Napakagandang first quarter no'n.
Pinahihirapan ng Australia ang Serbia.
Dapat manalo, kundi uuwing talunan.
Ang ganda ng ginagawa ng Australia.
I-foul mo siya, pambihira!
Tinatambakan na ng Boomers ang Serbia.
Tirahin n'yo. I-foul n'yo!
Nakalusot siya nang limang beses, wala man lang kahit isang foul!
- Wow. - Napakurap ka lang, 44 to 20 na.
- Naaalarma na ang Serbia. - Oo, dapat magawan nila 'to ng paraan.
Gusto nating manalo sa laro? Paano?
Ang pinakamagandang masasabi mo ngayon sa Serbia… malayo pa ang lalakbayin.
Oo nga.
Nandito kayo para maglaro sa quarterfinals,
at itinutulak-tulak lang kayo, tinitira kayo.
Hindi ako natutuwa. Ang lalamya n'yong maglaro.
Lalamya-lamya kayo.
Asan na ang mga angas n'yo? Lintik na taktika 'yan.
Pinulbos na nila tayo, tinambakan.
Pasensiya na, guys. Lumaban naman kayo.
Hayaan n'yo 'yong coach. Hayaan n'yo silang lahat.
Bumawi kayo't manalo.
Napakahalagang magkaroon ng momentum sa basketball.
Sabi ni Mike Tyson, may plano ang lahat hanggang matamaan sila sa mukha, tapos,
alam mo na, gaganti ka.
Kailangan mong hanapin ang ritmo ng laro para mahanap ang kontrol.
Medyo nag-iinit ang Serbia.
Kahit natambakan sila ng 24 points, eto sila't humahabol.
Pumuntos si Bogdanović. Saglit lang nilang hinabol ang lamang.
Apat na puntos ang lamang ng Australia.
Bilang captain ng Serbia national tream, ibang level pa 'yon ng pressure.
Gano'n talaga sa Serbia. Hindi lang ito basketball.
Walang inuurungan ang Serbian team na ito.
Kung naniniwala kami sa isa't isa, kung talagang naniniwala kami,
wala kaming dapat ikatakot.
'Yon ang pinakamahalaga.
Nagawa ng Serbia.
Nahabol nila ang tambak at lamang na sila ngayon.
- Eto na. - Matinding comeback para sa Serbia.
Tambak sila kanina nang 24 points.
Ngayon, nakasalalay na sa huling play na 'to.
Pangarap na medalya ang nakataya para sa parehong team.
Ibinigay kay Reath ang bola.
Ipinasa kay Patty Mills.
Limang segundo na lang. Itinira mula sa may siko.
Pumasok!
Overtime tayo.
Tuloy lang ang laro. Laro lang.
Marami ang nagsasabing ito na
ang pinakamagandang Olympic men's tournament sa lahat.
- Ito ang patunay. - Sang-ayon ako diyan.
Sige na. Depensa! Depensa!
Pumasok si Mills. Sumalaksak, kaso sablay. Ang ganda ng ginawa ni Jokić.
Tinapik niya palayo sa ring.
Pambihira ang talento ni Jokić.
Kahit saan pa 'yan, siya ang pinakamagaling.
Palagi siyang kalmado, may kontrol, at hindi siya nawawala sa huwisyo.
Nag-pump fake.
Si Jokić…
Lamang na naman ang Serbia.
Ibinibigay niya ang lahat. Pag oras na para umiskor, umiiskor siya.
Si Jokić, binabantayan ni Reath.
Umikot at tumira sa may baseline. Grabe.
Binubuhat ni Jokić ang team niya.
- Ang tindi ng ginawa niya. - Binuhay niya ang team niya.
Si Nikola Jokić 'yan, pinakamahusay na player sa mundo.
Lalaban ang Serbia
at magwawagi sa pambihirang quarterfinal.
Ang lupit mo! Ang galing mo, legend!
Ang galing mo, pre. Bravo, Boco!
Malaking tagumpay ang mapasama sa semifinals,
pero bukas, panibagong laro na naman laban sa USA.
Laban para sa medalya, guys.
May makakatalo sa kanila, para sa ikabubuti ng sports,
at sana tayo 'yon.
Sige na. Tara na!
Magaling, Serbs!
- Sino ang magaling? - Serbia!
Kailangan namin silang harapin at labanan na para bang huling laro na namin 'to.
Tuluy-tuloy ang Olympics at gano'n din ang team USA.
Susunod, ang semifinals matchup laban sa Serbia sa Huwebes.
Haharapin ng mananalo sa USA-Serbia
ang mananalo sa France-Germany para sa gold medal.
Normal lang. Kausapin mo ako.
Switch, mag-switch kayo!
Masaya ako sa ginagawa namin ngayon.
Di 'to usapin kung sino'ng may talento at sino ang wala.
Siyempre may talento kami, pati ang mga kalaban namin.
'Yong iba, higit pa sa amin.
Ang kailangan, pigilan ang kalaban namin na magawa nila ang best nila.
Napakagaling na team ng Germany,
at kailangan talagang galingan para matalo sila.
At sa tingin ko, kaya namin 'yon.
