ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Ang maganda sa masasamang sitwasyon
ay minsan lang sila nangyayari.
Isang beses ka lang mamamatay.
Isang beses ka lang mawawalan ng pinakamamahal.
Isang beses ka lang mananakawan ng pinakamalaking kayamanang ninakaw.
Pero 'di porke't minsan lang sila nangyayari
ay 'di na sila ganu'n kasakit.
Guguho ang mundo mo.
Makikita mo ang mga mukha ng mga taong nabigo mo.
Parang bala ng kanyong tumatama sa dibdib mo.
Sa puntong iyon, hindi ka makakahinga dahil sa pagkabalisa,
at dalawa lang ang opyon mo,
tanggapin ang pagkatalo
o lumaban.
At pinili ng Propesor na lumaban.
Kahit alam niyang talo na sila,
kahit malamang ay
pinatatagal niya lang ang pagdurusa niya,
pinili niyang lumaban.
Buksan ang GPS. Hanapin ang signal ng mga truck.
Hindi nila alam na tina-track sila.
Palermo, Lisbon, pribadong linya.
Apat na kilometro ang layo nila. 'Di sila gumagalaw.
Sa susunod na sangandaan, magpakanluran ang lahat.
Roger.
Handa na ang mga armas, apat na kilometro na lang.
Lisbon, kopya ba?
Sige na, Lisbon, sumagot ka.
Si Lisbon 'to. Kasama ko si Palermo. Bakit?
Nawala ang ginto.
Ano'ng sinabi mo?
Nagpanggap silang pulis noong naikarga na ang ginto.
Itinali nila kami at kinuha ang lahat.
-Ilan sila? -Sampu.
Sandali, Sergio.
Dumating ba sila noong nasa truck na ang mga ingot?
-Saka sila pumasok? -Oo.
Alam mo ang ibig sabihin nu'n, 'di ba? May espiya tayo.
Abandonadong quarry 'yan. Hindi sila gumagalaw.
Ibinababa nila ang ginto.
Nasa lumang Santa Barbara quarry sila.
Diyos ko naman! Hindi!
-Diyos ko! -Palermo.
Kabisado mo ang bangkong 'to. Sabihin mong may iba pang daan palabas.
Kung wala ang ginto, tapos na tayo.
Kung ganu'n, tapos na tayo.
Hayun sila.
Dahan-dahan lang.
Darko, bababa na kami.
Bantayan niyo ang paligid.
Itsetsek namin ang truck.
'Yung iba, depensahan niyo kami. Baka nasa paligid sila.
Ngayon na.
Depensahan mo sila.
'Yung may balbas, dito ka. Bantayan mo ang bata.
Lintik!
Hindi!
Walang laman ang truck.
Nagbaba sila ng 90 tonelada ng ginto sa loob ng kalahating oras.
Hindi ito ura-urada. Alam nila ang plano.
Isang tao lang ang pwedeng gumawa nito.
Alam na alam mo kung sino.
Hindi. Alam niya ang target.
Hindi niya alam kung paano natin ilalabas ang ginto o ang detalye ng plano.
Itinatago mo sa safe ang lahat.
Umibig 'yung kapatid mo.
Sa tingin mo, mas mahalaga sa kanya ang estratehiya ng plano?
-Ganu'n ba? -Oo.
Dahil du'n nakasalalay ang buhay natin, oo!
Nag-uusap sa kama ang mga tao, Sergio.
Hindi ka naiiba roon.
Sinabi mo ang Paris Plan habang nasa kama, dahil alam mong walang makakarinig.
Alam mong ipapahamak mo ang mga kasama mo
para lang iligtas ako.
Alam natin parehong papasok sila pagkatapos noon.
Kaya ngayon, patay na si Tokyo.
'Yun ang pinag-uusapan ng mga tao sa kama.
Mga sikretong nagpapahamak ng ibang tao.
Ginawa 'yun ng kapatid mo, at ginawa mo rin,
at ginawa ko rin.
Sergio.
Pagaanin natin ang sitwasyon. Sino'ng tinutukoy mo?
Dating asawa ng kapatid ko.
Ayos. At ano'ng trabaho niya?
Pianista siya.
At magnanakaw!
