Co za pierwsza kwarta.
Australia dociska Serbię.
Wygrywasz albo wylatujesz.
Australia gra naprawdę dobrze.
Sfauluj go, do cholery!
Boomersi walczą z Serbią.
Przywalcie im. Faulujcie!
Przeszedł pięć razy, ani razu nie faulowałeś!
Mrugasz i jest 44 do 20.
- Dzwony biją na alarm. - Serbia musi coś wymyślić.
Chcemy wygrać mecz? Jak?
Przed Serbią jeszcze długa droga.
Tak.
Gracie w ćwierćfinale,
a oni wami pomiatają.
Uważam, że jest źle. Gracie jak mięczaki.
Pieprzone mięczaki.
Gdzie wasza duma? Pieprzyć taktykę.
Pobili nas, sponiewierali.
Przepraszam. Walczcie na boisku.
Pieprzyć trenera. Pieprzyć wszystkich.
Wyjdźcie i wygrajcie.
W koszykówce chodzi o nabieranie rozpędu.
Mike Tyson mawiał, że każdy ma plan, póki nie dostanie w twarz,
wtedy zaczyna oddawać.
Trzeba znaleźć dobry rytm, by odzyskać kontrolę.
Serbowie podkręcają atmosferę.
Mimo że tracą 24 punkty i tak próbują.
Bogdanović trafia. Patrzcie, jak szybko znika przewaga.
Cztery punkty przewagi dla Australii.
Bycie kapitanem reprezentacji Serbii to inny poziom presji.
Tak to jest w Serbii. Chodzi nie tylko o koszykówkę.
Serbska drużyna jest nieugięta.
Jeśli w siebie wierzymy, jeśli naprawdę wierzymy,
nie ma się czego bać.
To najważniejsze.
Serbii się udało.
Objęli prowadzenie.
CZWARTA KWARTA
- Zaczynamy. - Wspaniały powrót Serbii.
Tracili 24 punkty.
Wszystko sprowadza się do ostatniej kwarty.
Obie drużyny marzą o medalu.
Podanie do Reatha.
Przekazuje Patty’emu Millsowi.
Zostało pięć sekund. Rzuca.
Wpada do kosza!
ĆWIERĆFINAŁ
Mamy dogrywkę.
DOGRYWKA
Grajcie dalej.
Wiele osób twierdzi,
że to najlepszy turniej olimpijski wszech czasów.
- I to widać. - Zgadzam się.
Dawaj. Obrona!
Mills. Przebił się. Już wpadała, co za zagranie Jokicia.
Zrzucił ją z obręczy.
Jokić to unikalny talent.
Gdy gra, jest najlepszy na boisku.
Zawsze był spokojny i opanowany, i nie tracił nad sobą kontroli.
Zmyłka.
Jokić…
Serbia znowu prowadzi.
Daje z siebie wszystko. Zdobywa punkty, gdy trzeba.
Jokić mierzy się z Reathem.
Odwraca się. O rety.
Jokić gra za całą drużynę.
- Daje im szkołę. - Uratował ich.
To Nikola Jokić. Jest najlepszy na świecie.
Serbia dała radę
i wygrała wspaniały mecz ćwierćfinałowy.
KOŃCOWY WYNIK
Tak jest! Brawo, legendo!
Tak. Brawo, Boco!
Bycie w półfinale to wielkie osiągnięcie,
ale jutro czeka nas mecz z USA.
Walczcie o medal.
Ktoś będzie musiał ich pokonać dla dobra sportu
i mam nadzieję, że to będziemy my.
Chodźcie!
Dobra robota!
- Kto jest najlepszy? - Serbia!
Musimy wyjść i rywalizować, jakby to był nasz ostatni mecz w życiu.
KOSZYKARSKIE ZŁOTO
PARYŻ 2024
Igrzyska się rozkręcają, tak jak drużyna USA.
Półfinałowy mecz z Serbią odbędzie się w czwartek.
Zwycięzca zmierzy się w walce o złoty medal
ze zwycięzcą meczu Francja-Niemcy.
FRANCJA
Normalnie. Mów do mnie.
Zmiana!
Jestem zadowolony z tego, co robimy.
To nie kwestia talentu czy jego braku.
Mamy utalentowanych graczy, tak jak nasi rywale,
a niektórzy mają ich więcej.
Chodzi o to, by przeciwnicy nie mogli grać jak najlepiej.
