Szalona pierwsza kwarta.
Australijczycy cisną Serbów. Kto przegra, odpada.
Grają bardzo dobrze.
Fauluj!
Kangury radzą sobie z Serbami.
Faulujcie ich!
Przedarł się pięć razy niefaulowany!
Już jest 44 do 20.
- Alarm dla Serbów. - Muszą się ogarnąć.
Jak chcemy to wygrać?
Podsumujmy to tak: Serbowie mocno zostali na starcie.
Gracie ćwierćfinał!
Pomiatają wami!
Gracie jak ostatnie cioty!
Pieprzone cioty!
Gdzie jest wasza ambicja! Chrzanić taktykę!
Rozmontowali nas!
Wybaczcie, że klnę. Walczcie!
Walić trenera, walić wszystkich!
Wygrajcie to!
Wygrajcie!
W koszykówce trzeba złapać rytm. Mike Tyson mawiał, że każdy ma plan,
dopóki nie zarobi w gębę - wtedy po prostu zaczyna oddawać.
Trzeba złapać rytm i kontrolować grę.
Serbowie podkręcają tempo.
Przegrywali 24 punktami, ale zaczynają odrabiać straty.
Bogdanović trafia. Przewaga Australii topnieje w oczach.
Bycie kapitanem to dodatkowa odpowiedzialność.
Serbska mentalność, nie tylko w koszykówce.
Serbowie są w gazie.
Jeśli wierzymy w siebie nawzajem, to nie ma się czego bać. To najważniejsze.
Zrobili to. Wysuwają się na prowadzenie.
Proszę bardzo.
Wspaniały powrót Serbów. Przegrywali 24 punktami.
Zadecyduje ostatnia piłka. Stawką jest marzenie o medalu. Do Reatha,
ten do Patty'ego Millsa. Pięć na zegarze. Rzuca. Trafia!
MECZ ĆWIERĆFINAŁOWY
Mamy dogrywkę.
Po prostu gramy.
Wielu mówi, że to najlepszy turniej olimpijski
mężczyzn wszech czasów. Ten mecz to potwierdza.
Zgodzę się.
Obrona!
Mills. Wykłada. Jokić zbija piłkę z obręczy!
Jokić to wielki talent. Jak gra, to jest najlepszy na boisku.
Zawsze spokojny, opanowany, nie traci głowy.
Zwód. Jokić. Serbia prowadzi.
Robi wszystko. Jak trzeba, to punktuje.
Jokić przeciwko Reathoi, przy linii końcowej.
O rety, sam ciągnie drużynę.
- Precyzja chirurga. - Uratował zespół.
Nikola Jokić to najlepszy koszykarz na świecie.
Serbowie dowżą prowadzenie i wygrywają niesamowity ćwierćfinał.
Brawo! Jesteś legendą!
Cudownie, stary!
Półfinał to już sukces, ale jutro drugi mecz z USA.
Walczcie o medal.
Ktoś musi ich pokonać, dla dobra koszykówki. Może my.
Chodźcie tu.
Brawo, Serbowie!
Kto najlepszy?
Serbia!
Musimy wyjść na parkiet i dać z siebie wszystko.
KOSZYKARSKIE ZŁOTO
Igrzyska się rozkręcają, drużyna USA też. W czwartek półfinał z Serbią.
Zwycięzca zmierzy się z Francją lub Niemcami w meczu o złoto.
FRANCJA
Mów do mnie.
Przekazanie!
Idzie nam bardzo dobrze.
To nie kwestia talentu zawodników.
Mamy takich, przeciwnicy też,
niektórzy więcej.
Chodzi o to, by przeciwnik nie mógł grać po swojemu.
Niemcy to świetna drużyna,
pokonanie ich będzie wyczynem.
Stać nas na to.
Od ćwierćfinału
wszystko przyspiesza.
Wygraliśmy, jutro musimy znów.
Powiem wam jedną rzecz.
Wczoraj to wyczułem.
W chwili rozpoczęcia meczu zmieniliście nastawienie.
Wczoraj w końcu udało się grać jak trzeba.
To dla mnie najważniejsze.
Inaczej mówiąc,
odniosłem wrażenie, że trenuję zgrany kolektyw.