Alam niya ang lahat!
Buong panahon, dito sila natutulog at pinanonood tayo.
Nakita nila ang lahat.
Naghintay sila ng pagkakataon.
Alam nilang 'pag pumasok ang mga truck,
walo hanggang sampung oras bago 'yun aalis, kaya…
Kaya sakto lang ang pagdating nila.
Mauubos ang oras natin, mga 'tol!
Tara na, mga 'tol!
Sige na! Bilis!
Tara na!
Kilos!
Tara na! Sige, ganyan nga.
Sige, ayos.
-Walong minuto na lang. -Tara na!
Bilis!
Tara na!
Para sa buong tropa 'to.
May nagnakaw ng ginto natin.
Pumunta sila sa tangke ng tubig at nagpanggap na pulis.
Hinahabol namin sila.
Naghahanap kami ng ilang dump truck.
Doon ikinarga ang mga ingot at tinakpan ng lupa.
Walang takip ang karga para maiwasan ang pagdududa.
Mahalagang walang makaalam na ninakaw ang ginto.
Kahit ang mga hostage, ang pulis, kahit sino.
Dahil patay tayo 'pag nagkaproblema, kuha niyo?
Oo.
Kopya.
-Helsinki? -Sige.
-Manila? -Kopya.
Denver? Stockholm?
Denver, Stockholm, kopya ba?
Rio, makinig ka.
I-hack mo ang lahat ng traffic camera
malapit sa Santa Barbara quarry, okay?
Dalhin ninyo ng mga minero at Kapitan ang mga truck sa tangke ng tubig.
Alisin ang mga van ng pulis at simulan ang Tom Thumb Plan.
Sige. Kapitan, 'yung Polish, ikaw, sakay na sa truck.
At 'yung iba, bago magsimula ang isang krisis,
pag-isipan niyo na kung ano'ng gusto niyong pag-aralan sa kulungan.
Pangako ko sa inyo.
Babawiin namin ang ginto
at ilalabas namin kayo.
'Yun ang unang beses na may sinabi ang Propesor pero walang naniwala.
-Hindi pwedeng bastang alisin 'yan. -Pwede.
Makikita niyo.
Sino'ng gumawa?
Sino 'yung nakakatawang lalaki, o babae, na naglagay nito sa kama ko?
Sige.
Alam niyo?
Ayaw ko nang maging utak ng tropa.
Iinom na lang ako. Akin na ang patxaran.
Amaretto 'yan, hindi patxaran…
Wala akong pakialam.
Inom na. Inom.
-Maninigarilyo rin ako. -Ayos 'yan.
Alam niyo kung bakit kayo nandito? Nandito kayo para magpahinga.
Dahil mahirap mag-concentrate buong araw, 'di ba?
Nakakapagod, 'no?
Senyales na itong inuman niyo.
Senyales ng kahinaan.
Ibig sabihin, hindi ninyo kayang mapagod buong araw.
Si Nairobi lang ang responsable rito. Dapat alerto kayo buong araw.
Dapat alerto buong araw, nakakuyom ang mga kamao, Bogota.
Tokyo. Helsinki. Dapat kinakabahan kayo.
Ganu'n dapat. Nakaantabay, parang kuwago.
Matigas, mapagbantay.
Dahil sa sandaling magkumpiyansa kayo, maiisahan nila kayo.
May gago, may sira-ulong nakaantabay buong araw,
at iisahan niya kayo.
-Magliligpit na kami. -Hindi!
Kailangan niyong magpahinga? Sige, magpahinga tayo.
Magrelaks tayo.
Magrelaks ang lahat. Tingnan natin.
Walang klase bukas.
Pwede kayong magkopyahan.
Sige na, sumayaw tayo!
-Sige na. -Tara.
Noong araw na pumalpak ang tropa,
naisip namin ang gabi ng isda.
Pero hindi kami nagkumpiyansa dahil kailangang magpahinga,
kundi dahil sa pagkalugmok nang mawala ang ginto,
at mas malala pa, dahil sa pagkawala ng tiwala sa aming pinuno.
Kaya mahirap maging alerto at mapagtantong ang tunay na panganib…
ay nasa loob na pala,
mula noong sandaling akala namin ay nabalda namin si Sagasta.
