Taraftarlar az önce gördüklerini takdir etmek için ayağa kalkıyor.
Birleşik Devletler'den ezici bir galibiyet.
Sırbistan karşısında 110'a 84 kazandılar.
- Kalanı da… - Dostum, köşede Adebayo varsa ve Durant
onun çaprazındaysa… Yani Durant oradaysa Adebayo'nun üzerinde daha
fazla durmana gerek yok.
Bazen içeri koşuyor ya da kat ediyor, bazen perdeleme yapıyor…
- Hayır, bak, bak. - Dinleyin dinleyin bakın bakın Durant…
sahadaki en iyi adam, 5'te 5 üçlük atıyor. Kenardan gelip topu bizim potaya sokuyor.
Kimi tutacaksınız? Kimi tutacaksınız? Onu tutacaksınız! Kimseyi tutmuyorsunuz!
Başka hiçbiri sizi ilgilendirmez! Sizi ilgilendiren tek adam o! Benim
hatamdı. Durant'i savunması için başka birini görevlendirmeliydim. Kendimiz
göremiyor yapamıyorsak atışı yapacak olan o'dur. Başka kim olacak zaten? Ve
topu aldığında ne oluyor? Önü bomboş!
BASKETBOLUN YILDIZLARI
KANADA TAKIMI GUARD'I
Şimdi, tadını çıkarmak için dört yıl beklediğimiz bir fırsat geliyor.
Bu sekiz cesur ruhtan birinin sonsuza dek hatırlayacağı bir gece geliyor.
- Dört. Bir, iki, üç, dört. - Tamam.
100 metre finali, erkekler finali,
tam anlamıyla gezegendeki en hızlı insanları izliyoruz.
Stade de France'taki atmosfer kesinlikle inanılmaz.
Annem, 1992 Barcelona Olimpiyatları'nda koşmuştu.
Antigua'dan Gilgeous. Kadınlar 400 metrede rekoru 53,8.
Çocukken, annem Olimpiyatlar hakkında
fazla konuşmazdı. Daha çok oraya gitmek
için harcadığı emekten, ve başarılı olmamız için gereken
çalışmadan bahsederdi.
İnsanlar arasındaki devler gibi duruyorlar. Tüm gezegenin gözleri
üzerlerindeyken hangisi zirveye yükselecek ve her şeye hükmedecek?
Bu çılgınca, onlarda on saniye, annemde ise ne kadar sürdüyse, dört yıllık bir
çalışmayı sadece o an için yapıyorsun. Yapabileceğin en iyi on saniyeyi yapmak
için elinden geleni yapıyorsun. Bu çok takdir edilesi bir şey, çünkü bir maçı
toparlamak ya da final maçını kazanmak için çok fazla fırsatım oluyor.
Onlardaysa, her şey sadece bir ana bakıyor ve bu, takdir edilesi bir şey.
Erkekler 100 metre Olimpiyat finali zamanı.
Takozlara mı çıkıyorlar? Harika!
Tüm dünya nefesini tutmaya hazırlanıyor.
Çok sessiz çok sessiz, şuna bak.
Stadyumdaki gerilim inanılmaz.
İzlemesi bile çok gergin.
Sıra dışı bir erkek kadrosu için sıra dışı bir atmosfer. Şu anda durum oldukça eşit.
Kishane, aradan geçmeye çalışıyor. Çok, çok yakın.
Thompson mı geçti?
Kim kazandı?
Kishane Thompson, burun farkıyla geçtiğini düşünüyor.
Hadi dostum!
Sanırım o. Kimse bilmiyor!
- Ne oluyor be? - Dostum, kim kazandı, kimse bilmiyor.
İkisi için de 9,79 saniye. Lyles, saniyenin binde biri farkla kazanıyor.
Saniyenin binde beşiyle kazandı, bu bu çılgınca.
Büyük bir şey başarmanın büyük başarı sayılmasının
sebebi, başaranın az olmasıdır. Ve oraya ulaşmak için,
insanların çoğunun yapmak istemediği veya yapmadığı bir şey yapmalısın.
İşte sıra dışı olmak burada devreye giriyor. Vay be!
Basketboldaki en büyük genç yıldızlardan bahsederken, Shai Gilgeous-Alexander,
eminimki herkesin listesinde, ilk beşte yer alan biridir.
Shai, basketi atıyor! Ve Oklahoma City Thunders kazanıyor!
Bir saniye içinde, adam patlayabiliyor. O bir basket makinesi.
