One-possession game ito.
Grabe, ang ingay rito.
Walang katulad ang drama ng Olympic Games. Wala.
Ipinoproklama ko ang pagbubukas ng Paris Games.
Sampung Olympics na ang na-cover ko.
Nakakita na ako ng mga bagay na nagpatungo sa akin sa keyboard
habang tumutulo ang luha.
Ito ang pinakabatayan
at pinakaimportanteng bagay sa international sports.
Nagawa niya ulit!
- Nagawa niya! Nagawa niya ulit! - Isa na namang magical touch.
Ano-ano ang mga sandali na babalikan mo at sasabihing
"Iyon na ang pinakamatindi?"
Umarangkada si Bolt, at siya pa rin ang hari ng 100!
Clutch time para piliin ang champion.
'Yong mga sandali na pag may nakita kang tao
sa buong mundo balang-araw na nanood niyan,
awtomatikong may nagkokonekta sa inyo.
Uy, pumasok!
May Olympic gold medal na siya.
Ganyan ang tamang pagtatapos.
Walang duda, Olympic gold medalist siya.
Ang pinakadominante sa mundo.
Ito ang dahilan para mabuhay, ang manalo ng gold medal
at maging bahagi ng bagay na napakaespesyal.
Curry, handa na sa kanyang Olympic moment.
UMAGA MATAPOS MANALO NG SEMI-FINAL
Pagod. Nakakaramdam ng pagod sa ngayon.
Laging may laro
na talagang susubok sa 'yo, at…
Naramdaman naming mangyayari 'yon, at 'yon na 'yon.
Kaya masuwerte kami, pero ipinagmamalaki ko pa rin sila
sa effort nila sa fourth quarter. Di kapani-paniwala 'yon. Kaya…
Pahinga muna sa ngayon, tapos bakbakan na naman bukas.
Palagay ko, ngayong o bukas, lahat kami,
mangha at di pa rin makapaniwala.
Hindi umayon sa amin ang pagkakataon.
Napakaganda ng laro nila. Hindi maganda ang laro namin.
Nagpakita ng tapang ang mga bata namin. Nagpakita sila ng determinasyon.
Ang sarap panoorin ng fourth quarter na 'yon.
Sa unang three quarters, di gaanong kagandahan, pero 'yon…
No'ng pinapanood namin silang maghabol nang gano'n,
napakaespesyal no'n.
Magaling.
Ang hirap ipasok ng bola.
Pinapanood namin ang lahat ng sports ng Serbia.
Mas mahirap sa kanya kaysa kay Joka laban sa mga Amerikano.
Masasabi naming kahapon ang isa sa pinakamagandang laro namin.
Nagkaroon ng pagkakataon
- Na maglaro. - …na maglaro at dumalo.
Talagang kinailangang nilang gawin ang lahat ng makakaya nila,
at makikita mo noong…
rumaratsada silang umiskor, tapos nag-celebrate sila,
at kung gaano sila kasaya.
Oo, kinailangan nilang gawin lahat para makuha ang panalong 'to.
Mas magaling sila kung indibidwal, pero bilang isang team,
di ko masasabing mas magaling sila. Bilang isang team.
Di ako malungkot.
Taas-noo kami, at kinalaban namin ang pinakamagaling na team,
malamang na pinakamagaling na team, na umiral sa larangan ng basketball.
Kailangan nating manalo ng bronze.
Kung mananalo tayo ng bronze medal, magiging maayos 'to. Sa kabuuan.
- Tagumpay. - Tagumpay, sigurado.
Nakakadismaya pag nakuha n'yo ang… wooden medal ang tawag namin,
kumbaga, fourth place, pero walang medal.
Matutuwa ang bansa kung mananalo kami ng medal. Mahalaga 'yon sa mga tao.
Hawak ni Avramović ang bola. Umpisa na para sa bronze.
Jokić. Napakalakas.
Pinaparamdam nila na parang wala nang mas gaganda pa sa mundong 'to
kaysa magsuot ng Serbian jersey, i-represent ang bansa mo,
at maglaro para sa fans ng Serbia.
Ano'ng gagawin n'yo? Ibibigay n'yo ang lahat.
Bogdanović!
Ang gandang pangtapos!
Hindi kami matatalo sa larong 'to. 'Yon ang naramdaman ko.
At Serbia ang mananalo ng bronze dito sa Paris!
- Sino ang pinakamagaling? - Serbia!
Bravo, Boca!
Isa pa!
Pwede na kayong magrekord!
Irekord n'yo 'to.
Nangunguna si tangkad sa points, sa rebounds,
sa assists, at sa steals din.
Siya rin ang pinakagwapo.
- Sino? Hindi. - Si Joka, pre!
Gusto kitang makasamang tumanda
Binabantayan ka ng iyong ina, anak
Mula sa taong tulad ko
Buong araw na party 'yon. Makakaupo ka't makakapagpahinga.
