YAKLAŞIK BİR ASIRDIR OLİMPİYAT OYUNLARINDA
ERKEKLER BASKETBOL TURNUVASI, AMERİKAN HÂKİMİYETİNİN VİTRİNİ OLMUŞTUR
2024'E GİRERKEN ABD,
SON SEKİZ ALTIN MADALYANIN YEDİSİNİ KAZANMIŞTI
Amerika, beklendiği gibi altın madalyayı kazandı.
Amerika açık farkla galibiyeti alıyor.
Birleşik Devletler altını yine kapıyor. Adeta yenilmezler.
ANCAK SON 30 YILDIR DÜNYA, ARADAKİ FARKI GİTTİKÇE KAPATIYOR.
Olimpik basketbolda yeni bir dönem başlıyor. Bu,
basketbol dünyasının geri kalanı için bir kutlama.
GÜNÜMÜZÜN EN İYİ OYUNCULARINDAN BİRÇOĞU ABD DIŞINDA DOĞDU
VE NBA'İN SON ALTI MVP ÖDÜLÜNÜN SAHİBİ DE ONLAR
- Jokic, atarsa alırlar! Oh! Basket! - Şaka mı yapıyorsun?
Antetokumpo, smacı basıyor!
Shai Gilgeous-Alexander!
Artık Amerikalıların oynadığı bir spordan ibaret değil.
FİBA Basketbol Dünya Kupası'na hoş geldiniz.
Geçen yıl, Dünya Kupası'nda kaybettik
ve bu çok üzücüydü.
Ve Almanlar başardı! Birleşik Devletler'i şaşkına çevirdiler!
Basketbol Dünya Kupası'nı izlerken insanlar konuşmaya başladı.
Artık kazanacağımıza kesin gözüyle bakılmıyor
muydu? En iyi 12 basketçi, Amerika forması giydiğinde,
bizi yenebilecek olmamalı.
İLK KEZ 2024 YAZINDA PARİS 2024 OLİMPİYAT OYUNLARINDA
EN İYİ MADALYA ADAYLARININ PERDE ARKASINA ERİŞİM İZNİ VERİLDİ
Önümüzdeki bu basketbol turnuvası için heyecan resmen dorukta.
Beklentiyi hissedebiliyorsunuz. Farklı bir heyecan seviyesi var.
Şu sıralar basketbolda çok ilginç bir dönemdeyiz. İddialı olan üç, dört,
beş takım var. Daha da önemlisi,
altın madalya kazanabileceğine inanan üç, dört, beş takım var.
ABD erkek basketbol takımı üst üste dört Olimpiyat altın madalyası kazandı.
Bu işte hâlâ en iyisiyiz. Mükemmelliği öne çıkarıyoruz.
Vakit gelince parlamayanları başka bir "hall
of famer"la değişiriz. Lanet olsun! O kadar iyi ki!
Curry.
NBA'e bakınca, en son MVP'lerimiz, uluslararası oyuncular.
Onlarla kavga edin. Onları biraz gerin!
Basketbol, Sırbistan'da,
iyi olmayan zamanlarda insanlara
mutluluk veren bir şeydi.
- Bogdanoviç, uzaktan atıyor ve sayı! - Basketbol kanımızda var. Gençken herkes
size basketbolda en iyi olduğunuzu öğretir. En iyisi kim?
Sırbistan!
Sahip olduğumuz başarı ile, buna inanmaya başladık.
Amerika Birleşik Devletleri'nden hiç korkmuyoruz.
Kanada'nın kendi ulusal sporu var. Hokey. Ama iyi oyuncular çıkarmaya başladılar.
Onlara, Rüya Takımı'ndan bu yana en iyi Birleşik Devletler takımı deniyor.
On oyuncumuzdan herhangi birini ilk beşe karşı koyabiliriz ve hâlâ kazanma
şansımız olur.
Ölümüne savaşıyorum burada!
Üst üste 2 Fransız, ilk seçilen oldu.
Giderek daha fazla insan Fransa'dan neler geleceğini biliyor.
Biz artık eskiden olduğumuz takım değiliz! Böyle olmaz! Evet,
Olimpiyatlarda altın madalya istiyoruz! Evimizde kazanma şansına sahibiz.
Boşa harcayamayız.
Bu baskıyı göğüsleyecek cesarete sahip olmak bize düşecek.
Vembanyama. İki saniye kaldı. Fournier. Atıyor!
Basketbolda altın kaide ABD'dir.
Dünya bize yetişiyor. Dünyanın yetiştiği takım
olmak istemezsiniz.
Onlara dünyanın en iyi takımlarıymış gibi davranıyoruz.
Bu delilik, delilik.
Çünkü en iyi şekilde oynamak istiyorsak o seviyede olmamız lazım.
- Şerefe. - Şerefe.
Bana göre hepsi bir tehdit ve biri bizim için tehdit olduğunda ne
olacağını biliyorsunuz.
Jordan boşta. Carter. İçeride!