Niemcy to świetna drużyna
i świetnie będzie ich pokonać.
Uważam, że stać nas na to.
Gdy dojdziesz do ćwierćfinału, wszystko dzieje się szybko.
Wygraliśmy i jutro musimy to powtórzyć.
Jest coś, czym chciałbym się z wami podzielić.
Wczoraj wyczułem,
zwłaszcza na początku meczu, zmianę w waszym nastawieniu.
Wczoraj wreszcie udało się zrobić to, co chcieliśmy zrobić razem.
Dla mnie najważniejsze.
Innymi słowy, uważam,
że trenowałem drużynę o niesamowitej sile.
Z takim nastawieniem nie wiem, co mogłoby nas powstrzymać.
- Niebieski, biały, czerwony! - Razem!
Zostajesz jedną z czterech drużyn i wszystko może się zdarzyć.
Wyciągamy wnioski z tego, co zdarzyło się w ostatnich tygodniach,
i staramy się zachować to, co nam się przyda.
Potem wychodzimy, dajemy z siebie wszystko
i musimy żyć z wynikiem.
Wielka noc w Arenie Bercy w Paryżu.
Gospodarze, Francja, chcą zdobyć medal
i by to potwierdzić, muszą wygrać
z niepokonanymi Niemcami.
Francuzi są gotowi rozgrzać ten tłum,
ale Niemcy są chytrzy i grają z dużą pewnością siebie.
Jeśli chcesz wygrać, musisz się postarać.
Przyjdź z dumą i daj z siebie wszystko.
To coś wyjątkowego mieć szansę wygrać medal
na własnym boisku…
ten jeden raz w życiu.
Rewanż z fazy grupowej między tymi dwoma zespołami.
Niemcy wygrali 85 do 71.
Wierzą, że zdobędą złoty medal.
Wygranie dwa razy z tą samą drużyną w tym samym turnieju jest bardzo trudne.
To będzie zaciekła walka.
To będzie szalone środowisko.
W budynku jest głośno.
Co za energia. Właśnie dla tego grają.
Dla nas, Niemców, to najlepsze pokolenie, jakie mieliśmy.
Jesteśmy wielcy, silni,
mamy strzelców, rozgrywających, obrońców.
Więc pozwalam sobie trochę pomarzyć,
ale nie sądziłem, że kiedyś wygramy mistrzostwa świata.
Jesteśmy tu i jesteśmy mistrzami świata.
Myślę, że mogą wygrać.
Niemcy to zrobili. Podbili świat!
Fajnie było oglądać wygraną w mistrzostwach świata.
Mistrzowie świata, niepokonani. To był niesamowity turniej.
Nie mogłem uwierzyć, co oglądam.
Jestem z nich dumny.
Podoba mi się nasza postawa, by naprawdę się starać.
Podobało mi się, że gramy, by wygrać.
Przed nami wciąż daleka droga.
Wobec mistrzów świata stawiane są oczekiwania.
Francuzi są wysportowani, onieśmielający.
Nie możemy popadać w samozadowolenie.
Nie możemy myśleć, że skoro raz ich pokonaliśmy,
to pokonamy drugi raz. To będzie inny zespół.
Banda wściekłych psów!
Wiecie, że nie ma dwóch takich samych meczów.
Nie da się wcisnąć guzika, by odnieść sukces.
Powiem wam, jak ja widzę ten mecz.
W zeszły wtorek widziałem, że jeśli się na coś uprzecie,
nic was nie powstrzyma.
Nic was nie powstrzyma.
Gdy na was patrzę, czekacie w gotowości.
Czy któryś z was pozwoli Niemcom pozbawić nas zasłużonego finału?
Więc dziś grajmy z wściekłością!
Chodźmy!
Gramy!
- Niebieski, biały, czerwony! - Razem!
Kiedy jesteś u siebie, tłum cię nie znienawidzi,
jeśli przegrasz walkę i poświęcisz swoje życie.
Numer 5, kapitan, Nicolas Batum!
Jeśli cię zestrzelą i się nie pojawisz,
to mają prawo cię zabić.
Do boju, niebiescy!
Rozpoczynamy mecz.
Wagner próbuje minąć Wembanyamę. Zostało siedem sekund.
Wagner idzie prosto na niego i rzuca.
Schröder rzuca za trzy i trafia.
I nagle jest 9-2.
Schröder jest dla nas głową węża.
