เยี่ยม
- ไปเลย ไป - เร็วเข้า
โทษที
เดี๋ยวฉันส่งต่อให้นาย
เอาไปเลย จิมมี่ รับไปๆ
จิมมี่ๆ ฉันว่างอยู่ ทางนี้
จิมมี่ ฉันว่างอยู่ ส่งมาเลย ทางนี้
- ลอร์เดส - ไม่เอาน่า ทุกคน เราชนะพวกเขาได้
- เราต้องกวดให้ทัน - พี่ไม่พยายามเลย
ฉันเนี่ยนะ นายสิเพิ่งโผล่มา
- มัวไปทำอะไรอยู่ตรงนั้น - ทิ้งฉันอยู่ตรงนั้นคนเดียว
ทุกคน พยายามเข้า เราชนะพวกเขาได้ มาลุยกันเลย
ที่หลบภัย แปดแต้ม หน่วยแมสฯ ที่สอง ศูนย์แต้ม
ฉันว่าพวกนายไม่ชนะหรอก
เธออาจได้เปรียบเรื่องอายุกับส่วนสูง
แต่มีบางอย่างที่เธอต้องรู้ เกี่ยวกับหน่วยแมสฯ ที่สอง
เราไม่ยอมแพ้
เดี๋ยวฉันเอาไปเอง
- นายไม่เห็นเหรอ ฉันอยู่ตรงนั้น - ใช่ ฉันเห็นนาย
อย่าเข้ามาใกล้ฉัน โอเคไหม
นี่ พวกเขาจะกลับกันแล้ว
ใช่ เคลย์ตันจะพาพวกเขาไปที่ถนนใหญ่
ถ้าสกิตเตอร์บุกหนักอย่างที่พวกเขาว่า คนอื่นคงดีใจที่พวกเขากลับไป
พ่อจะตามมาเมื่อไหร่
เมื่อหน่วยแมสฯ ที่สามมาถึง มากสุดก็คงสองสามวัน
นี่ ฉันก็คิดถึงพ่อเหมือนกัน
เอาล่ะ ทุกคน
เทสซ่า
เอาเลย จิมมี่ รับไป
- ไม่ให้พวกเขาทำสักแต้มเลยเหรอ - พ่อก็รู้จักหนูนี่
- ใช่เลย พ่อรู้ - ส่งมาทางนี้
ตรงนี้
- ลูกชอบเขาใช่ไหม - พ่อ
ลูกรู้ว่าพวกเขามาที่นี่ทำไม
แค่…
อย่าไปชอบเขามากก็พอ
เอากระสุนไปไว้ข้างหลังกับปืน .50
พอหน่วยแมสฯ ที่สามมาถึง สกิตเตอร์กับเม็คคงอยู่ไม่ไกล
เราต้องเตรียมเคลื่อนย้ายให้เร็ว
ใช่ เรื่องนั้นคงง่ายสำหรับบางคน
ซาราห์ใช่ไหม
หมอกลาสได้บอกไหมว่าจะคลอดเมื่อไหร่
ค่ะ เมื่อสองวันก่อน แต่เขาดื้อมาก
- มันเป็นผู้ชายสินะ - ฉันก็ไม่รู้
- แต่ไม่ชอบให้เรียก "มัน" เท่าไร - โอเค
หวังว่าคุณจะทนไหว จนกว่าเราจะย้ายเสร็จ ขอตัวก่อน
ผู้กอง คุณมีลูกไหมคะ
ลูกสาวสองคน
รีบไปเข้าแถวก่อนอาหารหมดเถอะ คุณแม่
ถ้าเกิดการโจมตี เธอต้องไปไหวนะ
ไม่ต้องห่วงเธอหรอก เราจะทำให้แน่ใจว่าเธอจะไหว
"เรา" เหรอ เป็นผู้ดูแลเธอหรือไง
เปล่า แค่ทำสิ่งที่ได้ประโยชน์ที่สุด
ถ้าต่อแถวรับอาหารกับคนท้อง เวลาขอเพิ่มอีกจานก็ไม่มีใครว่า
ฉันเคยเกลียดการกินผักมาก
นายไม่เกลียดของพวกนี้แน่ เพราะนี่เป็นผักจากสวนเรา
และซูกินีก็อร่อยมาก
ดีกว่าทุกอย่างที่เคยกิน แถวเซ็นทรัลสแควร์อีก
- ยินดีต้อนรับกลับ เรียบร้อยไหม - เรียบร้อย เพื่อนคุณกำลังไป
ผมไม่เห็นวี่แววสกิตเตอร์ก็เลยอ้อมมา
- แอปเปิ้ล - สดใหม่และสุกกำลังดี
กินได้เลย ตามสบาย
คุณทำให้ที่นี่น่าอยู่มาก เทอร์รี่
กะอยู่ยาวเลยสินะ
คุณคิดว่าเราชะล่าใจเหรอ
ผมแค่ชินกับการพกของน้อยเวลาเดินทาง
ใช่ ที่นี่ค่อนข้างเงียบสงบ
ก็อย่างที่บอกแหละ สกิตเตอร์กวาดล้างที่นี่ไปแล้ว