Magsaya ka lang. Tuloy lang.
Bakit naman walang beer?
Ayaw mong matapos 'yon.
Pag nakuha n'yo ang bronze medal… matagumpay ang summer n'yo.
Ingat!
- Isang toast! - Ihahanda ko lang 'to.
May speech na ako.
Pwede bang ako ang magsalita, Bogdan?
- Oo naman. - Salamat.
Iklian mo lang, basta…
Maikli lang 'to.
Pwede na ang isang sentence.
Salamat, mga ka-team ko,
para sa napakagandang summer.
Kikinang na parang gold ang bronze na ito,
at uuwi tayo sa bansa natin bilang mga winner.
- Tama 'yan! - Bravo!
Gusto naming magpakalasing.
Ang lupit ni Kari!
ANG LUPIT NI KARI
ARAW BAGO ANG GOLD MEDAL GAME
Gagawin natin ang nakagawian natin.
Wag muna tayong magmadaling maglakad,
para magpainit ng katawan.
- Paano 'yong laban bukas? - Medyo nag-aalala nga ako do'n.
Napakatindi ng team ng mga Amerikano.
Siyempre, mga master pa rin sila.
Pero isang laro lang 'to.
Di mo alam ang pwedeng mangyari.
Madalas kong sabihin 'yon bago 'yong sa Tokyo,
sa araw-araw kong paglalakad buong taon.
Na-imagine ko na siguro ang final kontra sa mga Amerikano nang 100 ulit.
Minsan, panalo kami.
Pero panaginip lang siguro kadalasan ang mga 'yon.
Pagkagising ko ngayong umaga, sabi ko, "Nanalo ba tayo?"
- Tol… - Litong-lito ako.
- Grabe 'yong naramdaman ko kanina. - Grabe nga 'yon.
Ewan ko kung bakit nagising akong masaya.
Tapos tiningnan ko ang mga text ko, sabi ko, "Tama!"
Pascal.
Tingin ko, di na kasingbilis nang dati si LeBron.
Dapat natin siyang i-pressure nang husto.
Nandito ang key.
Walang patitirahin ng lay-up, magpapalitan tayo.
At, paano ba… "Ipagdasal na sumablay sila?"
Bago natin simulan ang video na ito,
may gusto akong ipaalam sa inyo.
Di ako sigurado sa mga salita ko, pero…
una sa lahat, gusto ko kayong pasalamatan.
Malamang na bukas na ang huli kong pagko-coach sa Team France.
At siyempre, wala nang mas gaganda pang pagtatapos ng career ko kaysa dito.
Pwede nating makamit ang pangarap nating lahat.
Pero kailangan nating pagtulungan.
Hindi sapat ang normal na laban kontra sa mga Amerikano.
Hahabulin n'yo sila,
itutulak n'yo sila, bantay-sarado dapat.
At titingnan natin ang mangyayari. Sa gano'n lang tayo magkakapag-asa.
Dalawang beses namin silang nakalaban noong 2021, at minsan na silang natalo.
Di kami natakot, umabante kami.
Walang ibang landas kundi pasulong.
Kahit 'yong mahuhusay, 40s na si LeBron, 36 na si Steph Curry.
Kailangan natin silang i-pressure. Sa NBA, bibihira ang team na nagpe-pressure.
Kailangan natin silang ma-pressure.
Ayaw niya ng contact. Itulak siya palabas, i-foul muna.
Pisikalin natin siya, hayaang mag-free throw.
Victor, pag pumapasok si Durant, dedepensahan mo siya.
LeBron James, Kevin Durant, Steph Curry, huling laro na nila.
Tingin ko, di sila papayag na matalo dito, kaya asahan natin ang matinding bakbakan.
Kahit gano'n, di ako tiyak kung kaya nila na magdala ng intensidad na gaya natin.
Ito na ang magiging huling laro ko sa French jersey.
Naka-15 years na ako sa paglalaro ng maraming EuroBasket,
apat na World Cup, ikaapat na Olympics ko 'to.
Wala nang mas magandang exit kaysa sa pagtatapos sa home court,
sa Olympics, kalaban ang USA team. Kaya sana maging maganda 'to.
- Blue, white, red! - Sama-sama!
UMAGA NG GOLD MEDAL GAME
I love you, KD. I love you.
KD, please.
Excited na 'ko, pre. Gold medal game 'to. Mami-miss kong makasama ang mga tropa.
Dumadayo't naglalaro kami sa city ng isa't isa,
nag-aasaran kami.
Iinom ng alak o kung ano man, alam mo 'yon?
May pangalan ba kayo sa group chat?
- The Avengers. - Avengers?
Oo.
Avengers.
Pakiramdam ko, ito na ang oras namin para itakda 'yon.
Ito ang era ng basketball na magiging tungtungan ng susunod na 20 taon.
Di kami mapupunta sa gano'ng level kung makaka-silver lang kami.
