W POPRZEDNIM ODCINKU
Od początku mówiłam otwarcie, że cierpię na raka mózgu
i chcę go wyleczyć naturalnie.
Jak zapytałam onkolog o dietę, oniemiała.
Jak mogą w ogóle nie mieć pojęcia o odżywianiu?
Co za arogancja.
Guzy na ramieniu Milli są agresywne.
Szeroka resekcja zwiększy szansę opanowania przerzutów.
Zdarzyła mi się jedna z najgorszych rzeczy i jestem za nią wdzięczna.
Nie jestem przekonana.
- Domagam się innej opcji. - Śmierć.
Masz złośliwego raka mózgu. Sześć tygodni życia. Może cztery miesiące.
- Powiedz, co mam zrobić. - Chcę ją zniszczyć.
Znasz Belle Gibson?
- Co o niej myślisz? - To pijawka.
Może nawet żmija.
Muszę się starać, żeby mnie lubili.
A w końcu i tak mi się nie udaje.
HISTORIA ZAINSPIROWANA PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI.
NIEKTÓRE POSTACIE I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE LUB SFABULARYZOWANE.
Muszę znaleźć właściwą drogę.
Dla siebie.
Instytut Hirscha w Meksyku.
Bardzo ścisły protokół.
Muszą cię wybrać.
Nie przyjmują każdego.
Mój ojciec, Walter, Niemiecki Żyd,
doświadczył głodu po wojnie.
A jednak, choć głodował, zaczął czuć się lepiej.
Szczęśliwy los
zawiódł go do Ameryki.
Powiedzieli mu tu: „Nie możesz praktykować medycyny.
Nie mówisz po angielsku”. Nauczył się angielskiego.
Powiedzieli: „Nie możesz praktykować.
Nie jesteś zarejestrowany jako amerykański lekarz”.
Zdał egzamin celująco.
Wreszcie mógł otworzyć praktykę
i leczyć raka przy pomocy samej diety.
To takie proste.
Czy Amerykańskie Stowarzyszenie Lekarzy było zainteresowane jego wiedzą?
Nie. Zamknęli jego praktykę,
ponieważ według nich
tylko ich lekarstwa leczą raka.
Czy wiecie?
Osiemdziesiąt procent onkologów odmówiłoby chemioterapii.
Możecie to sprawdzić w internecie.
Mój ojciec nie wierzył w tego rodzaju medycynę.
Ponieważ znał prawdę.
Ludzie leczą się sami,
kiedy są w harmonii z przyrodą.
Wszystkie odpowiedzi znajdziesz w przyrodzie,
jeśli będziesz szukać uważnie.
To prawdziwa historia oparta na kłamstwie.
Prawda ma to do siebie, że rzadko bywa czarno-biała.
Niektóre nazwiska zostały zmienione…
Lucy? Jak twoje duszności?
Bez zmian.
Obawiam się, że uszkodziliśmy tętnicę.
Czasem tak się zdarza przy radioterapii. Zlecę EKG.
Świetnie.
OCET JABŁKOWY
Dzięki.
Przyznała się do kłamstwa?
Już prędzej usiadłaby na jeżu.
Jezu, ale cuchnę. Musiałam zacząć jeść więcej mięsa.
- Nie szkodzi. - Czuć ode mnie padliną.
Myślisz, że kłamie?
Nie myślę, wiem.
Skąd? Dobrze się znacie?
Mamy pasujące tatuaże.
Rozumiem, że trochę się pokłóciłyście?
Myślisz, że przyszłam tu, bo się trochę pokłóciłyśmy?
Musisz zrozumieć jedno…
Belle nie ma przyjaciół.
Ma gospodarzy.
Zamierzasz zająć się tą wariatką?
Nie ma mowy.
Jeśli uzna, że może coś z tego mieć,
przysysa się do ciebie.
Hej.
Wszystko w porządku?
Nie mogę złapać taksówki.
To chyba atak paniki.
- Nigdy wcześniej mi się to nie zdarzyło. - Oddychaj głęboko.
Próbuje się z tym kryć.
- W którą stronę jedziesz? - Nie chcę, żebyś miał kłopoty.
Może jest ci jej żal.
A może chcesz ją przelecieć, choć ponoć nie warto.
Słyszałam, że ma w zwyczaju leżeć jak kłoda.
A może to ci pochlebia.
Całe jej zainteresowanie.
Masz synów czy córki?
Mam… córki.
Dwie.
Tak czułam, że jesteś tatą.
Wpadniesz na chwilę?
Nie mogę.
Jakby widziała w tobie coś, czego nikt inny nie widzi.
Słabość.
Nie musiałeś mnie dzisiaj przyjąć. To takie miłe z twojej strony.