Pag umabot ka sa quarterfinals, mabilis na lahat.
Nanalo tayo, at bukas kailangan nating ulitin.
Kung may isang bagay na gusto kong ibahagi sa inyo,
ang naramdaman ko kahapon,
lalo na sa simula ng laban, 'yong pagbabago ng mindset n'yo.
At kahapon, sa wakas, nagawa natin ang gusto nating gawin.
Pinakamahalaga 'yon sa akin.
Sa madaling salita, naramdaman ko nang
nagko-coach ako ng team na may pambihirang sama-samang lakas.
Sa ganitong state of mind, ewan ko na lang kung may pipigil pa sa 'tin.
- Blue, white, red! - Sama-sama!
Kasma kayo sa huling apat na team tapos marami nang pwedeng mangyari.
Natututo kami sa lahat ng nangyari nitong mga nakaraang linggo,
at sinusubukan naming ituloy ang makakatulong para sa amin.
Lalaban lang kami, ibibigay ang lahat ng makakaya,
at sa huli, tatanggapin ang magiging resulta.
Isang pambihirang gabi sa Bercy Arena dito sa Paris.
Ang host country, ang France, ay gustong magkamedalya,
at sa panalong kinumpirma nilang makukuha nila,
kakaharapin ang di pa natatalong mga German.
Handa na ang France na paingayin ang manonood,
pero napakatindi at napakataas ng kumpiyansa ng Germany.
Kung gusto mong manalo, kailangan mong magpakitang-gilas.
Magpakitang-gilas nang may pride at ibigay ang lahat sa court.
Malaking bagay na rin ang magkatsansang manalo ng medalya
sa home court…
kahit minsan sa buhay mo.
Rematch sa group play sa pagitan ng dalawang team.
Na pinangibabawan ng Germany, 85-71 ang final score.
Tiwala silang kaya nilang manalo ng ginto.
Mahirap talunin nang dalawang beses ang parehong team sa parehong tournament,
at siguradong magiging gitgitan ang laban.
Magkakagulo 'to mamaya.
Ang ingay ng mga tao.
Grabe 'yong energy. Ito ang dahilan kung bakit naglalaro, di ba?
Sa aming mga German, ito na yata ang pinakamagandang generation namin.
Malalaki kami, pisikal,
may mga shooter, playmaker, defender.
Kaya ayos lang na medyo mangarap ako nang kaunti,
pero di ko naisip na mananalo kami sa World Cup.
Pero eto kami ngayon. Kami ang world champs.
Tingin ko, kaya nilang mapanalunan lahat.
Nagawa ng Germany. Natalo nila ang buong mundo!
Ang sayang panoorin na manalo ng World Cup noong nakaraang taon.
World champs, walang talo, na alam naman nating pambihirang tournament.
Di talaga ako makapaniwala sa pinapanood ko.
Ipinagmamalaki ko sila.
Nagustuhan ko talaga 'yong ginawa namin para makuha 'yon.
Gusto ko 'yong naglaro kami para manalo.
May bundok pa kaming kailangang akyatin.
Bilang world champions, merong expectations.
Pwedeng maging sobrang pisikal at nakakatakot ang French team, at,
di kami pwedeng magkampante.
Di namin pwedeng isipin na porke't tinalo na namin sila,
matatalo namin ulit sila. Ibang team na 'to.
Mga askal!
Alam n'yo, walang dalawang laro sa basketball ang magkapareho.
At hindi 'to parang pipindot ka lang ng button para magtagumpay.
Sasabihin ko ang nararamdaman ko, kung paano ko nakikita ang larong ito.
'Yong nakita ko noong Martes, kapag nagpasya kayong gawin lahat ng ito,
walang makakapigil sa inyo.
Walang makakapigil sa inyo.
At habang tinitingnan ko kayong lahat, nakahanda na kayo.
Hahayaan ba ng isa sa inyo na nakawin ng mga German ang finals na para sa atin?
Ngayong gabi, maglaro tayong galit!
- Tara na! - Tara na!
Laban na!
- Blue, white, red! - Sama-sama!
Kapag nasa home kayo, di magagalit ang crowd sa inyo
pag natalo kayong lumalaban at ibinibigay ang lahat.
Number 5, ang captain, si Nicolas Batum!
Pag natambakan kayo, at hindi kayo nagpakitang-gilas,
may karapatan silang patayin kayo.
Sige na, blues!
Sige na, blues! Laban na, blues!
Nagsisimula na tayo.
Wagner, sinusubukan si Wembanyama, pitong segundo pa para tumira.
Tinirahan ni Wagner ang matangkad na kalaban at nakapuntos.
Tumira si Schröder ng tres, at naipasok niya.
9-2 na agad, gano'n lang kadali.
Si Schröder ang ulo ng ahas para sa amin.
Siya ang nagtitimon para sa amin.
Nakakapuntos siya, pero kaya niya ring isali ang lahat.
Schröder, ipinasa.
Wagner. Umiskor ng tres!
Maagang nag-iinit si Wagner.
Si Franz Wagner, para sa amin, ang hinaharap ng German basketball.
