W POPRZEDNIM ODCINKU
Gdyby tylko Milla mieszkała bliżej.
Otwieraj drzwi!
Poznałyśmy się w sieci, ale byłyśmy blisko.
Dobrze się rozumiałyśmy.
- Czas na prawdziwych lekarzy. - Nawet nie spojrzałeś na badania.
Nie ma sensu przychodzić bez książki.
- Kupisz ją dzisiaj. - Mówiłaś, że ją czytałaś.
Czytałam artykuły.
Musisz zrozumieć,
że Belle nie ma przyjaciół. Ma żywicieli.
Jak tam interesy?
- Chyba moje zdrowie? - Nie.
Chcę mieć z tobą dziecko.
Jestem Belle. Belle Gibson.
Belle Gibson sfałszowała swoją diagnozę.
- Czemu tego nie widzisz? - Czemu na mnie krzyczysz?
Chcę stworzyć aplikację z przepisami
i poradami. Będzie jak doradca.
Albo przyjaciółka.
Najlepsza przyjaciółka na świecie.
HISTORIA ZAINSPIROWANA PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI.
NIEKTÓRE POSTACIE I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE LUB SFABULARYZOWANE.
To w miarę prawdziwa historia oparta na kłamstwie.
Niektóre imiona zostały zmienione, a postacie wymyślone.
Hek?
Ile cię to wszystko obchodzi?
Fake newsy. Dezinformacja.
Nasza arogancja, gdy olewamy fakty i wybieramy, w które badania wierzymy…
Hek?
Opowieści miały nas łączyć.
Ale wewnętrzny przymus dramatyzowania naszych bohaterów
odebrał nam zdolność obiektywnego myślenia.
Wszystko w porządku?
Belle Gibson nie otrzymała honorarium za tę opowieść.
Jesteś gotowy? Nie denerwuj się.
OCET JABŁKOWY
Nie próbuj ich czarować. Proste odpowiedzi.
Spałeś choć trochę?
Tak. Dlaczego?
- Masz tu włosy łonowe. - Goliłem się.
Czy wszyscy podpisali listę pytań?
Wysłałem aktualną wersję wczoraj o czternastej.
Muszę ci to powiedzieć, Anais.
Uwielbiam Women’s Weekly.
To surrealistyczne doświadczenie.
Moja babcia kupowała każdy numer, nawet, jak było krucho z pieniędzmi.
Lubiłam oglądać zdjęcia. Nie umiałam jeszcze czytać.
Wyobrażałam sobie, jak by to było,
gdyby to o mnie ktoś pisał w gazecie.
Jestem ogromną fanką.
Może trochę o sobie opowiesz?
Oczywiście. Od czego mam zacząć?
Słońce w Wadze. Ascendent w Koziorożcu.
Nigdy nie miałam ojca.
Nie szukam współczucia. To po prostu obiektywny fakt.
Ale są w moim życiu osoby, które były dla mnie wzorem.
Chcieliśmy stworzyć oprogramowanie, które da ludziom siłę.
Pomyśleliśmy o sobie. Czego chcemy?
Nie potrafię się oprzeć dobremu pomysłowi.
Skup się na rozwiązaniu rzeczywistego problemu.
Daj im coś, czego chcą.
Na szczęście nie potrzebujesz fabryki.
Wystarczy ci laptop.
Internet nie rozwiąże problemu głodu czy ubóstwa.
Ale może pozwolić ludziom dzielić się informacjami.
Lepiej poinformowani ludzie podejmują lepsze decyzje.
Dobra, świetnie.
Mamy przewodniki zdrowotne, narzędzie do konwersji przepisów
i świetną funkcję z listą zakupów.
Do tego mamy 50 przepisów: bezglutenowych, paleo, wegańskich.
- Potrzebuję dobrego fotografa. - Nie robię zdjęć jedzenia.
Zdjęcia jedzenia zawsze są statyczne. Chcę, żeby moje były pełne życia,
dynamiczne.
- Jak twoje prace. - Znalazłaś mnie na Insta, tak?
Zadzwoniła ni stąd, ni zowąd.
- Zastanawiałeś się, czy mówi prawdę? - O raku?
Nie, wszystko się zgadzało.
O tej aplikacji? Wiadomo.
Trochę koloryzowała. To było oczywiste.
Witamy w kwaterze głównej.
Lenny, poznaj Alexa. Zajmuje się apką na iPhone’a.
- A Christopher na Androida. - Jak leci?
Nie mogą teraz rozmawiać.
W piątki pijemy appletini, jak w filmie o Facebooku.
Dla mnie bez alkoholu.
Wiem, że na razie nie wygląda to zbyt profesjonalnie,
ale mamy 3,1 na 5,6 metrów kwadratowych.
Jeśli potrzebujesz sprzętu, zapłać naszą firmową kartą.
Płacę wszystkim 21,50 za godzinę.
Możemy też, zamiast stawki godzinowej,
zaproponować udział w zyskach.
Jeśli cię to interesuje…
powiedzmy, trzy procent.
Nie zobaczyłem ani centa. Upominałem się. Mówiła, że przez raka ma kiepską pamięć.
Zapomniała zapłacić?