Ve Gilgeous-Alexander, öne çıkan özetlere bir yenisini ekliyor.
Açıkçası, başarılı olduğunda, bu hisse bağımlı hâle geliyorsun.
Daha iyi olma hissini, gelişme hissini seviyorum.
Ve Shai takımını öne geçiriyor!
Basketbol benim için her zaman kötü koşullardan kaçış olmuştur.
Oh, basket! Shai Gilgeous-Alexander!
Basketbolda hedefim bütün potansiyelimi en üst düzeye çıkarmak.
Bu oyundan alabildiğimi almak, her şeyimi vermek,
ve sonunda nerede olacağımı görmek.
2 galibiyetli Kanada, 1 galibiyeti, bir mağlubiyeti olan İspanya'ya karşı.
Eleme turlarında kritik bir maç.
İspanya!
Bence hepimiz yüksek hedeflere ulaşmak istiyoruz. Ve onlar için çalışıyoruz.
Bence her gün ortaya koyduğumuz somut şeyler kendi kendine sonuç verecek.
Nihayetinde hak ettiğimizi alacağımızı düşünüyorum.
Bu yüzden baskıya o kadar da odaklanmıyorum.
Tamam, kısaca, bu bizim için çok iyi bir test olacak. Bu yüzden hazır olmalı,
odaklanmalıyız. Fark yaratmayı konuşuyoruz. Maçta fark yaratan olmak
istemenizde yanlış bir şey yok. Bazılarınız bunu yapabilir.
Takım için en iyisini yapın. 40 dakika boyunca savaşın. Üç deyince. Bir, iki, üç.
Kanada!
Rakibimizden dolayı şu an manşetlerde çok yer aldığınızı biliyorum.
Kendi ülkenizde oynarken ne hissediyorsunuz?
Harika hissediyorum. Şu an Kanada için buradayım ve takımımıza,
yapmamız gerekenlere odaklanmış ve hazır durumdayım.
- Pekâlâ, bol şans. Teşekkür ederim. - Sağ olun.
Doğduğum yer Barselona'nın hemen dışında. Badalona. Herkes basketbol oynar.
Yani özetle, bu sporun içine doğdum. Oynardım ama o kadar da iyi değildim. Ben
de daha yüksek bir seviyede koçluk yapmanın bir yolunu buldum. İspanya ile
çalıştığım, programın bir parçası olduğum ve onlardan, koçtan, organizasyonlardan
bir şeyler öğrendiğim için şanslıydım. Böyle devam etti. İspanya ile oynarken,
büyük bir saygıyla, her zaman onları yenmek isterim. Ne olursa olsun her zaman
kulübümü destekleyen bir insan oldum, ve şimdi milli takımda olduğum için kendimi
herkesten fazla Kanadalı gibi hissediyorum. Üç deyince. Bir, iki, üç!
Kanada!
Kanada takımında çok yetenek var.
Bakalım Kanada bu maçı kazanıp üçüncü zaferini alabilecek mi?
Yukarı! Yukarı!
Willy Hernangomez, sayıyı buldu. Bu İspanya için önemli.
Bu takım birlikte oynama konusunda çok tecrübeli, sarsılmayacaklar.
Shai! Shai! O sende,
sende! Shai gibi birine koçluk yapabildiğim için
çok şanslıyım. Bazen yapabileceğim en iyi şey,
arkama yaslanıp izlemek ve
gösterinin tadını çıkarmak.
Oh, topu çaldı! Shai yükseliyor ve smaç!
O, kendi jenerasyonunun en iyisi olabilecek türden bir oyuncu,
olma yolunda da hızla ilerliyor. Bununla birlikte,
takımımızdaki en sevimli, cana yakın, samimi kişilerden biri.
Herkesin gönlünü fetheden bir adam. Çok tatlı biri.
Gilgeous-Alexander, girdi, çıkardı. Barrett'dan köşeden üçlük.
Üçlük geliyor, evet!
Basket! Maçı iki baskete çıkarmak için büyük bir üçlük.
Shai, dünyanın en iyi oyuncularından biri.
Böyle bir oyun kurucunun takımımızda olması harika bir şey.
Her gece kendimize güvenerek sahaya çıkıyoruz.
Kanada, 2024 Olimpiyatları'nda
yenilmezliğini koruyor.
Ve İspanya, kalp kırıcı bir sonla elendi. Kanada çeyrek final biletini aldı.
Turnuvanın en zorlu grubunda altı puan ve 3-0'lık derece elde etti.
Gerçekten harika sonuçlar.