Z takim nastawieniem będziemy nie do zatrzymania.
Trójkolorowi!
Wchodzisz do finałowej czwórki i wszystko może się wydarzyć. Analizujemy,
co się działo w ostatnich tygodniach i wyciągamy wnioski.
Potem wychodzimy na parkiet, dajemy z siebie wszystko
i osiągamy jakiś wynik.
Emocjonujący wieczór w Bercy Arena w Paryżu.
Francuzi mają chrapkę na medal. Jeśli zwyciężą z niepokonanymi Niemcami,
będą go mieli. Gospodarze są gotowi rozpalić publiczność,
ale Niemcy imponują olbrzymią pewnością siebie.
Jak chcesz wygrać, to musisz odważnie wyjść na boisko
i dać z siebie wszystko. Super byłoby zdobyć medal u siebie,
to jedyna taka okazja w życiu.
Rewanż za mecz w grupie. Wtedy Niemcy wygrali 85 do 71.
Chyba na poważnie myślą o złocie.
Bardzo trudno wygrać na turnieju dwukrotnie z jedną drużyną.
To będzie zacięta walka.
Atmosfera będzie gorąca. Hałas jest ogłuszający.
Mnóstwo energii, dla takich chwil się gra.
Wydaje mi się, że mamy najlepsze pokolenie koszykarzy
w historii. Dużych, silnych,
strzelców, rozgrywających, obrońców. Popuszczam sobie wodze fantazji,
ale przecież nie sądziliśmy, że wygramy Mistrzostwa Świata.
A jesteśmy mistrzami.
Igrzyska też możemy wygrać.
Zrobili to. Niemcy Mistrzami Świata.
Wspaniale oglądało się zeszłoroczne mistrzostwa. Zdobyli złoto,
ani razu nie przegrali. Przecierałem oczy ze zdumienia.
Jestem z nich bardzo dumny.
Podoba mi się w nas to, że agresywnie dążymy do celu.
Że gramy, by wygrywać. Ale do celu jeszcze daleko.
Mistrzowie Świata muszą sprostać oczekiwaniom. Francuzi
potrafią grać bardzo fizycznie, przytłaczać,
nie możemy się temu podporządkować. Pierwsza wygrana niewiele znaczy,
to będzie inna drużyna.
Wściekłe psy!
Wiemy, że nie ma dwóch takich samych spotkań.
Nie ma przycisku z napisem „wygrana”.
Powiem wam, co myślę o tym meczu.
We wtorek zobaczyłem, że jak bierzecie się do tego poważnie,
jesteście nie do zatrzymania.
Absolutnie.
Patrzę na was, gotowych, i pytam.
Czy pozwolimy Niemcom ukraść nam olimpijski finał?
Macie być jak wściekłe psy! Jazda!
Trójkolorowi!
Własna publiczność nie ukrzyżuje,
jeśli walczysz zawzięcie, ale przegrywasz.
Numer 5, kapitan, Nicolas Batum!
Ale jak odwalasz chałę,
to ma prawo cię zabić.
Gramy. Wagner szuka miejsca przy Wembanyamie.
Nie boi się wielkoluda i trafia. Schröder za trzy, również trafia.
I już jest dziewięć do dwóch.
Schröder jest głową naszego węża. Narzuca tempo. Punktuje,
ale i potrafi każdego zaangażować w akcję.
Schröder do Wagnera. Za trzy!
Wagner już się wczuł.
Franz Wagner to przyszłość niemieckiej koszykówki. Niesamowity talent.
Jedziemy!
Minęły trzy minuty i Francja w opałach. Na razie Niemcy rządzą.
Nie ma straty nie do odrobienia i prowadzenia nie do roztrwonienia.
Kolejny moment gry zawsze jest najważniejszy.
Poprzednim razem nam dokopali, ale stać nas na pokonanie każdego.
Fournier, rzuca. Poziom energii wzrósł. W stronę kosza, ciasno. Nic z tego!
Kibice chcą, żebyśmy wygrali. Możemy to przekuć w siłę…
Batum!
Albo wystraszyć się i stracić rytm.
Musimy solidniej bronić zespołowo!
Damy radę!
