WEBVTT

00:15.015 --> 00:16.516
(UNTOLD)

00:20.061 --> 00:21.604
(พิพิธภัณฑ์หลอน
ลาสเวกัส เนวาดา)

00:21.688 --> 00:24.816
ผมเพิ่งมาทำงานที่นี่ได้แค่ไม่กี่เดือน

00:24.899 --> 00:26.568
แล้วเจ้านายก็พูดกับผมว่า

00:26.651 --> 00:29.779
"นี่ นิทรรศการแกลเลอรีศิลปะที่เราจัดอยู่น่ะ

00:29.863 --> 00:31.072
ฉันจะรื้อออกหมดเลยนะ

00:31.156 --> 00:33.199
เพราะฉันมีงานจัดแสดงชิ้นใหม่

00:33.283 --> 00:34.701
นายไม่เชื่อแน่ว่าฉันได้อะไรมา"

00:35.410 --> 00:36.536
พอเดินเข้ามาในห้อง

00:36.619 --> 00:41.332
เขาจัดวางเตียง โต๊ะข้างเตียง

00:41.416 --> 00:44.461
และกระจกจากห้องนั้นขึ้นมาใหม่

00:44.544 --> 00:46.463
ห้องที่ลามาร์ โอดอมเคยใช้เสพยาเกินขนาด

00:47.005 --> 00:48.715
และนี่ก็เป็นเตียงหลังนั้นเลย

00:51.634 --> 00:52.761
โอดอมบุกเข้าหาห่วง

00:53.511 --> 00:55.597
กระโดดชู้ตกลางอากาศ ลงไปแล้ว

00:56.306 --> 00:58.850
นี่คือสถานที่

00:58.933 --> 01:02.353
ที่ผมได้รับประสบการณ์ชวนสะเทือนขวัญที่สุด
ที่เคยเจอมาเลย

01:03.021 --> 01:05.648
เหมือนมีอะไรขาวๆ ไหลออกมาจากปากเขา

01:05.732 --> 01:06.983
ให้พวกเขารีบมาเลยนะคะ

01:07.776 --> 01:12.739
ยังไงไม่ทราบได้
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่เดอะเลิฟแรนช์

01:12.822 --> 01:15.784
ตามมาหลอกหลอนผมถึงที่ทำงานใหม่
ในพิพิธภัณฑ์หลอนแห่งนี้

01:16.826 --> 01:18.453
ไบรอันต์ส่งให้โอดอม โอดอม…

01:18.536 --> 01:19.579
ยัดลงไปเต็มแรง

01:19.662 --> 01:20.955
เรื่องนี้เป็นที่พูดถึงกันให้ทั่ว

01:21.039 --> 01:24.042
ใครๆ ก็กำลังพูดถึงโคลอี้ คาร์เดเชียน
กับลามาร์ โอดอม

01:24.125 --> 01:26.419
โคลอี้ คาร์เดเชียนแต่งงานกับลามาร์ โอดอม

01:26.503 --> 01:28.588
ในงานแต่งสุดหรูที่เนืองแน่นด้วยแขกดังๆ

01:28.671 --> 01:31.299
โอดอมควงลูกอ้อมหลัง ล้อกันเล่นใช่ไหม

01:32.300 --> 01:33.593
ผมกลัวความตายนะ

01:34.302 --> 01:36.805
ผมกลัวที่จะไม่ได้อยู่ตรงนี้อีก

01:36.888 --> 01:40.100
หลังจากเป็นข่าวพาดหัว
เรื่องยาเสพติดและปัญหาชีวิตคู่

01:40.183 --> 01:41.935
โอดอมก็ถูกจับกุมตัว

01:42.560 --> 01:44.479
ลองนึกดูสิ ถ้าลามาร์ โอดอมตาย

01:44.562 --> 01:46.272
แล้วพวกเขาต้องฝังผมล่ะ

01:47.023 --> 01:49.901
ลามาร์ โอดอมถูกพบหมดสติในซ่อง

01:49.984 --> 01:51.486
เส้นเลือดสมองแตกหลายจุด สมองเสียหาย

01:51.569 --> 01:54.531
เขายังไม่ฟื้น และอาการวิกฤตมาก

01:56.241 --> 01:58.910
ผมเส้นเลือดในสมองแตก 12 ครั้ง
หัวใจวายหกครั้ง

01:58.993 --> 02:01.704
นั่นไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย

02:02.288 --> 02:03.957
รู้ไหมว่านี่ใคร

02:04.666 --> 02:06.167
นี่ลูกชายคุณ

02:07.168 --> 02:09.921
เราเรียกเขาว่าแอลเจ

02:10.004 --> 02:12.132
ผมตายไปสามวัน

02:12.715 --> 02:13.800
แต่ผมรอดมาได้

02:14.384 --> 02:17.387
(UNTOLD)

02:18.513 --> 02:22.308
(ความตายและชีวิตของลามาร์ โอดอม)

02:30.400 --> 02:31.693
หายใจเข้าทางจมูก

02:34.737 --> 02:36.197
รับรู้ถึงลมหายใจเข้า

02:37.907 --> 02:38.992
ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออก

02:41.619 --> 02:43.037
รู้สึกถึงเท้าของคุณ

02:45.165 --> 02:46.624
ผ่อนคลายต้นขา

02:49.669 --> 02:51.921
ส่งความรู้สึกนั้นไล่ขึ้นมาตามกระดูกสันหลัง

02:53.923 --> 02:55.717
รู้สึกถึงลมหายใจที่ไหลเข้ามา

02:56.217 --> 02:57.927
แล้วหายใจออก

03:00.638 --> 03:01.931
ก็ประมาณนั้น

03:02.432 --> 03:04.058
(เอ็นบีเอ รอบชิงชนะเลิศ 1998)

03:04.142 --> 03:07.312
เวลาผมอธิบายวิธีการที่ผมใช้

03:07.395 --> 03:10.481
ตลอด 25 ปีของการเป็นโค้ช

03:10.565 --> 03:13.026
เราใช้คำว่า "หนึ่งลมหายใจ หนึ่งจิต"

03:13.109 --> 03:15.778
ผมอยากให้นักกีฬาทุกคนซึมซับ

03:15.862 --> 03:21.201
สิ่งที่ผมเชื่อว่าเป็นหนทางใช้ชีวิตที่ถูกต้อง
หรืออย่างน้อยก็เป็นหนทางที่เหมาะสม

03:21.284 --> 03:24.579
เพราะผมคิดว่าเป็นเรื่องสำคัญ
ที่พวกเขาจะเติบโตต่อไปในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง

03:24.662 --> 03:28.625
ผมมักจะบอกว่านี่คือการเปลี่ยนแปลงตัวตน
ไม่ใช่แค่แลกเปลี่ยนผลประโยชน์

03:28.708 --> 03:31.961
และเป็นการทำความเข้าใจแต่ละคน
ในแบบที่เขาเป็น

03:32.545 --> 03:36.341
ช่วงปิดฤดูกาลของทีมเลเกอร์สเริ่มต้นขึ้น
โดยคนคาดหวังว่าพวกเขาจะชนะ 70 เกมขึ้นไป

03:36.424 --> 03:38.635
แต่ตอนนี้พวกเขามีปัญหาเดิมที่ต้องจัดการ

03:38.718 --> 03:43.097
นั่นคือความสัมพันธ์เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย
ระหว่างโคบี ไบรอันต์กับชาคีล โอนีล

03:43.181 --> 03:45.433
คนอยากให้ผมลดระดับการเล่นลง

03:45.516 --> 03:46.809
ผมไม่ทำแบบนั้นแน่

03:46.893 --> 03:48.561
ผมอยากเป็นผู้เล่นที่เล่นเพื่อทีมมาตลอด

03:48.645 --> 03:51.231
ถ้าผมไม่ใช่หมาใหญ่ บ้านนี้ก็ไม่มีคนเฝ้าแน่

03:51.314 --> 03:53.316
โคบีบอกว่า "ไม่สำคัญว่าใครเป็นคนคุมทีม

03:53.399 --> 03:55.485
แต่ใครก็ห้ามเข้าค่ายซ้อมในสภาพอ้วนและไม่ฟิต"

03:55.568 --> 03:59.197
โคบีอยากได้แหวนแชมป์โดยไม่มีชาคีล โอนีล

04:00.073 --> 04:03.952
ปี 2004 ชาครู้สึกว่าเขาถูกหักหลังนิดๆ

04:04.035 --> 04:07.330
ผู้บริหารตัดสินใจเลือกสนับสนุนโคบี

04:07.413 --> 04:10.458
และสร้างทีมโดยให้เขาเป็นแกนหลักระยะยาว

04:10.541 --> 04:12.794
พาดหัวข่าวใหญ่ของลีกคืนนี้

04:12.877 --> 04:16.130
ลอสแอนเจลิส เลเกอร์สกับไมอามี ฮีต
ตกลงแลกตัวผู้เล่นกัน

04:16.214 --> 04:19.717
โดยจะส่งชาคีล โอนีล
หนึ่งในผู้เล่นเซนเตอร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล

04:19.801 --> 04:21.219
ไปยังเซาท์ฟลอริดาที่มีแดดจ้า

04:21.302 --> 04:23.680
ชาคเลยถูกย้ายออกไป โคบีได้อยู่ต่อ

04:23.763 --> 04:26.641
และลามาร์ก็เข้ามาในดีลแลกตัวนี้

04:26.724 --> 04:29.477
พวกเขาย้ายชาคีล โอนีลไปไมอามี
โดยแลกกับผู้เล่นสามคน

04:29.560 --> 04:32.397
ที่จะทำให้รายชื่อผู้เล่นของแอลเอ
ดูต่างไปจากเดิมสุดๆ

04:32.480 --> 04:35.233
ทีมนี้กำลังเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ครับ

04:35.316 --> 04:37.151
และไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนไปทิศทางไหน

04:37.235 --> 04:39.862
เรามีผู้เล่นดาวรุ่งหลายคน

04:39.946 --> 04:42.573
ที่ต้องพิสูจน์ตัวเอง และผมก็ตื่นเต้นมากเลย

04:42.657 --> 04:45.952
จากโรดไอแลนด์ ลามาร์ โอดอมครับ

04:46.035 --> 04:48.121
มันบ้ามาก เพราะก่อนหน้านั้นผมอยู่ทีมคลิปเปอร์ส

04:48.204 --> 04:51.791
ส่งให้โอดอม โอดอมลุยจากเส้นหลังอีกครั้ง

04:51.874 --> 04:53.459
ตอนนั้นผมคิดตลอดว่า

04:54.377 --> 04:56.629
"ให้ตาย ฝั่งนั้นดูดีชะมัด"

04:56.713 --> 04:59.507
แล้วผมก็ย้ายจากคลิปเปอร์สไปฮีต

04:59.590 --> 05:02.593
แล้วก็ย้ายมาเลเกอร์ส
มันเหมือนฝันที่เป็นจริงเลย

05:03.344 --> 05:07.098
กับลามาร์ ก็มีบางอย่างที่เราต้องปรับเขา

05:07.181 --> 05:08.641
เพื่อให้เขาเล่นเข้ากับทีม

05:08.725 --> 05:12.770
เขาเคยเจอเหตุการณ์หนึ่ง
เขาเคยถูกคลิปเปอร์สสั่งพักการแข่ง

05:12.854 --> 05:16.107
ผมผิดหวังในตัวเองนะ

05:16.190 --> 05:17.817
ที่จัดการตัวเองได้ไม่ดี

05:17.900 --> 05:20.486
เรื่องใช้สารเสพติด หรืออะไรก็ตามที่คนเรียกกัน

05:20.570 --> 05:24.282
หลังจากนั้น เขาก็ถูกแลกตัวไปไมอามี

05:24.365 --> 05:25.950
นี่คือทีมใหม่ของผม

05:26.034 --> 05:29.162
เขาเป็นผู้เล่นที่ไม่คุ้นเคยกับวินัย

05:29.245 --> 05:32.373
หรือการฝึกซ้อมที่เข้มข้น

05:32.457 --> 05:34.792
หนึ่งถึงสอง ซ้อมวิ่งตามเส้นสนาม

05:34.876 --> 05:38.254
แต่คุณก็เห็นได้เลยว่าเขามีความยิ่งใหญ่อยู่ในตัว

05:38.338 --> 05:40.465
เลเกอร์สได้บอล มาดูกันว่าจะทำแต้มได้ไหม

05:40.548 --> 05:42.467
ลามาร์ โอดอมอาจได้ฟาวล์ด้วย

05:42.550 --> 05:44.052
เป็นไงล่ะ

05:44.135 --> 05:46.888
และเพื่อนร่วมทีมก็คอยสนับสนุนเขาจริงๆ

05:46.971 --> 05:50.767
มันคือชุมชนหนึ่งเลย และลามาร์ก็รักการอยู่ในทีม

05:51.351 --> 05:52.185
มันคือครอบครัวของเขา

05:53.936 --> 05:55.563
(ควีนส์ นิวยอร์ก)

05:55.646 --> 05:58.399
วิชาโฮมรูมจะนั่งตามลำดับตัวอักษรค่ะ

05:58.483 --> 06:02.320
นามสกุลฉันขึ้นต้นด้วยตัวเอ็ม ของเขาตัวโอ
เราเลยเจอกันแทบจะวันแรกเลย

06:03.529 --> 06:06.949
บางครั้งฉันก็เห็นเขานั่งท้ายรถบัส
ซึ่งเป็นที่นั่งของเด็กเท่ๆ

06:07.533 --> 06:09.327
แต่ถ้าวันไหนฉันไม่เห็นเขาบนรถ

06:09.410 --> 06:11.579
นั่นเพราะเขาจะมาหลังระฆังโฮมรูมดัง

06:11.662 --> 06:13.373
บางครั้งเขาก็จะมาแบบกำลังผูกเนกไท

06:13.456 --> 06:16.125
เหมือนแต่งตัวยังไม่เสร็จ ยังแปรงฟันอยู่

06:16.209 --> 06:17.877
เขาใช้ชีวิตตามจังหวะของตัวเองเสมอ

06:19.003 --> 06:21.839
ตอนนั้นฉันคบอยู่กับคนคนหนึ่งที่เขารู้จัก

06:21.923 --> 06:24.634
ฉันจำได้ว่าฉันร้องไห้อยู่ในวิชาโฮมรูม

06:24.717 --> 06:28.346
ลามาร์ก็พูดว่า "อย่าร้องไห้เพราะหมอนั่นเลย
ให้โอกาสฉันบ้าง"

06:29.180 --> 06:30.681
เขามีเสน่ห์เสมอเลยค่ะ

06:30.765 --> 06:32.892
ตอนนั้นฉันยังไม่รู้หรอกว่ามันเรียกว่าเสน่ห์

06:32.975 --> 06:35.603
ทุกคนถูกดึงดูดเข้าหาเขา

06:35.686 --> 06:37.230
ฉันไม่ใช่คนพิเศษอะไรเลย

06:38.314 --> 06:40.441
เขารู้วิธี…

06:40.525 --> 06:42.985
เขารู้วิธีทำให้คนหลงเสน่ห์ พูดแบบนั้นแล้วกัน

06:44.612 --> 06:48.491
นี่คือแผ่นรางวัลที่ได้จากสังฆมณฑลบรูคลินของเขา

06:48.574 --> 06:51.119
และจากการแข่งขันบาสเกตบอล

06:51.202 --> 06:55.331
นี่รูปเขาตอนเรียนมัธยมที่ไครสต์เดอะคิง

06:55.415 --> 06:57.208
เขาอยู่ตรงนี้

06:57.291 --> 07:00.586
เราย้ายมาควีนส์ปี 1957

07:00.670 --> 07:04.382
ตอนนั้นฉันอายุสี่ขวบ
แคธี่เพิ่งเกิดได้สองสัปดาห์

07:05.174 --> 07:08.219
แคธี่ท้องลามาร์ตอนอายุ 22

07:08.302 --> 07:13.266
ตอนเธอคลอดลามาร์
เธอจะตั้งชื่อเขาว่าลามอนต์

07:13.349 --> 07:17.186
ฉันบอกว่า "แคธี่ ชื่อนั้นมันนุ่มนิ่มไป
ตั้งชื่อว่าลามาร์เถอะ"

07:17.270 --> 07:19.480
เธอเลยให้ฉันตั้งชื่อเขาว่าลามาร์

07:19.564 --> 07:21.566
ตรงนี้คือรูปลามาร์

07:22.316 --> 07:25.820
กับลูกทูนหัวของฉัน หลานฉัน เชอร์ร็อด

07:25.903 --> 07:27.989
พ่อของลามาร์ชื่อโจ

07:28.072 --> 07:29.532
พวกเขาจัดงานแต่งใหญ่โต

07:29.615 --> 07:30.950
เป็นงานแต่งที่ใหญ่มาก

07:31.033 --> 07:34.871
หลังจากสักพัก ความสัมพันธ์ก็ห่างเหิน
กลายเป็นชีวิตแต่งงานที่ห่างเหิน

07:35.788 --> 07:38.249
พ่อของผม… เขาพ่ายแพ้ให้กับ…

07:38.332 --> 07:40.877
เขาพ่ายแพ้ให้กับยาเสพติด

07:41.711 --> 07:44.422
แม่ผมก็เลยทิ้งพ่อ เพราะพ่อไม่ยอมเลิก

07:44.505 --> 07:47.216
ผมเจอพ่อเดือนละครั้งได้มั้ง เขาจะแวะมาหา

07:47.300 --> 07:49.594
ให้เงินผมนิดหน่อย แล้วก็ไป

07:49.677 --> 07:53.556
แต่แม่ผมเป็นผู้หญิงเจ๋ง ติดดิน

07:53.639 --> 07:55.933
แม่สวย แล้วก็สูง

07:56.017 --> 07:58.102
ผมจำได้ตอนแม่เริ่มป่วย

07:58.186 --> 07:59.645
เรากลับมาจากโพโคโนส

07:59.729 --> 08:02.023
แม่บ่นว่าปวดท้อง

08:02.106 --> 08:06.611
แค่ช่วงไปโรงพยาบาลครั้งแรกแล้วกลับมาบ้าน

08:06.694 --> 08:09.155
แม่เปลี่ยนเป็นเหมือนคนละคนเลย
น้ำหนักลดลงมาก

08:10.406 --> 08:14.994
หมอตรวจพบโรคเดือนมกราคม
แล้วแม่ก็จากไป…

08:15.077 --> 08:18.289
วันที่ 6 กรกฎาคม สองวันหลังวันชาติสหรัฐ

08:19.582 --> 08:20.708
แม่ก็จากไป

08:21.375 --> 08:23.753
ฉันอยากทำเพื่อเป็นเกียรติให้แคธี่ น้องสาวฉัน

08:24.253 --> 08:26.297
เธอเสียตอนลามาร์อายุสิบขวบ

08:27.298 --> 08:29.550
นี่คือรูปเราที่งานเลี้ยง

08:30.760 --> 08:33.638
ฉันวางนี่ไว้ตรงนี้ เพราะเธอคือนางฟ้าของฉัน

08:33.721 --> 08:35.890
ผมหยิบลูกบาส แล้วไปที่สวน

08:37.600 --> 08:39.977
อยู่ชู้ตบาสทั้งคืน

08:41.771 --> 08:44.774
บาสเกตบอลนี่น่ะ
ผมรู้มาตลอดว่ามันคือทางของผม

08:48.569 --> 08:52.949
เขาเริ่มเล่นบาสตอนอยู่ม.สาม
ตอนนั้นเขาสูงราว 178 ซม.

08:53.032 --> 08:55.660
กลับมาอีกที เขาสูงราว 201 ซม.แล้ว

08:58.579 --> 09:00.206
แล้วก็ยังสูงขึ้นอีก

09:00.289 --> 09:03.042
ลามาร์ โอดอมคนนี้กับทักษะเล่นบาส
และความสูง 206 ซม.