Nagpunta kami ritong may misyon
na tapusin ang heist, at 'yun ang gagawin namin.
Dalawa na lang kayo, at isang baliw.
Sa ngayon, wala kayong pag-asa.
Meron,
dahil magugulat na lang sila sa darating.
Kailangang tapusin na ito.
Makinig kang mabuti.
Papasok ka sa ventilation ducts,
pero wala kang gagawin.
Kahit may makita kang tatlo na natutulog at pwede mong patayin,
pigilan mo ang sarili mo.
Nasa pangunahing entrada na ako.
-Status? -May apat na charge.
Kumilos ka na parang multo.
Ikukuha ka namin ng oras.
Hihingi ako ng mga surgeon na mag-oopera kay Ramiro.
Kakausapin mo ang command post.
Dapat sundalo rin ang ipapadala nilang mga doktor.
Makikibahagi sila sa undercover operation.
Ano ang misyon?
Buksan ang lintik na gusaling 'to.
Malakas ang loob nila kasi nakakulong sila rito.
Pero wala na silang 10 katao at nasa labas ang army.
Magbubukas ka ng tatlong daanan.
'Yung loading docks, 'yung malalaking bintana sa unang palapag,
at, higit sa lahat, yung pangunahing entrada.
Kapag nagawa mo 'yun, panalo na tayo sa giyerang 'to.
Wala pang sampung minuto, lulusubin na nila ang bangko.
At ikaw?
Kasama mo at ng mga surgeon,
tayo ang Trojan horse.
-Ayos na ang pangunahing akses. -Mahusay. Hihintayin ka namin.
Uy…
Kahit sinabi mong nalilito ka
tungkol sa nakaraan mo, sa inyo ni Manila,
mukhang ginanahan ka naman.
Paanong "ginanahan"?
'Yung pananabik mo, 'yung diin…
Sumobra ba?
Sumobra ako. Dapat dinahan-dahan ko, pero dahil sa pagsayaw mo,
nahirapan ako.
Nagustuhan mo ba? Ayos lang ba?
Pero seryoso.
Ano'ng pakiramdam mo ngayon?
Mas malinaw na ang lahat.
-Talaga? -Oo.
Oo,
dahil bago ka labasan, puno ng ingay ang isip mo.
Kapag nilabasan ka na,
dalawa lang ang pwedeng mangyari, gugustuhin mong umalis
o manatili sa taong 'yun habambuhay.
At ano'ng gusto mong gawin?
Gusto kong manatili rito,
kasama ka,
kayakap ka, habambuhay.
Kung gusto mo, siyempre.
Pero sa isang kondisyon.
Ano?
Sa susunod na gusto mong uminom, 'wag kang magsinungaling.
Isama mo ako. Mag-iinuman tayo hanggang sumikat ang araw.
-O hanggang lumubog ulit. -Ganu'n nga.
Ano ba, 'di ka ba marunong kumatok? Ano'ng problema mo?
May nagnakaw ng ginto.
Ano?
'Wag niyong ipagsasabi.
Kapag may nakaalam, wala na. Patay na tayo.
'Tang ina.
Sige na, bilis!
Tara.
May akses na ako sa server.
Nakapasok na ako. Heto na ang traffic cameras.
Itsek mo 'yung nasa M60.
Sa kilometer 26 siguro sila lumabas.
Heto na. Exit 26, Madrid-Barcelona.
Tatlong dump truck ang hinahanap natin, baka apat, mula 10:55 hanggang 11:10.
Wala akong makitang truck.
Maghanap ka ng malalaking sasakyan.
Wala.
Wala sa limang minutong 'yun o sa susunod na 15 minuto.
Dumaan sila sa looban, 'yung walang camera.
Alam ng lahat ng tanga 'yun.
-Walang makakahanap sa kanila. -May oras pa tayo.
May oras pa para protektahan ang mga kasamang nasa labas.
Si Cincinnati, ang anak at nanay ko.
Hindi ako susuko ngayon.
Sumuko ka na nga. Nu'ng itinaas mo ang kamay mo.
May mga armas kayo, mga tao, ligtas ang puwesto, pero sumuko ka.