Maçı kapatma konusunda daha iyi olabilirdik
ama günün sonunda galibiyeti aldık. Önemli olan buydu.
İyi bir test oldu. Sonraki tur için iyi bir test oldu.
Bir sonraki turda iyi takımlar bizi bekliyor.
Ama biz de iyiyiz ve kapışmaya hazırız.
Bunu düşündünüz mü bilmiyorum aslında,
Olimpiyatları da ne kadar takip ettiğinizi bilmiyorum. Ama 1992 Olimpiyatları,
çoğunuz daha doğmamıştı muhtemelen izlediğim
en iyi olimpiyattı. Rüya Takımı vardı.
Bence açık ara en çok bu olimpiyatlarda bol sayıda dünya
yıldızı var. Sadece ABD Takımı değil,
diğer herkes. Olimpiyatlardaki en zorlu grupta
3-0'a getirmek büyük olay. Dünyanın iki numaralı takımını yendik.
Kazanmanın yolunu bulduk. Şimdi çeyrek finale yükseliyoruz ve bu
inanılmaz olacak. 3 final maçı gibi olacak.
Şimdi daha önce hiç savaşmadığımız gibi savaşma zamanıdır.
Pekâlâ. Burada parçaları olan iki kişi var.
Bakalım. Shai. Yapboz fikriyle, 15 parça ile hepimiz
yapbozun bir parçasını
koyma ve herkese kimin için oynadığımızı
söyleme fırsatına sahibiz. Ve eğer altın madalyayı alırsak,
akçaağaç yaprağı olacak.
Biz bir aileyiz elbette ama bunu özellikle annem için yapıyorum.
Büyüyüp bu noktaya gelmem için çok fedakârlık yaptı.
O bir o bir olimpiyat sporcusuydu. Meşaleyi taşımak benim için
inanılmaz bir duygu. Bu onun için.
N'abersiniz?
Kendinize gelin. Herkes uyansın. Hadi bakalım. Canlarına okuyun. Tamam mı?
Affetmeyin.
Snoop'un binmesine kim izin verdi?
Şu anda ABD Takımı üzerinde büyük bir baskı var.
Bu altın madalyayı kazanmakla ilgili ve diğer her şey bir kenara bırakılıyor.
Gerçekçi olmak gerekirse,
hepsini oynatamayacakken neden tüm bu büyük
isimlerden oluşan bir kadro kuruyoruz?
Bu takımın '92 takımından daha iyi olmasının nedeni,
sahip oldukları oyuncu zenginliği değil. Rakiplerinin çok daha iyi olması.
Güney Sudan'a karşı bir saygı ve korku besliyor musunuz?
Herkesten uygun düzeyde korkuyoruz.
Tamam, başlıyoruz. Beş top atışı. Orada üç tane lazım. Beş atış. 20, 10, 5.
Bir tane daha. Bak.
Bu takımın neye benzeyeceğinden emin değildik.
Hiçbirimizin bu Olimpiyat takımı için,
bu kalibrede ya da ayarda oyunculara sahip olacağımızı, düşündüğünü sanmıyorum.
- Sok onu Bron. Evet efendim. İyi işti. - Steve Kerr, bu takıma bu yolculukta
rehberlik edecek mükemmel bir lider.
Çok güzel. Evet efendim, evet efendim. İyi iş, Mavi.
Son iki maçta, savunma amaçlı, özellikle adam değişmeleri için Derek'i
tercih ettim. Ama, hazır ol. Her maç farklı olacak, tamam mı? Mesela Sırbistan
maçında Jokic'e karşı drop yapmaya karar verdik ve bu adam değişiminden çok daha
iyi. Yani drop ve adam değişimi arasında gidip geleceğiz. Ama, benim bu konudaki
deneyimim, her maçın, biraz farklı olacağını söylüyor. Sen yaptığın şeye
devam et, hazır ol ve zamanın gelecek. Evet.
Tamam. Evet. Tamamdır.
Sanırım benim için işin en zor kısmı oyun süresi. Rotasyonları seçmek de zor.
7 Hall of Famer'ı yedeğe nasıl koyarsın? Takıma "Bu bizim için de zor" dedim.
"Sizin için oynamamak zor,
bizim için de sizi oynatmamak." Ama bunun neyle ilgili olduğunu anlayalım.
Basketbol, bir spordan ibaret.
Dünyada olup biten çok daha önemli şeyler var.
Yine de sahadayken en önemli şey, basketbol.
İşte bu. En iyi hâliniz olmak önemlidir. Özel bir şeyin parçası olmak önemlidir.
