Ipinahayag ko sa simula pa lang
na brain cancer patient ako na nais pagalingin ang sarili ko nang natural.
Kinausap ko 'yong doktor tungkol sa diet, nanlumo ang mata niya.
Bakit kokonti 'yong alam nila sa nutrition, di ba?
Krimen 'yong pagmamataas.
Mga agresibong tumor 'yong mga bukol sa braso ni Milla.
Mapipigilan ng wide resection na kumalat ito sa ibang parte.
Isa sa pinakamalala na pwedeng mangyari sa isang tao, nangyari sa 'kin.
Nagpapasalamat ako ro'n.
Di ito ang dapat gawin. Gusto ko ng ibang option.
Kamatayan. Option din 'yon.
May malignant brain cancer ka.
Anim na linggo lang. Hanggang apat na buwan.
Sabihin mo 'yong gagawin ko.
-Gagawin ko. -Gusto ko siyang wasakin.
Narinig mo na si Belle Gibson? Ano'ng tingin mo?
Siguro isang linta.
Pwedeng ahas.
Talagang sinikap ko na magustuhan nila 'ko.
At sa huli, hindi nila 'ko nagustuhan.
ITO AY HANGO SA TUNAY NA KUWENTO.
ANG ILANG TAUHAN AT PANGYAYARI AY LIKHA O KATHANG-ISIP LAMANG.
Kailangan kong mahanap ang tamang daan.
Para sa 'kin.
Hirsch Institute 'yong tawag. Clinic 'yon sa Mexico.
Sobrang higpit.
Matrabaho.
Kailangan mapili ka.
Di nila tinatanggap ang lahat.
Si Walter, ang ama ko, isang German,
Jewish,
gutom matapos ang unang digmaan.
Pero noong nagugutom siya, doon siya nagsimulang gumaling.
Tadhana, o suwerte,
pumunta si Walter sa America.
Sabi nila, "Hindi ka pwedeng manggamot, Walter.
Di ka nagsasalita ng English." Nag-aral siyang mag-English.
Sabi nila, "Hindi ka pwedeng manggamot, Walter,
hindi ka nakarehistro bilang Amerikanong doktor."
Ipinasa niya 'yong mga American exam.
Sa wakas, pinayagan na siyang makapanggamot,
at nagpagaling siya ng mga may cancer sa pamamagitan lang ng diet.
Napakasimple.
Ngayon, interesado ba 'yong American Medical Association sa nalalaman niya?
Hindi. Ipinatigil nila 'yong panggagamot niya
dahil naniniwala sila
na gamot lang nila ang makakagamot sa cancer.
Alam n'yo ba 'to?
Siyamnapung porsiyento ng mga oncologist ang tatanggi sa chemotherapy pag pinapili.
Totoo, tingnan n'yo sa Internet.
Hindi naniwala 'yong ama ko sa gano'ng klaseng gamot.
Dahil alam niya ang totoo.
Laging magagamot ng mga tao ang kanilang sarili
kapag kaisa tayo ng natural na mundo.
Lahat ng kasagutan ay nasa kalikasan,
kung makikinig ka.
Totoong kuwento ito na nagmula sa kasinungalingan.
Tandaan n'yo na ang katotohanan ay bihirang puro at hindi naging simple.
Binago ang ilang pangalan at inimbento ang mga tauhan…
Lucy? Kumusta 'yong hirap sa paghinga?
Parang gano'n pa rin.
Iniisip ko na baka merong pumutok na ugat.
Nangyayari 'yon minsan sa radiation, kaya ipapa-ECG ka.
Okay.
Salamat.
-Inamin niya ba na nagsisinungaling siya? -Kakain na lang siya ng bubog.
Diyos ko, ang baho ko.
Mababa 'yong ferritin ko, kaya kumakain ako ng karne.
-Okay ka lang. -Patay na hayop sa pores ko.
-Tingin mo nagsisinungaling siya? -Hindi, alam ko talaga.
-Pa'no? Matalik kayong magkaibigan? -May matching tattoo kami.
Tapos medyo nagkatampuhan kayo kamakailan?
Sorry, tingin mo nandito 'ko dahil lang sa konting tampo?
Ang kailangan n'yong maintindihan,
walang kaibigan si Belle.
May mga host siya.
Kukunin ba natin siya? Itong baliw na Australian?
Siyempre hindi.
At pag naisip niya na baka may silbi ka,
gagawa siya ng paraan para dumikit sa 'yo.
Uy!
Okay ka lang?
Nagka-cancel 'yong mga Uber.
Tingin ko anxiety attack 'to.
Ngayon lang 'to nangyari.
Huminga ka nang malalim.
Pag sinubukan niyang itago 'yon, kalkulado na 'yon.
-Saan ang punta mo? -Okay lang.
Ayokong abalahin ka.
Siguro maaawa ka sa kanya.
O gugustuhin mo siyang ikama,
na malaking pagkakamali. Nabalitaan ko.
Starfish. Alam n'yo 'yon?
Walang paghuhusga.
O siguro nabola ka.
Mukhang interesado siya.
Mga lalaki o babae?
Mga babae.
Oo, dalawa.
Sabi ko na, e. Dad vibes.
Gusto mong uminom?
Hindi na, hindi ako pwede.
Para bang may nakikita siya sa 'yo na di nakikita ng iba.
Isang kahinaan.
Di mo 'ko kailangang ihatid.
Napakabait mo.
Gayuma 'yon.
Bahay mo 'to?