Bata pa siya, katatapos lang ng ikatlong taon niya sa Orlando,
pero sobrang galing.
Tara na!
Wala pang tatlong minuto, at nangangapa pa ang France.
Puro Germany ang tumitira.
Alam mo, sinasabi namin, "Wag napakababa, wag napakataas."
Ang pinakamahalagang sandali ay palaging, alam mo na, ang susunod.
Ano'ng susunod na mangyayari?
Tinalo kami noong nakaraang laro, pero magaling kaming team.
Kaya naming maging kasinggaling ng iba.
Fournier, tumira at nakapuntos.
Lalo pang tumaas ang energy.
Ipinasa sa loob kay Theis.
Nasupalpal!
Gusto nilang magtagumpay kami.
May dalawa kang option. Gawin mong strength 'yon…
Batum!
…o hayaan mong maapektuhan ka at mawala ang pokus mo.
Guys, lahat ng ito ay dahil solid tayong lahat sa depensa!
Sige na, kaya natin 'to!
- Pagtulungan n'yo 'yong matangkad. - Tama ka.
- Grabeng tangkad no'n. - Oo nga.
Pwede ngayong tumabla o lumamang sa una ang France.
Nakapuwesto si Wemby!
Na-posterize n'ya.
At tabla tayo sa 33 pagkatapos ng dalawang quarter.
20 minutes, 20 lang.
- Laban lang, 20 minuto na lang. - 20 minutes.
Laban lang, mga tol, galingan pa natin sa third quarter.
Oras na para palakihin ang lamang.
Mangarap tayo!
Sabi nga natin, kung maaabot natin ang standards natin,
wala silang magagawa sa atin!
Sa depensa, magaling ang ginagawa n'yong pagharang sa mga drive nila.
Nagtutulungan kayong lahat.
Di sila makapasok.
Hindi nila kaya.
Sige, tara na!
Dalawampung minuto para matukoy ang unang finalist.
Pumuwesto si Batum at umiskor ng tres.
Unang lamang ng France ngayong gabi.
Bumabawi na ngayon ang France.
Maagang nalamangan ang France. Unti-unti silang humabol.
Kailangan nating tuluy-tuloy na magbantay. Bantay lang, okay?
Kailangan nating maka-rebound. Okay?
Sinusubukan ng Germany na hindi matalo at magka-spot sa gold medal game.
Schröder, nilusutan si Wemby, butata.
Pinahihirapan nila ang kalaban sa loob dahil sa haba nila.
Malaki ang nagiging epekto ng depensa ng France.
Ang ingay ng crowd.
- Tumira ng tres! - Sa wakas. Bakit hindi?
Pasok!
Kumakamada na ang France.
Buong buhay silang nagpa-practice,
buong buhay silang naghahanda para sa sandaling 'to sa harap ng crowd.
Pag may ginagawa kayo para sa bansa n'yo, special 'yon.
Habambuhay nang kayong konektado ng mga kasama mo.
Cordinier, at na-foul siya agad.
Walang kontrata, walang negosyo, wala.
Ikaw lang at basketball para sa bansa n'yo.
Ang pressure. Ito na ang pagkakataon.
Schröder, dala-dala ang bola, tumira ng tres mula sa may logo…
Sablay.
Nagawa ng France.
At aabante sila sa gold medal game.
Napakagandang pagkakataon nito para ipakita ang talento ng France
at magbigay ng inspirasyon sa mga bata sa France at sa buong mundo,
at gumawa ng kasaysayan, ng bagay na mananatili habambuhay.
Let's go!
Hindi pa tapos ang kuwentong 'to!
Let's go!
- Blue, white, red! - Sama-sama!
Isinasama ko sa court 'yong anak ko. Walong taon siya.
Doon ako na-in love sa Olympics.
Noong '96, walong taon din ako.
ANAK NI NICOLAS
Sabi ko, may tsansa akong dalhin ang anak ko sa court
para maranasan niya 'to kasama ko. Kaya sa tingin ko, mabuti para sa akin
na i-share 'yon bilang ama kung hindi bilang anak.
Siguradong proud ang tatay ko.
Para maging captain ng French national team ang anak mo,
makapasok sa finals…
Napakaespesyal no'n, sobra.
Ika nga, walang makakaagaw ng final na 'yon sa atin.
Kaya maglalaro na tayo.
Lalaban tayo sa final. Ito ay team…
Di ako sigurado kung mananalo sila,
pero may 19 out of 20 chances na mananalo ang mga Amerikano.
Guys, kayo ay…
Tatalunin natin ang mga Amerikano sa Paris.
Pangarap natin 'to!
Simula pa noong bata ako…
Simula pa noong bata ako, pinapangarap ko na 'to.
At sa Tokyo…
Sa Tokyo, akala ko napalagpas ko 'yong chance.
'Yong chance sa buhay ko…
Pero hindi, nandito pa rin!
At ramdam kong di ko na 'yon palalampasin ngayon.
- Blue, white, red! - Sama-sama!
UMAGA NG LABAN NG UNITED STATES VS. SERBIA SEMI-FINAL
Okay, guys. Eto na. Mabilis lang tayo.