İnsanları mutlu edecek bir gösteriyi sahaya
taşımak önemlidir. Her pas iyidir,
değil mi? Ve, ve eğer iyi bir pas atamazsak,
elimizden kaçırırsak, geri gelir ve baştan başlarız,
tamam mı? Hadi! Güzel! Güzel! Çok iyi! Ben küçükken,
babam profesördü ve denizaşırı ülkelerde çok zaman
geçirdik. Beyrut, Lübnan, Fransa, Kahire, Mısır'da yaşadık.
Yurt dışı deneyimim, yetişkin bir insana dönüşmemdeki en önemli
şeylerden biriydi. Bence seyahat ettiğinizde empatiyi
doğal olarak öğreniyorsunuz ve insanların hayatın her kesiminden,
farklı kültürlerden, farklı geçmişlerden geldiğini
ama özümüzde hepimizin aynı olduğunu anlıyorsunuz. Annem ve babam aslında
empati hakkında hiç konuşmazlardı. Doğrudan gösterirlerdi.
Evimizdeki barbekü partilerini hatırlıyorum;
Araplar, İsrailliler, dünyanın dört bir yanından gelen insanlar,
dünya olayları hakkında tartışırdı.
Arkadaşları ya da meslektaşlarıyla
yaptığı entelektüel sohbetlerde
çok medeni tartışmalar olurdu ve ben bunları
gözlemlerdim, bunlara hayranlık duyardım.
Olimpiyatlarda yarışmak bana hayatımda yaşadığım pek çok şeyi hatırlatıyor.
Hazır mısın?
Bütün dünyayı geziyoruz ve aslında benim büyüdüğüm şekilde yaşıyoruz. Hadi! Dikkati
toplayın! Maçın sonu! Odaklanın!
Onun kendine özgü bir dürüstlüğü var. Kim olduğunuzu gerçekten anlayan, sizi neyin
harekete geçirdiğini bulan, sahada olduğu kadar saha dışında da kafanızda neler olup
bittiğini gerçekten anlayabilen, çok özel bir insandır.
Niyetiniz iyiydi, ama şimdi bunu toparlamalıyız,
değil mi? Yani, bu konuda, LeBron az önce dedi. Uygulamak zorundayız.
Sanırım Steve, beni şu ana kadar oynadığım tüm koçlardan daha iyi tanıyor.
O hayat derslerini oyuna taşıyor ve bize yeniden oyun oynayan çocuklarmışız gibi
- hissettiriyor. - Güzel! Bayıldım! Bayıldım!
Çoğu koçtan farklı bir terminoloji kullanıyor.
Koçluktan ziyade sohbet ediyor gibi daha rahat bir tarzı var.
Güzel! Çok iyi! Gerçekten iyi! Kaya gibi!
Kendimi bazı harika basketbol ortamlarında,
organizasyonlarında buldum ve neyin kazandıracağını
hissedebildiğimi düşünüyorum.
- Zorla, mavi! Zorla! - Bence bu rekabetçilik ile neşenin ve
başkalarının başarısından duyulan sevincin birleşimini yaşıyorum.
Bu çok güzel. Düşünmeye devam et. Zorla. Kat et! Kat et! Kat et!
Kazanmanın ortak noktası bu.
Bu 40 dakika boyunca ihtiyacımız olan yoğunluk seviyesi.
Eğer dört ya da beş dakika boyunca baskı kurarsak,
ve sonraki grubu getirip aynı şeyi yaparsak
takımları boğarız. Ruhlarını alırız.
Öz güvenlerini alırız.
Tamam mı? Bu harika bir antrenmandı,
böyle devam edelim.
- Altın bizim! Hadi! - Bizim!
İyi işti beyler! İyi işti!
Hanımlar ve beyler, kadınlar finalindeki jimnastikçiler
için alkışları alalım!
İlk olarak Biles geliyor, Altıncı altın Olimpiyat
madalyasını hedefliyor.
Bir koltuk bile boş değil, kardeşim. Bu Simone'un da sonuncusu mu?
- Ha? - Bu onun sonuncusu, değil mi?
Öyle olmalı. Tekrar katılmasının imkanı yok.
Tabii Bron değilse.
Amerika Birleşik Devletleri'nden, Simone Biles!
Çocuk yaşından itibaren eğitimli olsaydım yapabileceğim pek çok şey varmış
gibi hissediyorum. Gerçekten.
Bunu değil. Ben bunu denemezdim bile.
Sağlam başlangıç.
İyi iş çıkardın dostum.