ถ้าถึงคราวต้องหนี เราก็พร้อมทุกเมื่อ
พ่อคะ ลองชิมไหม
ได้ยังไงเนี่ย ลูกทำได้ยังไง
- อร่อยมากลูก - ขอบคุณค่ะ
เทอร์รี่ ให้ช่วย เรื่องเครื่องปั่นไฟไหม
ได้เลย
- ใส่ลงไปในนี้เหรอ - ใช่ ใส่เลย ขอบคุณ
ฉันได้กลิ่นหน่อไม้ฝรั่ง
แปลว่านายเอามันไปต้ม
แบบนั้นมันจะเสียรสชาติสุดๆ
เอาไปบอกเชฟเองแล้วกัน
ขอชมอีกครั้งสำหรับข้อมูล
หน่วยแมสฯ ที่สอง อยู่ในตำแหน่งที่นายบอกเป๊ะเลย
ฉันก็ไม่ได้เต็มใจจะบอกหรอก
และอย่างที่ฉันบอก เราไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้
- ให้โอกาสเปลี่ยนใจครั้งสุดท้ายเหรอ - ก็อาจจะ
นายคงไปพูดจาหว่านล้อม แบบโทนี่ ร็อบบินส์สินะ
พวกเขาถึงยอมส่งเด็กให้
ฉันเคยไปรบกับคนพวกนั้น
วีเวอร์เป็นพวกทำตามกฎ แค่บอกว่า ผู้พันพอร์เตอร์สั่งมาก็พอแล้ว
- ส่วนรองผู้บัญชาการของเขา… - เมสัน
เห็นได้ชัดว่าเขาทำทุกอย่าง เพื่อปกป้องลูกๆ ของเขา
นายคิดจริงเหรอว่า จะตกลงเจรจากับกิ้งก่าพวกนั้นได้
มันไม่ใช่เรื่องแพ้ชนะ อีกต่อไปแล้ว โป๊ป
เราแค่ต้องเอาตัวรอด
ใช่ แล้วนายจะเอายังไงกับฉัน
ฉันยังไม่ได้ให้อภัยเรื่องที่นาย บุกเข้าไปในคลังเสบียงของเรา
ว่ากันอย่างยุติธรรม มันไม่ได้ล็อก
ใช่ เพราะนายแทงน้องชายเขา ที่เป็นคนเฝ้าคลังเสบียงด้วย
นายกำลังทำพลาดครั้งใหญ่ เคลย์ตัน ฉันเป็นสุดยอดพ่อครัวนะ
เรื่องนั้นฉันไม่เถียง ลาก่อน โป๊ป
แล้วฉันก็ถูพื้นเก่งด้วย ที่นี่ควรถูสักหน่อยนะ
เศษแก้วเต็มไปหมดเลย
ดูเหมือนสองคนนี้จะไม่ได้กลับ ไปหน่วยแมสฯ ที่สองเร็วๆ นี้สินะ
ความศิวิไลซ์ ใครๆ ก็ชอบ
- ผู้กอง - สภาพรถพวกนี้มันโทรมมากเลย
งั้นเหรอ เดี๋ยวผมขอลองดูก่อน
- คันไหนเติมน้ำมันแล้วบ้าง - สองคันนั้นพร้อมใช้งาน
จำไม่ได้ว่าคุณถูกสั่งให้ลาดตระเวน
ใช่ คุณเพิ่งสั่งผมเมื่อกี้
เรามีคนทำเรื่องนั้นแล้ว
- เรามีได - ให้ไดมากับผม นี่ 48 ชั่วโมงแล้ว
ไม่มีวี่แววสกิตเตอร์หรือหน่วยที่สาม
อย่างน้อยที่สุด พวกคนคุ้มกันก็ควรกลับมาแล้ว
พวกเขาแค่มาช้า สงครามก็แบบนี้แหละ
เหตุผลแค่นั้นยังไม่มากพอ
เคลย์ตันบอกว่าจะพาเด็กๆ ไปเวสต์มินสเตอร์ เดินครึ่งวันถึง
ขี่รถสองชั่วโมงก็ถึง เราจะลองไปดู ถ้าทุกอย่างปกติดีก็จะกลับมา
ถ้าสกิตเตอร์บุกมาตอนคุณไม่อยู่ หรือถ้าพวกมันตามล่าคุณล่ะ
คุณไม่ใช่แค่พลเรือนทั่วไปนะ
- ผมสั่งให้คุณอยู่ได้ - ใช่
ทอม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณกับไดต้องกลับมาให้ได้
เข้าใจไหม
เราไปสองไมล์ยังไม่เห็นโป๊ปเลย
- คิดว่าเขาจะทำอะไรไหม - ไม่ โป๊ปจะฆ่าคุณก็ได้
- และหาเรื่องเราไปก็ไม่ได้อะไร - เราจะทำแบบนี้อีกนานแค่ไหน
ฟังนะ มันง่ายกว่าสำหรับทุกคน ถ้าพวกเขาอยากอยู่ที่นี่