Musicie pomagać z dużym.
Fakt.
- Wielki, że ja pierdzielę. - Wiem.
Szansa na wyrównanie lub pierwsze prowadzenie. Wemby ma miejsce.
Brawo!
Po dwóch kwartach jest po 33.
20 minut.
Tyle zostało.
Dwadzieścia.
Podkręćmy tempo w trzeciej.
Teraz jest dobry czas.
Jeśli zagramy po swojemu,
nic nam nie zrobią!
Lepiej kryjecie ich wchodzących.
Wszyscy się angażują.
Blokują ich.
Są bezradni.
Jedziemy!
Za 20 minut poznamy pierwszego finalistę. Batum ustawił dobrze stopy i trafia.
Pierwsze prowadzenie Francji. Francuzi są w gazie.
Rozjarzyła się w nich jakaś iskra.
Bronimy, dobra?
I zbieramy.
Niemcy bardzo chcą zagrać o złoto. Schröder z Wembym, nic z tego.
Pod koszem nie ma miejsca, są bardzo wysocy.
Pressing Francuzów przynosi efekt. Posłuchajcie kibiców. Trójka! Siedzi!
Francja dalej atakuje.
Cały ich dotychczasowy wysiłek materializuje
się w tej chwili przed widzami.
Gra dla kraju to coś wyjątkowego. Tworzy się więź na całe życie.
Cordinier faulowany.
Nie mamy kontraktów, nie mamy z tego pieniędzy.
To koszykówka dla kraju.
Wielka presja. Ma okazję.
Schröder z daleka za trzy. Nie. Francja górą.
Zagra o złoty medal.
To świetna okazja, by pokazać, jak utalentowani są młodzi Francuzi,
i zainspirować dzieciaki w kraju i na świecie.
A także by zapisać się w historii.
Dalej!
To jeszcze nie koniec!
Dalej!
Trójkolorowi!
Przyprowadziłem 8-letniego syna. W '96, gdy zakochałem się w Igrzyskach,
też miałem 8 lat. To wspaniałe, że syn może doświadczyć tego ze mną.
Ja nie miałem takiej okazji. Dobrze, że mogłem mu to dać jako tata.
Tata na pewno byłby ze mnie dumny.
Jego syn jest kapitanem reprezentacji i gra w finale. To naprawdę wspaniałe.
Nie daliśmy ukraść nam finału.
Teraz w nim zagramy.
Zagramy o złoto.
Wygrana Amerykanów nie jest pewna,
ale bardzo, bardzo prawdopodobna.
Słuchajcie,
pokonamy Amerykanów w Paryżu.
Jako dziecko…
często o tym marzyłem.
W Tokio…
Myślałem, że przepuściłem okazję.
Życiową.
A jednak nie.
Tym razem nie wypuszczę jej z rąk!
Trójkolorowi!
Dobra. Szybciutko. Znacie tę drużynę. Pamiętajcie, że mecz trwa 40 minut.
Nasza siła polega na tym, że wymęczamy przeciwnika.
Nie chcemy wygrać w pierwszych pięciu minutach, nie myślmy w ten sposób.
Ciągła presja, ciągle uważnie w obronie, a czas zagra na nasza korzyść.
Piłka po piłce. Wykorzystajcie atuty.
Największy problem w tym, że to jeden mecz.
Jak w NCAA. Jedna wpadka i do widzenia.
To kłopot, bo nasi chłopcy są przyzwyczajeni
do 7-spotkaniowych
serii. Na szczęście rozegrali ich mnóstwo.
Znacie Jokića. Najwięcej punktuje gdy? Dostaje piłkę.
Musimy mu w tym przeszkodzić. Bo inaczej ma za łatwo.
Niech walczy o miejsce do rzutu.
Zastawiamy.
Myślę, że najlepiej zagramy w ostatnich meczach.
Pressing. Wychodzimy. Pressing. Dołączam.
Nie do tyłu. Tutaj. Nie do tyłu, Steph. Potrzebuję miejsca.
Wystarczy, że piłka nie chce wpadać, albo że drużyna za bardzo się podpali.
Wszystko możliwe.
Chodźcie. Możemy?