- Czemu na to poszedłeś? - Miała dobry gust.
Nie każdy klient go ma. Poza tym…
była czarująca.
Ale się wierci.
Piętnaście tygodni. Jest wielkości brzoskwini.
Dzielna, ciężarna kobieta,
która oczywiście wciskała kit.
Trzy lata temu byłam w piekle chemii,
pozwalając się truć lekarzom.
Ale chciała zmienić świat.
Dlatego czuję wewnętrzny przymus, aby przekazać to, czego się nauczyłam,
tym, którzy tego potrzebują.
Miło jest czasem w coś wierzyć.
- Nawet w nieprawdę? - Wiara sprawia, że staje się prawdą.
Tak działa percepcja. Tak działają startupy.
Pracuję teraz nad aplikacją do hipnozy.
Wyniki są obłędne.
Nie szukacie czasem inwestycji?
Spójrz na to.
Dobra.
To było trzy lata temu, tak?
Moja diagnoza?
Tak mi przykro.
Zaczęło się od szczepionki.
Nie chcę tracić czasu na wściekłość.
Uważam, że za dużo się szczepimy, ale jakby co, to nic takiego nie mówiłam.
Popatrzmy.
To 23. tydzień?
- Dwudziesty czwarty. - We wtorek.
W pierwszej ciąży miałam mdłości.
Teraz czuje się świetnie.
Zwykle z dziewczynkami jest na odwrót.
Przepraszam. Muszę…
Może pani podgłośnić?
Zawołam lekarza.
Zaraz wracam.
Co robisz?
Wyłączę to i włączę. Co za idiotka.
Po co tyle gadania?
Wystarczy to zrestartować.
W 23. tygodniu
mamy do wyboru poród naturalny lub cięcie.
Obie opcje mają swoje plusy i minusy.
Jeśli planuje pani rodzić w przyszłości,
sugerowałbym poród naturalny.
Mniej inwazyjny,
do tego szybsza rekonwalescencja
i powrót do domu.
Aisling ma dla pani ulotki.
Proszę je przeczytać.
Musimy zacząć nad tym pracować.
Kurwa.
Jeszcze jedna dawka.
Musimy rozluźnić szyjkę macicy.
Nie chcę kolejnego czopka.
Mogę to po prostu połknąć? To tak samo skuteczne.
Proszę włożyć to pod język.
Dlaczego…
To nie tak miało wyglądać.
Wiem.
Potrzebuję świecy.
Potrzebuję świecy, Clive!
Czy mam… Dobrze, pójdę do sklepu.
Kurwa. Zapomniałem portfela.
Masz gotówkę?
Idź już.
- Już prawie. - Kurwa.
- Teraz mocno przyj. - Głęboki oddech.
- Właśnie tak. - Już bardzo blisko.
- Świetnie. - Przyj.
Dobrze.
- Jeszcze parę ujęć. - Może pan zrobić z góry?
Dobrze.
Proszę bardzo.
Dziękuję.
Dobra robota.
Chcesz ją potrzymać?
Powinieneś. Nie bój się, nie upuścisz jej.
Jest doskonała.
Tak to robi natura.
Natura wie, że nie jest doskonała.
Cześć.
- Chcesz popatrzeć? - Tak.
Mieszka w Bellingen.
Robi piękną biżuterię z łożyska.
To piękna pamiątka.
Ma też te kapsułki.
Uzupełniają żelazo.
Kosztują 400 dolarów za 70 sztuk.
Ale pewnie mogłabym załatwić ci zniżkę.
To byłoby super.
Niedługo poczujesz się lepiej.
Przepraszam, co to?
To wszczepialny defibrylator serca.
Kiedy wykrywa arytmię,
wysyła sygnał, przywracający normalny rytm.
Znowu będą mnie operować?
Tak, przed następnym cyklem chemioterapii.
Straciłam jedno dziecko i stworzyłam kolejne.
Aplikacja The Whole Pantry narodziła się z żałoby.
Ale również z miłości.
Miłość to siła, która mnie napędza.
Przeistacza mnie.
Często tu bywasz? Wpadłeś mi w oko.
Patrz, co znalazłem na YouTube.
Wystarczy tylko odrobina odwagi.
Hej, Lucy!
- Cześć! - Czy to Jessica Rabbit?
Nie, syrenka Arielka.
Nawet założyłam dzisiaj cycki, jakby ktoś był zainteresowany.
Postaram się zbytnio nie gapić.
Wiesz coś na temat poronienia Belle?
Myślisz, że to też ściema?
Wybacz, za bardzo się wciągnął.
Może czas, żeby się wyciągnął? Zaraz idziemy na kolację.
- Cholera. - Przypominałam ci.
Planowaliśmy wrócić do biura.
Rozmawialiśmy z fotografem Belle i musimy skończyć transkrypcję.
Idź na kolację.
Kiedy to było?
- Tego popołudnia. - Z kim?
Z doktor Chidiac i kardiochirurgiem. Nie powiedzieli mi, jak się nazywa.
Mówili, którą tętnicę?
- To przesłuchanie? - To jakaś ważna tętnica?
Niewielka, ale charyzmatyczna.
Wiesz, kiedy będzie ta operacja?
