Birazdan izleyeceğimizden daha enerji dolu bir maç olduğunu sanmıyorum.
Grup maçlarında Fransa 2-0, Almanya 2-0. Kazanan, grup birincisi olacak.
İki takım da sonraki aşamaya birinci gitmek istiyor.
Schröder topu çaldı, tüm sahayı geçti ve sayı. Schröder, pas.
Wagner'den üçlük ve basket! Harika!
Ritmini buldu. Almanya, liderliğini sürdürmek istiyor.
Wagner, smacı basıyor!
Almanya şu ana kadar, Fransa'ya büyük üstünlük kurdu.
- Hadi, hadi hadi! - Çocuklar, pozitif
olun, herkes pozitif olsun.
Hadi, hadi hadi!
Almanya, 21 sayı farkla ev sahibi ülkenin önünde.
Afallamış hâldeyiz.
DEVRE ARASI FRANSA 27 - ALMANYA 48
Gelin buraya toplanın. Bakın, neden buradayız? Ne istiyoruz?
Altın madalya mı istiyoruz? Ne istediğimizi bilmiyoruz.
Bizi parçalıyorlar. Kimse boşa kaçmıyor. Kimse sayı yapmıyor.
Sürekli perdelere takılıyoruz. Ve kimse tepki vermiyor!
Yarı sahada birbirimizi itiyoruz. Hücum edemiyoruz,
Pick n roll yiyip duruyoruz. Altın madalya istemek kolay.
Çabalayın! Geçen sene yenildik, bu yıl da değişmedi.
Aynı şeyi yapıyoruz. Aynı şeyi.
Bize gülüyorlar dışarıda kimse tepki vermiyor! Herkes memnun.
Topu istiyoruz. Karşımızda duvar var. Teke tek oynamayın!
Topla üç pas, üç smaç. Saldırgan olun! Top sürün! Pas atın! Biz biz bu değiliz,
daha iyiyiz daha iyiyiz!
Altımızdaki rakipleri anca şansımız yaver
giderse yenebiliyoruz! Böyle bir
takımı yeneceksek, birlikte oynamalıyız. Bu şekilde değil. Hay sikeyim!
BASKETBOLUN YILDIZLARI
Bizi böyle yendikleri için çok kızmıştım. Bizi yenmek için oradaydılar ve yendiler.
Yeniden canlanıp, onlara karşılık verebilecek miydik?
Bana kalırsa devre arasında böyle bir konuşmaya ihtiyaç vardı.
Haklıydı ve bir etkisi oldu. O, takımdaki herhangi bir
oyuncudan daha etkili biri. Müthiş bir adam. İnanılmaz bir oyuncu.
Batum, önü açık, basket.
Fransa takımında aşılamaya ve somutlaştırmaya
çalıştığımız şey, özverili olmak ve mücadele
ruhunu inşa etmek. Bu, bizim birincil gücümüz diyebilirim.
Özelliğimiz bu.
Eğer o maçı kaybedersek, bunun bir yansıması olmayacak,
yine de çeyrek finale çıkacağız. En azından doğru şekilde oynamaya çalışın,
mücadele edin, rakibi ezin ki bunu bir sonraki
maça taşıyabilelim.
Mücadele sizi hayatta tutan, özellikle bu seviyede size
bir şans sağlayan şeydir. Kabul edelim.
Almanya'nın dünya şampiyonu olmasının bir sebebi
var. Tesadüfen dünya şampiyonu olunmaz.
Wagner.
- Franz Wagner! - Bizden daha iyiydiler.
Mücadele ettik ama yeterli olmadı.
O maç bizden çok daha hırslılardı. O maç bize iyi bir ders oldu,
onlar gibi oynarsak herkesi yeneceğimizi gördük.
Asıl soru şu, hücumu nasıl düzeltecekler? Ben bunu merak ediyorum.
Domino, lanet olsun.
On. On. Hadi be!
Rekabetçi olabilmesi için bazı kurallar koydum. Bir tür sonucu olmalı. Eğer en az
puanı alırsan, 15 şınav çekersin. Omuzlarından da anlayabileceğiniz gibi…
Domino oynamaktan.
- Hayatta olmaz, hayatta olmaz. - Çok fazla şınav çekiyor.
Çok fazla şınav çekiyor.
Hey! İşte bu kadar! İşte bu kadar! İşte bu! Ne diyordun sen? Lanet olsun! Ne
diyorsun sen? Biraz daha mı şınav çekiyorsun yoksa?
- Anlıyor musun? - Daha fazla şınav çektim. Bu çok saçma.
Hayır, dostum.
STADYUM GİRİŞİ
Pierre Mauroy Stadyumunda ilginç bir eşleşme var. ABD Güney Sudan'a karşı.
ABD için en büyük hikâye, dakika dağılımı gibi görünüyor.
Özellikle Jason Tatum, ligin en iyilerinden, şimdi de şampiyon,
ama ilk maçta hiç süre almadı.
NBA'in en donanımlı oyuncularından biri, bu yüzden neden büyük bir hikâye olduğunu
anlıyoruz, ancak hiç kimse Kevin Durant'in şimdiye kadar gördüğümüz, en
büyük Olimpiyat maçlarından birini oynayacağını öngöremezdi.
Evet.
Bu 12 adamın hepsi de kazanmamıza yardımcı olabilecek kapasitede. Bu çok önemli,
çünkü vakit gelince parlamayanları bir başka "Hall of Famer"la değiştiririz.