Kilala natin ang team na 'to, di ba?
Paalala lang na 40 minutong laro 'to.
Ang lakas ng team natin ay pinapagod natin ang kalaban.
Di tayo makikipagbakbakan, at ipapanalo ang laban sa unang limang minuto,
at di tayo dapat mag-isip ng gano'n.
Dapat tuluy-tuloy na bantayan ang bola, tuluy-tuloy na mahigpit na depensa,
at 'yong idea na uubusin natin ang lakas nila kalaunan.
Seseryosohin natin ang bawat possession.
Bantay-sarado sa ilalim. Walang magiging problema, okay.
Tingin ko, ang pinakamalaking hamon ay ang katotohanang minsanan lang 'to.
Para 'tong NCAA tournament.
Isang pangit na laro n'yo lang, pwede kayong matanggal.
'Yon mismo ay nakaka-pressure
dahil sanay ang players namin na may hanggang Game 7.
Buti na lang, marami na silang pinagdaanan na mga Game 7.
Kilala n'yo naman si Jokić. Ano ang pinakamatindi niyang ginagawa?
Pasa, di ba?
Di natin hahayaan 'yong madadaling layup, mga pasa.
Magkakakumpiyansa sila. Pati siya.
Pahirapan natin siyang umiskor.
Kailangan natin silang pahirapan sa depensa.
Kaya talagang inaasahan kong ibubuhos namin lahat sa natitirang laro.
Ball pressure dito. Lalabas na. Ball pressure.
Ball pressure dito. Ball pressure. Ako na dito, Book.
Andito ako.
Walang magka-cut sa likod.
Walang magka-cut sa likod. Dito lang.
Walang magka-cut sa likod. Bibigyan kita ng gap.
Isang moment lang ang kailangan. Pag di pumapasok ang tira.
Pag nag-iinit na ang team. Pwedeng mangyari ang kahit ano.
- Tara na. Ayos na ba tayo? - Oo.
Twice na naming nakalaban ang Serbia. Isang laru-laro lang, at isang totohanan.
- Gold on three. One, two, three. - Gold.
Sige na.
Di kami magkakampante kahit dalawang beses namin silang tinalo.
Ano'ng iniisip mo bago ang laro?
Manalo.
'Yon lang ang mahalaga.
Manalo.
Isang laro.
Bawat laro ay Game 7.
Pumili kayo ni Bogdan kung dalawa o tatlong set.
Magkasama kayong dalawa. Kayo ang pinakamaraming laro.
Nalusutan namin ang quarterfinals, lumalaban kami ngayon para sa medal.
Ito ang ipinunta namin dito.
Lalo na laban sa USA, magiging mahirap 'to.
Pero kapag kasama namin si Jokić sa court, mas ligtas ang pakiramdam ng lahat.
Si Nikola ay parang isa sa amin.
Di namin siya tinitingnan kung paano siya tinitingnan ng mundo.
Di siya mahilig magpatawa, pero natural siyang nakakatawa.
Nahuli ng elepante ang isang daga…
At paikot-ikot niya itong hinahabol
Napakabait niyang tao. Alam niya kung gaano kahalaga ang team.
Tara na! Go!
Hindi siya 'yong agad-agad na, "Ako si Nikola Jokić.
MVP ako. Akin na ang bola."
Ganyan nga. Ayos 'yon.
Iyon ang dahilan kung bakit mas iginagalang siya dito,
at 'yon ang pinakamahalaga.
Ipakita mo na pag iniangat mo ang bola para sa tumira,
handa ka nang tumanggap ng pasa nila.
'Yan ang batayan laban sa Australia
at laban sa mga Amerikano.
Pinakamalaking pangarap ni Aleksa ang makapasok sa NBA.
Kung may bakante pa kayo sa roster, baka pwede n'yo siyang matulungan.
Ako ang magiging agent niya.
'Yon ang pinaka… pinakamagandang regalo ko.
Si Aleksa ang magbabayad nito.
Sagot ni Aleksa.
Kung gusto mong manalo ng medal, dapat galingan mo nang todo.
Dahil nakita mong wala na ang Canada, wala na ang Greece, wala na ang Australia.
Lahat ng team ay kandidato para sa medal.
Nagkapag-asa kami na makakapaglaro talaga kami
ng kahit isang magandang laro laban sa USA, alam mo 'yon.
Sila ang best players sa buong mundo.
Kaya kailangan n'yong gawin lahat para talunin sila.
Si LeBron James, tol. Si KD rin. Halimaw 'yong si KD.
Ibig kong sabihin, itong…
Lahat sila, pero hindi tayo natatakot.
Hindi tayo natatakot, na parang, "Okay, Dream Team 'to,
tatambakan nila tayo nang 30." Matatalo nila tayo, pero di tayo takot.
Lalaban tayo.
Maglalaro tayo nang 40 minuto at gagawin natin ang best natin.
Kapag sumapat 'yon para manalo, magiging masaya tayo.
Kung hindi, binigay natin ang lahat.
Tingin ko, Dream Team nga sila, pero pwede pa rin silang matalo.