09:03.125 --> 09:07.380
หลายคนมองว่าเขาคือผู้เล่นที่ดีที่สุด
ในรุ่นมัธยมปี 1997 เลย

09:07.463 --> 09:09.799
ที่ไครสต์เดอะคิง ผมได้แชมป์ระดับเมือง

09:09.882 --> 09:12.260
ผมทำไปได้ราว 35 แต้ม

09:12.343 --> 09:15.137
ผมก็พอรู้ว่าตัวเองเริ่มเป็นที่สนใจแล้ว

09:15.721 --> 09:18.641
แค่ไม่รู้ว่าความสนใจนั้นมันจะมากแค่ไหน
และจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าไร

09:18.724 --> 09:20.560
เขาเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น

09:20.643 --> 09:24.605
ได้ขึ้นพาดหัวข่าว อะไรแบบนั้น

09:24.689 --> 09:27.817
สุดท้ายเขาไปเรียนต่อที่โรดไอแลนด์

09:27.900 --> 09:30.695
ขับรถแค่ไม่กี่ชั่วโมง ราวสี่ชั่วโมงได้

09:30.778 --> 09:33.614
เขาเลยกลับมาเจอเพื่อนๆ ที่ควีนส์ได้บ่อยๆ

09:33.698 --> 09:35.575
หรือไม่ก็จะแวะมาหาฉัน

09:35.658 --> 09:40.288
มีอยู่ครั้งนึงที่เขากลับมาควีนส์ แล้วก็เซอร์ไพรส์

09:41.831 --> 09:44.333
ฉันท้องลูกสาวชื่อเดสตินี่

09:46.085 --> 09:48.796
ฝ่าเขตชู้ตลูกโทษไปแล้ว
ลามาร์บอกว่า "เอาออกไปเลย"

09:48.879 --> 09:51.966
เราก็เลยมีครอบครัวเล็กๆ ของเราเอง

09:52.049 --> 09:55.511
ทั้งที่ตอนนั้นเราอายุแค่ 19-20 ปีได้
ยังเด็กกันทั้งคู่

09:55.595 --> 09:59.765
แต่เขาไม่ได้เป็นพ่อที่อยู่บ้านด้วยตลอด
เพราะเขาอยู่ด้วยไม่ได้

10:00.349 --> 10:02.476
ชู้ตจากระยะเก้าเมตร ลูกลอยไปในอากาศ

10:02.560 --> 10:03.728
ลงไปเลย

10:03.811 --> 10:07.148
ลามาร์ โอดอมคว้าชัยชนะให้โรดไอแลนด์

10:07.231 --> 10:09.567
แน่นอนว่าเป้าหมายของเขาคือเข้าเอ็นบีเอให้ได้

10:09.650 --> 10:12.445
ฉันรู้สึกว่ามันมีสิ่งรบกวนเยอะมาก
ผู้คนมากมายมาเกี่ยว

10:12.528 --> 10:15.323
เขาแนะนำฉันให้คนโน้นคนนี้รู้จัก
ฉันก็ได้แต่ยิ้มทักทาย

10:15.406 --> 10:16.824
ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ

10:16.907 --> 10:19.577
ขนาดพิธีบัพติศมาลูกสาวเราก็ยังเป็นแบบนั้นเลย

10:19.660 --> 10:22.913
มีใครไม่รู้ว่าจับมือฉัน
ลามาร์อยากให้เขาเป็นพ่อทูนหัวเดสตินี่

10:22.997 --> 10:24.707
ทั้งที่ฉันไม่เคยเจอเขามาก่อน

10:24.790 --> 10:27.501
มีเดิมพันสูงมากสำหรับดาวรุ่งปีสองคนนี้

10:27.585 --> 10:31.047
เขาอาจถูกเลือกเป็นดราฟต์อันดับหนึ่ง
ของประเทศเลย

10:31.130 --> 10:33.716
เราไปที่การดาร์ฟต์กันทั้งครอบครัว

10:33.799 --> 10:36.052
ทั้งแม่ฉัน เบรนด้าลูกพี่ลูกน้อง

10:36.135 --> 10:37.928
แซนดี้ น้องสาวฉันก็ไป

10:38.012 --> 10:40.765
วานด้า ภรรยาไมเคิลพี่ชายฉันด้วย

10:40.848 --> 10:45.269
สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่เอ็นบีเอดราฟต์ ปี 1999

10:45.353 --> 10:49.148
เจอรัลด์กับลิซ่าที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง แล้วก็พวกเด็กๆ

10:49.231 --> 10:52.526
ไหนจะหนุ่มๆ จากบร็องซ์
ที่ฉันเรียกว่า "พวกโอไฮโอบอยส์"

10:52.610 --> 10:55.821
ด้วยสิทธิ์เลือกอันดับสี่ในเอ็นบีเอดราฟต์ ปี 1999

10:55.905 --> 10:57.948
ลอสแอนเจลิส คลิปเปอร์สขอเลือก…

10:58.032 --> 11:00.785
รู้ไหมเขาบอกฉันว่าอะไร
"ทีมไหนก็ได้ แต่ไม่เอาคลิปเปอร์ส"

11:01.410 --> 11:04.580
ลามาร์ โอดอมจากมหาวิทยาลัยโรดไอแลนด์

11:10.461 --> 11:13.673
ฉันจำได้ว่าไม่อยากให้เขาไปแอลเอ

11:15.424 --> 11:18.761
ฉันรู้สึกว่าฮอลลีวูด แอลเอเนี่ย มันวุ่นวายสุดๆ

11:18.844 --> 11:21.013
มันเหมือนทำให้คุณสูญเสียจิตวิญญาณเลย

11:22.932 --> 11:26.852
พอกลับมาจากดราฟต์
เรานั่งอยู่บนบันไดเตี้ยๆ หน้าบ้านฉัน

11:26.936 --> 11:30.398
เขาบอกว่า "เธอต้องไปแอลเอกับฉันนะ

11:30.481 --> 11:33.609
ฉันต้องการครอบครัว
ฉันอยากให้เธอกับเดสตินี่ไปด้วย"

11:33.693 --> 11:37.571
ฉันคิดในใจว่า "เราเป็นครอบครัวเดียวกัน

11:37.655 --> 11:40.449
ถ้าเขาอยากให้ฉันไป ฉันก็จะไป"

11:40.533 --> 11:42.118
(ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย)

11:42.201 --> 11:44.620
เราได้ที่พักที่มารีนาเดลเรย์

11:44.704 --> 11:47.456
ฉันจำได้ว่าบินไปพร้อมป้าเจนีนของเขา
และเดสตินี่

11:48.249 --> 11:51.669
ตอนพวกเขาย้ายไปแอลเอ ไปอยู่เพนต์เฮาส์

11:51.752 --> 11:54.213
ฉันไปที่นั่น และได้เห็นว่ามันเป็นยังไง

11:54.296 --> 11:56.006
ฉันบอกไปว่า "เราต้องไปชอปปิงแล้ว"

11:56.674 --> 12:00.761
นั่นเป็นครั้งแรกเลยที่ฉันได้เห็นคนดังๆ

12:00.845 --> 12:03.055
ฉันนี่แบบ "นั่นคนที่ฉันเห็นในทีวีนี่นา"

12:03.139 --> 12:04.515
ลามาร์ไม่ค่อยอยู่บ้าน

12:04.598 --> 12:07.935
เขามีงานสื่อ มีนัดต่างๆ ฉันต้องเรียนรู้เร็วมาก

12:08.018 --> 12:09.979
ว่านี่จะกลายเป็นตารางชีวิตของเขา

12:12.523 --> 12:15.443
ฉันรู้สึกว่าเขายุ่งขึ้นเรื่อยๆ
และเครียดมากขึ้นด้วย

12:16.152 --> 12:18.237
แล้วแอลเจ ลูกชายเราก็เกิด

12:18.320 --> 12:21.991
ช่วงนั้นมีเรื่องเกิดขึ้นในครอบครัวเราเยอะมาก

12:22.700 --> 12:24.118
ส่งให้โอดอม สแลมดังก์

12:24.201 --> 12:26.245
ลามาร์ทำผลงานได้ดีมากกับทีมคลิปเปอร์ส

12:26.328 --> 12:27.496
ส่งให้ลามาร์

12:27.580 --> 12:29.915
อัลลีอูป ยัดเต็มแรง อะไรกันเนี่ย

12:29.999 --> 12:33.461
ตอนนั้นไม่มีใครอยากอยู่กับคลิปเปอร์ส

12:33.544 --> 12:37.298
เขาอยากย้ายทีม สุดท้ายเขาก็ได้ไปไมอามี

12:38.132 --> 12:39.800
เลี้ยงจากฝั่งหนึ่งไปอีกฝั่งเลย ลงห่วง

12:39.884 --> 12:40.968
แล้วก็ถูกแลกตัวกับชาค

12:43.262 --> 12:44.388
จากนั้นฉันก็ท้องลูกอีกคน

12:48.017 --> 12:49.810
เจย์เดน…

12:49.894 --> 12:52.521
เขาเป็นเด็กช่างสงสัย

12:52.605 --> 12:54.148
ตาโต

12:54.231 --> 12:57.526
และก็ชอบมองไปรอบห้องตลอด

12:57.610 --> 12:59.069
ฉันจำได้ว่าฉันเหนื่อยมาก

12:59.153 --> 13:01.530
เพราะเขาตื่นทุกสองชั่วโมง
หรือสองชั่วโมงครึ่งเลย

13:02.281 --> 13:04.325
ฉันคิดจริงๆ ว่าลูกคนนี้จะเป็นคนสุดท้ายแล้ว

13:04.408 --> 13:07.036
ฉันจำได้ว่าบอกตัวเองว่า
"ซาบซึ้งช่วงเวลาแบบนี้ไว้ล่ะ"

13:07.119 --> 13:10.122
เพราะมันเหมือนมีบางอย่างบอกฉัน
ให้มีความสุขกับช่วงเวลานั้นไว้

13:10.706 --> 13:11.582
(ปี 2006)

13:11.665 --> 13:15.795
เราไปนิวยอร์ก ไปงานศพญาติของลามาร์

13:15.878 --> 13:20.090
เรามีบ้านอยู่แถวรอยต่อ
ระหว่างลองไอแลนด์กับควีนส์

13:21.342 --> 13:23.469
ฉันจำได้ว่าตื่นสาย

13:23.552 --> 13:26.972
แล้วก็คิดว่า
"ทำไมไม่ได้ยินเสียงเจย์เดนร้องปลุกเลย"

13:27.681 --> 13:31.060
แม่ฉันกำลังทำอาหารเช้าให้เด็กๆ

13:31.143 --> 13:35.314
ฉันก็พูดว่า "เชื่อไหมว่าเจย์เดนยังไม่ตื่นเลย

13:35.397 --> 13:37.566
แม่เชื่อไหมคะ" แม่ก็ถามว่า "จริงเหรอ"

13:37.650 --> 13:39.527
"เขาโอเคใช่ไหม" ฉันก็ตอบว่า "ค่ะ"

13:40.736 --> 13:42.112
เราเลยขึ้นไปข้างบน

13:42.196 --> 13:48.536
ฉันจำได้ว่าพลิกตัวเขา
แล้วเห็นริมฝีปากเขาเป็นสีม่วง

13:49.119 --> 13:50.704
แล้ว…

13:52.331 --> 13:56.502
ค่ะ ฉันจำได้ว่าแม่ฉันกรีดร้องลั่น

13:56.585 --> 13:59.088
"โทร 911"

13:59.171 --> 14:05.219
ฉันเห็นพนักงานดับเพลิงอุ้มเขาเหมือนลูกฟุตบอล

14:05.302 --> 14:06.470
แล้ว…

14:07.179 --> 14:10.266
วิ่งไปที่…

14:10.766 --> 14:12.059
รถพยาบาล

14:13.894 --> 14:15.479
พอไปถึงโรงพยาบาล

14:16.438 --> 14:19.817
ฉันจำได้ว่ามีหมอผู้หญิงคนหนึ่ง

14:20.776 --> 14:23.654
เธอพูดว่า "เสียใจด้วยค่ะ"

14:24.405 --> 14:26.323
เธอพูดซ้ำๆ ว่า "ฉันเสียใจด้วย"

14:26.407 --> 14:27.950
แล้วก็บอกว่า

14:28.492 --> 14:30.202
"เราพยายามทำทุกอย่างแล้ว"

14:30.786 --> 14:32.830
แล้วเธอก็พูดอีกครั้ง "ฉันเสียใจด้วย"

14:34.540 --> 14:36.625
ตอนนั้นลามาร์…

14:36.709 --> 14:39.420
เขามาถึงโรงพยาบาล มีคนบอกทางให้เขา

14:39.503 --> 14:41.297
มาห้องที่ฉันอยู่ แล้ว…

14:43.632 --> 14:45.467
เจย์เดนตัวเย็นมาก

14:45.551 --> 14:46.635
แล้ว…

14:47.428 --> 14:48.804
ฉันรู้ทันที…

14:50.264 --> 14:51.932
เหลือแค่ร่างไร้ชีวิต

14:59.690 --> 15:01.650
ภาวะใหลตายในทารก

15:02.401 --> 15:03.611
ก็…

15:07.281 --> 15:09.950
พอได้ใบมรณบัตรมา มันเขียนแค่ว่า…

15:11.368 --> 15:13.746
ไม่ใช่คำว่า "ไม่เปิดเผย"
ไม่ใช่ "ไม่ระบุรายละเอียด"

15:14.788 --> 15:18.959
เป็นคำที่ขึ้นต้นด้วย "ไม่…"
ที่ไม่ได้ตอบคำถามอะไรเลย

15:20.502 --> 15:23.756
ตอนลูกตาย ผมไม่ได้ร้องไห้มากนัก

15:23.839 --> 15:26.091
แต่พอนึกถึงคืนก่อนที่เขาจะจากไป

15:26.175 --> 15:27.843
ผมออกไปปาร์ตี้ทั้งคืน

15:28.552 --> 15:29.762
กับเพื่อนผม

15:31.305 --> 15:33.724
แล้วลูกก็ดูเหมือนแค่นอนหลับอยู่

15:35.768 --> 15:38.103
ไม่มีรอยแผล ไม่มีเลือดออก ไม่มีอะไรเลย

15:39.146 --> 15:43.233
ผมจำได้ว่าผมกับเชอร์ร็อด ลูกพี่ลูกน้อง
ไปยืนยันตัวตนศพของเขา

15:43.943 --> 15:45.319
ในวันรุ่งขึ้น

15:46.654 --> 15:47.947
เขาดูเหมือนแค่หลับอยู่

15:50.532 --> 15:53.494
ว่ากันว่าเวลาคนผ่านเรื่องแบบนี้

15:54.078 --> 15:56.872
ถ้าพวกเขาไม่ผูกพันแน่นแฟ้นกันมากขึ้น

15:57.831 --> 15:59.541
ก็แยกทางกันไปเลย

16:00.584 --> 16:01.669
ตอนนั้นเป็นหน้าร้อน

16:01.752 --> 16:06.757
ลามาร์ต้องกลับไปเตรียมตัว
ให้พร้อมสำหรับการแข่งขัน

16:06.840 --> 16:08.300
และ…

16:08.801 --> 16:10.344
ครั้งนี้มันต่างออกไป

16:12.638 --> 16:14.139
ฉันไม่อยากกลับไปแอลเอ

16:16.141 --> 16:18.102
ฉันเลยบอกเขาแบบนั้น

16:20.479 --> 16:22.064
ผมต้องกลับไปทำงาน

16:23.190 --> 16:25.150
ผมไม่ไปไม่ได้ เข้าใจไหม

16:25.234 --> 16:28.153
ถ้าเธออยากอยู่นิวยอร์กต่อก็ได้เลย

16:28.737 --> 16:29.822
เธอเลยเลือกอยู่นิวยอร์ก

16:29.905 --> 16:33.367
แต่ย้ายออกจากบ้านที่ลูกตาย

16:35.285 --> 16:36.620
และ…

16:37.121 --> 16:38.122
เราเลยจบกันแบบนั้น

16:40.374 --> 16:43.544
ผมก็คงรู้สถานะตัวเองดีนั่นแหละ
จะให้ผมทำอะไรได้อีกล่ะ

16:43.627 --> 16:45.587
ผมไม่ได้คาดหวังให้ใครสงสาร

16:46.171 --> 16:47.756
มันก็แค่เกิดขึ้น

16:50.926 --> 16:51.885
มันก็แค่…

16:51.969 --> 16:55.848
เป็นเรื่องหนึ่งที่จะทำให้ผมแข็งแกร่งขึ้น

16:55.931 --> 16:57.850
ในชีวิตผม มันมีช่วงที่…

16:57.933 --> 17:00.978
ผมไม่แน่ใจว่าบาสเกตบอล
จะทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นได้ไหม

17:01.061 --> 17:02.896
เรื่องลูกผมตายก็เป็นหนึ่งในช่วงเวลาแบบนั้น

17:07.359 --> 17:09.319
เราทุกคนต่างก็เคยผ่านเรื่องแย่ๆ

17:11.321 --> 17:15.159
เรามีชีวิตอยู่ แล้ววันหนึ่งก็ไม่อยู่ มันแบบ…

17:16.160 --> 17:17.870
ใครจะไปรู้ได้

17:18.871 --> 17:20.247
ผมไม่สนว่าพระเจ้าของคุณเป็นใคร

17:20.831 --> 17:23.000
พระอัลเลาะห์ พระยะโฮวาห์

17:24.668 --> 17:25.878
พระคริสต์

17:26.462 --> 17:27.546
โคบี

17:28.839 --> 17:32.968
แต่สุดท้าย คุณก็ต้องยึดเหนี่ยวตัวเองไว้กับบางสิ่ง

17:33.927 --> 17:36.430
- อรุณสวัสดิ์
- วันนี้พอล ฮันเตอร์จะเป็นคนตามเขานะ

17:36.513 --> 17:38.098
- อรุณสวัสดิ์ พอล
- ด้วยความยินดี

17:38.182 --> 17:40.851
สวัสดี แฟนๆ ทุกคน วันนี้เป็นยังไงกันบ้าง

17:40.934 --> 17:45.898
ผมยังง่วงๆ อยู่หน่อย แต่ก็ตื่นแล้วละ

17:46.940 --> 17:49.693
ตอนอยู่แอลเอ
เดวิด โบว์แมนที่เป็นตัวแทนของผมบอกว่า

17:49.777 --> 17:52.654
"เลเกอร์สอยากคุยกับคุณ
พวกเขาอยากเซ็นสัญญาด้วย"

17:52.738 --> 17:54.031
ผมนี่แบบ "ว่าไงนะ"

17:55.115 --> 17:56.825
ผมแทบไม่อยากเชื่อ

17:56.909 --> 17:58.994
รอน อาร์เทสต์มาร่วมทีมเลเกอร์ส

17:59.078 --> 18:02.498
สองปีก่อนเขาบอกโคบี ไบรอันต์ว่า
อยากช่วยเขาคว้าแชมป์

18:02.581 --> 18:04.374
และวันนั้นก็มาถึงแล้ว

18:04.458 --> 18:06.794
ผมอยากอยู่กับเลเกอร์สมานานแล้ว

18:06.877 --> 18:09.546
แล้วถ้าได้เล่นกับฟิล แจ็กสันด้วย

18:09.630 --> 18:11.507
ใครจะปฏิเสธโอกาสนี้ได้

18:11.590 --> 18:13.926
การอยู่เลเกอร์ส มันต่างออกไปมาก

18:14.009 --> 18:17.805
นี่คือฮอลลีวูด คุณจะได้เล่นให้คนดังๆ ดู

18:17.888 --> 18:19.389
เดี๋ยวนะ ทีเอ็มซีอยู่ไหน

18:20.265 --> 18:21.100
ไม่มาเหรอ

18:21.767 --> 18:23.352
ผมว่าเคล็ดลับของแอลเอคือ

18:23.435 --> 18:26.105
ถ้าจะอยู่ที่นี่ คุณก็ต้องยกระดับตัวเอง

18:26.188 --> 18:28.857
ถ้าใช้มันให้ถูกทาง ผมว่ามันช่วยคุณได้เลย

18:28.941 --> 18:31.151
คำว่า "ลามาร์" แปลว่า "โด่งดังไปทั่วแผ่นดิน"

18:31.735 --> 18:34.279
นั่นคือความหมายหนึ่งของชื่อนี้

18:34.363 --> 18:37.157
แต่ว่าตัวผมในตอนนั้น

18:37.241 --> 18:39.493
ผมยังไม่ใช่ซูเปอร์สตาร์ระดับท็อปอะไรเลย

18:39.576 --> 18:44.456
ผมยังต้องผ่านเส้นทาง
เพื่อไต่ขึ้นไปเป็นคนดังระดับตัวท็อป

18:44.540 --> 18:47.584
เมื่อคืนตอนกำลังหาข้อมูล
ผมเจอการ์ดเชิญด้วยละ

18:47.668 --> 18:48.669
เดี๋ยวเอาให้ดู

18:48.752 --> 18:50.087
พวกนั้นไม่อยากให้ผมเฉิดฉาย

18:50.170 --> 18:51.588
นี่บัตรเชิญปาร์ตี้ต้อนรับสู่แอลเอ

18:51.672 --> 18:53.048
มีโคลอี้ไหม

18:53.132 --> 18:54.091
ผมว่าไม่น่ามีนะ

18:54.174 --> 18:56.009
ใบปลิวนั่นแย่มากอะ เคยเห็นหรือยัง

18:56.593 --> 18:58.971
ผมได้จัดปาร์ตี้ต้อนรับสู่แอลเอ

18:59.054 --> 19:03.892
เลยคิดว่าจะชวนใครมาเป็นเจ้าภาพร่วมกับผมดี

19:03.976 --> 19:06.353
โคลอี้ใจดีมากที่ตอบรับ

19:06.436 --> 19:09.106
ตอนนั้นเราจ่ายเธอ 5,000 ดอลลาร์

19:09.189 --> 19:11.900
ขอโทษนะ โคลอี้
ผมรู้ว่าตอนนี้ค่าตัวคุณสูงกว่านี้เยอะ

19:12.609 --> 19:16.738
ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ว่าได้งานนั้นมาได้ยังไง เพราะฉัน…

19:16.822 --> 19:18.323
(โคลอี้ คาร์เดเชียน
อดีตภรรยาของลามาร์)

19:18.407 --> 19:20.534
ไม่ค่อยรู้เรื่องบาสเกตบอล

19:21.118 --> 19:23.036
แต่น้องชายฉันตื่นเต้นมาก

19:23.120 --> 19:25.038
ฉันก็เลยรับงานนั้น

19:25.122 --> 19:28.041
ที่จริงฉันรับงานเพราะน้องชายฉันเลย

19:31.628 --> 19:33.672
ตอนเธอมางาน ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นใคร…

19:33.755 --> 19:36.425
สาบานได้ ผมไม่รู้จักเธอจริงๆ

19:36.508 --> 19:38.510
รายการชื่อ "ตามติดชีวิตฟู่ฟ่าบ้านคาร์เดเชียน"