Dahil di mo namamalayan,
nagkukumahog ka na para sundin lahat ng kailangan niya,
na, maniwala kayo, ang dami.
May nangyayari na magpapa-interview ka,
sa lugar na kontrolado mo,
pipili ka ng journalist, titingnan mo muna 'yong mga tanong.
Pwede nating gawin 'yon? Ang galing no'n.
Ikaw, hindi tayo.
Posible.
Sa huli, makakahanap siya ng 37 paraan para maging bayani at biktima.
Ibang-iba rito sa States. Pwede kang maghangad ng mga bagay.
Sa 'min, hinihila namin pababa ang mga umaangat.
Idagdag mo pa 'yong misogyny?
Ang lakas ng loob ng isang dalaga para subukang umangat sa negosyo.
Di nila naintindihan 'yong buong pagkatao ko.
Wala sa akin ang pera.
Gaya ng ayokong pinag-uusapan 'yong cancer.
Ang gusto ko lang pag-usapan ay kung paano lumusog.
Bigyan 'yong mga tao ng kaalaman para maging buo.
Di ko sinasabing uminom sila ng bleach o magpadaloy ng kape sa mga puwet nila.
Pag masarap, magpapadala 'ko ng isang case.
Di ko sinasabi na itigil nila 'yong mga gamot nila.
'Yong app at 'yong libro,
masusustansiyang mga recipe lang 'yon.
Hindi 'yan madaling patunayan.
Tetestigo ako.
Kahit pa.
Sa usaping etikal at legal,
di pwedeng magparatang tungkol sa kalusugan ng isang tao
kung di ito kumpirmadong totoo.
Pa'no kung na-diagnose siyang may cancer kahapon lang?
-Seryoso? -E, kung may sakit siya sa isip?
Nagsinungaling pa rin siya. Ilang taon niya nang ginagawa.
Hihingi 'yong mga abogado ng mga medical record.
-Alam mo ang pangalan ng oncologist niya? -Wala siya no'n.
'Yon nga 'yong punto ko.
Makinig kayo. Malaking kuwento 'to.
Okay?
'Yong mga tao at organisasyon na sumuporta sa kanya…
Bakit di nila inalam kung legit siya?
Bakit di ko inalam?
Hindi ako tanga o uto-uto, kaya lang malinaw na gano'n ako.
Napakatanga.
Nagustuhan ko 'yong kuwento, mga litrato, magaling siya sa mga font,
at inirekomenda ko siya sa mga taong may sakit,
at di ko mapapatawad ang sarili ko ro'n.
Naiintindihan n'yo? Siya…
Baka nakakapatay na siya sa kasinungalingan niya.
Pumapatay na siya.
Subukan natin.
HANAPIN
Okay, nakarehistro 'yong The Whole Pantry bilang business name, January 16, 2012.
Hindi, nagtatrabaho pa si Belle bago 'yan, sobrang bago pa 'yong Instagram.
May isa pang negosyong nakarehistro no'ng 2010, credit issues, ang pangalan,
Organic Baby.
Ano 'yan?
2010.
Okay, Belle, sino ka noon?
Isang malalim na pag-unawa sa mga makabagong strategy sa social media
para sa pagpapalawak ng negosyo.
Welcome, mga innovator.
Pinag-uusapan ngayon ng mga tao 'yong brand n'yo.
Pinag-uusapan nila kayo.
Pa'no ba mapapalago ng Facebook ang negosyo n'yo?
Ano'ng ilalagay n'yo sa Twitter? Ano 'yong Twitter?
Tatagal ba 'yon?
Ang website, ang pundasyon ng pagbebenta sa…
Clive, kailangan yata i-reboot ng system.
Sorry, 'yan ang technology.
Palakpakan para kay Clive, ang IT ninja,
ang pundasyon ng digital agency namin.
Habang naghihintay, pop quiz muna,
dapat ba kayong mag-farm ng mga link?
Eto, o, di ka nakakain.
Pwedeng magtanong, mahusay kayo sa mga portal, di ba?
Pa'no ba mapoprotektahan para di mabago ng Google 'yong algorithm?
-Hindi mo mapoprotektahan. -Talaga?
-Oo. -Interesting 'yon sa business model n'yo.
Empleyado lang nila 'ko, pero interesting nga.
Ako si Belle.
Gumagawa ako ng sarili kong e-commerce store.
-Talaga? -Organic Baby.
May mga nagawa na 'ko sa optimization, pero mahina ako sa back-end coding.
Mga shopping cart.
Oo, medyo… Nakakalito nga 'yon.
-Oo, sumasabog 'yong ulo ko. -Oo.
Nakilala mo na ba si Luke? Makipag-usap ka sa kanya.
Mas gusto kitang kausapin.
Ang pundasyon.
Oo.
May card ka ba?
UY MILLA
NAKAKADISMAYA 'YONG CONFERENCE
WALANG MATUTUTUNAN
ORAS NA NATIN
Hi, baby baby.
Nasaan si Papa? Sana di ka niya iniwan sa harap ng TV buong araw.
Hi.
Kumusta?
-Di mo napansing dapat na siyang palitan? -Wala nang diaper. Bibili na 'ko.
-Di dapat pinatatagal 'yong dumi, Nathan. -Belle, pagod ako.
Talaga?
Ano'ng ginawa n'yo?
-Naglakad kami. Nagpalit ako ng sapin. -Di mo kailangang magpalit ng sapin.
Kailangang magpalit ng sapin. Ano?
Para malinis. Dalawa hanggang tatlong linggo, dapat nagpapalit ng sapin.
Babalik ako.
