(พื้นที่สกีบลูฮิลส์)
โอเค อีไล อ้าปาก
ไม่ต้องห่วง
การใช้ที่กดลิ้นคือ สิ่งแรกที่พวกเขาสอนในโรงเรียนแพทย์
เธอเริ่มเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
สองวันแล้ว เขากินไม่ได้ นอนไม่หลับ
ใช่ เป็นกันเยอะเลย
ตะเกียงจะดับอีกแล้ว
สกอตต์มีถ่านอยู่ในห้องวิทยาศาสตร์
แล้วก็มีขนมในลิ้นชักเพียบ
อมยิ้มหรือเยลลี่หมี
- เยลลี่หมี - โอเค
ไม่เป็นไร เปิดประตูทิ้งไว้ก็ได้
คอเขาปกติดี
ส่วนอุณหภูมิ สูงกว่าปกตินิดหน่อย เพราะงั้น…
- อะไร… - หุบปาก ไปหาแม่ซะ
ผมต้องการยาปฏิชีวนะ ยาแก้ปวด ทุกอย่างที่คุณมี
- ไม่ - ไม่เหรอ
เราหากันมาเป็นเดือน คนอื่นจำเป็นต้องใช้มัน
ผมไม่ได้จะมาถกฟังเหตุผล
ยิ่งคุณหยิบของเร็วเท่าไร เราก็ยิ่งไปเร็วขึ้นเท่านั้น เร็วเข้า
พระเจ้า
- ทำไมล่ะ - ต้องถามด้วยเหรอ
สกิตเตอร์ฆ่าคนในห้องนี้ไม่ใช่หรือไง
ส่วนเด็กที่มีหนามเสียบหลัง ก็เดินไปมาเหมือนเป็นเรื่องปกติ
โอกาสรอดชีวิตที่นี่ต่ำมาก และมันก็น้อยลงทุกวัน เร็วสิ
คุณจะไปก็ได้ ไม่มีใครห้ามคุณ
ข้างนอกนั่นมันป่าเถื่อน
ถ้าเราเจอปัญหา เราก็ต้องมีของไปแลก
ช่วยด้วย ช่วยด้วย ในนี้
พอแล้ว เจฟฟ์ อย่าทำร้ายเธอ
ไม่ๆ
ผมขอโทษ
ไปเร็ว
โอเค
โอเค ไม่ ไปทางนี้ ทางนี้
คนไม่มีสติก็ชอบสะเพร่าแบบนี้แหละ
แอนน์ก็คงคิดไม่ถึงหรอก
ผมไม่ได้พูดถึงแอนน์ ผมพูดถึงคุณ
พลเรือนอยู่ในความรับผิดชอบของคุณ
ยิ่งการบุกรุกเนิ่นนานเท่าไร คนก็ยิ่งสิ้นหวังมากขึ้นเท่านั้น
อย่ามายุ่งกับเรา ไม่งั้นผมยิงแน่
ไม่ๆ อย่ายิง พวกเขามีเด็กอยู่ด้วย
กลับไปซะ จะได้ไม่มีใครเจ็บตัว
ห้ามใครไปไหนทั้งนั้น
โยนยานั่นออกมา แล้วเรามาคุยกัน
ทิ้งปืนซะ ไม่งั้นตาย
บอกให้ทิ้งไง
ผมแค่อยากพาครอบครัวไปจากที่นี่
จากที่ผมได้ยิน คุณจะไปก็ได้
แต่คุณต้องทิ้งยานั่นไว้
ใครอยู่ตรงนั้น
เทอร์รี่ เคลย์ตัน หน่วยแมสฯ ที่เจ็ด
- นั่นแดน วีเวอร์ใช่ไหม - ใช่
เดินออกมาสิ
ผมจะให้เวลาคุณห้าวินาที ไม่งั้นผมจะให้พวกเขาจัดการคุณ
ไม่ๆ ไม่ต้องตามไป ไมค์
พวกเขาอยากไป ไม่อยากอยู่ที่นี่ ปล่อยพวกเขาไป
ยังเป็นประเทศเสรีอยู่สินะ
- เทอร์รี่ ดีใจที่ได้เจอคุณ - ใช่
- มาได้จังหวะตลอด - ไมค์ ดีใจที่ได้เจอนะ
- ทอม ลูกเป็นยังไงบ้าง - สบายดี
คุณจากบ้านมาไกลเลย
ล่าสุดที่ได้ข่าวคือหน่วยแมสฯ ที่เจ็ด ยังปักหลักอยู่นอกวิลมิงตัน
ใช่ เราเคยอยู่ที่นั่น
ไม่มีหน่วยแมสฯ ที่เจ็ดแล้ว
- ไม่มีแล้วเหรอ - ใช่ เกมเปลี่ยนไปแล้ว
สกิตเตอร์โจมตีเราอย่างหนัก
พวกมันกำลังมาทางนี้ต่อ
ฟิลลิปส์ รองผู้บัญชาการของผม เขาคว้าตัวเมแกนลูกสาวเขา
และพยายามดึงเธอกลับมา
แต่มีสกิตเตอร์อีกตัวหนึ่ง โผล่มาข้างหลังเขาและ…
ยังไงก็เถอะ