Takımın gücü burada yatıyor. Bam, gördüğüm en etkileyici insanlardan biri.
Yaptığı işe büyük bir inancı var, ancak, takıma,
gruba uyum sağlıyor ve bu etkileyici, güçlü bir katkı.
Her toplantıda odaya girdiğinde herkesle tokalaşıyor. Asla aksatmıyor.
Bam için her gün, iyi bir gündür.
O bir süper yıldız, NBA'de bir "all star".
2021'de altın madalya kazandı ama zihniyeti, mavi yakalı,
çok mütevazı bir adam gibidir.
Bam, bir NBA oyuncusu olarak çok yönlü. Olimpiyat için bir takım oluştururken,
birden fazla rol oynayabilecek adamlar istersiniz.
Başarılı olmak için topa ihtiyaç duymayan,
yine de oyuna etki edebilecek oyuncuları bulmanız gerekiyor.
Dünyadaki herkesi savunabilir. Yani, gerçekten herkesi savunabilir.
Ve bu arada, çıkıp size maç başına 20 üstü sayı
ve 10 üstü ribaunt kazandırır. Belki de basketbol oyununda en az
değer verilen oyunculardan biridir. Annesine dedim ki,
"Oğlunuzun bu kadar çok şey başarmış ve bir basketbol oyuncusu olarak inanılmaz
bir yörüngede ilerliyor olmasının üstüne,
bu kişiliğinden ödün vermemesi dolayısıyla onunla gurur duyuyor olmalısınız".
- Nereye gitti? - Şurada.
- Nerede oturuyormuş, sor bakalım. - Ben de, şu an bunu anlamaya çalışıyorum.
Evet. O zaman Amerika Birleşik Devletleri'ni alkışlamalısın.
Bu benim formam.
13 numara, Bam Adebayo.
Evet!
12 yaşındayken,
bana ikinci Olimpiyatlarımda yarışacağımı ve annemin burada oturup bunu canlı
olarak izleyeceğini söyleseydiniz inanmazdım.
Asla olmaz derdim. Beni izlemesi,
kendi emeğinin meyvelerini
toplamasından ibaret sadece.
Oh, hadi ama! Hadi ama!
Güney Sudan, hücuma geçiyor. Shayok'tan turnike geliyor!
Şuna bak! Topu kaybedip duruyor bak!
Bam, maça gir!
Evet!
Yokluktan gelmiş olduğumuzu bana sürekli olarak hatırlatıyor. Çok fakirdik.
10'a 10 beraberlik. Bam Adebayo, Anthony Edwards,
Jrue Holiday maça giriyor.
Durdurmaları gerek.
Kuzey Carolina'da kırsal bir bölgede büyümüştüm.
Kap topu!
- Adebayo, topu çalıyor. - İşte böyle! Güzel savunma!
Ben ve annem, yılda 12 bin dolarla,
bir prefabrik evde yaşayıp geçinmeye çalışıyorduk.
Edwards'tan Adebayo'ya, ve smaç geldi.
Annem araba kullanmazdı, her gün işe yürüyerek giderdi.
Yani, yağmur, kar, sulu kar… Ne olursa olsun, gidiyordu.
- Ah! Evet! Budur! Evet! - Adebayo, menzilini gösteriyor.
Her sabah okul kıyafetlerimi yıkar, hazırlar ve giymeye hazır hâle getirirdi.
Böylece uyandığımda sadece dişlerimi fırçalar, duş alır,
kahvaltımı yapıp evden çıkabilirdim. Ben 16 yaşıma gelene kadar
bunu her gün yaptı.
Amerika Birleşik Devletleri, devre arasına 19 sayı farkla önde giriyor.
Büyüdükçe gözleriniz açılıyor, çevrenizi fark etmeye ve
kıyaslamaya başlıyorsunuz. "Vay canına,
şunun evine bak", "Böyle bir araba kullanıyorlar.
Bizim arabamız yok. Benim evim böyle görünmüyor".
Bu, beni normal çocuklardan çok daha hızlı olgunlaştırdı
çünkü bunları eksik olarak görmemeyi öğrendim. Annem beni aç bırakmıyordu
ben de kendim olabiliyordum ve en azından hâlâ bir çocuk olabiliyordum.
White, perdeyi kullandı. Havaya! Adebayo, smacı basıyor!
Annemin yaşadıkları kolay değildi. Ve onu Lille'de görmek.
Beni çok mutlu ediyor. İhtiyacım olan tüm motivasyon bu.
Annemle prefabrikte büyüdüm. Şimdiyse olimpiyatlardayız.
İşte bize göre müzikler!
İçe pas. Adebayo, basketi buluyor. Amerika,
farkı koruyor, arayı açma peşinde. Maçı koparmak istiyor.
- Oh! - Topu çaldı, ve smaç!
Amerika Birleşik Devletleri takımı,
grup aşamasında ortalama 21 nokta 3 sayı farkla kazanarak iyi bir
performans gösterdi. Bu çok fazla.
Ve sekiz takım, eleme turuna kaldı. Çeyrek finali geçtiğinizde,
en azından bronz madalya şansı için oynayacağınız garanti.
İşler burada ilginçleşmeye başlıyor.
Sekiz takım kaldı. Birer birer kapışacağız ve
hepsinde süperstarlar var. Karşılaşacak kolay bir takım yok.