Para 'kong may dalawang anak.
Konting tulong lang naman ang kailangan ko.
Konting tulong lang.
Ewan ko, pero iniisip ko nang banggain si Ben gamit 'yong kotse ko.
Di araw-araw. Pag mag-isa lang siyang nagmamaneho papasok sa trabaho.
-Pati pag mga lunch meeting. -Diyos ko, oo.
Ako naman, nakakulong sa bahay kasama 'yong nanay niya. 'Yong nanay ko.
Ewan ko kung bakit kami bumalik sa Brighton.
Hindi ko alam kung gaano kahirap
'yong nasa bahay kasama ng baby kesa nasa trabaho.
Ginagawa ko lahat 'yon, tapos nagtatrabaho pa.
Buti at di ka nagpapasuso. Makakapagsalitan kayo.
Naku, sumuka.
At 'yan ang buhay ko. Sorry.
Meron bang may gusto?
Magbebenta 'ko nito sa website ko, Organic Baby.
Number one na 'yan sa keywords ng Google.
-Number one? -Oo.
-Wow. -Ang galing.
Kailangan na lang ng warehouse para makapag-import na.
Mga damit-pambata, pre-natal at post-natal vitamins,
mga all-natural teething toy.
-Bakit napaka-busy mo? -May problema 'ko sa kalusugan.
Kailangan ko ng pagkakakitaan para sa anak ko, kung sakali lang.
Sorry, di ako nagpapasuso.
Napakasama kong ina. Di natutong sumupsop 'yong anak ko.
-Sigurado akong di siya… -Nanghuhusga? Pero ginawa niya.
Sorry, wala akong Bugaboo at bahay sa Brighton.
Kailangan kong magtrabaho. Gusto kong magtrabaho.
Di gano'n si Natasha. Kita mo naman na abala siya.
Kung may di pagkakaintindihan sa inyo, malamang dahil sa edad n'yo.
Bakit? Twenty-three ako.
Akala ko 19 ka lang.
Twenty-three ako. Karamihan, 23 taon nanganganak.
Oo. Alam ko, ibig kong sabihin,
baka pwede ka pang humanap ng grupo.
Baka mas maganda na kasali ka sa dalawang grupo.
-Sorry, naisip ko lang… -Hindi, okay lang.
Puyat na puyat ako.
Flat 'yong ulo ng anak mo.
Ipaling-paling mo.
Ikaw ang best baby sa mundo.
Di mo kailangan 'yong ibang bata.
Ikaw ang best baby.
Best, best baby.
Nasa bahay lang 'yong asawa mo no'ng maliliit pa sila?
Hindi, may trabaho kami pareho.
-Maganda 'yon. -Oo.
Dapat mas marami akong ginawa.
'Yon ang sabi niya sa therapy.
Bumalik ako sa trabaho tatlong linggo pagkatapos manganak.
'Yong iba, may…
pamilya o mga kasama.
Basta meron.
Nakulong ako sa miserableng relasyon.
Miserableng buhay.
Gano'n ako lumaki.
Ayoko ng gano'n para sa anak ko.
Iba sana kung nasa iisang lugar kami ni Milla.
Nagkakilala kami online, pero naging malapit kami.
May problema rin siya sa kalusugan.
Pero nando'n pa rin kami para sa isa't isa.
At lagi akong masaya sa mga tagumpay ni Milla.
NAKAPASOK KA SA HIRSCH?
OMG ANG GALING!
SALAMAT HON.
Kailangan kita sa inventory.
Isabel?
Nasabi kong nakapasok si Milla sa Hirsch?
Isa 'yon holistic health protocol. Sa Tijuana. Di lahat tinatanggap nila.
Tijuana 'yon. Parang marijuana.
Baka pumunta 'ko sa susunod na taon. Pagkatapos ng bakuna namin.
Di kailangang gano'n kalayo para sa health spa.
Cancer clinic 'yon.
Bakit di ako pupunta? Margaret?
Okay. Magtatanghalian na 'ko.
-Wala pang alas-onse. -Magpapagamot ako ng alas-singko.
Kailangang matunaw ng pagkain, kaya kakain na 'ko.
May mga nawawalang item.
Ano? Hindi, sinabi ko na sa 'yo.
Humiram ako ng ilang blanket.
At kalahating dosenang Petit Bateau suit. Di ko sinasabing ninakaw mo, Isabel.
Inuwi ko sila para kunan para sa ginagawa kong site para sa store mo.
-Eto, o. Tingnan mo. -Di ko pinagawa 'yan.
Napag-iwanan ka na pero di mo pa alam.
Tatlo hanggang limang taon na lang 'yong mga physical store.
Kailangan mo 'ko.
-Ninakaw mo ba? -Hindi.
Kagaguhan 'yon.
-Maling pagsesante. Kasuhan natin siya. -Wala tayong pera para magkaso.
-Magtatrabaho 'ko. -Di ka nga makapasok, e.
-Ikaw ang may gustong magtrabaho. -May apat na buwang baby ako.
-Ako rin. -Tingin mo gusto ko ng $13.51 kada oras?
Gusto kong magtayo ng negosyong tatagal.
Hindi ko sinasabing sinaktan niya 'ko.
Belle. Belle, paki…
Buksan mo 'tong pinto.
Buksan mo 'tong buwisit na pinto.
Okay lang.
Ma, di ko alam ang gagawin ko.
Baliw siya.
MILLA? KAILANGAN KITA
HINDI KO ALAM ANG GAGAWIN KO
Okay lang.
Sumagot si Milla.
