กันทุกคนออกไป
พวกนี้ไม่ค่อยน่าดูเท่าไร
สำหรับเราอาจใช่
แต่นี่เป็นเหมือนตัวอย่างชั้นเลิศ แบรด พิตต์ของโลกสกิตเตอร์
พอร์เตอร์บอกว่า เราต้องพยายามสื่อสารกับเจ้านี่
รู้ความคิดพวกมัน หาวิธีเอาชนะมัน
คิดว่าจะหาทางคุยกับมันได้ไหม
ผมจะลองให้มันอยู่ในที่ที่ควบคุมได้
หลายอย่างขึ้นอยู่กับ สิ่งที่อยู่ภายใต้กะโหลกของมัน
เป็นฉันจะไม่ประเมินมันต่ำไป
เห็นตามันไหม มันกำลังศึกษาเราเหมือนที่เราศึกษามัน
ต่อให้มันอยากคุย
เสียงของมันอาจสูงหรือต่ำกว่า ระดับการได้ยินของมนุษย์
ไม่แน่นะ ตอนนี้มันอาจด่าเราอยู่ก็ได้
ผมก็คิดว่าอย่างนั้น
เอามันใส่เข้าไปในกรง
เอาล่ะ ให้มันเข้าไปในกรง เร็วเข้า
เข้าไปสิ เข้าไป
เอามันเข้าไป
ใช่
ฉันก็จำแกได้เหมือนกัน
ดูเหมือนจะเข้าที่เข้าทางแล้ว สำหรับในตอนนี้
คุณอย่าเข้าไปใกล้มันมากนะ
ผมไม่รับปาก
ได้เวลาอัดยาคนไข้รอบเช้าแล้ว
เจอกันที่ศูนย์บัญชาการในห้านาที
ร้านมอเตอร์ไซค์นี้แหละ
เธอโทรหาฉันแล้วถามว่า "จอห์นนี่ อยากได้คันใหม่ไหม"
ผู้กอง
โป๊ปบอกผมว่า มีร้านมอเตอร์ไซค์แถวโซเมอร์วิลล์
มันอยู่ไกลจากทางหลวงสายหลัก อาจจะยังพอมีมอเตอร์ไซค์เหลืออยู่
- คุณพาทีมไปตรวจสอบที - จะให้ผมไปเอามอเตอร์ไซค์เหรอ ไม่
ทีมผมจะไปช่วยเบน พอร์เตอร์อนุญาตแล้ว
เขาอนุญาตให้ช่วยเด็กแค่คนเดียว และเด็กคนนั้นดันเป็นริค
- ยังไงผมก็จะไปอยู่ดี - ผมเข้าใจ
แต่ลูกไมค์กำลังอยู่ในขั้นตอนการรักษา
ยาแรงที่แฮร์ริสใช้ถอนยา ก็ใช้ถึงชุดสุดท้ายแล้ว
- เราจะหายาเพิ่ม - ใช่ เราหาเพิ่มแน่
และมันจะหาง่ายขึ้นเยอะ ถ้าเรามีมอเตอร์ไซค์มากกว่านี้
เราทำเป้าหมายหนึ่งเพื่อเป้าหมายต่อไป
หามอเตอร์ไซค์ก่อน ไปหายา แล้วก็ช่วยลูกคุณ
ก็ได้
- แล้วเราจะไปเมื่อไหร่ - นายไม่ต้องไป
- โป๊ปรู้ว่ามันอยู่ไหน - ให้เขาวาดแผนที่มา
ถ้าจะทำงานนี้ ผมอยากทำกับคนที่ไว้ใจ
ก็แล้วแต่ แต่รถคันล่าสุดฉันได้จากที่นี่
ฉันรู้แผนผังที่นั่น ฉันรู้ทางไป
และฉันก็วาดรูปห่วยแตก
พอคาเรนโดนจับ เราก็เสียนักบิดไปหนึ่ง
ฉันพูด นายฟัง และห้ามพกอาวุธ
นายต้องไปตัวเปล่า
ห้ามพกอาวุธเหรอ
เห็นฉันเป็นอะไร คนแคนาดาเหรอ
- โชคดีนะ - ขอบคุณ
ไม่มีน้ำคั่ง
เสียงปอดเขาปกติดี
ฉันรู้ว่านี่อาจฟังดูแปลก แต่แน่ใจนะ ว่าริคเป็นโรคซิสติกไฟโบรซิส
หมอเฉพาะทางห้าคน ในสามรัฐยืนยันแบบนั้น
ก่อนเอเลี่ยนบุก เขาแทบหายใจไม่ได้เลย
ต้องพ่นยาวันละสองรอบ แค่เพื่อให้ปอดเขาโล่ง
ทำไมเหรอ
ฉันไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ แต่อาการที่โรคสงบแบบนี้หายากมาก
หมายความว่าไง สิ่งที่เคยอยู่บนหลังเขารักษาเขาเหรอ
ไม่รู้สิ
แล้วเขาจะฟื้นเมื่อไหร่
หมอแฮร์ริสบอกว่าวันนี้
- ริคเป็นยังไงบ้าง - เรากำลังลดปริมาณยาลง
