaitlin Armstrong
tumayo sa harap ni Mo Wilson
at nagpaputok ng pangatlo
sa puso ni Mo Wilson.
Pag naririnig ko 'yong mga sigaw na 'yon, ang sama pa din sa pakiramdam.
Sinubukan kong di pakinggan 'yon. Napakahirap.
ANG ARAW NG HATOL NOV. 16, 2023
Tinatanggap ko na sa sarili ko na,
"Pa'no kung di siya ikulong?"
Ano'ng ibig sabihin no'n para sa mga Wilson? Para sa 'kin?
Kinakabahan ako.
Depende 'to sa 12 taong 'to.
Lahat ng ginagawa namin, nakasalalay sa jury.
Kung di nila gusto o di sila naniniwala,
o kahit isa sa kanila, di nagustuhan o di naniwala,
tapos ka na.
Tumayo ang nasasakdal.
Sa case number D1DC22301129,
ang hatol ng jury para sa kasong pagpatay,
kaming jury, matapos mapatunayan ang nasasakdal na si Kaitlin Armstrong
ay nagkasala sa kasong pagpatay,
hinahatulan ka ng korteng 'to hanggang 90 taon
sa Texas Department of Criminal Justice
at multa na $10,000 gaya ng ipinataw ng jury.
Maaari ka nang umupo.
May pahayag ba na dapat gawin?
Opo, Your Honor.
Kaitlin Armstrong.
Di ako sigurado kung tatagos sa puso mo 'yong mga salita ko,
pero susubukan ko.
Galit ako sa ginawa mo sa maganda kong anak.
Napakamakasarili at duwag,
'yong marahas na nangyari no'ng May 11.
Kaduwagan 'yon
kasi di mo piniling harapin siya nang babae sa babae
sa maayos na usapan.
Makikinig siya.
Magaling siyang makinig.
Aalalahanin niya 'yong nararamdaman mo.
Maalaga at maaawain siyang tao.
Kung hinayaan mo 'yong sarili mong kilalanin siya,
di mo gugustuhing saktan siya.
No'ng binaril mo si Moriah sa puso,
binaril mo 'ko sa puso ko.
Binaril mo sina Eric at Matt sa puso nila.
Di ko alam kung bakit hinayaan ng Diyos mangyari 'to, pero hinayaan Niya.
Nagtitiwala kami na may mabuting mangyayari mula dito.
Baka makatulong 'to sa iba, sa hinaharap…
para wala nang mangyaring ganito.
Wala talagang nanalo dito.
Di 'to oras para magdiwang,
pero oras para magdasal.
Oras para ipagdasal 'yong pamilya natin,
mga kaibigan, 'yong Armstrong family,
at mga kaibigan nila.
Ang malungkot na kuwentong 'to ay perpektong halimbawa
kung bakit mahalaga ang integridad at katapatan
sa ating mga personal na relasyon.
At kung p'ano nauuwi ang kasinungalingan sa di inaasahang pangyayari.
Ang makasariling pagmamanipula, selos, at poot
ay di kailanman hahantong sa magandang resulta.
Di magandang paraan 'yong karahasan.
Nagdudulot lang 'to ng dagdag na pagdurusa.
Habambuhay nang nagbago ang buhay namin,
pero ngayong nalampasan namin ang mahirap na pagsubok na 'to,
handa na kaming umusad at ipagpatuloy 'yong paghilom namin.
At gagawin namin 'to kasama 'yong malakas, determinado
mahinahon at mabait na espiritu ni Moriah,
dahil alam naming eto 'yong gusto niyang gawin namin.
Sigurado ako na karamihan sa mga tao sa buhay niya,
di naisip na gagawa siya ng ganito.
Kaya lalabas 'yong tanong na,
"Kilala mo ba talaga siya?"
Parang, kaya ko bang gumawa ng gano'n? Lahat ba kayang gawin 'yong gano'n?
Mahirap pa din talagang maintindihan 'to.
At pag nagagalit ako,
'yong naiisip ko lang,
"Tanga ka, Kaitlin Armstrong, tanga ka.
Tingnan mo 'yong ginawa mo."
Maraming kinuha si Kaitlin Armstrong sa kapatid ko.
Kinuha niya 'yong buhay niya,
'yong kalayaan niya,
'yong kakayahan niyang maranasan 'yong mundong 'to,
'yong kakayahang makaramdam ng saya.
Ang tanging makatarungang parusa lang para do'n,
di niya na din maranasan 'yong kahit alin sa mga 'yon,
sa buong buhay niya.
Sa paniniwala ko,
pag gumawa tayo ng desisyon at may negatibong kahihinatnan,
di tayo pwedeng basta umalis.
Tungkol 'to sa tama at mali…
at pananagutan sa ginawa mo.
