(โรงเรียนมัธยมปลาย จอห์น เอฟ. เคนเนดี้)
ขอเวลาเราเดี๋ยวนะ
สกิตเตอร์คงเปลี่ยนคลื่นความถี่ ที่พวกมันใช้ในการสื่อสารอีกรอบ
พอเราเจอสัญญาณที่ใช่ ถ้าโชคดี เราก็จะหยุดพวกสกิตเตอร์กับเม็คได้
- เรากำลังมาถูกทางแล้ว - ไง ดีใจที่คุณมา
เบนบอกว่าพอได้ยินเสียงสัญญาณ เขาจะปวดหัว
หลังจากทุกอย่างที่ผ่านมา ผมไม่อยากทำให้มันแย่ไปกว่านี้
ฉันก็อยากบอกผลข้างเคียงได้ แต่นี่เป็นเรื่องใหม่ที่เราเจอ
ดูเหมือนคุณจะคิดว่า การกวนสัญญาณของสกอตต์อาจได้ผล
เขาหวังไว้แบบนั้น
คงยึดแนวทาง การเดิมพันครั้งสุดท้ายอีกแล้ว
การวางตำแหน่งปืน การตั้งสิ่งกีดขวาง
และการคิดแผนการอพยพ
มันต่างจากการสอนในห้องเรียนมาก
ทอม ฉันรู้คุณเป็นห่วงฮาล แต่เขาฉลาด
ถ้าภารกิจของวีเวอร์ไม่น่ารอด เขาก็จะถอยออกมาเอง
เขาอายุ 16 เขากำลังเจ็บปวด และเขาต้องการแก้แค้น
ยังไงเขาก็จะลุยจนสุดทาง
- คุณแน่ใจได้ยังไง - เพราะผมก็คงทำแบบนั้น
ถ้าวีเวอร์ยึดตามเวลาที่พอร์เตอร์บอก พวกเขาจะบุกเข้าไปหลังฟ้ามืด
นั่นก็คืออีกแปดชั่วโมง ผมแค่อยากผ่านวันนี้ไปให้ได้
ให้ตายสิ
เครื่องปั่นไฟคงน้ำมันหมด
อุตส่าห์บอกให้คนที่ลานจอดรถ เติมน้ำมันให้เต็มแล้วนะ
ห้องเก็บของน่าจะมีน้ำมันสำรองอยู่ เบน อยากไปช่วยพ่อไหม
ได้ครับ
หนูจะกลับไปที่คลินิก
- เว้นแต่ลุงมีอะไรให้ช่วย - ไม่เป็นไร สบายมาก ขอบใจ
ผมจะไม่ให้คุณทำร้ายพวกเขา
นี่ๆ ขับระวังหลุมหน่อยสิ
เราไม่ได้ขนฟูกนอนมาด้วยนะ
เราไม่ได้ขนระเบิดไนโตร ข้ามเทือกเขาแอนดีสเหมือนกัน
"เวจเจสออฟเฟียร์"
ไม่เคยดูเหรอ หนังดีนะ
หลุมบ่อแค่ไม่กี่หลุม ทำให้ของพวกนี้ระเบิดไม่ได้หรอก
ฉันได้ไม่ห่วงระเบิดแอนโฟ พ่อคนฉลาด
ฉันห่วงไอ้นั่น
เราไม่ควรเอาจรวดอาร์พีจีไว้ตรงนี้
ไม่ต้องกังวลไปหรอกน่า เซฟตี้ยังไม่ได้ปลด คิดว่านะ
ถามจริงเถอะ
- ตูม - นายมันบ้า รู้ตัวไหม
- โอเค - โอเค ตรงนั้นแหละ ไป
เร็วเข้า
ไปดูที่สี่แยก
ขับต่อไปอีกสองกิโลเมตร ดูว่าถนนปลอดภัยไหม
ได้ครับ
จนถึงตอนนี้เรายังโชคดีอยู่
- โชคดีของวันนี้หรือปีนี้ - วันนี้