Eleme turunda her şey olabilir, ama hadi,
Amerika Birleşik Devletleri takımına karşı oynamaktan çekinmiyor musunuz?
Amerika Birleşik Devletleri'nden hiç korkmuyoruz. Bu karşılaşmayı dört gözle
- bekliyoruz. - Kaderimizde her zaman yenmek yok.
Hepsinin bizi yenebilecek kapasitede olduğunu
biliyoruz. Tetikte ve hazır olmalıyız.
Altın madalya için tek maçlı eleme sistemi.
Bu çok basit. Kaybetmek yok.
Salı günü, sekiz takım ve dört maç var.
Bu çeyrek final maçlarından hangisini izlemezsek olmaz?
Kanada-Fransa maçı. Çünkü büyüleyici olacak.
Fransa, iyi mi?
Bu güzel bir soru. Buna nasıl cevap veririm bilmiyorum.
Yani, bu turnuvada felaketler.
Resmileşti, Fransız takımı karmaşa içinde.
Almanya tarafından birkaç gün önce rezil edildiler.
Maçtan sonra Evan Fournier şunları söyledi,
"Bugünlerde en iyi savunma, hücumdur. "
"Bu artık 1990'ların ya da 2000'lerin oyunu
değil, yarı sahada savunma yapamıyorsun. Hücum çok
önemli."
Evan, Vincent Collet'nin tüm basketbol felsefesini sorguluyor.
"Temel eksikliklerimiz olduğunu düşünüyorum"
diyor. Vay be. Tamam, Evan.
Evan çok rekabetçidir. Kazanmayı gerçekten çok isteyen biri.
Bazı insanlar daha sessiz sedasız ilerler. Ama o öyle değil. O daha ateşli.
Anı değerlendirir. Evan Fournier, her seferinde büyük şutu atmak ister. Ve,
bunu yapabileceğini düşünür, sizi de inandırır.
Hiçbir şeyden korkmuyor. Onun bu yönünü seviyorum. Gerekeni yapar.
Topu alıp oynayacak işte.
Bu turnuvada daha ileri gitmek istiyorsak buna ihtiyacımız var.
Son maç çok konuşuldu. Fena halde yenildik.
Bu sefer farklı bir baskı olacak, çünkü kendi evimizdeyiz.
İşin yükünü üstlenmek, ve bu turnuvayı,
baskıyı ve beraberinde getirdiği her şeyi gerçekten kucaklayacak
cesarete sahip olmak tamamen bize düşüyor.
Bütün bu hedef gösterme bize yardım etmeyecek.
Önce herkes dönüp bir kendine baksın. Bütün ülkenin heyecanını
biz de hissediyoruz. Hayatta bir kez ele geçecek bir fırsat.
Aklı başında kalmak ve aynı zamanda sahip olduğumuz her şeyi vermek önemli.
Yani, olan oldu. Olmak istediğimiz yerdeyiz.
Artık elemelerdeyiz. Ve burada hataya yer yok.
Dün, Evan Fournier, eğer ondan alıntı yapacak olursam,
"En iyi savunma, bazen hücumdur" dedi. Bütün grubun sonunda bu projeyi,
bu kimliği benimsediğini düşünüyor musunuz?
Ve onun sözleri hakkında ne söyleyebilirsiniz?
Evan Fournier, bütün grubu temsil etmiyor. Kendi adına konuşuyor. Dolayısıyla bu,
kendinin sorumluluğunu taşıdığı, üzücü ve kabul edilemez bir açıklama.
Yani, kendi adına konuşabilir. Söylemem gerekeni söyledim,
ve daha fazla yorum yapmayacağım.
Söylediklerimin arkasındayım. Vincent'ın böyle hissetmesine üzüldüm.
Öyle demek istemedim. Bunu kötü karşılamasını istemiyorum.
Sadece ilerlememizi istiyorum. Tek niyetim kazanmamız.
Dün kaç sayı attığımızı bilmiyorum. Bunun hiçbir önemi yok.
Yetmiş bir.
Önümüzdeki bu birkaç maçta. 71 sayı ile kimseyi yenememeyiz.
Daha iyisini yapmak istiyor ve şimdi bir fark yaratmanın zamanı olduğunu biliyor.
Bu popüler desteğe sahip olmak gerçekten çok güzel. Yine de,
siz de bu destekle birlikte gelen baskıyı üstünüzde hissediyorsunuz.
Bu kaçınılmaz bir şey.
2014'ten beri onun için oynuyorum. Bence gayet iyi gidiyor.
Ondan gelen fazladan bir baskı hissetmiyorum.
Sadece önümüzdeki maçlara odaklanıyoruz, ve her seferinde tek bir maç.
Şimdiye kadar da gayet iyiydik.
Kanadalı olduğumuz için bunun yarısı Fransızca olmak zorunda. Çünkü biz iki
- dilli bir ülkeyiz. O yüzden. - Ben iki dilli değilim. Tek bildiğim.
Merhaba, ben Dillon. Senin adın ne?
- Ah! - Kulağa hoş geliyor. Ne
dediğin hakkında bir fikrim yok.
Eğer bana geri sorarsan, şey derim.
İyiyim, ya sen?
İşte böyle. Gösterişçi.
Ve "Puis-je aller aux toilettes? "
"Tuvalete gidebilir miyim?" demek hepsi bu.
Günün adamı Jax Brooks'un şerefine kadeh kaldıracağım.
Bizi davet ettiğin ve bunun bir parçası olmamızı sağladığın için teşekkür ederim.