Nadaje tempo.
Potrafi zdobywać punkty, ale też angażuje innych.
Schröder, podanie.
Wagner. Za trzy!
Wagner zaczyna wcześnie.
Franz Wagner jest dla nas przyszłością niemieckiej koszykówki.
Jest młody, właśnie skończył trzeci rok w Orlando,
jest utalentowany.
Grajmy!
Niecałe trzy minuty, a Francja już szuka odpowiedzi.
Na razie górują Niemcy.
Mówimy: „Nie za nisko, nie za wysoko”.
Kolejna chwila jest zawsze najważniejsza.
Co będzie dalej?
Ostatnim razem nas pokonali, ale jesteśmy świetni.
Możemy być tak dobrzy jak inni.
Fournier, zatrzymuje się i rzuca.
PÓŁFINAŁ
Energia rośnie.
Rzuca do środka, Theis.
Nic z tego!
Ludzie chcą, byśmy odnieśli sukces.
Masz dwie opcje. Przekuć to w siłę…
Batum!
…albo pozwolić, by to na ciebie wpłynęło, i stracić koncentrację.
To dlatego, że solidnie graliśmy w obronie!
Chodźcie, damy radę!
- Pomóżcie z wielkoludem. - Masz rację.
- Jest cholernie wysoki. - Tak.
Francja ma szansę na remis albo objęcie prowadzenia.
Wemby ma miejsce!
Zdjęcie na plakat.
Mamy remis po drugiej kwarcie.
Tylko 20 minut.
- Zostało 20 minut. - 20 minut.
Podnieśmy stawkę w trzeciej kwarcie.
Czas zwiększyć przewagę.
Pomarzmy!
Jeśli gramy zgodnie z naszymi standardami,
nic nam nie zrobią!
Zdecydowanie lepiej poszła nam obrona.
Teraz wszyscy się angażują. Nie mogą się przebić.
Nie mogą.
Dobra, idziemy!
Dwadzieścia minut do wyłonienia finalisty.
Batum rzuca i trafia.
Pierwsze prowadzenie dla Francji.
Francja ma teraz siłę.
Francja przegrywała, ale odnaleźli moc.
Musimy kryć. Kryj, dobrze?
Musimy robić zbiórki. Jasne?
Niemcy chcą zająć miejsce w meczu o złoty medal.
Schröder mija Wemby’ego. Nie.
Sprawiają im kłopoty pod koszem ze względu na wzrost.
Obrona Francji zaczyna odgrywać ważną rolę.
Posłuchajcie widzów.
- Za trzy! - Najwyższy czas. Czemu nie?
Trafia!
Francja szaleje.
Trenują całe życie,
całe życie przygotowują się do tej chwili przed tym tłumem.
Kiedy robisz coś dla twojego kraju to coś wyjątkowego.
Jesteś związany z drużyną na całe życie.
Cordinier zostaje sfaulowany.
Nie chodzi tu o kontrakty czy interesy.
Liczysz się ty i gra dla twojego kraju.
Presja. To dla nich okazja.
Schröder, ze środka boiska…
Nie.
Francja wygrywa.
Zagrają w meczu o złoty medal.
To niesamowita okazja, by pokazać utalentowanych, francuskich graczy
i zainspirować dzieci we Francji i na całym świecie,
ale też tworzyć historię i robić coś, co będzie żyć wiecznie.
Tak jest!
To jeszcze nie koniec!
Chodźmy!
- Niebieski, biały, czerwony! - Razem!
Wziąłem syna na boisko. Ma osiem lat.
Wtedy zakochałem się w olimpiadzie.
Miałem osiem lat w 1996 roku.
SYN NICOLASA
Miałem szansę zabrać syna na boisko,
by doświadczył tego ze mną. Dlatego myślę, że to dobrze,
że mogłem się podzielić tą chwilą z synem.
Mój tata byłby ze mnie dumny.
Mieć syna, który jest kapitanem reprezentacji narodowej,
awansuje do finału…
To coś wyjątkowego.
Nikt nie odbierze nam tego finału.
Zagramy w nim.
Gramy w finale. Ta drużyna…
Nie wiem, czy wygrają,
jest spora szansa, że to Amerykanie wygrają.
To jest…
Pokonamy Amerykanów w Paryżu.
To marzenie życia!
Od dziecka…
Od dziecka o tym marzyłem.