อีก 24 ชั่วโมงถึงบอกได้ว่าเขาฟื้นไหม
ผมเข้าใจถ้าคุณปิดบังบางอย่างกับไมค์ แต่ผมอยากรู้ทุกอย่าง
ไหนบอกทีว่ามันอันตรายแค่ไหน
สำหรับการผ่าตัดก็ไม่มาก ตราบใดที่เรามียามากพอ
ที่จะต้านฤทธิ์หนอนควบคุม มันก็เหมือนการตัดเหล็ก
เสียใจด้วยที่คุณพาเบนมาไม่ได้ ฉันรู้
ไมค์เสียใจมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น
ใช่ เขาก็แค่ผู้ชายคนหนึ่ง ที่พยายามช่วยลูกตัวเอง
แปลว่าที่คุณหัวเสียเมื่อเช้า เป็นเพราะแฮร์ริสเหรอ
เขาถอยหนีคุณแทบไม่ทัน
ขอบคุณที่เป็นห่วงสภาพจิตใจผม
- ก็ฉันเป็นหมอนี่ - ผม…
แฮร์ริสบอกว่าเห็นเมียผมตาย
ผมมองหน้าเขา โดยที่ไม่นึกถึงเรื่องนั้นได้ยาก
พระเจ้า
ฉันเสียใจด้วย
อย่างน้อยเธอก็อยู่กับเพื่อนสักคน
ใช่
ผมต้องไปแล้ว
ผู้กอง พวกเขากลับมาแล้ว
- เลยเวลากลับมาสองชั่วโมงนะ - การเดินลาดตระเวนใช้เวลานาน
เราจัดการปัญหาเรื่องการเดินทางอยู่
ไหนรายงานมาหน่อยซิ
พบเด็กที่ถูกควบคุมถูกพาไป โรงพยาบาลนั้นนอกถนนหมายเลขสอง
ที่เดียวกับที่เห็นก่อนหน้านี้เหรอ
ใช่ เหมือนพวกมันยังใช้ที่นั่นเป็นฐาน
และหน่วยสู้คนหนึ่งของคุณ คิดว่าเขาเห็นลูกของเมสัน
- แล้วเห็นวี่แววของคาเรนไหม - ไม่เลย
เอาล่ะ ไปได้
ผู้กองคะ คุณจะสั่งอะไรฉันก็ได้
แต่จะขอบคุณมาก ถ้าบอกคนของคุณทีว่าฉันไม่ใช่ศัตรู
คุณให้พวกเขาจับตาดูฉันใช่ไหม
ใช่ มีคนเห็นคุณอยู่กับโป๊ป
ฉันอยู่แถวนั้นพอดี
ฉันไม่ได้นัดเจอเขา
ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน รองผู้บัญชาการของคุณคงตายไปแล้ว
นักโทษพวกนั้นไว้ใจให้คุณถือปืน
ตลอดเวลาที่คุณอยู่กับพวกเขา คุณไม่เคยคิดจะใช้มันเลยหรือไง
คิดตลอดเวลาเลยล่ะ
ทีแรกฉันคิดจะใช้กับตัวเอง
ต่อมาก็เป็นพวกเขา
แล้วตอนนี้ล่ะ
แค่ใช้ชีวิตแบบวันต่อวันน่ะ
- โอเคไหม - ครับ
- พร้อมไหม - พร้อม
พ่อครับ
แมตต์ มาทำอะไร ทำไมไม่ไปเรียน
ผมหนีมาตอนได้ยินว่าพ่อจะไป ผมอยากไปด้วย
เสียใจด้วย เจ้าเปี๊ยก
- ต้องสูงเท่านี้ก่อนถึงจะขี่ได้ - แต่ผมพูดจริงนะ ผมอยากช่วย
ลูกกลับไปเรียนและคอยเป็นหูเป็นตา ระหว่างที่พ่อกับฮาลไม่อยู่ก็พอ
ผมสู้เป็นนะ พวกเด็กคนอื่นๆ เริ่มใส่กระสุนแล้วก็ยิงเป็นแล้ว
- นั่นมันเด็กคนอื่น พ่อบอกว่าไม่ - แต่พ่อ…
เดี๋ยวเราก็กลับมาแล้ว ลูกไปเรียนซะ สกอตต์ ช่วยพาเขาไปที
ได้ เร็วเข้า มาเถอะ แมตต์
ทำแบบนั้นไม่ดีกับลูกนายนะ
ถ้าพวกสกิตเตอร์โผล่มา อย่างน้อยเด็กก็ควรจะปกป้องตัวเองเป็น
ถ้าฉันอยากได้เคล็ดลับการเลี้ยงลูก จากอดีตขี้คุก ฉันจะขอเอง
ผมว่าโป๊ปพูดถูกนะ
แมตต์ควรได้ใช้ชีวิตแบบเด็กทั่วไป
วันหนึ่งถ้ามีลูกเอง ลูกจะเข้าใจ
ผมเนี่ยนะมีลูก
ฝันไปเถอะ
ฝันแน่
อีกไกลแค่ไหน
ประมาณครึ่งไมล์
- ยิ้มบ้าอะไรของนาย - กำลังสดชื่นกับอากาศน่ะ