Olimpiyat hayalini paylaşmak bizim için çok özel ve seni altın madalyaya
ulaştırmak için sabırsızlanıyoruz. Şerefe.
Şerefe.
Yanlış anlaşıldığımı söyleyebilirim. Sahadayken herkesin korktuğu,
"Ne olursa olsun ağzını burnunu kıracak, yüzüne vuracak,
saçma sapan konuşacak" dediği oyuncu gibi oynuyorum ve sahadan çıktıktan
sonra sakinleşip Dillon Brooks, yani sakin,
ailesinin ve arkadaşlarının yanında olmayı seven iyi bir adam olabiliyorum.
Sen küçükken Raptors maçlarına giderdik. Öyle bir çocuktun ki, yerinde durmazdın.
Ama maça odaklandığında, resmen kilitlenirdin. Ve programı almak için hep
çok hevesliydin. Her seferinde. O programı mutlaka alman gerekirdi, sonra da
gece yatağında oturup bütün programı baştan sona okurdun. Normalde pek kitap
okumazdın, ama bu programı okurdun. Maçları izlerken, resmen kendini
kaptırırdın, özellikle Vince Carter'lı Raptors dönemleri.
Kataloğu alırdım. Evet. Basketbol ve Oyuncak Hikâyesi için otururdum.
Oh, evet.
Oyuncak Hikayesi. Oyuncak Hikâyesi'ne bayılırdı.
Oyuncak Hikâyesi de. Evet, Woody'yi severdi.
Oyuncak Hikâyesi. Woody'yi severdim. İnsanların benim için ne düşündüğü önemli
değil. Olduğum kişiyim. Şu an olduğum oyuncuyu ben yarattım ve daha da
gelişiyorum.
İki yıl önce oynarken Jamaal Magloire'a laf atıyordun.
- Oh, evet. - Ve sonra ona bağırıyordun. "Burası
benim evim" diyordun. Ve Jamaal sana bir şey söyledi. Saha kenarında
Evet, evet, evet. Bunu hatırlıyorum. Hatırlıyorum. Güzel bir gündü.
Oturuyordum, bana baktın, "Değil mi anne?" Dedin.
O maçı kazanmıştık. Güzel bir gündü. Bu, özel bir zaman.
Geldiğiniz için teşekkür ederim. Günümü güzelleştirdiniz. Ve,
sizleri görmeyi çok seviyorum.
INSEP PARİS, FRANSA
Turnuvanın geri kalanı için İNSEP'e geçmek bizim için çok önemliydi. Burası üssümüz.
Gençken de buraya gelirdik, dolayısıyla bu,
yapmamız gereken işe odaklanmamıza yardımcı oldu.
Çeyrek final maçımızı oynamamıza üç gün var. Burada olmak çok güzel.
İNSEP evimiz gibidir. İNSEP,
Fransa'daki en iyi sporcular için bir akademidir. Profesyonel olmak
üzere olan bir gençseniz bulunabileceğiniz en iyi yer çünkü, en iyi
Fransız basketbolcuların hepsi aynı yerde, her gün antrenman yapar.
Çocukluğunuza, gençliğinize dönmek gibi.
Bu yüzden milli takımda oynamayı seviyorum işte.
Ortamın farklı olduğunu hissedebiliyordum, enerji farklıydı. Neden buradayız,
ne yapabileceğimizi biliyoruz. Sadece gidip, yapacağız.
Sanki 13 yaşına, 15 yaşına dönmüş gibi hissediyorsun.
Aynı zamanda güzel bir duygu çünkü milli takımda korumak istediğimiz bir aile
havası var. Bence bu, sahaya da yansıyor.
Annemle babam burada tanışmış. İkisi de judo dövüşçüsüydü. Babam,
milli takım baş antrenörü oldu.
Büyürken hep buralardaydım ve sporcularla tanışırdım.
Ben de bu yaşam tarzıyla büyüdüm. Eşimle de burada tanıştım.
Yani buranın benim için yeri apayrıdır.
Kanada maçını kazanmak için, ne yapmanız gerekiyor?
Açıkçası, bu noktada kime karşı oynadığımızın bir önemi olduğunu
sanmıyorum. Bu daha çok bizimle, nasıl hazırlandığımızla, birlikteliğimizle,
inancımızla ilgili. Doğru yapalım yeter.
Kanada için kapı açık. Top Nash'te. Nash deneyecek.
Evet Nash. Ve topu elinden kaçırıp dışarı çıkıyor,
top Fransa'ya geçecek. Oh, bu gerçekten yıkıcı bir durum.
Olimpiyat deneyimimizde grubumuzu kazandık.
Sırbistan'ı yendik. İnanılmazdı.
Grubu kazanmak bize büyük bir inanç ve umut verdi. Çeyrek
finalde diğer gruptan gelen Fransa ile oynadık ve yenildik.
Ve bu kadar. Maç bitti. Ve Fransa, Kanada'yı yenerek yarı finale yükseliyor.
Burada kesinlikle ürkütücü bir benzerlik var ve bunun intikamını almamız için bir
fırsatımız var. Kanada, grubunu namağlup tamamladı, Fransa ile oynuyor. Tek fark,
maç Fransa'da. Bu da maça yeni bir katman, bir unsur ekleyecek. Tribünler bize karşı
olacak ve, Kanada'nın seyircilerin üstesinden gelmesi de gerekecek.