BASKETBOLUN YILDIZLARI
LAS VEGAS, NEVADA
ABD TAKIMI 50. YILDÖNÜMÜ
Bende, bende. Top, top, top.
Hey, Book! Hadi Book! At oğlum! Budur işte hadi hadi!
Kıstır, Bron! Kıstır, çizgi Bron!
Kilitlen, kilitlen, hadi!
Bu takıma geldiğimden beri, hazırlık ya da normal maç olsun,
"Bu formayı her giydiğinde baskı vardır" diye konuşuyoruz.
Kaybedemeyiz ya da maçta zorlanamayız.
Bu da daha iyi bir oyuncu ve insan olmak için gereken baskıdır.
Alçakta, alçakta. Evet. Kağıt üstünde,
bu takım bizden önce gelen tüm Olimpiyat takımlarıyla rekabet edebilir.
Götür Joel. Tamam, yana. Köşe bende.
Bir dribling ve pas. Erken verin. Bütün koçların gülerek,
"ABD Basketbolu koçluğu spordaki en nankör iştir" der. Sadece,
kazanmalısın ve kazanırsan, kimse umursamaz,
Ama kaybedersen, başarısızsındır.
Hadi, hadi. Gidelim.
Bu noktaya ulaşmak istiyoruz. Eğer köşedeysen, Ant,
oradaysan ve ben buradan şut atıyorsam, bu dirsekten koşarak dönmeliyiz.
Maç başına üç ekstra top alacağız. Tamam, başlayalım. Sonraki grup.
Aldın, çok güzel. Dur. Git!
Bu kadroya üç farklı grup olarak bakıyorum.
Bir yanda tecrübeli oyuncular var. Mirasları sağlamlaşmış adamlar.
Sonra belki de en iyi dönemlerini
yaşayanlar var.
Al, Steph. Al, Steph. Al, Steph.
Bir de daha genç olanlar var. Her üç gruptan da adamların
olması şarttır.
İşte böyle!
Onları bir mesaj grubuna aldık ve böylece artık bağ kurmaya bir araya gelmeye,
ilişkiler oluşturmaya başladılar.
Dikkat, dikkat. Bende. Bende. Bende. Hadi. Bekle.
- İndiyana'ya gelsene. - İndiyana'ya gelebilirim. Şaka!
Hayatta olmaz. Emekli olmayı tercih ederim.
Gelirsin hadi.
Bu adil değil, dostum. Bir daha İndiyana'ya geldiğinde, yemeğe falan
- gidelim, evime gelirsin. - Neden? Hayır, gerek yok dostum.
- Otelden çıkmalısın. Hep orada… - Ama evine gelirim.
- Maça da geleceğim işte. - Evet, evime gel. Evet, hadi.
Steve Kerr'in tüm bu yıldızları nasıl yöneteceğini
gerçekten çok merak ediyorum. Çünkü gerçekten bu takım yıldızlarla dolu.
Tut, tut, tut. Hadi, hadi. Geldi, dikkat et.
Lebron James. Adam bu yılın sonunda 40 yaşına basacak.
Lebron James, tarih mi yazacak? Evet, işte yazıyor! NBA'in tüm zamanların sayı
rekoru artık Lebron James'e ait!
Kamuoyu önüne çıkıp "Ben de varım" demesi çok güçlü bir ifade. Bu gençlerden
bazılarına altın madalya sahibi olmanın elçi olmanın ve yıldız olmanın ne demek
olduğunu göstermeye yardımcı olmak istiyor.
Burada durma. Burada o rol bende. Yani, açıkta durmanı istiyorum.
Top oraya atılırsa oraya, ya da şuraya git tamam mı? Aynen, öyle.
İşte gidiyor. Ve giriyor!
Anthony Edwards, parlak genç yıldızlarımızdan biri.
- Ve Edwards, resmen potaya doğru uçuyor! - Anthony türünün tek örneği. Onu
küçüklüğünden beri kahramanı olan Kevin Durant'le aynı takımda
olması, onun için çok özel.
Yapmak için sabırsızlandığın ilk şey nedir?
KD'nin yanında oynamak. Yapmak istediğim tek şey bu.
Senin için o kadar mı önemli?
O, en sevdiğim basketbolcu. Olimpiyatlardaki hâlini görmek istiyorum.
Bu turnuvaya girenler arasında, Kevın'ın üç altın madalyası vardı.
Dördüncüye gidiyor, bu da onu erkek basketbol piramidinin
tepesinde tek başına, dört Olimpiyat altınına sahip tek
oyuncu olarak konumlandıracak. Ve bununla da sınırlı kalmıyor.
Amerika basketbolunda, erkekler ve kadınlarda,
tüm zamanların en skorcu oyuncusu
olmayı hedefliyor.
Bu takımda herkes kariyerinin farklı bir noktasında. Ant var, genç bir oyuncu,
ilk olimpiyatı. Ve Steph'in de ilk olimpiyatı
ama o 36 yaşında.
Steph Curry, basketbol tarihinin gelmiş
geçmiş en iyisidir. O kadar.
Son üç saniye. Curry'den bir üçlük!