ไม่ได้จะยั่วโมโหกุ๊ยประจำแก๊งหรอกน่า
นายเหมารวมว่าคนดำถือปืนคือกุ๊ยเหรอ
ฉันก็แค่พูดตามที่เห็น
แล้วอยู่แก๊งไหนล่ะ
บลัด คริปส์ หรือว่าสลิธีริน
อันที่จริงนะ ไอ้คุณโป๊ป ฉันอยู่ในแก๊งที่ใหญ่ที่สุดในโลก
ฉันเป็นตำรวจบอสตัน
ถึงว่าได้กลิ่นหมาแถวนี้
รู้อะไรไหม ล้อไปเถอะ ไอ้นักโทษ
สักวันเมื่อเราไม่ต้องการนายแล้ว
ฉันจะสะสางกับนายเรื่องคลิกเพื่อนฉัน
ลูกเงียบผิดปกตินะ
ผมไม่มีอะไรจะพูด
ถ้าลูกอยากคุย…
ฟังนะ พ่อ ผมมีหลายเรื่องต้องคิด
แต่ก็ขอบคุณครับ
เรื่องคาเรนคงทำใจยากน่าดู
คงต้องทำใจไปพักใหญ่เลยล่ะ
พอเห็นเขาทำตัวแบบทหาร
ผมก็ลืมไปว่าเขาก็แค่เด็กอายุ 16
ใช่ เขามีอะไรก็เก็บไว้คนเดียว
เขาเป็นลูกรักของแม่น่ะ
ผมคุยกับเขาทีไรเหมือนคุยกับกำแพง
แต่รีเบคก้ารู้เสมอว่าควรพูดอะไร
- งั้นเหรอ - เวลาแบบนี้ผมคิดถึงเธอมาก
- คิดว่าเธอจะบอกอะไรเขา - ไม่รู้สิ แต่เขาต้องยอมฟังเธอแน่
คงเป็นโชคดีของผม
ผมตัวคนเดียวตอนที่พวกมันบุกมา
เห็นคุณนั่งห่วงฮาลกับแมตต์แล้ว ผมไม่อยากเป็นแบบนั้น
ผมเป็นห่วงพวกเขา ตั้งแต่ก่อนพวกมันบุกมาแล้ว
เชื่อเถอะว่าฮาลที่มีกุญแจรถ ก็น่ากลัวพอๆ กับเม็คนั่นแหละ
ห่วงเหมือนกัน แต่ความเสี่ยงสูงกว่า
เร็วเข้า ทุกคน เดินให้ไวหน่อย
ยิ่งได้มอเตอร์ไซค์เร็วเท่าไร ก็จะไปช่วยเบนได้เร็วเท่านั้น
ทำอะไรอยู่เหรอ
สวดภาวนาให้คนที่หายไป
มันเป็นสิ่งที่ฉันชอบทำน่ะ
คิดว่ามันช่วยพวกเขาได้เหรอ
มันช่วยฉันได้
คุณไม่รู้จักคนพวกนี้ แถมไม่ได้มาจากบอสตันด้วยซ้ำ
คืนหนึ่งผมได้ยินคุณคุยกับฮาล ว่าคุณโตมาในเม็กซิโกซิตี
พ่อแม่ฉันซื้อบ้านที่นี่ตอนฉันสิบขวบ
พ่อฉันก็เทียวไปเทียวมาเรื่องงาน ตอนที่ฉันเรียนอยู่
ฉันเป็นนักเรียนเตรียมแพทย์ปีหนึ่ง ที่เวลส์ลีย์ตอนที่พวกมันบุกมา
เวลส์ลีย์ไม่ได้อยู่ในบอสตัน มันอยู่ในเวลส์ลีย์
โอเค พ่อคนหัวสูง บ้านพ่อแม่ของฉันอยู่เจพี
นั่นบอสตันพอสำหรับเธอไหม
ส่วนไหนของเจพี
ส่วนที่ผู้คนสูญสิ้นศรัทธา
โลก ดาวดวงนี้
- นี่คือแผนของคุณสินะ - ดาวของเรา
เอารูปให้มันดูแล้วหวังว่ามันจะพูด เป็นภาษาสกิตเตอร์เหรอ
กาแล็กซีของเรา
ดวงดาว
อวกาศ
ถ้าวิธีนี้ไม่ได้ผล ลองแลกสูตรอาหารกับมันดูสิ
ไม่สงสัย ไม่กลัว ไม่สำนึกผิด
นั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไม พวกมันถึงฆ่าเราง่ายดายนัก
อยากเชื่อยังไงก็ตามใจ
แต่ฉันว่ามันกลัวจนหัวหดแล้ว
อยากรู้ว่ามันเห็นอะไรเวลามองเรา
มันจะคิดว่าเราน่ากลัวไหม
หรือคิดว่าเราหน้าตาประหลาด
ใช่ นั่นเป็นคำถามที่ดี
ผมคิดออกแล้ว
- นี่คือวิทยุที่คุณอยากให้ผมดูเหรอ - อ๋อใช่
ของยังชีพที่รอดมาได้ในหลุมหลบภัยเก่า ที่โดนหางเลขนิวเคลียร์
- เจอในห้องใต้ดิน - ไม่ต้องใส่ถ่านเหรอ