Staramy się ustalić datę.
Zadowolony?
Wiesz, że bym z tobą poszedł.
Wiem, ale byłeś zajęty.
- Pięknie wyglądasz. - Nie cierpię tego dziadostwa.
Kurewsko swędzi.
Hej.
Gotowa?
Cześć!
Cześć! Rany, świetnie wyglądasz!
Z PIEKŁA KU ZDROWIU
Cześć.
Maleństwo śpi.
Oglądaliśmy film.
Dzięki, Magda.
Gdzie Alex?
- Powinien pracować. - Wysłałem ich do domu.
Jest jeszcze tyle do zrobienia.
Ciągle się opierdalają.
Bez jaj.
Znowu mama. Mogę…
To nie potrwa długo.
Cześć.
Tak.
Niedługo tu będzie.
Tak.
SPRZEDANO NA AUKCJI 10 MARCA
Herbaty?
Mama pytała, czy cię ostatnio coś bolało.
Byłaś bardzo zajęta.
Nic.
Tak jej powiedziałem.
To nie nasza wina. Zrobiliśmy, co w naszej mocy.
Owszem, ja tak.
- Clive. - Co?
Nie masz pojęcia, ile tu jest sieci Wi-Fi.
- Wiesz, pole elektromagnetyczne. - Nie wiedziałem, że cię to martwi.
Poważnie? Pieprzona pleśń w kuchni, nie mogę tam nawet pracować.
Mówiłam, żebyśmy się przeprowadzili.
Ten ból głowy wrócił właśnie przez to mieszkanie.
Miałeś się nami zaopiekować.
Wiem. Przepraszam.
Przepraszam.
Mamo.
Cześć, kochanie.
Coś ci się śniło?
Będzie dobrze.
Pomyśl o intencji i napełnij nią balon.
O czymś, co cię wypełnia,
co sprawia, że czujesz ekscytację
i co jest tylko dla ciebie.
Produktem jest historia, którą opowiadamy światu.
Ciągle się rozwija, a my wystawiamy ją na scenie, którą jest świat.
Pomysły nie pojawiają się od razu w pełni ukształtowane.
Nie ma żadnych limitów w kwestii tego,
jak wielki możesz mieć wpływ.
Dali mi sześć tygodni życia. Może cztery tygodnie.
Lekarze widzieli tylko moją chorobę.
Nie obchodziłam ich.
Przypomniałam sobie, że świat ma w sobie magię.
Poświęciłam się badaniom.
Czytałam właściwościach cytryn, stosowanych do usuwania toksyn.
Każdy powinien napisać książkę. Każdy ma coś do opowiedzenia.
Zaczęłam myśleć o tym, czym karmię moje ciało.
W tamtej chwili przestałam słuchać głowy.
Mieliśmy wizję i zaczęliśmy od zera.
To było jak spełnienie marzeń.
Wszystko zaskoczyło.
Chciałam żyć i chciałam żyć dobrze.
- Mamo, nie musisz tego robić. - Wiem, ale to dobra zabawa.
Co robi tata?
Stoi przed domem i rozpiera go duma.
Tato!
Wszystko w porządku?
Macie termity na werandzie.
Aha.
To jeszcze nie problem, ale lepiej mieć to na oku.
Nie wiemy, jak się zajmować domem. Będziemy potrzebować pomocy.
No raczej.
Nie wydaje mi się, żeby Arlo wiedział, jak się używa piły.
To niezbyt miłe.
Zapytał mnie, czy może poprosić cię o rękę.
Wiesz coś o tym?
Co powiedziałeś?
Żeby zapytał szefa.
Ja nie mam nic do gadania.
Wiem, że kredyt jest ogromny.
Mówiłeś, że powinnam kupić dom w mieście,
ale chcę tu posadzić pomarańcze i organizować imprezy.
Wszystko zaplanowałam.
Wszystko to od zera?
Moja córeczka.
Rany.
BELLE, TAK MI PRZYKRO, MASZ ZŁOŚLIWEGO RAKA MÓZGU
TARTA BRZOSKWINIOWA
Co to? To roślinne?
- Jak się czujesz? - Lepiej.
Boże! Ale długi ten podjazd.
Dotarłaś!
Tak. Miałam opóźniony lot z Abu Zabi.
Wiecie co? Bez ściemniania.
Robiłam zakupy na lotnisku i przegapiłam lot.
Nie do wiary, nie? Cześć, Joseph.
- Jak leci? - Świetnie. Dobrze wyglądasz!
Milla kazała mi pić kefir.
- Co to jest? - Witaj w domu.
- Gdzie Moo? - W łazience.
- Wlewa sobie kawę do dupy. - Ale na pewno chętnie się z tobą zobaczy.
Channy Fanny! Jak było w Belgii?
W Berlinie. W porządku. Co u ciebie?
Mąż. Dziecko w drodze.
To całkiem jak u mnie. Tęskniłam za tobą.
Za tobą też.
A za tobą ani trochę.
Arlo Palmer.
- Ten, co rzygał na zawołanie? - Żeby urwać się z matmy.
I z wosu.
Nie był z niego specjalny myśliciel, nie?
- A jednak za niego wyszłaś. - Skończyłaś?