- Alın size üçlük! - Ne üçlük ama!
Olimpiyatlar'a ilk çıkışım tam da doğru zamana denk geldi.
ABD'nin basketboldaki otoritesinin sarsılması ihtimali doğmuştu.
Vegas'ta toplandığımızda herkes ciddiyetini
takınmıştı. Herkes hedefe kilitlenmişti.
Her gün birbirimizle yarışıyor,
eğleniyor ve muhabbet ediyorduk.
Aldım aldım tamam devam et devam et.
Bu çocukların sevdiği şeylerden biri de rekabet etmeye alışkın oldukları
kişilerle birlikte oynamak,
güçlerini birleştirmek ve tek başlarına üstesinden gelmeye alışkın oldukları
o sorumluluğu paylaşmak.
- Seni nasıl unuttular gördün mü? - KD, Book, Bam.
- Dostum. - Takma kafana.
Dostum, öyle bir bir yeteneğin var ki… Dön de kendine bir bak. Sen defans
oyuncumuzsun. İnsanları ezip geçiyorsun, değil mi? Bunu ne zaman
ribauntta da göreceğiz? Ne zaman dönüp de ribaunt almaya çalışana bam diye vurmaya
dönüşecek?
Evet. Evet. Öbür koçum da aynı şeyi yapmam için uyarıyor. -Evet, evet, çünkü
bu atman gereken sonraki adım. Geçen yıl antrenmanların başından Dünya Kupası'nın
sonuna kadar çok büyük bir sıçrama yaptın ve sonra da bunun karşılığını aldın. Ligin
en iyi oyuncularından biri oldun. Bu bir sonraki adım, ve, ben LeBron'un ne kadar
sıkı çalıştığını seyrediyorum. Onu daha önce hiç antrenman yaparken görmemiştim.
"Aman Tanrım" dedim, Steph'i gördüm, her ikisini de, sürekli konuşuyorlar, sert de
oynuyorlar. Bu senin için bir sonraki adım. Ulaşabileceğin bir başka seviye var,
ama bütün o küçük sıkıcı şeyleri yapmalısın.
Evet. Evet. Evet. Evet evet. Evet. Doğru, evet doğru. Evet. Evet. Evet. Evet.
Anlıyorum. Buna odaklanacağım.
Bu cüsseyi bu cüsseyi kullanmalısın dostum. Evet.
Ben halledeceğim.
Hepinize bakıyorum da, yarınız zaten hall of
fame listesindesiniz. Şu an emekli olsaydınız,
bu takımın yarısı zaten hall of fame'de. Diğer yarısı da ona girecek.
Burada 12 tane hall of fame oyuncusu var. Ama Grant de söyledi,
bu zaman alacak, değil mi?
O yüzden şu anda bütün o NBA şeylerini bir kenara bırakabilir miyiz? Tamam
mı? Kimse para almıyor. Kimse kazanmak istediğimizden bir
başka sebep için, burada değil.
Altın madalyayı kapmayı, ve birlikte oynamayı istiyoruz.
Birkaç maç yedekte oturacağınız, durumlar olabilir.
Bunu nasıl ayarlayacağımızı bilmiyorum, ama 40 dakikalık bir maçta 12 kişi ile
oynamanın zor olacağını biliyorum. Kimi bana "Bu bana 92'deki Rüya Takımı'nı
hatırlatıyor" dedi. Yani, belki birkaçınız doğmuştu.
Sanırım LeBron,
sen doğmuştun. Steph, sen de.
Ve o takım, basketbolu dönüştürdü,
dünyayı bu oyuna davet etti.
O başka bir takımdı.
Rüya Takımı, herhangi bir spor dalında bir araya
getirilmiş en iyi takımdı. Rüya Takımı'yla ilgili büyüleyici olan
şey, onu var olmaya mecbur kılan olaydı.
- Bu kadar gergin olması beklenmiyordu. - 1988'de Olimpiyatlarda Amerika
takımının eski Sovyetler Birliği'ne ve Arvidas Sabonis'e yenilmesi. Amerika
Birleşik Devletleri'ni temsil eden, amatör basketbolculardan üniversiteli
çocuklardan oluşan geleneksel klasik modelimiz sürdürülebilir değildi. Ulusal
gurur meselemizdi. Amerika Basketbolu için utanç dolu bir andı. Kabullendik. Buna
biz sebep olmuştuk. Şablon bizdik. 1988'de, Seul'de, "Bundan daha fazla
olamaz. Böyle mağlubiyetler alamayız." dedik. Artık kazanamıyorduk. Amerika
Basketbolu, ne yapacağız? Birden, "Tamam, komiteler kuralım. Paneller düzenleyelim.
Çalışmalar yapalım. Bir şeyler yapalım." dendi.
92'ye gelindiğinde, o takım bir araya getirilirken,
artık sahip olabileceğimiz en iyi NBA oyuncu grubunu bir araya getirmiştik.