İnanılmaz derecede özverili, ve karakterli sporcular.
Gözlerinden anlayabilirsin, değil mi? Sadece canı yanıyor. Acı çekiyor.
Gerçekten onlarla gurur duyuyorum. Belki daha iyisini.
Genellikle kutlama yapman, yapabileceğin en kötü şeydir, değil mi?
Sırbistan karşısında duygusal bir zafer kazandınız gibi görünüyor, muhtemelen
şimdiye kadarki en iyi galibiyetinizdi. Bunun gösterilmeye değer olup olmadığını
bilmiyorum. Çünkü, eğer bir noktada duygusal bir galibiyet elde edersek, bunun
bir sonraki maçı etkilemesini istemem. Hepimiz hata yaparız. Bu olduğunda, açık
ve dürüst olmak gerekir, bu şekilde öğrenirsin. Şu anda bu, hepimizden daha
büyük bir olay. Çeyrek finalin, özellikle de bu Olimpiyatlarda, muhtemelen birlikte
oynadığımız en büyük maçlardan biri olduğunu anlamamız gerekiyor. Ve 40
dakikalık bir maçta, kazanır ya da eve gidersin, her şey olabilir. Güzel, açı,
tekrar, açı, tekrar, açı, tekrar. Yerine geç. Yerine.
Fransa maçı kesinlikle gürültülü olacak, enerjik olacak, tutkulu olacak.
Taraftarlar yerinde duramayacak. Bunlarla mücadele edeceğiz.
Bayılıyorum. Muhtemelen favori maçım olacak.
Fransa'da olmak, Fransa'ya karşı oynamak, Olimpiyatlar bunlar için yaşıyorum.
Sahaya çıkıp tarih yazacak ve uzun süre hatırlanacak
harika bir oyuncu grubumuz var.
Şu an sahip olduğumuz takım çok kararlı ve herkes aynı noktada.
Özellikle basketbol için yoldaşlığa, uyuma ihtiyaç vardır. Bence bunu başardık.
Takımımızda bir rol oynayan, ve rollerini mükemmel oynayan
oyuncular var. Ve, bunun ne zaman, ön plana çıkacağını asla bilemezsin.
Ama bunu anlayan ve o an için hazır olan bir grup olarak,
herhangi birimizin yıldızı parlayabilir.
Shai ve Jamaal'ın en önemli oyuncularımız olacağını biliyoruz. Ve, biliyoruz ki,
Lu her an bir maçı devralabilir ben de bir maçı devralabilirim ve o
avantajı kullanabilirim.
Değiş, değiş, değiş değiş.
Madalya maçına çıkmak istiyoruz. Bunu için bir maç var.
Fransa'da Fransa'ya karşı. Olimpiyatlarda. Bunun hayalini kuruyorduk,
daha ne isteyelim?
Gelin. Çok iyi yaptığımız bir şey de topa baskı. Tamam mı? Ve bundan bundan
vazgeçemeyiz. Yapmamız gereken, rakiplerimizle mücadele etmek. Tamam mı?
Ve ribaunt.
Teşekkür ederim. Üç deyince. Bir, iki, üç.
Kanada.
Wemby'yi biri savunacak mı, yoksa birkaç oyuncunun işi mi?
Evet, birkaç oyuncu olacak. Artık Dillon'la başlayıp
oradan devam edeceğiz. Dillon çok iyi bir savunmacı.
Meydan okumayı kabul edecek. Bunu faul yapmadan yapacak,
ellerini gösterecek. Fizikselliğiyle maçın gidişatını
belirleyecek bir oyuncu.
Bu zor eşleşmeyle nasıl başa çıkacaksın?
Sen söyle.
- Sen söyle. - Mücadeleyle. Sonra düşecek.
Savunma yapıp dünyanın en iyi oyuncularından
birini durdurmaktan duyduğun gururdan bahsediyorsun. Sizde ne var?
Bir sürü harika oyuncumuz var.
Her fırsatta oyunun kontrolünü ele geçirebilecek
bir sürü X Faktörümüz var. Bence herkes, bu anlardan güç buluyor.
Ah, tek düşündüğümüz bu maçı kazanmak.
- Teşekkürler. - Çok teşekkür ederim. Adam ulusal hazine.
Ülken için oynamak, bir takım kulüp ya da bir şehir
için oynamaktan çok farklı. Benim ve takım üzerindeki baskıyı çok
iyi biliyorum. Bu baskıyı seviyorum. Şu anda takımın en yaşlısı benim. Burada,
mesela biri bana milli takımda ilk oynadığımda
iki yaşında olduğunu söyledi. Ama hâlâ buradayım çünkü ülkeni göğsünde
taşımak, o güzelim mavi formayı giymek, Fransa için oynamak çok özel bir şey.
Çok güzel, böyle devam.
Babam basketbolcuydu, onun adımlarını takip ettim.
Oğlunun NBA'de, Olimpiyatlarda,
Dünya Kupası'nda oynadığını, Fransız milli takımının kaptanı
olduğunu görmekten, ne kadar gurur duyardı hayal edemiyorum.
Ben üç yaşındayken vefat etti. 91'de basketbol sahasında felç geçirdi.
Ben ve annem tribündeydik. Çok zordu. Zor zamanlardı.
Aslında neden basketbol oynadığımı asla anlayamayacağım.
Annem beni neden oynatıyordu ki? Çünkü böyle bir şeyi ben yaşasam,
çocuğuma aynı sporu yaptıracağımı sanmıyorum.