Dünyanın en zor rutinini yapıyor.
Aman be. O kadar yükseğe nasıl çıkıyor öyle?
Bak diyorum. Smaç falan da basar bu.
Altın madalya sahibi ve Olimpiyat şampiyonu, Simone Biles!
Az önce muazzam bir gösteriye şahit olduk.
Tüm zamanların en iyisi! Buna hiç şüphe yok.
KD ne düşünüyorsun?
Çılgınca, dostum. İnanılmaz bir atletizm gösterisi.
Bayıldım.
LILLE, FRANSA
Sadece, biraz esnet yeter. Biraz daha. Bir daha. Bu bacak biraz hamladı tabii.
Bu hemstring daha da gergin. Bunu daha çok kullanıyorsun.
Biraz daha zorlasana. Esas olan şu, bu büyük bir sevgi, tutku ve bağlılık olmadan
basketbol da dâhil, hiçbir şeyde başarılı olamayacağın bir şey. Öğren, Vlado. İzle.
Öğreniyorum.
En önemli şey kişisel motivasyondur eğer içinizde bu yoksa kendinizi ve
başkalarını motive etmek her zaman çok zor gelir. Bu kaçınılmazdır.
Koç Pesic, Sırp antrenörlüğünde tam
anlamıyla bir efsane. Sırp basketbol tarihinde sahip
olduğumuz en iyi koçlardan biri.
Her şeyin iyi olmasından hoşlanmaz.
Herkesi meşgul etmek ve herkesin odaklanmasını
sağlamak için daima adamlarına biraz baskı uygular.
Lanet olsun. Bana en ağırını mı verdin?
Beni en çok etkileyen, 75 yaşında olup her gün
antrenmana gelmesi. Sadece geleceği düşünüyor ve daha
büyük bir şey yapmak istiyor. Bu çok etkileyici bir şey.
Biz koçlar her şeyi kontrol edebileceğimizi
düşünürüz. Ama öyle değildir.
Bugün oyuncular da sizi izliyor, sizi analiz ediyor,
ne zaman kaçabileceklerini ya da
bir şey kazanacaklarını inceliyor.
Onu en çok kızdıran şeyin biz gençler olduğunu
söyleyebilirim. Her zaman tepemizde.
Biri nasıl uyum sağlayacağını ve bir şeye hazırlanacağını
biliyorsa, işte doğru olan şey de budur.
Günümüzde, bir koçun işi benim eski zamanlarıma
çok daha karmaşık hâle geldi. Bambaşka oldu. Tamam, bu kadar. Evet.
SIRBİSTAN
Ve öylece kaçırmazsın. Ön tarafa at.
Bence bu, son 10 yılda sahip olduğumuz
en yetenekli kadrolardan biri.
Milli takım bayrağını göğsünüzde taşıyınca bir şeyler oluyor.
Yarattığı o enerji ve his, gerçekten inanılmaz bir şey.
Muhteşem bir duygu.
Bu kadar. Daha, daha daha!
Hadi, hadi!
Hadi hadi hadi oyna biraz hadi.
Sırbistan milli takımının kaptanı olmak başka bir seviyede baskı yapıyor.
Örnek olarak liderlik etmeye çalışıyorum.
Takımın ne kadar önemli olduğunu biliyoruz.
Takım tarzı ve takım güveni çok önemli.
10-15 yıldır milli takımda olan ve her şeyi yaşamış bir adam.
Bogdanovic topu istiyor, alıyor, ve yolluyor!
- Yolluyor! - Çılgın, çalışkan biri.
Milli takımın kaptanlığını hak ediyor.
Oynayın, oynayın! En iyi oyuncularımız aynı zamanda,
bazı büyük Avrupa kulüplerinin de liderleri
konumunda. NBA'de bile maçlarda, oyunu tamamen değiştirme yeteneğinde olan,
Jokic ve Bogdanovic gibi başarılı oyunculara sahip durumdayız.
Sırbistan'ı temsil ediyorlar.
Şu pasa bakın. Savunmaya bakın. Ne oyun ama!
Jokic, bir orkestra şefi.
Daha önce hiç görmediğim şekilde hücumda her pozisyonu yönetiyor. Ne Magic Johnson,
ne de Steve Nash. Yalnızca Jokic'ten gördüğümüz,
bambaşka bir şey, ve tüm bunları parkta son seçilecek
adam gibi görünürken yapıyor.