19:38.594 --> 19:41.221
หวัดดี ฉันโคลอี้
พวกพี่น้องบอกว่าฉันเป็นนังตัวร้าย

19:41.305 --> 19:43.682
ใครสนล่ะ หุบปากไปเลย

19:43.765 --> 19:47.561
ก่อนงานปาร์ตี้ ฉันไม่รู้จักลามาร์เลยค่ะ

19:47.644 --> 19:49.813
ฉันจำได้ว่าเขาถือถุงพลาสติกมา

19:49.897 --> 19:51.940
แล้วฉันก็ถามว่า "ในถุงมีอะไร"

19:52.024 --> 19:53.650
เขาบอกว่า "ลูกอม"

19:53.734 --> 19:55.819
ฉันก็แบบ "โกหกชัดๆ"

19:55.903 --> 19:59.364
ฉันมโนไปเองในหัวว่า
"ในนั้นต้องมีถุงยางแหงๆ"

19:59.448 --> 20:01.450
แล้วฉันก็พูดว่า "ขอดูหน่อยว่าในถุงมีอะไร"

20:01.533 --> 20:05.579
ฉันจำได้ว่าเขาเทของออกมา
แล้วมันก็เป็นลูกอมล้วนๆ จริงๆ

20:05.662 --> 20:06.788
ฉันรู้สึกโง่มากเลยค่ะ

20:07.831 --> 20:11.126
คืนแรกนะ พูดตามตรงเลย
ผมพยายามจะนอนกับเธอ

20:12.127 --> 20:14.004
เธอก็บอกว่า "งานนี้ไม่ใช่แนวนั้น"

20:14.087 --> 20:19.468
วันต่อมาเราก็เจอกันอีก
วันต่อมาและถัดจากนั้นด้วย

20:19.551 --> 20:21.470
- โคลอี้
- คุณดูตื่นเต้นนะ

20:21.553 --> 20:22.721
แต่งงานกับผมไหม

20:23.597 --> 20:25.432
โอ้ พระเจ้า

20:27.392 --> 20:30.020
ถึงผมจะบอกว่าผมรู้จักเธอ หรือเคยรู้จักเธอ

20:30.103 --> 20:32.940
แต่ความจริงก็คือ
คุณไม่มีทางรู้จักใครภายใน 30 วันหรอก

20:33.023 --> 20:34.107
เข้าใจที่พูดนะ

20:34.191 --> 20:38.528
มันบ้ามาก ต้องใช้สัญชาตญาณล้วนๆ
ต้องกล้าจริงๆ

20:39.404 --> 20:40.781
อะไรจะอยู่ได้นานกว่ากัน

20:40.864 --> 20:45.202
ชีวิตคู่ของโคลอี้ คาร์เดเชียนกับลามาร์ โอดอม
หรือว่า…

20:47.246 --> 20:48.247
ฟักทองลูกนี้

20:49.122 --> 20:53.627
ฉันคิดว่าตัวเองเป็นคนมีเหตุผลพอสมควรนะคะ

20:53.710 --> 20:54.836
พูดจริงๆ

20:55.420 --> 20:59.132
แต่คำพูดถากถางของคนที่ชอบตัดสินคนอื่น

20:59.216 --> 21:02.010
และคำถามว่า "พวกคุณรักกันจริงหรือเปล่า"

21:02.094 --> 21:03.595
ฉันเข้าใจนะถ้าจะสงสัย

21:03.679 --> 21:06.056
ก็นะ เราจะแต่งงานหลังรู้จักกันได้ 30 วัน

21:06.139 --> 21:09.142
เพราะมันบ้าชัดๆ

21:09.226 --> 21:13.814
ลามาร์ โอดอมกำลังทำพลาดครั้งใหญ่ที่สุด
ที่คนในทีมเลเกอร์สเคยทำมาหรือเปล่า

21:13.897 --> 21:16.275
คุณคิดว่าไง

21:17.651 --> 21:19.486
ฉันจำไม่ได้ว่าเป็นหนังสือพิมพ์ซุบซิบเล่มไหน

21:19.569 --> 21:22.197
แต่มีสื่ออยากได้สิทธิ์ลงข่าว
งานแต่งของเราแบบเอ็กซ์คลูซีฟ

21:22.281 --> 21:25.200
พวกเขาบอกว่า
"เราขอสิทธิ์ลงข่าวงานแต่งแต่เพียงผู้เดียว

21:25.284 --> 21:28.912
แต่ถ้าได้ ขอสิทธิ์พิเศษตอนหย่าด้วยได้ไหม"

21:28.996 --> 21:31.415
โคบีจะเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวหรือเปล่า

21:32.708 --> 21:35.043
เธอกำลังจะแต่งงานพรุ่งนี้

21:35.127 --> 21:36.753
ตอนแรกเขาส่งข้อความมาหาฉัน

21:36.837 --> 21:39.548
บอกว่า "อ้อ ฉันจะแต่งงานแล้วนะ"
ฉันก็นึกว่าเขาพูดเล่น

21:39.631 --> 21:42.509
ฉันบอกไปว่า "พระเจ้า มันเร็วเกินไปนะ"

21:42.592 --> 21:44.511
ฉันบอกว่า "อะไรแบบนี้มันไปไม่รอดหรอก"

21:45.095 --> 21:47.306
การตกหลุมรักแบบที่เราตกหลุมรักกัน

21:47.389 --> 21:52.477
และเร็วขนาดนั้น มันไม่ใช่นิสัยฉันเลยค่ะ

21:52.561 --> 21:54.855
แต่เขามีเสน่ห์มาก

21:54.938 --> 21:57.274
เขาสนุกสนาม ขี้เล่น

21:57.357 --> 22:00.235
และก็เป็นคนเปราะบางมากด้วย

22:00.319 --> 22:04.114
เขาซื่อสัตย์กับชีวิตตัวเอง
กับทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเขา

22:04.698 --> 22:09.703
แม่ฉันนี่อดไม่ได้เลย
แม่จะอยากดูแลเขา กอดเขา เอาใจใส่เขา

22:09.786 --> 22:13.290
มีคนพยายามเตือนผม นึกออกนะ

22:13.373 --> 22:16.710
แม่ของลูกๆ ผมไม่ยอมให้เด็กๆ มางานแต่งผม

22:16.793 --> 22:19.129
เด็กๆ เลยไม่ได้มางานแต่งผม

22:19.212 --> 22:21.256
ผมไม่เคยเจอเธอด้วยซ้ำ

22:21.340 --> 22:24.009
ผมว่าพ่อไม่ได้บอกผมด้วยซ้ำว่าจะแต่งกับเธอ

22:24.092 --> 22:28.805
ฉันแค่ไม่อยากไปเป็นตัวประกอบ
หรือแค่ถูกเอาไปโชว์ตัว

22:28.889 --> 22:32.601
ถ้าคุณอยากแต่งงานต่อหน้าคนเป็นร้อยๆ

22:32.684 --> 22:36.229
มีกล้องเต็มไปหมด ก็ได้ ก็เรื่องของคุณเลย

22:36.313 --> 22:39.566
แน่นอนว่าพอคุณตัดสินใจแต่งงาน
กับคนที่รู้จักกันแค่ 30 วัน

22:39.649 --> 22:40.901
มันต้องเจ็บอยู่แล้ว

22:40.984 --> 22:43.779
แล้วถ้านั่นยังไม่พอ
ฉันจะขอซ้ำเติมอีกหน่อยแล้วกัน

22:43.862 --> 22:45.155
งานแต่งนั่นยังออกทีวีด้วย

22:46.948 --> 22:48.617
(ฟิล แจ็กสันและจีนี บัสส์)

22:48.700 --> 22:52.579
ครับ ผมไปงานแต่ง มันก็แปลกดี
เป็นงานแต่งแบบฮอลลีวูด

22:52.662 --> 22:53.955
(ลุค วอลตัน)

22:54.039 --> 22:55.082
ใช่เลย ลุค

22:55.165 --> 22:59.378
ผมแอบสงสารลามาร์นิดหน่อย
ที่อาจต้องพยายามตามติดชีวิตแบบนั้น

22:59.961 --> 23:01.505
รอน มีอะไรจะทิ้งท้ายไหม

23:01.588 --> 23:04.174
ผมรู้จักลามาร์นานกว่าทุกคนที่นี่

23:04.257 --> 23:06.718
แต่ผมกลับได้นั่งโต๊ะหลังสุดเนี่ยนะ
เข้าใจความรู้สึกผมไหม

23:06.802 --> 23:09.304
ผมกับลามาร์ยังมีเรื่องต้องเคลียร์กันอยู่

23:09.388 --> 23:10.722
เขาไม่ได้ชวนเราสักคน รู้ไหม

23:10.806 --> 23:13.141
โอเค ขอย้ำ ไม่ชวนเราสักคน

23:13.225 --> 23:15.435
อ้อ ไม่ พัมคินได้ไปงานสิ

23:16.186 --> 23:19.314
ผมเป็นเพื่อนกับลามาร์ตั้งแต่เขาอายุเก้าขวบ

23:19.398 --> 23:20.524
ผมแก่กว่าเขาห้าปี

23:20.607 --> 23:23.235
ผมเลยเหมือนพี่ชายที่เขาไม่เคยมี

23:23.318 --> 23:25.487
ผมเลยได้ไปที่งานแต่งคืนนั้น

23:25.570 --> 23:27.489
เขามาคุยกับผมตั้งสองชั่วโมง

23:28.281 --> 23:31.284
เขาอธิบายว่าทำไมถึงตัดสินใจเดินหมากนี้

23:31.368 --> 23:36.164
เขาทำทั้งหมดนี้เพราะพยายามมีอนาคตที่ดีขึ้น

23:36.248 --> 23:38.166
ตอนนั้นผมเป็นลามาร์ โอดอมที่มีชื่อเสียงแล้ว

23:38.250 --> 23:41.002
แต่พอได้เห็นว่าเธอใช้ชีวิตยังไง
ไลฟ์สไตล์บ้านเธอเป็นยังไง

23:41.086 --> 23:44.172
ผมก็คิดในใจว่า "นี่แหละที่ที่ฉันอยากอยู่

23:44.714 --> 23:46.675
นี่แหละชีวิตที่ฉันอยากมี"

23:46.758 --> 23:48.468
(ไรอัน ซีเครสต์)

23:48.552 --> 23:49.719
พวกเขารู้จักคนเยอะมาก

23:49.803 --> 23:51.430
คอนเนกชันก็เยอะสุดๆ

23:51.513 --> 23:52.347
(โรเบิร์ต ชาปิโร)

23:52.472 --> 23:57.227
แขกในงานราว 75-80 เปอร์เซ็นต์
อายุประมาณ 60-70 ปีได้

23:57.811 --> 24:01.148
ผมนั่งอยู่ตรงนั้น พลางคิดว่า
"เรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไงเนี่ย"

24:01.231 --> 24:03.942
ฉันคิดว่าเขาทำแบบนั้น
เพราะเขาคงคิดว่าฉันจะพูดว่า

24:04.860 --> 24:06.862
"ป้าขอพูดอะไรหน่อย"

24:06.945 --> 24:09.364
ครับ ผมว่าตอนนั้นผมเคลิบเคลิ้ม
กับอำนาจอยู่เหมือนกัน

24:09.448 --> 24:11.700
เพราะถ้าเอาอำนาจที่ผมมีตอนนั้น

24:11.783 --> 24:13.243
มารวมกับอำนาจของคาร์เดเชียน

24:13.326 --> 24:14.703
พอเอามารวมกัน…

24:14.786 --> 24:18.290
ด้วยความตั้งใจของคุณทั้งสอง
ที่จะสร้างชีวิตคู่ให้ยืนยาว

24:18.373 --> 24:22.836
นับจากวันนี้เป็นต้นไป
คุณสองคนคือสามีภรรยากัน

24:24.713 --> 24:27.174
แต่ผมยังไม่พร้อมรับมือกับอำนาจนั้น

24:28.383 --> 24:30.552
ลามาร์ชอบถูกถ่ายรูปค่ะ

24:30.635 --> 24:35.098
ฉันจำได้ว่ามีถ่ายแบบ ฉันเลยบอกเขาว่า

24:35.182 --> 24:37.434
"เราอยู่ด้วยกันได้แป๊บนึงนะ
แต่เดี๋ยวคุณต้องกลับก่อน

24:37.517 --> 24:40.937
เพราะทีมถ่ายรูปกำลังจะมา
เรามีถ่ายงานกันหลังจากนี้"

24:41.021 --> 24:43.356
เขาถามว่า "ทำไมผมต้องกลับด้วย"

24:51.698 --> 24:52.699
(โคลอี้และลามาร์)

24:53.575 --> 24:58.163
ใครก็ตามที่คิดเรียลลิตี้ทีวีขึ้นมา
คนนั้นคืออัจฉริยะชัดๆ

24:58.997 --> 25:01.166
เพราะมันคือกลลวงล้วนๆ

25:01.249 --> 25:02.250
หวัดดี เฮนรี่

25:02.334 --> 25:03.793
เฮนรี่คอยาว

25:04.419 --> 25:05.462
ลามาร์

25:05.545 --> 25:08.215
ฉันไม่ใช่คนต้นคิดทำรายการ
"โคลอี้และลามาร์" นะคะ

25:08.298 --> 25:11.593
รายการนี้ลามาร์เป็นคนผลักดันหนักมาก

25:11.676 --> 25:13.094
พาผมไปคาสบาห์หน่อย

25:13.178 --> 25:15.305
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันแปลว่าอะไร

25:15.388 --> 25:17.557
ตอนนั้นฉันแทบไม่มีเวลา

25:17.641 --> 25:21.436
และฉันก็ไม่อยากให้มันกระทบแบรนด์ครอบครัว

25:21.520 --> 25:23.271
ซึ่งตอนนั้นคือรายการตามติดชีวิตฟู่ฟ่า

25:23.355 --> 25:26.441
เพราะฉันคิดว่า
มีรายการบ้านคาร์เดเชียนเยอะแล้ว

25:26.525 --> 25:31.780
ฉันเลยเตือนเขาเรื่องงานหลักของเขา
ซึ่งก็คือเล่นให้ทีมเลเกอร์ส

25:31.863 --> 25:34.074
แล้วถามว่า "คุณแน่ใจนะว่าอยากทำ"

25:34.157 --> 25:37.994
ช่างหัวควีนส์สิ ที่นี่แคลิฟอร์เนีย
ที่แคลิฟอร์เนีย เราผลักดันกันเต็มที่

25:38.078 --> 25:39.871
วันนี้เธอมาแรงจริงๆ

25:39.955 --> 25:41.873
สุดท้ายเราก็มีรายการเป็นของตัวเอง

25:41.957 --> 25:44.376
ออกอากาศทุกวันอาทิตย์

25:44.459 --> 25:46.169
ซึ่งฉายต่อจากการแข่งของเลเกอร์สเลย

25:46.253 --> 25:48.922
ดังนั้นทุกวันอาทิตย์ ผมเลยออกทีวีสองรอบ

25:49.005 --> 25:51.383
- เดี๋ยว ลามาร์ แบบนี้มันอึดอัดนะ
- โทษที

25:51.466 --> 25:56.304
พ่อรักโคลอี้นะคะ
แต่พ่ออยากออกรายการเรียลลิตี้มานานแล้ว

25:58.557 --> 25:59.683
อะไรเนี่ย

26:00.267 --> 26:01.810
เงื่อนไขมันก็ชัดเจน

26:01.893 --> 26:04.771
ถ้าผมจะแต่งงานกับคุณ
ผมก็อยากมีส่วนในธุรกิจครอบครัวด้วย

26:04.854 --> 26:06.439
ผมชอบนะ

26:07.023 --> 26:08.775
ลุยเลย ซีเค

26:09.776 --> 26:14.364
เขาอยากมีชีวิตอีกแบบ
นอกเหนือจากบาสเกตบอล

26:14.447 --> 26:15.615
ลองอีกรอบ

26:16.157 --> 26:18.743
สามแต้มติดกัน ฝีมือลามาร์ โอดอม

26:18.827 --> 26:21.705
ที่ตลกคือฉันเคยดูรายการบ้านคาร์เดเชียน

26:21.788 --> 26:23.290
เราน่าจะไปปิกนิกกันสักวัน

26:23.373 --> 26:25.250
โอ้ ได้สิ โรแมนติกจัง

26:25.333 --> 26:28.503
รายการของครอบครัวฉัน
เราถ่ายเวียนกันตามบ้าน

26:28.587 --> 26:30.297
เราไม่ได้โดนถ่ายตลอดเวลา

26:30.380 --> 26:33.341
ฉันเลยกังวลนิดหน่อยเรื่องรายการเรียลลิตี้นี้

26:33.425 --> 26:36.011
ว่ามันจะถ่ายที่บ้านเราตลอดเวลา

26:36.094 --> 26:40.015
แต่ฉันก็อยากทำสิ่งที่ทำให้เขามีความสุข
และเขาก็ตื่นเต้นกับมันมาก

26:40.599 --> 26:45.186
ผมแยกออกนะว่าใครเป็นแฟนเอ็นบีเอ
ใครที่รู้จักผมในชื่อแลมมี่

26:45.270 --> 26:46.104
คุณแลมมี่คะ

26:46.688 --> 26:50.442
ในรายการ พวกเธอเรียกผมว่าแลมมี่
ก็แอบเจ๋งดี แต่ก็แปลกๆ ด้วย

26:50.525 --> 26:52.110
- ขอทีเดียวน่า
- จูบเลย

26:52.193 --> 26:54.321
- เร็วเข้า
- ทีเดียวเอง

26:54.404 --> 26:58.325
บอกตามตรง ตอนพ่อแต่งงานกับโคลอี้

26:58.408 --> 27:00.577
ผมนี่ตั้งตารอคริสต์มาสเลย เพราะคิดว่า

27:00.660 --> 27:02.996
คริสกับโคลอี้ต้องให้ของขวัญเด็ดๆ แน่

27:03.622 --> 27:05.081
นี่ โคลอี้

27:05.874 --> 27:08.793
เอาจริงๆ นะ ถ้าโอดอมเล่นสุดฝีมือ
พวกเขาแทบไม่มีใครหยุดได้

27:08.877 --> 27:10.712
ไบรอันต์ ส่งให้โอดอม โอดอม…

27:10.795 --> 27:13.632
ยัดลงไปเลย ได้ฟาวล์อีก

27:13.715 --> 27:14.591
ลามาร์

27:14.674 --> 27:18.595
ยุคนั้นเกมการแข่งของเลเกอร์ส
คือศูนย์กลางของจักรวาล

27:18.678 --> 27:21.431
ไขว้หลัง ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย

27:21.514 --> 27:24.142
คนทั้งแอลเอจะไปดูการแข่ง

27:24.225 --> 27:27.270
โอดอมบุกเข้าไป สวยมาก ลามาร์ โอดอม

27:27.354 --> 27:31.483
- จังหวะลงตัว โดดชู้ตไปแล้ว
- ลามาร์ โอดอมกำลังทำแต้มรัวๆ

27:31.566 --> 27:36.863
ฉันนี่แบบ ปีที่แล้วฉันยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
การเลี้ยงบอลคืออะไร

27:36.946 --> 27:39.824
ขอแนะนำน้ำหอมยูนิเซ็กซ์ที่ไม่เหมือนใคร

27:39.908 --> 27:41.951
อันเบรกเอเบิล โดยโคลอี้และลามาร์

27:42.035 --> 27:46.414
มันคือช่วงเวลาที่เจ๋งที่สุดในชีวิตฉันจริงๆ ค่ะ

27:46.498 --> 27:49.250
ผมเห็นความเปลี่ยนแปลงในชีวิตตัวเองชัดเจน

27:49.334 --> 27:53.588
ถ้าเมื่อก่อนมีพรมแดงปูรอให้คุณเดิน

27:54.172 --> 27:56.132
ตอนนี้มันกลายเป็นพรมซาตินเลยละ

27:56.216 --> 27:59.135
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ ทูยู

27:59.219 --> 28:02.972
ผมคิดว่าพวกเขาช่วยให้ผม
กล้าก้าวไปเป็นตัวเองมากขึ้น

28:03.056 --> 28:05.225
คุณได้ออกโฆษณามากกว่าไทเกอร์ซะอีก

28:05.308 --> 28:07.143
และผมก็เชื่อว่า…

28:07.227 --> 28:10.271
เดี๋ยว ผมว่าชีวิตแต่งงานคุณก็ดีกว่าเขาด้วย

28:10.939 --> 28:13.650
เราทั้งคู่ใช้ชีวิตเหมือนร็อกสตาร์เลย

28:13.733 --> 28:16.486
ผมว่าเราทำให้โคบีจะบ้าตายเลยละ

28:16.569 --> 28:19.823
ผมไปแร็ป ลามาร์ทำรายการเรียลลิตี้

28:19.906 --> 28:21.241
แต่เราก็ยังไปซ้อมนะ

28:23.535 --> 28:25.453
หายใจเข้าทางจมูก

28:27.163 --> 28:28.707
ผ่อนลมหายใจออก

28:31.292 --> 28:34.254
จะบอกว่าผมไม่รู้เรื่องเลยก็คงไม่ใช่
แต่มันแบบว่า

28:34.337 --> 28:36.089
เราผูกพันกันแน่นแฟ้นมาก

28:36.172 --> 28:39.509
จิตใจเรานิ่งสงบ เรามั่นคง

28:40.468 --> 28:43.346
เราแข็งแกร่งกว่ากระแสเสียงภายนอก

28:45.473 --> 28:46.558
และมันก็ได้ผล

28:47.142 --> 28:49.436
โอดอมส่งให้กาซอล ส่งกลับให้โอดอม

28:49.519 --> 28:51.146
หลบเข้าใต้ห่วง สวยมาก ลงไปแล้ว

28:51.229 --> 28:54.399
ลามาร์ โอดอมโชว์ฟอร์มใหญ่ในครึ่งหลัง

28:55.275 --> 29:00.113
ลอสแอนเจลิส เลเกอร์ส
ได้เป็นแชมป์โลกบาสเกตบอล

29:02.490 --> 29:05.034
อีกประมาณหนึ่งชั่วโมง ขบวนพาเหรดจะเริ่ม

29:05.118 --> 29:09.080
โดยเริ่มจากสเตเปิลส์เซนเตอร์
แล้วเคลื่อนไปตามถนนฟิเกอโรอา