Kaya natin… Sabi ko nga, kaya natin silang labanan, at…
Tingin ko, kaya rin natin silang talunin. Bakit naman hindi?
Kung maglaro kayo nang 40 minuto sa pinakamataas na antas,
hindi n'yo alam.
Kaunting suwerte. Bakit hindi?
'Yan ang… 'Yan ang tropa ko.
Hindi mo alam, 'tol. Hindi mo alam.
Ang mensahe ay manalo.
Simple lang. Gano'n lang kasimple.
Manalo lang.
Gawin lang kung ano'ng dapat gawin, maglaro kung paano dapat maglaro.
Manalo. 'Yon lang ang mahalaga.
Di na mahalaga ang iba pa. Minutes, points, rebound…
Manalo lang.
Serbia!
Mangarap ka lang Mangarap ka lang
Mangarap ka lang, USA
Dedepensa tayo, pahihirapan natin sila. Makikipagbardagulan tayo.
Kapag tumatakbo tayo, sikapin nating makatakbo nang mabilis.
'Yong malalaki, bantay-sarado ang bola. Nasisira ang laro ng kalaban sa gano'n.
Kayo, LeBron, Bam, AD, Joel, itulak n'yo lang.
'Yong lahat ng iba pa, takbo lang. Itakda ang tono sa umpisa ng laro, okay?
Di tulad noong huling laro, natagalan pa tayo bago natin nakontrol.
Ratsada agad tayo.
Alam naman nating lahat.
Hindi ako magaling na coach para malaman ang lahat, pero…
Naipakita namin
na kaya naming lumaban kontra sa Team USA.
Isang laro lang 'to. Hindi 'to best of three o five.
Isang final game lang 'to.
Lahat ay posible pag isang game lang ang lalaruin mo.
Makinig kayo!
Kung may nakinabang man sa dalawang laban na ito,
na nakalaban natin ang America,
tayo 'yon.
Nasubukan n'yo sila.
Nasubukan n'yo si Durant…
Gusto kong dikitan n'yo siya, paurungin ang bayag niya.
Hindi tayo nirerespeto dito!
Inanunsyo na nila ang mga finalist…
na hindi tayo kasama.
Kaya pakiusap, magpakita tayo ng pride.
Laban!
Tara na.
- Sino ang pinakamagaling? - Serbia!
Pag pinag-uusapan kung sino ang dalawang
iniisip ng mga tao na pinakamagaling na team sa tournament,
ito ang mga sandaling mahalaga.
Ito ang mga sandali kung saan lahat ng bagay sa labas ng court,
na makikita natin, lahat ng pagkakaisang ginagawa n'yo,
pero ito na ang sandaling makikita natin 'yon.
Alam ko kung gaano kahalaga ang medal rounds.
At alam ko kung gaano ka-focused at determinado ang lahat.
Kalaban namin ang mundo. 'Yan ang pakiramdam ko kapag nandito ako.
Pwede mong pag-aralan ang mga X at O hangga't gusto mo.
Makikita sa laro kung sino ang mas naghahangad.
- Tara na. Tirahin na natin 'to. - Eto na.
Sina Embiid at Jokić, ang nakaraang dalawang MVP, ang tatalon.
'Yong pagsabak sa semifinal na 'yon…
Nalibre si Bogdanović.
…kumpiyansa kami, pero alam din namin na masusubukan kami.
Nagkaroon ng oportunidad si Petrušev at naipasok niya ang tres.
Ganyan!
Napabayaan si Jokić.
Kahit gaano ka pa kagaling, may malas talagang laro.
At di mo lang alam kung kailan 'yon darating.
Avramović. Umiskor ng tres!
Five for five na simula para sa Serbia.
Alam na namin ang aasahan sa kanila. Alam namin kung paano sila maglaro.
Nakaiskor na naman si Bogdanović.
Maagang nag-init si Bogdanović.
Hindi sila handa sa larong 'yon noong umpisa.
Napakaganda ng ipinapakitang laro ng Serbia.
Alam ko sa isang punto na kakailangan kong gumawa
at magbigay ng impact.
Medyo mabilis kong nagampanan ang role na 'yon sa first quarter.
Basta lang makahabol kami.
Malayong pasa. Curry. Bumomba. Tumirada.
Libre sa tres. Sumablay ako.
Bumalik ang bola sa akin. Kailangan kong maipasok ang tsansang 'yon.
Si Curry ulit. Bullseye!
Eto na ang hinihintay nating pasabog mula kay Steph Curry.
Ang gandang panoorin.
- Tang ina, pre. - Ayos lang. Simula pa lang naman.
Pag naipasok mo 'yong una, parang medyo nagagamay mo na 'yong laro.
Curry. Dinepensahan. Binalewala lang.
Sa puntong 'yon, magkakakumpiyansa ka na, tapos mag-umpisa nang rumatsada.
Curry, sinusubukang makabawi. Ayan na nga.
Pag mga gano'ng sandali, dapat alerto ka lagi.
Libreng-libre si Curry.
Wag patirahin ng tres!
Di kailangang puwersahin ang sarili, pero kailangan mo pa ring maging agresibo
dahil 'yon ang gumagana sa ngayon.