To jej sztuczka.
To twój dom?
Zanim się zorientujesz, będziesz na każde jej skinienie,
a to wyczerpująca praca.
Wyobraź sobie, że udzielasz wywiadu w środowisku, które kontrolujesz,
wybrać dziennikarza i przeczytać wcześniej pytania.
Możemy to zrobić?
Ty, a nie my.
Potencjalnie.
W końcu zawsze znajdzie sposób, żeby wyjść na bohaterkę i na ofiarę.
W Stanach jest inaczej. Wolno ci mierzyć wysoko.
U nas niszczy się każdego, kto się próbuje wychylać.
A jak dodasz do tego szczyptę mizoginii? Młoda kobieta próbuje osiągnąć sukces?
Całkiem źle mnie zrozumieli. Nie obchodzą mnie pieniądze.
Nigdy nie chciałam mówić o raku.
Chciałam mówić o tym, jak być zdrowym.
Dać ludziom klucz do bycia całością.
Nie kazałam im pić wybielacza ani wlewać sobie kawę do dupy.
Jeśli ci smakuje, wyślę ci skrzynkę.
Nie kazałam nikomu odstawiać leków.
Aplikacja i książka
to były tylko przepisy, Hek.
Nie będzie nam łatwo to udowodnić.
- Wypowiem się oficjalnie. - I co wtedy?
Z punktu widzenia etyki i prawa
nie możemy spekulować publicznie na temat czyjegoś zdrowia.
Może wczoraj zdiagnozowano u niej raka?
- Serio? - Może jest chora psychicznie?
To nie zmienia faktu, że kłamie od lat.
Potrzebujemy dokumentacji medycznej.
- Wiesz, kto jest jej onkologiem? - Nikt. W tym właśnie rzecz.
Słuchajcie, to będzie głośna sprawa.
Rozumiecie?
Osoby i organizacje, które ją wspomagały…
Dlaczego nikt jej nie sprawdził? Dlaczego ja jej nie sprawdziłam?
Nie jestem głupia ani naiwna,
choć może właśnie jestem.
Cholerna idiotka.
Miała dobrą historię, ładne zdjęcia i czcionkę,
więc polecałam ją innym ludziom,
czego nigdy sobie nie wybaczę.
Rozumiesz? Ona…
- Jej kłamstwa pewnie kogoś zabiły. - Wciąż zabijają.
Sprawdźmy to.
The Whole Pantry, nazwa firmy zarejestrowana 16 stycznia 2012.
Nie, działała już wcześniej, na samym początku Instagramu.
Tutaj jest jeszcze jedna firma, zarejestrowana w 2010 roku,
Organic Baby.
Co to takiego?
2010.
Przyznaj się, kim byłaś wtedy?
Poznajmy nowatorskie strategie optymalizacji mediów społecznościowych.
Witajcie, innowatorzy.
Ludzie mówią o twojej marce.
Mówią o tobie.
Ale jak znaleźć klientów na Facebooku?
Co masz napisać na Twitterze? Co to w ogóle jest Twitter?
Strona internetowa, podstawowa platforma…
Clive, zrestartuj komputer.
Wybaczcie, technologia.
Brawa dla Clive'a, naszego informatyka, który jest opoką naszej cyfrowej agencji.
W międzyczasie pytanie: czy warto używać farmy linków?
Pewnie jeszcze pan nie jadł.
Zajmujecie się portalami, prawda?
W jaki sposób chronicie się przed zmianami algorytmu?
Nie da się przed nimi ochronić.
- Naprawdę? - Tak.
- To bardzo ważne dla twojej firmy. - To nie moja firma, ale to ciekawe.
Jestem Belle.
Prowadzę własny sklep internetowy.
- Tak? - Organic Baby.
Włożyłam wiele pracy w optymalizację, ale nie znam się na programowaniu.
- Koszyki i tak dalej. - To czasem sprawia problemy.
Aż mi się mózg przegrzewa.
Poznałaś Luke'a?
- Powinnaś z nim porozmawiać. - Wolałabym pogadać z tobą.
Opoką agencji.
No tak.
Masz wizytówkę?
HEJ, MILLA
KONFERENCJA BYŁA DO BANI
NA NICZYM SIĘ NIE ZNAJĄ
NADSZEDŁ NASZ CZAS! BELLE
Cześć, skarbie.
Gdzie tatuś?
Mam nadzieję, że nie zostawił cię tu na cały dzień.
Cześć.
Co tam?
- Czemu go nie przewinąłeś? - Właśnie idę po pieluchy.
- Nie może siedzieć w gównie. - Miałem ciężki dzień.
Serio?
Co takiego zrobiłeś?
Poszliśmy na spacer. Zmieniłem pościel.