Barselona'daki açılış basın toplantısında Charles Barkley'ye yöneltilen
sorulardan biri şuydu: "Angola hakkında ne biliyorsun?",
ve Charles'ın cevabı aynen şöyleydi…
Angola hakkında bir şey bilmiyorum, ama Angola'nın başı dertte.
Her takımın başı beladaydı. Ve bu bir onur nişanesiydi,
bizimkilere karşı başınız belada olmalıydı.
Karşınızda Beatles, Rolling Stones,
Jackson 5 var gibi olmalıydı.
Onlarla aynı sahada gibi hissetmeliydiniz.
Tüm uluslararası oyuncular, favori oyuncuları gördüler.
Onlara dokunabildiler. Onlar hakkında hikâyeler dinlediler.
Onları bir şekilde deneyimlediler. Bu da oyunun herkes için önünü açtı.
Rüya Takımı'na karşı oynayan oyuncular, onlardan büyük ilham aldılar.
90'ların başı gibi, basketbola yeni başlamıştım. Ve,
bu sporun büyük bir hayranıydım sonra, Olimpiyatlar benim için
her şeyi değiştirdi. Evet, gerçekten de basketbolu Avrupa'da
daha da ön plana çıkardı diyebilirim.
Evet, Rüya Takımı'nın üzerimde büyük bir etkisi oldu. 10 yaşındayken,
Monako'daki maça gitmiştim. Fransa milli takımıyla oynuyorlardı.
Ondan sonra NBA'e gitmek istedim. Bu hayalim oldu.
Takımlar birbirlerine yetişiyordu. Gittikçe yaklaşıyordu.
96'da daha yakındı. 2000'de daha da yakındı.
Arjantin için altın, İtalya için gümüş, ABD için bronz, ama bu maç tarihe geçecek.
Pek çok yönden, yaklaşan bir basketbol tsunamisiydi,
uluslararası basketbol gücündeki büyük değişimi ilan ediyor.
2004'te Atina'dan bronz madalyayla döndük. Büyük hayal kırıklığıydı.
VE AYNEN BÖYLE, ABD BALONU PATLADI
Amerika buna felaket,
dünya basketbolunu önemseyenler ise aydınlanma çağının başlangıcı diyor.
Bu bir felaketti ama aynı zamanda hepimizi oyunun ve oyuncuların harika hâle
geldiği konusunda aydınlattı.
Biz ABD takımımıza bakarken,
dünyanın geri kalanı kendi ülkelerindeki kendi oyuncularına bakıyorlardı.
Onlar da bizden aldıkları bu tohumları, kendi ülkelerinde ekiyorlardı. Ve şimdi,
bugün gördüğünüz şey, bu tohumların çiçek açması.
Nikola Jokic inanılmaz bir pas ile Denver'ı öne geçiriyor.
Dönerek, dip çizgiden atış. Shai, sayı yapıyor ve maçı bitiriyor!
Durdurmaya çalışıyor. Mükemmel bir blok! Topu kapıyor!
O ateş, kıvılcımlar, çıkan alev ve çıra. Hepsi 1992 yüzünden. O yüzden.
Amerikan basketbolunda şu anda görmekte olduğumuz korkutucu şey,
NBA'deki en iyi dört ya da beş oyuncunun kim olduğunu araştırdığınızda,
bana göre tartışmasız şampiyon Jokic. Sonra Luka var. Ve Giannis.
Ve bu konuya gireceksek, Shai de Kanadalı. Dünyanın,
bir sonraki en iyi oyuncusu ne zaman Amerika'dan çıkacak?
Yaparsın, şampiyon. Bir başınasın. Hadi, şampiyon. Evet, evet, evet, evet.
Bu Olimpiyatlara hazırlanırken,
erkek basketbol takımının akıbetinin ne olacağı hakkında pek çok soru var.
Çünkü Birleşik Devletler'in Manila'da madalya alamadığı bir Dünya Kupası'ndan
çıkıp geliyorsunuz. Kazanamadık. Bu, şoke ediciydi.
Dünya Kupası'nda yer almak büyük olaydır.
Bazı ülkeler Olimpiyatlara katılmak için ilk fırsatlarını, elde etmeye çalışır.
ABD'nin de orada yer alması önemli tabii.
Basketbol Dünya Kupası'nı hep beraber izliyorduk.
Koç Kerr, takımın başındaydı. ABD Takımı'nı temsil eden
bayağı basketçi vardı.
Her ne kadar hepsinin Olimpiyat takımında göreceğiniz oyuncular
olamayacağını bilseniz de,
yine de NBA'in en iyi genç yeteneklerinden bazıları bu müsabakaya çıkıyor.
Bu takımlar, büyük umutlarla girdiler. Kanada tarihte ilk kez ilk dörde girdi.
Bu onlar için, olumlu bir faktör.
İster Olimpiyatlar olsun ister Dünya Şampiyonluğu, kaybetme lüksümüz yok.
Yenilmelerini izlemek hepimiz için çok tuhaf bir histi.
Harika bir atış. Shai Gilgeous-Alexander'dan bir sayı daha. Ve
Kanada taraftarları kutlamaya başladı diyebiliriz.