Talo na 'yun.
Pumasok silang may mga patrol at special operations van.
Matindi. Hindi kami maililigtas kahit pumatay ng 20 pulis.
Hindi 'yun pulis! Mahika 'yun, lintik!
Nadali ka ng sarili mong kalokohan, sarili mong panlito.
-Naloko ka nila! -Tumahimik ka!
Sandali.
Nasabi na ni Palermo.
Anak ni Berlin 'yun.
Magkapareho tayo ng barahang nilalaro.
Tama si Lisbon.
Siyempre, mahika 'yun.
Naloko tayo noong ninakaw nila ang ginto. Niloloko rin tayo ngayon.
Alam nilang itsetsek natin ang security cameras.
'Yun lang ang magagawa natin.
At alam nilang maniniwala tayo sa makikita natin.
Pero baka hindi totoo ang nakikita natin.
Itsek niyo ulit ang imahe.
Maghanap kayo ng kahit anong umuulit, o senyales na peke 'yan.
'Yung aspalto, basa. Umulan kahapon, pero hindi ngayon.
Binago nila ang imahe imbes na dumaan sa walang camera.
-Bakit nila gagawin 'yun? -Dahil kailangan nila.
Mismo.
Pupunta sila sa lugar na mararating lang nila mula rito.
Paikot ang M60. Hindi sila daraan doon para umalis ng Madrid.
Dahil hindi sila aalis,
nagtatago sila.
Walang aalis nang dala ang 90 toneladang ginto.
Ano'ng gagawin mo kung may napakaraming pera at ginto ka
pero hindi mo madala?
Ano'ng ginawa ni Pablo Escobar?
-O ng mga pirata? -Ibinabaon!
Kaya sila gumagamit ng dump trucks.
-Tama. -Nasa ilalim ng lupa ang ginto.
-Tama! -Saan ka magbabaon ng ganu'ng kayamanan?
Nasaan man iyon,
'yung huhukayin mo para magbaon ng 90 tonelada ng ginto
ay gagamit ng maraming paghuhukay at makinarya…
kaya may pag-asa pa tayong mahanap 'yun.
Taas pa.
Atensyon!
Magbihis ang lahat ng hindi pangsundalo.
Doktor, guardya sibil, drayber ng ambulansya…
Papasok tayo nang 'di nila inaasahan.
Lalapit tayo sa bangko nang nakakamoplahe,
magtitipon ng tropa nang 'di nila nakikita
at hihintayin ang senyas ni Sarhento Arteche.
-Kuha niyo? -Opo, sir!
Sige na!
Tara na!
Papasok na ako sa library.
Malapit ko nang maugnayan si Major Sagasta.
Kopya, Sarhento.
Nakapuwesto na ang lahat ng unit.
Suarez, panatilihing hindi nakikita ang mga tao mo.
Kopya, Koronel.
Hintayin ang utos ko.
Nagkakitaan na kami ng major.
Mendizabal, status?
-Nakapuwesto na kami, Koronel. -Kopya.
Tara na!
Humanda na!
Nakatago pa rin kami.
-Cañizo? -Koronel, handa na ang charge.
Sarhento, handa na ang lahat, naghihintay na lang ng senyas mo.
Tumungo kayo.
Walang makikita rito.
Arteche.
Ano'ng nangyayari?
-Bumalik 'yung isang magnanakaw. -Tungo.
Maghihintay ako.
Kumusta ang paa mo, Taba?
Mabuti. Wala pa akong maramdaman.
-Pinahihirapan ka ba ng mga hostage? -Hindi.
Tahimik sila.
May sasabihin ako sa 'yo.
Parang paalam na 'to, ah.
Naiwala ng Propesor ang ginto. Malabong makalabas pa tayo rito.
Palermo, ilalabas mo ako rito.
Nangako ka.
At gagawin mo 'yun.
Maaaring nag-aalinlangan ka,
pero ako, hindi.
-Tulungan niyo siya. -Ano'ng nangyayari?
Sinisimulan ang phase two.
Pakawalan niyo kami. Kailangan niya ng agarang lunas, please.
Sige, 'wag gagalaw.
Mga hostage, upo! Upo, kung hindi, patay kayo!