- Po co ją zmieniłeś? - Bo trzeba ją było zmienić.
To podstawowa higiena. Co dwa, trzy tygodnie zmieniasz pościel.
Będę za pół godziny.
Jakbym miała dwoje dzieci.
Nie potrzebuję wiele. Wystarczy odrobina pomocy.
Tylko odrobina.
Czasem myślę o tym, żeby potrącić Bena autem.
Nie codziennie. Tylko wtedy, kiedy jedzie sam do pracy.
Na lunche biznesowe.
Tymczasem ja tkwię w domu z teściową.
Nie wiem, po co tu wróciliśmy.
Nie wiedziałam, jak będzie mi ciężko
siedzieć w domu z dzieckiem zamiast być w pracy.
Ja muszę pracować i zajmować się dzieckiem.
Przynajmniej nie karmisz piersią.
O nie, ulało się.
To właśnie moje życie.
Ktoś chce?
Będę sprzedawać je na mojej stronie. Organic Baby. Numer jeden w Google.
- Numer jeden? - Tak.
Niesamowite.
Muszę znaleźć magazyn i sprowadzić towar.
Ubranka, witaminy dla mam,
naturalne gryzaki.
- Skąd masz na to czas? - Mam problemy ze zdrowiem.
Potrzebuję źródła dochodu dla młodego, na wszelki wypadek.
Najwyraźniej jestem okropna, bo nie karmię piersią.
Moje dziecko nie ma odruchu ssania.
- Na pewno nas nie… - Oceniała? Pewnie, że tak.
Nie mam firmowego wózka i domu w pieprzonym Brighton.
Muszę pracować.
Chcę pracować.
Natasha nie jest taka. Widzisz, jaka jest zajęta.
Jeśli nie możecie się dogadać,
to pewnie przez różnicę wieku.
Co? Mam 23 lata.
Myślałam, że masz 19.
Nie, 23. Wiele kobiet w moim wieku ma dzieci.
Oczywiście. Po prostu myślę, że lepiej byś się czuła w innej grupie.
Może dobrze by było być w dwóch grupach.
- Przepraszam… - Nie.
Jestem niewyspana.
Twój syn ma płaską głowę.
Musisz go odwracać.
Jesteś najlepszy.
Nie potrzebujesz innych dzieci.
Jesteś najlepszy.
Najlepszy na świecie.
Twoja żona była w domu z dziećmi?
Nie, zmienialiśmy się.
- To miłe. - Tak.
Powinienem był robić więcej.
Tak powiedziała na terapii.
Wróciłam do pracy trzy tygodnie po porodzie.
Inni ludzie mieli…
rodzinę, społeczność.
Cokolwiek.
A ja tkwiłam w tym gównianym związku.
W gównianym życiu.
Tak dorastałam.
Nie chciałam tego dla mojego dziecka.
Wszystko byłoby inaczej, gdyby Milla mieszkała bliżej.
Poznałyśmy się w sieci, ale byłyśmy blisko.
Też miała problemy ze zdrowiem.
Ale nie chodziło tylko o to. Po prostu się rozumiałyśmy.
Zawsze cieszyłam się z jej sukcesów.
DOSTAŁAŚ SIĘ DO HIRSCHA?
FANTASTYCZNIE!
DZIĘKI. UŚCISKI
Miałaś zrobić inwentaryzację.
- Isabel? - Milla dostała się do Hirscha.
To holistyczna klinika. W Tijuanie. Nie każdego tam przyjmują.
Mówi się Tijuana. Jak marihuana.
- Pojadę tam w przyszłym roku. - To daleko jak na sanatorium.
To klinika onkologiczna.
Czemu nie miałabym pojechać?
Idę na lunch.
Jeszcze nie ma jedenastej.
Mam zabieg o piątej.
Muszę do tej pory strawić, więc idę na lunch.
Mam braki na stanie.
Co? Nie, mówiłam przecież.
Pożyczyłam przewijaki.
Brakuje sześciu kombinezonów. Nie mówię, że je ukradłaś.
Wzięłam je do sfotografowania. Robię stronę twojego sklepu.
Zobacz.
- Nie prosiłam cię o to. - Bo utknęłaś w przeszłości.
Lokalne sklepy wkrótce wyginą. Potrzebujesz mnie, Margaret.
- Ukradłaś je? - Nie.
W takim razie to nielegalne. Wniesiemy sprawę do sądu.
Myślisz, że nas na to stać?
- Znajdę pracę. - Na pewno.
- To ty chciałaś pracować. - Mam małe dziecko.
Ja też.
Myślisz, że chcę pracować za minimalną? Chcę stworzyć coś wartościowego.
Nie twierdzę, że mnie uderzył.