พอพวกมันได้ตัวเด็กๆไปหมด พวกเม็คก็เปิดฉากยิง
แล้วผมก็เลยหนีมา
ผมคงไม่มีวันยกโทษให้ตัวเอง แต่นั่นคือสิ่งที่ผมทำ
เทอร์รี่ คุณจะทำอะไรได้อีก
ทำได้เป็นพันอย่าง แต่ก็ขอบใจนะ
พวกคุณหนีมาได้กี่คน
หน่วยสู้แปดคน พลเรือนหกคน
เราไปเรื่อยๆ จนมาซ่อนในฟาร์มตรงนี้
สันโดษในหุบเขา มีเนินเขาล้อมสามด้าน
สกิตเตอร์กวาดล้างพื้นที่สองครั้ง เราเลยคิดว่าคงปลอดภัยไปอีกสักพัก
ทำไมถึงคิดว่าพวกมันจะมาทางนี้
จากที่คุยกับพอร์เตอร์อาทิตย์ก่อน
เขาคิดว่ามนุษย์ต่างดาว เริ่มขยายการก่อสร้างมากขึ้น
เลยมองหาแรงงานทาสเพิ่ม
สกิตเตอร์กำลังกวาดล้าง…
ตรงนี้และตรงนี้
- ตรงนี้เลย - ใช่
เราเห็นหน่วยลาดตระเวนเล็กๆ มีสกิตเตอร์หนึ่ง เม็คหนึ่ง
พวกมันจะระบุตัวเป้าหมาย แล้วเรียกกำลังหลักมาโจมตี
- คำสั่งของเราคืออะไร - รวมกลุ่มใหม่
หน่วยแมสฯ ที่สามอยู่ตรงนี้
อยู่ระหว่างเรากับการโจมตีครั้งล่าสุด
พวกเขาเหลือหน่วยสู้กับกระสุนไม่มาก ไม่มีทางรอดจากการโจมตีแน่
พอร์เตอร์สั่งให้พวกเขามาสมทบกับคุณ
คุณต้องอยู่ที่นี่จนกว่าพวกเขาจะมา จากนั้นค่อยถอนกำลังพร้อมกัน
- นานแค่ไหน - ประมาณ 72 ชั่วโมง บวกลบนิดหน่อย
เป็นเวลาอดทนรอที่นานนะ ทั้งที่สกิตเตอร์กำลังมาโจมตีแบบนี้
พอร์เตอร์ก็คิดแบบนั้น คุณเลยควรส่ง คนที่อายุต่ำกว่า 20 ล่วงหน้าไปกับผม
- กับคุณเหรอ - ใช่ อยู่ที่ฟาร์มจะปลอดภัยกว่า
ถ้าเกิดปะทะกัน คุณก็ไม่ต้องห่วงเด็กๆ
พอหน่วยสามตามมาสมทบแล้ว คุณค่อยไปเจอเราที่นั่น
แล้วเราจะหาที่อยู่ใหม่ให้ทุกคน
ผมเข้าใจที่คุณพูด ขอบคุณมากที่เตือน
แต่ผมยังไม่พร้อมจะทิ้งลูกๆ ไป
ผมก็แค่ถ่ายทอดคำสั่ง
เอาล่ะ ไมค์ เราต้องเพิ่ม เวรยามโดยรอบเป็นสองเท่า
- ได… - ขี่ลาดตระเวน รับทราบ
ส่วนคุณไปคุยกับพ่อแม่ ให้พวกเขาเตรียมพร้อมเผื่อไว้
- ผมว่าพวกเขาไม่ยอมหรอก - ผมยังไม่ได้จะพรากลูกใคร
แต่ถ้าสายเราบอกว่าพวกมันใกล้มาแล้ว การพาหนีก่อนจะช่วยชีวิตพวกเขาได้
ลองอธิบายแบบนั้นให้คนพวกนี้ฟัง
แต่ผมก็ไม่เป็นกลางอยู่ดี
เพราะงั้นคุณถึงเหมาะที่จะไปพูดไง
ผมจะขี่ดูรอบๆ ห้าไมล์ ถ้ายิงสองนัดหมายถึงเป็นมิตร
- ถ้ายิงสามนัด… - หมายถึงไม่เป็นมิตร
โชคดีนะ
โอเค พวกคุณที่เหลือรู้คำสั่งแล้ว ดังนั้นกระจายข่าวออกไป
เราต้องเตรียมอพยพอย่างเร่งด่วน
ช่วยกันขนน้ำดื่มขึ้นรถ…
กระสุน เสบียง อะไรก็ตามที่เราขนไปเองไม่ไหว
คำสั่งที่ให้ส่งลูกเรา ไปล่วงหน้านี่มันอะไร
- ป้องกันไว้ก่อน - เรายังไม่ได้ตัดสินใจ
- งั้นควรมีคนตัดสินใจไหม - หมายความว่าไง
ผมแค่จะพูดอีกมุมหนึ่งให้ฟัง ฟังนะ สกิตเตอร์ต้องการเด็กใช่ไหม
- ลูกเราเป็นตัวปัญหาเหรอ - เป้าหมายมันคือเด็ก เรารู้ดี
- เป้าหมายมันคือเราทุกคน - ฟังนะ