Sobrang walang kuwentang krimen.
Ganito na lang halos 'yong buhay ko ngayon.
Mag-isa lang sa shop.
Part no'n, may mga bagay na di ko talaga kontrolado.
Kaya pinaliit ko nang todo 'yong mundo ko
para parang may kontrol pa din ako.
Nawawala na sa kontrol 'yong mga bagay-bagay.
Pinagsisisihan ko lahat. Nahihiya ako sa lahat ng nagawa ko.
Di ko sana sinumulan 'tong bike racing.
Di ko sana nakilala si Kaitlin.
Di ko sana nakilala si Moriah.
Di ko sana kailanman nakausap patago si Moriah.
Bawat bagay.
Dahil nauwi sa ganito.
Nakita ko 'to sa isang tindahan no'ng nagdedesisyon ako
kung kaya ko bang tumira ulit sa lugar na 'yon o hindi.
At kinuha ko 'to sa pader na may 300 frames.
At may maliit na bike 'to, palabas sa frame,
na tamang-tama sa nangyayari ngayon.
May bulaklak dito, kaya may pag-asa pa.
At may nakasulat, "Kasama mo ako palagi."
At na-overwhelm talaga ako no'ng nakita ko 'to.
No'ng bumalik ako,
gusto kong maging masaya at maliwanag 'tong lugar na 'to.
Kaya gusto ko na maraming kulay 'yong pader.
Gusto ko lahat ng bagay na dinala ko dito,
may intensiyon at nagbibigay ng saya.
Akala ng lahat, di na ako babalik sa bahay ko.
Nagtatanong 'yong landlord ko, 'yong tatay ko
kung kailangan na naming maglipat ng gamit.
At nag-aalangan talaga ako.
Naramdaman ko
na may malakas na koneksiyon at hatak do'n.
Pag inaalala ko,
'yong huling araw ng buhay niya, napakaganda.
Nagtawanan kami.
Nagluto kami ng almusal at kape.
Nag-bike siya.
Nag-usap kami tungkol sa buhay, mga lalaki, pamilya.
At napakaganda ng huling araw na 'yon.
At sagrado 'yon para sa 'kin.
Gusto kong protektahan 'yon.
Ramdam ko siya do'n.
Ramdam ko 'yong saya niya do'n.
At nagagamit ko 'yon at napapakinabangan.
Tingin ko, magiging proud siya. Magiging proud siya na di ako sumuko.
Lumaki ako sa Burke kasama si Moriah, at ngayon nagtuturo na.
Pumila kayo sa red line.
'Yong makasama 'yong mga bata sa community na 'to,
sobrang nakakatulong sa maraming paraan.
Millies papunta sa Trillium, papunta sa McGill,
papunta sa Moose Deuce, papunta sa Moriah's Ascent.
Madalas kong iniisip 'yong sasabihin ni Mo.
Na ilabas mo nang konti 'yong sarili mo sa hukay na 'yon,
sasabihin niyang sumakay ako sa bike ko.
Subukan mo lang magkaro'n ng konting momentum.
At isa-isang hakbang lang.
Habang tumataas 'yong pitch, panahon na para magsikap.
Na subukang hanapin 'yong susunod na gear na nasa bawat isa sa 'tin.
Kaya pinatahimik ko 'yong utak ko at hinayaan 'yong katawan ko.
Pinapadaloy ko ang bawat enerhiya sa mga binti ko
habang pinipilit kong pumadyak nang buong lakas.
Nagpatuloy ako sa malalim at madilim na lugar ng kawalan.
Isa 'to sa pakiramdam na alam kong hinahanap ng bawat bike racer.
'Yong pagkaubos.
Magandang paradox 'to.
'Yong pag-ubos sa sarili, isang nakakabusog na karanasan.
Isa 'to sa mga paborito kong parte ng racing.
At sabik na ako sa mga ganitong sandali.
Sige, Mo! Sige pa! Ahon!
Yes, Mo!
Mo! Go, Mo!
Akyatin mo! Sige pa, Mo!
Go!
NO'NG 2023, ITINATAG NG WILSON FAMILY ANG MORIAH WILSON FOUNDATION
BILANG PAG-ALALA SA BUHAY NI MORIAH,
AT IPAGPATULOY ANG GUSTO NIYANG IBAHAGI SA MGA KOMUNIDAD.
ITINATAGUYOD NG MORIAH FOUNDATION ANG HEALTHY LIVING AT COMMUNITY BUILDING
SA PAMAMAGITAN NG PAGSUPORTA SA MGA ORGANISASYONG
NAGPAPALAWAK NG ACCESS SA RECREATION, SPORTS AT EDUCATION.
Nagsalin ng Subtitle: Jorraine Laurette Vergara EDUCATION.