Raz graliśmy z Serbią towarzysko, raz w grupie.
Raz, dwa, trzy, złoto!
Dwukrotne zwycięstwo nie przesłoni nam oczu
Myśli przed meczem?
Wygrać. Tylko to się liczy. Jeden mecz. Każdy jest siódmym.
Ty i Bogdan wybierzcie ze trzy zagrania.
Dwójkowe, najlepiej wyćwiczone.
Przeszliśmy ćwierćfinał, walczymy o medal. Po to tu jesteśmy.
Z USA będzie szczególnie ciężko. Ale obecność Jokića dodaje
nam pewności siebie.
Jest jednym z nas, postrzegamy go inaczej niż reszta świata.
On nie udaje zgrywusa, on nim jest.
Słoń złapał mysz.
A teraz to mysz go goni.
Super gość. Gra dla drużyny.
Jazda!
Nie mówi: „To ja, MVP, dajcie piłkę”.
Dobrze.
Dlatego jeszcze bardziej go szanujemy, a to ważne.
Powiedz, że jak tylko złapią piłkę do rzutu,
jesteś gotowy ją przyjąć.
To podstawa przeciw Australii
i przeciw USA.
Aleksa marzy o NBA. Możecie mu jakoś pomóc?
Będę jego agentem.
Byłoby super.
Aleksa płaci.
On.
Żeby mieć medal, trzeba się starać na maksa.
Kanada odpadła, Grecja i Australia też. A byli faworytami. Mam nadzieję,
że rozegramy bardzo dobry mecz przeciwko Amerykanom.
To najlepsi koszykarze na świecie. Żeby ich pokonać,
trzeba się wznieść na wyżyny.
LeBron James. KD też jest straszny.
I Steph.
Ale my się ich nie boimy. Nie myślimy,
że są drugim Dream Teamem i dokopią nam trzydziestoma
punktami. Może nas pokonają, ale będziemy z nimi walczyć.
Przez całe 40 minut. Jeśli to wystarczy,
by wygrać, będzie cudownie. A jeśli nie,
będzimy mieć spokojne sumienie. To faktycznie Dream Team,
ale nie są nie do pokonania. Możemy nawiązać z nimi walkę.
A nawet ich pokonać.
Czemu nie? Wystarczy grać przez
40 minut na najwyższym
poziomie. I mieć odrobinę szczęścia.
Mój wierny pies.
Nigdy nie wiadomo.
MECZ PÓŁFINAŁOWY
Mamy wygrać. Po prostu. Zrobić, co mamy zrobić,
grać, jak mamy grać. I wygrać.
Tylko to się liczy. Nie my, ani minuty,
punkty czy zbiórki, tylko zwycięstwo.
Bronimy, utrudniamy im grę. Gramy twardo. I szybko biegamy. Atakujemy.
To niszczyło naszych przeciwników. LeBron, Bam, AD, Joel - napierajcie.
Reszta biega. Narzućcie tempo. Inaczej niż poprzednio,
gdy musieliśmy gonić. Od razu wejdźmy w rytm.
Nie jestem trenerem, który zjadł wszystkie
rozumy i wszystko wie.
Ale pokazaliśmy,
że potrafimy się przeciwstawić USA
To jeden mecz. Nie trzy czy pięć.
Jedyny.
W takim meczu wszystko jest możliwe.
Słuchajcie.
Jeśli ktoś skorzystał na tych dwóch meczach
rozegranych z USA,
to my.
Poznaliście ich.
Poznaliście Duranta.
Macie być do niego przyklejeni.
Nikt w nas nie wierzy.
Już ogłosili finalistów,
to nie my.
Więc pokażcie wszystkim naszą ambicję.
Razem!
Kto najlepszy?
Serbia!
Mówimy o, zdaniem większości, dwóch najlepszych drużynach.
To są właśnie te kluczowe momenty.
W tych chwilach zobaczymy efekty pracy poza boiskiem,
efekty budowania wspólnej tożsamości. Teraz to wszystko się objawi.
Wiem, jak ważna jest faza medalowa. Wiem, jak wszyscy są skoncentrowani.
My kontra reszta świata. Zawsze się tak czuję.
Można sobie analizować, ale i tak wygra ten, kto bardziej chce.