- Jokic galibiyeti getirir mi? Basket! - Nikola Jokic şu anda basketbol oynayan en
iyi oyuncu. Üç kez lig MVP'si seçildi, bu da onu inanılmaz derecede nadir yapıyor.
Kendini buraya konumlandır… Duydun mu? Tamam. Ve.
Bana geliyor. Alıyorum. Topu ona geri verebilmem için geliyor.
Ve sonra topu ona vermiyor musun?
Hayır, topu ona veriyorum, veriyorum.
Tamam tamam bak, buradasın. Topu ona veriyorsun, o da bu uçta yakalıyor. Tamam
mı? Anladın mı? Nikola, her antrenör için harika bir oyuncu. Yani kelimenin her
anlamıyla harika. Bazen sadece bana değil, tüm oyunculara onlar için, burada
olduğunu göstermek adına elinden geleni yapması beni rahatsız ediyor doğrusu.
Bazen bencil olmasını istiyorum. Kendini daha çok düşünmesini ama o tam bir takım
oyuncusu. Her zaman öyleydi. Tüm gücünle köşeye koş. Duydun mu beni?
Tamam. Tamam.
İnsanlar Nikola'nın tuhaf bir adam olduğunu
falan düşünüyor. Ama bence hayır, Nikola, çok normal bir insan, çok mütevazı biri.
O ve Bogdan'la birlikte takımımız çok şey yapabilir.
Sırbistan Dünya Kupası'nda gümüş madalya aldı ve Nikola Jokic oynamadı bile.
Kazandığınızda ve dünyanın en iyi oyuncusunu kadronuza kattığınızda,
Olimpiyatlara giderken kendinizi oldukça iyi hissedersiniz.
Şimdi Nikola Jokic var. Ne bekliyorsunuz? Altın madalya beklersiniz.
Hepimiz Nikola'yla ve başardıklarıyla gurur duyuyoruz. Bunu, tekrar,
tekrar yapması için önünde hâlâ yıllar var. Yani bu,
Olimpiyat Oyunları sırasında onun ve takım için büyük bir baskı yaratıyor ama
biz bunu seviyoruz. Baskıyı severiz, zorlukları severiz.
Sırp halkının kazanmamızı ne kadar çok istediğini hepimiz biliyoruz.
Başarılı olmamızı istiyorlar. Tüm ülke bizi izliyor.
Sırbistan'da basketbol, genlerimize işlemiştir.
Bizim için bir spordan öte. Bizim için her şey demek.
Basketbol, Sırbistan'da,
ülkemizin iyi bir hâlde olmadığı zamanlarda
insanlara mutluluk veren bir şeydi. Bu yüzden basketbol milli sporumuz.
Sırbistan bağımsız bir ülke olmadan önce, altı farklı cumhuriyetten oluşan bir ülke
olan Yugoslavya'nın parçasıydık.
Son Olimpiyat şampiyonu Yugoslavya, bronz madalya kazandı.
Bir basketbol ülkesi olarak Yugoslavya, Amerika ile süper güçtü diyebilirim.
Yugoslavya 80'lerin sonu, 90'ların başında Avrupa'nın
en iyi takımıydı.
Beş kez dünya şampiyonu olduk. Avrupa şampiyonluğunu kim
bilir kaç kez kazandık.
O yıllarda sahip olunan takım, o oyuncu grubu, söylemeliyim ki,
onlar bizim Rüya Takımımızdı.
Benim jenerasyonum, uluslararası alanda bir numaraydık
ve başarımızı sürdürdük.
Avrupa'da Yugoslavya'dan daha iyi bir takım yok.
Şu anda beşinci şampiyonluklarını kutluyorlar.
91, birlikte oynadığımız son zamandı.
O dönem Yugoslavya halkı için kötü bir dönemdi, iç savaş vardı.
Çok kötü durumdaydık.
ABC'den Peter Jennings ile Akşamın Dünya Haberleri'ndeyiz.
İyi akşamlar. Akşam haberlerine,
parçalanmanın eşiğinde olduğuna inanılan Yugoslavya
ile başlıyoruz sayın seyirciler. Altı cumhuriyet ve 24 etnik gruptan
oluşan Yugoslavya'da etnik farklılıkların patlamasının
kaçınılmaz olduğuna inananlar çoktu.
Yugoslavya'nın dağılması her şeyi etkiledi.
Her şeyden önce insan hayatını etkiledi.
YUGOSLAVYA MİLLİ TAKIMI, 1989-2000
Basketboldan, söz etmiyorum bile.
Yugoslav ordusu tanklarından oluşan bir birlik üslerinden çıkıp başkente
doğru ilerliyor ve önlerine çıkana ateş ediyorlardı.