การส่งมอบครั้งต่อไปคือพรุ่งนี้ หลังจากนั้นค่อยว่ากัน
กินผักเก่งอย่างกับวัวเลย
อร่อยดีนะ
ผมได้ยินเสียงเอะอะข้างนอก
ทหารยามคิดว่าเขาเห็นหมาป่าไคโยตี
ปัญหาที่นี่ต่างกันคนละเรื่องเลยนะ
อยู่ไปสักพักเดี๋ยวก็ชินเอง
เป็นอะไรไป ริค ไม่หิวเหรอ
จะบอกอะไรให้นะ
ตอนที่พ่อเธอกับฉันประจำการด้วยกัน
เขาพูดถึงเธอไม่หยุดเลย
ไม่ต้องห่วง พ่อพูดแต่เรื่องดีๆ
เรื่องดีๆ แบบไหนเหรอครับ
เรื่องที่ผมป่วยตลอดเวลาเหรอ
หรือเรื่องที่ผมหายใจไม่ค่อยออก
นายกินอาหารพวกนี้ลงได้ยังไง
ว่าไงนะ
เราเป็นแขกนะ ริค
พ่อสอนลูกมาดีกว่านี้
ขอโทษแทนลูกชายผมด้วย
คืนนี้นายไม่ต้องทำเองหรอก เพราะนายเพิ่งมาใหม่
ไม่ต้องทำให้ฉันก็ได้
เพราะเพิ่งมาใหม่สินะ
(พื้นที่สกีบลูฮิลส์)
(อีไล รัสเซลล์)
- ดูอะไรอยู่เหรอ - ไม่รู้สิ ดาวมั้ง
และก็ผู้กองตัวแสบบนนั้น
ฉันรู้พวกเธอคิดว่า คงไม่อยู่ในรัศมีของสกิตเตอร์แล้ว
แต่อย่างน้อยก็ควรมีหน่วยลาดตระเวนนะ
นายนี่มันทหารจริงๆ
ถอดแบบกันมาน่ะ
งั้นพ่อนายก็ยัง…
มีชีวิตอยู่เหรอ ใช่
ฉันกำลังคิดว่านี่เป็นครั้งแรก ที่เราห่างกันตั้งแต่ถูกโจมตี
แต่นายชอบที่นี่ใช่ไหม
ใช่
- ฮาล - ที่นี่มันก็ดีแหละ
โทษที ไว้ค่อยคุยกันนะ
ฉันเคยเห็นมันมาก่อน
อีไล รัสเซลล์สะพายเป้นี้ ตอนที่พ่อเขาปล้นคลินิก
ฉันก็อยู่ตอนเคลย์ตันให้รัสเซลล์หนีไป
เด็กนั่นอาจทำหล่นก็ได้
อะไร
มันอาจไม่มีอะไร แต่มีทหารยามเฝ้าบ้าน
- ส่วนโรงนาก็ถูกปิดแน่นหนา - แล้วไง
ไม่มีใครมองท้องฟ้าหรือถนน
มันรู้สึกเหมือนพวกเขา สนใจจะจับตาดูเรามากกว่า
หรืออาจจะไม่
ฉันรู้จักเทอร์รี่ เคลย์ตัน หลังการโจมตีผ่านไปหนึ่งอาทิตย์
มันต้องใช้มากกว่าเป้หนึ่งใบ หรือท่าทีถึงจะทำให้ฉันเชื่อว่า
มันเป็นอย่างอื่นนอกเหนือจากที่เขาพูด
เรียกคนอื่นๆ มาแล้วก็เข้านอนซะ
รับรองว่าทุกอย่างจะดีขึ้นในตอนเช้า
ได้
(อีไล รัสเซลล์)
ผมเคยชอบคุณมาเสมอนะ ไมค์
เพราะงั้นผมจะพูด ส่วนคุณก็ต้องฟัง
อีไล รัสเซลล์
ตอบสั้นๆ คือเขาเคยอยู่ที่นี่
แล้วถ้าตอบยาวๆ ล่ะ
ไม่รู้จะเริ่มบอกคุณตรงไหนเลย ว่ามันเป็นยังไง
ตอนที่หน่วยที่เจ็ดถูกทำลาย
สกิตเตอร์ตามล่าเราเหมือนฝูงตั๊กแตนลง
พวกมันฉีกคนของเราเป็นชิ้นๆ
มีแค่พวกเราที่รอดจากการโจมตี แต่สกิตเตอร์ก็ยังตามเราไม่เลิก
แม้เราจะถอย ตั้งรับ ถอย ตั้งรับ พวกมันก็มากันไม่หยุดหย่อน
เรามีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ชื่อเมแกน
เธอตามไม่ทัน
เราไม่รู้จนกระทั่งสกิตเตอร์จับเธอไป
และเราถอยมาเรื่อยๆ เพื่อปกป้องกลุ่ม
จากนั้นพวกมันก็หยุด
แล้วก็เงียบหายไปเป็นอาทิตย์
เหมือนพวกมันพูดว่า "โอเค ขอบใจ"