Rüya Takımı'na bakarsanız onlara karşı oynayanlar gerçekten korkmuş gibiydi.
Bence bu artık değişti. Artık korku salmıyoruz.
İşte böyle büyük bir başarı. Kanada, podyuma çıkıyor.
Birleşik Devletler'e karşı bir Kıta Savaşı verip üçüncülük maçını kazandılar.
Bronz madalya maçında Kanada'ya kaybedip 4. olduklarında,
etrafta dedikodular dönmeye başladı.
Haberlerde sabah akşam artık en iyisi olup olmadığımız tartışılıyordu.
NBA oyuncuları ülkeyi temsil etmeye başladığından bu yana, ABD'nin,
belki de yıllardır,
rakiplerini küçümsediğini ve zafere kesin gözüyle baktığını düşünüyorum.
Basketbolun döngüsel hâle gelmesi çok komik. Başarımıza rağmen,
herkesi domine edemiyoruz. Sonra da takımı oluştururken Durant,
LeBron ve Steph gibi adamların gelmesi ve "Hadi bunu düzeltelim" demesi gerekiyor.
Zorlanmadan olmuyor.
İlginç olan şey şu, geçen yaz Dünya Kupası'nı kaybettiğimizde LeBron ve diğer
birkaç kişi, bunun bir parçası olma arzularından bahsetmeye başlamıştı. Bu yaz
tarih yazacağız dostum. O yüzden heyecanlıyım.
Oh, adamım. Harika bir yaz olacak. Kesinlikle.
Hepimizin hisleri aynıydı. İlk mesajı Lebron attı.
O esnada şehirde akşam yemeği yiyordum ve "Sonraki yaza ne dersin?" Diye mesaj attı.
Bu işe hazır olduğumu söyledim.
LeBron'dan bir mesaj aldım, 12 yıldır Olimpiyatlarda oynamamış. Steph,
bu onun ilk seferi ve herkes Paris'e geleceği
için çok heyecanlı. Ben de "Dostum, tabii" dedim.
Bana formam verildiğinde artık iş tamamdı. Takımdaydım.
Ülkemizi iyi temsil edeceğim ve o altını alacağım.
Bu sahip olmadığım bir şey ve onu gerçekten istiyorum.
Birkaç kişi var ki, otomatikman çağırıldı. Yani, Lebron James, Steph Curry,
Kevin Durant. 2024 Paris Olimpiyatları ile ilgili
en önemli şey, hiçbir davetten,
bir tek "hayır" bile almazsınız. Kimse Paris'e hayır demez.
Çünkü oyuncu gitmek istemese bile eşi ya da kız arkadaşı
gitmek istiyor. Yani herkesi alıyorsunuz.
Bence herkes, en başından beri,
grup sohbetinde birbirimize ilk mesaj attığımızda, "Diğer ülkelerin
bize yetiştiğini söylüyorlar. Hadi öğrenelim. Görelim." dedik.
Yukarıdan aşağıya, özgeçmişlere,
bu adamların ligde başardıklarına baktığınızda
ve hepsini kağıda döktüğünüzde, sonuç çılgınca.
Takımın altın kazanmasından aşağısını beklemiyordum.
Kazanabildiğimiz kadar, mesela 40 sayı farkla,
kazanmak istiyorum ama hep böyle olmayacağını
biliyorum tabii. Oyun öyle işlemiyor.
Dünyanın kalanının,
bu takımların daha iyi olmasına
saygı duyuyorum, ama
o madalyayı istiyorum. Arka ayak. İyi pas LeBron.
Paris'e doğru yola çıkarken yaptığımız tüm konuşmanın özeti "Bu yeterli
mi?" şeklindeydi.
- Beş, beş, beş, beş. - Genel beklenti "sahayı silip
süpürmekti". Bu ilk ya da ikinci maçta gerçekleşecektir. Bunun grup
aşamasının devamında ve madalya turunda gerçekleşeceğini düşünüyor muyum? Hayır,
hayır. Bence dünyadaki diğer takımlar fazla iyi. Çok sayıda iyi
oyuncuları var. Ver pasını ver.
Fark kapandı. Ve umarım oyuncularım bu konuda kızgındır, çünkü Paris'e
gittiğimizde karşılaşacakları mücadele zor olacak.
Hadi dostum. Yolla yolla evet!
Bu iyi bir ilk gün. Üstüne koymaya ve daha iyi olmaya devam edeceğiz. Siz de
formunuzu bulacak ve çok geçmeden toparlanacaksınız. Her gün çalışmaya devam
edelim. Serbest atışlar ve şut paslarıyla bitireceğiz. Evet hadi gelin.
- İyi işti çocuklar. - Harika iş, harika iş!
- Altın gelsin. Bir, iki, üç. Evet! - Altın!
Peki, nasıl olacak da Amerika, büyük beklentileri karşılayabilecek?
Eğer düşünürsek beklentiler oldukça normal.
Dünya artık bize hayranlık duymuyor. Artık bizden korkmuyorlar.