Dokopmy im.
Skaczą Embiid i Jokić, dwaj MVP.
Przed półfinałem…
Bogdanović znajduje miejsce.
Czuliśmy się mocni, ale wiedzieliśmy, że to próba.
Kontratak, Petrušev za trzy.
Właśnie tak!
Jokić wykańcza.
Nieważne, jak się jest dobrym, mecz to mecz. Wielka niewiadoma.
Avramović. Za trzy. Serbowie pięć na pięć.
Wiedzieliśmy, czego się spodziewać, jak grają.
Bogdanović znów trafia. Wstrzelił się.
Na początku trochę zaspali.
Serbowie grali jak szaleni. Wiedziałem,
że w pewnym momencie będę musiał zacząć rzucać. Zacząłem już w pierwszej kwarcie,
żeby nam nie odjechali.
Podanie, Curry, rzuca.
Spudłowałem, piłka do mnie wróciła. Przeładowałem i przymierzyłem.
Powtórka. Siedzi!
Czekaliśmy na takiego Stepha Curry'ego.
Piękny widok.
Skurkowaniec!
To dopiero początek.
Gdy trafisz pierwszy rzut, wpadasz w rytm.
Curry, przez ręce, nieważne.
Czujesz, że masz moc. A potem już samo poszło.
Curry kontratakuje. Trafia.
W takich chwilach trzeba włączyć dopalacz.
Curry wolny.
Zero trójek!
Nie żeby się zajechać, tylko dlatego, że agresywna postawa daje efekt.
14 punktów.
W pierwszej kwarcie nam nie szło. Dzięki Bogu mamy Stepha Curry'ego.
Niemożliwe.
Czemu się zatrzymał?!
Curry gubi obrońcę. Kozioł, rzut. 17 punktów w pierwszej kwarcie.
Gdy zaczynam, to zwykle prowadzimy 20 punktami.
Tym razem już w pierwszej kwarcie miałem 17 punktów i przegrywaliśmy.
Bogdanović się uwalnia. Trudna pozycja. Trafia.
Serbowie prowadzą ośmioma punktami. Grają bezbłędnie.
Curry ratuje im tyłki.
MENEDŻER REPREZENTACJI FRANCJI
Dalej, gramy!
Realizowaliśmy plan. Ale czasem przeciwnikowi
wpada po prostu wszystko.
Typowa pierwsza połowa Serbów.
U nas jeszcze nie zaskoczyło, a oni już złapali rytm.
A gdy łapiesz rytm i masz najlepszego koszykarza
na świecie, to jesteś na fali.
Jokić. Wejście i wykończenie. I faul.
Szaleje w ataku i w obronie.
Robi wszystko.
USA ma 17 punktów straty.
Sam tego doświadczyłem. Sytuacji, gdy powinniśmy wygrywać.
Rewanż Bogdanovića. Trafia. I zagrzewa kolegów.
Zwykle nie pokrzykuję pierwszy, ale każdy potrzebuje czasem motywacji.
Krzyczałem: „to nie NBA, to Europa”.
- Jakieś nieporozumienie. James wyjaśnia. - Napędziliśmy mu stracha.
Serbowie wyszli na parkiet i zrobili swoje. Przycisnęli reprezentację USA.
Gdy im idzie, to się tym nie przyjmujesz. Ale gdy nie jesteś na parkiecie,
a przegrywają zaczynasz myśleć: „Nie mamy szans. Co się dzieje?
” Więc w połowie meczu przyszła myśl, że możemy być w opałach.
Brawo.
Świetnie.
Teraz trzeba to dokończyć.
Dokończyć.
Curry tutaj, Embiid tutaj.
Chce tutaj,
gdy rusza, drugi stawia zasłonę.
Przepchnę tego,
ale nie tak, by wyszedł na pozycję,
bo on po zasłonie chce być wolny.
Wyjdźcie, proszę.
Jedenastopunktowe prowadzenie Serbii po pierwszej połowie.
Grajcie mądrze.
Oczekujesz zwycięstwa, to oczywiste.
Ale gdy przeciwnik wstrzela się za trzy punkty, nabiera pewności
siebie, bo rzuca nad tobą. Wtedy trzeba wziąć się w garść.