A w Tokio…
W Tokio myślałem, że straciłem szansę.
Szansę mojego życia…
Ale nie, wciąż ją mam!
Czuję, że tym razem jej nie stracę.
- Niebieski, biały, czerwony! - Razem!
PORANEK W DNIU PÓŁFINAŁU
Dobra, chłopaki. Zaczynamy. Szybko.
Dobrze znamy tę drużynę, prawda?
Przypominam, że mecz trwa 40 minut.
Siłą naszego zespołu jest to, że potrafimy zmęczyć.
Nie wygramy tego meczu w ciągu pierwszych pięciu minut
i nie powinniśmy tak myśleć.
Będziemy wywierać presję na piłkę, cały czas aktywnie bronić
i z czasem ich zmęczymy.
Przejęcie po przejęciu.
Będziemy w świetnej formie.
Największym wyzwaniem jest to, że to jeden mecz i koniec.
Przegrasz to odpadasz.
Do eliminacji wystarczy jeden zły mecz.
To dodatkowa presja dla chłopaków,
bo przywykli do rozgrywek do czterech zwycięstw.
Na szczęście rozegrali dużo takich meczów.
Dobrze znacie Jokicia. Co robi najlepiej?
Podania, nie?
Nie możemy bazować na prostych podaniach.
Wtedy poczują się dobrze.
Niech nas pobije rzutami.
Będą musieli pokonać naszą obronę.
Dlatego oczekuję wszystkiego, co najlepsze w ostatnich meczach.
Presja na piłkę. Dawaj.
Presja na piłkę. Dawaj, Book.
Jestem tutaj.
Nie ścinaj.
Bez ścinania. Tylko tutaj.
Bez ścinania, Steph. Zrobię ci miejsce.
Wystarczy chwila. Jeden kiepski wieczór.
Drużyna się nakręca. Wszystko może się zdarzyć.
Do środka. W porządku? Tak.
Graliśmy z Serbią dwa razy. Jeden mecz towarzyski, jeden grupowy.
- Złoto na trzy. Raz, dwa, trzy. - Złoto.
Chodźcie.
Nie damy się zaślepić temu, że pokonaliśmy ich już dwa razy.
- Przemyślenia przed meczem? - Wygrać.
Tylko to się liczy.
Wygrać.
Jeden mecz.
Każdy mecz to mecz siódmy.
Ty i Bogdan wybieracie ustawienia.
Razem. Graliście najwięcej.
Wygraliśmy w ćwierćfinale, a teraz walczymy o medal.
Po to tu przyjechaliśmy.
Gra przeciwko USA będzie ciężka.
Ale gdy Jokić jest na boisku, wszyscy czują się bezpieczniej.
Nikola jest jednym z nas.
Nie widzimy go tak, jak widzi go świat.
On nie próbuje być zabawny, z natury jest zabawny.
Słoń złapał mysz…
A teraz goni ją w kółko
To dobry facet. Wie, jak ważna jest drużyna.
Gramy! Dalej!
Nie powie: „Nazywam się Nikola Jokić”.
„Jestem MVP. Daj mi piłkę”.
Tak jest. Dobrze.
Przez co jest jeszcze bardziej szanowany,
co jest najważniejsze.
Gdy tylko ustawisz się do rzutu,
jestem gotowy na podanie.
To podstawa w grze przeciwko Australii
i przeciwko Amerykanom.
Największym marzeniem Aleksy jest pójście do NBA.
Jeśli są jakieś miejsca, to możecie mu pomóc.
Będę jego agentem.
To byłby najlepszy prezent.
To idzie na konto Aleksy.
Konto Aleksy.
Jeśli chcesz zdobyć medal, musisz być w najlepszej formie.
Bo widziałeś, że Kanada odpadła, Grecja odpadła, Australia odpadła.
Wszystkie te drużyny były kandydatami do medalu.
To daje nam nadzieję, że naprawdę możemy zagrać
przynajmniej jeden mecz przeciwko Amerykanom.
Są najlepsi na świecie.
Trzeba robić wszystko na najwyższym poziomie, by ich pokonać.
LeBron James. KD. KD to potwór.
To znaczy, mój…
Ale nie boimy się.
Nie boimy się. To Drużyna Marzeń.
Pokonają nas o 30 punktów. Może nas pokonają, ale się nie boimy.
Spróbujemy.
Zagramy najlepiej, jak potrafimy.