- ขอบใจเรื่องอะไร - ที่ไม่โจมตีตอนที่พวกมันมีเมแกน
ที่ปล่อยให้พวกมันเก็บเธอไว้ นั่นคือสิ่งที่พวกมันคิด
หลังจากนั้นไม่นาน เมแกนก็มาเจอเราที่นี่ เธอถูกควบคุม
แต่เธอมาพร้อมกับข้อความ จากสกิตเตอร์ที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเธอ
สิ่งที่พวกมันต้องการคือเด็กๆ
สกิตเตอร์บอกคุณเหรอ
ผ่านทางเมแกน ใช่
พวกมันไม่อยากตายพอๆ กับเรา แต่พวกมันก็มีภารกิจที่ต้องทำ
มันฟังดูบ้ามาก แต่ดูเหมือนว่า ทุกกลุ่มต้องทำยอดให้ถึงเป้า
พอเราเข้าใจเรื่องนั้นและรู้ว่า พวกมันต้องการหรือไม่ต้องการอะไร
เราก็เลยทำข้อตกลงกัน
คุณส่งเด็กให้พวกสกิตเตอร์เหรอ
เพื่อแลกกับการคุ้มกันคนของผม และครอบครัวของพวกเขา
ผมถึงได้ตามหาหน่วยแมสฯ ที่สอง
งั้นที่บอกว่าหน่วยแมสฯ ที่สาม กำลังหนีตามคำสั่งของพอร์เตอร์
- เป็นแค่เรื่องโกหกสินะ - ใช่
ผมอยากรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่ ไมค์
ผมควรคิดอะไรล่ะ
คิดว่าโลกกำลังจะพังพินาศ และนี่คือทั้งหมดที่เราเหลืออยู่
ผมรู้ว่าคุณเข้าใจเรื่องนั้น ถึงได้ขอให้คุณมาด้วยกัน
แล้วถ้าผมปฏิเสธล่ะ
นี่ไม่ใช่แค่การเอาตัวรอดของคุณแล้ว
คุณต้องคิดถึงริคด้วย
ไมค์
ทุกคน ฉันจะบอกเองว่าฉลองเมื่อไหร่
ฉันรู้ว่าพวกคุณมีอย่างอื่นต้องทำ เพราะงั้นออกไปก่อนเถอะ
มาร์กาเร็ตอย่าไป ได้โปรด อยู่ก่อน
ก็ได้ แต่ฉันไม่พูด "เบ่งสิ เบ่ง" นะ
- พระเจ้า มันควรรู้สึกแบบนี้เหรอ - ไม่เป็นไร แค่มดลูกบีบตัว
นั่นแหละ หายใจลึกๆ
คิดชื่อไว้หรือยัง
ถ้าเป็นผู้ชายจะตั้งชื่อว่าเดวิด
นั่นชื่อพ่อเด็กเหรอ
- เปล่า ชื่อผู้บริจาคสเปิร์ม - ใช่ เธอไม่มีพ่อเด็ก
ฉันเป็นนักออกแบบภายในที่ทำงานที่บ้าน
เลยคิดว่าทำงานไป แล้วก็เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไปได้
- จังหวะชีวิตฉันแย่ตลอด - หมายความว่าไง
ฉันวางแผนไว้หมดแล้ว
ฉันว่าจะประชุมผ่านสไกป์
แล้วก็เข้าร่วมกลุ่มเด็กเล็ก กับพวกแม่ๆ ที่ทำงานไปด้วย
หกสัปดาห์หลังจากที่ฉันท้อง มนุษย์ต่างดาวก็บุกโลก
เอาล่ะ มาดูกัน ช่วยยกเข่าขึ้นหน่อย
- เอาล่ะ ไม่เป็นไร - โอเค
- เราแค่จะดูเฉยๆ - ไม่เป็นไร
ฉันอยากให้นายเจอเขาก่อนหน้านี้
ถึงเขาจะป่วย แต่ฉันไม่เคยเห็นเขาบ่น
ไม่เลยสักครั้ง
พระเจ้า เขาทำให้ฉันหัวเราะ
ฉันเกลียดตอนที่เขาถูกจับตัวไป
แต่เกลียดที่พวกมันทำกับเขามากกว่า
ไมค์ มีอะไรเหรอ
- ฮาล - ไปหยิบอาวุธ
แล้วก็ตามคนอื่นมาด้วย เราจะไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
เคลย์ตันทำข้อตกลงกับพวกสกิตเตอร์
นี่ ริค ตื่นเร็วเข้า
- มาเถอะ เราต้องไปแล้ว - เราต้องไปจากที่นี่ ลุกขึ้น
ฮาล ทำอะไรน่ะ