แค่หมุนด้ามจับ ให้เกิดพลังงานก็ได้แล้ว
เอาไว้ฟังแข่งกีฬาได้ด้วยนะ
หน่วยอื่นก็คงหาทางใช้วิทยุอยู่ คอยจับคลื่นความถี่ไว้เผื่อได้ยินอะไร
แต่ผมก็ไม่อยากให้มัน ถ่วงเวลาคุณจากการทำระเบิด
ผมก็คิดแบบนั้น ผมถึงได้พา…
อาสาสมัครที่เก่งกาจคนนี้มาด้วย
มาสิ
เขาแค่ต้องหมุนด้ามจับเพื่อหาสัญญาณ
เขากำลังหาอะไรทำ
ตามนั้น
รู้อะไรไหม
ตอนนี้เธอเป็นเจ้าหน้าที่สื่อสารแล้ว
เจ๋งเลยครับ
เราต้องอยู่ในแนวต้นไม้
- โป๊ป - นึกแล้วว่าได้กลิ่นบางอย่าง
สกิตเตอร์
เดี๋ยวพวกมันก็ตื่นหรอก
พวกมันบินข้ามจักรวาล
เพื่อมากวาดล้างมนุษยชาติ แล้วก็หลับเหมือนค้างคาว
อย่างน้อยพวกมันก็หลับ และไม่ได้มีเซ็กส์หมู่แบบสกิตเตอร์
ไม่นึกว่าพวกมันจะนอนกลางวัน พวกมันไม่ใช่สัตว์กลางคืน
พวกมันคงหาเวลานอนหลับ ทุกเวลาและทุกที่ที่ทำได้
เหมือนพวกทหารเลยนะ
พวกเม็ค จากทางเหนือและใต้
- มันเคลื่อนไหวไหม - เหมือนจะหลับอยู่
- รออะไรอยู่ล่ะ สอยมันเลยสิ - ต่อให้ฉันอยากฆ่าแค่ไหน
แต่ถ้าเราเปิดฉากยิงพวกมัน พวกเม็คก็จะมาเล่นงานเราทันที
ภารกิจเราไม่ใช่การสู้พวกมัน ไปเถอะ
แต่ตอนนี้พวกมันคือเป้านิ่ง
- เราเลี่ยงพวกมันได้ไหม - เลาะต้นไม้ อ้อมผ่าน แล้ววกกลับ
เดินเพิ่มอีกแค่ครึ่งไมล์
น้ำไหม
คอแห้งไหม อยากกินหรือเปล่า
ไม่เป็นไรนะ
เอามือออกมาเดี๋ยวนี้เลย
คุณจะทำอะไรน่ะ
คิดว่าเราน่าจะลองกระตุ้นมัน ด้วยสิ่งเร้าทางสายตาดู
ไง เจ้านาย จำสกิตเตอร์ ที่โป๊ปกับลูกน้องฆ่าได้ไหม
ดูนี่สิ จำเจ้านี่ได้ไหม
- อะไรน่ะ - คลื่นแทรกครับ
ใช่ ฉันรู้
เมื่อกี้ยังไม่มีเลยนี่นา
ระวัง ไม่
คุณอยากมีเพื่อนเหรอ
ไปหาหมาเลี้ยงไป
ขอให้เราสำนึกในพระเมตตาด้วยใจจริงแท้
เดชะพระนามพระบิดา พระบุตร และพระจิต
อะไรคะ
เธอโชคดีนะ ที่ยังมีศรัทธาในอะไรสักอย่างอยู่
เรื่องจริงใช่ไหม
เมสันกับลูกทีมกำลังพาโป๊ป ไปเอามอเตอร์ไซค์เหรอ
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า
ฉันไม่มีหรอก แต่พวกเขาจะมีแน่
ที่นี่ไม่ได้ถูกโจมตี ระวังด้วยนะ
ไม่เหมือนที่ดาวน์ทาวน์ แต่พวกเหาน่ะ
มันมักทิ้งร่องรอยไว้ชัดเจนเสมอ
ฉันได้มอเตอร์ไซค์คันแรกจากที่นี่
เอาล่ะ มาดูถังน้ำมันกัน
อาจจะถังเปล่า แต่ก็ไม่แน่หรอก
เอาไปแต่มอเตอร์ไซค์วิบากนะ
ไม่ต้องเอาแบบที่มีพนักพิงไป
ศาสตราจารย์ นายนี่ไม่มีรสนิยมเลย
- นายซื้อรถแบบนั้นจากที่นี่เหรอ - ฉันไม่เคยซื้อสักหน่อย
ฉันบอกว่าได้มาจากที่นี่ แต่ไม่เคยบอกว่าซื้อมันมา
ฉันไม่จำเป็นต้องใช้มันด้วยซ้ำ แค่อยากอวดสาวเฉยๆ
และมันก็ได้ผลด้วย
ภูมิใจกับอาชีพเก่ามากสินะ
ก็งานถนัดฉันนี่
ไม่มีน้ำมันสักคันเลย
มีอู่ซ่อมรถอยู่ข้างหลัง
- โดนถอดอะไหล่สองสามคัน มีถังน้ำมัน - เอาล่ะ พาโป๊ปไป