Czy USA zaatakują w trzeciej kwarcie? Embiid za trzy. Siedzi. Dobry początek.
Embiid gra nie na żarty.
Obrona!
Embiid! Zróbcie mu miejsce.
Trener ma przede wszystkim zadbać o pewność siebie zawodników.
Curry! Siódma trójka.
I zostawić im wolną rękę, bo to najlepsi koszykarze pod słońcem.
Ślicznie! Deszcz trójek nie ustaje. USA odżyły w trzeciej kwarcie.
Muszą utrzymać taki rytm. Micić… Trafia.
Siedzi! Pięknie.
Rzut zaliczony i faul. Szansa na czwarty punkt.
W tamtym momencie poczułem, że chyba wygrywamy mecz.
Widziałem w ich oczach, że nie są jednością tak jak my.
Byliśmy w rytmie, graliśmy z radością.
Gdy Gudurić trafił za trzy z faulem, to Serbowie nie tylko prowadzili,
ale jakby cała energia meczu przeszła na ich stronę. W takiej chwili myślisz sobie:
„naprawdę to przegramy?”.
USA są w opałach.
Publiczność zaczyna wyczuwać,
że to może być jedno z najbardziej zaskakujących spotkań.
W przerwie miedzy trzecia a czwartą kwartą w głowie ciągle kołatało pytanie:
„jak do tego doszło i jak to odkręcić? ”. Nie chcesz być tym,
który wrócił do domu z pustymi rękami.
Kontrolowaliśmy grę. Czuli to wszyscy na trybunach,
nawet przed telewizorami, taka była wtedy energia.
Zamierzaliśmy to wygrać.
Jak pokonać USA? Muszą mieć jedną słabą kwartę,
jeden słaby mecz. Tu się nie gra do czterech zwycięstw.
LeBron James, z trudnej pozycji.
10 minut, dwucyfrowe prowadzenie. Do odrobienia, ale trzeba grać śpiewająco.
- Durant. - I faul.
Ile razy trzeba przejąć piłkę, żeby odrobić straty,
gdy przeciwnik gra wręcz wspaniale?
Już tylko 8 punktów straty USA. Booker za trzy! Czas dla Serbii.
To był przełomowy moment. Złapaliśmy rytm. Pozostawało tylko dokończyć robotę.
Embiid trafia i jest faulowany.
W takich chwilach myślisz: „Zredukujmy przewagę do jednocyfrowej,
a teraz do sześciu”.
Embiid. Z odchylenia, trafia. Dwa punkty różnicy.
Na tym poziomie to konieczne. Ta odrobina paranoi.
Mogą wyrównać lub objąć prowadzenie. Durant. James. Wejście. I wykończenie.
Wracać szybciej!
Grajcie uważnie w obronie!
Jazda!
Bogdanović do Jokića. Ten do wchodzącego i wsad.
MECZ PÓŁFINAŁOWY
Jokić z Durantem. Trzy sekundy. Z odchylenia,
nad Durantem. Zbiórka. Bogdanović. Dobrić. Rzuca…
Rzucają pod wielką presją.
Booker. James. Curry. I… jest prowadzenie!
32 punkty Curry'ego, jeden przewagi USA. Micić.
Vasa, nie tak.
Rozpędzają się. Booker i Durant. LeBron James kończy sam.
Kapitan Ameryka! Największe prowadzenie USA.
Bogdanović. Przechwyt Curry'ego. Sam do końca.
W naszej drużynie najlepsze jest to, że nie ważne, komu idzie najlepiej,
wszyscy dołożą swoje cegiełki do zwycięstwa.
Naciskajcie!
Ciągle gramy!
Punkt po punkcie!
Chcemy wygrać!
Dwa punkty przewagi USA, 55 sekund do końca.
James. Durant.
KD dostał piłkę. Dużo się działo. Przy linii stał Melo.
Ktoś stawiał Kevinowi zasłonę, ale Melo kazał się odsunąć,
zrobić miejsce.
5 sekund. Zwód…
Siedzi!
To był jeden z tych momentów w koszykówce.
Durant trafia.