เคลย์ตันทำข้อตกลงกับพวกสกิตเตอร์ บอกทีว่าเธอไม่รู้เรื่องนี้
ฉันว่าจะคุยกับพวกเขาเรื่องนาย เพื่อให้นายอยู่ที่นี่ต่อได้
- ไปเร็ว ไป - พวกเขาไม่ปล่อยให้นายหนีแน่
- ไปๆ - พ่อคะ
- พ่อ - ไม่มีเวลาแล้ว ต้องไปแล้ว
พ่อ ตื่นเร็ว พวกเขาจะหนีแล้ว
เร็วเข้า พ่อ พวกเขาจะไปแล้ว พวกเด็กๆ ก็กำลังหนีด้วย
ไปๆ
เร็วเข้า ไปๆ
พวกเขาไปทางนี้
ไปเร็ว ไปๆ
เราต้องจับเป็นพวกเด็กๆ นะ
ไปเลย ไปๆ
หลบข้างหลังนี่ หลบไว้ หลบไว้
เร็วเข้า ไป
สาบานได้ว่าใครโผล่มา ฉันจะยิงให้หมด
ไมค์ เร็วเข้า
มานี่
- ฉันจัดการเอง พวกนายรีบไป - คุณยิงสู้พวกนั้นไม่ไหวหรอก
ฉันคงยิงต้านได้สักพัก
รับปากกับฉันว่านายจะดูแลริค
ยิงถ่วงเขาไปเรื่อยๆ
โอเค
ฟังนะ ริคกี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
พ่อรักลูกเสมอ ได้ยินไหม
แต่ลูกต้องไป ลูกต้องหนี
ลูกไปกับฮาลก่อน
แล้วค่อยเจอกัน
ไปสิ ไป
จะเอาแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม
คงคิดสินะว่าตัวเองมีดีเหนือกว่าเรา
ลูกผมเคยโดนพวกมันจับไป ผมรู้ว่าพวกมันทำอะไรกับเด็กๆ
ผมอาจจะหยุดมันไม่ได้
แต่ผมจะไม่ยอมเป็นพวกมันแน่
โลกกำลังจะแตกแล้ว ไมค์
เร็วเข้า ไปกันเถอะ ไปกัน
เอาล่ะ เดี๋ยวจะบอกเขาให้
- มาสักที เจออะไรบ้าง - ไม่เจอเลย
- แผนที่มันผิด - พูดเรื่องอะไรน่ะ
เป็นแถบชนบทจริง แต่เราไม่เห็นอะไร ใกล้เคียงกับที่หลบภัยของเคลย์ตันเลย
- มีวี่แววของหน่วยที่สามไหม - ไม่
- คนคุ้มกันยังไม่กลับมาเหรอ - ไม่ ยังไม่กลับมา
บ้าจริง เคลย์ตันไม่มีเหตุผลที่จะโกหก
ทำไมสิ่งที่เขาบอกถึงไม่จริงสักอย่าง
เราต้องจัดทีมค้นหา เด็กๆ คงเดินเท้ากันได้ไม่ไกลมาก
ไม่ได้ มีคำสั่งชัดเจน
- เราต้องรออยู่ที่นี่ - คำสั่งจากคนที่เราแทบไม่รู้จักเหรอ
ในสถานการณ์ล่อแหลมแบบนี้ เราไม่มีเบาะแสเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น
คุณรู้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
ผมรู้แค่เราได้รับคำสั่งมา เราจะรอ
คุณก็รอที่นี่ ผมจะกลับออกไป
อีกไม่นานก็เช้าแล้ว
ไม่ได้ยินเสียงอะไรมาสักพักแล้ว เราอาจหนีพ้นแล้วก็ได้
ยังอีกไกลกว่าจะถึงโรงเรียน
นายคิดว่าไง
พวกเขาดูหมดแรงจะล้มพับกันแล้ว
เข้าไปล้มพับข้างในแทนดีกว่า
มาทางนี้
ไมค์จะหาเราเจอได้ยังไง
เขาบอกให้เราไปต่อ เขาจะพยายามตามให้ทัน โอเคไหม
- โอเค - เอาล่ะ ทุกคน
เราจะซ่อนอยู่ที่นี่สักสองสามชั่วโมง แล้วค่อยเดินทางกันต่อ
เด็กๆ ที่เหลืออยู่ในห้องนอน และหลับกันหมดแล้ว
เล่นเป็นด้วยเหรอ
ไม่ได้เล่นนานแล้ว
(ครั้งหนึ่ง ณ เมืองกษัตริย์ดาวิด)
นี่เป็นหนึ่งในเพลงโปรดของฉัน
คิดว่าพวกเขาจะหาเราเจอไหม