คุณอยากจะมองเรื่องนี้ยังไงก็เชิญเลย
ชายคนนี้เสียคนทั้งหน่วยไป และพวกมันกำลังมาเล่นงานเรา
หรือรอหน่วยแมสซาชูเซตส์ที่สามมา แล้วเราค่อยไปจากที่นี่พร้อมกัน
ผมก็หวังให้เป็นอย่างนั้น แต่ช่วงนี้โชคไม่ค่อยเข้าข้างเท่าไร
- พ่อครับ - โทษทีนะ
- ทุกคนดูกลัวการโจมตีครั้งนี้ - การพูดแบบนั้นไม่ช่วยอะไร
- พ่อ… - แค่นี้ก็มีเรื่องให้กังวลมากพอแล้ว
- ลูกไม่เป็นไรนะ - ครับ
มาเริ่มทำที่กั้นกันเถอะ
- เร็วเข้า ไปทำที่กั้นกัน - ได้เลย
เอ้านี่ บอกให้ซาราห์กินวันละเม็ดนะ
คิดว่าเธอจะรับได้ไหม
เธอเป็นคนดีนะ แค่เลือกเวลาท้องเก้าเดือนผิดไปหน่อย
เรื่องอาจแย่กว่านี้ เธออาจได้ลูกแฝด
- พวกคุณสนิทกันแล้วสินะ - ไม่ขนาดนั้นหรอก
เธอจะมาที่คลินิกเองก็ได้
แต่ตอนนี้สถานการณ์ มันตึงเครียดไปหมด ฉันแค่…
เธอเครียดมากพออยู่แล้ว
ฉันคิดว่าเธอไม่ควรเห็นคุณในสภาพนี้
ได้ยินว่าคุณสู้กลับ
- แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไร - อย่างน้อยคุณก็พยายาม
รู้ไหม ถ้าเรายอมทนและไม่ตอบโต้ มันจะทำให้สมองเราเชื่อแบบนั้น
แล้วจะกลับเป็นเหมือนเดิมยาก
เชื่อฉันสิ
พกนี่ไว้
ไม่ล่ะ
มีไว้จะทำให้อุ่นใจขึ้นนะ
ถ้ามันขัดกับจรรยาบรรณแพทย์ล่ะก็
พอยิงคนร้ายแล้ว คุณก็เย็บแผลให้พวกเขาซะ
ที่คุณต้องทำก็แค่เล็งแล้วยิง แต่ถ้าอยากให้สอนก็บอกได้
เก้าสิบแปด เก้าสิบเก้า หนึ่งร้อย
หนึ่งร้อยหนึ่ง หนึ่งร้อยสอง
- พี่วิดพื้นไป 102 ครั้ง - จริงเหรอ
พวกนาย เบาๆ หน่อยสิ ฉันต้องไปเฝ้ายามกะดึกนะ
น่าขยะแขยงใช่ไหมล่ะ
เด็กคนอื่นที่อยู่กับพี่บอกว่า หนามของพวกเขาจะหลุดแล้ว
ฉันรู้ แต่ของฉันไม่
คนอื่นๆ อาจไม่ได้อยู่ที่นั่น นานเท่าฉันกับริคก็ได้
ยังเจ็บอยู่ไหม
ตอนแรกใช่ ตอนนี้ไม่ค่อยแล้ว
บางทีฉันก็ลืมไปว่ามีมันอยู่
จนกระทั่งเอี้ยวตัวผิดท่าหรือก้มตัว
ขอจับหน่อยได้ไหม
ได้สิ
พี่โอเคไหม
บ้าชะมัด ไม่ตลกนะ
โทษทีๆ ฉันอดไม่ได้น่ะ
เบน ตอนอยู่กับพวกสกิตเตอร์เป็นไงเหรอ
อยากรู้อะไรล่ะ กลิ่นตัวพวกมันเหรอ
ไม่ ผมถามจริงๆ
พวกมันคุยกับพี่ไหม
มันไม่เหมือนที่นายคิดหรอก มัน…
เราไม่มีความคิดของตัวเอง มันไม่เชิงว่าเรากำลังคิดอยู่
ที่แน่ๆ ไม่ใช่แบบที่เราคิดตามปกติ
เหมือนเราคิดพร้อมกับใครสักคน
จำตอนที่เราไปตั้งแคมป์กับพ่อ แล้วนายไม่ค่อยสบายได้ไหม
นายหิวข้าว คอแห้ง แล้วก็ปวดท้อง
คืออย่างนี้นะ
มันเหมือนพ่อรู้ทุกอย่างที่นายต้องการ ก่อนที่นายจะเอ่ยปากขอซะอีก
พี่คงกลัวมาก
ตอนแรกที่พวกมันจับฉันไป ฉันไม่เคยกลัวอะไรเท่านั้นมาก่อน
แต่พอใส่ตัวหนอนแล้วก็ไม่แย่เท่าไร
พี่คิดถึงเราไหม
ไม่รู้สิ
ถ้ามองจากมุมเอเลี่ยนต่างโลก
ฉันว่าสกิตเตอร์ก็เป็นห่วงเรานะ