Jeśli to wystarczy, by wygrać, będziemy szczęśliwi.
Jeśli nie, zrobiliśmy wszystko.
To Drużyna Marzeń, ale nie są niepokonani.
Mówiłem już, możemy z nimi zagrać…
Myślę, że możemy ich pokonać. Czemu nie?
Jeśli zagrasz 40 minut na najwyższym poziomie,
nigdy nie wiadomo.
Wystarczy trochę szczęścia. Czemu nie?
To mój kumpel.
Nigdy nie wiadomo.
USA KONTRA SERBIA PÓŁFINAŁ
Przekaz to zwycięstwo.
To proste. To takie proste.
Zwycięstwo.
Robimy to, co powinniśmy, gramy tak, jak powinniśmy grać.
Zwycięstwo. Tylko to się liczy.
My się nie liczymy. Minuty, punkty, zbiórki…
Zwycięstwo.
Serbia!
Marzcie dalej
Marzcie dalej, USA
Bronimy, wszystko im utrudniamy.
Kiedy biegamy, wszyscy mają tylko biec sprintem.
Od razu podawajcie piłkę. To było druzgocące dla naszych rywali.
LeBron, Bam, A.D., Joel, po prostu ciśnijcie.
Reszta ma biegać. Nadajcie ton na początku gry.
W przeciwieństwie do poprzedniego meczu, gdy chwilę nam to zajęło.
Zacznijmy od razu.
Wszyscy o tym wiemy.
Nie jestem trenerem, który wie wszystko, ale…
Pokazaliśmy,
że możemy postawić się drużynie Stanów Zjednoczonych.
To tylko jeden mecz. Nie najlepszy z trzech czy pięciu.
To tylko jeden mecz finałowy.
Wszystko jest możliwe, gdy grasz jeden mecz.
Słuchajcie!
Jeśli ktoś skorzystał na tych dwóch meczach,
że zagraliśmy z USA,
to my.
Wyczuliście ich.
Wyczuliście Duranta…
Macie się go trzymać jak najbliżej!
Nikt nas tu nie szanuje!
Już ogłosili finalistów…
bez nas.
Dlatego proszę, pokażmy dumę.
Brawo, chłopcy.
Chodźmy.
- Kto jest najlepszy? - Serbia!
Kiedy mowa o dwóch,
pewnie ludzie pomyśleli, że to były najlepsze drużyny w turnieju,
w takich chwilach to ważne.
W takich chwilach to, co robisz poza boiskiem,
to poczucie wspólnoty, które tworzycie,
wtedy możemy to zobaczyć.
Wiem, jak ważne są rundy medalowe.
Wiem, jak bardzo wszyscy są skupieni.
My przeciwko światu. Zawsze tak się czuję, gdy tu jestem.
Można przeglądać wszystkie statystyki.
W tym meczu chodzi o to, kto bardziej tego chce.
- Chodźcie. - Zaczyna się.
Embiid i Jokić, dwaj MVP, skaczą do rzutu sędziowskiego.
Awansując do półfinału…
Bogdanović znalazł miejsce.
…czuliśmy się dobrze, ale wiedzieliśmy też, że nadchodzi test.
Szansa dla Petruševa, który rzuca za trzy.
Tak jest!
Zostaw to Jokiciowi.
Nieważne, jak dobry jesteś, będzie taki mecz.
Nie wiesz, kiedy nadejdzie.
Avramović. Za trzy!
Dobry początek dla Serbii.
Wiemy, czego się po nich spodziewać. Wiemy, jak grają.
Bogdanović znowu trafia.
Bogdanović, dobry początek.
Nie byli gotowi na ten mecz na początku.
Serbowie grali obłędnie.
Wiedziałem, że w pewnym momencie
będę musiał coś zrobić.
Wszedłem w tę rolę dość szybko w pierwszej kwarcie.
Utrzymać nas na powierzchni.
Podanie. Curry.
Za trzy. Spudłowałem.
Piłka wraca do mnie. Próbuję jeszcze raz.
Znowu Curry. W dziesiątkę!
Jakbyśmy czekali, aż Steph Curry będzie miał swój wybuch.
Piękny widok.
- Pieprzyć to. - W porządku. To dopiero początek.
Gdy trafisz raz, znajdujesz swoje miejsce w grze.
Curry. Sporna. Nieważne.
Od tego momentu zaczynasz to czuć i wszystko idzie lawinowo.