พวกเขาจะพยายามหาจนเจอ
- นายควรไปนอนพักหน่อยนะ - ผมไม่เหนื่อย
ผมควรออกไปขอความช่วยเหลือ
ไม่ เราจะอยู่ด้วยกัน พักสักสองสามชั่วโมงแล้วค่อยไปต่อ
พวกเขาหมดแรงแล้ว
พี่เองก็เหมือนกัน
ผมไปเองเร็วกว่า
- ให้ผมทำเถอะ - แน่ใจนะว่าเป็นความคิดที่ดี
ทำไมจะไม่ล่ะ
ถ้านายหลงทาง หรือเกิดอยากจะไปต่อเรื่อยๆ ล่ะ
ไปไหน
ที่ที่ปลอดภัยกว่า
ที่เดียวที่เขาจะไปคือโรงเรียน
และเขาพูดถูก
เราต้องการความช่วยเหลือ
นายไปที่ทางหลวงแล้วเดินไปเรื่อยๆ พยายามอยู่นอกถนนให้มากที่สุด
ถ้าเห็นหรือได้ยินอะไรให้วิ่งหนี วิ่งกลับไปที่โรงเรียนเลย
- โอเค - เอาล่ะ
ฮาล
ผมยังไม่ได้ขอบคุณ ที่พี่ช่วยผมจากสกิตเตอร์เลย
ด้วยความยินดี
ไอ้เด็กเนิร์ด
ไอ้พี่บ้าพลัง
ไม่ ยังหรอก
- พวกเขาคงผ่านถนนเส้นนี้แหละ - เอาล่ะ คงไปได้ไม่ไกลหรอก
เพราะพวกเขามีพวกเด็กๆ มาด้วย ดังนั้นคอยจับตาดูไว้ให้ดี
จะพยายาม
หลายชั่วโมงแล้วนะ ทำไมเด็กไม่ขยับเลย
อย่างที่ฉันกลัวเลย ลูกคุณไม่กลับหัว
มันแปลว่าอะไร
หัวเขาอยู่ด้านบนแทนที่จะคว่ำลง
เด็กขยับไปที่ช่องคลอดไม่ได้
เขาโอเคไหม
เราต้องทำให้เขากลับหัว
และถ้าไม่ได้ คุณต้องผ่าคลอดใช่ไหม
ฉันไม่ใช่หมอสูตินรีหรือหมอศัลยกรรม
คุณตัดตัวหนอนให้เด็กพวกนั้น
ใช่ ด้วยเครื่องพ่นไฟ
หมอกลาส
ถ้าเราต้องย้าย เธอจะไปไหวไหม
ไม่รู้สิ ลูกเธอไม่กลับหัว และฉันไม่อยากผ่าคลอดที่นี่
ไม่กลับหัวเหรอ
สวัสดี
ลูกสาวผมคนแรกก็เอาก้นลง
คุณจะช่วยเหรอ
ตอนที่ลูกสาวผมเกิด ผมเคยช่วยกลับหัวเด็กจากด้านนอก
คุณเคยช่วยหมุนเปลี่ยนท่าทารก จากด้านนอกเหรอ
ผมไม่รู้ว่าเขาเรียกว่าอะไร แต่ผมกับภรรยาทำคลอดเองที่บ้าน
คนมักคิดว่าทหารกล้าหาญ
แต่ผมยอมไปรบมากกว่าทำคลอด
พร้อมจะลองไหม
ค่ะ
เอาล่ะ คุณหมอ เริ่มกันเลยไหม
- มาเริ่มกันเลย - โอเค
- เราออกมาไกลแค่ไหน - ก็ไกลอยู่
ถ้าศึกนี้กำลังจะเกิดขึ้นจริง มันก็ใช้เวลาน่าดูเลยนะ
นั่นดูเหมือนเบนเลย
- เบน - พ่อ
- ฮาลกับแมตต์ล่ะ - อยู่กับคนอื่นแต่เคลย์ตันกำลังมา
- ไม่ได้อยู่ที่หลบภัยเหรอ - ไมค์บอกว่ามันไม่ปลอดภัย เราเลยหนี
- พวกเขาไล่ยิงเรา - ใครยิงลูก เคลย์ตันเหรอ
พ่อ ผมว่าไมค์ตายแล้ว
มีใครบาดเจ็บอีกไหม
- ผมไม่รู้ - โอเค ลูกไม่เป็นไรแล้ว
ไดจะพาลูกกลับไป แต่ลูกต้องเล่าทุกอย่างให้พ่อฟังก่อน
- จีสี่ - โดนหลอกแล้ว
ไม่ใกล้เคียงเลย
นี่ มองอะไรอยู่เหรอ
ฉันกำลังรอ
นายเป็นห่วงเบนสินะ
ผมเป็นห่วงพวกเขาทุกคน
พ่อผมก็คงเจออะไรแบบนี้
เว้นแต่ว่าเขารับมือได้ดีกว่าผม
- ไม่จริง นายจมเรือรบฉัน - พวกนาย
เก็บของซะ เดี๋ยวเราจะออกเดินทางแล้ว
เหมือนสมัยก่อนเลยนะ
กินข้าวในห้องอาหาร เล่นเกมกระดาน