Siyempre.
Makalipas ang 15 araw. Busy naman kasi talaga siya.
Bale, $8,000.
$8,000 US.
-Gaano katagal? Dalawang linggo? -Tatlo.
Tatlong linggo? Pamasahe pa pa-Mexico.
Gagamit kami ng points.
-May 5,000 na 'ko. -Mag-aambag ako.
Pag 20,000 na 'yong followers ng blog, magkaka-advertisers na.
Hindi na. Nagawa mo na 'yong gusto mo.
Sa mga totoong doktor na tayo.
Dahil alam n'yo. Di n'yo nga tiningnan 'yong mga research na ipinadala ko.
Juice. 'Yon ba 'yon, juice?
Pupunta 'ko sa mga tindahan. Igagawa kita ng mga juice na gusto mo.
Pero magpatingin ka ulit kay Dr. Xiu.
Pag gagawa ka ng bahay, kukuha ka ng taong lisensiyado.
-Pa. -Ano?
Hindi 'to bahay.
-Makinig ka. -Katawan ko 'to.
Pag maglalagay ka ng tubo, kukuha ka ng tubero,
'yong taong nag-aral nito.
Pag may nangangako sa 'yo ng isang imposible para magkatotoo,
alam mo, Milla? Kalokohan 'yon!
Buwisit.
ANG KALABAN NG PAGGALING AY NEGATIBONG ENERHIYA.
Akala niya diyos 'yong mga doktor, di niya na sila tinatanong.
Okay. Tahimik.
Makinig ka, nabigla lang siya.
Okay? Mahal ka niya higit sa kahit ano sa mundo.
Alam ko kung ano 'yong isinakripisyo n'yo para sa 'kin, okay?
Nakita kong inuna n'yo sa lahat 'yong edukasyon ko,
pero di ba, ginawa n'yo 'yon para makapagdesisyon ako?
Kaya kong mag-research at tingnan 'yong science at unawain 'yon.
-Ayokong mamatay dahil… -Di natin sasabihin 'yan…
Ma, kailangan.
Ayokong mamatay, o mamatay nang walang ginagawa,
dahil di niya naiintindihan 'yong science.
Di ko siya hahayaang mapilit tayo.
Tatawagan ko si Xiu bukas. Ipapaliwanag niya ang tungkol sa Hirsch na 'to.
Malalaman niya ang lahat.
Ano'ng ginagawa mo? Gabing-gabi na!
Ma!
Gagamitin ko 'yong pera ni Lola.
Papayagan niya 'yon.
Talaga?
Hindi pa 'ko nakapunta sa Mexico.
Salamat.
Walang anuman.
Ang mga sariwang prutas at gulay,
na walang mga pesticide,
kapag kinain nang tama,
aayusin ang mga pinsala sa DNA ng katawan.
Sa Hirsch Institute,
ibibigay namin ang suporta at mga kagamitan
para gumaling ang katawan mo, sa pagbabago ng pamumuhay mo
mula sa loob hanggang sa labas.
WELCOME SA MEXICO
WELCOME SA TIJUANA
DI AKO MAKAPANIWALANG ANDITO NA 'KO!
EXCITED NA 'KO PARA SA 'YO!
-Akala ko para 'tong ospital. -Hindi po.
NANDITO NA 'KO SA HIRSCH
INGGIT AKO!
"Pwede ang ilang klase ng kape, mula gold, green, at white,
hanggang light at medium roast.
Di pwede ang dark roast dahil naluluto ang mga potent compound.
Organic dapat ang kape, at fair trade, sustainable beans ang aming rekomendasyon.
Di pwede ang Nescafé o Moccona?
Isa ngang matapang na skinny latte para sa puwet ko.
At pampadulas na rin.
Masakit ba?
Hindi po, okay lang.
Buweno, kapag matanda na 'ko at uugod-ugod na,
gagawin mo rin 'to para sa 'kin.
Mabubuhay ako.
Alam ko.
Oras na para sa isa pa.
-Okay. -Oo.
-'Yan… -Oo.
Kapilyuhan na 'yan. Nagpapakabait ako.
-Gusto mo pa? -Mag-ingat ka d'yan.
-Okay lang. -Asan 'yong sa 'yo?
Sa'yo na 'tong akin. Okay? Pag…
Nakauwi na kayo.
-Ano'ng nangyari sa Roar and Snore? -Sumakit 'yong tiyan niya.
Hi, Hekman.
Grabe. Parang ang tagal na kitang kilala.
Ito si Hek, do'n sa mahusay na PR firm. Magkakatrabaho kami, sa tingin ko. Sana.
-Patutulugin ko na siya. -Okay.
Gusto mo ako na?
Hindi na. Busy ka.
-Nagtatrabaho po si Mama? -Oo.
Excited na 'kong makilala mo sila.
Sabi mo single mom ka?
-Nasa Melbourne si Nathan. Si Clive 'yon. -Clive.
Dito nakatira si Clive?
Siyempre.
Siya ang sumagip sa 'kin.
Okay.
Buksan mo 'tong pinto!
Salamat.
Nakaabala ba 'ko? Diyos ko, Belle.
Umayos ka nga.
Wala akong ginagawa.
May mga kapatid ka?
Nahuhulaan ko lagi.
May isa 'kong kapatid na babae.
Nasa Adelaide, kasama ng kapatid ko… ng pamangkin ko.
Isang kapatid, dalawang pamangkin, oo, nasa Adelaide.
Sabi ko na, e.
Bale… Meron bang…
-Gusto mo bang ipakita 'yong… -Sorry.