สกิตเตอร์คงวางกำลังพลไว้ที่ถนนหลัก แต่มันอาจเปลี่ยนแปลงก็ได้
พ่อนายบอกอะไรนายบ้างล่ะ
เราไม่ค่อยมีความลับต่อกัน
แล้วนายก็ยังรับภารกิจเหรอ
เขาบอกว่าคุณเลิกใช้ยาแล้ว แค่นั้นก็ดีพอแล้วสำหรับผม
ยังสงสัยอยู่สินะว่าผมมาทำไม
ฉันน่ะเหรอ
จำได้ว่าพ่อผมเคยเล่าให้ฟังเรื่อง วันหลังจากที่เพิร์ลฮาร์เบอร์โดนถล่ม
ผู้ชายหลายพันคน บางคนก็หนุ่มเหมือนผม
หลั่งไหลเข้ามาเกณฑ์ทหารกัน
พวกเขาไม่รู้หรอกว่า สงครามจะยืดเยื้ออีกนานแค่ไหน
หรือมันจะหนักแค่ไหน
แต่พวกเขารู้แค่ว่าต้องสู้
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นสินะ
พล่ามเรื่องประวัติศาสตร์ตลอด
แต่นายรู้ใช่ไหมว่ามันต่างกัน ศัตรูคราวนี้ไม่เหมือนกับเรา
พวกมันไม่ทำพลาดแบบเรา ที่จริงยังไม่เคยพลาดด้วยซ้ำ
ผมว่าพวกมันพลาดไปครั้งหนึ่ง
ทางสะดวก ไปกันเถอะ
เขานอนอยู่ข้างเครื่องส่งสัญญาณ มีคนแอบงัดเข้าไป
- ผมเห็นเลือดเลยไปตามหมอกลาส - ไม่เป็นไร เบน ลูกทำถูกแล้ว
อย่าใจเสาะนักเลย
หลักการแรกของหมอคือ "ไม่ทำอันตรายต่อคนไข้" ไม่ใช่เหรอ
โธ่ ทอม
- ดีใจที่คุณมานะ - ฝีมือริคใช่ไหมครับ
- ถูกเผงเลย - ลูกรู้ได้ยังไงว่าเป็นเขา
- ผมแค่รู้น่ะ - ริคห้อยลงมาจากเพดาน
เหมือนค้างคาวที่กำลังคลั่ง อย่าถามนะว่าเขาทำได้ไง
เขาคงอยู่ตรงนั้นมาสักพักแล้ว เพราะเขารู้ว่าต้องทำอะไร
เพื่อทำลายเครื่องส่งสัญญาณ
- โอเค เสร็จหรือยัง - ยังค่ะ
- อยู่นิ่งๆ - ฉันรู้ว่าริคมีปัญหา แต่ถึงขั้นทรยศ
ลอบทำร้ายสกอตต์เนี่ยนะ
ผลจากหนอนควบคุมยังไม่หายไป
เอาล่ะ เราต้องหาเขาให้เจอ
ริค
ริค นายอยู่ที่นี่หรือเปล่า
ฉันรู้ว่านายจะมา
นายทำร้ายสกอตต์ทำไม
เพื่อแย่งไอ้นี่มา
เพื่อหยุดเขา ไม่นะ เพื่อน
จำได้ไหม
เขาพยายามไล่พวกนั้นไป
ถ้านายคืนอะไหล่นั่นมา พวกเขาจะยกโทษให้นาย
พวกเขารู้ว่านายสับสนเพราะหนอนควบคุม
ไม่เป็นไร เบน
ฉันรู้ว่านายก็ได้ยินเหมือนกัน
- ฉันอยากให้พวกมันออกไปจากหัวฉัน - ทำไมล่ะ
เบน พวกเขาดีกว่ามนุษย์อีก
เราเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขาได้ เบน
ฉันอยากได้หนอนควบคุมคืน เบน
- อะไรนะ - ฉันรู้ว่านายก็อยากได้เหมือนกัน
มากับฉันสิ
ไปหาพวกเขาให้เจอ
เราจะตามหาด้วยกัน
- ช่วยด้วย ไปตามพ่อผมมาที - ไม่เป็นไร เบน ฉันจะไปเอง
- ฉันจะพาพวกนั้นกลับมา - ทอมอยู่ไหน ใครก็ได้ไปตามทอมที
เขาพยายามเตือนพวกสกิตเตอร์ อย่าปล่อยให้เขาหนีไป
เขาจะไปเตือนพวกสกิตเตอร์ หยุดเขาที
ริค
ไอ้เด็กหลังตะขอพวกนี้ จะทำเราซวยกันหมด
อย่ายิงนะ อย่าเพิ่งยิง
อย่ายิง
อย่ามาเล็งปืนใส่ลูกชายผมนะ
ถ้าเอเลี่ยนรู้ว่าเราอยู่นี่ เราตายแน่
งั้นเก็บกระสุนไว้ใช้กับพวกมัน ไม่ใช่กับเด็กพวกนี้
- ผมแค่พยายามจะ… - พ่อรู้ๆ
พวกเขาแค่กลัว ลูกกลับเข้าไป หาหมอกลาสและอยู่กับเธอก่อน
- คุณจะตามริคไปเหรอ - ใช่ ผมจะพาเขากลับมา
คุณจัดการได้ใช่ไหม
แค่กลับมาให้ได้ก็พอ
ริค
เราพยายามฟังเสียงนาย แต่มันยากมาก
ฉันรู้
- เพราะพวกเขาถอดตัวหนอนออก - เรารู้ มันแย่มาก
พวกเขาคงไม่เข้าใจสินะ
ฉันอยากกลับไปเป็นเหมือนพวกเขา เหมือนกับเธอ
นายได้กลับมาแน่
แต่ก่อนอื่น นายต้องบอกเราทุกอย่าง เกี่ยวกับคนที่นายเคยอยู่ด้วย
โอเค
ได้
"ไม่ เดี๋ยว"
ขอร้องล่ะ ฉันบอกไปหมดแล้ว ให้ฉันกลับไปด้วยเถอะ
ได้โปรด ขอร้องล่ะ
ริค เธอคุยกับใครอยู่
เธอทิ้งผมไป
พวกเขาทิ้งผม
ผมแค่อยากไปอยู่กับพวกเขา แต่พวกเขาไม่สนใจ
- ริค แถวนี้มีสกิตเตอร์ไหม - ผมไม่ใช่พวกเขา
ผมไม่ใช่พวกคุณ
ผมไม่อยากอยู่แบบนี้อีกแล้ว
เอาเลยสิ
รออะไรล่ะ ยิงเลย
อะไรนะ
คุณตามมาเพื่อฆ่าผมไม่ใช่เหรอ ทอม
เปล่า ฉันมาพาเธอกลับบ้าน
ผมคิดถึงพ่อมากเลย
โอเค เราต้องไปแล้ว
- ผมขอโทษ - ไม่เป็นไร เธอไม่ได้ตั้งใจ
- ไม่ - ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น
ไม่ ผมขอโทษ ผมนึกว่าพวกมันรักผม
พวกมันต้องการแค่ข้อมูล
ริค เธอบอกอะไรพวกมัน
ผมบอกหมดทุกอย่าง
เรื่องโรงเรียน วีเวอร์ คุณ
ทุกอย่างเลย
มาเถอะ
ล้อมวงเข้ามา
ถ้าหน่วยที่สี่และห้ามาถึงจุดรวมพล
คนส่งข่าวของพวกเขาควรมาเจอเราที่นี่