Ngumanga ka.
Ilabas mo ang dila mo!
Nasa loob na ako.
Alerto ang mga unit, papasok na si Arteche.
Hindi epilepsy 'to. Malamang may tama ang utak niya.
-Subdural hematoma. -Kailangang i-trepan agad.
Pakawalan mo kami, please.
-Pakawalan mo ang mga doktor! -Tumahimik ka, Major!
Halika rito. Dahan-dahan.
Ikaw rin.
Gumalaw kayo, pasasabugin ko ang ulo niyo!
Barilin mo, Taba!
Paputukin mo, pasasabugin ko ang ulo niya.
May machine gun ka, patayin mo sila!
-Ibaba ang armas. -Gusto ko na siyang patayin.
Bigyan mo ako ng dahilan. Lima.
Apat.
-Tatlo. Dalawa. -Gawin mo na!
-'Wag. -Isa.
Ibaba mo na, bwisit.
Major, kopya ba?
Ayos na ang library.
Nakakakilos na si Major Sagasta, siya na ang pinuno ng Trojan horse.
Koronel.
Pwede ka nang magpapasok.
Tinatawagan ang lahat ng unit. Papasok na tayo!
Sige na! Luhod!
Charge!
'Wag gagalaw!
Lumuhod ka!
-Luhod! -Tigil!
'Wag gagalaw!
Charge!
Tara na!
Kamay sa ulo!
Luhod!
Kamay sa ulo!
Major Sagasta 'to.
Inaanunsyo ko ang pagbagsak ng buong grupo.
Walang kaswalti sa kanila o sa atin.
Ligtas ang mga hostage.
Over and out.
Propesor, si Tamayo 'to.
Nagulat ka sigurong gamit ko ang radyo ng tropa mo.
Ikinalulungkot ko, pero hindi na 'to mahika.
Kung gusto mo ng pruweba, sandali.
'Wag kang mag-alala. Buhay kami, pero nakaluhod.
Na-deactivate nila ang mga charge at sabay-sabay na pumasok.
Kung kailangan mong makita, buksan mo lang ang TV,
dahil haharap sila nang live sa huwes,
nang paisa-isa, 'yung buong tropa.
Na parang Rolling Stones.
Kaya magtago ka na sa pinakamalalim na butas na makikita mo.
Hahanapin ka namin.
Hindi na kailangan.
Susuko ako.
Kahit ang sarili kong tropa, 'di nila makuha kung bakit nasa labas ako.
Akala ng iba, dahil duwag ako.
Kapag may nangyari, nasa labas ako, sila hindi.
Nangako ako sa sarili ko na 'pag nahuli sila,
magpapahuli ako.
Nanalo ka na, Tamayo.
Wala nang saysay para pahabain 'to
sa habulan at magpahamak ng iba pang buhay.
Hinihiling ko…
lalaki sa lalaki, na tanggapin mo ang pagsuko ko at…
Papasukin mo ako sa bangko
at lalabas kaming nakaposas ng mga tropa ko.
Darating ako sa loob ng 20 minuto, sakto para sa photo op.
Subukan mong gawing 15 minuto sa halip na 20.
Susuko ka?
Si Koronel Tamayo 'to.
Panatilihin sa library ang mga hostage.
'Wag magpapalabas ng kahit isa. Walang aalis! Unawa?
Ano'ng gusto mong gawin? Magpakabayani? O magpakamartir?
Makinig ka. Kapag umalis ang tropa sa bangko, tapos na.
Mawawala ang lahat. Wala nang balikan. Pero ngayon,
may tsansa pa tayo. Napakaliit, pero meron.
Tsansa para ano?
Kailangan mong hanapin ang ginto.
-Ano? -Kasama si Benjamin.
-Ano? -Hanapin mo ang ginto.
Ngayon na. Ora mismo.
Kailangan mong hanapin ang ginto.
Diyos ko.
-Makinig ka. -Narinig mo, Logroño?
Tayo pala, isang bagong ina at ang dating bilanggo,
ang maghahatid ng huling hampas, ng checkmate,
ng tagumpay.
-'Wag mo akong niloloko. -Ikaw lang ang makakagawa nu'n.