Zwolniłam menadżera, więc robię wszystko sama.
Nie chcę narzekać, ale to spora presja.
Kredyt, ślub.
Wszyscy są ze mnie dumni i naprawdę jestem wdzięczna.
- Brzmi okropnie. - Tak.
Czuję, że muszę pokazać, że na to zasłużyłam. Chcę tylko…
Chcę, żeby książka wygrała i żeby biznes…
Przepraszam, to kofeina.
- Ściany odbytu są bardzo cienkie. - Pieprzyć kokainę. Niech żyje lewatywa.
Chcę wyleczyć raka.
Kurwa. Jasne.
Chcę zmienić ten pieprzony świat. Nie dlatego, że jestem wdzięczna,
ale dlatego, że to ja miałam rację, a nie oni.
Czyli wszystko w porządku ze zdrowiem?
Nigdy nie było lepiej.
Jesz coś? Czy tylko pijesz soki?
Zobacz, jak daleko stamtąd zaszłam.
Bardzo się cieszę.
Posłuchaj.
Jeśli chodzi o biznes. Powinnaś wykorzystać te liczby.
- Mogę ci w tym pomóc. - Naprawdę?
ZACZNIJ OD OCZYSZCZENIA TWARZY
NAŁÓŻ NA MOKRĄ SKÓRĘ
NAJGORSZĄ WIADOMOŚĆ…
Hej. Boli cię głowa?
Jak zawsze. Masz coś przeciwko?
Może chciałabyś wiedzieć, że wszystko jest gotowe.
- Co? - Tak.
Czemu mi nie powiedziałeś?
Czas ładowania. Pół sekundy.
Żadnych błędów.
Udało mi się.
Jesteście prawdziwymi artystami. Dziękuję.
Szczęśliwego Nowego Roku!
Powiedz, że to francuski.
Prosto z Szampanii, s’il vous plaît.
To twój prowizoryczny identyfikator.
- Będziesz sławna. - Nie dotykaj mnie.
- Tutaj się ściąga? - Tak.
Na zdrowie.
NAJCZĘŚCIEJ POBIERANA APLIKACJA 2013
Też to mam.
Moja partnerka ją stworzyła.
- Poważnie? - Tak.
Mógłby pan jej podziękować?
Oczywiście. Ucieszy się.
Mój tata ma chłoniaka i bardzo mu to pomaga.
- Koniec z ukrytymi toksynami. - Oczywiście.
Cześć.
Hej. Byłaś na zakupach?
Tak. Kupiłam tę paterę, którą widzieliśmy.
Powinniśmy zaprosić gości.
Moi rodzice przyjeżdżają w czerwcu.
Super.
Jestem mistrzem składania mebli.
Kiedy to przyszło?
Co to?
Boże. To oni.
To od wydawcy.
DZIĘKUJEMY ZA ZGŁOSZENIE
Z PRZYKROŚCIĄ INFORMUJEMY
NIE MOŻEMY OPUBLIKOWAĆ
ŻYCZYMY POWODZENIA
Belle?
Kurwa. Rozumiem zasady. Chciałam tylko dostać opinię.
Jestem przyjaciółką jednej z autorek. Milla Blake.
Tak. Jest niesamowita.
Moja aplikacja została pobrana ponad 50 000 razy
w pierwszym miesiącu, więc…
Czytałem badania na temat endorfin zawartych w czekoladzie.
Daj spokój. Aplikacja jest przebojem.
Ci z Apple niedługo będą dobijać się do drzwi.
- Chcę wydać książkę. - Wiem.
Chcę czegoś, co mój syn będzie mógł pokazać swoim dzieciom.
Wiem.
Po prostu myślę, że powinniśmy się skupić na aplikacji.
Dać jej wzrastać organicznie, niezależnie od osobistej historii.
- A kiedy ją sprzedamy… - Już myślisz o większym domu?
Kochanie. Trzy kible to za mało?
Wręcz przeciwnie.
Stresuję się przez ten dom.
- Wiesz, że to moje biuro. - Rozumiem.
Wypuść mnie.
- Mogę tu robić zdjęcia. Zgodziłeś się. - Tak.
Uwielbiasz być blisko plaży.
Spotkałem na zakupach kobietę.
Jej ojciec jest chory.
Miała aplikację i…
Myślę, że powinniśmy usunąć się na trochę ze sceny.
Ten sweter powinien się usunąć.
Krótkie nogi, długi tułów.
Może nie powinniśmy tak podkreślać tej historii z rakiem.
Czyli co mam według ciebie zrobić?
Porozmawiajmy z potencjalnymi nabywcami. Zacząłem czytać na ten temat.
Czytałaś biografię Jobsa i oglądałeś Dolinę krzemową.
Możesz zrobić, co zechcesz.
Udowodniłaś to.
Może mogłabyś zrobić coś, co nie dotyczy twojego raka.
To miejsce jest pełne negatywnej energii.
Mam pozwolić Milli być autorytetem na ten temat?
Nie wydaje mi się.
Może czas zacząć od nowa.
- Tak. - Chcesz, żebym była na twoje zawołanie.
Nie. Myślę o naszej przyszłości.