29:09.164 --> 29:11.916
ฉันจำได้ตอนพ่อได้แชมป์ครั้งแรก

29:12.000 --> 29:15.462
เราอยากไปพาเหรด
อยากฉลองช่วงเวลานั้นกับเขา

29:15.545 --> 29:17.297
อยากเป็นส่วนหนึ่งของมัน

29:17.380 --> 29:20.925
เส้นทางพาเหรดเต็มไปด้วยแฟนทีมเลเกอร์ส
ที่ดีใจกันสุดๆ

29:21.009 --> 29:24.012
เราจะถ่ายทอดสดให้คุณชมตลอดช่วงเช้าเลยครับ

29:24.095 --> 29:27.223
วันนั้นพวกเด็กๆ ไม่ไปโรงเรียน
พวกเขาบอกเพื่อนๆ ว่า

29:27.307 --> 29:29.893
"พรุ่งนี้เราไม่มาหรอก เราจะไปพาเหรด"

29:30.393 --> 29:32.729
เด็กๆ ขับรถไปแมนฮัตตันบีช ไปบ้านของลามาร์

29:32.812 --> 29:35.857
พวกแกโทรหาฉันแล้วบอกว่า
"พ่อไม่รับสาย แต่เรารู้ว่าพ่ออยู่ในนั้น"

29:35.940 --> 29:38.735
เราเคาะประตู ไม่มีเสียงตอบ

29:38.818 --> 29:39.986
เงียบสนิท

29:40.069 --> 29:42.363
โคบี บีน ไบรอันต์และครอบครัวครับ

29:42.447 --> 29:44.407
เขามาแล้ว เสียงต้อนรับดังมาก

29:44.491 --> 29:46.034
เป็นวันที่ยิ่งใหญ่ในแอลเอจริงๆ

29:46.117 --> 29:48.745
เพื่อนของเขาคนหนึ่งโทรมาบอกว่า

29:48.828 --> 29:53.249
"ฟังนะ ลามาร์อยู่บ้าน
แต่เมื่อคืนเขาปาร์ตี้หนักมาก

29:53.333 --> 29:56.377
เขาไม่อยากให้เด็กๆ เห็นเขาในสภาพนี้

29:56.461 --> 29:57.879
เขาจะไม่ไปพาเหรดหรอก"

30:00.548 --> 30:02.133
สุดท้ายเราเลยต้องดูทางทีวี

30:03.468 --> 30:07.263
แล้วเทรนเนอร์ของเขาตอนนั้น
ลากเขาลุกขึ้นมา แล้วบอกว่า

30:07.347 --> 30:09.349
"ไปพาเหรดซะ นายจะไม่ไปไม่ได้"

30:10.016 --> 30:13.311
แอลโอ เรามองเห็นลามาร์ โอดอม
กำลังขึ้นรถบัส

30:13.394 --> 30:17.273
เขาอยากได้แชมป์
อยากลบภาพจำแย่ๆ ที่ติดตัวเขา

30:17.357 --> 30:19.067
เป็นปีที่ยอดเยี่ยมของแอลโอเลย

30:20.151 --> 30:23.738
เขาอยู่บนรถแห่กับเทรนเนอร์
ลูกๆ ของฉันดูอยู่ พวกแกพูดว่า

30:23.822 --> 30:25.532
"ว้าว พ่อไปจริงๆ"

30:27.742 --> 30:30.578
พวกแกเสียใจมากค่ะ

30:31.454 --> 30:32.956
มันแย่มาก

30:35.625 --> 30:38.294
ลามาร์ ก่อนอื่นเลย
ได้นั่งรถแห่มาที่นี่เป็นยังไงบ้าง

30:38.378 --> 30:41.506
- คุณว่าบรรยากาศเป็นยังไง
- สุดยอดเลย เหลือเชื่อมาก

30:41.589 --> 30:43.842
ไม่เคยคิดว่าจะมีวันนี้ มันสวยงามมาก

30:44.425 --> 30:48.763
เรามักพูดถึงคนดี คนที่มีหัวใจทองคำ

30:49.347 --> 30:54.143
ไม่มีใครจะดีไปกว่าแอลโอ
ลามาร์ โอดอมอีกแล้ว

30:57.564 --> 30:59.732
การถูกพ่อตัวเองปฏิเสธ…

30:59.816 --> 31:01.985
มันทำใจยากและเจ็บปวดสุดๆ

31:02.068 --> 31:05.488
มันกระทบต่อการเติบโตของคุณจริงๆ นะ

31:06.948 --> 31:09.617
มีบางช่วงเวลาที่คุณไม่มีวันลืมลง

31:09.701 --> 31:13.913
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าพ่อปาร์ตี้จัดและเสพยา

31:18.209 --> 31:21.129
ครั้งแรกที่ผมเสพโคเคน

31:21.212 --> 31:22.422
มันสุดยอดมาก

31:23.172 --> 31:25.800
ผมอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอมากับสามี

31:25.884 --> 31:27.343
เราอยู่ที่ไมอามี

31:28.720 --> 31:30.138
นึกออกนะ

31:30.221 --> 31:32.974
ผมเสียใจไหมเหรอ โคตรๆ เลยละ

31:33.558 --> 31:36.978
บางคนก็เสียใจกับช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ในชีวิตตัวเองนะ

31:41.399 --> 31:42.775
มันเป็นความเคลิ้ม…

31:42.859 --> 31:46.112
ผมรู้ว่าโคเคนไม่ใช่สิ่งดี แต่มันให้ความรู้สึกดีมาก

31:46.195 --> 31:49.949
จนคุณอยากจับมันใส่ขวดเก็บไว้เลย
เพื่อคุณจะได้…

31:50.033 --> 31:52.410
ได้เอามาใช้วันถัดไป

31:52.493 --> 31:54.662
แต่กับยาเสพติด มันไม่ใช่แบบนั้น

31:56.623 --> 32:00.043
แล้วตอนนั้นผมก็ยังอยู่ในวัยที่
ถ้าใช้โคเคนต่อเนื่องสักเดือน

32:00.126 --> 32:04.130
แล้วหยุด แล้วกลับมาออกกำลังกาย กินดีๆ

32:04.631 --> 32:05.882
ผมยังกู้ร่างกายกลับมาได้

32:06.883 --> 32:08.927
เขาเป็นผู้เล่นที่ทำเพื่อทีม ไม่เห็นแก่ตัวเลยครับ

32:09.010 --> 32:11.179
นั่นแหละเครื่องหมายของแชมป์ตัวจริง

32:11.262 --> 32:15.808
เขาคือผู้เล่นสำรองอันดับหนึ่งของลีก
และสมควรได้รางวัลนั้นอย่างยิ่ง

32:16.559 --> 32:19.604
ถึงครอบครัวของผม ภรรยา แม่ยาย

32:19.687 --> 32:22.148
และเพื่อนร่วมทีมของผม

32:22.231 --> 32:24.525
ผมรอวันนี้มานานมาก

32:25.109 --> 32:28.029
นึกออกนะ ผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย

32:28.112 --> 32:30.365
จากพวกผู้ชายในห้องล็อกเกอร์

32:31.366 --> 32:32.617
ผมโชคดีมาก

32:32.700 --> 32:34.369
แล้วก็…

32:34.452 --> 32:39.082
มีบางคนที่ผมอยากให้มาอยู่ตรงนี้เพื่อเห็นมันด้วย

32:42.168 --> 32:43.252
แต่ว่า…

32:44.337 --> 32:47.632
ผมแค่อยากบอกทุกคนว่าผมซาบซึ้งใจมาก

32:50.510 --> 32:54.347
ช่วงแรกๆ มันเป็นแค่การเสพสนุกๆ ในปาร์ตี้

32:54.430 --> 32:58.184
แต่ถึงพูดแบบนี้จะฟังดูตลก

32:58.267 --> 33:01.145
แต่มันเหมือนยังควบคุมได้นะคะ

33:02.438 --> 33:05.191
ฉันว่าราวสองปีต่อมานั่นแหละ

33:05.274 --> 33:08.903
ช่วงเดือนมิถุนายน เขาก็หายตัวไป

33:09.612 --> 33:11.864
ฉันคิดจริงๆ นะว่าอาจมีอะไรเกิดขึ้นกับเขา

33:11.948 --> 33:15.493
ฉันจำได้ว่าโทรหาทุกคนเลย พยายามตามหาเขา

33:15.576 --> 33:17.787
พอเขากลับบ้าน เขาก็…

33:17.870 --> 33:20.081
ฉันไม่อยากใช้คำว่าโทษนั่นโทษนี่นะคะ

33:20.164 --> 33:23.835
แต่เขาบอกว่าเหตุผลที่เขาใช้ยา
เป็นเพราะเจย์เดนเสียชีวิต

33:23.918 --> 33:26.421
เดือนมิถุนายนเลยเป็นเดือนที่เขาทำใจลำบาก

33:26.504 --> 33:29.048
นั่นเป็นครั้งแรกเลยที่ฉันรู้สึกว่า

33:29.132 --> 33:31.342
"โอเค นี่เป็นเรื่องที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อน

33:31.426 --> 33:36.264
นี่เป็นสถานการณ์มืดมนเลวร้าย
และฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง"

33:39.851 --> 33:41.269
มีขบวนพาเหรดฉลองแชมป์

33:41.352 --> 33:43.604
ที่คุณกับลูกๆ ตั้งใจจะไปด้วยกัน

33:43.688 --> 33:45.690
แต่สุดท้ายคุณก็ไปคนเดียว

33:45.773 --> 33:46.858
คุณจำเรื่องนั้นได้ไหม

33:46.941 --> 33:48.401
ผมจำไม่ได้

33:48.484 --> 33:53.239
แต่ก็นะ พอคุณติดยา
มันต้องมีเรื่องน่าละอายใจตามมาอยู่แล้ว

33:54.407 --> 33:56.617
โดยเฉพาะเมื่อคุณยอมรับว่าเสพติดมันแล้ว

33:57.994 --> 34:00.913
ผมมั่นใจว่าต้องมีอีกหลายเรื่องที่ผมจำไม่ได้

34:00.997 --> 34:04.751
เพราะสภาพของผมในตอนนั้น

34:06.919 --> 34:09.380
หลายคนเสพยาแล้วได้ความสุขสุดเหวี่ยง

34:09.464 --> 34:11.716
นาน 15 นาที

34:11.799 --> 34:16.929
จากนั้นรอเสพอีกทีศุกร์หน้า หรือสัปดาห์หน้าไหว

34:17.764 --> 34:19.974
แต่บางคน พอคุณเสพ

34:20.058 --> 34:23.853
มันเหมือนปลดล็อกบางอย่างที่คุณควบคุมไม่ได้

34:27.231 --> 34:31.527
ผมคิดว่าช่วงนั้นแหละที่ด้านมืดของเขาเริ่มโผล่มา

34:32.487 --> 34:35.448
เขาเริ่มแยกไม่ออกว่าอะไรคือชีวิตจริง

34:35.531 --> 34:37.492
เขาอยู่ในฟองสบู่กับเจ้ายานี่

34:38.493 --> 34:40.578
- ถอยหน่อย ให้พวกเขาเดิน
- พวกเขารักคุณนะ

34:43.581 --> 34:45.500
โคลอี้ สัมภาษณ์ทีเอ็มซีหน่อยครับ

34:45.583 --> 34:47.668
ผมจำได้ว่าตอนอยู่มัธยม

34:48.252 --> 34:50.630
ในสมุดพกใบแรกตอนม.หนึ่ง

34:51.339 --> 34:52.924
ผมสอบตกสี่วิชา

34:53.716 --> 34:55.676
และก็ไม่มี…

34:56.886 --> 34:58.221
เหมือนไม่มีผลอะไรตามมา

34:59.931 --> 35:01.390
และมันก็ไม่ได้ดีขึ้นด้วย

35:03.893 --> 35:07.063
ไม่รู้สิ พอนึกถึงเรื่องต่างๆ
อย่างเรื่องนอกใจเมียด้วย

35:08.356 --> 35:12.527
สมองคุณต้องเพี้ยนขนาดไหนถึงคิดว่า…
คุณต้องรู้สิว่าตัวเองเป็นใคร

35:13.277 --> 35:16.447
อะไรทำให้คุณคิดว่า
คุณแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ออกทีวี

35:17.031 --> 35:20.159
แล้วจะไปมีชู้ได้

35:21.160 --> 35:22.870
- พวกนั้นเอาแต่เกลียด
- คงกระพัน

35:22.954 --> 35:24.872
- แต่ฉันจะได้ดีต่อไป
- ได้ดีแน่

35:25.998 --> 35:27.041
และก็…

35:28.042 --> 35:29.794
โคลอี้ออกนอกเมือง

35:30.670 --> 35:32.964
ฉันยังแอบทำลับหลังได้อยู่ละมั้ง

35:33.047 --> 35:35.091
เขาเคยบอกผมครั้งหนึ่ง

35:35.174 --> 35:38.094
"ฉันจะปาร์ตี้กับคนที่ปาร์ตี้ได้ยาวหกเดือน

35:38.177 --> 35:39.428
แล้วก็ยังไปทำงานได้ปกติ"

35:39.971 --> 35:42.557
ผมนั่งคิดในใจว่า
"ตอนนี้นายคบหาคนแบบไหนอยู่น่ะ"

35:42.640 --> 35:44.058
(หนังผู้ใหญ่
มีทีวีสี)

35:44.142 --> 35:47.770
ผมจำได้ว่าคืนหนึ่งผมไปที่บิ๊กแบร์

35:48.479 --> 35:52.650
ผมเมายาจนหลุดโลกไปเลย

35:53.776 --> 35:56.737
แม่สาวที่อยู่กับผมตอนนั้น

35:56.821 --> 35:59.365
เธอคงตกใจสุดๆ

35:59.448 --> 36:04.579
จนถึงขั้นเอาโทรศัพท์ผมมาโทรหาเมียผมเลย

36:04.662 --> 36:08.499
ฉันโทรหาเขาอีกรอบ
เขาหายไปเลยค่ะ หายังไงก็หาไม่เจอ

36:08.583 --> 36:12.128
แล้วจู่ๆ ก็มีสายเข้า ฉันก็แบบ "ฮัลโหล"

36:12.211 --> 36:14.922
ทางนั้นก็บอกว่า
"หวัดดี ฉันเป็นสาวที่เอากับสามีคุณ

36:15.006 --> 36:17.258
เขาเมายาหนักมาก

36:17.341 --> 36:19.552
แล้วก็เอาแต่ขอเงินกับยา

36:19.635 --> 36:23.347
ฉันไม่เอาด้วยแล้ว คุณมารับเขาทีได้ไหม

36:23.431 --> 36:26.934
เมื่อกี้ฉันโทรหาแม่คุณด้วย
เพราะไม่รู้ว่าควรโทรหาคุณไหม"

36:28.644 --> 36:32.273
ฉันไม่เคยจับได้ว่าเขานอนกับคนอื่น

36:32.356 --> 36:36.152
แน่นอนว่าฉันสงสัยอยู่ แต่ไม่เคยมีหลักฐานชัดๆ

36:36.736 --> 36:40.948
ผมจำได้ว่าสูดโคเคนเข้าไปเส้นใหญ่

36:42.325 --> 36:43.701
ต่อมาผมก็ได้ยินเสียงเรียก

36:44.452 --> 36:47.872
"แลมมี่" แล้วผมก็เห็นหน้าคริส เจนเนอร์

36:48.623 --> 36:50.249
โผล่มาจาก…

36:52.126 --> 36:53.211
กรอบประตู

36:57.840 --> 37:00.885
มันเริ่มบ้าคลั่งสุดๆ ตอนที่…

37:00.968 --> 37:03.596
ข่าวแพร่ไปทั่วท้องถนน

37:04.305 --> 37:06.432
"ลามาร์ติดโคเคน" หรือ "เขาเล่นโคเคน"

37:06.515 --> 37:10.311
มันกลายเป็นเรื่องน่ารำคาญ
เวลาคนพยายามจับผิดผม

37:10.394 --> 37:11.562
ว่าผมทำอะไรที่ไม่ควรทำ

37:13.356 --> 37:15.441
- คุณไม่ได้มีปัญหาติดยาใช่ไหม
- ไม่มีหรอก

37:15.524 --> 37:16.359
ไม่มีเหรอ

37:16.442 --> 37:18.361
- ไม่มี
- คุณคิดว่าต้องไปบำบัดไหม

37:18.444 --> 37:19.654
- ไม่หรอก
- โอเค

37:19.737 --> 37:20.947
ได้คุยกับโคลอี้หรือยัง

37:21.030 --> 37:22.365
คุยแล้วสิ นั่นภรรยาผมนะ

37:22.448 --> 37:24.408
โอเค งั้นคุณคุยกับเธอแล้วเหรอ

37:24.492 --> 37:25.952
แน่นอนสิ

37:26.827 --> 37:29.538
ถ้าคุณย้อนกลับไปดูเส้นเวลา

37:29.622 --> 37:31.916
ย้อนกลับไปดูเหตุการณ์สำคัญทั้งหมดในชีวิตเขา

37:31.999 --> 37:34.752
ย้อนไปให้สุด จะเห็นว่าเขาไม่มีรากฐานเลยค่ะ

37:34.835 --> 37:37.630
แล้วเขาก็แต่งงาน ต้องเจอแรงกดดันมหาศาล

37:37.713 --> 37:42.176
ไหนจะอยู่ในทีมระดับแชมป์
เขาเสแสร้งทำเป็นว่าทุกอย่างโอเคไม่ได้อีกแล้ว

37:42.260 --> 37:43.886
ทุกอย่างมันต้องพังลงมาแน่นอน

37:47.348 --> 37:50.726
อย่ามายั่วโมโหผม คุณเพิ่งบอกเขาเอง
อย่ามาซ้ำเติมผมสิ

37:50.810 --> 37:52.645
ตอนนี้คุณกลับมายั่วโมโหผมซะงั้น

37:53.229 --> 37:56.357
ผมสงสัยว่าพ่ออยู่ที่ไหน
เขาไปอยู่ไหน ทำอะไรอยู่

37:56.941 --> 37:58.234
แน่นอนว่าผมคิดถึงพ่อ

37:58.317 --> 38:01.404
ผมอยากเจอพ่อ แต่พ่อไม่ยอมอยู่ในชีวิตผม

38:02.571 --> 38:04.115
ทุกอย่างมันถาโถมเข้ามา

38:04.198 --> 38:06.450
เขาเสพยาหนักขึ้นเรื่อยๆ

38:06.534 --> 38:09.996
มีหลายครั้งที่ลามาร์หายตัวไป
สิบสองชั่วโมงบ้าง สองวันบ้าง

38:10.079 --> 38:11.872
หนีสถานบำบัด ไปเสพยาหนักๆ

38:11.956 --> 38:14.583
ไม่มีใครหาเขาเจอ

38:15.751 --> 38:19.630
ฉันต้องออกตามหาเขาในตรอกซอกซอย
ตามหาเขาในโมเทลต่างๆ

38:19.714 --> 38:22.967
เขาจะมีกระดาษฟอยล์ชิ้นเล็กๆ หรือไม่ก็ช้อน
ไว้เสพแบบฟรีเบส

38:23.050 --> 38:24.468
แล้วทิ้งของเกลื่อนไปหมด

38:24.552 --> 38:29.015
ฉันจำได้ว่าต้องไปห้องโรงแรม
เพื่อเก็บกวาดของพวกนั้นให้เขา

38:29.098 --> 38:31.183
แม่บ้านจะได้ไม่เอาเรื่องไปขายข่าว

38:31.934 --> 38:35.563
ฉันกลายเป็นคนที่เอื้อให้เขาเสพยาโดยไม่รู้ตัว

38:35.646 --> 38:39.900
แต่ฉันแค่รู้สึกว่าต้องปกปิดเรื่องนี้

38:39.984 --> 38:41.736
ประคองสถานการณ์ไว้ ปกป้องเขา

38:43.988 --> 38:50.369
การติดเซ็กซ์หรือติดยา
มันไม่เกี่ยวกับเชื้อชาติ สีผิว หรือศาสนา