O dönemde Yugoslavya'da, kimse yarın ne olacağını bilmiyordu,
sadece basketbol sahasında değil, hayatımız ilgili de.
Barselona'daki Olimpiyatlardan hemen önce, 92 yılında, Birleşmiş Milletler,
Yugoslavya'nın bir bölümüne, Sırbistan ve Karadağ'a yaptırım uyguladı.
Bu yaptırımlar, spor faaliyetlerini de içeriyordu.
Yani, temel olarak, 92'den 95'e kadar oynama
fırsatımız olmadı.
O dönem, bence gelmiş geçmiş, en iyi basketbol takımına sahiptik.
Ama maça çıkamıyorlardı. Çok yazık,
çünkü Barselona'da gerçekten iyi bir takımımız olabilirdi.
Ve herkes şunu bekliyordu, bu takım Rüya Takıma karşı oynarsa,
Jordan'a, Magic'e diğer herkese karşı oynarsa
ne olur? Bence bu devlerin çarpışması olurdu.
Yugoslavya sağlam kalsaydı,
basketbolda Amerika Birleşik Devletleri için makul bir rekabet sağlayabilirdi.
Vlade Divac, Yugoslavya takımının yıldızıydı
ama o bir Sırp. Bu yüzden takımının Barselona'da
oynamasına izin verilmiyor.
Bize Olimpiyatlara katılamayacağımızı söyledikleri an,
spor hayatımın en zor günlerinden biriydi.
Amerika, beklendiği gibi Barselona'da
altın madalyayı kazandı.
1995, Yugoslavya, altı yerine sadece iki cumhuriyetti.
Sırbistan ve Karadağ vardı.
Ve bir kez daha, hanımlar ve beyler, Yugoslavya sahneye döndü.
Tekrar katılmak ve ülkemizi tekrar mutlu etmek için gerçekten sabırsızlanıyorduk.
Yaptırımlardan kurtulan Yugoslavya, 1995 Avrupa erkekler basketbol şampiyonu oldu
sayın seyirciler! Harikalar!
Altın madalyayı aldıklarında, o anda bütün geçmişimizi savaştaki tüm
günlerimizi, üzüntülerimizi unutuverdik.
Hayranlarına el sallıyorlar, hayranlar da bayrak sallıyor.
Kutlamak için bir sebepleri var.
Basketbol bize şu hissi verdi. "Ah, biz en iyisiyiz. Sizden daha iyiyiz."
Döndüğümüzde sokaklarda bizi bekleyen birkaç yüz bin kişi vardı.
Büyük bir kutlamaydı ve bu asla unutamayacağım bir andı.
Basketbolumuz için çok önemli bir andı. Bu,
gelecek nesillere büyük bir güven veriyor. Kazanabileceğimizi bizlere gösterdiler.
2006'da Sırbistan bağımsızlığını kazandı.
Sıfırdan bir program inşa etmek çok zordur ama Sırbistan her zaman bir
spor ülkesiydi. Bu yüzden,
daha önce sahip olduğumuz geleneği yüksek seviyede tutmaya devam ettiler.
Hadi! Hadi, hadi bakalım. Hadi toplan. Hadi.
En iyi kim?
Size söylemek istediğim bir şey var. Sadece sporda değil,
bazı şeylerde sizden daha iyi olan biri olduğunu kabul etmeye hazır olmalısınız.
Bazen bunu kabul etmek zordur. Ancak, daha iyi olabilmenizin tek yolu budur.
Hepimiz… Sırbistan'da gerçekten
en iyisi olduğumuzu, bir şey öğrenmeye gerek olmadığını,
Tanrı vergisi yeteneğimiz olduğunu düşünürüz. Öyle değil
mi? Boş versenize. Bu gerçekten böyle ama.
Basketbol, Sırbistan'da hiç bu kadar
popüler olmamıştı. Ama potansiyelimiz gittikçe düşüyor.
Artık eskisi gibi 22 milyon nüfuslu Yugoslavya ülkesi
değiliz. Artık çok daha küçük bir ülkeyiz.
Yaklaşık 7-8 milyon nüfusa sahibiz. Bu da doğal olarak,
daha az potansiyel demek.
Koç, bu akşam dışarı çıkmayı düşündün mü? Köyün dışında bir yere, akşam yemeği için?
Kiminle?
Personel ya da oyuncularla…
Yanımızda olurlar. Bu monotonluğu biraz kırabilir
mi diye düşündüm. İşte fırsat.