Chcę nas zabezpieczyć.
Kto wie?
Cześć. Jest tu Belle Gibson, do Julie.
Jest ze mną w holu.
WYDAWNICTWO PENGUIN LANTERN
Dzięki, pa.
Przykro mi, tego spotkania nie ma w grafiku Julie.
Ale w moim jest. Mam potwierdzenie.
Mamy tu trochę zamieszania z powodu fuzji.
Ojej, to musiało być stresujące.
Przyleciałam tu z Melbourne, co nie byłoby takie złe, ale…
musiałam odwołać wizytę u onkologa.
Zastanawia mnie,
jak usprawiedliwić inwestycję 35 tysięcy
w zupełnie nieznaną kucharkę.
Szkoliła się u Martina Berasategui.
Przeobrazi baskijską kuchnię w Melbourne.
To świetnie dla Basków z Melbourne,
których jest może 55, ale może lepiej…
Jest taka nowa rzecz, nazywa się internet.
Mogą sobie wygooglować przepisy.
Nie chcę ciągnąć tej pieprzonej kłótni.
Boże. Jestem starsza, niż wyglądam.
Wiem o tym, Julie. Staram się pomóc, rozumiesz?
- Tak, dzięki. - Dobrze.
- Jest tu Belle Gibson. - Jasne. Proszę bardzo.
- Dobra. Skończyliśmy. - Uciekaj.
Świetnie. Julie, pamiętaj.
Świat się zmienia. Z całym szacunkiem.
Nie ma co, czuję ten szacunek.
Zły moment? Mam ją pogonić?
- Kto to jest? - Belle Gibson.
Od raka mózgu.
Wystartowaliśmy cztery miesiące temu.
Mamy ponad 50 000 tysięcy pobrań w pierwszym miesiącu.
Bez żadnego marketingu, poza Instagramem.
Mam ponad 200 tysięcy obserwujących.
Wszystkie przepisy w aplikacji i w książce tworzą zintegrowaną filozofię żywienia.
Oczywiście, wszystko jest paleo, wegańskie, bezglutenowe, bez cukru.
- Skąd pochodzą przepisy? - Są moje.
Sama nauczyłam się gotować.
Zaczęłam od ciast. Gdy byłam mała, czytałam
książkę kucharską The Women’s Weekly pod kołdrą.
Była dla mnie jak przyjaciółka.
Milion sprzedanych kopii. Stworzyła ją moja mentorka.
O rany.
Wierzę, że jedzenie może być ratunkiem.
Ale nie jestem gotowa, żeby stworzyć książkę kucharską.
Muszę się wszystkiego nauczyć.
Dlatego tu jestem.
Maggie Beer nie miała wykształcenia.
Czasem to działa na twoją korzyść. Sprawia, że jesteś przystępna.
Przyznam się, że skłamałam.
Nie byłam umówiona.
Po prostu się wkręciłaś?
Mam uznać cię za godną podziwu, czarującą, zdesperowaną?
Zdeterminowaną.
Rozumiem.
Dobrze.
Kochanie? Zarezerwuj mi hotel.
Gotuję dziś dla Julie Gibbs!
Co dla mnie ugotujesz?
Tartę brzoskwiniową.
Wegańską.
Wybrałam ją, bo lubiłam zbierać brzoskwinie u babci.
- Miała sad zaraz za Brisbane. - Wypijmy za to.
- Clare Valley? - Tak.
Proszę.
Zwykle używam niesolonych orzechów.
Zaskoczyłaś mnie, Jules.
Jesz czerwone mięso?
Mogę coś zamówić.
Co to była za ściema z tą babcią?
Brzoskwinie nie rosną w Brisbane. Owoce pestkowe lubią mroźne zimy.
Racja. To było na Tasmanii.
Często się przeprowadzała.
Nie byłam pulchna, tylko raczej otyła.
Ale nikt mnie nie zabrał do lekarza.
Moja mama nie gotuje.
Moja też nie. Wszystko z puszki.
Pamiętam, jak stałam na stołku.
Robiłam makaron. Miałam cztery lata.
- Oparzyłam się. - Rety.
Jak to wygląda z twoimi autorami?
Musiałabym mieć kontrolę nad stroną estetyczną przepisów.
To współpraca.
- Masz dzieci? - Nie, książki.
Lubię dzieci, ale nie dałabym rady zjeść całego.
Przepraszam.
Straciłam…
Straciłam dziecko.
Kiedy to było?
Tuż przed premierą aplikację.
Straciłam jedno dziecko.
I stworzyłam kolejne.
Z głębi rozpaczy…
przychodzi błogosławieństwo.
Zapomnij o babci i jej sadzie.
Jesteś wojowniczką z przedmieścia.
Bez ozdobników.
Dom na przedmieściu.
Walczyłaś całe życie,
a teraz jesteś mamą walczącą z rakiem.
Te przepisy nie potrzebują ozdobników.
Mają mówić do kobiet, które je czytają.
„Widzę cię”.
Tak powinnaś mówić. „Wspieram cię”.
- Zaczekaj. To ty? - Zamknij się.
Rany. Wygląda na to, że mamy w naszym gronie gwiazdę.
Może powinni ci lepiej płacić.