พวกมันไม่ใช่สัตว์ประหลาด
แต่เป็นครอบครัวของเรา
ฉันรู้ว่ามันฟังดูแปลก…
แต่บางครั้งฉันก็ยังคิดถึงมัน
บางทีผมก็ไม่แน่ใจ ว่ากลัวอะไรมากกว่ากัน
วีเวอร์หรือพวกสกิตเตอร์
เขาไม่ใช่คนที่น่าคบหา แต่เขาก็พยายามปกป้องเรา
ปกป้องหน่วยสู้น่ะสิ
เขามีปัญหากับพลเรือนตั้งแต่วันแรก
ผมไม่สนว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่เขาเอาลูกผมไปไม่ได้
ถอยไปจากประตูนั่น
คุณไม่เป็นไรนะ หมอ
ค่ะ ฉันไม่เป็นไร
เรียบร้อยแล้ว ดูแลความสะอาดให้ดี อีกสองสามวันมาให้ฉันดูใหม่นะ
มาเถอะ ลูก
ถึงตาผมหรือยัง
- เมื่อกี้รออยู่ข้างนอกเหรอ - ใช่ มีเวลาสักเดี๋ยวไหม
แค่แป๊บเดียว ตอนนี้ทุกคนเครียดกันมาก
ฉันเห็นคนเป็นแผลนั่นนี่เต็มไปหมด
เธอไม่เป็นไรนะ ไม่ได้ป่วยใช่ไหม
ไม่ๆ ผมสบายดี ก็แค่…
คิดว่าฉันเป็นหมอของเธอก็ได้
ทุกอย่างที่เธอพูดจะรู้กันแค่เรา
เรื่องเบนน่ะ
มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเขา
ผมรู้ว่าเขาเพิ่งเจอเรื่องอะไรมา แต่มันไม่ใช่แบบนั้น มันเหมือน…
เขาไม่เป็นตัวของตัวเอง
ยังไง
เขาวิดพื้นเป็นร้อยครั้ง โดยที่เหงื่อไม่ออกสักหยด
ก่อนพวกมันมา เขาทำได้สิบทีก็เก่งแล้ว
เราไม่รู้ว่าหลายเดือนมานี้ พวกนั้นให้เขาทำอะไรบ้าง
ใช่ เราไม่รู้
มันอธิบายยาก ถ้าไม่รู้จักเขามาก่อน
เขาเป็น…
น้องชายตัวแสบของผม ประมาณนั้น
เขาเป็นน้องชายตัวแสบของผม ที่ฉลาดกว่าผมสองเท่า
และตอนนี้…
เขาเหมือน…
โตขึ้นเหรอ
เปล่า เขา…
เหมือนคนละคน
ไฟเขียว
ไฟแดง
ไฟเขียว ไฟแดง
ข้อดีอีกอย่างของการไม่มีไฟฟ้าใช้ คือไม่มีวิดีโอเกม
ต้องกลับไปใช้จินตนาการแบบเดิม
- คุณเป็นยังไงบ้าง - อีกฝ่ายสภาพแย่กว่าฉันอีก
ขอโทษที่เมื่อคืนไม่ได้แวะไป มีเรื่องวุ่นวายนิดหน่อย
ฉันรู้
ฉันเกลียดการย้ายจริงๆ
ไม่เห็นเบนเลย
เขาคงอยู่ข้างในนั่นแหละ
ถ้าเขาไม่ได้เก็บของอยู่ ก็คงกำลังอ่านหนังสือ ทำไมเหรอ
ฉันเป็นหมอ ก็ต้องติดตามอาการคนไข้
- เขาดูเป็นยังไงบ้าง - เหมือนเด็กอายุ 14 ที่ขี้อายหน่อยๆ
- คุณสองคนมาช่วยทำที่กั้นด้านหลังที - กำลังไป
- ดีแล้วล่ะ - อันนั้นก็จัดการได้เลย
- ใช่ เราจัดการอยู่ - อะไรนะ
ดีแล้วล่ะ
คิดว่าเราจะหยุดพวกมันได้ไหม
ไม่ แค่ถ่วงพวกมันเพื่อซื้อเวลาให้เรา
พาทุกคนออกไปทางอุโมงค์ ฝากถือหน่อย
แล้วข้อเสนอของเคลย์ตันล่ะ
- กำลังคิดหนักอยู่หรือเปล่า - ผมพยายามจะไม่คิด
จริงๆ แล้วไม่รู้ว่าที่ผมไม่เห็นด้วย เพราะผมอยากปกป้องลูกๆ เอง
หรือผมแค่เห็นแก่ตัว เพราะผมอยากให้พวกเขาอยู่ใกล้ๆ
ทอม ถ้ามันรู้สึกไม่ถูกต้อง…
นั่นแหละที่ทำให้มันยากมาก
ผมไม่รู้เลยจริงๆ
เราไปตรงนั้นไหม ไปดูกัน
เรามีเวรยามรอบนอกกี่คน
ไม่ค่อยเยอะเท่าไร