38:51.662 --> 38:53.748
กินในที่ลับ สุดท้ายก็ต้องถูกไขในที่แจ้ง

38:54.623 --> 38:56.917
คุณยายผมพูดไว้แบบนั้น

38:58.002 --> 38:59.420
เกิดอะไรขึ้น

38:59.503 --> 39:01.255
ผมไม่นับถืองานปาปารัสซี่หรอก

39:01.339 --> 39:04.633
เข้าใจไหม
การคอยตามคนไปทั่วไม่ใช่เรื่องดีเลย

39:04.717 --> 39:06.218
ผมกับโคลอี้รักกัน

39:06.302 --> 39:08.888
ถ้าเราอยากให้พวกคุณเห็น
อยากให้พวกคุณเข้ามาในบ้านเรา

39:08.971 --> 39:10.097
เราก็ให้เข้าได้

39:10.181 --> 39:12.683
และเราก็ไล่พวกคุณออกไปได้เหมือนกัน

39:12.767 --> 39:16.103
ตอนที่ฉันได้รู้ว่ามีปัญหาเกิดขึ้น เขาบอกว่า

39:16.187 --> 39:18.564
"คุณบอกใครไม่ได้นะ ไม่งั้นผมจะเสียทุกอย่าง

39:18.647 --> 39:21.817
ถ้าผมเสียทุกอย่าง
แล้วเราจะไปอยู่ไหน จะทำยังไง"

39:21.901 --> 39:24.236
ตอนนั้นฉันอายุแค่ 24

39:24.320 --> 39:26.280
ยังหาทางชีวิตตัวเองอยู่เลย

39:26.364 --> 39:29.950
ฉันมีรายการก็จริง
แต่ก็ไม่ได้ทำเงินมากมายอะไร

39:30.826 --> 39:35.414
ฉันจำได้ว่าต้องเก็บความลับพวกนี้ไว้
แล้วก็มารู้สึกแย่กับตัวเอง

39:35.998 --> 39:38.167
ฉันคิดว่าการที่ฉันยังเด็กก็มีส่วนด้วย

39:38.250 --> 39:40.878
เขาคือรักแรกจริงๆ ของฉัน

39:40.961 --> 39:42.755
จากนั้นคุณก็สงสารเขา

39:42.838 --> 39:44.423
และพยายามหาเหตุผลให้เขา

39:44.507 --> 39:48.719
"เพราะคนนั้นคนนี้ตาย พ่อคุณติดเฮโรอีน

39:48.803 --> 39:50.137
คุณก็เลยทำตัวแบบนี้

39:50.221 --> 39:54.475
ฉันจะพยายามแก้ปัญหาให้คุณเอง
และทำให้คุณเห็นว่าฉันรักคุณมากพอ

39:54.558 --> 39:55.851
ฉันจะทำให้คุณดีขึ้นเอง"

39:56.435 --> 40:00.189
แต่ฉันต้องสู้กับมันไม่เว้นวัน

40:00.272 --> 40:03.984
ถ้าไม่ใช่สู้เพื่อปกป้องเขา
ก็เพื่อไม่ให้เขาถูกจับได้

40:04.068 --> 40:05.486
ซึ่งมันฟังดูบ้ามาก

40:05.569 --> 40:08.114
ต้องคอยรักษาภาพลักษณ์ของเขา

40:08.197 --> 40:10.491
ทำให้คนข้างนอกยังเห็นว่า

40:10.574 --> 40:12.868
เขายังเป็นลามาร์ โอดอมคนเดิม

40:13.452 --> 40:14.829
ฉันไม่ได้นอนเป็นปีๆ เลยค่ะ

40:15.830 --> 40:17.915
ตอนนั้นผมมีอิทธิพลมากในเมือง

40:17.998 --> 40:20.209
ภรรยาผมก็ดังพอๆ กัน

40:20.751 --> 40:22.044
ผมกำลังพุ่งสุดๆ

40:22.837 --> 40:24.839
แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

40:26.465 --> 40:30.386
ฉันจำได้ว่าเขากำลังขับรถ
ไปสนามซ้อมของเลเกอร์ส

40:30.469 --> 40:32.430
เขาเปิดวิทยุฟังไปด้วย

40:32.513 --> 40:37.101
ลามาร์ มีรายงานว่า
คุณกำลังจะถูกแลกตัวไปดัลลัส

40:37.184 --> 40:39.603
เขาพูดขึ้นว่า "วิทยุรู้ได้ยังไง

40:39.687 --> 40:41.981
ฉันทุ่มเทให้พวกนายขนาดนี้

40:42.064 --> 40:47.570
แต่ฉันต้องมารู้แบบนี้เหรอ
ว่ากำลังจะถูกส่งตัวไปที่อื่น"

40:47.653 --> 40:50.573
หลังจากนั้นมันก็ยิ่งดิ่งลงเหวเลยค่ะ

40:50.656 --> 40:53.576
ผมคิดไปเองว่าคงไม่ถูกทำเหมือนเป็นแค่สถิติ

40:53.659 --> 40:56.871
ผมนึกว่าจะได้อยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิต

40:56.954 --> 41:00.040
ไม่รู้เหมือนกัน ผมอาจไปทำให้บางคนไม่พอใจ

41:00.124 --> 41:02.251
อาจเพราะผมทำรายการทีวี

41:02.334 --> 41:04.670
ผมเจอภรรยา เจอครอบครัวที่แอลเอ

41:04.753 --> 41:06.964
แอลเอเป็นส่วนหนึ่งของผมไปแล้ว

41:07.047 --> 41:10.801
มันทำใจยากที่ต้องเห็นเพื่อนเรา
และผู้เล่นที่ยอดเยี่ยมของเรา

41:10.885 --> 41:13.137
ต้องไปที่อื่น เหมือนไม่มีค่าอะไรเลย

41:13.220 --> 41:15.139
ไม่ว่าเขาจะกำลังมีเรื่องอะไรอยู่

41:15.222 --> 41:18.767
นั่นก็เป็นเรื่องของเขา แต่เรื่องนี้มันทำใจยากนะ

41:18.851 --> 41:19.810
มันโหดเลยละ

41:19.894 --> 41:22.271
เป็นครั้งแรกเลย
ที่บาสเกตบอลรู้สึกเหมือนเป็นงาน

41:22.354 --> 41:24.231
นึกออกไหม

41:24.315 --> 41:30.821
หลังจากถูกแลกตัวไปดัลลัส
เขาก็ยิ่งเสพยาหนักขึ้น

41:31.906 --> 41:34.408
ตอนที่คุณรู้ว่าเลเกอร์สแลกตัวคุณ

41:34.492 --> 41:36.869
คุณคิดอะไรเป็นอย่างแรกครับ

41:37.661 --> 41:38.996
ผมตกใจนะ

41:40.789 --> 41:43.792
ผมตกใจเพราะไม่มีใครบอกอะไรผมเลย

41:44.585 --> 41:47.630
แต่ก็นะ ผมจะได้ไปอยู่ใน…

41:47.713 --> 41:50.382
แบบว่าใน…

41:50.466 --> 41:52.134
ภาพรวมที่ดีมากๆ

41:52.718 --> 41:55.471
ฉันไม่เคยเห็นยาเยอะขนาดนั้น
ในที่มืดแบบนั้นมาก่อน

41:55.554 --> 41:59.058
บรรยากาศรอบตัวเรามันมืดมนมาก

41:59.141 --> 42:01.477
พวกเขาไม่ตรวจหายาแก้ปวดบางตัว

42:01.560 --> 42:03.687
และเขาก็รู้ว่าตัวไหนจะไม่ถูกตรวจ

42:03.771 --> 42:06.899
เขาเลยเอายาแก้ปวดตัวนั้นมาเสพแบบฟรีเบส

42:08.609 --> 42:11.695
ก่อนถึงวันคริสต์มาส
ฉันจำได้เพราะฉันทำบ้านขนมปังขิง

42:11.779 --> 42:14.740
พยายามทำให้บรรยากาศในห้องโรงแรมดูน่ารัก

42:14.823 --> 42:20.037
เขาขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำโรงแรมสี่วันติด
เสพยาอย่างเดียว

42:20.120 --> 42:22.581
เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปแค่ไหนแล้ว
เขาทรมานสุดๆ

42:22.665 --> 42:27.044
มีบางครั้งที่เขาจะออกไปซ้อมบ้าง

42:27.127 --> 42:30.130
แต่เขาซ้อมได้แย่มาก
เพราะเขาอาการแย่มากและเมายาหนักมาก

42:31.090 --> 42:33.968
ปีนี้เป็นปีที่โหดมาก เรา…

42:34.051 --> 42:36.178
การถ่ายรายการไม่ส่งผลต่ออาชีพของคุณเหรอคะ

42:36.262 --> 42:37.221
- ไม่ครับ
- ไม่ค่ะ

42:37.304 --> 42:41.308
เขาถูกไล่ออกจากทีมแมฟส์

42:41.392 --> 42:43.894
เราอยู่ที่นั่นแค่ไม่กี่เดือน

42:45.271 --> 42:48.816
ผมกลับมาแอลเอ ได้เซ็นกับคลิปเปอร์ส
แต่ตอนนั้นผมหนักเกือบ 140 กิโลกรัม

42:49.942 --> 42:52.403
นั่นเป็นช่วงเวลาที่น่าอายที่สุด
ในอาชีพการงานของผมเลย

42:52.486 --> 42:53.988
เพราะผมเสพยาหนักมาก

42:54.071 --> 42:56.824
จนต้องพาตัวเองเข้าไปบำบัดเองเลย

42:57.533 --> 43:01.203
มีรายงานว่าลามาร์ โอดอม
อยู่ในโรงแรมแห่งหนึ่งที่ลอสแอนเจลิส

43:01.287 --> 43:05.082
เพื่อนๆ พยายามพาเขาไปรักษา
เรื่องปัญหายาเสพติดที่ไม่เปิดเผยรายละเอียด

43:05.165 --> 43:10.462
พอจบฤดูกาลแข่งของคลิปเปอร์ส
เขาก็กลับไปเสพยาหนักอีก

43:10.546 --> 43:14.258
คุณหล่นจากผู้เล่นสำรองยอดเยี่ยมแห่งปี
เหลือแค่เฉลี่ยชู้ตได้หกแต้มต่อเกมได้ยังไง

43:14.341 --> 43:16.760
เพราะเขาไม่อยากอยู่ที่นั่นไงล่ะ
เพราะเขากำลังทรมาน

43:16.844 --> 43:19.888
เขาเสพยาเกินขนาดหลายครั้ง
ฉันต้องพาเขาไปล้างท้อง

43:19.972 --> 43:23.392
พยายามทำทุกอย่างเงียบๆ…
เรามีศูนย์ล้างพิษที่บ้านเลย

43:23.475 --> 43:25.019
เราทำทุกอย่างที่ทำได้

43:25.102 --> 43:28.022
ลามาร์ ข่าวลือที่ว่าคุณติดแคร็กโคเคน
เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า

43:28.981 --> 43:30.733
- นั่นกล้องผมนะ
- หุบปาก

43:30.816 --> 43:32.067
แล้วลามาร์ล่ะ

43:32.151 --> 43:34.695
คุณรู้ไหมว่าเขาเสพยา หรือเพิ่งรู้ข่าวเลย

43:34.778 --> 43:35.779
ขอให้วันนี้โชคดีนะ

43:35.863 --> 43:39.158
วันเกิดฉันปีที่แล้ว ฉันโกหกทุกคน

43:39.241 --> 43:42.369
เพราะฉันต้องโกหกว่าอยู่กับสามี

43:42.453 --> 43:46.165
ทั้งที่จริงๆ สามีฉันหายไปกับผู้หญิงคนอื่น

43:51.712 --> 43:54.715
ฉันได้รับคำแนะนำให้เข้าแทรกแซง

43:54.798 --> 43:57.176
ผู้เชี่ยวชาญบอกว่า

43:57.259 --> 44:00.929
"คุณต้องเข้าไปบอกเขาว่า 'คุณต้องไปบำบัด'

44:01.013 --> 44:04.099
แล้วถ้าเขาทำได้ไม่ครบสามเดือน

44:04.183 --> 44:06.143
คุณต้องบอกเขาว่าคุณจะหย่ากับเขา"

44:07.561 --> 44:11.523
ทุกคนรอบตัวฉันพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
"เขาไม่มีวันเลือกหย่าแน่"

44:12.024 --> 44:14.151
เราเลยทำการแทรกแซง

44:14.818 --> 44:16.236
ฉันพูด

44:16.737 --> 44:17.905
ไปตามที่เตรียมไว้

44:18.822 --> 44:21.450
เขาตอบกลับมาว่า
"โอเค ขอหยิบหนังสือเดินทางก่อน

44:21.533 --> 44:23.452
แล้วไปหย่ากันแม่งเลย"

44:24.161 --> 44:26.789
ฉันมองไปรอบๆ

44:26.872 --> 44:29.124
"เดี๋ยวนะ เดี๋ยว

44:29.208 --> 44:31.210
ฉันไม่ได้อยากหย่านะ

44:31.293 --> 44:34.463
พวกคุณบอกว่าฉันต้องพูดไปแบบนั้น"

44:36.340 --> 44:39.718
ลามาร์ลุกออกไปเลยค่ะ เขาบอกว่า

44:39.802 --> 44:44.848
"เราจะหย่ากันแม่งให้จบๆ
และผมจะไม่กลับมาที่นี่อีก"

44:50.312 --> 44:52.022
ผมเซ็นใบหย่า

44:53.315 --> 44:56.026
และทันทีที่เซ็นใบหย่า ผมก็คิดในใจว่า

44:59.530 --> 45:00.739
"ฉันจะเล่นยาแบบจัดเต็ม"

45:01.657 --> 45:03.992
ผมเคยได้ยินเรื่องซ่องบันนี่แรนช์ในทีวีตลอด

45:04.743 --> 45:06.537
แต่ผมไม่มีโคเคนให้เสพ

45:07.121 --> 45:07.955
เชี่ย

45:08.706 --> 45:10.290
มันบ้ามากเวลาคุณกลับมาคิดว่า

45:10.374 --> 45:13.377
การตัดสินใจครั้งเดียว
ไม่ว่าจะเรื่องเล็กหรือใหญ่

45:14.461 --> 45:16.130
มันสร้างความเปลี่ยนแปลงได้ใหญ่หลวง

45:16.880 --> 45:19.550
ต่อชีวิตคุณและชีวิตคนที่คุณรักจริงๆ

45:22.678 --> 45:24.763
(คริสตัล เนวาดา)

45:24.847 --> 45:27.641
(ห่างจากลาสเวกัส 128 กิโลเมตร)

45:28.851 --> 45:32.104
จะเห็นเลยว่าเราต้องขับรถออกมานานแค่ไหน

45:32.187 --> 45:35.524
และที่นี่อยู่ไกลแค่ไหน

45:35.607 --> 45:38.652
ผมไม่ได้มาที่นี่มาหลายปีแล้ว

45:38.736 --> 45:41.947
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราจะเจออะไร

45:42.030 --> 45:46.577
แต่คุณคงเข้าใจว่าทำไมตอนแรกเราถึงสงสัย

45:46.660 --> 45:49.288
ว่าคนที่ติดต่อสาวๆ ให้มาที่นี่

45:49.371 --> 45:54.209
คือลามาร์ โอดอมจริงหรือเปล่า

45:54.293 --> 45:57.004
เพราะที่นี่อยู่ไกลซะขนาดนี้

45:57.087 --> 46:00.549
เมื่อกี้เราเพิ่งขับผ่านตะแกรงกั้นวัว
มันบ้านนอกขนาดนั้นเลย

46:01.133 --> 46:03.469
ผมมาจากฟอร์ตเวิร์ธ เท็กซัส

46:03.552 --> 46:07.931
ผมเคยทำงานที่สถานีวิทยุที่นั่นอยู่หลายปี

46:08.015 --> 46:10.934
ที่จริงนั่นแหละจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมมาทำงานที่ซ่อง

46:11.018 --> 46:15.939
เดนนิส ฮอฟเป็นแขกรับเชิญขาประจำ
ที่มาออกรายการของผม

46:16.023 --> 46:20.194
ขอต้อนรับกลับสู่รายการครั้งที่ 138,000

46:20.277 --> 46:21.945
ผู้ฟังทุกท่าน นี่เดนนิส ฮอฟครับ

46:22.029 --> 46:23.155
เดนนิส เป็นไงบ้าง

46:23.238 --> 46:26.033
หวัดดี บิ๊กดิ๊ก ผมตื่นเต้นมากเลย

46:26.116 --> 46:28.410
เขาเป็นเหมือนแซม วอลตันของวงการซ่อง

46:28.494 --> 46:32.122
เขาพยายามครองตลาดโสเภณีถูกกฎหมาย

46:32.206 --> 46:36.460
ผมซื้อซ่องทุกแห่งที่ซื้อได้
และอยากทำให้มันเป็นบริษัทมหาชน

46:36.543 --> 46:39.546
และมันจะเป็นบริษัทที่ประสบความสำเร็จสุดๆ

46:39.630 --> 46:41.507
ทุกคนรู้จักซ่องบันนี่แรนช์ มันคือซ่องที่

46:41.590 --> 46:44.551
เอชบีโอเคยมาถ่ายทำเรียลลิตี้ชื่อแคตเฮาส์

46:44.635 --> 46:49.598
แต่เขาซื้อเพิ่มอีกสามที่ ผมว่าน่าจะเป็นทางเหนือ

46:49.681 --> 46:51.517
แต่ทางใต้ของเนวาดานี่น่ะ

46:51.600 --> 46:54.812
มีสองสามแห่งเปิดขาย
เขาก็เลยซื้อเดอะเลิฟแรนช์

46:54.895 --> 46:57.397
- เดนนิส เป็นไงบ้าง
- สบายดีไหม สนุกหรือเปล่า

46:57.481 --> 46:58.398
ให้ตาย…

46:58.482 --> 47:00.984
เซ็กซ์มีอยู่ทุกที่เลย เพื่อนเอ๊ย
มันลอยอยู่ในอากาศ

47:01.068 --> 47:04.488
คุณจะเข้าใจเดนนิสได้ดีขึ้น

47:04.571 --> 47:09.535
ถ้ารู้ว่าเขาเคยเป็นเซลส์แมน
ขายคอนโดแบบไทม์แชร์มาก่อน

47:09.618 --> 47:10.911
เขาเอาทักษะนั้นมาใช้เยอะมาก

47:11.495 --> 47:15.249
บางครั้งการเดินทางก็ดีพอๆ กับจุดหมาย

47:15.332 --> 47:18.335
มีคำพูดที่ว่าเซ็กซ์ก็เหมือนมุกตลก
บางคนก็เข้าถึง บางคนก็ไม่

47:18.418 --> 47:19.920
และคนที่เข้าไม่ถึง ก็จะมาที่นี่

47:20.003 --> 47:22.965
พอผ่านไปหลายปี แบรนด์ของเขาก็ใหญ่ขึ้น

47:23.048 --> 47:26.510
เขาเลยต้องการคนมาดูแลสื่อให้

47:26.593 --> 47:32.015
ผมก็เลยย้ายมาทำงานกับเดนนิสเต็มตัว

47:32.099 --> 47:34.226
(เลิฟแรนช์)

47:34.309 --> 47:36.979
เอาละ มาถึงแล้ว ป้ายเก่า

47:37.563 --> 47:38.897
แล้วก็…

47:40.774 --> 47:43.402
รู้อะไรไหม มันถูกรื้อออกหมดแล้ว

47:47.823 --> 47:49.157
ว้าว

47:53.620 --> 47:56.498
ผมพาเดินดูได้ว่ามันเคยอยู่ตรงไหน

47:59.167 --> 48:05.340
มีความเข้าใจผิดเยอะมาก
เรื่องการค้าประเวณีถูกกฎหมายในเนวาดา

48:05.424 --> 48:08.594
เรื่องใหญ่ๆ ที่เข้าใจผิดเลยก็คือคนคิดว่า

48:08.677 --> 48:10.762
การค้าประเวณีถูกกฎหมายทุกที่ในเนวาดา

48:10.846 --> 48:11.763
ไม่ใช่เลยครับ

48:13.223 --> 48:16.059
มีซ่องถูกกฎหมายประมาณ 43 แห่งในเนวาดา

48:16.143 --> 48:19.146
แต่ไม่มีในเมืองรีโนหรือลาสเวกัส

48:19.229 --> 48:21.481
ที่นั่นการจัดหาโสเภณีเป็นเรื่องผิดกฎหมาย

48:21.565 --> 48:25.319
มันถูกกฎหมายแค่ในบางเคาน์ตี

48:25.402 --> 48:29.114
ที่มีประชากรต่ำกว่าสามแสนหรือสี่แสนคน

48:29.197 --> 48:32.075
ดังนั้นถ้าคุณจะไปซ่องถูกกฎหมาย

48:32.159 --> 48:35.120
คุณต้องขับรถออกจากลาสเวกัส
ประมาณหนึ่งชั่วโมง

48:35.203 --> 48:38.665
อย่างน้อยถ้ามาที่นี่
คุณก็ไม่ต้องเจอปัญหาแบบที่เจอในชีวิตคู่