เราสันนิษฐานได้ว่าพวกเขาไม่รอดแล้ว
แปลว่าเรามีสองทางเลือก
ถอยกลับหรือเดินหน้าต่อ
พวกคุณรู้ว่าผมคิดยังไง
แต่พวกคุณแต่ละคนต้องตัดสินใจเอง
- ผมจะไป - ผมก็ด้วย
- ผมเอาด้วย - ผมก็จะไป
เราทุกคนเอาด้วย
- ไปกันให้หมดนี่แหละ - โอเค
เราจะแยกกันตรงนี้
แบ่งออกเป็นสี่หน่วย
ระเบิดมีทั้งหมดสี่ลูก แต่ละลูกสำหรับขาแต่ละข้าง
- หน่วยหนึ่ง ไปทางเหนือ - ครับ
- หน่วยสอง ไปทางตะวันออก - รับทราบ
หน่วยสาม ไปทางใต้
ส่วนผมจะอยู่จัดการทางตะวันตกตรงนี้
ตอนหนึ่งทุ่ม ผมจะส่งฮาลกับแอนโทนี่ ไปลาดตระเวนกับหน่วยอื่นๆ
ให้ทุกคนประจำที่ รอจนกว่าจะมืด
แล้วบุกเข้าไป เอาระเบิดไปวาง
พอถึงเวลาสามทุ่มตรง
เราจะจุดชนวนระเบิดแล้วรีบเผ่นออกมา
โป๊ป หวังว่าระเบิดนายจะพร้อมใช้งานนะ
เอาเข้าไปวางเถอะ มันระเบิดแน่
หลังจากนั้นทุกคนต้องเดินเท้า
แต่ละหน่วยต้องหาทาง กลับไปที่โรงเรียนให้ได้
เท่านี้แหละ ไปกันเลย
- เจอเขาแล้วเหรอ - ใช่ พาเขาไปคลินิกที
ไม่เป็นไร
- ทอม เกิดอะไรขึ้น - เรามีเรื่องต้องคุยกัน
- คุณเจอท่อแล้ว - มันอยู่กับริคน่ะ
คุณช่วยรีบไปเปิดใช้งาน เครื่องส่งสัญญาณให้ได้ที
เข้ามาสิ
โอเค เรามีเวลาไม่มาก ดังนั้นผมจะอธิบายเลยแล้วกัน
สกิตเตอร์รู้ว่าเราอยู่ที่ไหน มีโอกาสที่พวกมันจะโจมตี
ตอนนี้เราทำได้แค่ยื้อไว้ จนกว่าหน่วยจู่โจมจะกลับมา
แต่มันก็สุ่มเสี่ยงมาก ผมเลยตัดสินใจว่าจะอพยพพลเรือน
เราจะพาพวกเขาออกไปทางอุโมงค์ ด้านหลังหอประชุม
จากนั้นไปทางตะวันตกให้ห่างจากเมือง
ถ้าสกิตเตอร์ได้กลิ่นแล้ว พวกมันคงแห่กันมายั้วเยี้ย
- คงยากที่จะหลบพวกมัน - ผมเลยจะคอยอยู่ข้างหลัง
กับอาสาสมัครกลุ่มเล็กๆ
ถ้าเอเลี่ยนโจมตี เราจะล่อให้มันยิง ดึงความสนใจพวกมันมาที่เรา
แล้วค่อยเปิดหน้าต่างให้พลเรือนหนี
แต่เราจะต้านสกิตเตอร์กับเม็คได้ยังไง
ทหารเก่งๆ อยู่กับวีเวอร์หมด
ฉันเข้าใจที่เธอจะสื่อ
แต่ลองคิดถึงที่ที่เราอยู่ตอนนี้สิ
สงครามที่เล็กซิงตันและคอนคอร์ด เกิดขึ้นไม่ไกลจากที่นี่
กองกำลังอาณานิคมเล็กๆ ที่ต้องสู้กับกองทัพจักรวรรดิอังกฤษ