ลองหาว่ามีถังน้ำมันเปล่าไหม จะได้เติมแล้วเอากลับไปด้วย
ลองเติมน้ำมันสิ ดูว่าสตาร์ทติดไหม
ไดใช่ไหม
มีชื่อที่สั้นกว่านี้หรือเปล่า
ถ้ามีอะไรที่คิดว่าใช้ได้ก็เอามาเลย
งานหยาบล่ะทีนี้
คาเรนคงจะชอบอันนี้
ชอบอะไรเหรอ
เธอไม่ใช่ผู้หญิงหวานแหวว ไม่เลยตั้งแต่เรารู้จักเธอ
มันอาจจะไม่ใช่แนวเธอ แต่เธอต้องหยิบเจ้านี่แน่
เราเขียนโน้ตไว้ว่าเดี๋ยวมาจ่ายได้
ไม่
เราจะไม่ยอมแพ้เรื่องเธอ
ผมรู้
ผมแค่อดคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้
พ่อว่าคาเรนคงไม่อยาก ให้ลูกโทษตัวเองหรอก
เธอเป็นแค่นักเรียนนะพ่อ ไม่ใช่ทหาร
ไม่ควรไปอยู่ในสถานการณ์นั้นด้วยซ้ำ
เราต่างก็ไม่อยากให้เรื่องเป็นแบบนี้
คาเรนรู้ว่ามันอันตราย แต่เธอก็ยอมมา
เพราะเธอรู้ว่าการพาเบนกลับมา มีความหมายกับเราแค่ไหน
แค่นั้นเหรอ
แล้วก็เดินหน้าต่อหรือไง
แม่ลูกคงพูดว่า ให้เกาะเกี่ยวความทรงจำนั้นไว้
ส่วนที่เหลือก็จะเยียวยาได้เอง
ที่จริงแม่คงพูดว่า "ก้มหน้ารับสภาพไป"
- งั้นเหรอ - ขอโทษครับ
แต่ถ้านั่นคือสิ่งที่พ่อพยายามแนะนำ
ผมว่ามันไม่ได้เรื่อง
แม่เขาเก่งกว่าพ่อเสมอ
ใช่ แม่เก่งกว่า
มาเถอะ ไปช่วยแอนโทนี่ จัดการเรื่องมอเตอร์ไซค์กัน
คุณจับมันผ่าไม่ได้
มันมีชีวิตนะ
มันก็แค่สกิตเตอร์ ไม่ใช่มนุษย์ มากสุดก็นับว่าแค่ชำแหละสัตว์
คุณไม่น่าเรียนจบหมอได้นะ ถ้ามีปัญหากับเรื่องแค่นี้
หน้าที่ของเราคือสื่อสารกับมัน ไม่ใช่ทำให้มันกรีดร้อง
เจ้าหัวฟักทองมันพูดได้หรือยังล่ะ
ถ้ามีทางที่รู้ได้ว่ามันต้องการอะไร และศึกษาเกี่ยวกับศัตรูของเรา…
เรารู้อยู่แล้วว่ามันต้องการอะไร มันต้องการกำจัดเราไง
ฟังนะ พวกมันฆ่าครอบครัวฉัน
ฉันอยากเอาขวานมาตัดหัวพวกมัน
แต่คำสั่งของพอร์เตอร์ชัดเจน
เราต้องพยายามสื่อสารกับมัน
และฉันว่าเขาพูดถูก
เป็นคำพูดที่ประเสริฐมาก น่านับถือจัง
แต่ผมเป็นคนตัดสินใจเรื่องนี้
ไม่ต้องให้กุมารแพทย์แบบคุณ มาสงสัยสิ่งที่ผมเลือกหรอก
ริคกี้
คุณเป็นใคร
นี่พ่อไง พ่อเอง
คุณเป็นใคร
พ่อของลูกไง
พ่อ
ฟังนะ เด็กที่อยู่ตรงนั้นเป็นลูกฉัน
เขาเป็นทุกอย่างสำหรับฉัน
เป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันอยู่ต่อไปได้
พอเขาฟื้นขึ้นมา เขากลับจำฉันไม่ได้
แต่เขายังไม่ตาย
และเขาแข็งแรงดี
อาจเป็นเพราะหนอนควบคุมที่แกติดให้เขา
ฉันถึงให้โอกาสที่แกจะอยู่หรือตาย
- ไงคะ - ไง แอนนี่
หิวกันไหม
มีอะไรหรือเปล่า
ปกติเธอจะมาหาลุง แค่เวลาอยากให้ช่วยเรื่องปัญหาส่วนตัว
- พอดีว่าหนูยุ่งๆ น่ะ - เธอหลบหน้าต่างหาก
แอนนี่ หลานรัก เธอจะแกล้งทำเป็นว่า ทุกอย่างเรียบร้อยดีก็ได้
แต่ลุงรู้ว่าเธอก็เจอมาหนัก
ที่แกยังอยู่เพราะพวกเขาอยากรู้ว่า
แกจะสื่อสารกับเราได้ไหม
ฉันอยากให้แกคุยกับฉัน
อธิบายตัวเองมา
