Straciłam jedno dziecko i stworzyłam sobie inne. Z głębi rozpaczy…
przychodzi błogosławieństwo.
Miłość dała mi siłę, odmieniła i trzyma przy życiu.
Tak jak was.
Podobno Apple ma się odezwać?
Lekarz powiedział, że miałam zawał serca i
umarłam na trzy minuty.
Mój Boże!
Co do interesów… mogę ci pomóc.
Do łazienki i ściągaj spodnie! To moja działka. Co robisz? Przestań!
Czy to rak?
Nie uprzedzajmy faktów.
Mamy bardzo złe doświadczenia z onkologami.
Chcę jechać do Ameryki Południowej. Skończmy z tym.
Mam dość tych wszystkich lekarzy.
Nie chcę, żebyś umarła. To normalna reakcja.
Nie chodzi o mnie,
tylko o ciebie.
HISTORIA INSPIROWANA PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI.
NIEKTÓRE POSTACI I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE LUB SFABULARYZOWANE.
Co to znaczy?
Mówi, że leki cię witają, więc otwórz serce i wypij
w dobrej intencji. Bezpiecznego przejścia.
Moje serce.
-Mam zadyszkę. -Normalne. Pościłaś?
I wypowiedziałaś intencje?
Pierdol się, raku. Czy to dość transcendentne?
Chcesz zlać raka wielkim kijem.
Mam mało czasu. Chcę się z tym pogodzić i odnaleźć spokój.
Z tym? Z rakiem? Jest częścią ciebie. Widzisz go?
Może taka powinna być twoja intencja. Zobaczyć.
Mamo Aya, pokaż mi!
Przepraszam.
Podzielisz się przeżyciami?
Wolę nie.
Śmiało. To bezpieczne miejsce.
No dobrze… Myślałam, że serce wyskoczy mi z piersi.
Kilka razy zwymiotowałam.
Może i dobrze, bo potem ucięłam sobie solidną drzemkę.
Może tego potrzebowałaś.
Przyjechałam tu, by pospać.
Nie, że marudzę, ale to droga impreza.
Bądź otwarta. Roślina działa we własnym
czasie i na swój sposób.
Słucham?
Uciekaj!
Tak, Lucy?
Zgubiłam się.
Usiądź.
To zasadniczo prawdziwa historia oparta na kłamstwie. Część nazwisk zmieniono,
by chronić niewinnych
i żeby nas nie pozwali.
Belle Gibson nie dostała honorarium za rekonstrukcję jej historii.
Właśnie rozmawiałem z naczelnym i prawnikami.
Spoko, pewnie było miło.
Nie zgodzili się na publikację.
Jeszcze! Nie zgodzili się jeszcze!
Chwila… Muszą się zgodzić. Przecież…
Za słabo się starasz.
Niestety, czasem tak bywa.
No nie, kurwa! Nie pouczaj mnie. Pójdę do Daily Mail. Tak sobie teraz myślę, że
-powinnam od razu do nich iść. -Czemu nie poszłaś?
Bo chciałam, by artykuł był rzetelny i żeby
nie dało się go zbagatelizować.
Znasz moją rzetelną redakcję? Puszcza banialuki o Belle.
Znalazłem już dwa artykuły o jej inspirującej podróży.
Zero weryfikacji. Powiedziałem naczelnemu, że spłonie w piekle.
Swojemu szefowi?
Grubo.
Tak już mam.
Jak twoja żona? Straszne słowo: żona.
Jest w Peru, na warsztatach.
Chciałbym ją odwiedzić, ale bez sensu, bo nie wierzę w to, co robi.
Chcę ją tu ściągnąć i siłą zabrać na chemię.
A Belle… lansuje się i promuje książkę.
A ludzie mają jej apkę na zegarkach nawet w Wietnamie czy Maroku.
I Peru.
A co ty robisz? Siedzisz i łoisz tanie piwo.
Może i mam rację, ale nie jestem święta.
Żałuję, że w ogóle poznałam Belle Gibson.
NAGRODY COSMOPOLITAN
Berlin? Miazga!
To najwspanialsze miasto świata!
Pojechałam tam na MBA, ale zostałam barmanką.
Źle się to skończyło i musiałam wrócić do domu.
Do Gold Coast? Jest piękne, ale dołujące.
Gdzie tam, jest zajebiste! Kocham je! Żartuję. Zawsze wracam stamtąd chora.