Fourteen points na.
Sa first quarter, na halos walang makapuntos,
mapapasabi ka na, "Salamat na lang kay Steph Curry."
Grabe naman 'yon, bro.
Bakit siya tumigil?
Gustong kumawala ni Curry. Nakawala. Tumira. Isang dribble.
Curry. Nag-iinit na.
Seventeen points sa first quarter para kay Steph Curry.
Kadalasan sa akin, pag nangyayari 'yon, lamang kami nang 20.
Sa larong 'to, naka-17 ako sa first quarter, at naghahabol kami.
Bogdanović. Nakalusot. Bogdanović. Mahirap ang tira. Pumasok.
Lamang ang Serbia nang walo laban sa US.
Walang ipinapakitang sablay ang Serbia. Nakakamangha. Tingnan natin kung ang US…
Well, si Curry.
Inililigtas niya sila.
Tara na! Laban lang! Tuloy ang laban.
Natutupad naman namin ang plano namin nang maayos.
Sadyang malas lang talaga.
Pumapasok ang mga tira nila.
Buwenas ang first half para sa Serbia.
Di lang talaga kami makabuwelo, tapos nakuha nila 'yong momentum.
Pag may gano'n kayong momentum, at nasa inyo ang best player sa mundo
gaya ng sa Serbia, kokontrahin mo ang agos.
Jokić. Nag-pump. Pumasok.
Umiskor. At may bonus free throw pa.
- Gumagaod si Jokić sa magkabilang dulo. - Ginagawa niya lahat.
17 points ang tambak ng US.
Naranasan ko na ang gano'n dati. Kung saan kami ang dapat manalo.
Dapat manalo.
Pinagbayad sila ni Bogdanović.
Umiskor na naman. At maangas na siyang nagsasalita.
Ako 'yong uri ng taong di nauunang magsalita,
pero kailangan ng lahat ng dagdag na motivation minsan.
Sabi ko, "Oo, hindi 'to NBA. FIBA 'to. Europe 'to."
At ngayon, nagkakainitan na. Sangkot dito si James.
Naramdaman kong natakot namin siya.
Lumaban ang Serbia at ginawa ang dapat nilang gawin.
Nilampaso nila ang team USA.
Kapag naglalaro, atleta ka, wag mag-isip nang gano'n.
Pero pag 'di mo makontrol, at nasa kabila ka,
"Tapos na. Wala nang pag-asa. Ano'ng gagawin natin?"
Alam mo, ando'n ka sa side na 'yon.
Nakaupo lang ako noong halftime, sabi ko, "Mukhang delikado tayo."
Good job.
Kailangan natin 'tong tapusin.
- Kailangan natin 'tong tapusin. - Ayos lang, may oras pa tayo.
Nandito si Curry na may number 4. Nandito si Embiid.
Gusto niyang pumunta dito,
at pag tumawid siya dito, isi-screen siya nito.
Kaya itutulak ko 'tong isa rito,
tapos ito… pero hindi na pag nakalampas,
dahil gusto niyang may mag-screen at sundan ito nang mag-isa.
Umalis ka dito.
11 points ang lamang ng Serbia pagkatapos ng dalawang quarter.
Galingan mo, bro.
Siyempre, nakatanim na sa iyo na manalo. Di na kailangang pag-usapan pa 'yon.
Pero pag nag-init ang isang team mula sa three-point line,
lumalakas ang kumpiyansa nila
dahil nakakapuntos sila kahit bantayan mo. Kaya… gawin mo ang lahat ng magagawa mo.
Makakahabol na kaya ang US sa umpisa ng third quarter?
Tumirada si Embiid ng tres. Pasok.
- Magandang umpisa. - Nagsisimula nang gumawa si Embiid.
Dumepensa kayo!
Embiid! Nilusutan ang bantay para sumalpak.
Ang pinakamagagawa mo bilang coach ay busugin mo sila ng kumpiyansa,
paalalahanan sila na maging matatag.
Curry!
Pangpitong tres na niya.
Bigyan mo sila ng puwang para makadiskarte dahil sila ang best players sa mundo.
Pasok na naman!
Tuloy-tuloy ang pagpapaulan ng tres.
Nagkapulso ang US sa quarter na ito.
Mahigpit ang depensa ng US para mapanatili ang momentum.
Micić. Tumira, ibinitin.
At naipasok.
Bullseye! Ang lupit no'n.
Tumira ng tres. Pasok.
Nakaiskor at mayroon pang foul.
May tsansa si Gudurić na maka-4 points.
'Yon ang sandali kung saan pakiramdam mo, mananalo ka na sa laro.
Kita ko sa pagmumukha nila at kita ko na medyo nagkakawatak-watak na sila.
Di na sila nagkakaisa.
Tapos nakakabuwelo kami. Nag-e-enjoy kami.
Nang maipasok ni Gudurić 'yong tres tapos may foul pa…
Di lang 'yong lamang ang hinahabol namin, pati momentum, at body language, at…
Napunta na lang bigla 'yong energy sa kanila.
At nakaupo ka doon na parang, "Matatalo ba kami sa larong 'to?"