Belle, czy możesz…
Belle, otwórz drzwi.
Otwórz drzwi, kurwa.
W porządku.
Mamo, nie wiem, co robić.
Odjebało jej.
MILLA? POTRZEBUJĘ CIĘ
NIE WIEM, CO ROBIĆ
W porządku.
Milla odpisała.
Oczywiście.
Po piętnastu dniach. Była bardzo zajęta.
To będzie osiem tysięcy.
Osiem tysięcy dolarów.
- Za dwa tygodnie? - Trzy tygodnie.
Trzy tygodnie? Plus bilety do Meksyku.
Możemy polecieć za punkty.
- Mam pięć tysięcy. - Dorzucę się.
Niedługo blog zacznie przynosić dochody.
Nie. Już miałaś swoje wakacje. Teraz czas na prawdziwych lekarzy.
Nawet nie spojrzałeś na badania, które ci wysłałam.
Leczenie sokiem, tak?
Dobra, idę do sklepu. Sam ci zrobię sok.
Musisz zobaczyć się z doktorem Xiu.
Jak chcesz postawić dom, zatrudniasz budowlańców.
- Tato. - Co?
To nie jest dom.
- Słuchaj! - To moje ciało.
Jak podłączasz wodę, zatrudniasz hydraulika,
który się na tym zna.
Jeśli coś brzmi zbyt pięknie,
wiesz, co jest na rzeczy, Milla.
Kurwa.
NEGATYWNA ENERGIA JEST WROGIEM ZDROWIA.
Traktuje lekarzy jak bogów.
Już. Spokojnie.
Daj mu odreagować.
Wiesz, jak bardzo cię kocha.
Wiem, ile dla mnie poświęciliście.
Wiem, że moje wykształcenie zawsze było priorytetem,
ale chyba chodziło o to, żebym umiała podejmować decyzje?
Potrafię analizować informacje.
- Nie chcę umrzeć, bo… - Nie mów tak.
Mamo, muszę.
Nie chcę umrzeć, nawet nie próbując,
bo tacie brakuje wiedzy naukowej.
Nie zmusi nas do tego.
Jutro zadzwonię do Xiu. Zobaczymy, co powie o tym Hirschu.
Będzie coś wiedział.
Co robisz, wariatko? Jest środek nocy.
Mamo!
Wykorzystam spadek po babci.
Ucieszyłaby się.
Naprawdę?
Nigdy nie byłam w Meksyku.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Świeże owoce i warzywa,
pozbawione pestycydów,
prawidłowo spożywane,
są w stanie naprawić uszkodzenia komórek.
W Instytucie Hirscha
zapewniamy wsparcie oraz środki,
aby wyleczyć ciało za pomocą radykalnej zmiany stylu życia.
MEKSYK
WITAMY W TIJUANIE
NIE WIERZĘ, ŻE TU JESTEM!
NAWET NIE WIESZ, JAK SIĘ CIESZĘ!
Myślałam, że to będzie szpital.
PIERWSZE DNI W INSTYTUCIE HIRSCHA
ZAZDROSZCZĘ!
Można używać różnych rodzajów kawy: zielonej, jasno lub średnio palonej.
Ciemno palona kawa nie posiada aktywnych składników.
Kawa powinna być organiczna i ze zrównoważonej uprawy.
Nescafé się nie nadaje?
Poproszę duże latte doodbytniczo.
Z odrobiną lubrykantu.
Boli?
Nie.
Jak będę stara i zgrzybiała,
odwdzięczysz mi się.
Dożyję tych czasów.
Wiem.
Czas na dolewkę.
Dobra.
- To… - Tak.
Staram się być grzeczny.
- Chcesz więcej? - Ostrożnie.
- Dobrze. - Który jest twój?
Możesz napić się z mojego.
Wróciłeś.
- A co z imprezą? - Trochę go bolał brzuch.
Hekman.
Czuję, jakbyśmy znali się od zawsze.
To Hek, specjalista od wizerunku.
Będziemy razem pracować, mam nadzieję.
- Położę go spać. - Dobrze.
Mam się tym zająć?
Nie, jesteś zajęta.
- Mama pracuje? - Tak.
Muszę ci ich przedstawić.
- Mówiłaś, że jesteś samotną matką? - To nie Nathan. To Clive.
Clive.
Mieszkacie razem?
Oczywiście.
To on mnie uratował.
Jasne.
Otwieraj drzwi!
Dzięki.
Chyba się wprosiłam.
- Muszę wziąć się w garść. - Nie jestem zajęty.
Masz siostry?
Zawsze mogę to poznać.
Mam jedną siostrę.
Mieszka w Adelaide.
Mam jedną siostrę i dwie siostrzenice.
Wiedziałam.