พวกเขาก็มีทางเลือกไม่มากเช่นกัน
แพทริค เฮนรี่กล่าวไว้ว่า
"สงครามไม่ได้มีไว้เพื่อผู้แข็งแกร่ง แต่เป็นผู้ที่ระวัง ว่องไว และใจกล้า"
กองทัพเล็กที่มีความสามัคคี ไม่ใช่แค่ต้านกองกำลังที่ใหญ่กว่า
แต่ยังขับไล่ไปได้
เพราะพวกเขาต่อสู้ เพื่อสิ่งที่เป็นของพวกเขาโดยชอบธรรม
นี่คือบ้านของเรา โลกของเรา
ถ้าพวกมันมาก็นึกถึงเรื่องนี้ไว้
งั้นก็ไปลุยกันเลย
เม็คกำลังเข้าประจำตำแหน่งรอบๆ ยานแม่
- แล้วทีมอื่นล่ะ - เราเข้าใกล้ขนาดนั้นไม่ได้
เราเห็นควันออกมาจากจุดประจำการ
- เหมือนมีการโจมตี - ผมคิดว่าทีมอื่นอาจไม่รอด
ดูจากที่เม็คพวกนั้นเคลื่อนไหว เหมือนพวกมันพร้อมรับมือเรา
ฮาล ไปเอามอเตอร์ไซค์มา นายต้องกลับไปที่โรงเรียน
กับทุกคนที่เหลือใช่ไหม
คนอื่นจะเอาไงไม่รู้ แต่ฉันจะอยู่นี่
ไม่มีทาง อุตส่าห์มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่ว่าแผนต่อไปคืออะไร ผมจะทำจนจบ
แผนต่อไปคือนายต้องถอย และไปบอกทอมว่าเขาพูดถูก
หน่วยที่สี่กับห้าตายแล้ว
เราต้องอพยพพลเรือน
ถ้ายังอยากทำลายยานแม่ คุณต้องใช้กำลังคนให้มากที่สุด
นายฟังฉันนะ
หลังจากวันนี้จะยังมีการต่อสู้อีก
แต่คนเหล่านี้ต้องรู้ซะก่อนว่า เราสามารถโจมตีสิ่งเหล่านี้ได้
- และเราจะถล่มให้ยับ - งั้นให้ผมช่วยเถอะ
นายช่วยได้โดยการกลับไป
และบอกทุกคนที่นายเจอว่า หน่วยสู้ของหน่วยแมสฯ ที่สอง
ได้โจมตียานแม่ของเอเลี่ยนในบอสตัน
บอกพวกเขาว่าฝ่ายต่อต้านสู้ยิบตา
นายต้องให้ความหวังคนพวกนี้
แล้วพวกเขาจะยอมสู้ในศึกครั้งต่อๆ ไป
- ผู้กอง คุณ… - นั่นเป็นคำสั่ง ไอ้หนู
ระวังตัวด้วย
ไง แมตต์ พ่อตามหาซะทั่วเลย ลูกต้องรีบไปแล้ว
- ไม่ ถ้าพ่อไม่ไปด้วย - ทำไมล่ะ มีอะไร
พ่อยังโกรธผมอยู่ใช่ไหม
ที่ผมไปช่วยโป๊ป
ตอนนั้นพ่อโกรธลูก ใช่
พ่อเสียใจที่เราไม่มีโอกาส ได้คุยกันจนถึงตอนนี้
ผมจะไม่ทำอีกแล้ว ผมสัญญา
ลูกอาจจะทำอีก พ่อก็จะบ่นลูกอีกเหมือนเมื่อวาน
ลูกกำลังเติบโตขึ้น
และมันไม่ง่ายสำหรับลูก