Kaya kailangan naming tapusin 'to.
Parang gusto ng mga tao na matalo kami. Gusto nilang may mapag-usapan.
Alam mo 'yon?
Tingin ko, maganda rin ang may gano'ng pressure. Alam mo 'yon?
'Yong alam mong maraming magiging usap-usapan pag natalo kami dito.
Pag nanalo kami, tatahimik sila, gets mo ba?
Kaya mas gusto ko 'yong payapa at tahimik.
Bawat Olympics, nakikilala ko 'tong mga taong 'to sa liga,
dahil gusto kong malaman kung ano ang ginagawa ng mga taong 'to araw-araw.
Parang kilala ko na sina 'Bron at Steph,
pero 'yong mga bago sa liga, si Ant, si Haliburton,
si Jayson Tatum,
kung ano ang routine nila pagkatapos ng ensayo, ng shootaround,
paano sila nagbubuhat. Lahat ng 'yon.
Parang kaya kong matuto kahit kanino.
'Yan ang sinasabi namin sa panghuli ng huddle namin sa Warriors. "Tayo lang."
Pinalagay ko 'to pagkatapos ng unang Championship noong 2017.
Sina Steve, Steph…
Maraming nagbabalik na alaala.
Pero mas magiging maganda pa 'to pag natapos namin 'to.
12:30 PM 9 HOURS BAGO ANG TIP-OFF
Okay, guys. Oras na para sa huling laro natin.
Nag-eensayo na ang France nang dagdag na isa pang buwan. Di ba?
Napaghandaan natin 'to. Nasa perpektong posisyon tayo
para tapusin ang goal natin at makauwi.
Ang unang bagay ngayong gabi, wag kayong magugulat kung pursigido sila.
Mananatili lang sila sa larong 'to kung mas pursigido at determinado sila.
Susubukan nila tayong pagurin. Di natin papayagan 'yon.
Nasa balwarte sila, makakaramdam sila ng matinding pressure.
Bigat ng bansa, lahat ng 'yon.
Ibang-iba na ang identity ng team na 'to kumpara sa nakaraang dalawang laro nila.
Hindi talaga nila alam kung sino sila.
At mas talentado tayo kaysa sa kanila.
Tungkol 'to sa atin, 'yon ang palagi n'yong tatandaan.
Ang gold medal game ay parang kasingbigat
ng isang game seven sa playoff o sa finals,
na may halong March Madness.
Kokoronahan natin ang magiging champion ngayong gabi.
Ang host nation na France, haharapin ang bigatin at malupit na United States,
na nag-aasam ng panglimang gold medal.
Nandiyan ang home team.
Nandiyan ang isa sa pinakasikat na batang player sa kasaysayan ng laro.
Tinatalo ng mga 'to ang mga nakakalaban. Kaya nararapat sila rito.
Tapos nandiyan ang Team USA. May mga kilalang player.
Isa 'to sa mga sandaling masasabi mong "Magandang araw 'to para sa basketball."
Kahit na alam nating ang mga Amerikano ang mga master ng sport,
walang kalaban na hindi natatalo.
Tara na, Blues!
Team LeBron ako. Let's go, 2024.
Atin ang stadium na 'to!
Bansa natin 'to!
At mananalo tayo, kahit gaano kahirap, kahit gaano sila kagaling,
kahit anong level pa ang paglalaro nila mamaya.
AMPUNIN MO 'KO, LEBRON! MAGLALARO AKO SA LA
Di pwedeng normal na laro lang.
Kailangan natin ng kaunti pang tapang.
Isang bagay na mapapansin sa court.
Isang bagay na magbubuhat sa atin.
Sama-sama natin 'tong makakamit!
Let's go, Blues!
Tapos, habambuhay na tayong magiging pinakauna.
- Blue, white, red! - Sama-sama!
Bercy, mag-ingay!
Ang United States of America.
Ang Team France.
Isang laro lang 'to.
Kaya kung ibibigay namin ang lahat, nakasuporta sa amin ang mga tao,
magiging alamat kami pagkatapos.
Mga bayani na kami. Pero pwede kaming maging mga alamat.
Pucha. Laban na 'to.
Ang pinakahihintay na sandali matapos ang dalawang linggo.
Para sa gold 'to.
Good luck. Masaya ako para sa inyo.
Maraming salamat. Sige, good luck sa inyo.
Good luck.
Joel, bantayan mo 'to. Steph, paglapit mo,
ipasa mo kay LeBron kahit ano'ng mangyari.
Joel, pasok ka sa loob. Book, tao-tao ka lang.
Kevin, dito ka pupuwesto.
Heto na, mga p're.
- One, two, three. Depensa. - Lahat magre-rebound.
Nakakaaliw ang basketball kasi habang dumadami ang laro, mas maraming reps ang…
Wala makakahula ng gabing kagaya no'n.
Magtatapat muli ang dalawang bansang ito sa laban kung sino ang hari ng basketball.