Ama oyunu ne kadar çok sevdiğimi biliyordu ve
sanırım bu benim için bir terapiydi. Sanırım
en çok da son 15, 20 yıldır yaptığım şeylerle ilgili
tepkisini görebilmek isterdim.
Batum'la ilk kez, Le Mans'ın baş antrenörü
olduğum sırada tanıştım. Batum geldiğinde, 15 yaşına yeni girmişti.
Ve hemen o kalabalığın içinden ön plana çıktı.
Sahada kolaylıkla hareket etmesinden çok etkilendim, son derece akıcıydı. Tabii ki,
o henüz tam bir oyuncu değildi. O raddeye gelecekti ama yine de,
önünde parlak bir gelecek olduğunu görebiliyordum.
15 yaşındaydım. "Bizimle antrenmanlara başlayacaksın"
dedi. Ve sonra, yükseldim.
Beni 16, 17 yaşlarımda sahaya sürdüler, 18 yaşımda takımın anahtarı bendeydi ve,
sonra beni seçmelere soktular ve seçildim. Ertesi yıl milli takıma çağırdılar beni ve
bu benim ilk yılımdı. Yani tam anlamıyla, son 20 yıldır,
onun için ve onunla birlikte çalışıyorum.
Çünkü adam değişmelerde, onları yenmek istiyorsak,
bulmanız gereken ilk şey ters eşleşme olmalı.
Her antrenmanda, her maçta ya da her videoda bana
bir şey söyleyeceğini biliyorum, sanki hâlâ 15 yaşındaymışım gibi.
Ama aramızda böyle bir ilişki var. Kişisel bir şey değil.
Sadece harika olmamı istiyor, 15 yaşımdan beri. Bunu seviyorum.
Yarınki maç hakkında, gerçekçi olalım. Azim ve adanmışlık son derece önemlidir.
İşte bu orada başlıyor. Hepinizin kazanmak istediğini biliyorum.
Hepimiz istiyoruz, hepimiz.
Bu tür bir dürtü son derece önemlidir, ama onu kanalize etmek gerekiyor.
Çok ama çok güçlü bir takım. Bana göre,
bu turnuvada, Birleşik Devletler takımından
sonra ikinci sıradalar. Ama bu çeyrek finali kazanmak
için gereken her şeye sahibiz. Sonra ne olacağını düşünmeyelim bile.
Neleri hayata geçirmemiz gerektiğini ve başarımız için gerekli koşulları
nasıl oluşturacağımızı düşünmemiz gerekiyor. Tabii ki birlikte.
FRANSA, KANADA'YA KARŞI ÇEYREK FİNAL
Bu yüzden basketbol oynuyoruz işte. Bu yüzden olimpiyatlardasın.
Bu bir seri değil, tek bir maç.
Artık büyüklerin basketbolu olacak. Çocuklar için değil, yetişkinler için.
Bu maçın üstesinden gelmek için yapmamız gereken üç şey var.
Birincisi seyirciyi idare etmek. Bunu nasıl yapacağız?
Enerjilerini onlara karşı kullanın ve bir arada kalın. Tamam mı? İkincisi,
aleyhimizde düdük çalarlarsa, buna tepki vermeyeceğiz.
Sadece devam edeceğiz. Bu bizi güçlü gösterir ve onlar da
ne olduğumuzu görecek. Üçüncüsü ise,
maçlar bir çeyrekte, iki çeyrekte ya da üç
çeyrekte sonuçlanmaz. Maçlara dört çeyrekte karar verilir.
40 dakika boyunca birlikte oynamalısınız.
Tamam mı?
Her pozisyon önemli. Başlıyoruz. Gelin.
Bu, daha hikâyenin başlangıcı. Bu olağanüstü bir şans. Bu maçı normal bir
maçtan farklı kılacak şey, kendimizi aşmaktır. Sadece birlikteyken kendimizi
aşabiliriz. Bu da onların hazırlıklı olmadığı bir şey. Çünkü biz bile ne kadar
yükseğe tırmanacağımızı bilmiyoruz. Durdurulamaz olacağız, boğazlarına
yapışacağız. Her ribaunt için savaşacağız. Tazı gibi koşacağız. Daha
önce hiç olmadığı gibi, savunmaya geri döneceğiz. Bu gece yorgunluktan
ölebiliriz, ama her şeyimi vereceğiz. Bir araya geldiğimizden beri, gerçekten iyi
bir oyun oynamadık. Bu gece işte o gece. Hadi!
Hadi! Evet evet hadi!
- Bunu yapacağız! - Birlikte, birlikte!
- Mavi, beyaz ve kırmızı! - Birlikte!
Başlıyoruz.
Orada biraz eğlenmeye çalışacağız. Üç deyince. Bir, iki, üç.
Kanada!
Gidelim, gidelim, gidelim gidelim. Hadi. Hadi.
Ev sahibi ülke, Fransa, turnuvaya devam etmek istiyor. Karşılarında dünyanın en
iyi takımlardan biri var. Yarı finale çıkma şansı söz konusu. Kazanan, Almanya
ile karşılaşacak. Yabusele atıyor. Üç sayılık basket! Bu binada şu an adeta
- deprem oluyor. - Lille'den biraz daha
farklı. İşte. Bu adam bir başka.