เราจะเริ่มจากง่ายๆ
สิ่งที่แกต้องทำก็คือ ชี้นิ้วของแกมาที่รูปใดรูปหนึ่งตรงนี้
แล้วส่งเสียง
แกหาดาวของเราเจอได้ยังไง
อะไรทำให้แกตัดสินใจโจมตีเรา
บางทีแกอาจไม่เข้าใจฉัน
หรือแกอาจต้องการแรงกระตุ้น
ผมเปล่านะ ผมไม่ได้แตะต้องมัน
ดีจังที่ได้ยินเสียงคลื่นแทรกอีกครั้ง
ใช่ เราได้ยินเสียงซ่าๆ เป็นครั้งคราว
แต่เสียงความถี่ต่ำแบบนี้ เพิ่งได้ยินนี่แหละ
มันเกิดจากอะไร
ไม่รู้เหมือนกัน
ฉันไม่ยิงแกหรอก
แค่เผื่อว่าจะได้เรื่องมากขึ้น
ชี้ไปที่รูปภาพ
แล้วส่งเสียงมา
อย่ามามองลูกชายฉันนะเฮ้ย
มองไปที่รูปภาพแล้วส่งเสียง
ชี้แล้วพูด บอกให้พูดไง
ผมแค่พยายามทำให้มันพูด
ด้วยการเอาปืนยัดปากมันเหรอ
สกิตเตอร์ยังหายใจและหัวใจก็ดูปกติดี
แล้วทำไมมันถึงล้มพับล่ะ
ตอนผ่าศพมัน ผมเจอกลุ่มเส้นประสาท อยู่บริเวณเหนือเพดานอ่อน
อาจเป็นจุดอ่อนของมัน
มันไม่มีกระดูก…
ที่แยกสมองออกจากเพดานอ่อน คุณคงทำให้สมองมันกระทบกระเทือน
- มันก็เลยสลบไป - แปลว่ามันมีจุดอ่อน
ก็คงอย่างนั้น แต่ถ้าอยู่ใกล้จนเอาปืนยัดปากมันได้
ผมว่าคุณเหนี่ยวไกเลยเถอะ
นี่เกิดขึ้นเมื่อห้านาทีก่อนเหรอ
คุณอยากพบผมเหรอ
หมอกลาสอยากเข้าไปล่าสมบัติ ในกะโหลกของสกิตเตอร์
ทำไมล่ะ นี่คือสกิตเตอร์ ที่ไมค์ทำร้ายในห้องแล็บเหรอ
ไม่ใช่ นี่คือตัวที่โป๊ปกับลูกน้องยิง
- เราจะผ่ามัน - ผมตามไม่ค่อยทัน
บอกหมอแฮร์ริสสิว่าลุงได้ยิน คลื่นแทรกที่ดังมากในวิทยุ
โอเค มันมีครั้งหนึ่งตอนมื้อเที่ยง จำได้ว่ามีเสียงเหมือนคนทุบกระทะ
ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่คุณพาเจ้านี่ มายั่วโมโหตัวที่ถูกขังอยู่
ใช่ และครั้งที่สอง เธอก็อยู่กับลุง
เป็นเวลาเดียวกับที่ไมค์ เอาปืนยัดปากสกิตเตอร์
เธอคิดว่าเสียงคลื่นแทรก อาจเกิดจากปฏิกิริยาของสกิตเตอร์
อย่าบอกนะว่าพวกสกิตเตอร์มีวิทยุในหัว
เธอหมายถึงแบบนั้นแหละ แล้วผมควรมองหาอะไร
วิทยุหลอดเหรอ หรือว่าทรานซิสเตอร์
หรือลำโพงเสียงต่ำ ไม่ใช่เหรอ
มีอีกคันหนึ่ง
เอาล่ะ มาดูกันว่ามีคันไหนติดอีก
ไอ้นี่แห้งกว่าแม่ชีในเวสต์เท็กซัสอีก
เอาของมาครบแล้วนะ ไปกันเถอะ
เกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้เลย
เขาคงฟาดผมล่ะมั้ง
มิน่าเขาถึงอยากช่วยเรื่องมอเตอร์ไซค์
- เขาวางแผนจะหนีนี่เอง - แบบนี้ก็ประหยัดคนกินเสบียงไปอีกปาก
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - ใช่ คิดว่านะ
ได้เวลาตื่นแล้ว
เสียงแบบนี้ไม่ดีแน่
- อะไรน่ะ - ดูเหมือนจะเป็นฝีมือของโป๊ป
เดี๋ยวตัวอื่นได้แห่กันมาแน่
เจออะไรไหม
ศพเก่าเกินไป ข้างในเละหมดแล้ว
นี่ไงหลักฐาน
หลักฐานอะไร
จะอะไร ก็สกิตเตอร์ กับคลื่นแทรกมันไม่เกี่ยวกันไง
ไม่มีใครไปกระตุ้นมัน เราทุกคนอยู่ที่นี่ มันอยู่ตัวเดียว