Nie mam siły tam jeździć. Może zniosłabym Melbourne,
ale Milla mnie potrzebuje.
Nie możecie współpracować zdalnie?
Albo… niech też się przeniesie?
Niedawno odkryłam, że menedżerowanie to fajna rzecz.
Dużo się dzieje.
Pewnie jesteś w tym świetna.
Jaki ładny!
Dzięki.
Mogę dotknąć?
Tak.
Śliczny!
Milla płaci ci dziesięć procent prowizji?
Śmierdzisz.
Sorka. Wylądowałyśmy w Revolverze.
Dałam ognia.
Z kim?
Byłam tylko z Belle.
Wiesz, kto to?
-Wokalista Panic at the Disco? -Przyjrzyj się.
Dobra.
To forum skejtowskie z 2003 roku.
Czego tam szukałaś?
Napisała tam, że miała operację, trzy zawały i osierdzie.
Jak jej serce teraz? Nie chwali się tym.
Ile ma tu lat? Jeśli to ona.
Trzynaście lat? Wczoraj wyglądała naprawdę świetnie.
Ty też.
Bo dbam o siebie. Non stop.
Zrezygnowała z lewatyw z powodu smrodu? Ja przecież nie śmierdzę.
Ładnie pachniesz.
Nigdy nie miała lewatywy.
Skarbie… Wiesz co najbardziej mi
się wczoraj podobało?
Było tam tyle fantastycznych, silnych kobiet…
które wzajemnie się wspierały i szybowały razem.
Nie jestem złą feministką.
Wiem.
W życiu!
Słyszałaś o love bombingu?
Tak działa Belle. W życiu czegoś takiego nie widziałam.
Podrzucała mi piosenki, artykuły, przepisy, rano pytała o zdrowie,
piłyśmy winko online.
Obie źle sypiałyśmy, więc gadałyśmy całe noce,
jak gówniary. Belle była ambitna.
Nie twierdzę, że Milla nie, ale miała inne priorytety.
Spróbowałabyś „Miłości”?
A Belle wchodziła na wyższy poziom.
Gdy jej o tym powiedziałam, wkurzyła się.
A jeśli przegapiłabym dwa pierwsze dni trasy?
Może Arlo by cię zawiózł i trochę się zaangażował?
Jesteś mi potrzebna.
Nie wcisnę tego ludziom sama. Nie cierpisz tych soków.
Nie w tym rzecz.
Problem polegał na tym, że mieszkałam z tatą i religijną macochą.
Musiałam zdobyć forsę na mieszkanie lub ich zabić.
Trafiła mi się niezła okazja i…
Belle Gibson?
Chce, żebym wsparła ją… zawodowo.
-Oczywiście, jest moją konkurentką. -Słucham?
Pamiętasz, jak udała, że się nie znamy? Proszę, masz tu screena.
Bez przerwy pisała na moim wallu. Nie ogarnęłam tego.
Nie słuchałam. Liczyło się tylko San Francisco.
Koszty opłacone, lot również.
International Girls Gone Wild? Grubo.
To tylko kilka spotkań. Prosiła o dyskrecję.
Odbierzesz?
To tylko mama.
Belle chce rozbudować swoją Spiżarnię. Gdy wrócę, wykorzystam tę wiedzę, by ci
pomóc.
Nie chcę tego. Instagram zrobił się ohydny i nie można nad nim zapanować. Jest
jak rak.
Wybacz. Będę przysyłać ci raporty. Nie zdążysz za mną zatęsknić.
Nie musisz.
Rozumiem.
Jak mama?
Dobrze. Teraz już wszystko będzie dobrze.
Teraz widzę, że miałam chujowe wyczucie czasu.
Widzę, że malowałeś?
Mills nalegała. To perłowa biel.
To szczęśliwy dom.
Tofu wygląda rewelacyjnie.
Zanim się obejrzysz, zostaniesz weganinem.
Potraktuję je jak bezwonną gąbkę, która wchłania inne smaki. Skarbie,
zjesz trochę gąbki?
Chyba przejdę na soki. Na razie.
Mama chce zacząć protokół Hirscha. Pomogę wam się do tego przygotować,
ale gdy będę w trasie,
będziesz musiał pomagać. Przez kilka tygodni.
Nie wydaje mi się, że taka dieta jest wskazana
przed operacją.
Przełożyłam ją. Millie ma świetne wyniki. Chcę spróbować.
Poważnie?