Curry szuka kontry. Tak jest.
W takich chwilach starasz się być obecny.
Podanie do Curry’ego.
Nie za trzy!
Nie możesz dokładać sobie ciężaru, ale musisz być agresywny,
bo teraz to działa.
Czternaście punktów.
W pierwszej kwarcie, gdy nic nie szło dobrze,
mówiliśmy: „Dzięki Bogu za Stepha Curry’ego”.
To niemożliwe.
Dlaczego przestał?
Curry próbuje się oswobodzić. Rzuca.
Curry. Rozgrzał grę, aż skwierczy.
Steph Curry zdobywa siedemnaście punktów.
Zwykle gdy to się dzieje, mamy przewagę 20 punktów.
W tym meczu miałem 17 punktów w pierwszej kwarcie i przegrywaliśmy.
Bogdanović. Ucieka. Bogdanović. Trudny. Wbija.
Serbia prowadzi ośmioma punktami.
Serbia robi, co trzeba. Oszałamiające. Zobaczymy, czy Stany…
Curry.
On ich ratuje.
DYREKTOR GENERALNY, DRUŻYNA FRANCJI
Tak jest! Grajcie!
Dobrze wykonywaliśmy nasz plan gry.
Ale to był jeden z tych meczów.
Trafiali raz za razem.
Dobra pierwsza połowa dla Serbii.
Nie do końca się zgrywaliśmy, a potem nabrali rozpędu.
Gdy nabierzesz rozpędu i masz najlepszego gracza na świecie,
jak Serbia, to płyniesz z prądem.
Jokić. Biegnie. Rzuca.
Kończy. I rzut wolny.
- Jokić po obu stronach. - Robi wszystko.
USA tracą 17 punktów.
Byłem już w takich sytuacjach. Powinniśmy wygrać.
Powinniśmy.
Bogdanović ich karze.
Znowu trafia. I pokazuje, co myśli.
Zwykle nie jestem zbyt rozmowny,
ale każdy potrzebuje czasem dodatkowej motywacji.
„To nie jest NBA. To FIBA. To jest Europa”.
A teraz coś ekstra. James się w to wplątał.
Wystraszyliśmy go.
PRZERWA
Serbowie zrobili to, co mieli zrobić.
Zaskoczyli drużynę USA.
Gdy grasz, starasz się nie myśleć w ten sposób.
Ale gdy tego nie kontrolujesz i jesteś po drugiej stronie,
myślisz: „To koniec. Co my robimy?”.
Jesteś po tej stronie.
Więc siedzę podczas przerwy i myślę: „Chyba mamy kłopoty”.
Dobra robota.
Musimy to zakończyć.
- Musimy to zakończyć. - Mamy czas.
Curry jest tu z numerem 4. Embiid tu jest.
Chce iść tutaj,
a kiedy tu przejdzie, to go blokujesz.
Przepchnę go tu,
a potem… ale nie od razu,
bo chce zablokować i iść za tym.
Odejdź.
Serbia ma 11 punktów przewagi po drugiej kwarcie.
Grajcie mądrze.
Zwycięstwo masz w genach. Nie musisz nawet o tym mówić.
Ale gdy drużyna zaczyna rzucać z linii rzutów za trzy,
ich pewność siebie rośnie,
bo zaczynają rzucać nad tobą, więc musisz się postarać.
Czy USA będą przeć naprzód od początku?
Embiid rzuca za trzy. Kosz.
- Dobry początek. - Embiid się tu dziś bawi.
Graj w obronie!
Embiid! Pas startowy gotowy do startu.
Najważniejsze, co robisz jako trener, wzmacniasz pewność siebie,
przypominasz, by zachowali spokój.
Curry!
Siódmy rzut za trzy.
Dajesz im przestrzeń, by robili to, co robią, bo są najlepsi na świecie.
Trafiony!
Fala rzutów za trzy punkty trwa.
Amerykanie obudzili się w trzeciej kwarcie.
Szukamy innego sposobu, by utrzymać tempo.
Micić. Ciągnie, rzuca.
I trafia.
Trafiony!
Trafia.
Mamy faul.
Gudurić ma szansę na cztery.
To był moment, gdy czujesz, że wygrywasz mecz.
Widzę, że się rozdzielają.
Nie są zjednoczeni.
My się rozpędziliśmy. Dobrze się bawimy.