ที่จะหาจุดยืนของตัวเอง หรือพ่อที่รู้ว่าเมื่อไหร่ควรปล่อยลูก
ถ้าดูเหมือนพ่อโกรธ…
นั่นก็เพราะพ่อเป็นห่วงลูกมาก
มาเถอะ
หมอกลาสอยากพาเด็กทุกคนออกไปก่อน
พ่อ จำกระสุนเม็คที่เราทำได้ไหม
- ได้สิ - คิดว่ามันจะช่วยได้ไหม
ได้สิ
- สวัสดี - ไงคะ ไปกันเถอะ
ไง
ซาราห์ ชาร์ลอตต์น่ารักมาก
เธอเป็นมากกว่านั้น เธอคือปาฏิหาริย์
- ขอบคุณค่ะ - ด้วยความยินดี
ขอให้ปลอดภัยนะ
โอเค ทุกคนเดินระวังนะ
พอเข้าไปในอุโมงค์แล้ว ให้เกาะกลุ่มแล้วตามคนนำทางไป
- แอนน์ - ไง
ฉันอยู่กับคุณได้ เราไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น…
ต้องมีคนคอยดูแลริค
เธอไม่มีทางรู้หรอกว่า ใครจะต้องการหมอเมื่อไหร่
การเรียนแพทย์แค่ปีเดียว ไม่ได้ทำให้ฉันเป็นหมอหรอก
หนึ่งปีที่เกิดเรื่องนี้ขึ้น เธอเป็นทั้งหมอและมากกว่านั้น
เธอช่วยคนไว้มากมาย ลอร์เดส
โดยเฉพาะฉัน
รักษาตัวให้ปลอดภัยนะ
เช่นกันค่ะ
โอเค เราจะตามไป ฉันสัญญา
- โอเค บายค่ะ - บายจ้ะ
น่าแปลกใจที่ริคเก็บมันไว้ เขาทำลายมันทิ้งไปก็ได้แท้ๆ
เขาอาจไม่ได้เสียตัวเองไปทั้งหมดก็ได้
ตอนนี้เราแค่ต้องทำให้มันใช้งานได้ ระหว่างการต่อสู้ ไม่กดดันเลย
- พร้อมจะลองอีกรอบหรือยัง - อีกแปดนาที เขาต้องเข้าอุโมงค์แล้ว
- ทอม - อะไร
เบนคือตัวเชื่อมการสื่อสารของพวกมัน
- หาความถี่แล้วก็กวนสัญญาณเลย - พวกมันเปลี่ยนความถี่เรื่อยๆ
ผมบอกให้เขาอยู่หาคลื่นได้ แต่ผมให้แค่นั้น
- ตอนนี้คุณเหลือเจ็ดนาที - โอเค เยี่ยม
- ไม่นะ ผมทำได้ พ่อ - พ่อรู้
ถ้ามีการโจมตี พ่อไม่อยากให้ลูกอยู่
ถ้าพวกมันเปลี่ยน สกอตต์ไม่มีทางรู้เลย
ขอโทษนะ ทอม แต่เขาพูดถูก นี่อาจเป็นโอกาสเดียวของเรา
และถ้ามันไม่ได้ผล ต่อให้เราอยู่ไหนก็ไม่สำคัญหรอก
พ่อ ผมรู้ว่าทุกคนพูดถึงผมกับริคยังไง
เราติดเชื้อจากตัวหนอนควบคุม
แต่ผมใช้สิ่งที่สกิตเตอร์ทำกับผม เพื่อเอาคืนพวกมันได้
- พ่อต้องให้ผมทำ - หน่วยลาดตระเวนเจอเม็คในหนึ่งไมล์
ก็ได้ ถ้าพ่อบอกให้หนีคือหนี หาให้เจอ
- โอเค พร้อมไหม - ปล่อยมาเลย
โอเค
นี่ ไอ้หนู หนู เธอนั่นแหละ