Evet.
Altın madalya dışında her şey kesinlikle başarısızlık olarak
görülecektir.
Tek bir hedef var. Altın madalya. Tek amaç, tek görev, yeterli gelecek tek şey
odur.
Dünyada daha büyük bir basketbol hayranı olan ve ABD basketbolunun ondan daha
büyük bir destekçisi yoktur. Bu nedenle, özel konuğumuzu takdim etmek istiyorum.
Evet arkadaşlar.
Buraya sadece yakında altın madalya kazanacak
bazı sporcuları uğurlamak için gelmek istedim.
Amerika'yı istisnai kılan pek çok şey var. Hiçbir şey bunu Amerikan basketbolu kadar
güçlü temsil edemez. O kadar konuştum ki, kazansanız iyi olur.
Bazen sınırlarımızın dışında olup bitenlerle
gereğinden fazla ilgilenmekle ve tüm dünyaya bağlı olduğumuzu,
Amerika'nın dünyaya şartları dikte etmek yerine bir ortak olması
gerektiğini hatırlatmakla suçlanıyorum.
Ama konu basketbola gelince Amerika'nın her seferinde altın madalya
kazanmasını bekliyorum. Her seferinde. Ve,
evet gümüş madalya almaları oldukça korkunç ve utanç verici olur.
Bunu kayıtlara geçirmek istedim. Başlayacağımı düşünmemiştim.
Bu delikanlıya ne dersin? Fena oynamıyor, ha?
Birazcık.
Üzerime gelmeyin, ben adamın dibiyim.
- Adamın dibiyim diyor. Adamın dibiymiş. - Öyleyim, evet.
Öyle mi?
Adamım biliyor.
- Ah, sanırım. - Yine de yetenekli. Hakkını vermeliyim.
Her oynadığımızda 50 sayı atıyor. Boyum 2.13 olmadığı için şanslı.
Yani sizin de iki tane 2.13'lük oyuncunuz var ve yine de onları
- yeniyorsunuz. - Bekle, bekle, bekle.
- Yapma, bunu neden yapıyorsun? - Ha?
- Yine de 50 atıyorum. - Hayır hayır. Sadece söylüyorum. Doğru,
- onlarda üç tane var, Naz Reid de var. - Üç tane 2.13 var.
Hakkını veriyorum, bunu söyledim. Dedim ki, o ona hakkını verdim.
Hakkını verdi hakkını verdi. Bunu hatırlıyorum evet.
Hey, Kevın.
LeBron.
Hadi dostum yapma.
Bu… bu delikanlıyı, hedef alıyor musunuz? Çünkü, az önce az önce bize dedi ki,
o adamın dibiymiş ve tüm bunlar…
- Adamın hası mıymış? Adamın dibi miymiş? - Söylediği buydu.
Siz sordunuz. Ona ne olduğunu tamamen anlatın.
Ona benim hakkımda ne düşündüğünü sordunuz o fena olmadığımı söyledi.
Ben de adamın dibiyim dedim. Olan şey buydu.
Yanlış bir şey yok.
- Evet adamın dibidir. Bunda yanlış yok. - Gördün mü?
Gördün mü? Özgüvenli.
Evet, adamın dibidir.
- Biraz kibir de gerek. - Adam gibi adam. Yalan söylemiyor.
Yalan söylemiyor.
- Yalan söylemiyor. - Yalan söylemiyor.
Hey, Rese, oradaki ne? Çilekli limonata mı?
Shirley Temple yazıyordu.
- İçinde alkol var mı? - Hayır.
Hayır.
Bir tane alacağım.
İşte böyle. İşte böyle, aferin delikanlı.
Evet.
Yaşlılara bakın, hepsi "Hayır" diyor.
Açık ara en iyi yeteneklere sahip olmaları gerekiyor,
ama bir takım hâline gelebilmeleri de şart. Çünkü ciddi bir rekabet var.
Kazanacağımız kesin değil.
BELGRAD, SIRBİSTAN
Eller! Hiçbir şeyi abartmamalıyız, ama tüm argümanlar ortada.
Bunun bugüne kadarki en zor Olimpiyat turnuvası olduğu son derece açık.
Bakın biz bakın… Antrenmanda olduğu gibi oynayın.
İşte bu şekilde güven kazanırsınız. Bunlar çok önemli şeyler unutmayın.
Asla oyununuzu düşürmeyin tamam mı?
TORONTO, KANADA
Pekâlâ. Tam baskı uygulayın! İşte böyle, işte böyle.
Karşılaşacağımız kolay bir takım yok. Takımlara bir bakıyorum da,
hepsinin süperstarları var. Uzun yıllardır birlikte
oynayan grupları var.
Fransa'da Fransa'yla oynayacağız. Diyelim ki Amerika ile,
Sırbistan'la oynayacağız, böyle devam edip gidecek.
Korkmuyoruz. Zorluğu ve bize sunacaklarını bekliyoruz.
Bu turnuvada kimse, bizim oynayabildiğimiz şekilde oynayamaz.