- Możemy zrobić sobie selfie? - Przestań.
Mamo, trzymaj się.
O mój Boże!
Zgadnij, kto dostał nominację do nagrody Cosmopolitan?
- Poważnie? - Tak.
Skoro chcą, żebyś przyjechała, to znaczy, że wygrałaś. Gratulacje.
- Przyjmujemy? - Pewnie, że tak.
Dobra. Pomyślę nad sukienką.
Coś w stylu Alexy Chung albo Blake Lively.
Jasne. Jeszcze jedno, zanim stracę zasięg.
- Ci ludzie od soków… - Patrz. Zupełnie inny świat.
Co za wredne komarzyska.
Mills, powinniśmy dać im odpowiedź.
- Nie chcę kazać im czekać. - Nie wiem.
- Wiem, że pieniądze… - To jakiś żart.
Nienawidzę tego produktu. 35 gramów cukru.
Jasne.
- Może zaczniemy produkować sok. - Do tego potrzeba infrastruktury.
Potrzebujemy sponsorowanych postów.
Sponsorowane posty. Skup się.
- Sprawdziłaś link, który ci wysłałam? - W porządku, mamo?
Rany. Co za widok.
Ta cała Belle wydała apkę z przepisami
i nie chcę od niej ściągać, ale może też zrobimy apkę.
Tak, czytałam o tym. Może powinniśmy zostać przy soku.
Szklane butelki wyglądałyby świetnie.
Sponsorowane posty.
Dziewczyny, myślę, że dzisiaj zostanę w domu.
Co? Dlaczego?
Ominie cię główny mówca.
Po prostu znowu mnie trochę boli.
Boli? Gdzie?
To właściwie nie jest ból. Po prostu…
Mam zaparcie.
O nie. Może powinnaś zjeść parę śliwek?
- Coś na przeczyszczenie? - Żadnych leków.
- I tak nie działają. - Słucham?
Mamo, nie mów, że coś brałaś.
Tylko łagodny środek.
To bardzo niezdrowe.
Dlaczego to zrobiłaś?
Idziemy do łazienki. Spodnie w dół. Już.
- To moja specjalność. - Jezu, Milly!
Spodnie w dół?
Muszę gdzieś to odłożyć.
Nic mi nie jest.
Idź na przyjęcie.
Świetnie. Połóż się. Nikt cię tu nie zobaczy.
- Dobra, będę na górze. - Dlaczego nic mi nie powiedziałaś?
Bo ciągle jej mówisz, co ma robić.
Zostaw matkę w spokoju, zboczeńcu.
- W porządku? - Tak.
To nie powinno boleć.
Mamo? Hej!
Nie rób tego! Co robisz? Mamo!
Potrzebuję lekarza.
Chcę wezwać karetkę.
Willa numer osiem.
Hej, Joe. Tutaj.
Cześć.
Nic mi nie jest, kochanie.
- Trochę mnie tylko przytkało. Prawda? - Tak.
Jelito najbardziej ucierpiało tutaj, ale w tym miejscu mamy obstrukcję.
Zostanie pani na noc. Będziemy podawać płyny.
Jutro obejrzy panią specjalista i porozmawiamy o tej obstrukcji.
- Coś wymyślimy. - Dziękuję.
Są już wyniki biopsji?
Jeszcze nie.
- Czy to rak? - Poczekajmy na biopsję.
Nasza rodzina ma złe doświadczenia z onkologami.
Gdzie szkolono tego specjalistę?
Sprawdzę to.
Chcę najpierw spróbować usunąć obstrukcję naturalnie.
Lewatywy z kawy nie są zalecanym środkiem.
Mieliśmy tu pacjenta z oparzeniami.
Można je przeprowadzić bezpiecznie. Mają wpływ na odporność…
Do tego ryzyko zapalenia okrężnicy, chronicznej biegunki, krwawienia…
Robię je pięć razy dziennie. Wiem, o czym mówię.
RAK JELITA
Mamy trzech specjalistów.
Wszyscy twierdzą, że nie da się wyleczyć raka mózgu dietą.
Wszyscy mówią, że ta cała jej gadka to niebezpieczne myślenie magiczne.
Nie ma to, jak magia z chemią.
Lekarze nie mogą powiedzieć, że symuluje,
bez dokumentacji medycznej.
A gdyby dostarczyła dokumentację,
żaden lekarz nie mógłby niczego powiedzieć
ze względu na poufność.
- Tak. - Obserwowałaś ją, Luce?
Wciąż obserwuje.
Lubię jej przepisy.
Nie widzę powodu, dla którego żywienie…
To wszystko spekulacja. Nie wiedzą, czy symuluje.
Wiemy. Ale nie możemy o tym pisać.
W każdym razie… Zdecydowaliście się już na poród?
W szpitalu czy prywatnie?
Chcę rodzić w wodzie, to na pewno.
Chcielibyśmy rodzić w domu.
Być może to nie będzie możliwe. Staramy się być otwarci.
Naprawdę chcę się skupić na czwartym trymestrze.
Ludzie myślą głównie o porodzie, ale to tylko jeden dzień.
A dzieci są na zawsze.
- Jak szczeniaki. - Nie tylko na Święta.