ใช่ ผมไม่เคยชอบของแบบนั้นเลย
ของถนัดผมต้องลาครอสไม่ก็ฟุตบอล
คิดว่าเราจะได้ทำแบบนี้อีกไหม
สักวันหนึ่ง
คิดว่าเราจะชนะพวกมันเหรอ
เราต้องเล่นงานพวกมนุษย์ต่างดาวให้ได้
อรุณสวัสดิ์
- พวกเขาเจอเราแล้ว - เงียบก่อน
- ออกมาเร็ว เราจะพากลับบ้าน - หมอบเอาไว้
นานมาแล้วฉันเคยคิดจะซื้อ บ้านในย่านนี้สักหลังนะ
อย่าให้ฉันต้องเข้าไปนะ ฮาล เราไม่อยากเห็นใครเจ็บตัวหรอก
เรารู้เรื่องข้อตกลงของคุณ
คุณฆ่าเราไม่ได้
ใช่ ในสงครามมีคำเฉพาะอยู่
"การสูญเสียที่ยอมรับได้"
ถ้าเพื่อนนายคนใดคนหนึ่ง บาดเจ็บหรือตาย ฉันก็ไม่อะไรหรอก
- แต่นายจะรับได้เหรอ - ไปลงนรกซะ
หมอบลง ไปหลบหลังต้นไม้
เด็กนั่นมีปืน เคลย์ตัน แบบนี้แย่แน่
เราจะทำยังไงกันดี
ผมจะพยายามถ่วงเวลาพวกเขา คุณพาคนอื่นออกด้านหลัง
จัดการคนที่มีปืนซะ เดี๋ยวที่เหลือก็เดินออกมาเอง
โอเค
มองเห็นเขาไหม
ยิงเลย
ข้างหลัง
ก้มหัวลง ไอ้หนู
ลุกขึ้น หลบเร็ว
นี่ เคลย์ตัน ข้อตกลงกับสกิตเตอร์เป็นไงบ้างล่ะ
เฝ้าบ้านไว้
สอยไอ้สารเลวนั่นซะ
ยอมแพ้เถอะ โป๊ป
- เราควรช่วยกันนะ ศาสตราจารย์ - วางปืนลง โป๊ป
ไม่ ฉันเพิ่งจะเริ่มเอง แค่พยายามทำให้ลูกนายมีโอกาสสู้
- นั่นไม่ได้อธิบายว่านายมาที่นี่ทำไม - เรื่องมันซับซ้อนน่ะ
ฉันทนเห็นคนร่วมมือกับสกิตเตอร์ไม่ได้
- ตรงนั้นมีกี่คน - หกถึงเจ็ดคน
เด็กๆ ของนายก็อยู่ตรงนั้น
ลูกคนโตของนายมีปืน พวกนั้นจะฆ่าเขา เพื่อให้เด็กที่เหลือยอมออกมา
พวกเขามีกันเยอะเกิน
ถ้าเปิดฉากยิง เราก็อาจโชคดี เก็บได้หนึ่งหรือสองคน
- ฉันยอมเสี่ยง - ไม่ได้
ถ้าเกิดการยิงปะทะ จะไม่ได้มีแค่เราที่เสี่ยง
แล้วนายจะเอายังไง
หยุดพวกเขา
อย่าเพิ่งยิง
โป๊ปตายแล้ว
เคลย์ตัน นี่ทอม เมสัน ผมกำลังออกไป
- นั่นพ่อนี่ - นี่ อย่าไปนะ
เมสัน เขาหาเราเจอได้ยังไง
วันนี้เราจะไม่จับใครเป็นเชลย เมสัน
คุณลองคิดใหม่ดีกว่านะ
- งั้นเหรอ - ทุกอย่างที่คุณบอกเราเป็นเรื่องโกหก
ผมรู้ว่าคุณไม่ได้คุยกับพอร์เตอร์ เพราะผมคุยแล้ว และเขากำลังมา
แล้วยังไงล่ะ คุณเลยจะเสนอตัวเอง
เป็นตัวประกันเหรอ ทำไมล่ะ
ผมไม่อยากให้พวกเขาบาดเจ็บ
- ยึดอาวุธเขาซะ - คิดว่าเขาพูดจริงเหรอ
ทอมฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า
ถ้าผมจับได้ว่าเขาโกหก ผมจะไปจัดการลูกๆ เขาซะ
เอาล่ะ ทอม เรียกพวกเขาออกมา
ฮาล แมตต์ ออกมาลูก มันจบแล้ว
ทุกคน ออกมาเร็ว
พ่อ
พ่อทำอะไรน่ะ
ไม่งั้นพวกลูกจะสู้ต่อ และจะโดนพวกเขาฆ่า
- พ่อไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น - การกลับไปก็แย่พอกัน…
กฎข้อแรกของการสู้รบคือเอาตัวรอด
โอเค ไปกันเถอะ
เมื่อคืนวุ่นไปหมด เล่นเอาเหนื่อยเลย