Yabusele'den mükemmel bir asist. Gösteriyi Cordinier yönetiyor. Üç sayılık
atış. Basket! Fransa üçte üç ile başladı. İçerisi kalabalık, Wemby topu
çalıyor. Fransa için bir kez daha hızlı hücum. Cordinier. Aynı nokta. Aynı sonuç.
Atıyor.
Onları durduracağız, henüz çok geç değil. Hadi millet. Yapabiliriz!
Şu an Fransa her şeyi doğru yapıyor.
Yerlerinize geçin, hadi. Lanet olsun. Faul versene.
Brooks. Bir anda durdu. Adamı geçti. Brooks. Bitiremiyor. Topu elinden kaçırdı.
Zihinsel istikrara ve dayanıklılığa sahip olmalıyız.
Çünkü fiziksel maçlar olacak ve biz o kadar uzun değiliz.
Bitir işini!
Barrett topu çalıyor. Topu temiz tutamadı. Oh, bu çok saçma. Wemby!
Aman Tanrım.
Pas. İki sayı Lessort.
Bir anda ortaya çıktı.
Faul! Siktir! Serbest atış istiyorum. Hiç serbest atış kullanmadık.
Atış anında değildi.
- Futbol mu oynuyoruz? - Bakmaya devam et. İstersen
- tabii ki bir faul bulursun. - Bu bu futbol değil. Avantaja bırakma yok.
Fournier. Perdeden çıktı. Fournier havadan pas. Lessort bitiriyor.
Güzel pas.
Fransa ilk çeyrekte sahanın iki tarafını da kontrol ediyor.
Kanada maçın başlamasıyla yumrukları yiyor.
Posta gidecekler. Ters eşleşmeleri buluyorlar,
ve daha iyi şut şansı yakalıyorlar.
Kanada'nın takım faulleri ikinci çeyrekte artmaya başladı.
Aynı düdükleri bize de çalmalısınız. Bırakın oynayalım!
Fark, 15 sayıya çıktı.
Kanada'nın şu anda ritmi yok. Bu adam ipleri eline almak zorunda.
Gilgeous-Alexander'ın uzmanlığı, kusursuz orta mesafe şutu.
İki sayılık basket.
Gilgeous, dünyanın en iyi oyuncularından biri.
Maçların çoğunda, bazen işler istediğimiz gibi gitmediğinde,
bizi ateşliyor.
Gilgeous-Alexander, son iki pozisyonda ikide iki.
Shai Gilgeous. Yükseldi ve basket. Çok iyi.
O burada. O burada. Sonunda başladı.
Lessort'a dışarıda faul yapıldı. Ve biraz da uzadı.
Serbest atış farkı ne kadar?
16'ya 6.
Hey! Serbest atışlarda 16'ya 6!
- Ntilikina'ya faul yapıldı. - Ah, siktir!
Hey, beyler, faul yapıyoruz. Tamam mı? Düzeltmek için 20 dakikamız var. Düzeltmek
- için 20 dakika. - Sakın bırakma, devam et!
Taraftarlar ayakta. Fransa ilk yarıyı güçlü şekilde bitirmek istiyor. Yabusele
- üçlük atıyor. Basket! - Yabusele!
Fransa için harika bir ilk yarı.
Daha iyi olmalısınız. Perdede hareket etti,
perdede hareket etti. Bu korkunç. Lütfen çalar mısın?
Bak. Ölümüne savaşıyoruz burada! Lütfen lütfen elimizden geleni yapıyoruz.
16 sayı farktan dönmelerini sağlayacak o zihinsel sertliğe sahipler mi?
Kararlılıkla oynuyor. Bu olmaz.
- İyi işti çocuklar. Bu yarıda da yapalım. - Şimdi ne yapmalıyız?
Bir yarı daha kaldı!
- 20 dakika, 20 dakika! - Hadi, hadi, hadi!
Bu iş bizde, toparlanın. Kendimize gelelim. Hadi.
Şu an çok kolay.
Bu oyuna nasıl döneceğiz?
- Savunma. - Savunma.
İyi de neyi yapmayacağız? Yani, ne yapmayabiliriz?
Faul.
Güzel. Tamam. Şu anda, tamam, sürekli, şikayet ediyorum, ve serbest atışlarda
durum 25'e 8. Kimsenin şikayet etmesini istemiyorum çünkü bunu biliyorlar, ve
onların sahasında oynuyoruz. Tamam mı? Şimdi iş şu noktaya geliyor, bu çeyreği
kazanın, birlikte kalın. Tamam mı? Birlikte kalalım. Kimse kolay olacak
- demedi. O yüzden gidip savaşalım. Hadi. - Hadi yapabiliriz başarabiliriz hadi.
- Hadi, üç deyince. Bir, iki, üç. - Kanada.
- Mavi, beyaz, kırmızı! - Birlikte!
Hadi çocuklar gidelim bitirelim şu işi.
Serbest atışların 25'e 8 olduğunu biliyor muydun?
Bunu gördük.
Bu imkânsız. Hayatımda görmedim. Sonuçta bir maç, 40 dakika. Öyle değil mi?
Kanada ilk yarıdaki 16 sayılık farktan geri gelebilir mi?
RJ Barrett'ın devreye girmesi gerekiyor.
RJ bu takımda 20 sayı üstü ortalama ile oynuyor.
Ve Dillon Brooks hücumda biraz, ritim bulabilecek mi?
Beş hücumu da karşılık bulmadı.
Yok artık!
Sahadaki en iyi oyuncu ve ona her seferinde
faul yapılmasına izin veriyorsunuz!