48:39.458 --> 48:44.546
สิ่งที่คุณจะเจอคือระดับคุณภาพที่แตกต่างกันไป

48:44.630 --> 48:46.798
บางที่ก็ดีกว่า

48:46.882 --> 48:49.509
ตรงนี้คือครัว ตรงนี้คือบาร์

48:49.593 --> 48:50.886
และนี่คือห้องเซ็กซ์หมู่

48:50.969 --> 48:53.805
แล้วก็มีซ่องบางแห่ง

48:53.889 --> 48:57.059
ที่จริงๆ แล้วเป็นแค่บ้านรถพ่วงหลังเดียว

48:57.142 --> 48:59.394
ตั้งอยู่กลางที่เปลี่ยว

48:59.478 --> 49:01.104
ที่คุณไม่อยากก้าวเท้าเข้าไปแน่

49:03.231 --> 49:08.820
เดอะเลิฟแรนช์เป็นบ้านสำเร็จรูปหลายหลัง

49:08.904 --> 49:10.864
ที่เอามาเชื่อมต่อกัน

49:10.948 --> 49:13.867
มันไม่ใช่สถานที่หรูหราอะไร

49:15.577 --> 49:19.164
ที่ที่เราเพิ่งเดินเข้ามาเคยเป็นทางเดิน

49:19.247 --> 49:23.377
ตรงนี้เคยเป็นลาน ประตูหน้าอยู่ตรงนี้

49:23.460 --> 49:25.587
- หวัดดี
- ว่าไง โลล่า มาร์คส์นี่เอง

49:25.671 --> 49:28.090
- ไงคะ
- แล้วก็แอมเบอร์ แอมเบอร์สุดฮอต

49:28.173 --> 49:30.300
- วันนี้เป็นไงกันบ้าง
- สบายดีค่ะ

49:30.384 --> 49:32.761
พื้นที่ทั้งหมดตรงนี้เคยเป็นบาร์

49:32.844 --> 49:35.097
มีประตูอีกแห่งเข้ามาทางนี้

49:35.180 --> 49:36.515
ตรงนี้เป็นบาร์

49:36.598 --> 49:38.016
ตรงนี้เป็นบาร์สินะ

49:39.101 --> 49:45.148
ส่วนพื้นที่ด้านนอกทั้งหมดตรงนี้
เคยเป็นยูนิตบ้านสำเร็จรูป

49:45.232 --> 49:46.900
ที่เชื่อมถึงกัน

49:46.984 --> 49:50.946
วันนึงผมเคยกินมื้อเช้ากับแลร์รี่ ฟลินต์
และจิมมี่ ฟลินต์ด้วย

49:51.029 --> 49:54.449
สำหรับเดนนิส สิ่งที่เขาให้ค่าคือ

49:54.533 --> 49:56.326
คุณเป็นคนดังไหม

49:56.410 --> 49:59.830
คุณยอมรับผมไหม และคุณดังแค่ไหน

50:00.747 --> 50:02.791
แต่จริงๆ แล้วมันหาได้ยากมาก

50:02.874 --> 50:04.835
ที่คนดัง

50:05.419 --> 50:09.423
โดยเฉพาะพวกที่อยู่สูงกว่าระดับดีลิสต์

50:09.506 --> 50:12.843
จะพยายามมา

50:12.926 --> 50:14.511
ที่ซ่องเองแบบนี้

50:14.594 --> 50:17.806
มันเหมือนเป็นเรื่องเล่ามากกว่า
เดนนิสชอบสร้างภาพแบบนั้น

50:17.889 --> 50:20.100
ผมเคยเชิญประธานาธิบดีโอบามา

50:20.183 --> 50:22.561
ให้มาที่บันนี่แรนช์ ในบรรยากาศเป็นกันเอง

50:22.644 --> 50:27.274
แต่ผมไม่รู้ว่ามีใครเคยพูดถึงเรื่องนี้ไหม
อาจไม่เคยมีเลยก็ได้

50:27.357 --> 50:31.778
ที่ว่าลามาร์ โอดอมเริ่มติดต่อสาวๆ หลายคน

50:31.862 --> 50:33.905
จากเดอะเลิฟแรนช์ทางอินสตาแกรม

50:33.989 --> 50:37.159
มันเป็นข่าวลือแบบว่า "ใช่ ฉันก็ได้ยินมา"

50:37.242 --> 50:39.995
แต่คุณไม่รู้หรอกว่ามันเป็นเรื่องจริงไหม

50:40.787 --> 50:45.792
เพราะเขาเป็นนักกีฬาระดับอาชีพ
มันมีวิธีนอนกับสาวที่ง่ายกว่านี้เยอะ

50:46.626 --> 50:50.839
มากกว่าจะขับรถออกจากเมืองเป็นชั่วโมง
มากลางทะเลทราย

50:50.922 --> 50:54.426
แล้วเดินเข้าซ่องแบบนี้น่ะ

50:54.509 --> 50:57.554
แถมตั้งใจอยู่ที่นั่นหลายวันด้วย

50:58.555 --> 51:00.182
พอเวลาผ่านไปหลายวัน

51:00.265 --> 51:04.770
ผมจำได้ว่าเขา หรือผู้ช่วยคนหนึ่งของเขา

51:04.853 --> 51:10.192
ใครสักคนนี่แหละ ติดต่อมาที่ซ่อง
ขอให้ส่งรถไปรับ

51:10.817 --> 51:13.320
มันเลยเริ่มชัดเจนว่าเป็นเรื่องจริง

51:13.403 --> 51:16.490
ตอนที่เขาให้ที่อยู่มา

51:16.573 --> 51:20.786
รถก็ขับไปรับ
และคนขับรถโทรกลับมาที่เดอะเลิฟแรนช์

51:20.869 --> 51:23.080
บอกว่า "ใช่ เป็นเขาจริงๆ เราอยู่ในรถแล้ว

51:23.163 --> 51:25.457
เรากำลังไปที่ซ่องนะ"

51:28.126 --> 51:30.712
พอคิดถึงความทรงจำสำคัญในชีวิต

51:30.796 --> 51:33.548
มันก็แปลกดีที่ได้รู้แล้วว่า

51:33.632 --> 51:37.928
หนึ่งในสถานที่ในความทรงจำของคุณ
ถูกลบหายไปจากโลกแล้ว

51:41.431 --> 51:42.849
นี่ 911 แจ้งเหตุฉุกเฉินอะไรครับ

51:42.933 --> 51:43.934
(วันที่ 13 ตุลาคม 2015)

51:44.017 --> 51:45.852
เราต้องการรถพยาบาลค่ะ

51:45.936 --> 51:47.437
ตอนนั้นเป็นช่วงต้นสัปดาห์

51:47.521 --> 51:49.689
น่าจะวันจันทร์หรืออังคารนี่แหละ

51:49.773 --> 51:50.732
เป็นวันที่ลูกค้าน้อย

51:51.900 --> 51:55.695
เดอะเลิฟแรนช์มีบ้านแยกอยู่ด้านหลังซ่อง

51:56.488 --> 51:58.115
ถ้าคุณใช้เงินที่นี่เยอะพอ

51:58.198 --> 51:59.449
เราจะให้คุณใช้บ้านหลังนั้น

51:59.533 --> 52:01.785
ผมรู้ว่าลามาร์อยู่ที่นั่น

52:01.868 --> 52:05.497
ตอนนั้นเขาอยู่ที่นั่นได้สองวันแล้วมั้ง

52:05.580 --> 52:08.166
ผมนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะ

52:08.250 --> 52:11.253
แล้วสาวคนหนึ่งที่อยู่กับเขา

52:11.336 --> 52:14.923
วิ่งเข้ามาในออฟฟิศ กรีดร้องลั่น

52:16.091 --> 52:19.886
"โอ้พระเจ้า ริชาร์ด รีบมาเร็ว
ลามาร์เป็นอะไรก็ไม่รู้"

52:22.305 --> 52:25.600
ผมวิ่งเข้าไปในห้อง มันมืดสนิท

52:25.684 --> 52:27.769
ม่านถูกดึงปิดหมด

52:27.853 --> 52:30.564
สิ่งแรกที่ผมจำได้ก็คือเสียง

52:30.647 --> 52:36.570
เพราะเขากรนดังมาก

52:36.653 --> 52:38.530
เหมือนมีอะไรผิดปกติ

52:39.114 --> 52:41.783
ผมบอกว่าเราต้องโทรแจ้ง 911

52:41.867 --> 52:44.744
ฉันอยู่ที่เดอะเลิฟแรนช์
เลขที่ 300 แอปพาลูซาเลน

52:44.828 --> 52:46.997
ฉันโทรแจ้งแล้ว พวกเขาบอกว่าจะส่งคนมา

52:47.080 --> 52:50.208
ฉันแค่อยากบอกให้พวกเขารีบมาเลยนะคะ

52:50.292 --> 52:51.626
เขายังรู้สึกตัวไหมคะ

52:51.710 --> 52:52.752
ไม่ค่ะ

52:54.212 --> 52:58.133
ผมอธิบายให้เจ้าหน้าที่ฟังว่าเกิดอะไรขึ้น

52:58.216 --> 52:59.926
คุณจับเขาตะแคงไปด้านไหน

53:00.010 --> 53:01.887
ด้านขวาครับ

53:01.970 --> 53:04.890
โอเค ลองจับเขาตะแคงซ้ายนะ

53:04.973 --> 53:06.600
พวกเธอจับขาเขาไว้หน่อย

53:06.683 --> 53:08.476
ฉันต้องพลิกให้เขานอนตะแคง

53:08.560 --> 53:09.644
เขาตัวใหญ่เบ้อเริ่ม

53:09.728 --> 53:13.523
ผู้ชายคนนี้สูง 213 เซนติเมตร
หนัก 159 กิโลกรัมได้

53:13.607 --> 53:14.524
ตัวใหญ่มหึมา

53:14.608 --> 53:19.738
พอผมพลิกเขาให้นอนตะแคงได้
เขาก็สำลักอะไรออกมา

53:19.821 --> 53:22.449
ของเหลวไหลออกจากปากเขาเลย

53:23.158 --> 53:26.953
มีอะไรขาวๆ ไหลออกมา
จากปากกับจมูกของเขา

53:27.037 --> 53:29.289
ก่อนหน้านี้เขาได้เสพอะไรหรือเปล่า

53:29.372 --> 53:33.627
เขาบอกสาวๆ คนหนึ่งว่าเขาเสพโคเคน

53:33.710 --> 53:35.962
ก่อนมาที่ซ่อง

53:36.046 --> 53:38.423
แต่นั่นคือสองวันก่อน

53:38.506 --> 53:40.884
แม่สาวที่อยู่กับเขาบอกว่า

53:40.967 --> 53:42.552
"เขากินเจ้านี่ด้วย"

53:42.636 --> 53:44.721
แล้วเธอก็ยกซองราวๆ นี้ขึ้นมา

53:45.305 --> 53:47.849
ซองบางอย่างเขียนว่า "รีโหลด"

53:47.933 --> 53:51.061
"ผลิตภัณฑ์เสริมสมรรถภาพทางเพศชาย"

53:51.144 --> 53:52.562
ผมถามเธอว่า

53:52.646 --> 53:54.648
"เขากินเจ้านี่ไปกี่เม็ด"

53:54.731 --> 53:57.776
เธอบอกว่า "น่าจะ 12 เม็ดได้"

53:57.859 --> 54:01.404
ผมอ่านที่ซอง บนซองเขียนว่า

54:01.488 --> 54:04.991
"ห้ามกินเกินหนึ่งเม็ดทุก 24 ชั่วโมง"

54:08.161 --> 54:11.915
เจ้าหน้าที่ฉุกเฉินเข้ามาในห้อง
พวกเขามากันสามคน

54:11.998 --> 54:14.292
เพราะเขาตัวใหญ่มาก พวกนั้นเลยยกเขา

54:14.376 --> 54:16.753
ขึ้นเปลหามแล้วเข็นออกไปไม่ไหว

54:16.836 --> 54:22.717
เราเลยต้องดึงผ้าปูที่นอนที่เขานอนอยู่ขึ้นมา

54:22.801 --> 54:24.844
แล้วเจ้าหน้าที่สามคนจับคนละมุม

54:24.928 --> 54:29.599
ผมจับอีกมุมหนึ่ง เราจับผ้ากันแบบนี้

54:29.683 --> 54:35.272
แล้วช่วยกันยกพาเขาออกจากห้อง

54:35.355 --> 54:37.565
ตอนที่แสงแดดส่องโดนหน้าเขา

54:37.649 --> 54:40.735
ตอนนั้นผมอยู่มุมใกล้หัวเขาพอดี

54:40.819 --> 54:46.449
ผมก้มลงมองหน้าเขา จำได้เลยว่าคิดว่า

54:46.533 --> 54:49.119
"หมอนี่อาจตายไปแล้วก็ได้"

54:52.455 --> 54:55.625
ผมจำได้ว่าโทรบอกแฟนผมว่า

54:56.251 --> 54:58.712
"ทุกอย่างเรียบร้อยดี อย่างน้อยฉันก็ไม่เป็นไร

54:58.795 --> 55:02.924
แต่ตอนนี้ฉันอยู่โรงพยาบาลกับลามาร์ โอดอม

55:03.008 --> 55:08.680
เขาอยู่ห้องฉุกเฉิน อาการหนักเอาเรื่อง

55:08.763 --> 55:12.142
อีกเดี๋ยวเธอน่าจะได้ยินข่าวเรื่องนี้"

55:12.726 --> 55:14.394
ลามาร์ โอดอม อดีตผู้เล่นทีมเลเกอร์ส

55:14.477 --> 55:17.063
กำลังต่อสู้ยื้อชีวิตที่โรงพยาบาลซันไรส์

55:17.147 --> 55:21.192
เขาถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลด่วน
หลังปาร์ตี้ที่เดอะเลิฟแรนช์นานหลายวัน

55:23.403 --> 55:26.364
ตอนนั้นฉันกำลังถ่ายแบบให้นิตยสารพีเพิล

55:26.448 --> 55:30.952
แล้วคืนก่อนหน้านั้น ฉันฝันว่าลามาร์ตาย

55:31.036 --> 55:33.872
ฉันอยู่ในงานศพเขา ร้องไห้หนักมาก

55:33.955 --> 55:37.917
ระหว่างให้สัมภาษณ์ คิมโทรหาฉันสามรอบ

55:38.001 --> 55:40.462
ฉันขึ้นรถแล้วโทรกลับ เธอบอกว่า

55:40.545 --> 55:43.423
"ลามาร์เสพยาเกินขนาด ตอนนี้เขาอยู่ที่เวกัส"

55:43.506 --> 55:45.633
ฉันจำได้ว่ากรีดร้องออกมาเลย

55:47.344 --> 55:51.139
ตอนนั้นประมาณสองทุ่ม ฉันกำลังจะเข้านอน

55:51.222 --> 55:54.059
แม่ฉันเดินเข้ามาในห้อง

55:54.142 --> 55:58.438
แม่บอกว่า "มีคนเพิ่งส่งข้อความให้แม่

55:58.521 --> 56:02.984
พวกเขาอ่านเจอในทีเอ็มซี
บอกว่าพ่อของลูกอาการโคม่า"

56:03.068 --> 56:06.696
ผมจำได้ว่ารู้สึกเหมือนบรรยากาศในห้องหนักอึ้ง

56:06.780 --> 56:10.909
เหมือนผนังกำลังบีบอัดเข้ามา

56:11.493 --> 56:14.704
เรายังไม่รู้รายละเอียด แม่ฉันเสียขวัญมาก

56:14.788 --> 56:18.291
แม่พยายามโทรหาคนโน้นคนนี้

56:19.417 --> 56:20.794
"เราจะไปเวกัสกันยังไง"

56:20.877 --> 56:22.754
ดูเหมือนสถานการณ์ตอนนี้วิกฤตมาก

56:22.837 --> 56:25.340
ค่ะ เขาถูกพบประมาณบ่ายสาม 15 นาที

56:25.423 --> 56:28.176
โดยผู้หญิงสองคนที่เดอะเลิฟแรนช์

56:28.259 --> 56:31.262
และจากรายงานของตำรวจ

56:31.346 --> 56:35.058
มีของเหลวไหลออกจากจมูกและปากเขาด้วย
และเขาก็หมดสติ

56:35.141 --> 56:37.018
เรามาถึงโรงพยาบาล

56:37.602 --> 56:39.187
พ่อของเขาอยู่ที่นั่น

56:39.270 --> 56:44.401
ฉันคิดว่าตอนนั้นเขาน่าจะเป็น
ผู้รับผลประโยชน์ของลามาร์

56:44.484 --> 56:46.945
โจพูดแค่ว่า "อย่าใส่เครื่องพยุงชีวิตนะ

56:47.028 --> 56:48.238
ปิดเครื่องพวกนั้นซะ"

56:48.321 --> 56:51.699
ฉันจำได้ว่าเดินเข้าไปตอนนั้นพอดี

56:52.283 --> 56:55.328
และพูดจริงนะคะ มันเหมือนฉากในหนังเลย

56:55.412 --> 56:59.332
ฉันบอกไปว่า "ขอโทษนะ โจ
ฉันยังเป็นภรรยาเขา คุณต้องการอะไร"

56:59.416 --> 57:03.753
โจขอรองเท้าไนกี้คู่นึงกับเงิน 100 ดอลลาร์
และห้องพักโรงแรมหนึ่งคืน

57:03.837 --> 57:05.630
แล้วโจก็จากไป ไม่กลับมาอีกเลย

57:06.589 --> 57:08.383
นี่คือสามีของฉัน

57:08.466 --> 57:11.052
ทั้งยามป่วยและยามสุข ฉันต้องอยู่ข้างเขา

57:11.136 --> 57:12.637
ฉันต้องไปอยู่ตรงนั้น

57:12.720 --> 57:15.890
และฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้แน่ใจว่า

57:15.974 --> 57:17.684
เขาจะมีโอกาสรอด

57:17.767 --> 57:22.480
และฉันก็เชื่อตัวเองมากกว่าคนรอบตัวเขา

57:22.564 --> 57:25.900
โคลอี้ คาร์เดเชียน อดีตภรรยาของเขา
คอยอยู่เคียงข้างเขา

57:25.984 --> 57:29.529
เพราะกระบวนการศาลล่าช้า
การหย่าจึงยังไม่สิ้นสุด

57:29.612 --> 57:33.992
เธอจึงเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์ตัดสินใจ
เรื่องการรักษาแทนเขา

57:34.075 --> 57:37.495
สมองซีกซ้ายของเขาเสียหายหนักมาก

57:37.579 --> 57:39.497
ปอดของเขาทรุดด้วย

57:39.581 --> 57:41.374
พวกหมอบอกว่า "โอเค การผ่าตัด

57:41.458 --> 57:45.420
มีโอกาสสำเร็จแค่สิบเปอร์เซ็นต์นะ
หรือเขาอาจเสียชีวิตบนเตียงผ่าตัด"

57:46.004 --> 57:48.131
โคบี ไบรอันต์อยู่ที่นั่นด้วย

57:48.214 --> 57:51.593
เขาช่วยฉันตัดสินใจเรื่องการผ่าตัด

57:51.676 --> 57:54.179
หมอทำให้ปอดเขากลับมาทำงานได้ เขาไม่ตาย

57:54.262 --> 57:56.014
แต่เขาเข้าสู่ภาวะโคม่า

57:57.640 --> 58:02.312
เป็นครั้งแรกตั้งแต่พ่อของพวกเขา
ถูกพามาที่โรงพยาบาลซันไรส์

58:02.395 --> 58:06.191
ลูกๆ ของลามาร์มาถึงลาสเวกัส
เพื่ออยู่กับพ่อของพวกเขา

58:06.274 --> 58:09.736
ข่าวยังรายงานว่า "เขาโคม่ามาได้สองวันแล้ว"

58:09.819 --> 58:11.321
ฉันนี่แบบ

58:11.404 --> 58:13.364
"อย่างน้อยฉันก็ยังได้บอกลา"

58:13.448 --> 58:14.949
(#ภาวนาให้ลามาร์)

58:15.033 --> 58:16.701
แฮชแท็ก "ภาวนาให้ลามาร์" ขึ้นเทรนด์

58:16.784 --> 58:20.371
เหมือนทั้งโลกกำลังอธิษฐานให้เขา

58:21.539 --> 58:23.291
เพราะเรื่องนี้มันใหญ่กว่าบาสเกตบอล

58:23.374 --> 58:25.543
ใหญ่กว่าการเป็นสามีในรายการเรียลลิตี้

58:25.627 --> 58:26.836
เหมือนกับว่าผู้คน…

58:26.920 --> 58:31.090
ฉันคิดว่าผู้คนมองเห็นจริงๆ ว่านี่คือ
ผู้ชายที่แตกสลายและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด

58:33.259 --> 58:35.637
ตอนเราเดินเข้าไปในห้องโรงพยาบาล

58:35.720 --> 58:40.558
มันทำใจยากมากที่เห็นพ่อ
มีสายระโยงระยางเต็มตัว

58:40.642 --> 58:42.852
พ่อตัวบวมมาก ฉันจำได้เลยว่าพ่อบวมแค่ไหน

58:44.062 --> 58:46.814
มันดูเหมือนพ่อแค่กำลังหลับ

58:46.898 --> 58:48.775
ฉันได้แต่จับมือพ่อไว้

58:48.858 --> 58:50.777
แล้วพูดทุกอย่างออกไป

58:50.860 --> 58:52.237
ฉันบอกไปว่า "พ่อยังไปไม่ได้

58:52.320 --> 58:56.074
เรายังต้องสร้างความทรงจำด้วยกันสิ"