Czyli chciałaś…
- Chciałaś mi pokazać, nad czym… - Wybacz.
Strasznie mi głupio.
Nathan nie jest złym człowiekiem.
Kiedy nie czuję się bezpiecznie,
pod wpływem adrenaliny,
nie jestem w stanie myśleć.
Mam problemy ze zdrowiem.
Nie musisz…
W porządku.
To tylko mój mózg, więc…
na szczęście nic ważnego.
Cześć.
Pomyślałam sobie…
Mogę ci pokazać, co stworzyłam?
Tak.
UBRANKA DLA DZIECI
To tylko ubranka dla dzieci.
Nic rewolucyjnego.
Jest super.
Tak myślisz?
Przejrzyście, elegancko.
Sama to wszystko zrobiłaś?
Jak?
Jesteś samoukiem?
Imponujące.
Tędy wlewają truciznę.
Nie musimy nic robić, jeśli nie chcesz.
Chcę.
Bardzo.
Poczekaj.
Mogę spytać, ile masz lat?
Chyba jestem dla ciebie za stary.
Jestem dojrzała.
Czuję, że jesteś idealny.
Mam prawie 40 lat.
Naprawdę?
Urządzę ci najlepszą imprezę.
Wyobraźcie sobie trójkąt.
Za dużo wypiłam.
Muszę wytrzeźwieć.
Albo…
mogę zadzwonić do znajomego.
Kogoś fajnego?
Robi dostawy do domu.
Wiedziałam, że umiesz się bawić.
Dostaniesz na razie jedną.
Wystarczy ci.
To nie szkodzi mózgowi?
Nikt nie wie lepiej ode mnie, że żyje się tylko raz.
O nie!
Moja blizna! Patrz!
Widzisz ją?
- Nie widzę! - Bo jesteś stary i ślepy!
- To nie guz! - To guz!
Dobra. Chyba mamy wszystko.
O której wraca?
- Słyszałeś o Instagramie? - Co?
To coś jak Hipstamatic, ale ma lepsze filtry.
UŻYTKOWNIK: @BELLEINMELBOURNE
3 POLUBIENIA
11 POLUBIEŃ
#WOLNAODRAKA
#PROTOKOLHIRSCHA
#NIECHEMIOTERAPII
#1ROKBEZRAKA
- Dzięki. - Odbiorę cię o szóstej.
Będą wyjmować mi port. To potrwa wieki. Zobaczymy się w domu.
- Na pewno? - Kocham cię. Buziaki.
Pa, skarbie!
PIEPRZYĆ RAKA
W wieku 22 lat u Milli zdiagnozowano groźnego mięsaka.
Właśnie wróciła z Meksyku, gdzie pokonała raka dzięki diecie.
Rzesza jej fanów rośnie.
A teraz wydała książkę.
Z piekła ku zdrowiu. Świetny tytuł.
Dziękuję.
Przeczytałam ją jednym tchem. Czym jest terapia Hirscha?
To terapia, która pozbawia komórki rakowe pożywienia
i niszczy je przy pomocy zdrowej żywności.
To skrócona wersja.
Stoi za tym sporo badań.
- Wymaga też sporo pracy. - Oczywiście.
Przed dwa lata trzeba pić 13 świeżych soków dziennie.
- Rany. - Co godzinę.
Do tego pięć lewatyw z kawy dziennie.
Pięć. Nie przesłyszałem się?
Spróbuj, a nie pożałujesz.
Nie mógłbym spać przez tydzień.
Wyglądasz promiennie.
Dziękuję.
Nigdy nie czułam się lepiej.
Nie chodzi tylko o pokonanie raka.
Zaczęłam słuchać własnego ciała.
Daję mu to, czego mu trzeba.
Też dobrze wyglądasz z tą brodą.
Dziękuję. To mój nowy, hipsterski styl.
Planuję zostać drwalem.
Chcesz się z nią zobaczyć?
Jest z Brisbane, prawda?
Tak. Mama zaprosiła mnie na ślub.
To będzie jedna wielka masakra.
Belle, przestań narzekać.
Nie wiesz, w co się pakujesz.
Nie mogę się doczekać.
Obiecuję, że będę się zachowywał.
Już mnie skręca.
Prawie jesteśmy.
Jak myślisz, skarbie?
Podoba ci się w syfiastym Wynnum?
Tu dorastała mama.
Właśnie.
Zrób mi zdjęcie.
Pięknie tu.
Trochę gorąco.
Przyjechali.
Witam, witam.
Jak tam?
Impreza rodzinna.
- Jezu. - Dzień dobry.
Jestem Andrew.
Clive Rothwell.
Bellie-Boo!
Moja dziecinka wróciła.
Nieźle się ruszasz.