Będzie to jeść?
Świetnie się bawiłam.
Co było najciekawsze? Zniżki na żłobek?
Kontakt skóra do skóry. Brzmi seksownie.
Nie.
Przepraszam.
Za co?
Myślisz, że powinniśmy coś zamrozić?
- Wiem, że tego chciałeś. - Nie myślałam o tym.
Jeśli mam coś nie tak z sercem, moje jajeczka są do wyrzucenia.
Zepsute i śmierdzące.
Wrócimy do tego.
Najpierw zajmiemy się resztą.
- Chodźmy przez park. - Możemy wrócić tramwajem?
Ledwo się trzymam na nogach.
Europa i Azja Południowo-Wschodnia, a teraz wróciłam z Indii.
Chcę jechać do Ameryki Południowej.
Kupić stary motocykl
i przejechać cały kraj.
- Fantastycznie. - Muszę trochę odłożyć.
- Co chcesz zobaczyć? - Głównie…
Chcę pojechać do Ameryki Południowej.
Świetny pomysł. Zarezerwujmy bilety.
- Tak? - Tak.
Pojedziemy po kolejnym cyklu.
Świetnie. Ale może mi wtedy pójść następna tętnica
i znowu będą coś naprawiać.
- Nie wiem, czemu jesteś na mnie zła. - Po prostu.
To wszystko jest zbyt przewidywalne.
Biegasz w kółko za swoją historią.
Muszę się tym zająć.
- To moja praca. - Nie.
- Co mam zrobić? - Spakuj torbę.
Dobra.
Mam dość.
Mam dość tych wszystkich lekarzy.
Ciągle to mówisz.
Ciesz się, że masz dostęp do nowoczesnej medycyny…
Nie pouczaj mnie!
Nie zamierzam czekać, aż skończysz pracę.
Nie mam czasu. „Usiądź i wsadź sobie to gówno w ramię”.
„Bądź grzeczna, Lucy”.
To co, Machu Picchu? Brzmi świetnie.
Napijemy się Pisco Sours
i znajdziemy lek na raka w lepiance w Patagonii.
Może!
W Peru jest miejsce, gdzie pomagają zaakceptować…
- Co, Luce? - Nie wiem.
- Świetnie. - Chcę spłynąć Amazonką.
Zobaczyć delfiny.
I odpuścić sobie leczenie.
Wiem, że to uciążliwe.
Wiem, że to kurewsko upierdliwe.
Ale musimy spróbować, dobrze?
Przykro mi, że cię to tak przeraża.
Ale próbowałam.
- To nie działa. - Jeszcze nie skończyłaś leczenia.
Jeszcze nie skończyliśmy.
Nie możesz odpuścić, bo jest ci ciężko.
Przepraszam. Nie przesadzam, po prostu nie chcę, żebyś umarła.
To normalna reakcja. Nie chcę, żebyś umarła.
Nie chodzi o mnie.
Chodzi o ciebie.
Nie widzisz tego?
NAGRODA COSMOPOLITAN
GRATULACJE! ARLO
POWODZENIA
- Proszę. - Dziękuję.
ORGANICZNY OCET JABŁKOWY
Dziękuję, Jules.
Skąd wiedziałaś? Jest super.
Ja też. Szkoda, że cię tu nie ma.
- To nie… - Księżniczka z bajki.
Nie. Silna kobieta.
Jest z wypożyczalni, więc…
- Wyglądam grubo. - Nieprawda.
Hmm.
Podoba mi się.
Muszę iść.
Czas na dobranoc.
- Cześć, skarbie. - Cześć.
- Jak myślisz? - Jesteś księżniczką!
Będą tam kamery?
Mnóstwo kamer.
Milla Blake, Green Stone Healing.
Margot Ferguson, The Steminist Collective.
Belle Gibson, The Whole Pantry.
Zwyciężczynią pierwszej edycji nagrody Cosmopolitan Nieustraszona
dla kobiet w biznesie jest Belle Gibson,
prezeska The Whole Pantry.
Podstawić jej nogę?
Nieustraszona? Może być.
Ostanie lata nie należały do łatwych.
Wielu z was wie,
że trzy lata temu zdiagnozowano u mnie nieuleczalnego raka.
Znam ją.
Ale jest coś, czego nie wiecie, bo w naszej kulturze o tym nie mówimy.
Jakiś czas temu straciłam dziecko w wieku 24 tygodni.
Straciłam jedno dziecko i stworzyłam kolejne.
Z głębi rozpaczy… przychodzi błogosławieństwo.
Straciłam jedno dziecko i stworzyłam kolejne.
The Whole Pantry powstało…
z niewyobrażalnego bólu.
Z niewyobrażalnego…
niewyobrażalnego bólu,
ale też…
z miłości.
Z niewyobrażalnego bólu…
ale też…
z miłości.
Miłość jest tym, co dodaje mi sił,
przemienia mnie i trzyma przy życiu. Tak jak i was.
Wystarczy tylko odrobina odwagi.
- Byłaś na spotkaniu w Brisbane? - Zgadza się.
Przez chwilę.
A ta aplikacja?
Jak na to wpadłaś? To niesamowity pomysł.