Gdy Gudurić rzucił za trzy…
Nie tylko mieli przewagę, ale nabrali rozpędu, a ich mowa ciała…
Cała energia przeszła na nich.
A my myśleliśmy: „Czy zaraz przegramy ten mecz?”.
USA mają dużą stratę.
CZWARTA KWARTA
A kibicie czują, że ten mecz ma szansę
być jednym z najbardziej szokujących.
To była długa przerwa między trzecią a czwartą kwartą,
a w głowie kłębią ci się myśli:
„Jak się tu znaleźliśmy? Jak się wydostaniemy?”.
Nie chcesz być drużyną, która…
wraca do domu z pustymi rękoma.
Kontrolujemy wszystko.
Wszyscy na arenie czuli, na świecie, przed telewizorami,
poczuli tę energię z areny.
Wygramy ten mecz.
Jak można pokonać drużynę USA? Jedna słaba kwarta, jeden słaby mecz.
Nie masz luksusu pokonania drużyny cztery razy z siedmiu.
LeBron James. Trudny rzut.
Dwucyfrowa przewaga w dziesięć minut nie jest nie do pobicia,
ale trzeba grać idealnie.
- Durant… czysto! - I faul.
Ile razy trzeba rzucić pod rząd, by dogonić drużynę,
która gra na najwyższym poziomie?
USA brakuje osiem punktów.
Booker jest wolny. Za trzy!
Przerwa dla Serbii.
To była kluczowa sekwencja.
Nagle nabraliśmy rozpędu.
Na szali jest wszystko. Załatwmy to.
Embiid. I trafia!
W takich chwilach myślisz: „Zmniejszmy przewagę.
Przy tej ilości czasu zejdźmy do sześciu”.
Embiid. Rzuca i trafia do kosza!
Dwa punkty różnicy!
Musisz tak myśleć,
gdy grasz na takim poziomie.
Czasem trzeba mieć urojenia.
Amerykanie mogą remisować lub przejąć prowadzenie.
Durant.
Przemyślał to.
James. Biegnie.
James. Kończy!
Tak, wracaj szybciej!
Brońcie!
Chodźmy!
Bogdanović. Do Jokicia.
Podaje. Petrušev, wsad.
MECZ PÓŁFINAŁOWY
Jokić przy Durancie. Chce rzucać.
Jokić będzie musiał rzucić nad Durantem.
Pudło. Zbiórka. Embiid nie złapał.
Bogdanović. Dobrić.
Teraz rzucają trochę inaczej.
Booker. James.
Curry. O prowadzenie.
I bum!
Steph Curry ma 32 punkty. USA prowadzą jednym punktem.
Micić…
Nie, Vasa. Nie potrzebujemy tego.
Biegnie. Booker i Durant z nim.
James.
LeBron James!
LeKapitan Ameryka!
Największa przewaga dziś dla USA.
Bogdanović.
Curry.
Od brzegu do brzegu.
Najpiękniejsze w drużynie USA jest to,
każdy będzie miał udział w zdobyciu złotego medalu.
Grajcie dalej!
Wciąż jesteście w grze!
Hej. Punkt po punkcie!
Gramy, by wygrać!
USA ma dwa punkty przewagi. Zostało 55 sekund.
James. Durant.
Pamiętam, jak KD dostał piłkę i dużo się działo.
Obserwuję Melo na boisku. Ktoś biegł do pick and rolla.
Patrzę, jak Melo każe mu odejść. Zrobić miejsce.
Pięć sekund.
Tak jest!
To była piękna chwila.
Durant załatwia sprawę.
Właściwa osoba dostała piłkę.
Wszyscy znamy KD. Po to żyje.
Nie boi się chwili.
To coś, co nie każdy potrafi zrobić.
Mamy do czynienia z wielkością.
Zawsze mamy szansę, gdy mamy do czynienia z wielkością.
Czasem brakuje odpowiedzialności, kiedy jesteś gwiazdą,
chyba że sam ją na siebie weźmiesz.
Chodzi o zdobycie złotego medalu, jak możesz w tym pomóc?
Serbia musi się spieszyć.
Do Jokicia. Nad Bookerem za dwa.
Trudny rzut.
Jokić.
Atak, dwóch obrońców!
Dwóch obrońców!
Serbowie nie będą faulować.
- Fauluje go. - Curry w końcu sfaulowany.
Właściwa osoba w tym miejscu.