Dzięki, Clive.
Cześć.
O dziesiątej robimy fryzurę i makijaż.
Matka Andy'ego jest okropna.
Będziesz musiała mnie przed nią bronić.
Przyjechałam, żeby ci pomóc.
Więc?
Jak myślisz?
Nie chcę białej sukienki ani odkrytych ramion.
Może być.
Podoba ci się?
Tak.
Mamy tu spać? Będę musiała wyprać pościel.
- Po co? Nikt inny tu nie spał. - Mam uczulenie na sierść.
Naprawdę?
Od kiedy?
Od zawsze.
Boże.
Co to za larwy?
Czy ona w ogóle wie, co tu ma?
Trochę sosu.
Proszę bardzo.
Tak.
Smakuje mu.
Sama sól i cukier.
Ma płuca po matce.
To urodzona aktorka.
Pamiętasz, jak się wkręciłaś do teatru muzycznego?
Znała wszystkie kwestie, wszystkie piosenki, nie tylko własne.
Belle świetnie opowiada bajki. Wczuwa się w każdą rolę.
- Śpiewa piosenki. - To ważne.
Dla rozwoju mózgu.
Skąd wytrzasnęłaś takiego faceta?
- Poszczęściło mi się. - Tak się zajmuje cudzym dzieckiem.
Nie robimy takich rozróżnień.
Szacunek, Clive.
Powinniście zacząć się starać o własne.
Pracowałabym więcej, gdyby mi ktoś pomagał.
- Pracowałam w branży turystycznej. - Dwa lata.
- W turystyce? - Nie, trochę dłużej.
A wcześniej…
grałam w tenisa.
Mama trenowała do olimpiady.
Olimpiady?
Anabelle pewnie mówiła ci, że mam stwardnienie rozsiane.
Wspominała o tym.
Natalie to niezwykle odważna kobieta.
Nikogo nie obarcza swoim bólem.
Co to za typ? Ja pierdolę.
Dolewka?
- Nie, dziękuję. - Dla ciebie?
Zaraz wracam.
A jak twoje interesy?
- Chyba moje zdrowie? - Nie.
Nie interesuje cię moje zdrowie?
To tylko rak mózgu.
Po co o tym mówić na imprezie?
Dopiero co mówiliśmy o twojej chorobie.
Chciałam porozmawiać o twojej firmie.
- Jak się nazywa? - Organic Baby.
- Oryginalnie. - To pomysł Belle.
Pokażę wam później stronę. Wygląda bardzo profesjonalnie.
- Stronę? - Dobrze nam idzie, mamo.
Sporo na tym zarabiasz?
Wystarczająco.
Zawsze tyle od siebie wymaga.
Będziesz musiał być tego świadkiem.
Pamiętasz, jaka byłaś ambitna w liceum?
Nie mieszkałam tu w liceum.
Uciekłam, jak miałam 12 lat.
Nie zauważyłaś.
Nawet w podstawówce…
oglądała wszystko.
Bez umiaru.
Programy dokumentalne, wiadomości.
- Zawsze… - Nie musisz o tym mówić.
…ćwiczyła przeprowadzanie wywiadów. Zaczepiała sąsiadów.
To było naprawdę urocze.
Mały grubasek z udawanym mikrofonem.
Mówiła wszystkim, że będzie w telewizji.
A teraz wyrosłaś na dorosłą kobietę.
Żonę.
Czyjąś żonę.
Nie mamy ślubu.
W takim razie partnerkę.
I do tego matkę.
Szczęśliwą kobietę.
Nigdy nie byłaś tak szczęśliwa.
Zawsze myślałaś, że musisz tyle osiągnąć.
Wszystko zawsze się jakoś układa.
Ten młody człowiek chyba chce jeszcze.
- Jeszcze kiełbaskę? - Daj mu.
Leci samolot.
Smakuje mu.
To było…
Uciekłaś z domu, jak miałaś 12 lat?
Belle.
Dokąd uciekłaś?
Wiesz, kiedy nauczyłam się zmieniać pościel?
Nie wiedziałam, że trzeba ją zmieniać.
Pozwalała mi spać w brudnej pościeli całe lata.
Chodź.
Kurwa.
Nie jestem zwyczajna.
Skoro ją przetrwałam, muszę być niezwykła.
Muszę.
ZMIEŃ SWOJE ŻYCIE
LECZNICZA MOC POŻYWIENIA
SPOTKANIE Z AUTORKĄ!
MILLY, JESTEM W BRISBANE!
NIEDŁUGO SIĘ ZOBACZYMY!
ODBIERZ UPOMINEK
- Nie jesteś zmęczona? - Nie.
Pięknie.
Witajcie. Rany, świetnie wyglądacie.