Oraya bir tek takım koyabilir miyim bilmiyorum
ama Fransa takımı inanılmaz bir devamlılığa sahip.
Koç Collet ile ve kendi topraklarında oynuyorlar.
PARİS, FRANSA
Fransa'da düzenlenecek Olimpiyatlar, Fransız basketbolu için dönüm noktası mı?
Yuvamızda oynayacak olmayı, bunun önemini henüz tam
kavradığımı sanmıyorum. Bu bizim ömrümüzdeki en
büyük spor etkinliği, çünkü Olimpiyatlar en son 1924
yılında Paris'te yapılmıştı.
Olimpiyatlarda kendi evinde yarışmak,
genellikle fiziksel ve psikolojik olarak kendini gösteren özel bir baskı yaratıyor.
Sizce Vembanyama gibi genç bir oyuncu bütün bunlarla nasıl başa çıkabilir
söyler misiniz?
Vembanyama'dan smaç!
Giderek daha fazla insan Fransa'dan çıkan yetenekleri basketbol etrafındaki
yeni dalgayı ve enerjiyi tanıyor.
Turnikeye kalkıyor!
Victor Vembanyama, tüm zamanların en büyük gelecek
vaat eden oyuncusu.
40 puan, üç asist. Vembanyama'dan harika bir pas!
Herkes bu genç adamın ne olacağını görmek için heyecanlı. Kariyerinin bu
kadar erken bir döneminde, daha 20 yaşında ilk Olimpiyatına katılacak olması heyecan
verici.
Vembanyama! Şengün'ün üzerinden! Basket ve faul!
Wemby kesinlikle korkmuyor. Ve Wemby'nin,
gördüğüm en iyi süperstar adayı zihniyetine
sahip olduğunu düşünüyorum. Doğru şeylerle ilgileniyor,
doğru şeyler söylüyor, saçmalamıyor, işini yapıyor.
Onda hiç korku olmadığı belli oluyor.
Bence Fransa tam gaz geliyor.
Bu turnuva için, sahip olduğumuz oyuncularla birlikte
savunma bizim işimiz olacak. Bu kesin.
Takım olarak birlikte en iyi savunma bizde olabilir ve bu yüzden buna
odaklanmamız gerekir. En büyük ve en önemli kısım takım kimyası, çünkü her yıl
birlikte oynuyorlar. Ve bu bazen Amerika takımı için zor bir şey olabiliyor. Onlar,
üç hafta antrenman yapacak. Bazen bu kimyayı üç hafta içinde bulmak zordur.
Hadi, hadi, hadi hadi.
Bas, bas, bas!
Fransa'nın kazanma ihtimali var. Fransa'nın,
Amerika Birleşik Devletleri'ne ve diğer takımlara meydan okuma yeteneğini
hâlâ sorgulayanlar var mı aramızda?
Peki ya Amerikan takımı? Sizin de onlar kadar yıldızınız var.
Bu onları daha az tanrı gibi göstermiyor mu?
Bilmiyorum. Sanırım bunu ancak turnuvadan
sonra söyleyebilirim.
Amerika ve Fransa rekabeti 2020 yılında Tokyo'da başladı.
Fransa adımlarını atıyordu. Bazen seni alt ederler.
Bu Amerika Takımı için ara sıra olur, takımlar sizin için hazırlanırlar.
Bu anın hayalini kurarlar. Bu maçın hayalini kurarlar.
Bu onlar için her şeydir, o yüzden bazen, gafil avlarlar.
Sizden daha sert ve biraz daha iyi oynarlar.
Tokyo'daki ilk grup maçında Fransa ile oynadık ve gerçekten beklenmedik
durumlar vardı. Kovid nedeniyle Olimpiyatlar ertelenmişti.
Fransa'dan iyi hamle, ve Evan Fournier'den bir basket daha.
Herkes ABD'yi yenmek ister.
Holiday'den üçlük,
girmedi ve 25 maçlık galibiyet serisi Amerika
Birleşik Devletleri için sona erdi.
Tokyo'daki ilk maçta ABD Takımı ile oynadığımızda
onlara karşı kazanmak özeldi. ABD Takımı ile oynamak her zaman özeldir.
Tokyo'da, onları ilk maçta yendik,
ama onlarla tekrar karşılaşacağımızı
biliyorduk.
Ve işte Saitama Super Arena'da, altın madalya maçı başlıyor.
Beyazlar içindeki Birleşik Devletler, Mavi ise Fransa.
Bir parçam, onları şaşırtmak için onlarla
sadece bir kez oynamayı diledi. Kevin Durant o maçta canavar gibiydi
ve bazen, daha iyi oyuncu kazandırır.
Durant. Koca adamdan bir üç sayı daha. Ve maç sona eriyor.
Finalde başarısız olmak acı verici.
Bu maçtan çıkarmamız gereken olumlu sonuç, 20 yıl önce "Eh, ABD'ye yenildik.
Sorun yok." derdik. Şimdi ise kızgınız.