Siguradong magiging kahanga-hanga ang bakbakan sa laro.
Nauuna si Durant.
Umatake si James sa basket.
Wembanyama.
Nakakabaliw 'yong bilis sa umpisa ng laro.
Kumbaga, ang pag-iskor, palitan lang ng mga tres, mga dunk.
Grabe 'yon, pero kung sila ang kalaban mo…
parang ang haba ng gabi para sa 'yo.
Kaya sinusubukan naming magdahan-dahan, hinigpitan ang depensa.
I-pressure n'yo!
Kadalasan, ang pinakamalaking mali pag mas malakas ang kalaban n'yo,
ay panoorin lang sila.
Kailangang balyahin mo sila, maging agresibo, pahirapan sila.
Gusto ko 'yong bilis. Kailangan lang nating maging matalino.
Gustong makalusot ni Durant.
Na-foul siya.
Alam nating di takot si Ntilikina na makipagbangasan.
Alam ko kung paano ako babantayan ng defenders tuwing maglalaro.
Magiging pisikal sila, guguluhin ako kapag nagdi-dribble,
para mapilitan akong gawin ang gusto nila.
Durant, tumira ng tres.
Kailangan kong umangkop sa kahit ano.
Sa tingin ko, gano'n ang pinakamahuhusay.
James.
Ang gandang pasa no'n.
Napakalupit.
Mayroon silang pinakamagaling na team na nabuo.
Edwards.
Pasok!
Magagaling ang lahat ng player nila.
Grabe 'yong roster nila.
Kung sinu-sinong French kids lang kami sa Paris
laban sa pinakamagaling na player, sa pinakamahusay na point guard.
Ipinasok ni Strazel ang tres. Walang bantay. Ang bangko ng Bercy.
Nakalusot si Coulibaly. Pinasahan ni Strazel!
Isinalpak ni Coulibaly.
At nag-time-out ang US.
Let's go, Blues!
Ganito. Steph, Book, Jrue, LeBron, Bam.
Uy, ayos lang tayo.
Nakaiskor sila ng tres, buwenas lang. Pero wag nating palibrehin.
Di natin sila pwedeng hayaang tumira ng tres, okay? Dikitan n'yo.
Gusto ng lahat ang ganoong atmosphere.
May dahilan kung bakit sila sumali para maglaro sa Olympics.
Kung ayaw mo ng pressure, sa bahay ka lang.
Pero kung gusto mo 'to, gusto mo ng pinakamagandang atmosphere.
Gusto ko ng matinding pressure, tara.
James, laban kay Wembanyama.
Gusto kong gumawa ng isa pang dimensiyon ng pagiging epektibo ng depensa.
Mas marami kang nalalaman, mas mahuhulaan mo.
Athletic ba siya, kaliwete, kanan, mahilig ba siyang mag-pump fake o hindi?
Tapos babasahin mo ang posisyon niya sa court,
kung nasaan ang mga kakampi niya, kung nasaan ang mga kakampi ko.
LeBron,
nag-pump, lumipad.
Di niya nakuha. Holiday. Hindi nag-reset ang shot clock.
Shot clock violation.
Importante sa 'kin 'yong mga gano'n.
Sige lang.
LeBron James, kinalabaw niya si Wemby.
- Sige, Bam. - Nilambitinan ni Bam ang rim.
LeBron James.
LeBron James!
Parang tren, at may tsansa pang maka-three points.
Pinakita nila kung sino sila, lumamang na sila.
James.
Curry.
Durant.
Naipasok niya ang tres.
Tinanong ako ng mga bata sa team,
"Paano ka maghahanda sa gano'ng laro?" Sabi ko… "Di mo mapaghahandaan 'yon."
Ilang beses mo bang sasabihin 'yan?
James, ipinasa kay Curry, ipinasa kay Durant.
Espesyal.
Akala mo may paraan ka para pigilan si KD, dahil "third option" siya.
Pero hindi. Makakaya niyang maka-15 shots sa isang half kung gugustuhin niya.
Pero di pa rin kami sumuko.
Yabusele.
Guerschon Yabusele, malahalimaw sa rim.
Binangga mo ang Hari, di ka dapat sumablay.
At si Yabusele, pinatumba ang Hari.
Totoo ba 'yon?
Wow, okay.
Well, nagwala ang buong arena.
Bihira mong makita si LeBron na gano'n.
Let's go, Blues!
Wembanyama, binabantayan ni Durant.
Slim laban sa slim.
Apat na segundo na lang. Wembanyama, inararo si Durant. Nakalusot.
Yabusele! Grabeng tira 'yon.
Mahusay ang ginawa ng French para tapusin ang unang half.
Masaya kami, nakakahabol pa. Hindi naman kami tambak nang 25.
Lamang sila nang walo. Maliit lang 'yon sa basketball.
Laro 'to. Restart lang sa dalawang minuto.