Co za piękna grupa.
Pewnie mnie znacie,
ale myślałam, że rozpoczniemy
od przedstawienia się sobie nawzajem.
Zwróć się do najbliższej osoby
przywitaj się, przedstaw,
przybij piątkę, przytul się.
Wszyscy przynieśliśmy tu jakiś ból.
Albo zmęczenie czy smutek,
którego nie chcemy już odczuwać.
Wypełnij płuca miłością
i wdzięcznością,
i odetchnij głęboko.
A potem ten piękny mężczyzna,
który jeszcze nie był mój…
podarował mi kamień.
Przypomniał mi, że świat ma w sobie więcej magii,
niż nam się wydaje.
W tamtej chwili
przestałam słuchać głowy
i zaczęłam słuchać ciała.
Dość tych smutnych historii.
Wstajemy. Już, do góry!
Wyrzuć to z siebie.
Pozbądź się negatywnej energii. Wszystkiego, co cię powstrzymuje.
Możesz zacząć od nowa.
Wyjmij z torebki balon.
Pomyśl o intencji
i napełnij nią balon. Dalej!
Poślizgnęłam się w łazience.
Miednica złamana z dwóch miejscach,
niecałe dwa miesiące temu.
Złamana miednica w moim wieku?
Wszyscy byli przekonani, że resztę życia spędzę w łóżku.
Mój ojciec zajmował się podobnym przypadkiem.
Wszyscy mają książkę?
Nie kiwasz głową.
Co za piękna twarz.
Jak serce.
Masz książkę?
Zamówiłam ją, ale nie doszła.
Nie ma sensu przychodzić, jeśli nie masz książki.
Musisz ją dzisiaj kupić. Tak?
Tak.
- Przepraszam. - Zaczynamy.
- Mówiłaś, że ją czytałaś. - Czytałam artykuły.
…mój ojciec, Walter, myślał o tobie.
Masz rację.
Powinnyśmy to były przeczytać.
Może nie byłaś gotowa.
Czytałam, że odradzacie skany przez osiem miesięcy do roku.
Co najmniej.
Onkolodzy ciągle robią te skany.
Kochają swoje urządzenia.
Każdy z tych skanów coraz bardziej nas osłabia.
Wiesz, ile toksyn znajduje się w tych maszynach?
W takim razie jak sprawdzić, czy rak się rozprzestrzenia?
Pytasz, czy jestem oszustką?
- Mój ojciec nie był oszustem. - Ale skoro nie ma danych…
Jesteś matką. To jasne, że się martwisz.
- To wyjątkowa dziewczyna. - To prawda.
Czytałam jej blog.
Dobrze pisze.
Potrzebuje więcej filmów.
Może spodoba jej się tu i coś o nas napisze.
Zostanie naszą ambasadorką.
Jeśli zechce. Nie brakuje nam klientów.
Po co tu przyjechałaś?
Wiesz już?
Moja mama miała raka jelita.
Nie cierpiała chemii.
Oczywiście. To trucizna.
Nie pomogło jej to.
Przeniosła się do nas.
Zajmowałam się nią.
Sadzałaś ją na toalecie.
Tak.
Nie mogła chodzić, jeść, umyć się.
Coś strasznego.
Dla was obu.
Czyli wiesz, że to nie działa.
Szukasz nadziei.
To dobry powód.
To mój ojciec, Walter.
Niemiecki Żyd.
Doświadczył głodu po wojnie.
Czytałam, że miał…
Migreny. Od dzieciństwa.
A jednak, kiedy głodował,
zaczął czuć się lepiej.
Chciałam porozmawiać z tobą o mojej siostrze.
Nie jest z nią dobrze.
Szuka alternatywy. Była u lekarzy…
Przekazali jej bardzo złe wiadomości.
Naprawdę…
Pewnie nic nie jadłaś.
Dziękuję, jestem na diecie.
Mogę z nią porozmawiać, jeśli myśli o terapii Hirscha.
- Mam z nią porozmawiać? - Potrzebujesz agenta.
Mam menadżera.
Świetnie. Nie wiedziałam.
Miała radioterapię,
ale teraz ma przerzuty do węzłów chłonnych.
Wspaniała sesja.
Aż miałam gęsią skórkę.
Dzięki, że przyszłaś.
Belle.
Jestem Milla. To jest…
- Maureen. - Maureen. Wybacz.
Nie, ja…
To ja, Belle.
Belle Gibson.
Jasne.
Toczeń.
- Rak mózgu. - Racja.
- Jak się masz? Dobrze wyglądasz. - Możemy pogadać na spokojnie?
Za rogiem jest kawiarnia. Sprawdziłam menu.
- Wygląda bezpiecznie. - Mama na mnie czeka.