ตอนนี้เปลี่ยนกะทุกๆ 12 ชั่วโมง ยังคุมทางเข้าออกไม่หมดเลย
มีอะไรหรือเปล่า จิมมี่
ผมอยากให้คุณส่งผมไปผลัดเวรยาม
ได้ยินคุณคุยกันว่าคนไม่พอ
ไอ้หนู มีงานที่ไม่ใช่ของหน่วยรบ ให้ทำเพียบก่อนที่เราจะพร้อมย้าย
ผมไม่เหมือนเด็กคนอื่น
ไม่ต้องส่งผมไปหรอก ผมดูแลตัวเองได้
เอางี้นะ จิมมี่
คืนนี้พาร์คเกอร์เฝ้าทางใต้คนเดียว เธอไปอยู่เป็นเพื่อนเขาแล้วกัน
ครับผม
เขาเป็นเด็กดีนะ
ใช่ เขาควรจะเป็นนักเรียนม.ต้น และได้ควงแขนเชียร์ลีดเดอร์
ไม่ใช่ไปรบในสงคราม แต่ก็นั่นแหละ
ฉันจะไปหากล่องมาเพิ่มนะคะ
คุณจะไม่เป็นไร
ฉันควรเป็นคนดูแลเธอมากกว่านะ
ให้ตายสิ
เห็นไหม ทำแบบนี้ แค่เสียงดังกว่า
ฉันควรทำยังไง ตั้งท่าเหรอ
คุณไม่ใช่เทอร์มิเนเตอร์นะ คุณแค่พยายามปกป้องตัวเอง
นั่นแหละ
ปล่อยข้อมือสบายๆ เพราะไอ้นี่มีแรงดีด
ฉันควรเล็งตรงไหน
เล็งไปข้างหน้า
โอเค
ขอโทษนะ มันไม่ง่ายเลย
ใช่ ฉันไม่เคยบอกว่ามันง่าย
อย่างน้อยก็ไม่ใช่ครั้งแรก
ลองจินตนาการว่ามี…
ใครสักคนหรืออะไรสักอย่าง กำลังพุ่งเข้ามาหาคุณ
จินตนาการว่าคนที่คุณรักกำลัง…
อย่างนั้นแหละ อ๊ะ
ไม่ยากใช่ไหมล่ะ
โอเค ลองอีกทีนะ
ฉันไม่เคยชอบปืนเลย
ฉันก็ด้วย แต่พอผ่านไปสองสามเดือน มันก็จะง่ายเหมือนรูดบัตรเครดิต
อย่าไปไหนโดยไม่พกมันล่ะ
ผมบอกได้แค่ว่าอะไรดีกับเรา
ผมไม่มีลูก ผมเลยแกล้งทำเป็นเข้าใจ ความรู้สึกของพวกคุณไม่ได้
โดยเฉพาะตอนนี้ที่คุณทำให้ คนพวกนี้คิดว่าลูกของเราเป็นศัตรู
คุณทำให้พวกเขาคิดแบบนั้น
ผมให้พวกเขาห่วงความปลอดภัยของลูก มากกว่าความสบายใจของตัวเอง
นี่เป็นมาตรการชั่วคราวจนกว่าเรา…
จนกว่าอะไร โดนโจมตีเหรอ แล้วยังไงต่อล่ะ เทอร์รี่
คิดว่าสกิตเตอร์จะปล่อยเราไปเหรอ
- ผมไม่เคยพูดแบบนั้น - นี่ เกิดอะไรขึ้น
ผมรู้ว่าพวกคุณหลายคนเสียลูกไป
อย่าคิดว่าผมไม่เห็นใจพวกคุณนะ
แต่ลองคิดสิว่าถ้าลูกยังอยู่กับคุณ
- คุณจะยอมให้ใครเอาลูกไปไหม - นี่ เรายังไม่ได้ตัดสินใจเรื่องนั้น
ทุกคนที่นี่ต้องการสิ่งเดียวกัน คือความปลอดภัยของเด็กๆ
พวกเขาจะไม่มีวันปลอดภัย
ไม่มีที่ไหนปลอดภัย เราตายได้ทุกเมื่อ
ถ้าวันนั้นมาถึง ผมจะอยู่ข้างลูกสาวผม
ผมไม่อยากให้ใครต้องตาย นี่เป็นการทำเพื่อเอาตัวรอด
งั้นเหรอ ขอสาบานเลยนะ ถ้ามีใครคิดจะเอาลูกสาวผมไป…
นี่ อย่าลืมสิว่าใครคือศัตรู
ทุกคนต้องตัดสินใจเรื่องยากๆ กว่าจะมาได้ไกลขนาดนี้
และในอนาคตมันจะมีอีก
แต่ถ้าเราแตกคอกันตอนนี้ และหันมาเล่นงานกันเอง
เราจะโดนโจมตีตอนไหนก็ไม่สำคัญ เพราะเราแพ้ไปแล้ว
แล้วใครจะเป็นคนตัดสินใจว่า เราจะทำอะไรถ้าพวกมันโจมตี
- วีเวอร์เหรอ - ไม่ ผมนี่แหละ
นี่ ใจเย็น พาร์คเกอร์ นี่ผมเอง
ดูสิว่าใครถือปืนมา