Bırak tur atsınlar. Burada tur atsınlar. Burada iki stadyum var.
Tabii ki Güney Sudan maçı bizim için oldukça
tehlikeli bir maç. Bunu unutmayalım.
Bunlar bir oyuncu olarak oynamayı hayal ederek büyüdüğünüz maçlar.
Bu maçı kazanırsanız, kendinize Olimpiyat madalyası
kazanma şansı verirsiniz. Her iki takım da "Bugün
alacağımız galibiyetle çeyrek finalist olabiliriz" diyor. Sırbistan için,
madalya turuna kadar gelebilirlerse ses getirmek için büyük bir şansları var.
Sudan karşısında alacağımız galibiyet turnuvada
kalmak açısından bizim için çok şey ifade edecek ama
aynı zamanda da özgüvenimizi de oldukça, artıracaktır. Buna şüphe yok.
Maça girerken Bogdan, Sırbistan milli takımı tarihinin en skorer oyuncusu olma
rekorunu kovalıyordu. Son 50 yılda bu milli takım için oynayan oyunculara
bakarsanız, birçok büyük isim göreceksiniz. Dolayısıyla, bunu başarmak
hem onun hem de takım için büyük bir baskı yaratıyor.
En iyi kim?
Olimpiyatlarda şu ana kadar bir üçlük ayan Jokic'e döndü, ve ikincisi geldi!
Jokic'ten boyalı alana. Harika bir asist!
Magic Johnson'ı hatırlatıyor.
Unutmayın… agresif olacaksınız! Tamam mı?
Hadi, hadi, hadi!
Bir adım geriye ve üçlük. Mükemmel. Bogdan Bogdanovic,
geçirdiği en iyi NBA sezonundan geliyor.
Biz çok küçük bir ülkeyiz ve gençken, herkes size basketbolda,
en iyisi olduğumuzu öğretir, bu kadar basit ve sahip
olduğumuz başarılarla, buna inanmaya başlıyorsunuz.
Beklenti çok büyük. Ancak sporda hiçbir şey kendiliğinden gelmez bunu biliyoruz.
Baskı kuralım yan pas kullanalım. Yan pas duydun mu? Bogdan'a sonra doğrudan pas.
- Tamam mı? Tamam! - Hadi, hadi, hadi!
Bogdanovic herkesi geçerek Jovic'e pas atıyor ve üçlüğü atıyor. Nikola Jovic, MVP
- olmaktan sadece bir adım uzakta. - İyi pas.
Shayok, Jokic'ten önce davranıp müdahale ediyor.
Zayıf taraftan iyi yardım. Köşede Kuol'dan şut!
Parlak Yıldızlardan bir üçlük daha geliyor!
Bogdan! Bogdan, şu anda çok zayıfız ne oluyor!
Bogdanovic "Topu bana daha sık verin" diyor,
Her iyi skorer böyle der, değil mi?
Bogdan, sürekli tekrarladığım gibi, bu milli takımın devamlılığını sağlıyor.
Muazzam bir kalite ve muazzam bir tecrübeye sahip.
Micic'e çıkardı. Bir üçlüğü var. Bogdanovic'in eli ısındı.
Ve skoru buluyor. Bogdan Bogdanovic, 20 sayısı var.
Bogdan, çok uzun zamandır bu takımda oynuyor. NBA'de belki de, üçüncü kademe
yetenekte olan adamlar, Olimpiyatlarda birinci kademe yetenekler hâline geliyor.
Bogdanovic, uzaktan bir deneme daha yapıyor. Ve basket! Bogdan Bogdanovic'ten
ne performans ama, 28 sayı.
Ülkeleri için oynuyorlar. O formayı giydiklerinde yaşadıkları
farklı bir gurur var, bunu görebilirsiniz. Yüzlerindeki ifadeden anlayabilirsiniz.
- Ne maç ama, Bogdanonic 30 sayı kaydetti. - Sırbistan'ın tüm zamanlarda en
skorer milli oyuncusu olmak, kesinlikle kariyerimdeki en büyük başarılardan
biriydi. Ancak milli takım için oynadığınızda önemli olan, hikâyenin
sonudur. Şampiyonayı nasıl bitirdiğinizdir.
Sırbistan galibiyete ulaştı.
Erkekler basketbolunda çeyrek final için Paris'e gidiyoruz.
Ne o, koçlara sarılmak yok mu? Gel buraya.
- Hadi toplaşın. - Hadi bakalım toplan.
En iyisi kim?
Sırbistan!