Ayos ang laro natin, nasusupalpal natin ang tira nila.
Kaunting depensa pa at magiging okay na tayo, guys.
Maliit lang ang eight points. Kaya natin 'to.
Ayos lang tayo.
Pag sablay ang tira, mas pag-iigihin nila.
Nawawala 'yong normal na depensa natin, para yatang…
Wala tayo sa sarili
dahil nakaiskor sila ng 29 sa 49 points sa panahon ng transisyon ng depensa.
Masyado tayong padalos-dalos!
Sinasamantala natin tuwing nalilibre nang di iniisip ang kahihinatnan!
Tuwang-tuwa tayong tumira ng madaliang pot shots,
tapos mula sa likuran, boom! Na-counterattack!
Tigilan natin 'yon kung gusto nating manalo.
Alam nating kaya natin sila!
Pag nagtutulungan tayo, pag nagle-layup, pag bantay-sarado natin sila…
at nagkakaisa tayo!
At pinakamagaling tayong dumepensa.
Kaya wag nang gumawa ng kung anu-ano!
Di tayo mananalo kung gano'n ang gagawin natin!
Babawi tayo!
Halikayo, guys!
Laban natin 'to, guys.
- Blue, white, red! - Sama-sama!
Nasa tamang puwesto kami sa halftime, may eight points na lamang.
Magandang puwesto 'yon.
Sino ang gusto mo, si Kevin o si LeBron kay Wembanyama?
Gusto mong si Joel pa rin? Sige, si Joel pa rin.
Pakiramdam ko, sa puntong 'yon, papagurin na lang namin sila.
Wala nang ibang panahon kundi ngayon.
Depende na lang kung sino'ng mas pursigido.
Durant, tinirahan si Wemby para sa two points.
Ayos!
Nasa transisyon si James. Ipinasa.
Curry. Nag-pump. Tumirada.
Curry. Bullseye.
Si LeBron James ang tagapasa.
Si LeBron ang dumidiskarte para sa opensa.
Si Curry ulit.
Time-out ang France. US, may pinakamalaking lamang na 14.
Ang test of consistency ay kakayahang paghiwa-hiwalayin ang mga emosyon
at ang pisikal at mental na bahagi ng laro,
subukang maging present hangga't maaari. Hayaan mong lumapit sa 'yo ang laro. Kaya…
Para sa akin, gano'n na talaga ako dati pa.
Tatapusin na natin sila. Sa susunod na tatlong minuto, kaya na natin 'yan.
Maraming puntos sa larong 'yon na double-digit ang lamang namin.
Kaunti na lang at tutuluyan na namin sila.
Uy, bantayan n'yo siya.
Di lang talaga namin magawa.
Madalas dahil pumapalag pa rin si Wembanyama at ibang kakampi niya.
At di sila sumuko. Pinupuri ko sila dahil do'n.
Fournier.
Umiskor ng tres.
Harapin natin sila't sabayan.
Lumaban tayo kada possession, kada bola, kada rebound.
Naniniwala kami sa team namin.
Ang tutukoy kung magiging mahusay ka, pinakamahusay, o di mahusay
ay paano ka tutugon sa gano'ng hirap. Kasi alam mong darating 'yon.
59-68, lamang ang mga Amerikano pero di gano'n kalaki.
Yeah.
Magaling.
Ayos, magandang laro mula kay Fournier.
At naniniwala ako. Naniniwala akong kaya namin 'to.
Turnover si Davis.
Ang ayaw mong gawin ay ayaw mong payagan
na makisali ang best sixth man, at 'yon ang mga tao.
Kailangan naming pumasok sa fourth na lamang nang eight points, kundi sampu.
At mayroong sequence sa dulo ng quarter na 'yon…
Naagaw sa amin ang bola, nai-layup nila.
Uy, nasupalpal. Pero iiskor si De Colo dahil sa goaltend.
Ngayon, bigla na lang naging anim.
Grabeng pagsisikap para sa French sa pagtatapos ng third.
At sa kanila ang bola sa pagsisimula ng fourth.
Medyo nabago no'n ang tono at pinahigpit ang laban.
France ang team na walang mawawala,
at, alam mo na, ang underdog.
At sa tingin ko, sa totoo lang, naramdaman ng players namin ang pressure na 'yon.
Lumamang ang US nang 14 sa quarter na 'to.
Naibaba ito ng France sa anim sa pagpasok natin sa fourth para sa gold.
Sampung minuto para malaman ang champion.
Sa pagbukas ng fourth quarter,
tingnan natin kung kaya nating… palakihin ang lamang
at pahirapan sila nang husto hanggang sa mawalan sila ng pag-asa.
Durant. Tumira ng tres.
Pinaulanan niya.
Alam mo 'yon, lamang ng 12, lamang ng 14.
Holiday. Naipasok niya.
Tatlong possession na lang at susuko na sila.