Jeśli USA wygrają, ten mecz będzie znany jako mecz Stepha Curry’ego.
Zostało sześć sekund.
Bogdanović rzuca.
Pudło.
Drużyna USA, która traciła 17 punktów,
awansuje do gry o złoty medal.
Te miny wszystkich… udało nam się.
To było coś wyjątkowego, bo nie mieliśmy szans
przez te dziesięć minut.
Dlatego na koniec było widać te emocje.
To prawdziwy sukinsyn!
Tak!
Wielki zawód dla Serbii.
- Jeszcze jeden. - Jeszcze, kurwa, jeden.
Został jeszcze jeden.
Wiedzieliśmy, że to będzie test.
Jasne?
Jeszcze jeden, do cholery!
- Złoto na trzy. Raz, dwa, trzy. - Złoto.
Tak!
Cudownie było patrzeć, jak łączą siły,
bo to jest najtrudniejsze na olimpiadzie.
Czy potraficie stać się drużyną?
A nie grupą utalentowanych jednostek.
Tacy jesteśmy. Chcemy wygrywać za wszelką cenę.
Zostaliśmy do tego zaprogramowani, odkąd mieliśmy osiem lat.
Kogo to obchodzi, czy wam się podoba, jak to zrobiliśmy?
Będzie napisane czarno na białym, że wygraliśmy.
Co za mecz.
To był chyba najlepszy mecz, którego byłem częścią.
Na szali było absolutnie wszystko.
To była jedna z najtrudniejszych porażek w mojej karierze.
Wkładasz w coś tyle czasu,
a potem twoje marzenie się kończy.
Chciało mi się płakać, bo to było tak bolesne.
Nie jesteś sobą.
To koniec.
Prowadziliśmy przez 35 minut.
Pieprzyć to. To trudne.
Potrzebujecie energii. Przetrwaliście to.
Wszystko gra. Chodź tu.
- Nieważne! - Dobra robota.
Kto jest najlepszy?
Serbia!
Chodź, mistrzu.
Mieliśmy legendarne wieczory po meczach.
- Tak. - To jest…
- To przechodzi ludzkie pojęcie. - Lepiej niż w Manili.
- Za ten wieczór. - Super. Najlepszy mecz.
Kapitan.
- Na zdrowie! - Zdrowie!
Dobra rywalizacja.
Super!
Tak jest.
Chcesz zimne piwo?
Poproszę.
Pewnie, że chcę.
Oczywiście.
Dziękuję. Doceniam to.
Na zdrowie.
- Za ciebie! - Zdrowie!
Tak. Dobre. Na zdrowie.
- Dziękuję. - Tak jest. O rety.
Hej, stary. Zależy, czy wstaniemy.
Cholera, możemy kontynuować. Kto ma telefon? Ktoś mówił…
Susie, zrobisz nam zdjęcie?
Kto ma telefon?
- Weź… - Mam Heinekena.
- Mam piwo. - Stara szkoła.
- Mam 39 lat. - Pionowo.
Piwo raz na jakiś czas. Piję trzy piwa rocznie.
Mała zmiana.
O Boże.
Powiedział, że w końcu się zjawiłem.
W końcu tu dotarł.
Najwyższy czas. Cholera!
Steph wylądował.
Wylądował o 17.00. Jest tutaj. Przyjechał.
Wszyscy wiedzą, że Curry jest w mieście.
To było szaleństwo.
Poproszę czekoladowe.
Jem to, odkąd tu jesteśmy.
Teraz nie zmienię.
Trzeba trzymać się tego, co działa.
Dziś będę świętować.
Świętuj. Rano będzie po wszystkim.
Jak można nie świętować takiej wygranej?
Spójrz na nasze rodziny. Spójrz na to. Rozumiesz?
O to właśnie chodzi.
Wszyscy jesteśmy razem na drugim końcu świata.
To wyjątkowy wieczór.
Gwarantuję, że nikt nie zapomni tego wieczoru.
Wszyscy będą pamiętać ten wieczór do końca życia.
Jest tak wyjątkowy.
Bo w czwartej kwarcie pokazaliśmy, że potrafimy grać razem.
To było niesamowite.
Teraz musimy zająć się…
Jak ich nazwiemy, Book?
Nie wiem. O nic się nie martwię.
Musimy się zająć Francuzami.
Damy sobie radę.
To głupcy. Damy sobie radę.
Napisy: Agnieszka Otawska