เว้นแต่มันกำลังแขวนคอตัวเองอยู่
ริคกี้อยู่ในนั้น
ริคกี้ ริค ริคกี้
ริคกี้ ริค
- ไม่ๆ - นี่
- ไม่ ถอยไป - นี่
- จับเขาไว้ๆ - เอามันออกจากเขา
แกต้องการอะไรจากเรา
แกจะทำร้ายฉัน
เราแค่อยากรู้ว่าแกมาที่นี่ทำไม
เขาคิดจะทำบ้าอะไร
เขาน่าจะคิดว่า กำลังคุยกับสกิตเตอร์อยู่
แล้วแกต้องการอะไรกันแน่
- ปล่อยฉันไป - ไม่ ทำแบบนั้นไม่ได้
เด็กคนนี้เป็นพวกเราแล้ว
ไม่ใช่อีกแล้ว เราตัดหนอนควบคุมออกแล้ว
แบบนั้นฉันจะถูกลงโทษ
- เราจะช่วยลูก - ช่วยฉันเหรอ
- เราจะช่วยลูก ริคกี้ - หุบปาก เขาไม่ใช่ลูกคุณ
เราจะช่วยนายได้ยังไง
- ฆ่าฉันซะ - หยุดนะ หยุด
เขาหยิบมันไปใส่เอง
เขาต้องการใส่มัน
เขาทำแบบนั้นกับตัวเองได้ยังไง
- เจอโป๊ปไหม - เห็นแต่ซากที่เขาทิ้งไว้
- เขาระเบิดรังสกิตเตอร์ - แล้วรถของนายล่ะ
ผมทิ้งมันไว้หลังเห็นสิ่งที่กำลังมา
เด็กๆ ที่ถูกใส่หนอนควบคุม กำลังมุ่งหน้ามาทางเรา
เวรแล้วไง
- เราจะทำยังไงดี - อย่าเพิ่งยิง
ต้องมีสกิตเตอร์อยู่แถวนี้แน่ มันคอยนำทางและออกคำสั่ง
- ไม่ๆ - มานี่เร็ว
- คุณโอเคไหม - ไม่ค่อยโอเคเท่าไร
- เราจะทำยังไงดี - ไม่รู้สิ
ผมรู้ว่ามันโหดร้าย และผมก็ไม่ชอบแบบนั้น แต่…
- ไม่ - เราต้องปกป้องตัวเองนะ
เราจะไม่ยิงเด็ก
หาสกิตเตอร์ที่ควบคุมพวกเขา
ถ้าเราฆ่ามันได้ ก็อาจหยุดเด็กพวกนี้ได้
พวกเขาเคลื่อนไหวพร้อมกัน ดูเหมือนจะยิงแค่ตอนเห็นเป้าหมาย
- ไม่เป็นไรนะ ไหวไหม - ไหวแน่นอน
เหมือนจะเจอสกิตเตอร์ที่ว่านั่นแล้วนะ
แล้วเด็กพวกนั้นล่ะ
เอาไว้ก่อนแล้วกัน
(โรงเรียนมัธยมปลาย จอห์น เอฟ. เคนเนดี้)
สกิตเตอร์มีพวกเม็ค เป็นอาวุธชั้นยอดแล้ว
ทำไมต้องติดอาวุธให้เด็กด้วย
โล่มนุษย์
เราทำมาหลายพันปีแล้ว สงครามจิตวิทยา
มันได้ผล
เพราะคุณไม่กล้ายิงเด็ก
ไม่มีใครกล้าทำหรอก
เดี๋ยวเราก็หาทางได้
แต่ก็ยังมีเรื่องดีๆ นะ
- ผมมองไม่ออกเลย - ยิ่งเรารู้จักพวกมันมากเท่าไร
ก็ยิ่งเห็นว่าพวกมันไม่ต่างจากเรา ถ้าเราสามารถเข้าใจพวกมัน
แปลว่าเราอาจเล่นงานพวกมันกลับได้
ถ้าหาวิธีได้ เราก็มีโอกาสชนะพวกมัน
เรายังห่างไกลจากคำว่าหาวิธีได้
วันนี้เราได้รู้เรื่องของพวกมัน มากกว่าเมื่อวานเยอะนะ
การมองโลกในแง่ดีของคุณ ชักจะน่ารำคาญแล้ว
มองโลกในแง่ร้ายไปก็ไม่ช่วยอะไร
พรุ่งนี้ผมจะเริ่มออกไปหายา ที่เราต้องใช้ในการผ่าตัด
จากนั้นผมจะไปช่วยเบน และช่วยเด็กคนอื่นเท่าที่ทำได้
ผมอนุญาต
ถ้าลูกผมยังอยู่ก็ไม่มีอะไรบนโลกนี้ หยุดผมไม่ให้ตามหาพวกเขาได้
ไม่ยักรู้ว่าพ่อยังเก็บนี่ไว้ มันคือเล่มสุดท้ายใช่ไหม
"เครื่องรางยมทูต" ใช่
อ่านไปได้ครึ่งเล่มตอนที่พวกมันโจมตี
พ่อเลยคิดว่าจะเก็บไว้ก่อน
- ค่อยอ่านให้จบตอนได้ตัวเขากลับมา - เขาเป็นแฟนพันธุ์แท้เลย