- แถวนี้น่าขนลุกจังนะ - ใช่
รู้สึกเหมือนสกิตเตอร์กำลังมาทางเรา
ใช่ ผมพูดถึงคุณต่างหาก
นายเล่นต่อจากโอนีลเลยก็ได้
โอนีลเล่นห่วยจะตาย
- จะเดินแบบนั้นแน่นะ - รุกฆาตในสามตา
- นั่นเสียงปืนของเม็ค - ที่ไหน
ไม่รู้สิ แถวนี้แหละ
- พวกมันมาแล้ว - ตั้งสติไว้ อย่าออกไปไหน
ถ้ามีคำสั่งให้ย้ายก็เตรียมย้ายเลย
พาร์คเกอร์
พาร์คเกอร์ พาร์คเกอร์
- ทางใต้เหรอ - คิดว่านะ
คืนนี้จิมมี่ไปอยู่เวรที่นั่น ฐานฝั่งใต้
เม็ค
เม็คมาแล้ว ใครก็ได้
เม็ค
ไม่นะ เม็ค
เม็ค
เคลย์ตัน ไมค์ ไปหาเม็คตัวนั้น
จิมมี่
- เห็นวี่แววเขาไหม - ไม่เจอ
สกิตเตอร์
เม็คกำลังล่าถอย
- สกิตเตอร์ ช่วยด้วย - เสียงมาจากข้างใน
ให้คนอื่นจัดการเม็ค ไปเร็ว
สกิตเตอร์
ผมจะดูตรงโถงทางเดิน ไปเลย ไป
สกิตเตอร์
ออกสิ
จิมมี่
มานี่มา
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร เจ้าหนู
ไม่เป็นไรแล้ว
ผมวิ่งหนี มันตามหลังผมมา แล้วผมก็เข้าไปข้างใน จากนั้น…
อยู่นิ่งๆ นะ ขอฉันดูหน่อย
ผมรู้ว่าผมต้องชักปืนออกมา ผมเลยชักปืนออกมายิง ปังๆ
แล้วกระสุนก็หมด แล้วผมก็…
ผมหยุดพูดไม่ได้
ผมกำลังช็อกเหรอ ต้องเป็นแบบนั้นแน่
ถ้าเธอโตกว่านี้อีกสักนิด ฉันคงเอาวิสกี้ให้เธอดื่มแล้ว
- ผมไม่… - ไม่เป็นไร ทำใจให้สบายไว้
ขอบอกว่าเราโชคดีที่ไล่เม็คตัวนั้นได้
โชคดีมาก มียานลาดตระเวน หรือพวกสกิตเตอร์อีกไหม
ยังไม่เห็น
เราอาจรอดจากพวกมันได้นานพอ จนกว่าหน่วยแมสฯ ที่สามจะมา
หน่วยที่เจ็ดก็เจอแบบเดียวกัน
สกิตเตอร์หนึ่งตัว เม็คหนึ่งตัว ยานลาดตระเวนตามกลิ่นเรามา
นานไหมกว่าพวกมันจะมาอีก
จนกว่าพวกมันจะรู้ว่า สกิตเตอร์ตัวนั้นไม่ได้กลับไป
งั้นเหรอ
เราต้องมาคิดกันใหม่ เรื่องที่หลบภัยของเคลย์ตัน
สกิตเตอร์ไม่ได้โจมตีตามทฤษฎีอีกแล้ว
ผมรู้
หยิบไปสักอันแล้วก็รีบไปซะ
- คุณมีปัญหาอะไร - ฉันไม่ยืนเข้าแถวกับพวกหลังมีหนาม
เด็กพวกนี้ทำให้พวกสกิตเตอร์โจมตีเรา
- ฉันจะไปดูน้องชายนายหน่อย - คนไหน
คนที่กำลังจะโดนยำเท้านั่นไง
- นี่ หยิบของที่จะเอาแล้วไปซะ - มีปัญหาเหรอ
ไม่มีหรอก แค่ดีใจที่เราไม่พาเด็กๆ ที่ถูกควบคุมพวกนี้กลับมาหน่วยที่สอง
ใครก็ห้ามไม่ได้หรอก พอได้ยาเท่าที่หมอกลาสต้องการแล้ว
เราจะช่วยเด็กให้ได้มากที่สุด
แบบนั้นก็เหมือนเรียกสกิตเตอร์มา
ตอนนี้พวกสกิตเตอร์คงรู้แล้วว่า
ใครก็ตามที่มายุ่งกับครอบครัวเรา
มันต้องเจอผมแน่
โอเค
ได้เลย
- พ่อครับ - อ้าว ว่าไง
- หาอะไรอยู่เหรอ - สร้อยคอของแม่ลูกน่ะ
- พ่อจะใส่มันเหรอ - เปล่า
แค่ดูให้แน่ใจว่ามันยังอยู่ เผื่อว่าเราต้องรีบย้าย
พ่อ ฟังนะ
ไม่เป็นไร
- ผมจะไป - ไปไหน
กับคนนั้น เคลย์ตัน
พ่อกังวลว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา ถ้าพวกสกิตเตอร์มา