Piłka trafiła do właściwej osoby. Wszyscy wiemy,
że KD żyje dla takich chwil. Nie boi się presji.
Nie każdy potrafi takie rzeczy. Mamy tu do czynienia z czymś wielkim.
To daje nam pewność, że zawsze mamy szansę.
Supergwiazda czasem żyje w jakby w bańce, potrzebuje udowodnić sobie to i owo.
Chcesz zdobyć złoty medal i myślisz, jak się do tego przyczynić.
Serbowie się spieszą. Do Jokića. Nad Bookerem za dwa.
Trudny rzut. Joker.
Atakujcie, podwajajcie!
- Podwajajcie! - Serbowie nie faulują.
A jednak.
Curry sfaulowany.
Właściwa osoba na linii rzutów wolnych. Jeśli USA wygrają,
będzie to zasługa Curry'ego.
MECZ PÓŁFINAŁOWY
Sześć sekund. Bogdanović. Za krótko. USA przegrywały 17-toma punktami,
jednak zagrają o złoty medal.
Każdy miał wypisane na twarzy: „tak, zdołaliśmy”.
Byliśmy w opałach - 10 minut czasu, sporo do nadrobienia.
Dlatego na koniec wyszły z nas emocje.
Jesteśmy zajebiści!
Tak!
Właśnie!
Serbowie załamani.
Jeszcze jeden.
Tylko jeden.
Jeden mecz.
Wiedzieliśmy, że dadzą nam zajebisty wycisk.
Jeszcze jeden mecz. Raz, dwa, trzy, złoto!
- Tak! - Wspaniale było patrzeć, jak się stają
drużyną, to najtrudniejsze na igrzyskach. Czy da się być drużyną, a nie
grupą utalentowanych graczy?
Tacy jesteśmy. Wygrywamy bez względu na wszystko.
Mamy to zaprogramowane od ósmego roku życia.
Nikogo nie obchodzi, jak to zrobiliśmy. Ostatecznie liczy się tylko zwycięstwo.
Co za mecz.
To był chyba najwspanialszy mecz w mojej karierze. Nic się z nim nie równa.
Jedna z najboleśniejszych porażek.
Wkładasz w coś całe serce i nagle marzenie pryska. Aż mi się chciało płakać,
tak mnie to bolało. Strasznie to przeżywałem.
Stało się. Prowadziliśmy przez 35 minut.
To cholernie boli.
Wykonaliście super robotę.
Chodźcie tu.
Nieważne.
Brawo.
Kto najlepszy?
Serbia!
Chodź, mistrzu.
Mieliśmy już takie fajne wieczory.
Ten jest najlepszy.
Bije Manilę.
Za urok wieczoru.
Za urok.
Zdrowie.
Chcesz zimne piwo?
Chętnie.
Mam ochotę. Wielką. Dzięki. Zdrowie.
Super fotka. Brawo.
Oby tak dalej. Kto ma telefon? AD? Susie, pstrykniesz nam fotkę? Spróbuj
- złapać wszystkich. - Mam w ręce Heinekena. Piwo,
kumasz? Wypijam ze trzy piwa rocznie.
Powiedział, że w końcu dotarłem.
Dotarł. W ostatniej chwili.
Steph wylądował.
O 17.00. Wszyscy wiedzą, że szef Curry już jest w mieście.
Niesamowite.
Wezmę czekoladowe. Ciągle jem te. Nie chcę teraz zmieniać. Wybieram to,
co się sprawdza.
Dzisiaj będę świętował. Jutro rano już nie. Ale dzisiaj?
Jak nie świętować takiego zwycięstwa? Wszyscy jesteśmy z rodzinami. Rozumiecie?
O to właśnie chodzi. Razem na drugim końcu świata.
To wyjątkowy wieczór. Gwarantuję,
że wszyscy dobrze go zapamiętają. Na całe życie.
Bo jest naprawdę wyjątkowy. Ogarnęliśmy się i w czwartej
kwarcie pokazaliśmy,
że jesteśmy drużyną. To było wspaniałe.
- Teraz tylko musimy opylić - jak ich nazwiemy?
Nie podpowiem ci.
Francuzików?
Musimy opylić Francuzików. Spoko. Damy im radę.