Myślałam o tym, czego ludzie potrzebują.
Słyszałam plotki o umowie z Apple.
- Cholera. - Gratulacje.
Dzięki. Dopiero zaczynamy rozmawiać.
To długi proces.
Muszę kupić twoją książkę. Nie mogę jej znaleźć w żadnej księgarni.
Cały nakład się wyprzedał.
Podpisałam kontrakt z Julie.
- Gibbs? - Tak.
- Z wydawnictwa Penguin. - Jest najlepsza. Gratulacje.
Nie spodziewałam się, że dostanę zaliczkę.
Jestem taka wdzięczna.
- Ja też. - Wspaniale.
Muszę uciekać. Czas na sok.
Próbowałam Hirscha. Nie dałam rady.
To zobowiązanie.
Te lewatywy. Wcale nie śmierdzisz.
Pięknie pachniesz. Ja okropnie śmierdziałam.
- Dzwonię po taksówkę. - Chwila.
Może powinnam pogadać z ludźmi z Cosmo
o twoim profilu.
Proszę, zostań. Nie znam tu nikogo.
- Wybacz… - Powinnaś świętować.
- Sama świętuj. Ja jestem nudna. - Na pewno?
- Na pewno. - Dobra.
Dobra.
Wszystko gra?
Tak. Nic jej nie jest.
To żadna tajemnica.
U jej mamy zdiagnozowano raka jelita.
Nic jej nie będzie. Ale są ze sobą bardzo blisko.
Pieprzony rak.
Co za kurewstwo.
GDZIE DORASTAŁA BELLE GIBSON?
Nie zobaczyłem ani centa.
Mówiła, że przez raka ma kiepską pamięć.
Wkurzyło mnie to
i długo nie mogłem przestać o tym myśleć.
Gnębiło mnie to. A potem…
ZABLOKUJ KONTAKT
Po prostu.
Jesteś z Melbourne, Lenny,
Nie, z Brisbane.
Poznaliśmy się dziesięć lat wcześniej.
Lenny! Zrób mi zdjęcie!
Raz coś między nami było. Niewiele z tego pamiętam.
Tylko pocałunek.
Nic więcej. Z całym szacunkiem.
Ja pierdolę, co to? Nie stać cię na tampon?
Obrzydliwe!
Właśnie wybudziłam się ze śpiączki.
Lekarze powiedzieli, że miałam zawał serca
i umarłam na trzy minuty.
Okazuje się, że mam płyn w osierdziu,
czyli worku dookoła serca.
Bez nowej zastawki niedługo przestanie bić.
Mam okropne siniaki od defibrylatora, dzięki któremu mnie wybudzili.
Jak ona się nazywa?
Ale wypuścili mnie ze szpitala.
Jeżdżę na wózku inwalidzkim i ledwo kontaktuję przez morfinę.
Nie byłaś ostatnio w ciąży? A nie, miałaś białaczkę.
- Mamy symulantkę. - Mam nadzieję, że nic ci nie jest.
O Boże.
- Po co… - Nie mam pojęcia.
Cóż za zbieg okoliczności, prawda?
Mówiłeś, że naprawdę ma raka.
Dlaczego tak myślisz?
Moja mama pracuje w domu opieki.
Te domy mają specyficzny zapach.
- Zapach śmierci. Zgnilizny. - Belle też tak pachnie?
O tak, jeszcze jak.
Sporo o tym myślałem.
Wszyscy kiedyś umrzemy.
Ale dla mnie, dla ciebie, dla większości ludzi
to zbyt wiele.
Nie umiemy pojąć tej koncepcji.
Uciekamy od niej, odwracamy od niej uwagę.
Ale ludzie, którzy są naprawdę chorzy, którzy wiedzą, że umierają,
którzy mierzą się z tym każdego poranka,
są zupełnie inni.
Rozglądają się dookoła
i starają się nacieszyć każdą dobrą chwilą.
Albo są jak szczury w klatce.
Zapędzeni w róg.
Przerażeni.
Wiedzą, że jest z nimi źle.
Wiedzą, że umierają.
To właśnie Belle.
To strasznie, kiedy zaczynasz wątpić w samo sedno
tego, co sprawia, kim jesteś.
Jestem blondynką,
mam brązowe oczy
i mam raka.
Kiedy zabierze się jedną z tych rzeczy,
nie wiem, co robić.
Nie chcę współczucia.
Chcę, żeby ludzie mówili…
„Dobrze, jest człowiekiem.
W jej życiu wiele się działo.
Nie było jej łatwo”.
Rozmawialiśmy z twoją mamą i tatą.
Andrew nie jest moim tatą. Poznali się z mamą pięć lat temu.
Czy to będzie częścią artykułu?
Anais, to nie w porządku.
Potrzebujemy spojrzenia z każdej strony.
Co wam o mnie powiedziała?
Zawsze była mitomanką.
Nie możecie drukować jej kłamstw. Ponoć jesteście wiarygodnym magazynem,
którego i tak nikt nie czyta.
Wiesz co? Nikt was nie czyta!
Twoja praca nikogo nie obchodzi.
Czasopisma to przeżytek.
Kompletny przeżytek.
Napisy: Dorota Dołęga