เพราะสิ่งที่พวกมันทำกับผม
- เบน - พ่อต้องพร้อมสู้ถ้าพวกมันมา
พ่อทำแบบนั้นไม่ได้ ถ้าเราอยู่ที่นี่
ผมนึกถึงสิ่งที่พ่อเล่าให้ฟัง เรื่องสงครามโลกครั้งที่สองในอังกฤษ
- ช่วงเดอะบลิตซ์ - ใช่
พวกเยอรมันทิ้งระเบิดใส่ลอนดอนใช่ไหม
ใช่ พวกอังกฤษส่งลูกๆ ไปอยู่ชนบท เพื่อให้พวกเขาปลอดภัย
ส่วนพ่อแม่ก็อยู่รับศึกไป แต่พ่อไม่แน่ใจว่ามันเหมือนกัน
ไม่มีอะไรเหมือนหรอก
พ่อขอถามอะไรหน่อย บอกพ่อมาตามตรงนะ
ลูก…
ดีใจไหมที่ได้กลับมา
แน่นอนครับ
พ่อดีใจไหมที่เจอผม
มากจนลูกนึกไม่ถึงเลย
งั้นให้เราทำเพื่อพ่อเถอะ
- มาดูกันว่าจะเป็นไง - วันนี้เป็นครั้งแรกเหรอ
เคยเห็นพวกมันใช่ไหม
- ก็ได้ เอาเลย - คราวหน้าใช้อันนั้นนะ
สิ่งที่พวกคุณต้องทำคือ…
ไม่ อยู่นี่แหละ
ทุกคน
นี่ ฟังเขาหน่อย
ผมตัดสินใจจะส่งแมตต์กับเบน ไปกับร้อยโทเคลย์ตัน
เด็กๆ จะมีเวลาล่วงหน้าสองชั่วโมง ในการเจอกับอะไรก็ตามที่กำลังมา
และผมคิดว่านั่นเป็นเรื่องดี
หน่วยแมสซาชูเซตส์ที่สาม จะมาถึงที่นี่ในวันพรุ่งนี้
ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามแผน
เราจะเจอเด็กๆ อีกทีภายในคืนพรุ่งนี้
เราเพิ่งถูกสกิตเตอร์โจมตี ถ้าพวกมันยังอยู่แถวนี้ คุณจะไปยังไง
เราจะเดินเท้าไปเป็นกลุ่มเล็กๆ นำหน้ากองกำลังสกิตเตอร์หลัก
- และอยู่นอกเรดาร์ของพวกมัน - ถ้าคุณไม่…
พวกเขาจะมีคนคุ้มกันไปด้วย
โอไบรอันกับฟูลเลอร์
ผมอยากให้ไมค์ไปด้วย ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
เราเคยลุยด้วยกันน่ะ
โอเค
เรารู้ว่าพวกสกิตเตอร์ ไม่ได้ตามล่าคนที่เด็กที่สุด
เด็กที่เหลือจะต้องรีบไป เพราะพวกเขาคืออนาคตของเรา
ความปลอดภัยของพวกเขาต้องมาก่อน
เพราะงั้นเตรียมตัวให้พร้อม พวกเขาจะไปในอีกหนึ่งชั่วโมง
มาเถอะ
ตอนไปซิกซ์แฟลกส์เหรอ ไปเอามาจากไหน
มันอยู่กับผมตอนสกิตเตอร์จับผมไป
พวกมันไม่ได้เอาไป ผมลืมไปเลยว่ามี
จำวันนั้นได้ไหม
จำได้ไหมเหรอ นายอ้วกใส่ฉัน
แล้วแมตต์ก็อ้วกใส่ฉันอีกคน เป็นวันที่ฉันจะไม่มีทางลืมเลย
อย่างน้อยพ่อก็ไม่อ้วกใส่พี่นะ
ไม่รู้สิ เขาก็ดูหน้าซีดเหมือนกัน ตอนเล่นซูเปอร์โซนิก
พี่หน้าเหมือนแม่เลย
ใครๆ ก็พูดแบบนั้น
- เก็บไว้สิ - ทำไมล่ะ
เก็บไว้ให้ผม จนกว่าพี่จะกลับมาหาเรา
ไงครับ พ่อ
ไง กว่าลูกจะเข้ายาม ก็คืนนี้เลยไม่ใช่เหรอ
ที่จริงผมให้ไรเออร์สันเข้าเวรแทน
เกิดอะไรขึ้น
ผมมาคิดดูแล้ว บางทีผมควรจะไปกับแมตต์และเบน
พ่อก็เป็นห่วงพวกเขาเหมือนกัน
แต่พ่อคิดว่ามีไมค์กับคนคุ้มกันอยู่ พวกเขาก็น่าจะปลอดภัย
ใครๆ ก็รู้ว่าผมกับเบนไม่ค่อยถูกกัน
แค่ทะเลาะกันหยุมหยิมมากกว่า แต่พี่น้องก็แบบนี้แหละ
เช้าวันนั้นพ่อยังหลับอยู่