2020, Fransa'nın öz güvenini artırdı. "Oh, neredeyse yeniyorduk" dediler.
Bu daha Wemby yokkendi. Yani, en iyi oyuncularından yoksundular.
Evet, Fransa'yı yenmek istiyorum. NBA'e yedi yeni oyuncu geldi,
bu yüzden iyi hissediyorlar ve bunu anlayabiliyorum. Gerçekten,
bizi yeneceklerini düşünüyorlar.
Paris'in kalbindeyiz, sporu, sanatı, kültürü ve tarihiyle ünlü bir şehir.
Aynı anda sınırları aşan,
nesillere ilham veren ve dünyayı bir araya getiren olağanüstü bir
etkinliğin başlangıcını kutlamak üzere Paris'teyiz.
33'üncü Olimpiyat Oyunlarına hoş geldiniz.
Hey. Şu adama da bir bakın. İyi görünüyorsun.
Nasılsın Steph? Harika görünüyorsun.
Harika hissediyorum. Yani bu bu çılgınca. Çılgınca. Gidip karımı arayacağım.
Ne'aber? Bak şuradaki hanım. Kravatını takacak, şu adamın arkasında. Şuradaki
- sarışın. - Hani? Tamamdır.
- Beşincinin peşindesin ha? Dört. - Dört.
Polaroid'imi aldım, hazırım.
Ceketi farklı olan tek kişi şuradaki Bron Bron, bayrak taşıyıcımız. Bakın.
Biraz daha süslememiz gerekiyordu. Ekstra bir şeyler koymamız gerekiyordu
- ama… - Daha iyi görünüyorum.
Benden daha esmer. Bilmiyorum. Burası mı?
Evet.
Evet, bu, açılış töreni, dostum. 2024. Paris'ten canlı yayın. Olimpiyatlar!
Vay canına, etraf kamera kaynıyor!
Elbette orada olmak istiyorduk ama, ertesi gün saat 17:00'de oynayacaktık.
Açılışa katılmak istiyorduk ama, maç kazanmak istiyoruz değil mi?
Bu yüzden gitmeyip, maça hazırlanma kararı aldık.
Merhaba, bol şans.
Teşekkür ederim.
ABD takımıyla oynadığımızda kesinlikle bir avantajımız var. Birbirimizi tanıyoruz.
On yılı aşkın süredir birlikte oynuyoruz. Her yaz antrenman kamplarımız var.
O adamların yok. Onlar sadece üç haftalığına
geliyor ve oynuyorlar. Bir takım oluşturmak ve böyle bir kimya
yaratmak son derece zor ve bence bu onların en büyük
dezavantajı ve, bu onların süregelen sıkıntısı.
Beş yıl boyunca her gün birlikte oynayabilirsiniz,
bu size yardımcı olmayacak. Steph'i tutmaya çalışırken bu kimya
seni kurtarır mı? Kim ne derse desin,
özellikle Fransa sussun. Yani. Maça odaklanın.
Biz size hiç laf atıyor muyuz?
Yaptığınız şeye odaklanın siz.
Yani maçınıza bakın işte kardeşim.
Steph, LeBron, Kevin Durant,
tüm bu adamlar burada olacakları için mutluyum. Çünkü
onlara karşı, oynadığınızda yendiğinizde ya da,
maç yakın geçtiğinde biraz üzücü oluyor. Birileri çıkıp da "En iyi
dönemleri ve adamları değildi" diyor. Bu, bu biraz üzücü.
Yani, ellerinden geleni ortaya
koydukları için mutluyum.
Bunlar Amerikalılar, değil mi?
Şuna bakın, tekne dolmuş! Batacak! Eğer batarsa, bu onlar için kötü olur.
Los Angeles bir sonraki Olimpiyatlara ev sahipliği yapacak.
Bu Oyunlar tarihinde en başarılı ülke. Binden fazla altın madalya, toplamda 2.
500'ün üzerinde madalya aldılar.
Bayrak taşıyıcıları 2023 Amerika Açık şampiyonu tenis yıldızı Coco Gauf,
ve iki kez Olimpiyat altın madalyası kazanan NBA süperstarı Lebron James.
- Bu çılgınlık. Bakın, Lebron James! - Çılgınca.
Şaka gibi.
Bakın, Lebron James!
Neden büyük bir takım getirdiler? Neden bu sefer herkes geliyor? Neden mi?
Çünkü belki de biliyorlar. Bunu yapmazlarsa yine kaybederler.
Tamam. Tamam peki, tamam A takımımızı getirmeliyiz.
Siz de kendinizinkini getirmelisiniz. Artık Victor var, anlıyorum.
Bu bir tekne daha gelecek demek.
Fransa.
Fransa'dan 573 sporcu katılıyor ve bu büyük bir gurur.
"En iyi takımınızı getirseniz iyi olur" gibi konuşamazlar. Tamam,
siz de en iyi takımınızı getirmelisiniz. Sonuçların ne olabileceğini gördünüz.
Kanıtımız var. Evet, kulağa hoş geliyor ama göreceğiz.