Naibaba ng France sa anim. Naiangat ulit ng US sa double digits.
Uy, bantayan n'yo siya.
At di pa rin namin magawa.
Nabantayan si Fournier. Ipinasa sa loob.
Lassort, laban kay Holiday. Umikot at pumuntos.
Pumasok si Coulibaly, nag-step-back jumper.
Naipasok niya.
Nakahabol sila noong fourth quarter.
Ang dami naming naging turnover.
Mautak si Batum.
Si James ulit. Natapik sa kamay niya. Nakuha ng France.
Inihagis niya. Nangunguna si Yabusele.
Finoul si Yabusele.
May sumablay akong runner na nag-airball.
Tatlo't kalahati na lang.
Five points ang lamang, clutch time sa gold medal.
Nakipag-agawan si Davis. Nakuha ni Batum.
Tumatakbo sa Wembanyama. Umaatake si Yabusele.
Supalpal ni Durant.
Wemby… tinapos.
May nararapat na takot sa challenge, pero may kumpiyansa din naman.
Wala kaming sinabi sa mga player, pero bilang coaching staff,
pakiramdam namin ay magkakaroon ng magandang laro si Wembanyama.
Let's go, Blues!
Pagkatapos ng put-back dunk ni Wembanyama at naibaba sa tatlo ang lamang,
kailangan mong palakasin ang loob mo sa sandaling 'yon.
Kailangan mong alalahanin 'yong nakataya
at 'yong sandali.
Isang possession lang ang lamang.
Ano'ng nakataya? Ano'ng nararapat na play?
Ano'ng pakiramdam ng katawan mo? Paano mo pakakalmahin ang isip mo?
Hinga nang marami at mga gano'ng bagay.
Lahat ng 'yon ay pumapasok sa isip mo.
Nang maibaba ni Wemby ang lamang sa tatlo, tapos nasa tatlong minuto na lang.
Sabi namin, "Okay, may pag-asa na tayo."
Pwede silang mag-alangan, mawala sa focus o ma-disconnect.
Gaano man sila kagaling, mula sa 15, bumaba 'yon sa tatlo, kaya…
Grabe 'yong ingay.
Let's go, Blues!
Di ka dapat matakot sa sablay na tira o sa pangit na possession,
dahil pag gano'n… medyo mapipigilan ka.
Dapat tanggapin mo
na di talaga sigurado ang magiging resulta at gawin mo na lang.
Ilang minuto na lang, pinag-uusapan namin kung ano'ng gagawing play.
Lumapit si Steph, sabi niya, "Coach, tara."
"Ear-tug" ang tawag namin sa play.
'Yong malinaw na pick-and-roll nina Steph at LeBron.
Sabi ni Steph, "Akin na ang bola,
alam ko kung saan pupunta. Di nila mababantayan 'yon."
Para sa akin, ang ear-tug ay play na mag-oorganisa sa amin
at magpapakalma sa momentum.
Uy, LeBron! Tara.
Mag-ear-tug kayo ni Steph.
Uy! KD! Mag-i-ear-tug silang dalawa. Papasok kayo sa loob.
Alam mo 'yon, doon na nanalasa si Steph.
Si LeBron ang may dala bola, at gusto kong sumalaksak siya.
Noong nag-screen ako at kumalas, ipinasa niya nang behind-the-back,
at nasa mga kamay ko na ang bola bago ko pa mapag-isipan ang nangyayari.
James.
Curry.
Umiwas. Tumira ng tres.
Naipasok niya!
Sabi ni Steph, "Kumalma kayong lahat."
Medyo humupa 'yong pagse-celebrate ko.
Kinakausap ko ang sarili ko, kasi alam mong
ang apat na minutong ito ang magtatakda ng legacy namin sa Olympics ng Team USA.
Umatras. Tumira.
- Curry. Pambihira. - Naku. Di patas 'yon.
Sabi niya, "Wag ny'o akong alalahanin."
Sa puntong 'to, di na ako nagugulat sa anumang ginagawa ni Steph Curry,
pero patuloy niya akong pinahahanga.
Kaya niyang gawin ang di kapani-paniwala,
pero sa puntong 'to, kapani-paniwala 'to, dahil si Steph 'yan.
Ibinalik ni Durant kay Curry, hinaharap si Yabusele.
May nag-double team kay Curry. Umaatake si Booker.
Ipinasa sa labas. Curry. Na naman?
Alam n'yo na!
Ang lupit!
Handa na si Steph Curry sa Olympic moment niya.
Ano'ng sinabi niya? Ano na ang sasabihin nila?
Ano na ang sasabihin nila tungkol kay Steph Curry?
Ang big-time play, pang-big-time player, at naiintindihan nila ang sandali,
ramdam nila ang sandali, at alam nila ang ibibigay nila.
At naramdaman ni Steph Curry ang sandali.
Tingin ko, lahat ng tao sa buong mundo na nanonood noon
ay naging fan ni Steph Curry.