Nie potrzebuje twojej zgody, jest dorosła.
Na kiedy?
Aż jej się poprawi. Wtedy nie będzie jej potrzebna.
Chemia też nie.
Wiesz co? Nie rób tego. Nie własnej matce.
Chcę tego.
Nie pozwolę ci jej zabić.
Nie zabijam jej…
-tylko ratuję moją wiedzą. -Posłuchaj. Zostaw ją, jasne?
-Odbiło ci? -Nie przychodź do mojego domu.
-Przestańcie! -Mama tego chce! Gdyby chciała
operacji, też bym ją wsparła!
Posłuchaj… to cię zabije. Nie przeżyjesz tego.
Chyba powinniśmy zrobić chwilę przerwy.
Powiedz, czy jesteś idiotą? W barierkach są termity, a ty je
-zamalowałeś! -Nie mów tak!
Zamknij się!
-To mój dom! -Wiesz dlaczego? Bo siedzą
głęboko, nie tylko na powierzchni.
Olałam przyjaciółkę dla prowizji, której i tak nie dostałam,
ale szampan był pyszny!
Podpisałam NDA, więc nie opowiem wam o firmie,
która rymuje się ze Snapple.
To cudowne, aż mam dreszcze!
Jesteśmy jedyną ekipą z Australii.
To ogromny zaszczyt!
A jak twoje zdrowie?
Powiedzmy, że mam dobry dzień.
Jak powiedział Tim, zaczynamy nowy rozdział.
Ta w pełni zintegrowana apka będzie towarzyszyć ci wszędzie.
Gotowa?
Tak.
Oto twórcy apek, którzy właśnie dołączyli do rodziny Apple.
Poznaj Jordan z bloga „Blond weganka”. 70 tysięcy obserwatorów.
Jestem twoją fanką.
Żartujesz? A ja twoją!
Mogę cię przytulić?
-Tak! -Zrobiłam się napastliwa!
Dawaj!
A przed wami: Babbel, Expedia, Kuchenne opowieści i Pinterest!
Zęby?
Pełna spiżarnia!
New York Times, SkyGuide!
Target!
Twitter!
Powiedzmy, że idąc do pracy, przechodzę obok stawu,
w którym tonie dzieciak. Powinienem go wyciągnąć, nie?
Nawet jeśli zniszczę sobie nowe Nike'i. Efektywny altruizm pyta:
a gdyby topiłby się w innym kraju?
Ergo,
jak możemy odmienić całą ludzkość? Przekazując energię.
Dzieci muszą jeść, zwłaszcza chore. Jak mają się rozwijać?
Lekarz mówi, że powinnam wrócić do mięsa.
Co?
Jak to powiem moim obserwatorom?
Przykro mi. To straszne.
Jeśli musisz, zmień swoją historię. Pokaż ludziom inny świat.
W mordę!
Co?
Napisał: „Hej, tata miał wylew”?
Odsuń telefon. Może oddzwoń później? Chwilka… Nie chciałam. Dzwonisz?
No dobra.
Skarbie? Co się stało?
Nie wiem. Zemdlał na spacerze. Mama jest w szpitalu.
Po pracy zawiozę małego do Nathana.
Nie pamiętam, kiedy wracasz. Muszę lecieć do Adelajdy.
Jasne… A jaki udar? Może taki mały… i raczej nieistotny?
Ten jest raczej poważny.
Wybacz, jestem skuta.
-Jesteśmy na ważnym spotkaniu biznesowym. -Mam pomysł! Dzieci
jedzą, żeby się rozwijać.
Spoko, to na razie. Dobranoc!
Dzieci muszą jeść!
WKRÓTCE NOWY PROJEKT!
Hej, jestem Milla! Oto moja nowa linia soków.
„Radykalna miłość”, czyli: „Szczęście”, „Miłość”, „Siła”, „Nadzieja” i „Moc”.
Dzieci muszą jeść, by się rozwijać.
Ostatnio wracałam samolotem do Australii ze spotkania w Apple.
Gdy podano posiłek, patrzyłam, co jedzą dzieci. Doznałam olśnienia…
i wymyśliłam nasz kiosk.
To soki „Moc zielonego kamienia”. Soki przejechały kawał drogi.
Są holistyczne i odżywcze.
16,95 za butelkę.
Tylko 14,95 za butelkę.