58:58.993 --> 59:02.247
พ่อนอนโคม่าน่าจะประมาณสามสี่วัน

59:02.330 --> 59:03.915
เส้นเลือดในสมองแตก 12 ครั้ง

59:03.998 --> 59:07.835
น่าจะหัวใจวายหกครั้ง
ซึ่งแทบเป็นเรื่องที่ไม่เคยมีมาก่อน

59:07.919 --> 59:10.255
แหล่งข่าวใกล้ชิดกับโอดอม
บอกกับเครือข่ายของเราว่า

59:10.338 --> 59:13.508
ลามาร์ โอดอมใช้เครื่องช่วยหายใจ
และอยู่ในอาการโคม่า

59:13.591 --> 59:16.135
และสมองอาจได้รับความเสียหาย

59:17.053 --> 59:18.179
หมอบอกว่า

59:18.263 --> 59:21.683
"เขาอาจตอบสนองหรือพูดตอบคุณไม่ได้

59:21.766 --> 59:24.352
แต่เขาอาจได้ยินคุณตอนอยู่ในโคม่า"

59:24.435 --> 59:27.814
ผมคิดว่าน่าจะปี 2003

59:27.897 --> 59:33.236
หรือปี 2002 นี่แหละที่เจย์-ซีหรือแฟตโจ
จัดการแข่งขันบาสเกตบอลครั้งใหญ่

59:33.319 --> 59:36.281
ที่นิวยอร์กซิตี้ พ่อเล่นให้ทีมของเจย์-ซี

59:36.364 --> 59:38.491
แล้วในคลิปไฮไลต์หนึ่ง…

59:38.575 --> 59:41.494
เขาจ่ายลูกแน่ๆ เขาจะทำอะไรต่อ

59:41.578 --> 59:42.662
พ่อหลอกได้สวยมาก

59:42.745 --> 59:45.164
พ่อทำท่าแชมก็อดส์ เลี้ยงลูกลอดหว่างขาคู่แข่ง

59:45.248 --> 59:47.458
คนดูคลั่งกันใหญ่

59:51.254 --> 59:53.548
แล้วพ่อก็เต้นนิดๆ โยกไหล่นิดหน่อย

59:57.635 --> 01:00:01.431
ครับ ผมเปิดคลิปนั้นให้พ่อฟังตลอด
เผื่อว่าเขาจะได้ยิน

01:00:04.225 --> 01:00:06.811
เรากำลังเห็นความเคลื่อนไหว
ด้านหน้าทางเข้าโรงพยาบาล

01:00:06.894 --> 01:00:09.647
ทีเอ็มซีรายงานว่า
ลามาร์ โอดอมอยู่ในอาการโคม่า

01:00:09.731 --> 01:00:14.152
ผู้หญิงคนหนึ่งบอกผมว่าโคลอี้ คาร์เดเชียน
อยู่ที่นี่เมื่อคืนเพื่ออยู่ข้างกายโอดอม

01:00:14.235 --> 01:00:16.404
บางคนได้เข้าไปเจอเขา บางคนก็ไม่ได้เข้า

01:00:16.487 --> 01:00:19.365
เราไม่มีสิทธิ์ควบคุมเรื่องนั้น
โคลอี้เป็นคนตัดสินใจ

01:00:19.449 --> 01:00:23.745
ฉันต้องคัดกรองว่ายอมให้ใครเข้าโรงพยาบาลได้

01:00:23.828 --> 01:00:24.829
นั่นเรื่องจริงค่ะ

01:00:25.496 --> 01:00:28.416
ตอนแรกๆ ฉันก็ให้คนเข้ามา

01:00:28.499 --> 01:00:32.587
จากนั้นฉันได้รู้ว่าสามคนในนั้นเป็นพ่อค้ายา

01:00:32.670 --> 01:00:34.464
ที่อยากมาเก็บเงิน

01:00:34.547 --> 01:00:36.966
มาค้นกระเป๋าส่วนตัวของเขา

01:00:37.050 --> 01:00:41.346
พอเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น
ฉันเลยบอกไปว่า "เราต้องล็อกดาวน์ที่นี่

01:00:41.429 --> 01:00:44.974
ใครที่อยากมาเยี่ยม ต้องให้ฉันอนุญาตก่อน"

01:00:45.808 --> 01:00:47.935
ตอนนั้นเรากำลังเดินออกจากลิฟต์

01:00:48.019 --> 01:00:49.562
ฉันมากับคนทั้งครอบครัว

01:00:49.646 --> 01:00:51.648
แล้วบอดี้การ์ดของคริส เจนเนอร์ก็บอกว่า

01:00:51.731 --> 01:00:54.901
"พวกคุณต้องเซ็นเอกสารนี้ก่อน
ถึงจะขึ้นชั้นนี้ได้"

01:00:54.984 --> 01:00:57.654
ฉันมองหน้าเขา แล้วเขาบอกว่า
"คุณไม่ต้องเซ็น"

01:00:57.737 --> 01:00:58.988
ฉันเลยบอกไปว่า "ก็คิดงั้น"

01:00:59.072 --> 01:01:01.949
เขาไม่ได้ให้ฉันเซ็นเอกสารปกปิดข้อมูล
แต่ให้ครอบครัวของเขาเซ็น

01:01:02.033 --> 01:01:05.536
มันแย่มาก จนคงมีคงโทรแจ้งตำรวจ

01:01:05.620 --> 01:01:09.916
เพราะตำรวจลาสเวกัสขึ้นมาชั้นนั้น
ประมาณห้านายได้

01:01:09.999 --> 01:01:11.668
พร้อมกับเยอรมันเชพเพิร์ดสองตัว

01:01:11.751 --> 01:01:13.044
มันน่ากลัวมากค่ะ

01:01:13.127 --> 01:01:14.921
ฉันนึกว่าพวกเขามาดูแลความสงบ

01:01:15.004 --> 01:01:18.049
แต่สุดท้ายมันกลับยิ่งทำให้แย่ลง
เหมือนยิ่งมาทำให้เครียด

01:01:18.132 --> 01:01:22.178
จนเดสตินี่ต้องพูดว่า
"พ่อฉันนอนอยู่ห้องสุดทางเดินนั้น

01:01:22.261 --> 01:01:26.432
เรากำลังภาวนาให้เขาฟื้น
เราไม่ต้องการแบบนี้ หยุดได้แล้ว"

01:01:31.646 --> 01:01:33.690
ความตายเป็นสิ่งที่เราทุกคนต้องเจอ

01:01:33.773 --> 01:01:39.278
และในครอบครัวฉัน… ลามาร์รู้เรื่องนี้ดี
เพราะแม่ฉันเคยพูด ฉันเคยพูด

01:01:39.362 --> 01:01:40.822
เด็กๆ ก็เคยพูด

01:01:41.531 --> 01:01:44.033
อะไรก็ตามที่ฆ่าคุณไม่ได้ จะทำให้คุณแกร่งขึ้น

01:01:44.701 --> 01:01:46.244
และพวกเราก็เป็นคนแกร่ง

01:01:49.580 --> 01:01:52.625
ก่อนที่รถของสื่อจะมาถึง

01:01:52.709 --> 01:01:55.128
ผมก็เริ่มตกผลึกทุกอย่าง

01:01:55.211 --> 01:01:57.672
เพราะอะดรีนาลีนลดลงแล้ว

01:01:57.755 --> 01:02:01.300
หน้าที่ของผม
อย่างน้อยก็ในส่วนที่ผมต้องรับมือตรงนั้น

01:02:01.384 --> 01:02:02.343
ถือว่าจบลงแล้ว

01:02:03.177 --> 01:02:06.681
แล้วจู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งโผล่มา

01:02:06.764 --> 01:02:12.687
เขาเดินมาหาผม
บอกว่ามาจากทีมผู้ช่วยของลามาร์

01:02:12.770 --> 01:02:18.860
บอกว่า "ลามาร์เอากระเป๋าเป้มาที่ซ่องด้วย"

01:02:18.943 --> 01:02:25.783
ผมบอกว่า "ผมไม่มีอำนาจส่งมอบอะไรให้
จนกว่าเจ้านายผมจะสั่ง"

01:02:25.867 --> 01:02:28.870
เขาบอกว่า "ฟังนะ ตอนนี้

01:02:30.204 --> 01:02:32.206
ยังไม่มีใครรู้อะไรเรื่องนี้

01:02:32.290 --> 01:02:36.627
และฉันแน่ใจว่าเจ้านายนาย
ก็คงอยากให้มันเป็นแบบนั้นต่อไป"

01:02:37.295 --> 01:02:40.840
ให้ตาย ผมนี่คิดในใจเลย

01:02:40.923 --> 01:02:43.092
"คุณนี่ไม่รู้จักเดนนิส ฮอฟซะแล้ว"

01:02:43.176 --> 01:02:46.137
เจ้าของซ่องที่พบลามาร์ โอดอมหมดสติ

01:02:46.220 --> 01:02:47.388
ออกมาให้สัมภาษณ์คืนนี้

01:02:47.472 --> 01:02:49.724
เขาอารมณ์ดี เขาแค่อยากมาสนุก

01:02:49.807 --> 01:02:51.017
เขาอยากได้ความสงบเป็นส่วนตัว

01:02:51.100 --> 01:02:53.978
เขาบอกว่าเสพโคเคนก่อนไปที่นั่นตอนวันเสาร์

01:02:54.061 --> 01:02:55.855
เป็นวันที่หนักหนาในธุรกิจซ่อง

01:02:55.938 --> 01:02:59.400
คำแรกที่ออกจากปากเขาคือ
"โอเค ฉันโทรหาทีเอ็มซีแล้ว

01:02:59.484 --> 01:03:03.863
ฉันบอกเดอะเนชันแนลเอนควายเรอร์
ว่าจะให้สัมภาษณ์พิเศษ

01:03:03.946 --> 01:03:05.281
แต่ทีเอ็มซีได้ทำข่าว"

01:03:05.364 --> 01:03:07.909
ทุกอย่างปกติดีจนกระทั่งเช้าวันอังคาร

01:03:07.992 --> 01:03:10.036
- เขาแค่มาสนุก…
- เดี๋ยวค่ะ ฮอฟ

01:03:10.119 --> 01:03:12.079
ฉันไม่ยักรู้ว่าคุณให้บริการระยะยาวด้วย

01:03:12.163 --> 01:03:14.415
เดนนิสรู้ว่าเขามีไพ่ในมืออยู่สองสามใบ

01:03:14.499 --> 01:03:17.794
ทุกคนอยากได้ใบเสร็จที่ลามาร์เซ็น

01:03:17.877 --> 01:03:21.547
เขาจ่ายเงินล่วงหน้าถึง 75,000 ดอลลาร์

01:03:21.631 --> 01:03:25.718
และพวกเขาก็อยากได้ภาพกล้องวงจรปิด
มันเลยเกิดการประมูลกันขึ้น

01:03:25.802 --> 01:03:29.472
มีรายงานว่ามีวิดีโอของเขา
ระหว่างเข้าพักที่แรนช์

01:03:29.555 --> 01:03:32.183
เดนนิส ฮอฟ เจ้าของซ่องยืนยันว่ามีคลิปจริง

01:03:32.266 --> 01:03:35.019
แต่บอกว่าตอนนี้ราคาประมูล
อยู่ที่ 50,000 ดอลลาร์

01:03:35.102 --> 01:03:37.188
ดีลที่เดนนิสตกลงได้ในที่สุด

01:03:37.271 --> 01:03:40.107
เขาให้รายการทูเดย์โชว์ได้คลิปไป

01:03:40.191 --> 01:03:43.945
ข้อตกลงที่เขาทำไว้ก็คือ
แมตต์ ลอเออร์นั่งอยู่รายการ

01:03:44.028 --> 01:03:45.988
และพูดว่า

01:03:46.072 --> 01:03:50.159
"ที่มาร่วมรายการเราตอนนี้คือ
เจ้าของเดอะเลิฟแรนช์

01:03:50.743 --> 01:03:54.956
และผู้เขียนหนังสือ 'ดิอาร์ตออฟเดอะพิมพ์'

01:03:55.039 --> 01:03:57.542
วางจำหน่ายตามร้านหนังสือทั่วไปแล้ววันนี้

01:03:57.625 --> 01:03:59.126
เดนนิส ฮอฟครับ"

01:03:59.210 --> 01:04:02.088
ถ้าก่อนหน้านั้นผมยังไม่รู้ ตอนนั้นแหละผมได้รู้แล้ว

01:04:02.713 --> 01:04:05.675
ว่าคนเราจะทำอะไรบ้าง

01:04:05.758 --> 01:04:08.636
หรือยินดีทำอะไรบ้างเพื่อให้ได้ออกสื่อ

01:04:08.719 --> 01:04:10.304
มันไม่มีขีดจำกัดจริงๆ ครับ

01:04:10.388 --> 01:04:12.390
(อุบัติเหตุ - ฉุกเฉิน
โรงพยาบาลซันไรส์)

01:04:14.350 --> 01:04:15.768
พวกนั้นมาแล้ว

01:04:15.852 --> 01:04:17.103
มีข่าวออกมาบ่ายวันนี้

01:04:17.186 --> 01:04:20.606
ว่าลามาร์ โอดอมฟื้นแล้ว
หลังจากหมดสติไปเกือบสามวัน

01:04:20.690 --> 01:04:23.901
เพื่อนสนิทของโอดอมบอกเราว่า
เขาถอดเครื่องช่วยหายใจแล้ว

01:04:23.985 --> 01:04:25.695
และถึงกับลืมตาขึ้นมาด้วย

01:04:25.778 --> 01:04:28.114
โคลอี้ คุณเป็นห่วงลามาร์หรือเปล่า

01:04:28.197 --> 01:04:31.742
คุณคิดว่าลามาร์พร้อมจะตายไหม
ถ้าเขาไม่เลิกยาแบบจริงจัง

01:04:32.368 --> 01:04:33.911
คุณคิดว่าไง โคลอี้

01:04:34.537 --> 01:04:36.706
คุณจะพยายามช่วยลามาร์ไหม

01:04:36.789 --> 01:04:40.042
ทุกๆ วันที่อาการของโอดอมดีขึ้นเล็กน้อย

01:04:40.126 --> 01:04:42.461
ระบบรักษาความปลอดภัย
รอบโรงพยาบาลก็เพิ่มขึ้น

01:04:42.545 --> 01:04:44.630
มีคนมากมายอยากจะเห็น

01:04:44.714 --> 01:04:48.551
อดีตนักบาสเกตบอลเอ็นบีเอ
หรือใครก็ได้ในครอบครัวคาร์เดเชียน

01:04:48.634 --> 01:04:52.054
เราได้รับรายงานว่าบางคนถึงกับ
แต่งตัวเป็นรปภ.หรือพยาบาล

01:04:52.138 --> 01:04:53.097
เพื่อแอบเข้าไปข้างใน

01:04:56.684 --> 01:05:00.396
ผมฟื้นขึ้นมาสามวันให้หลัง
ดึงสายต่างๆ ออกจากคอ

01:05:00.479 --> 01:05:02.273
ผมยังมีแผลเป็นอยู่เลย

01:05:03.399 --> 01:05:06.527
พูดจริงนะ ผมดึงท่อออกจากคอ
ออกจากหน้าผมเลย

01:05:07.236 --> 01:05:09.780
ฉันสติแตกเลยค่ะ ฉันรีบเรียกพยาบาลเลย

01:05:09.864 --> 01:05:12.617
เขาดึงท่อออก มองไปรอบๆ แล้วก็พูดว่า

01:05:12.700 --> 01:05:15.202
"ไง ที่รัก" แล้วก็หลับต่อ

01:05:15.286 --> 01:05:17.580
ฉันนี่แบบ "เมื่อกี้มันอะไรเนี่ย"

01:05:18.372 --> 01:05:22.418
มีคนบอกว่าพอตื่นจากโคม่า
คุณจะไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

01:05:22.501 --> 01:05:25.713
ผมแค่ดึงสายออกจากคอหมด

01:05:26.756 --> 01:05:29.175
ผมยังมีรอยอยู่ตรงนี้ด้วย

01:05:29.258 --> 01:05:33.554
นี่คือภาพจากทีเอ็มซี
ตอนเฮลิคอปเตอร์นำตัวลามาร์ โอดอม

01:05:33.638 --> 01:05:36.307
มาส่งที่โรงพยาบาลซีดาร์ส-ไซไน
ในลอสแอนเจลิส

01:05:36.390 --> 01:05:40.770
ซึ่งมีรายงานว่าเขาต้องฟอกไตวันละหกชั่วโมง

01:05:40.853 --> 01:05:42.563
พวกเราสนับสนุนลามาร์

01:05:42.647 --> 01:05:45.024
ควีนส์บริดจ์ เรเวนส์วูด
เพื่อนๆ จากบ้านเกิดของเขา

01:05:45.900 --> 01:05:47.360
ไปจัดการให้ลามาร์ซะ

01:05:47.443 --> 01:05:49.403
- เขาเสพอะไร
- ลามาร์เป็นไงบ้าง

01:05:49.487 --> 01:05:52.490
ไงคะ ลามาร์ นี่โมนิก้า มอนโรจากเลิฟแรนช์

01:05:52.573 --> 01:05:55.868
เดนนิสกับทีมงานอยากอวยพรให้คุณหายดีเร็วๆ

01:05:55.952 --> 01:05:57.620
- มีอะไรอยากบอกลามาร์ไหม
- รักนายนะ

01:05:57.703 --> 01:06:00.581
ช่วยอวยพรวันเกิดลามาร์แทนเราด้วยนะ

01:06:00.665 --> 01:06:02.833
ตอนนี้มันยากที่จะโฟกัสกับเรื่องอื่นๆ

01:06:02.917 --> 01:06:05.586
ลามาร์เหมือนพี่น้องของผม ผมภาวนาให้เขา

01:06:05.670 --> 01:06:09.173
มันทำใจยากพอคิดว่าเขานอนอยู่ในโรงพยาบาล

01:06:09.256 --> 01:06:10.633
(ซีดาร์ส-ไซไน
ฉุกเฉิน)

01:06:10.716 --> 01:06:13.177
ตอนตื่นขึ้นมา ผมอั้นอึไม่ได้

01:06:13.970 --> 01:06:18.933
ลองนึกดูถึงความอับอาย
ที่ต้องอยู่ในโรงพยาบาลซีดาร์ส-ไซไนสิ

01:06:19.016 --> 01:06:22.770
ผมได้แชมป์สองสมัย ผมคือลามาร์ โอดอม
แต่ผมเดินไม่ได้ พูดก็ไม่ได้

01:06:22.853 --> 01:06:25.564
พวกเขาต้องเข้ามาเช็กผ้าอ้อมให้

01:06:27.483 --> 01:06:28.776
เมียผม…

01:06:30.736 --> 01:06:32.947
เธออยู่ข้างๆ ช่วยเช็ดอึให้ด้วย

01:06:37.743 --> 01:06:38.995
ฉันไม่เคยห่างโรงพยาบาล

01:06:39.078 --> 01:06:42.790
ฉันอยู่ที่นั่นกับเขาทุกวันนานสี่เดือน

01:06:42.873 --> 01:06:47.003
เราตั้งใจกันว่าต้องทำให้เขา
กลับมาเดินและเคลื่อนไหวได้

01:06:47.586 --> 01:06:51.382
ยกไหล่นะ เอาเลย ฉันรู้ว่าคุณทำได้

01:06:51.465 --> 01:06:53.509
เอาเลย ยกขึ้น

01:06:53.592 --> 01:06:57.430
การทำงานของอวัยวะบางส่วน
ไม่เชื่อมต่อกับสมองบางจุดของเขา

01:06:57.513 --> 01:06:59.682
ค่ะ เกือบได้แล้ว เอาเลย

01:07:01.142 --> 01:07:05.563
แต่ความมุ่งมั่นของลามาร์ฝังแน่นอยู่ในตัวเขา

01:07:05.646 --> 01:07:08.816
มันคือสิ่งที่ทำให้เขามาถึงจุดนี้ได้

01:07:11.027 --> 01:07:15.406
และเขาก็ฝึกจนเดินได้อีกครั้ง
ตอนอยู่โรงพยาบาลซีดาร์ส

01:07:16.115 --> 01:07:17.908
มันเป็นอะไรที่พิเศษจริงๆ

01:07:17.992 --> 01:07:19.660
- แบบนั้นแหละ
- คุณยิ้มออกแล้ว

01:07:19.744 --> 01:07:21.037
- เขายิ้มเหรอ
- ค่ะ

01:07:21.120 --> 01:07:22.121
ดีจัง

01:07:23.622 --> 01:07:24.498
ดีจังเลย

01:07:24.582 --> 01:07:26.500
คุณทำได้ดีมาก

01:07:26.584 --> 01:07:29.086
ฉันรู้ว่านี่เป็นครั้งแรกที่คุณนั่งให้สัมภาษณ์สด

01:07:29.170 --> 01:07:32.673
และคุณเต็มใจจะพูดถึง

01:07:32.757 --> 01:07:35.176
เรื่องราวที่คุณกับลามาร์ต้องเจอ

01:07:35.259 --> 01:07:37.970
เขาทำได้ดีมากค่ะ แต่หนทางยังอีกยาวไกล

01:07:38.054 --> 01:07:41.015
ทุกวันต่างไปจากเดิม เราต้องรับมือแบบวันต่อวัน

01:07:41.098 --> 01:07:44.101
ฉันเรียนรู้ที่จะไม่มองอนาคตไกลเกินไป

01:07:44.185 --> 01:07:46.062
ฉันพยายามใช้ชีวิตแบบวันต่อวัน

01:07:46.145 --> 01:07:49.023
และปี 2016 ถือเป็นปีที่ดี

01:07:50.024 --> 01:07:51.567
รู้ไหมว่านี่ใคร

01:07:54.361 --> 01:07:56.072
นี่ลูกชายคุณ

01:07:56.864 --> 01:07:59.366
ลูกชายคุณชื่อลามาร์ จูเนียร์

01:08:01.035 --> 01:08:03.370
เราเรียกเขาว่าแอลเจ

01:08:03.454 --> 01:08:07.708
สำหรับเธอ มันคงเป็นเรื่องยากกว่า
เพราะผมพูดคำว่า "ขอบคุณ"