Kapapanganak ko lang, at nagpapasuso ako.
Hindi ako makapag-isip. Pagod na pagod na ako.
Hindi ko na 'ata kayang makisawsaw sa giyera ng mga pamilyang kriminal.
-Ewan ko. -Maghahanap ka lang ng magnanakaw.
Buong buhay mo nang ginagawa 'yun. Ikaw ang pinakamahusay.
-'Wag kang sipsip, Sergio. -Nahanap mo ako.
Ako ang pinaka-wanted sa buong Espanya.
Ilang buwan akong hinanap ng Interpol sa buong mundo, Alicia.
'Di nila ako nahanap. Nagawa mo 'yun sa loob ng ilang oras.
Tumakas ka sa press conference na puno ng mamamahayag.
Tumakas ka kay Tamayo, sa buong pulisya,
habang siyam na buwan kang buntis, at nahanap mo ako!
Mahahanap mo ang gintong 'yun!
Dalhin mo ang mga kotse at ang tropang 'to,
at hanapin mo ang pinakamalaking kayamanang ninakaw sa kasaysayan.
Alicia. Sige na.
Masuwerte ka.
Ngayon lang ako yumakap nang totoo
mula nang mamatay si German.
At higit pa riyan,
ngayon lang ako ngumiti nang totoo.
Bakit ka napangiti?
Kasi iiwanan mo sa akin si Columbo…
at sina Starsky at Hutch at mga kasama niya.
Sila ang pinakamahuhusay.
-Sige. -Huling pabor na lang.
Hindi ako pwede sa kotse natin, mate-trace 'yan, pero ito…
Sige na.
Mga ginoo, tara!
'Pag nakita mo ang anak ko, pakisabi
na mahal ko siya.
-Magandang hapon. -Ikaw si Propesor, 'di ba?
Oo.
Ang ganda ng kotse mo.
Sige na, itulak niyo 'to.
Sige, tulak.
Diyos ko po.
Nilimas nila, Koronel.
Ninakaw nila ang lahat ng reserba ng bansa.
Alam mo ang ibig sabihin nu'n?
'Yun ang garantiya sa pangungutang ng bansa.
'Yun ang kakayahang magbayad! Ang kolateral!
-Nauunawaan mo? -Nauunawaan ko, Mr. Mario.
-Cañizo. -Koronel.
Magpaputok kayo kada ilang minuto,
na parang nanlalaban pa sila.
Opo, sir.
Hangga't 'di natin alam ang sasabihin, tuloy ang operasyon.
Si Cincinnati.
Lintik, si Cincinnati. Pupuntahan ko muna, Propesor.
-Pupuntahan ko. -Sige.
-Toka ko ngayon. -Sige.
Tingnan mo. Mga propesyunal na manginginom lang ang natira.
Tayong dalawa 'yun.
Ito ang paglaban.
-Mismo. -Hindi.
-'Yun? -'Yun?
Hindi, ito.
Mahal na mahal kita, Tokyo.
Sobra.
Ako rin.
Sobra.
Alam mo kung bakit?
Dahil sa sayaw ko?
Ano?
Dahil palagi mong nalalampasan ang pagsubok.
Kaya nandito ka pa, kasama ko, nang 8:00 a.m.
Mali ba ako? Ha?
Hindi, totoo 'yun.
Napagtanto kong isa kang bayani.
Pwede kaming uminom at magloko
dahil nasa kabila ka, tinitiyak na maayos ang lahat.
Oo nga.
Alam naming 'di kami mapapahamak 'pag nandiyan ka.
May maiisip kang solusyon.
Magmamahika ka.
Kaya bumabalik kami sa bunganga ng leon.
Kahit tutukan kami ng mga baril.
Dahil naniniwala kami sa iyo.
Na parang mantra.
Propesor!
Ikaw ang pag-asa namin.
Tiwala kami na kapag nabigo ang lahat,
nandiyan ka pa rin.
Gaano man kalala ang sitwasyon…
kahit matalo nila kami,
kahit magmukhang wala nang pag-asa, na parang mamamatay na kami…
maniniwala pa rin kami.
Alam naming nandiyan lagi ang Propesor.
Propesor!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Ivee Jade Tanedo kami…