Barrett, teması aldı, ve basket.
Kanada takımının seri yapması için ilk adım
bu mu acaba? Oh, Dort'tan ne oyun ama.
Gilgeous'a pas. Yakaladı.
İkiye bir.
Bitirdi. Bu çok güzeldi. Yavaşça geliyor.
Kanada farkı 11'e indirdi.
Hadi, devam edin! Kazanmak için zorlamalıyız!
Mavi, beyaz kırmızı.
Dördüncü çeyreğe gidiyoruz.
Fransa kazanacak mı yoksa Kanada'nın son bir hamlesi var mı? Barrett boşta.
Deliksiz. Yabusele'den şut.
- Hadi, hadi, hadi! - Powell'dan bir ribaunt daha.
Boşta.
RJ Barrett, savunmanın arkasında. Mola, Fransa.
Fark, beş sayıya indi.
Hadi! Zihinsel olarak… Çok çalışmamız gerekiyor,
daha önce yaptığımız gibi! Artık topu dolaştırmıyoruz,
bize patronluk taslıyorlar,
şansımızı kullanalım!
Kontrol tamamen Fransa'daydı ve Kanada yavaş yavaş dönmeyi başardı.
Hadi Evan!
Fournier, Vembanyama'ya pas. Fournier'den şut. Basketi buluyor evet!
Büyük bir atış.
Evan o maçta kim olduğunu gösterdi. Orası onun memleketi.
O arenadan birkaç sokak ötede büyüdü. Turnuvanın en büyük maçında
büyük şutlar attı.
Fournier yükseliyor. Basket!
Son iki dakika. Yarı finalde, bir yer söz konusu.
Vembanyama. Son 2 saniye. Fournier. Atıyor! Fournier yine basketi buluyor!
Fransız basketbol tanrıları, dualara yanıt veriyor.
Bu, her şeyin ağır çekimde olduğu o anlardan
biri gibi. Sanki top yavaşlıyor ve, sadece girmesi için dua ediyorsunuz,
ve o anda gireceğini biliyorsunuz. Basket olduğunda seyirci kendini kaybetti.
O anda, o performansı göstermesi, o sahnede böyle bir atış sokması…
Bunu kesinlikle hak etti.
Baştan sona bir Fransız zaferi.
Ve Fransa, Paris Olimpiyatları'nda ilerlerken,
Almanya ile yarı finalde rövanş maçına çıkıyor.
Mücadeleyi bir saniye bile bırakmadılar. Canımızı çok yaktı. Berbat bir şey,
korkunç, korkunç bir duygu. Bizim için, ülkeleri için kıçlarını yırttılar.
Adamlara kırk iki serbest atış verdiler. Siktir! Bu, hepimiz için zor bir durum.
Ama size şunu söylemeliyim, 24 yıl sonra bu ilk Olimpiyatımız.
Harikaydınız, 3 galibiyet 1 mağlubiyetimiz var.
Elbette çeyrek finalde kazanmak isterdik ama deneyim kazandık,
son Olimpiyatınız olmayacak. Bunun ne kadar acı verdiğini unutmayın,
çünkü bir sonraki maçı bu seviyede oynama fırsatınız olduğunda,
bu duyguyu unutamayız.
Bu maçın ne kadar fiziksel bir ortamda oynandığını hatırlamanızı istiyorum.
Bu NBA değil. Bu FİBA. Umurlarında değil. Düdük çalmıyorlar. Buna rağmen oynuyorlar,
değil mi? Bu farklı bir oyun. Shai, sen en iyimizsin. Sesini duymak istiyorum.
Evet… Berbat bir duygu tabii ki. Sanırım kişisel olarak,
bu fırsatı biraz göz ardı etmiş olabilirim. Maç bittiğinde,
bu fırsatı yakalayabilmemiz için dört yıl daha geçmesi gerekeceğini fark ettim.
Bu çok uzun bir süre.
Bu yüzden geri kalanınıza da bunun nasıl bir his olduğunu hatırlamanızı
tavsiye ederim ve bu fırsat sadece dört yılda bir karşımıza çıkıyor ve 2028'e
hazır olmamız gerek. Olabileceğimizin en iyisi olalım çocuklar.
Son bir kez daha. Hadi gelin.
Birlikte kalın dostum, döneceğiz. Üç deyince. Bir, iki, üç.
Kanada!
Sırada kiminle oynayacağız biliyoruz. Yine Almanya ile oynayacağız.
Onları tekrar görmeyi umuyorduk.
Sana ne demiştim, kardeşim? İyi oynadın!
Bu gece uyumakta sorun yaşayabilirsiniz. Eğer şimdiden gelecek
maçları, düşünüyorsanız, şunu anlamanız gerekir, her zaman tehlikede olan bir şey
vardır. Ve karşılaşacağımız takıma karşı da bir avantajımız var. Ama neden
avantajlı olduğumuzu düşünüyorum? Kendilerine aşırı güveniyorlar, hatta
kibirliler bile diyebiliriz. Ama bizim amacımız, onların güvenini onlara karşı
kullanmak. Onların güvenini çalmalıyız. Göreceksiniz, zafere uçacağız.
- Size güveniyorum. Hadi toplanın. - Hadi! Hadi beyler! Gösterelim onlara!
Birlikte. Mavi, beyaz ve kırmızı. Birlikte. Mavi, beyaz, kırmızı!
Birlikte!