Nasa matinding alanganin ang US.
At nararamdaman ng mga tao na ang larong ito ay posibleng
maging isa sa pinakanakakagulat na matagal nang di nasasaksihan.
Mahabang pahinga 'yon sa pagitan ng third at fourth quarter
kung saan ang daming pumapasok sa isip mo, 'yon bang,
"Paano 'to nangyari? Paano 'to malulusutan?"
At ayaw mong kayo 'yong maging team na…
alam mo 'yon, uuwing luhaan.
Kontrolado namin ang lahat.
Naramdaman ng lahat sa arena, sa buong mundo, kahit sa mga TV,
naramdaman nila 'yong energy na galing sa arena.
Mananalo kami sa larong 'to.
Paano matatalo ang Team USA? Pangit na quarter, pangit na laro.
Wala kang tsansang talunin ang team nang 4 na beses sa pitong laro.
LeBron James. Mahirap na tira 'yon.
Di imposibleng mahabol in ten minutes ang double-digit na lamang,
pero kailangan mong maglaro nang perpekto.
- Durant… umiskor! - At may foul pa.
Gaano karaming possession ang kailangang magawa nang sunud-sunod para makahabol,
sa team na A++ ang laro?
At nakadikit ang US sa walong lamang.
Libre si Booker. Umiskor ng tres!
Time out ang Serbia.
'Yon ang mahalagang sequence ng laro.
Ngayon, bigla na lang, nasa amin na ang momentum.
Nakataya na ang lahat-lahat. Basta tapusin na lang natin 'to.
Embiid. Pasok ang tira, at may foul pa!
Sa mga sandaling 'yon, iniisip mo na, "Pababain pa under ten
sa loob ng ganitong oras, o pababain natin sa anim."
Embiid. Tumira paatras, at naipasok niya!
Two points ang lamang.
Dapat gano'n ka mag-isip
kapag nasa elite level ka ng kompetisyon.
Kailangan mong maging delusyonal minsan.
Pwedeng tumabla o lumamang ang US.
Durant.
Nag-alangan siya.
James. Sumalaksak sa loob.
James. Pumuntos!
Oo, bilisan n'yong bumalik!
Sige na, dumepensa naman kayo!
Laban na!
Bogdanović. Ipinasa sa loob kay Jokić.
Pinagtulungan, humanap ng mapapasahan. Sumalpak si Petrušev.
Durant, bantay kay Jokić. Tatlong segundo na lang.
Titira nang paatras si Jokić. Tinirahan si Durant.
Kapos. Rebound. Hindi nakuha ni Embiid.
Bogdanović. Dobrić. Nalibre.
Medyo kakaibang pressure sa mga tira ngayon.
Booker. James.
Curry. For the lead.
Kaboom!
Thirty-two para kay Steph Curry. Lamang ng isa ang US.
Micić…
Ano ba, Vasa? Di namin kailangan 'yan.
Sinusubukang tumakbo. Kasama si Booker at Durant.
James.
LeBron James!
LeCaptain America!
Pinakamalaking lamang ng US ngayong gabi.
Bogdanović.
Curry.
Nag-coast to coast.
Ang kagandahan sa Team USA, wala silang paki kung kaninong gabi 'to,
lahat ay magkakaroon ng parte para mapanalunan ang gold medal.
Tuloy lang!
Naglalaro pa kayo!
Uy. Puntos nang puntos!
Naglalaro tayo para manalo!
Two points ang lamang ng US. Limampu't limang segundo na lang.
James. Pinasa kay Durant.
Naalala kong kinuha ni KD ang bola, at maraming nangyayari.
Pinapanood ko si Melo sa court. May tumatakbo para sa pick and roll.
Nakita ko si Melo, pinapaalis siya. Tumabi kayo. Wag n'yong harangan.
Limang segundo. Crossover.
Pasok!
Napakagandang sandali 'yon ng basketball.
Nagpaulan si Durant.
Sabi ko, tamang tao ang kumuha ng bola.
Kilala natin si KD. Doon siya nabubuhay.
Hindi siya takot sa gano'ng sandali.
Ito ang mga bagay na hindi kayang gawin ng lahat.
Kadakilaan 'tong maituturing.
Laging may pag-asa pag kadakilaan na ang umiiral.
Minsan walang pananagutan kapag superstar ka
maliban kung ikaw mismo, mananagot.
Tungkol 'to sa pagkakamit ng gold medal, alam mo 'yon, at paano ka makakapag-ambag?
Kailangang magmadali ng Serbia.
Ipinasa sa loob kay Jokić. Tinirahan si Booker at umiskor ng dalawa.
Ang tindi no'n.
Jokić.
Atake, double-team!
Double team!
Di magfa-foul ang Serbians dito.
- Na-foul niya. - Sa wakas, finoul si Curry.
Para sa perpektong tao na mapunta sa linya.
Kung maipapanalo 'to ng USA, ituturing 'tong laro ni Steph Curry.
Anim na segundo na lang.
Tumira si Bogdanović.
Kapos.
At ang United States, na natambakan nang 17,
ang aabante sa gold medal game.