W zamian za przestrzeń w waszym szpitalu udostępnimy
przepisy i posiłki bez glutenu,
GMO, cukru, nabiału, olejów, kukrydzy, soi i orzeszków.
Tylko organiczne składniki, zgodnie z protokołem Hirscha.
W pełni organiczne. To nie zwykły sok, tylko lekarstwo. To lekarstwo.
Nie! Cholera!
W przyjaznych dzieciom wersjach, by wesprzeć najmłodszych
członków społeczeństwa
w najtrudniejszych chwilach życia.
Jebany Ronald McDonald dostał dom.
Tu jesteś!
Matko! Idź rozładuj energię!
Masz raka? Jakie masz priorytety? Chcesz zarobić przed śmiercią?
Nie lepiej zbliżyć się z dzieckiem?
Bezczelna.
Czemu nie masz włosów?
-Przestań! Nie bądź niegrzeczny! -Nie szkodzi. Powiesz mu?
Bo łysy ninja jest jeszcze szybszy.
Super, co? Pobawicie się w ninje?
Przeproś!
Zabierzesz go?
-Przepraszam, zwykle taki nie jest. -Nie przejmuj się.
Drzemka tuż-tuż.
Chciałabym. Uznał, że ma dość snu i kąpieli.
Przez leki?
Partner wyjechał do Adelajdy, więc młody jest skołowany.
Ile lat ma…
Hunter? Prawie osiem. Jest stosunkowo niski.
Twardziel. Znam się na tym. Wyszłam z raka.
Serio? Jakiego?
Mózgu. Na szczęście to mało ważny organ.
Ale jakiego dokładnie?
Glejak. Cztery lata temu.
Hunter też. Od roku.
Myślałam, że to białaczka.
Nie. Mamy wizytę u Teddy'ego Maca w Sydney.
-On robi te eksperymentalne operacje? -Tak, uratował
14-latkę z czaszkogardlakiem.
-W przysadce mózgowej? -Miał być nieoperacyjny.
To daje nadzieję.
Owszem. Jej rodzina musiała zrobić zrzutkę.
Niestety.
Nie zrozum mnie źle, ale mam duże zasięgi. Często zbieramy środki na fundacje.
Może chłopcy się zaprzyjaźnią, a my omówimy możliwości?
Jestem Fiona.
A ja Belle.
Mamo!
Synku, jestem tu. Mamusia już jest. Podnieś główkę. Już dobrze.
Wezwać lekarza?
Nie trzeba. Dzięki, świetnie się spisałeś. Czasem tak bywa, ale nic mu nie grozi.
Już dobrze, mamusia tu jest.
Świetnie sobie radzisz.
ZRZUTKA NA LECZENIE
To zbyt straszne!
Mamo!
Pracuję!
BRAWO, MALUSZKU!
Mamo!
Co się stało?
Telewizor padł!
O matko!
To nie ja!
Co zrobiłeś?
Nic!
Dlaczego?
To nie ja!
Zejdź.
-Nie. -Zejdź!
Zostanę tutaj.
Cześć. Sorki, ledwo się wyrwaliśmy ze szpitala.
Te wszystkie karty i wypisy…
Więc wyszedł? Pewnie ci ulżyło.
Tak, ale różnie może być.
Telewizor magicznie się popsuł. Po prostu pękł.
Nie wiem jak. Mam na Skype'ie rozmowę z Penguinem
i organizuję zrzutkę, także jest super.
Jakim cudem rozwalił telewizor?
Nie wiem. Jest taki od rana.
Jaki?
Niedobry.
Jest zmęczony. Gdybyś kładła go wcześniej i do
jego łóżka, przesypiałby noce. I zero urządzeń.
To ona? Daj mi ją.
Nie potrzebuję takich rad. Chcieliśmy tylko zapytać i… to oboje…
czy przyjedziesz na jego przyjęcie urodzinowe?
Czy już zostaniesz z Jeffem i Lindą?
Muszę zająć się ojcem, zamontować rampy i takie tam.
Zabukuj lot. Płacę mnóstwo za czynsz,
więc muszę pracować i zarabiać albo będziemy w dupie!
Chodź!
Chodź, włożymy piżamkę. Czekam na telefon z Londynu.
-Nie! -Od misia Paddigtona! No
chodź, chodź. Proszę, włóż piżamkę.
Spokojnie, to wypadek.
Poczytać ci?
Nie.
Nie?
Jesteś zmęczony. Idę zadzwonić. Kocham cię!
Buziak!