Tamara przyjechała. Pójdę się przywitać.
Muszę uciekać. Wybacz. Muszę przygotować sok.
Chciałam omówić pewien pomysł.
Coś w rodzaju zautomatyzowanego planera posiłków…
Wybacz. Naprawdę muszę już iść. Powiedz siostrze, żeby do mnie napisała.
- Dziękuję. - Pa.
Próbowałaś kwasu foliowego?
Suszona fasola, groszek, soczewica, wątróbka, szparagi?
Ślub własnej matki.
Tak.
O nic więcej nie prosiłam.
Kiedy boli ją głowa,
musi siedzieć w zaciemnionym pokoju.
Porozmawiam z nią.
Tak.
Nie posłucha.
Nie przesadzałam, mówiąc o jej zdolnościach aktorskich.
Pamiętam, jak rzucił ją pierwszy chłopak.
Udawała atak serca.
Tak dobrze, że wezwali karetkę.
Brzmi znajomo?
Czas na ciebie.
Co ci mówiła mama?
Nic.
Nieprawda.
Co?
Coś o moim zdrowiu?
Nie lubi…
kiedy cała uwaga nie skupia się na niej.
- Odebrać cię o szóstej? - Będą wyjmować mi port.
To potrwa wieki. Zobaczymy się w domu.
Buziaki.
Pa.
Pa, skarbie.
Mama zapomniała laptopa.
Roztrzepana mama.
Nie prowadzimy chemioterapii.
Właśnie przywiozłem tu partnerkę.
To na pewno chemioterapia?
- Robimy badania piersi. - To chemia.
Mają jej wyjąć port.
Dobrze.
Mogę o coś spytać?
Jaki to rodzaj raka?
Tak.
Nieważne.
Nie musimy tam wracać.
Wiesz, może nie teraz, ale…
Chciałbym mieć z tobą dziecko.
Jeśli ty chcesz.
Dobra.
Rezygnuję z leczenia.
Tylko mnie to ogłupia.
Od dawna o tym myślę. Powinnam słuchać intuicji.
Zamierzam zamknąć sklep.
Chcę czegoś większego.
Tak to jest ze startupami.
Pierwszy zawsze jest klapą. Dopiero drugi się udaje.
Blogi to przeżytek. Nikt ich nie czyta.
Nie potrzebuję braw.
Chcę stworzyć aplikację.
Z przepisami i poradami zdrowotnymi.
Dziennik odżywiania.
Zawsze wiesz, co masz w spiżarni.
Wiesz, czym karmisz swoje ciało.
Zdrowie jest całością.
Chcę być w każdym telefonie.
W każdym posiłku.
Na wyciągnięcie ręki.
Jak doradca.
Albo mama, która przypomina, żebyś dbała o siebie.
Albo przyjaciółka.
Najlepsza przyjaciółka na świecie.
Cześć.
Jak w pracy?
Ciekawie.
Może kupimy yum cha i ci wszystko opowiem?
Może nie yum cha.
Pierożki nie mieszczą się w planie.
- Nie ma ich w aplikacji. - Wszystko gra?
Denerwujesz się.
To oszustka. Wiem to od kogoś, kto ją zna.
Jej bliska znajoma powiedziała mi,
że Belle Gibson sfałszowała swoją diagnozę.
To nieprawda.
- Chcę, żebyś usunęła aplikację. - Poznałam ją.
Jest chora.
Nie sądzę.
To naprawdę podejrzana sprawa.
- Pomyśl o tym. - Robi coś dobrego.
Coś, co pomaga ludziom.
Żeruje na tobie.
- Czemu tego nie widzisz? - Czemu na mnie krzyczysz?
Przepraszam.
Nie mogę z tobą rozmawiać bez Lucy.
Chodzi o artykuł dla The Age.
O kobiecie udającej, że ma raka mózgu.
Rzekomo.
Twierdzi, że wyleczyła się dietą.
- To możliwe? - Nie.
- Wie to pani to bez skanów? - Tak.
Skąd?
Studiowałam medycynę.
Lucy ją uwielbia.
- Musi coś pani powiedzieć. - Nie posłucha mnie.
Wiem z doświadczenia.
- Jestem bardzo zajęta. - Rozumiem.
Ale chętnie pomogę z tym artykułem.
Nienawidzę tych ludzi.
Jak wielu z nas.
Dlaczego nie zostaniesz na noc?
Nic mi nie jest.
Dobra. Posłuchaj.
Zrobisz dokładnie to, co ci każę?
Tak, szefie.
Żadnych płatnych wywiadów.
Dobra.
Kocham cię, Hek.
Napisz, jak będziesz w domu.
Kocham cię!
Napisy: Dorota Dołęga