ใช่ แต่มันก็คุ้มค่านะ
- พ่อจะเป็นอะไรไหม - ไม่รู้สิ
เอาล่ะ พาเด็กทุกคนไปที่คอกม้าเลย
นี่ เดี๋ยว
- ฉันพาเขาไปเอง มานี่ - นั่นแหละ ไปอยู่ด้วยกัน
ไม่ ผมไม่ไป พ่อ
ทิ้งปืนซะ
โอเค ใครอีก
ใครอยากโดนอีก
แล้วผมล่ะ แดน
จะยิงผมด้วยเหรอ
ถ้าจำเป็นก็ยิง
นี่ ทอม
แผนต่อไปของคุณคืออะไร
เพราะผมคิดว่าบางที…
- ลูกโอเคไหม - ครับ ผมไม่เป็นไร
- รู้ว่าพวกเขารอเราอยู่เหรอ - พ่อหวังไว้แบบนั้น
ผมไม่แน่ใจว่าคุณจะมาหรือเปล่า
- ก็เกือบจะไม่มา - พ่อ
พ่อบอกให้เรียกกำลังเสริมมา ไม่ใช่ให้ลูกมากับพวกเขา
- แล้วจะทำยังไงกับคนพวกนี้ - ยึดอาวุธพวกเขา
แต่ผมจะไม่พาคนพวกนี้ กลับไปหน่วยแมสฯ ที่สอง
พวกคุณจะอยู่หรือไป ผมไม่สน
แต่ถ้าเห็นใครไปยุ่งกับสกิตเตอร์อีก ผมจะฆ่าให้หมดทุกคนเลย
ขอบคุณที่กลับมาช่วยเรานะ
นายทำได้ดีมาก
ชาร์ลอตต์ ทำไมหิวอีกแล้วล่ะ
ทำไมฉันถึงได้เตียง ข้างเด็กที่แหกปากร้องประจำเลย
หุบปากซะ ไอ้ทุเรศ
เธอไม่ได้หมายถึงคุณนะ
ยินดีด้วยที่ทำคลอดเด็กได้สำเร็จ
วีเวอร์ทำเป็นหลักเลยน่ะ
หลังจากนั้นก็เป็นการคลอดลูกปกติ ในห้องแล็บของโรงเรียนมัธยมปลาย
ซาราห์เก่งมาก หนูชาร์ลอตต์ก็น่ารัก
ออกมาครบ 32 ประการเลย
ผมชอบเสียงเด็กร้องมาก
ใช่ ฉันสบายดีนะจะบอกให้รู้
เขาจะเดินกะเผลก แต่รอดหายห่วง
- นายหนีต่อไปก็ได้นี่ - ก็คิดว่าแบบนั้น
วันหน้าก็อาจจะทำ ถ้ามีโอกาสแม้สักครึ่ง
จนกว่าจะถึงตอนนั้น ครัวเราขาดคนอยู่
- ต้องกลับไปจุดเริ่มต้นสินะ - คิดซะว่าตัวเองโชคดีแล้วกัน
ไมค์เป็นคนดี เป็นพ่อที่ดี
การอยู่ใกล้เขาทำให้ผมเห็นว่า เขารักริคมากแค่ไหน
เขาไม่ต่างจากพวกเราทุกคน ที่ต้องเผชิญกับการตัดสินใจ
เขาจะหนีเอาตัวรอดก็ได้
แต่เขากลับ…
ยืนหยัดสู้เพื่อเรา
ผมจะคิดถึงเขา
เราจะคิดถึงเขา
(ไมค์ ธอมป์สัน)
- ผู้กอง - คุณไปก่อนเลย
ถ้านี่เป็นพิธีศพของทหารจริงๆ ก็คงจะมีคนบรรเลงแตรนอน
มันเป็นสัญญาณแตรจากสงครามกลางเมือง และเป็นการบอกว่าวันนี้ได้จบลงแล้ว
ในแง่หนึ่งมันก็เป็นเพลงกล่อม
เพื่อบอกทหารว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี เพราะงั้นจงหลับให้สบาย
พักผ่อนให้สบายนะ ไมค์
จากนี้เราจะจัดการต่อเอง
เคลย์ตันบอกสกิตเตอร์ว่า ได้ตัวพวกเด็กๆ มาแล้ว
น่าจะซื้อเวลาให้เราได้สองสามวัน
ไม่น่าปล่อยพวกเขาไปเลย
ตอนนั้นมันเป็นทางเลือกที่ดีสุดของเรา
คราวหน้าผมจะเชื่อสัญชาตญาณตัวเอง
ไม่เข้าใจว่าคนเราฆ่ากันลงได้ยังไง
เสียใจด้วยเรื่องพ่อนาย
ทำไมล่ะ
การฆ่ากันเป็นธรรมชาติของพวกเขา
- ธรรมชาติของพวกเขาเหรอ - มนุษย์ก็แบบนี้แหละ
เราไม่มีวันฆ่าพวกเดียวกันเอง
นายน่าจะเข้าใจเรื่องนั้นนะ