01:08:07.792 --> 01:08:09.835
หรือ "ผมซาบซึ้งมาก" ไม่ได้

01:08:09.919 --> 01:08:13.005
ผมแสดงออกไม่ได้เลย
ผมไม่ร้องไห้ด้วยซ้ำ ผมไม่แม้แต่…

01:08:13.589 --> 01:08:15.633
หนึ่ง สอง

01:08:16.634 --> 01:08:17.468
สาม

01:08:17.551 --> 01:08:18.636
เป่าเลย

01:08:20.721 --> 01:08:21.806
เป่าค่ะ

01:08:22.473 --> 01:08:23.474
สาม

01:08:30.314 --> 01:08:31.357
มันเหมือนกับว่าผมเป็น

01:08:32.525 --> 01:08:33.442
แค่ร่างเปล่าๆ

01:08:34.777 --> 01:08:36.237
เก่งมาก

01:08:36.320 --> 01:08:37.613
คุณทำได้ดีแล้ว

01:08:38.572 --> 01:08:41.784
มันมีอุปสรรคเยอะมาก แต่เขาเป็นนักสู้

01:08:41.867 --> 01:08:46.580
และตราบที่เขายังยินดีสู้
และพยายามทำให้ตัวเองดีขึ้นเรื่อยๆ

01:08:46.664 --> 01:08:48.582
นั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับฉัน

01:08:53.129 --> 01:08:54.547
จะไปว่ายน้ำเหรอ

01:08:54.630 --> 01:08:55.840
ไม่มีทาง

01:08:56.507 --> 01:08:58.008
รู้นี่ว่าผมว่ายน้ำไม่เป็น

01:08:58.968 --> 01:09:01.512
ก่อนตาย ผมสัญญาว่าจะหัดว่ายน้ำให้ได้

01:09:01.595 --> 01:09:03.222
แล้วก็จะกลับไปเรียนด้วย

01:09:03.305 --> 01:09:05.182
เพราะตอนนี้ผมมีโอกาสที่จะ…

01:09:05.891 --> 01:09:08.227
ได้เป็นโค้ชระดับมหาลัยในเร็วๆ นี้ และ…

01:09:08.853 --> 01:09:09.728
อาจจะ…

01:09:13.399 --> 01:09:16.819
หลังจากนั้น
อาจจะไปโค้ชในเอ็นบีเอก็ได้ ถ้าอยากทำ

01:09:16.902 --> 01:09:22.199
แต่ผมอยากใช้การเป็นโค้ชในมหาลัย
เพื่อกลับไปเรียนหนังสือ

01:09:22.950 --> 01:09:25.703
ยายของผมกลับไปเรียนตอนอายุ 50

01:09:26.328 --> 01:09:27.538
แล้วก็เรียนจบด้วย

01:09:29.498 --> 01:09:32.960
ตอนเราออกจากโรงพยาบาล
ฉันไม่ได้คิดเยอะ แต่ก็คิดว่า

01:09:33.043 --> 01:09:35.754
"โอ้ แล้วลามาร์จะไปอยู่ที่ไหนล่ะเนี่ย"

01:09:38.424 --> 01:09:40.467
ตอนนั้นลามาร์แทบจะพูดไม่ได้

01:09:40.551 --> 01:09:43.512
เขาพูดได้บ้าง แต่มันเหมือน…

01:09:43.596 --> 01:09:45.181
ทุกอย่างช้าไปหมด

01:09:45.264 --> 01:09:47.600
เขาอาบน้ำเองไม่ได้

01:09:47.683 --> 01:09:50.519
เราต้องลองน้ำให้ก่อนอาบ
เพราะเขาแยกน้ำร้อนน้ำเย็นไม่ออก

01:09:51.520 --> 01:09:54.732
ฉันเลยเช่าบ้านหลังหนึ่งในย่านที่ฉันอยู่ให้เขา

01:09:54.815 --> 01:09:57.151
เตรียมทั้งผู้ดูแล ทั้งเชฟไว้ให้

01:09:57.234 --> 01:09:59.904
เราตั้งใจจะฟื้นฟูสภาพร่างกายเขาให้ได้

01:10:01.697 --> 01:10:04.533
ถ้าคุณเคยได้กลิ่นแคร็กโคเคน

01:10:04.617 --> 01:10:07.870
มันเป็นกลิ่นที่น่ารังเกียจที่สุด
แบบที่จำได้ขึ้นใจเลยค่ะ

01:10:07.953 --> 01:10:10.539
คุณไม่มีทางจำมันสับสนกับอย่างอื่นได้แน่

01:10:11.999 --> 01:10:16.587
ฉันจำได้ว่าแวะไปที่บ้านนั้น แล้วได้กลิ่นแคร็ก

01:10:17.171 --> 01:10:21.383
โอเค ฉันจะย่องเข้าไป
ให้เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้

01:10:21.467 --> 01:10:23.552
แล้วดูว่าผู้ชายคนนี้ทำอะไรอยู่

01:10:23.636 --> 01:10:26.931
ฉันจำได้ว่าค่อยๆ ย่องขึ้นบันได

01:10:27.014 --> 01:10:30.559
เขาอยู่ในห้องนอน นั่งอยู่ปลายเตียง

01:10:31.435 --> 01:10:33.395
กำลังสูบแคร็ก

01:10:33.479 --> 01:10:35.564
ฉันต่อยหน้าเขาเลย

01:10:36.815 --> 01:10:40.736
"ฉันต้องหยุดทุกอย่างในชีวิตตัวเอง
เพื่อมาดูแลคุณนะ

01:10:40.819 --> 01:10:44.615
คุณไปเอาของพวกนี้มาได้ยังไง
คุณไม่มีโทรศัพท์ด้วยซ้ำ

01:10:44.698 --> 01:10:45.783
พูดก็ยังไม่ได้"

01:10:46.367 --> 01:10:49.203
แต่เซอร์ไพรส์ เขามีโทรศัพท์

01:10:49.286 --> 01:10:52.748
สภาพร่างกายเขาดีขึ้นกว่าที่ฉันรู้มาก

01:10:52.831 --> 01:10:56.710
เขาหลอกฉัน เพื่อที่ฉันจะได้จัดหา
ไลฟ์สไตล์แบบนี้ให้เขาต่อไป

01:10:57.628 --> 01:11:00.839
ฉันบอกว่า
"คุณต้องออกจากบ้านนี้ภายในวันจันทร์

01:11:01.507 --> 01:11:03.842
พอกันที ฉันจะไม่เสียเงินจ่ายอะไรอีกแล้ว"

01:11:03.926 --> 01:11:05.261
(โอดอม, ลามาร์)

01:11:05.344 --> 01:11:07.763
"และฉันไม่อยากพูดกับคุณอีก"

01:11:08.389 --> 01:11:11.350
โคลอี้ คาร์เดเชียนยื่นฟ้องหย่าลามาร์ โอดอม

01:11:11.433 --> 01:11:13.352
เป็นครั้งที่สอง

01:11:13.435 --> 01:11:17.606
ก่อนหน้านี้เธอยื่นฟ้องหย่าในปี 2013
แต่แล้วก็ถอนคำร้อง

01:11:17.690 --> 01:11:22.778
หลังจากอดีตนักบาสเอ็นบีเอ
ถูกพบหมดสติในซ่องที่เนวาดา

01:11:22.861 --> 01:11:24.989
ผมพยายามคิดว่า ใครมันช่าง…

01:11:26.156 --> 01:11:28.325
ถ้าคุณรู้ว่าลามาร์ โอดอมเพิ่งผ่านเรื่องแบบนั้นมา

01:11:28.409 --> 01:11:30.953
คุณเอาโคเคนให้เขาได้ยังไง

01:11:32.955 --> 01:11:34.290
มันโคตรแย่

01:11:37.293 --> 01:11:41.338
พ่อเหมือนอยู่ในช่วงทัวร์ไถ่บาปนิดๆ

01:11:41.422 --> 01:11:45.676
พ่อเดินทางไปงานต่างๆ ในแอลเอ

01:11:45.759 --> 01:11:47.094
ไปดูโคบีแข่งเกมสุดท้ายด้วย

01:11:47.177 --> 01:11:49.096
โคบีๆ

01:11:56.812 --> 01:11:59.023
แต่พ่อไม่เคยไปบำบัดเลยค่ะ

01:11:59.106 --> 01:12:05.070
พ่อแค่ทำเหมือนเรื่องที่เคยนอนโคม่า
ไม่เคยเกิดขึ้น

01:12:06.238 --> 01:12:10.868
พ่อไปงานของคานเย เวสต์
ที่แมดิสันสแควร์การ์เดน

01:12:10.951 --> 01:12:13.704
แล้วฉันก็แบบ "พ่อยังไม่ได้มาหาหนูด้วยซ้ำ

01:12:13.787 --> 01:12:14.788
พ่อทำอะไรของพ่อเนี่ย"

01:12:16.957 --> 01:12:19.126
ฉันว่าเวลาคุณมองใครสักคนแค่ในฐานะคนติดยา

01:12:19.209 --> 01:12:21.462
แบบว่า "คุณเริ่มเสพเอง
ก็เป็นความผิดคุณนั่นแหละ"

01:12:21.545 --> 01:12:24.256
หรือ "ให้ตาย โตได้แล้ว หยุดซะที"

01:12:24.340 --> 01:12:27.926
แต่เปล่าเลย เมื่อคุณได้รู้เรื่องราวจริงๆ

01:12:28.010 --> 01:12:33.557
คุณจะเห็นได้ว่ามันทำให้คุณถลำลึกไปได้แค่ไหน

01:12:35.142 --> 01:12:37.811
ฉันรู้สึกว่าลามาร์ต่อสู้ดิ้นรนมาทั้งชีวิต

01:12:37.895 --> 01:12:42.191
เขาโทษตัวเองกับเหตุการณ์
โศกนาฏกรรมหลายอย่างในชีวิต

01:12:42.274 --> 01:12:47.613
และบางครั้งฉันก็คิดว่า
เขาใช้เหตุการณ์เหล่านั้นมาอธิบายกับตัวเอง

01:12:47.696 --> 01:12:52.034
ว่าทำไมเขาถึงทำร้ายตัวเองแบบนี้
เพราะมันเหมือนกับว่า

01:12:52.117 --> 01:12:55.245
"ฉันไปทำเรื่องเลวร้ายมา
แต่ฉันมีเหตุผลเต็มกระเป๋าเลยนะ"

01:12:55.829 --> 01:12:57.915
เพราะชีวิตของลามาร์มันไม่ธรรมดาเลย

01:12:57.998 --> 01:13:03.003
ใช่ มันมีทั้งดีและร้าย
แต่ก็โคตรจะไม่ธรรมดาเลย

01:13:03.087 --> 01:13:04.963
และเขาควรจะยอมรับเรื่องนั้นให้ได้

01:13:07.424 --> 01:13:08.926
ผมอาจเลือกพึ่งพาครอบครัว

01:13:09.510 --> 01:13:13.347
แต่คนส่วนใหญ่ทอดทิ้งคุณให้แตกสลายคนเดียว

01:13:15.099 --> 01:13:17.684
แม้แต่คนที่บอกว่ารักคุณ

01:13:19.144 --> 01:13:21.271
สุดท้ายคนเราก็แสดงธาตุแท้ออกมา

01:13:22.731 --> 01:13:26.193
ผมเลยไม่ค่อยไว้ใจใครเท่าไหร่

01:13:31.448 --> 01:13:33.534
เอาละ โอเค

01:13:35.786 --> 01:13:40.249
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
แฟนๆ ส่งจดหมายมาหาฉันที่นี่

01:13:40.749 --> 01:13:44.670
และฉันก็ตั้งใจไว้ว่าทุกครั้งที่ลามาร์เข้าเมือง
ฉันจะให้เขาเซ็นให้ได้

01:13:44.753 --> 01:13:47.423
ฉันเลยเก็บรวบรวมจดหมายไว้
แล้วเอาให้เขาเซ็น

01:13:47.506 --> 01:13:52.052
"ถึงคุณโอดอม ผมเป็นแฟนบาสตัวจริง

01:13:52.136 --> 01:13:55.097
ผมชอบสไตล์การเล่นของคุณมาก

01:13:55.180 --> 01:13:59.351
และหวังว่าคุณจะเซ็นการ์ดรุกกี้
ของคุณให้ผมสักใบ

01:13:59.435 --> 01:14:02.521
ขอบคุณมากครับ จากไบรอัน อิงแกรม"

01:14:02.604 --> 01:14:05.023
และนี่ก็การ์ดรุกกี้สองใบของเขา

01:14:05.107 --> 01:14:06.483
โอ้ เขาดูน่ารักมาก

01:14:06.567 --> 01:14:08.777
ภาพนี้เขาแอบดูเหมือนไมเคิล จอร์แดนนิดๆ นะ

01:14:08.861 --> 01:14:10.195
ดูสิ

01:14:11.029 --> 01:14:13.949
ดูซะก่อน ดูเจ้าเก๋าเกมนั่น

01:14:14.032 --> 01:14:17.661
ดูเจ้าเก๋าเกมจัดให้เพื่อนร่วมทีมทำแต้มสิ
ทั้งที่โดนฟาวล์สามครั้งแล้ว

01:14:18.704 --> 01:14:21.081
ถึงช่วงสองสามปีที่ผ่านมา
พ่อจะดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาก

01:14:21.165 --> 01:14:24.168
แต่บางครั้งผมก็รู้สึกว่า
ต้องคอยดึงเขากลับเข้าที่เข้าทาง

01:14:25.544 --> 01:14:28.380
โอเค ควอเตอร์สี่ ตามอยู่ 18 แต้ม

01:14:28.464 --> 01:14:31.842
มันเหมือนคุณเป็นพ่อ
แล้วเขาเป็นลูกแทนเลยครับ

01:14:31.925 --> 01:14:33.760
เหมือนเขาเป็นเด็กเล็กๆ

01:14:34.303 --> 01:14:37.639
เราทุกคนต้องโตขึ้นอีกเยอะ แต่ผมรู้สึกว่าเขา…

01:14:37.723 --> 01:14:39.975
เขาก็ต้องโตขึ้นอีกเยอะเหมือนกัน

01:14:40.058 --> 01:14:42.394
- เอาหน่อยน่า
- โอ๊ย เวร

01:14:42.478 --> 01:14:45.522
ตอนที่ผมไปออกรายการเรียลลิตี้บิ๊กบราเธอร์
ผมอยู่ที่นั่น…

01:14:45.606 --> 01:14:47.316
ผมอยู่ที่นั่น 30 วันได้

01:14:47.900 --> 01:14:49.610
ในบรรดา 30 วันนั้น

01:14:50.569 --> 01:14:52.112
ผมฝันถึงโคบีสี่ครั้ง

01:14:52.738 --> 01:14:57.201
ผมจำความฝันสุดท้ายได้ชัดเลย
เรากำลังแข่งชู้ตลูกกัน

01:14:58.202 --> 01:15:01.955
มีบิลลี่ คริสตัลเป็นพิธีกร
แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเป็นความฝัน จริงไหม

01:15:02.039 --> 01:15:05.876
ก่อนที่โคบีจะชู้ตก่อน เขาหันมามอง…

01:15:05.959 --> 01:15:07.920
เขาหันมามองผม แล้วพูดว่า

01:15:08.003 --> 01:15:12.174
"แอลโอ ชีวิตหลังความตาย
ไม่ได้เป็นอย่างที่คนคิดกันหรอก"

01:15:12.966 --> 01:15:14.885
พอเขาพูดแบบนั้น ผมก็คิดว่า

01:15:16.428 --> 01:15:18.764
"ตอนนี้แหละ ต้องทำตัวให้ดีขึ้นแล้ว"

01:15:20.057 --> 01:15:23.018
อย่าให้ผมออกกำลังกายช่วงล่างอีกเชียว

01:15:24.895 --> 01:15:27.105
เจ๋งเลย ไว้ผมโทรกลับนะ

01:15:27.189 --> 01:15:30.692
ผมใส่กางเกงแบบนี้เดินขึ้นเขาดูไม่แปลกใช่ไหม

01:15:30.776 --> 01:15:32.236
ไม่ครับ ดูดีแล้ว

01:15:34.029 --> 01:15:35.989
ผมว่ามันบ้าเหมือนกันนะ เพราะสุดท้ายแล้ว

01:15:36.073 --> 01:15:38.158
เราทุกคนก็แค่พยายามค้นหาคำตอบ

01:15:38.242 --> 01:15:40.202
สำหรับผม มันคือการค้นหา
และสำรวจความหมายของชีวิต

01:15:40.285 --> 01:15:42.412
ทำไมผมถึงยังอยู่ ทำไมพระเจ้าถึงไว้ชีวิตผม

01:15:42.496 --> 01:15:46.041
ผมเส้นเลือดในสมองแตก 12 ครั้ง
หัวใจวายหกครั้ง

01:15:46.917 --> 01:15:48.961
มันไม่ใช่เรื่องธรรมดาเลย

01:15:49.545 --> 01:15:50.546
ให้ตาย

01:15:51.046 --> 01:15:55.425
ไม่ได้จะพูดอะไรลามกนะ
แต่ผมไม่อยากถอดกางเกงตรงนั้น

01:15:56.927 --> 01:15:59.263
ผมยังใส่กางเกงอยู่
แต่พวกคุณเดินตามไม่ทันด้วยซ้ำ

01:15:59.346 --> 01:16:00.681
โอ๊ะ ไม่นี่นา คุณตามทัน

01:16:01.306 --> 01:16:02.724
ผมพูดไปเรื่อยแล้ว

01:16:02.808 --> 01:16:05.352
แบบว่า พับผ่าสิ

01:16:06.728 --> 01:16:10.023
ผมมีทั้งคลิปเปอร์ส เลเกอร์ส โคลอี้

01:16:10.107 --> 01:16:14.278
ความตาย ชีวิต ลูกๆ ช่วงเวลานี้

01:16:16.613 --> 01:16:19.700
ผมว่าทุกคนคงรู้ว่าผมเสพติดเซ็กซ์กับยาเสพติด

01:16:23.579 --> 01:16:26.582
บาสเกตบอลมันแก้ปัญหาชีวิตผม
หรือสร้างปัญหาให้ผมกันแน่

01:16:26.665 --> 01:16:28.125
ผมคงตอบว่าทั้งคู่

01:16:28.625 --> 01:16:33.463
มันช่วยผมเพราะมันเป็นที่หลบภัย
เป็นที่ปลอดภัยของผมเสมอ

01:16:34.256 --> 01:16:38.885
แต่ชื่อเสียง เงินทองทั้งหมดที่เข้ามา
เห็นชัดเลยว่าผมยังไม่พร้อมสำหรับมัน

01:16:38.969 --> 01:16:41.555
แล้วมันก็บ้ามาก ผมคิดเรื่องนี้ตลอดเวลา

01:16:41.638 --> 01:16:43.890
มันจะกลายเป็นที่ปลอดภัยของผมอยู่ไหม

01:16:43.974 --> 01:16:47.728
ถ้าวันหนึ่งไม่มีใครรู้ว่าผมเป็นใคร

01:16:47.811 --> 01:16:49.688
หรือมันจะทำให้ผมสติแตกกันแน่

01:16:50.480 --> 01:16:51.898
ใครจะไปรู้

01:16:52.733 --> 01:16:55.193
มีคนเข้ามาทักทายผมตลอด

01:16:55.861 --> 01:16:58.363
จำผมได้ ทักทายผม

01:16:59.072 --> 01:17:01.700
ผมออกจากเอ็นบีเอมากี่ปีแล้วนะ สิบปีใช่ไหม

01:17:03.952 --> 01:17:05.746
ผมรู้ว่าผมยังอยู่ตรงนี้เพื่อเหตุผลบางอย่าง

01:17:06.872 --> 01:17:08.790
และเมื่อผมรู้ว่ามันคืออะไร…

01:17:10.375 --> 01:17:11.668
คอยดูได้เลย

01:17:14.713 --> 01:17:16.548
จบกันทีสารคดีเรียลเซ็กซ์

01:17:18.342 --> 01:17:22.763
ตอนนี้ผมจะเป็นลูกรัก Netflix แล้ว
สารคดีนี้จะทำให้ผมดังระดับตัวท็อปเลยไหม

01:17:23.680 --> 01:17:25.641
ผมสนใจนะ ผมพร้อมไปเวกัสแล้ว เพื่อน

01:17:25.724 --> 01:17:28.393
- คุณจะไปเวกัสคืนนี้เหรอ
- ช่างแม่งสิ

01:17:29.019 --> 01:17:31.521
ผมจะไปแต่งงานกับใครสักคนที่เวกัส
ช่างแม่งสิ

01:17:32.230 --> 01:17:33.565
ผมแค่…

01:17:33.649 --> 01:17:34.524
ผมล้อเล่นนะ

01:17:34.608 --> 01:17:36.526
- รู้หรอกว่าล้อเล่น
- ล้อเล่นเฉยๆ

01:18:54.813 --> 01:18:59.818
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์
ัส
ช่างแม่งสิ