Kahit na nasa panig ka ng France, mamamangha ka
sa napapanood mo.
Wembanyama, tumira sa malayo.
Ipasok mo 'yan.
Victor Wembanyama. Pasok!
Makikita sa tirang 'yon kung bakit bukod-tangi si Victor Wembanyama!
20 years old pa lang 'yan!
Tingin ko, maibabalik ng tres na 'yon na… umasa tayo.
Sige, may mangyayari pa siguro sa amin, kaya…
Pero nag-init si number four.
Alam ko ang oras at score, parang, gusto naming ubusin na lang
hangga't maaari.
Tapos, nasa wing ako, at nakita kong may lalapit na double-team.
Siyempre, nag-dribble lang ako at hinagis ko kay KD.
Akala ko ibibigay niya kay LeBron dahil libre si LeBron sa wing.
Ibinalik sa akin ni KD.
No'ng ibinalik niya, nabuksan 'yong muscle memory, sabi ko… "Sige na nga."
Ang naaalala ko, nasa kanya ang bola, at si Fournier…
sinubukan naming mag-double-team.
Kumaliwa lang siya.
Sa behind-the-back niyang 'yon, di mo… di mo masusupalpal 'yong gano'ng tira.
Dahil galing 'yon sa ibaba, 'yong tira niya, halos patumba na siya.
Nasa five, six feet siya mula sa likod ng linya, kaya…
Isa lang 'yon sa mga gano'ng sandali.
Para sa akin, grabe 'yong tirang 'yon, at mukhang mahirap ang footwork,
pero ilang beses ko nang ginawa 'yon na kapag medyo umiwas ako nang kaunti
at pumunta sa kanan ko… basta hindi lang 'yon masupalpal,
pakiramdam ko…
maipapasok ko 'yon.
Wala akong choice kundi maipasok 'yon. Gano'n na lang.
Nag-iinit na ang kamay ni Steph Curry.
Imposible 'yon!
Mainit ang kamay ni Curry ngayong gabi, wala nang magagawa pa!
Mananalo ang Avengers sa Olympic final na ito.
Ipinako tayo sa krus ni Steph Curry.
Three points na lang kanina ang lamang ng mga Amerikano, sobrang dikit lang.
Panoorin n'yo siyang sumayaw. Pwede na tayong umuwi.
Ang tagal sa ere no'ng bola. No'ng pumasok na, parang, noon ko na
naramdaman ang arena.
- Pamatay na tira 'yon. - Tulugan na!
Tulugan na.
Walong tres para kay Curry.
Tulugan na.
Grabe talaga 'yong "tulugan na." Ang tagal kong ginawa 'yon.
Lintik na Steph Curry 'yan. Diyos ko!
Para magawa ko 'yon sa gano'ng set, sa gano'ng stage…
Sobrang… May astig na akong picture
na maisasabit ko sa bahay namin.
Parang nakuha mo ang diwa ng arena, tapos ako naman, nasa sarili kong…
sarili kong mundo, ginagawa 'yon at sini-celebrate, kaya astig.
'Yong tirang 'yon…
Sabi ko, "Grabe, ang hirap ng tirang 'yon. Ang astig no'n."
No'ng nakita ko si Melo, 'yong reaction, tumalon siya sa court,
tapos nakita ko ang buong mundo, kung gaano sila nasiyahan,
doon ko medyo naisip kung gaano kaespesyal ang sandaling 'yon.
Pangarap na natupad, halata naman, parang story-book lang
na… na gano'n ang wakas.
Nagpapasalamat ako. Napakaespesyal no'n.
No'ng pumasok 'yon,
'yong reaksiyon ng manonood,
ng bench namin,
ng team ng France,
isa sa pinakamagandang sandali sa basketball history.
TEAM USA NAGWAGI NG GINTO
Diyos ko!
LIVE REACTION KAY STEPH CURRY NANG MANALO NG GOLD PARA SA TEAM USA
Dapat sigurado ka. Ang pangit naman pag ginawa mo 'yong "tulugan na",
tapos ang dami pang natitirang oras, tapos nakabawi pa 'yong kalaban.
Kaya, ramdam mo naman kapag alam mong…
tapos na at… oras nang patulugin ang mga bata.
Bilang player, mahirap 'yon.
Pero minsan, kailangan mong rumespeto,
dahil grabe naman talaga 'yon.
99.99999% ng mga player sa mundo ang sasablay sa gano'ng tira.
Isang tao lang ang makakagawa no'n.
Siya.
Sina LeBron James, Steph Curry, at Kevin Durant
ay minsan pang nagawang
buhatin ang kanilang team.
Gaano pa katagal nating makikita ang lahat ng ito?
Nangunguna si Booker!
Tinuldukan na ang laban!
Ang bangis niya!
Pinaramdam niya sa manonood na French ang panggigil na di nila malilimutan.