แต่เบนกับผมทะเลาะกัน
เช้าวันที่แม่ไปเอาอาหารกับหมอแฮร์ริส
พ่อไม่เห็นรู้เลย
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แม่ก็แค่…
แม่เข้ามาห้ามเราเหมือนที่ทำประจำ
แต่แม่บอกอะไรบางอย่างกับผม
แม่รู้ว่าพวกผมสองคนต่างกัน ไม่มีอะไรเปลี่ยนตรงนั้นได้
แต่เราต้องเอาเรื่องนั้นไว้ก่อน
และหันมาดูแลกันและกัน
สมเป็นแม่ของลูก
ตอนที่เราช่วยเบนกลับมา…
ผมรู้สึกเหมือน ได้รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับแม่
ผมว่าถ้าแม่อยู่ที่นี่ตอนนี้ แม่คงอยากให้ผมไปกับพวกเขา
ลูกแน่ใจนะ
แน่ใจครับ
แม่เขาภูมิใจในตัวลูกมากนะ
แม่บอกให้ผมคอยดูแลพ่อด้วย
แล้วเป็นไงบ้างล่ะ
กำลังพยายามอยู่
พ่อจะไปหาลูกให้เร็วที่สุด พ่อสัญญา
ผมแค่อยากมาขอบคุณ ที่ให้โอกาสผมอีกครั้ง
ระวังตัวให้ดีด้วยนะ ทหาร
คุณต้องไปทางตะวันตกถึงตรงนี้ เลาะตามถนนนี้ไป
อยู่ให้ห่างจากแม่น้ำไว้
พอเดินทะลุออกมาตรงนี้ก็จะเจอเรา
โอเค
เข้าใจแล้ว รอเราที่นั่น เราจะรีบไป
- แล้วเจอกัน - โชคดีนะ
ขอบคุณ ไปกันเถอะ
เอานี่ไป
- ผมบอกให้เก็บไว้ไง - ฉันตกลงใจแล้วว่าจะไปกับนาย
นายต้องเก็บไว้เองแล้วล่ะ เจ้าบ้า
- พี่จะมาด้วยเหรอ - ใช่
ผมจะพาพวกเขาไปส่งและอยู่ที่นั่น จนกว่าพ่อจะตามไป
- ผมไม่อยากไปเลย พ่อ - พ่อรู้
แค่สองสามวันเอง อาจไม่ถึงด้วย
มันจะต้องดีขึ้น
ศาสตราจารย์มหาวิทยาลัย ให้กำลังใจได้แค่นี้เหรอ
ใช่ ตอนนี้ก็ได้แค่นี้แหละ ขอให้ปลอดภัยนะ รักลูกนะ
เอาล่ะ ตามผมมา
โอเค
เอาล่ะ เราจะไปทางนี้
อยู่ในเส้นทางไว้
- ร้อยโทเคลย์ตัน - ว่าไง
- เราต้องเลี้ยวไปทางเหนือไม่ใช่เหรอ - ไม่ เราจะเลี้ยวตรงนี้แทน
มีเด็กมาด้วยเลยไม่อยากข้ามไป นายอยากเหรอ
ถ้าไปทางนี้จะได้อยู่ในแนวป่าด้วย
โอเค เจ๋ง
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
(ไร่ปศุสัตว์ลับ)
เป็นยังไงบ้าง
เอาล่ะ
ทำได้ดีมาก
ทุกคนเข้านอนเถอะ แล้วค่อยมาดูรอบๆ กันตอนเช้า
ทางนี้
(พื้นที่สกีบลูฮิลส์)
สวัสดี อีไล
พ่อกับแม่ผมอยู่ไหน คนที่เจอเราบอกว่าจะได้พบพวกเขาวันนี้
ไปหาพวกเขาตอนนี้เลยก็ได้
โอเค
เอามาสิ เดี๋ยวฉันช่วยถือ
ฉันชื่อเมแกน
นายชื่ออะไร
อีไล
ฉันชอบชื่อนายจัง อีไล
ฉันพานายไปหาครอบครัวได้นะ
ไม่เป็นไร
ผมไม่อยากเจอพวกเขาตอนนี้ ไว้ค่อยไปตอนเช้าก็ได้
ไปตอนนี้แหละดีแล้ว พวกเขารอนายอยู่นะ อีไล
ผมไม่อยากไป
มาช้านะ
ต้องรีบไปไหนหรือไง
ใช่
คุณได้มากี่คน
ก็มากพอ
- หมดธุระแล้วใช่ไหม - ใช่
อีกสองวันจะเอามาเพิ่มใช่ไหม
ก็ตามที่ตกลงกันไว้
ดูเหมือนว่านายจะไม่ได้โกหกนะ
ที่โรงเรียนนั้นมีเด็กอยู่เพียบเลย
นึกว่าไปแล้วจะไม่เจอใครซะอีก
ฉันคิดถูกที่ไว้ชีวิตนาย โป๊ป