ครั้งหนึ่งเขาเคยบอกผมว่า เขาอยากสายตาสั้น
จะได้ใส่แว่นเหมือนแฮร์รี่
ใช่ เราต่างรู้ว่าเขาโตเกินกว่า
จะให้พ่ออ่านนิทานให้ฟังแล้ว
เรื่องแฮร์รี่เป็นข้อยกเว้น
คิดว่าเขาจะไม่เป็นไรใช่ไหม ตอนที่เราได้ตัวเขากลับมา
คิดว่านะ
พ่อครับ
ผมมีความรู้สึกว่า ตอนนี้เบนอาจจะไม่เหมือนเดิมแล้ว
พ่อก็เห็นเขาแล้วนี่
เห็นเขามีหนอนควบคุมติดอยู่
ลูกก็ได้ยินที่แฮร์ริสพูดนี่
พวกมันปั๊มยาแล้วก็อะไรอีกไม่รู้ ให้กับเด็กพวกนั้น
- ใช่เลย - พอเราดึงมันออกจากตัวเขา…
- พ่อแน่ใจว่าเขาจะ… - ผมก็หวังอย่างนั้น
แต่ตอนเขาจับคาเรนไป เขาจ้องมาที่ผม
และสายตานั่นไม่ใช่เบนที่เรารู้จัก
พ่อ
พ่อรู้จักเขาดี
เขาแข็งแกร่งกว่าที่ลูกคิด
เขาจะไม่เป็นไร
อย่าลืมหาอะไรกินล่ะ
ข่าวดีคือสัญญาณวิทยุไม่ได้แรงมาก
ไม่งั้นเจ้าสกิตเตอร์ตัวนี้ คงส่งสัญญาณเรียกเพื่อนมัน
และก็คงบุกมาโจมตีเราแล้ว
นั่นเป็นข่าวดีนะ
นอกนั้นก็เป็นแค่วันเงียบๆ สินะ
ใช่ ไม่มีอะไรมากกว่านั้น
จริงสิ แมตต์ได้งานด้วยนะ
งานเหรอ
เป็นผู้ช่วยลุงสกอตต์
เหมาะเลยแฮะ
เขาอยากหาอะไรทำมานานแล้ว
ฉันรู้
เขาคิดถึงคุณมากเวลาที่คุณไม่อยู่
เราทุกคนก็ด้วย
ได้เวลามื้อเย็นแล้ว
คุณทำอะไรน่ะ
ตอนนี้ผมหิวมากเลย
อย่าลงน้ำหนักที่ขาข้างนั้นนะ
ฉันจะไปเอาไม้ค้ำมาให้
- เดี๋ยวเราตามไป - โอเค
คิดอะไรของคุณเนี่ย
ไง ได้ยินว่าคุณจะไปหาร้านขายยา
ข่าวไปเร็วนะ
ของในรัศมี 20 ไมล์ถูกกวาดเกลี้ยง
งั้นผมจะไปไกลกว่านั้น
- มีอีกทางเลือกหนึ่ง - พ่อ ดูนี่สิ
นั่นขนมปังของจริงเหรอ
ไม่ได้กินขนมปังอบใหม่มาหลายเดือนแล้ว
ใช่ ของขวัญอำลาจากโป๊ปน่ะ
เขาปลิ้นปล้อนและไม่เอาใคร แต่ดันทำอาหารเก่งซะได้
มาเร็วครับ พ่อ
กลิ่นหอมจัง
นี่ ได้ยินว่าลูกได้งานแล้ว
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ขอบคุณสำหรับอาหารและที่ที่ปลอดภัย
เรารู้ว่าไม่ใช่ทุกคน ที่จะโชคดีเหมือนเราในคืนนี้
คิดว่าเราโชคดีจริงเหรอ
ใช่ ฉันคิดว่าเราควรซาบซึ้ง กับทุกอย่างที่เรามีในชีวิต
แม้แต่ตอนนี้
ผมรู้สึกขอบคุณที่มีมอเตอร์ไซค์
เราจะได้มีโอกาสพาคนที่เรารักกลับมา
และฉันดีใจที่เราได้มาเจอกัน
จะได้ไม่ต้องเผชิญช่วงเวลานี้คนเดียว
ผมขอบคุณสำหรับขนมปังนี่ ถึงโป๊ปจะเป็นคนทำก็เถอะ
เป็นยังไงบ้าง ได คุ้มค่าที่ไปต่อแถวรับอาหารไหม
คุ้มสิ
ตอนนี้ไดดีใจจนตัวลอย
เขาชอบขนมปังนี่มาก
ไดแทนตัวเองเป็นบุคคลที่สามเหรอ
ใช่ ไดแทนตัวเอง
- ได้ขนมปังหรือยังคะ ผู้กอง - เดี๋ยวผมไปเอา
อ้าว นี่
ไม่เลวเลย
ช่วยพูดแบบเมื่อกี้อีกทีสิ
ข้าแต่พระบิดาเจ้า ทุกสิ่งที่พระองค์ทรงมอบให้เรา
โดยเฉพาะสายสัมพันธ์ที่เรามีให้กัน
ขอให้เราสำนึกในพระเมตตาด้วยใจจริงแท้
เดชะพระนามพระบิดา พระบุตร และพระจิต อาเมน
อาเมน