Otwórz drzwi!
Musisz się wyspać!
Tatuś mi kazał!
To tatuś!
Nienawidzę cię!
Obudź się.
-Niedobrze mi. -Tak mi przykro. Już jestem,
przepraszam! Co się stało?
Już, już.
Mam zapiekanki na zrzutkę. Są smaczne,
choć pomyliłam sos sojowy z octem balsamicznym.
-Postaw tu. -Wszystko dobrze?
Clive jest w Adelajdzie, a niunio jest chory.
Pojedziemy do doktora Phlia.
Przykro mi.
Musimy jechać do lekarza.
Mogę jakoś pomóc?
Tak, zawieziesz nas.
W porządku?
-Jasne! Czekam na zewnątrz. -Tak.
Spokojnie.
Dzień dobry!
O rety, ale urosłeś! Ile masz lat?
Prawie cztery.
Cztery? O rety!
-Dzięki za przyjęcie. -Oczywiście. Może zjeść żelka bez cukru?
Tak.
Wybierz.
Ta?
Dobry wybór.
Dziękuję.
Wiesz co?
Mam drugą. Dam ci ją,
ale najpierw muszę obejrzeć twój brzuszek i trochę cię podleczyć.
Świetnie, chodźmy. Będę mógł przyjść na twoje urodziny?
Zależy od mamy.
Nie wejdziesz z nim?
Lepiej nie.
-A chciałbyś? -Tak.
Mega!
Może zadzwonisz do Clive'a?
Lub Nathana?
Dzięki za zapiekanki.
Spoko.
Fiona dziękuje za poprzednią partię.
Tata Huntera był zachwycony curry z ciecierzycy.
Są bardzo wdzięczni za wsparcie.
Fajnie.
Nic mu nie będzie. Dzieci chorują.
Powiedz mamie, co ustaliliśmy.
Mam w brzuszku potwora!
Cześć, misiu.
To tylko grypa. Niech dużo pije i odpoczywa. Podawaj mu rozwodniony sok
-jabłkowy. -Zakręć mnie!
Za dzień lub dwa będzie zdrowy. Już ci lepiej!
-Wiem! -Pokonałem potwora!
Jeszcze!
Przytul mocno mamusię.
Tak! Tak, tak! Możesz dziś ze mną spać. Przepraszam.
Możesz codziennie ze mną spać.
Mamusię też zbadać?
Mogę zobaczyć, czy mamusia też nie ma potwora w brzuszku?
Mogłabym?
Śmiało.
Zostań tu, a ja zajmę się mamusią.
Koniecznie.
Na pewno, obiecuję.
Weź to.
Widzi pan coś?
Chwileczkę… To nie czary, tylko penetracja materii.
Co my tu mamy?
Co to?
Chwilka.
Grono.
Wątroba też jest uszkodzona.
Pewnie bardzo cierpisz.
Poradzimy sobie z tym, ale musimy trzymać się kursu.
Synek wspomniał, że tatuś wyjechał…
Clive, jego ojczym.
Racja.
Nie lubi być tylko z tobą.
Już mnie nie lubi.
Nie w tym rzecz.
Byliśmy tak blisko i mnie odepchnął.
Nie, tylko boi się, że umrzesz.
I nie będzie umiał ci pomóc.
I to go przeraża.
Nie miałam pojęcia!
To jasne.
Jesteś chora.
To nie twoja wina. Nie zamartwiaj się tym.
Znam cię. Powtarzałem twojej mamie, że jest dla ciebie zbyt surowa, więc…
odpuść sobie, dobrze?
Jesteś dobrą duszą.
I wspaniałą mamą.
Zasługujesz na zdrowie.
W porządku?
Tak.
Działa tak samo jak duży. Zablokuje ukrwienie guza
i zatrzyma jego rozwój.
Tylko nie przesadzaj. Obiecaj, że nie przekroczysz 12 minut dziennie.
Mogę to zabrać?
Tak. Cudem przewiozłem to przez cło. Za jakiś czas zmienimy ustawienia.
Oczywiście.
Niestety to droga rzecz.
W porządku. Ile?
Dziesięć tysięcy.
Super, dzięki.
Ale pomoże.
Chodź tu.
KONOPIE SĄ ZDROWE
Halo?
Przywiozłam soki „Moc zielonego kamienia”. Umówiła nas moja asystentka Chanelle.
Śliczne, ale potrzebują lodówki, a my już nie mamy.