Sobrang nakakahiya.
Hindi masamang tao si Nathan.
Kapag…
Kapag natatakot ako,
pag napakataas ng adrenaline ko,
di ako makaintindi nang maayos.
May problema 'ko sa kalusugan.
Di mo kailangang…
Okay lang.
'Yong utak ko lang kasi…
Buti at hindi masyadong seryoso.
-Hi. -Hi.
-Iniisip ko… -Ano?
Pwede kong ipakita 'yong nagawa ko?
Oo.
Alam kong mga damit-pambata lang 'yan.
-Di nito mababago 'yong mundo. -Ang ganda.
Tingin mo?
Malinis, maganda.
Ikaw ang gumawa nito?
Pa'no?
Autodidact?
Sariling sikap.
D'yan dumadaan lahat ng lason.
Di natin 'to kailangang gawin kung ayaw mo.
-Gusto ko. -Talaga?
Gustong-gusto.
Uy. Pwede bang…
Pwede bang itanong kung ilang taon ka na?
Kasi parang masyado akong matanda para sa 'yo.
Old soul ako.
At tingin ko tamang-tama ka.
Malapit na 'kong mag-40.
Talaga?
Bibigyan kita ng pinakamasayang party.
Isipin mo kung naging threesome 'to.
Naku, lasing na 'ko.
Magpapababa na 'ko ng tama.
O…
tatawag ako ng kaibigan.
Masayang kaibigan?
Oo, nagde-deliver siya.
Sabi na pasaway ka, e.
Isa muna 'yong ibibigay ko sa 'yo. Okay? Dahil high ka na.
Hindi ba 'to masama sa utak mo?
Kung ikaw ako,
malalaman mong isang beses ka lang mabubuhay.
Hindi!
Tingnan mo 'yong peklat ko! Tingnan mo!
Nakikita mo?
-Di ko makita! -Dahil gurang ka na! Tingnan mo!
-Di 'yan tumor! -Tumor 'to!
-Hindi 'yan tumor! -Tumor 'to!
Okay. Tingin ko nandito na lahat.
Anong oras siya babalik?
-Narinig mo na ba 'yong Instagram? -Ano?
Para 'tong Hipstamatic, pero mas magaganda 'yong filter.
Hi, baby!
Salamat.
Sunduin kita ng alas-sais.
Ipapatanggal ko 'yong port ko.
Matatagalan 'yon. Magkita na lang tayo sa bahay.
-Sigurado ka? -Love you. Kiss. Bye.
-Bye. -Bye, baby!
Sa edad na 22, na-diagnose si Milla Blake na may mapanganib na sarcoma.
Nagbalik siya mula sa Mexico
matapos talunin ang cancer sa pamamagitan ng juice-only diet.
Lumolobo ngayon ang online followers niya.
At ngayon, may bago siyang libro.
From Hell to Well. Ang gandang title.
-Salamat. -Nabasa ko na.
Pakipaliwanag mo, ano ang Hirsch therapy?
Oo. Ginugutom 'yong cancer cells ng anumang kailangan nila para lumaki,
tapos bubusugin sila ng mga kailangan nila para mamatay.
Gano'n. 'Yon 'yong simpleng paliwanag. Napakakomplikado ng science nito.
-Saka matinding commitment 'yon. -Oo.
Dalawang taon kaming uminom ng 13 organic juice kada araw.
-Wow. -Oras-oras.
At limang coffee enema kada araw.
-Oo. -Lima. Tama ba 'yong basa ko?
Wag mong ibasura hangga't di mo pa nasusubukan. Gusto mo ba?
Di ako makakatulog ng isang linggo.
Mukhang malusog na malusog ka.
Salamat.
Ang totoo, ang ganda ng pakiramdam ko.
At hindi lang dahil sa pagiging cancer-free.
Nagpapasalamat akong nakinig ako sa katawan ko.
At binigay ang kailangan nito.
Mukha ka ring malusog. Gusto ko 'yong balbas.
Salamat. Ito 'yong hipster phase ko.
Plano kong magmukhang Bush Ranger, e.
Gusto mo siyang makita habang nandito tayo? Nasa Brisbane siya, di ba?
Oo. Inimbitahan kasi 'ko sa kasal ni Mama.
Magkakabuwisitan lang kami.
Belle, tama na, wag kang maging negatibo.
Ni hindi mo alam 'yong pinasok mo.
Excited ako.
Makikita mo 'yong pinakamahusay ko kasama 'yong mga magulang mo.
Nagsisimula na 'kong mamantal.
Malapit na tayo.
Ano'ng tingin mo, baby? Ano'ng tingin mo sa mga kadring kalye ng Wynnum?
Dito lumaki si Mama.
Mismo.
Ako naman. Kunan mo 'ko.
Belle, ang ganda rito.
Medyo mainit.
Sila na nga.
Hello.
Kumusta?
Kasalan na.
-Diyos ko po. -Kumusta?
Kumusta? Ako si Andrew.
Andrew, Clive Rothwell.
Bellie-Boo.
-Bumalik na 'yong baby ko. -Nakakagalaw kayo nang maayos.
Oo, okay naman. Ang gandang bahay.
Salamat, Clive.
Hello. Hello.
-May hair and makeup tayo ng alas-diyes. -Okay.
Pasaway 'yong nanay ni Andy.
Mabait siya, pero kailangan ko ng proteksiyon mo.
Okay, nandito 'ko para maglingkod.
Buweno?
Ano sa palagay mo?