'Yong itsura naming lahat, parang… Nanalo tayo.
Nakakatuwa 'yon lalo na't parang di pumapabor sa amin ang pagkakataon
no'ng unang sampung minuto.
Kaya naging emosyonal talaga kami no'ng dulo.
Ito ang tunay na halimaw!
Yeah!
Nagdadalamhati ang Serbia.
- Isa pa, pre. - Isa pa. Isang-isa na lang.
Isang-isa na lang.
Alam naman na nating masusubukan tayo nang matindi ngayon.
Di ba?
Isa na lang, pucha!
- Gold on three. One two three, gold. - Gold.
Yeah!
Ang sarap panoorin na nagsama-sama sila bilang team
dahil 'yon ang pinakamahirap sa Olympics.
Pwede ba kayong magsama-sama at maging isang team?
Hindi grupo ng mga indibidwal na napakatalentado.
Gano'n kami. Manalo sa basketball, kahit ano'ng mangyari.
Nakaprograma na kami para do'n mula noong eight kami.
Pakialam namin kung natuwa ka sa ginawa namin o hindi?
At the end of the day, ang lalabas sa papel, panalo kami.
Grabeng laro 'yon.
'Yon na yata ang pinakamagandang laro na naging bahagi ako.
Nakataya na lahat-lahat, wala nang hihigpit pa.
Isa 'yon sa pinakamatinding pagkatalo sa career ko.
Naglalaan ka ng maraming oras sa isang bagay
tapos matatapos na lang bigla ang pangarap mo.
Gusto ko pa ngang umiyak, alam mo 'yon, dahil sa sobrang sakit.
Wala ka talaga sa sarili mo.
'Yon na 'yon.
Lamang tayo sa loob ng 35 minuto.
Pucha. Mahirap.
Kailangan n'yo ng energy sa gano'n. Nagawa n'yo naman ang lahat.
Ayos lang. Halikayo.
- Di bale na! - Magaling, mga bata.
Sino'ng pinakamagaling?
Serbia!
Sige na, champ.
Meron tayong pampa-relax, mga sir.
- Ayos. - Uy, may…
- Ito na yata ang pinakamalupit. - Talo nito ang Manila.
- O, pampalamig ng gabi. - Pinakamalamig. Pinakamagandang laro.
Kapitan ng pampalamig.
- Cheers! - Cheers!
Para sa mas umaatikabong laban.
Astig!
Oo naman.
Gusto mo ng malamig na beer?
Sige, pahingi ng isa.
Pahingi ng isa.
Oo naman.
Salamat. Ayos 'to.
Cheers sa inyo.
- Sa 'yo rin! - Cheers!
A, oo. Ayos 'yan. Ayos, cheers.
- Salamat, sir. - 'Yon na 'yon. Naku, pre.
Uy, pre. Depende kung gising pa tayo.
Shit, ituloy na lang siguro natin. Kaninong phone? May nagsabing kay AD daw.
Susie, pwede mo kaming kunan ng pic, please?
Sino'ng may phone?
- Kunin ang buong… - May Heineken ako.
- Brew ang sa 'kin. - Old school.
- 39 na 'ko. - Patayo ang kuha.
Konting beer paminsan-minsan. Nakakatatlong beer ako taun-taon.
BAM1OF1 - PARIS, FRANCE NAGSAMA-SAMA.
Sisiw ang pagbawi, a.
Diyos ko.
Sa wakas, nagpakita na raw ako sa Paris.
Nakarating na siya sa wakas.
Dapat lang. Walang hiya!
Kakalapag lang ni Steph.
Lumapag siya bandang 5:00 p.m. Nandito na siya.
Alam na ng lahat na nandito na si Chef Curry.
Loko-loko talaga 'yon.
Isang scoop ng chocolate sa 'kin.
'Yan ang kinakain ko, buong panahong nandito tayo.
Di ko na papalitan.
Wag nang palitan kung umuubra naman.
Magse-celebrate ako ngayong gabi.
Celebrate ngayon. Tapos, bukas nang umaga, tapos na.
Pero ngayon, pre, di mo ba ise-celebrate ang gano'ng panalo?
Tingnan mo ang mga pamilya namin dito. Nakukuha mo ba ang sinasabi ko?
'Yon ang dahilan. Gets mo ba?
Nagsama-sama kaming lahat sa kabilang panig ng mundo tulad nito.
Espesyal ang gabing 'to, pre.
Sigurado ako, di malilimutan ng lahat ng nandito ang gabing 'to.
Buong buhay na 'tong maaalala ng lahat ng andito.
Gano'n 'to kaespesyal.
Dahil bumawi kami at ipinakita namin ang pagkakaisa sa fourth quarter na 'yon.
Grabe 'yon.
Ngayon, kailangan lang naming labanan at talunin ang…
Ano'ng itatawag natin sa kanila, Book?
Wala akong masasabi, bro. Wala akong inaalala, bro.
Kailangan namin ngayong talunin ang Frenchies, p're.
Kaya namin 'to.
Malulupit 'yong mga 'yon, p're. Kaya namin 'to.
Nagsalin ng Subtitle: Jobert Villanueva