To prawda.
Właśnie upiekłam brownie.
Słucham?
Brownie z…
Dzięki.
Nosisz w sobie ból. Widzę to.
Miałam kiedyś nowotwór i mam zmiany na ręku. Jestem zmęczona.
Pokażesz mi?
Byłaś u lekarza?
Chcą mnie pokroić i usmażyć.
Stara śpiewka.
Słyszałaś o czarnej szałwii? Jest homeopatyczna.
Przypomina Vegemite i ohydnie śmierdzi. Jest zakazana w Australii.
Rząd boi się, że zniszczy przemysł rakowy.
I słusznie.
Chcesz spróbować?
Świetnie.
Łaskocze.
To sanguinaria. Rdzenni Amerykanie znają ją od wieków.
-Mogę? -Oczywiście.
CZARNA SZAŁWIA
Hej, jak tam? Czemu leżysz? Gorszy dzień?
Jestem zmęczona. Poszalałam w ogrodzie.
Joe robi ci soki?
Bardzo się stara.
Co to znaczy?
-Jest dobrze. -Mam wracać? Zaczniemy od zera.
Radzimy sobie. I jak, dobrze się bawicie?
Bardzo. Dziś mam wykład.
W Byron?
W Bangalow.
Wiesz, w co się ubierzesz?
Jeszcze nie.
Żałuję, że mnie tam nie ma.
Ja też.
Tęsknię.
Leki nie leczą raka.
Po prostu nie.
Rak to sygnał, że ciało czegoś potrzebuje.
Lekarze chcieli odciąć mi rękę. Nie każdy wie, ale całą, aż do ramienia.
Nie jestem próżna.
Ale chcieli zabrać mi rękę.
I ten piękny mężczyzna…
dał mi kamień.
I wtedy przestałam myśleć głową i zaczęłam słuchać ciała.
I cieszę się.
Dziękuję, że przyszłyście. Udanego wieczoru!
Wielka Matka Teresa. Znów się lansuje.
Rozmawiałaś dziś z mamą?
Dzięki!
Cieszę się, że znaleźliśmy bezpieczne jedzenie.
Wszędzie są tylko kiełbaski.
Smacznego!
Może już skończymy trasę? To fajna podróż, ale może powinniśmy…
Co to, kurwa, jest? Sprawdzisz, czy burger jest organiczny?
Spytasz kelnerki?
Jasne.
Burgery są organiczne, ale reszta składników niekoniecznie.
Co? To nie do przyjęcia.
Skoro twierdzicie, że macie organiczne jedzenie
i sporo za to liczycie, powinniśmy móc wam zaufać!
To oszustwo i greenwashing!
Nie uciszaj mnie! Otruli mnie! Pasuje ci to?
Proszę, wracajmy już do domu.
Cześć.
Właśnie wróciłam.
Auto przeżyło?
Tak, jest całe.
Gdzie mama?
Śpi.
-Mamo? -Tu jestem!
Jak się czujesz?
Dobrze. Mieliście wrócić trzydziestego.
Chciałam cię zobaczyć.
Odpoczywam sobie. Arlo też jest? Zrobić coś do jedzenia?
Nie trzeba.
Dobrze cię widzieć.
Ciebie też.
Słyszysz mnie?
Tak. Dzięki za telefon.
Jak się dzisiaj czujesz?
Dobrze, ale mama gorzej. Przestrzega protokołu, ale to nie pomaga.
Jest precyzyjna? Żadnych skrótów?
Chyba tak.
Przyznam, że nie mam nad tym nadzoru. Mogła wziąć leki przeciwbólowe.
Rozumiem. Przyjedźcie do instytutu.
Wtedy osobiście będę
mieć nad nią kontrolę.
Tak? Masz miejsce?
Dla twojej mamy zawsze. Dobrze ją pamiętam.
Dziękuję. Złapiemy następny lot.
Wsiądźmy do auta, ale zamiast w lewo na lotnisko
pojedziemy w prawo do szpitala.
Nie mogę.
Oczywiście, że możesz. To bardzo łatwa decyzja.
Jaką wtedy byłabym matką?
Ja jej pozwoliłam. Sama ją tam zawiozłam.
To niewystarczający powód.
Jedźmy do szpitala.
Gotowa? Wypróżnię cię przed wylotem.
Świetny pomysł.
Masz wszystko?
Tak.
Wiesz co? Polecę z tobą. Kupię bilet na jutro.