Di ako pwedeng magsuot ng puti, at gusto ko, may manggas.
Maganda.
Nagustuhan mo?
Oo.
Dito ba kami matutulog mamaya? Lalabhan ko 'yong mga sapin.
Bakit? Walang ibang natulog dito.
-Allergic ako sa balahibo ng pusa. -Talaga?
Kailan pa?
Noon pa.
Diyos ko po.
Mga bukbok ba 'to?
Pa'no niya malalaman kung ano'ng nandito?
Lagyan natin ng sauce.
Oo. Uy, eto na.
Sige.
Tingnan mo, gusto niya.
Puno 'yan ng asin at asukal.
Namana niya 'yong baga ng nanay niya.
Isinilang na artista 'yan.
Tanda mo no'ng nakiusap ka para makapasok sa musical theater troupe?
Kabisado niya 'yong linya ng lahat, lahat ng kanta, di lang sa kanya.
Mahusay magkuwento si Belle ng mga pampatulog.
Gaya niya lahat ng boses. Kinakanta lahat ng kanta.
Mahalaga 'yon.
Sa paglago ng utak.
Pa'no tayo napunta sa matitinong lalaki?
Suwerte.
Kahit di niya anak, inaalagaan niya.
Di tayo nagtuturing ng iba sa pamilya.
-Ang husay mo, Clive. -Gumawa ka na rin ng sarili mo.
Makakapagtrabaho pa sana 'ko kung may katulong ako, Clive.
-Nasa travel business ako. -Dalawang taon.
-Travel? -Hindi, medyo mas matagal pa ro'n.
At bago 'yon,
nag-tennis ng mahabang panahon.
Nag-training si Mama para sa Olympics.
Olympics?
Oo, tapos, alam mo na, nasabi na siguro ni Annabelle sa 'yo 'yong MS ko.
Nabanggit niya nga, sorry.
Si Natalie ang pinakamatapang na babaeng nakilala ko.
Di niya pinapahalata sa iba 'yong sakit niya.
Sino ang lalaking 'to? Buwisit.
Gusto mo pa?
-Okay na 'ko, salamat. -Okay ka na?
Babalik ako agad.
Kumusta 'yong negosyo mo?
'Yong kalusugan ko?
Hindi.
Di ka interesado sa kalusugan ko?
Brain cancer, pero okay.
Bakit mo naman gustong pag-usapan 'yan sa party?
Hindi 'to party. MS 'yong pinag-usapan natin.
Gusto kong kausapin ka tungkol sa negosyo mo.
-Ano nga ulit 'yon? -Organic Baby.
-Original 'yon. -Si Belle 'yong nagdisenyo.
Ipapakita ko 'yong website mamaya. Maganda pa sa gawa ng mga professional.
-Website? -Okay naman, Ma. Salamat sa pagtatanong.
Kumikita nang malaki?
Tama lang.
Masyado niyang pine-pressure ang sarili niya, Clive.
Bantayan mo 'yon. Trabaho mo na 'yon ngayon.
Tanda mo ba kung gaano ka kaambisyosa no'ng nasa high school ka?
Di ako nakatira dito no'ng high school.
Lumayas ako no'ng 12 taon ako.
Hindi mo napansin.
Buweno, kahit no'ng elementary,
papanoorin niya lahat.
Ganadong-ganado.
A Foreign Correspondent, A Current Affair, 60 Minutes.
-Di 'yan kailangang malaman ni Clive. -Mag-i-interview siya ng mga tao.
Lalapitan niya lahat ng kapitbahay sa kalye.
Ang pinaka-cute na makikita mo.
Matabang pagala-gala sa kalye na may hawak na parang microphone.
Sasabihin niya sa lahat, "Makikita ako sa TV."
At tingnan mo ngayon,
ang laki mo na.
At isa nang maybahay.
Maybahay ng isang tao.
Hindi kami kasal.
Buweno, partner, pasensiya na.
At isa nang ina, wag mong kalimutan.
At masaya.
Ngayon ka lang naging ganyan kasaya.
Iniisip mo noon na dapat marami kang makamit.
Naging maayos din sa huli, di ba?
Tingin ko gutom pa 'yong bata.
-Isang hotdog pa? -Bigyan mo siya.
Torpedo.
Gusto niya.
'Yon…
Lumayas ka no'ng 12 taon ka?
Belle.
Saan ka nagpunta?
Alam mo kung anong edad ko nalamang dapat magpalit ng sapin?
Di ko alam na kailangang palitan 'yong sapin.
Matagal na panahon niya 'kong pinatutulog sa maruruming sapin.
Okay.
Buwisit.
Hindi ako ordinaryo.
Para matagalan siya,
di ako pangkaraniwan.
Kinailangan ko.
BAGUHIN ANG IYONG BUHAY,
PAGALINGIN ANG SARILI GAMIT ANG PAGKAIN WALANG ASUKAL, GATAS, O LIHIM NA SANGKAP
BOOK SIGNING NGAYON!
TUNAY NA PAGMAMAHAL SA SARILI AT PAGGALING PAGALINGIN ANG SARILI NGAYON NA!
MILLY NASA BRISBANE AKO!
PUPUNTAHAN KITA!
KUMUHA NG GIFT BAG
-Kumusta? Di pa pagod? -Hindi, okay lang po.
Ang ganda mo.
Hi sa inyong lahat. Grabe, ang gaganda n'yo.
Napakagandang grupo.
Kilala n'yo na siguro ako,
pero naisip kong pwede tayong magsimula
na kinikilala ang isa't isa.