Sa ikalimang magkakasunod na Olympics,
nanalo ng gold ang United States of America!
Ang gandang laro.
Ang huhusay n'yo. Ang gandang laro.
- Diyos ko. - Ayos, Coach.
Napakasuwerte kong maging parte ng buhay mo.
- Grabe, ang galing mo. - Salamat, Coach.
Ikaw ang pinakamahusay na taong nakilala ko sa buong buhay ko,
at walang halong biro 'yon.
Noong nakarang 15, 20 years, karaniwang team lang ang France.
Inaasahan na kami ngayon ng mga taong palaging nasa podium.
'Yong henerasyon ko, henerasyon ni Tony, wala na kami.
Paparating na ngayon ang henerasyon ni Wemby, at… ikaw naman ngayon.
Maging proud ka, Victor. Binigay mo ang lahat-lahat.
'Yon ang mahalaga, maging proud ka.
Sumablay 'yong ibang tira natin, may mga team na mas malakas.
Binigay mo naman ang lahat. Maging proud ka sa sarili mo at sa team.
Sabihin mo sa kanila.
Malayo ang narating natin.
Pangalawa tayo, pinarangalan natin ang mga jersey natin.
Nakakainis kasi 'tong… itong "Dream Team" na 'to.
'Yon ang nakakainis.
Pero nandito na tayo, bro.
Salamat.
Sa lahat ng ginawa mo.
Tulungan mo kami gaya ng dati
- Beer. - Beer.
Maghapon kayong umiinom.
Maghapon kayong umiinom, pre.
Hindi, bawal uminom. Bawal uminom, KD.
Uy. Natakot sila sa inyo.
May beer ang head coach nila, maniwala ka.
Kung mahahanap mo si Steve Kerr…
Magaling, pre.
Karamihan sa mga player na nakalaban namin,
idol nila sina LeBron at Steph at Kevin.
Oo naman.
Mas matanda sila ng 12, 14 na taon kaysa sa mga kalaban namin.
Mapapabilib ka sa kanila, alam mo 'yon, lumaki sila sa France o Serbia,
na pinapanood nila ang tatlong player na 'to at nabigyan sila ng inspirasyon,
at muntik na kaming talunin ng Serbia at France.
- Babalik ka pa sa '28? - Oo.
Oo, magco-coach ako.
Di na magco-coach si Steve, ako ang coach.
Ha?
Sabi ko, magco-coach ako sa '28.
Hindi, ikaw ang coach sa '28.
- Ico-coach ko ang mga lokong 'to. - Mag-coach ka sa '28.
Siguradong magkaka-gold tayo.
Sigurado.
Ladies and gentlemen,
ang seremonya ng tagumpay
para sa men's basketball.
Stephen Curry.
Magandang sandali 'to para pahalagahan
ang lahat ng nangyari sa career mo sa basketball.
Lahat ng taong tumulong sa'yo,
napakasarap nitong pakiramdam ng pagmamalaki at tagumpay.
Ang makapaglaro ng larong gusto mo sa pinakamataas na antas para sa bansa mo.
Tingin ko, Dream Team 2 'to.
LeBron James!
Hindi 'to sina Michael at Magic at Larry.
Kevin Durant!
Ayos, KD!
Pero sina LeBron, Steph, at KD 'to.
Dapat meron tayong tatlo.
Nagbago na ang mga pangyayari.
Marami nang mahuhusay na team na pwedeng makatalo sa amin.
Ganunpaman, nandiyan pa rin ang aming Dream Team.
At kinailangan naming sumagupa at makipagbakbakan
para lang mapanalunan ang gold medal.
Para akong si Phelps nito!
Hindi lang isa, kundi dalawa.
Ang astig niyan!
Sinimulan nina Magic, Michael at Larry na pagharian ang mundo
at nagtapos ito na winakasan nina Steph, LeBron, at Kevin ang mundo.
Isang picture pa nga habang nakasuot ang medal.
Gusto mong makita?
Oo naman. Gusto kong amuyin
Sige, amuyin mo.
- Ayos, apat na beses! - Isa pa…
Astig, apat na beses!
Magiging pinakamatindi 'to sa lahat. Kaya gusto kong maging bahagi nito.
Ayokong palampasin.
Nakaisa rin sa wakas!
Ayos 'yan!
Pag-alis namin dito, lalalim ang pagkakaibigan namin.
Nagawa n'yo ang ganito, alam mo 'yon?
'Di mo makakalimutan 'yon.
Uy, kung makapag-spray ka, parang alam mo ang ginagawa mo, a.
Sige, Steph!
Ikaw naman, Ant. Kahit di mo pa nasusubukan 'yan.
Natututo ako, at…
Alam n'yo, ito ay…
Nag-aalala ako sa mga makakalaban sa mga susunod na taon.
Gano'n?
- Sa NBA at… - Kahit saan.
Nagsalin ng Subtitle: Jobert Villanueva