Nie trzeba, poradzimy sobie.
Kocham cię.
Wiem.
Na razie!
Dziękuję.
Doktor Phil też przyjdzie?
Niunio ma się lepiej, więc…
Spoko. A gdzie go poznałaś?
Clive? Skarbie, witaj w domu! Tęskniliśmy! Przebierz się.
Hej! Gdzie on jest?
Siedzi z iPadem. Oszczędza energię na imprezę.
Świetnie.
Niuniu, chodź, masz gości! Skończysz? Chodź tu!
Chcesz wody?
Nie, dziękuję.
Na pewno?
Już niedaleko.
100 LAT
Kto wie, czy pytony mają jad, czy truciznę?
Potrzymaj i uśmiechnij się jak krokodyl!
-W porządku? -Tak.
Jest bezglutenowe.
Tamto też.
Kochana!
O matko!
Serio?
Stęskniłam się! Co mi tam 14 godzin w samolocie!
-Zrobiłabym to samo! -No i Davit, mój Etiopczyk, choć
jest biały, dostał samolot na lato.
-Super! -Belle?
Hej!
Super impreza!
-Tak. -Masz piękny dom!
Dzięki!
Sara ma twoją apkę. Każe mi zdrowo jeść.
Powodzenia. Spójrz na nas.
Nasz synek ma cztery lata.
Trudno uwierzyć. Obłęd. Gdzie Clive? Przyniosłem mu piwo.
Nie wiem. Poszukam go. To Jordan z San Francisco.
Z LA. Skąd znasz Belle?
Mamy syna.
-A, to spoko! -Jestem ojcem.
Brawo!
Przyjdziesz?
Rozmawiałem z rodzicami. Przyszła nowa pielęgniarka.
Jak ma się Jeff?
Zadzwońmy do nich po imprezie. Niech czują się potrzebni.
Właściwie…
Co?
Tata uważa, że powinienem odejść.
Milutko. Nie wiedziałam, że odzyskał mowę.
A to dlaczego?
Mama też?
Chcą, żebyś tam wrócił? Odciągnęłam cię, nie dałam dziecka… To moja wina.
Nie wierzą w twojego raka.
-Skąd ten pomysł? Ciekawa sprawa. -Owszem.
Rozumiem Lindę. Nie lubi mnie.
Byłem z tatą na OIOM-ie.
Nie rżnij męczennika.
Otaczali nas bardzo chorzy ludzie.
Piętro wyżej była onkologia.
Zjebałeś mi relację z synem i masz czelność
cytować bzdury twoich starych?
Jesteś jak baran! Każdy miesza ci w głowie! Bez przerwy!
Kto chce tort?
Wyjąć lody?
ZIELONE CURRY Z TOFU
Pycha!
Chciałam się przedstawić. Jestem Chanelle.
A ja Fiona.
-Miło mi. -To Hunter.
Przywitasz się?
Podobno smakowało wam curry z ciecierzycą. Nie byłam pewna co do rodzynek.
Chyba tego nie próbowaliśmy, ale mini quiche są pyszne.
Okłamała mnie! Cały weekend gotowałam dla tej rodziny,
a ona wzięła wszystko dla siebie.
Spójrz, skarbie, twój tort!
100 lat, 100 lat
Niech Ollie żyje nam
100 lat, 100 lat
Niech Ollie żyje nam
Hip, hip!
Idź na dwór, wyniosę tort. Jeszcze owoce dla dorosłych.
Mój Boże!
Już prawie jesteśmy. Odbierzemy auto z wypożyczalni
i w południe dojedziemy.
Mamo? Mamo! Niech ktoś mi pomoże!
Mamusiu!
Spokojnie, nic się nie stało. Mamusia się przewróciła.
Wezwiecie karetkę?
Nie, nie lubi szpitali.
Zróbcie nam miejsce. To pierwszy raz? Spokojnie. Czy już ci się to zdarzyło?
Luce?
Lucy? Luce? Słyszysz mnie? Jesteś tam?
Justin?
Gdzie jesteś?
Tutaj!
A ty gdzie?
Nie wiem, zgubiłam się.
W porządku?
No pięknie.
Widziałaś?
Wszystko.
No i?
Wszystko!
Zostaniesz jeszcze tydzień? Przyjdzie curandero,
lekarz. Dużo się nauczysz.
Tak.
W dolarach australijskich?
Poproszę.