Kaya kung gusto n'yong lumingon sa katabi n'yo
at mag-hello, magpakilala,
siguro i-high-five sila, yakapin. 'Yon lang.
Dahil nandito tayo dahil nasasaktan tayo, di ba?
O pagod tayo, o malungkot,
at ayaw na nating maramdaman 'yon.
Gusto kong punuin n'yo 'yong mga baga n'yo ng pagmamahal
at pasasalamat,
at ngayon, exhale.
At itong magandang lalaking ito,
na di ko pa boyfriend…
binigyan ako ng bato.
At ipinaalala nito sa 'kin kung gaano kahiwaga ang mundo,
na di natin masyadong pinapansin.
At mula sa sandaling 'yon,
tumigil na 'kong mag-isip gamit 'yong utak ko,
at nakiramdam na gamit 'yong katawan ko.
Okay, tama na 'yong malulungkot.
Tumayo ang lahat. Tara, tayo.
At itagtag natin lahat.
Ilabas lahat ng negative energy.
Lahat ng pumipigil sa inyo.
Malinis na ulit kayo.
Sa loob ng bag n'yo, may lobo. Kunin n'yo.
Gusto kong mag-isip kayo ng hinahangad n'yo,
at gusto kong ibuga n'yo sa lobo.
Ngayon na.
Nadulas ako sa banyo dahil sa tuwalya.
Dalawang bali sa pelvic bone ko, wala pang dalawang buwan ang nakalipas.
Dalawang bali sa edad ko?
Katotohanan 'yon. Hindi ka na makakabangon ulit sa kama.
May gano'ng kaso rin 'yong ama ko. Nasa libro 'yong mga X-ray.
Meron na kayong libro?
Hindi ka tumatango.
Napakagandang mukha.
Parang puso.
May libro ka na ba?
Umorder na 'ko, pero di dumating sa oras.
Walang saysay ang pagpunta kung wala kang libro.
Bibili ka ng libro ngayong araw. Okay?
Oo.
-Sorry. -Simulan na natin.
Sabi mo nabasa mo na.
-Limampung taon na… -Binasa ko 'yong articles.
…iniisip kayo ng ama kong si Walter.
Tama ka.
Dapat binasa muna namin 'yon.
Baka hindi pa kayo handa.
Interesado ako sa inirerekomenda mong walang scan ng 8 hanggang 12 buwan.
Hindi bababa ro'n, oo.
Di mapigilan ng mga oncologist ang sarili nila. Scan, scan, scan.
Mahal nila 'yong mga makina nila.
At lalo tayong nanghihina.
Alam mo ba kung gaano karaming lason ang ipinapasa ng mga makinang ito?
Pero pa'no mo malalaman kung kumakalat 'yong cancer?
Pa'no mo nalaman na di ako manloloko? Hindi manloloko 'yong tatay ko.
Sinasabi ko lang na kung walang datos…
Ikaw ang ina.
Trabaho mong mag-alala.
-Espesyal siyang babae. -Oo.
Binabasa ko 'yong blog niya.
Mahusay magsulat.
Kailangan ng mas maraming video.
Siguro magugustuhan niya rito. Isusulat niya kami.
Magiging brand ambassador siya.
Nasa sa kanya 'yon. Marami na kaming inaasikaso.
Bakit ka nandito?
Alam mo na ba?
Nagka-cancer sa bituka 'yong nanay ko.
Ayaw niya ng chemo.
Siyempre. Lason 'yon.
At hindi gumana.
Tumira siya sa 'min.
Inalagaan ko siya.
Dinala siya sa banyo. Binuhat mula sa inodoro.
Oo.
Hindi siya makalakad, di makakain, di makaligo mag-isa.
Napakahirap.
Nakaka-trauma para sa inyong dalawa.
Kaya alam mo na na di 'yon gumagana.
Nandito ka para sa pag-asa.
Magandang rason 'yon.
Si Walter, ang ama ko.
Isang German, Jewish.
Nagutom matapos ang unang digmaan.
Nabasa ko na meron siyang…
Migraine, oo. Hirap na mula pa no'ng bata siya.
Pero no'ng nagugutom na siya,
do'n siya nagsimulang gumaling.
Gusto kitang kausapin tungkol sa kapatid ko.
Nahihirapan siya ngayon.
Naghahanap siya ng ibang paraan. Galing na siya sa doktor…
Dahil sinabi na sa kanya 'yong masamang balita.
Gusto niya talagang…
Eto. Hindi ka nakakain.
Okay lang. Nagju-juice ako.
Kausapin ko siya kung iniisip niyang pumunta sa Hirsch.
-Gusto mong kausapin ko siya? -Kailangan mo ng agent para sa mga tanong.
Meron ako. Manager.
Ang galing. Hindi ko alam 'yon.
Nagpapa-radiation siya,
pero sabi nila kumalat na raw sa mga lymph node niya.
Nagustuhan ko 'yong session. Kinilabutan ako.
Salamat sa pagpunta.
Belle.
-Ako si Milla. Ito si… -Maureen.
Maureen, sorry.
Hindi, ako si…
Ako si Belle.
Belle Gibson.
Tama.
Autoimmune.
-'Yong may brain cancer. -Oo.
-Kumusta ka? Mukha kang malusog. -Pwede ba tayong mag-usap?
May malapit na café. Nai-download ko na 'yong menu.
-Mukha namang ligtas. -Nandito 'yong mama ko, kaya…
Ay, nandito si Tamara. Gusto ko rin siyang kumustahin.
Kailangan naming umuwi. Sorry. Kailangan kong mag-juice.
May idea ako na gusto kong sabihin sa 'yo.
Isang paraan na pwede mong i-automate na parang meal planner…
Sorry talaga. Kailangan ko na talagang umalis.
Pakisabi sa kapatid mo na tawagan ako.
-Okay, maraming salamat. -Bye.
Sinubukan mo na ba 'yong folic acid para sa immunosupport mo?
Dried beans, peas, lentils, atay, asparagus?
Kasal ng ina niya.
Oo.
Ang tanging bagay na hiniling ko.
'Yong pagsakit kasi ng ulo niya,
pag umaatake, kailangan niyang pumunta sa madilim, para makapag-decompress.
Pero kakausapin ko siya.
Oo.
Di ka niya pakikinggan.
Alam mo, di ako nag-e-exaggerate tungkol sa husay sa pag-arte ni Annabelle.
Di ko makakalimutan no'ng iniwan siya no'ng una niyang boyfriend.
Nagkunwari siyang inatake sa puso.
Sobrang kapani-paniwala, tumawag sila ng ambulansiya.
Pamilyar ba?
Tinatawag ka na.
Ano'ng sabi ni Mama?
Wala.
May sinabi siya.
Ano?
Tungkol ba sa kalusugan ko?
Ayaw niyang…
Ayaw niyang naaagawan siya ng atensiyon.
Sunduin kita ng alas-sais?
Ipapatanggal ko 'yong port ko. Matatagalan 'yon.
Magkita na lang tayo sa bahay. Love you. Kiss.
-Bye. -Bye.
Bye, baby.
Naiwan ni Mama 'yong laptop niya.
Pasaway na mama.
Naku, hindi kami nagki-chemo rito.
Kakahatid ko lang sa partner ko rito.
Sigurado ka bang chemo ngayon? May breast clinic kami.
Chemo. Ipapatanggal niya 'yong port niya.
Okay.
-Pwedeng magtanong? -Oo.
Anong klaseng cancer 'yon?
Oo nga.
Oo.
Alam mo, okay lang. Oo.
Di na natin kailangang bumalik do'n.
Alam mo, hindi naman ngayon, pero…
parang gusto kong subukang magka-baby.
Kung gusto mo.
Sige.
Ititigil ko na ang pagpapagamot. Wala rin akong magawa pag may brain fog.
Parang matagal ko nang alam. Tumigil lang akong makinig sa kutob ko.
Ititigil ko na 'yong Organic Baby.
Masyadong maliit 'yong konsepto.
Gano'n 'yong mga startup.
Pumapalpak lagi 'yong una. Pangalawa lagi 'yong umaangat.
Di na uso 'yong mga blog. Kokonti lang 'yong mga grupo ng speakers.
Di ko kailangan ng standing ovation.
Gusto kong gumawa ng app.
'Yong may mga recipe, nagbibigay ng payong pangkalusugan.
Parang food diary.
Para alam mo kung ano 'yong nasa pantry mo.
Alam mo lagi 'yong ipinapasok mo sa katawan mo.
Ang pagiging malusog ay pagiging buo.
Gusto ko na nasa telepono ako ng bawat tao.
Kasama sa bawat pagkain.
Laging nasa palad mo.
Parang isang coach.
O isang ina, na nagpapaalala na alagaan ang sarili.
O isang kaibigan.
Parang pinakamatalik mong kaibigan.
-Hi. -Hi.
Kumusta ang trabaho?
Interesante.
Kain tayo ng yum cha? Ikukuwento ko sa 'yo.
Siguro wag yum cha.
Tama. Wala sa meal plan 'yong dumplings.
Wala sa app.
Okay ka lang ba?
Parang aburido ka.
Peke siya, Luce. May source ako na kilala siya.
Lumapit ang isa niyang kaibigan para sabihin
na pineke ni Belle Gibson ang lahat ng cancer diagnosis niya.
Hindi niya ginawa 'yon.
Burahin mo na 'yang app.
Nakausap ko siya.
-May sakit siya. -Wala.
Na isang napakasamang bagay.
-Isipin mo nga. -Gumagawa siya nang mabuti.
Isang bagay na nakakatulong sa mga tao.
Binibiktima ka niya.
-Bakit ka ba nagpapakatanga? -Bakit mo 'ko sinisigawan?
Sorry.
Justin, alam mo na di kita pwedeng kausapin nang wala si Lucy.
Oo, alam ko. Article 'to sa The Age.
Tungkol sa babaeng nagpapanggap na may brain cancer. Diumano.
Gumaling daw siya dahil sa masusustansiyang pagkain.
-Posible ba 'yon? -Hindi.
-Masasabi mo 'yan kahit walang mga scan? -Oo.
Pa'no?
Nag-aral ako ng medisina.
Iniidolo siya ni Lucy.
Kailangan mong magsalita.
Ayaw niyang makinig.
Ayaw nila, sa karanasan ko.
-Justin, sobrang busy ako. -Oo.
Pero sabihin mo kung pa'no 'ko makakatulong sa kuwento.
Galit ako sa mga ganyang tao.
Marami kami.
Bakit di ka na lang muna rito para di mo na balikan 'yong kotse mo?
Okay lang ako.
Okay. Mga patakaran.
Gagawin mo ang mismong sasabihin ko sa 'yo?
Opo, boss.
-Walang mga paid interview. -Opo.
Okay.
Love you, Hek.
Mag-text ka pag nakauwi ka na.
Love you!
Nagsalin ng Subtitle: Jayran Kempiz