มายืนตรงนี้กับฉันดีไหม
ผมชื่อจิมมี่ ไม่ใช่ไอ้หนู
งั้นก็ได้ จิมมี่
เรื่องนี้คงเป็นของกล้วยๆ เพราะเธอเคยสู้สกิตเตอร์มาแล้ว
ใช่ ถ้าผู้กองวีเวอร์ไม่ช่วยไว้ ผมคงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้
ผมคิดถึงเขาจริงๆ
เอาล่ะ
เธอกับฉันมาสัญญากันดีไหม
เธอระวังให้ฉัน และฉันก็ระวังให้เธอ
- ตกลงไหม - ตกลง
เอาล่ะ พอพวกมันมา ห้ามใครยิงจนกว่าผมจะสั่ง
เรามีกระสุนเม็คคนละ 30 นัด
- ใช้ทุกนัดให้คุ้มค่า - ครับ
หวังว่าตอนนี้ครอบครัวของเรา จะไปถึงอุโมงค์กันแล้ว
เม็ค
มันมาแล้ว
เอาล่ะ ทุกคนหมอบลงเดี๋ยวนี้
รอสัญญาณจากผม
ปืนของพวกมันจะหมุนก่อนยิง เหมือนกับการหายใจเข้า
- ลองฟังดูนะ - โอเค
เย็นไว้
- เห็นอะไรไหม - เม็คยังมาอยู่เลย
ความถี่ต้องเปลี่ยนไปแล้วแน่ๆ
ใจเย็น รอให้มันเข้ามาใกล้ก่อน
เอาล่ะ ยิงเลย
(โรงเรียนมัธยมปลาย จอห์น เอฟ. เคนเนดี้)
กระสุนเม็คคงได้ผลจริงๆ สินะ
เบน
ทุกคนหมอบลง หมอบลง
ขานจำนวนกระสุน
- ผมมีสองนัด - ฉันเหลือสาม
สี่
- พวกมันมีอีกกี่ตัว - เยอะมาก
พวกมันกะล่อให้เรายิงจนกระสุนหมด
เราต้องหาคลื่นความถี่ให้เจอ แล้วรบกวนการสื่อสารพวกมัน
- นั่นไง ตรงนั้น ผมรู้สึกได้ - โทษทีนะ ไอ้หนู
(ปรับจูนขั้นสุดท้าย)
- นี่ใช่ไหม - ไม่ กลับไปอีกนิดๆ
- นั่นแหละ ตรงนั้น - โอเค
เอาล่ะ เป็นไงบ้าง
พวกเม็คยังเข้ามาอยู่เลย
เจอความถี่แล้ว แต่สัญญาณอาจไม่แรงพอ
- ทำให้มันแรงกว่านี้ได้ไหม - เครื่องปั่นไฟเต็มกำลังแล้ว
อาจต้องใช้เสาอากาศที่ใหญ่ขึ้น
เสาธงนั่นใช้ได้ไหม
มันเป็นโลหะ
โอเค
คุณก็กลัวเหมือนกันเหรอ
ก้มไว้จนกว่าฉันจะบอกนะ
จำที่ตกลงกันได้ไหม คอยระวังให้ฉัน
- ไม่ๆ เบน ให้หน่วยสู้ทำเถอะ - พวกเม็คกำลังมาเพิ่ม ผมได้ยินพวกมัน
- เบน ทำอะไรน่ะ กลับมา - พ่อ
เราเจอสัญญาณแล้ว แต่ต้องทำให้แรงขึ้น
- กระสุนเม็คฉันหมดแล้ว - หมดเหมือนกัน
จิมมี่ อยากเห็นอะไรเจ๋งๆ ไหม
พวกมันหนีไปแล้ว
พวกเม็คกำลังทำอะไร
พวกมันกำลังถอยทัพ
พวกเม็คกำลังหนีเราเหรอ
ใช่แล้ว และนี่แค่เพิ่งเริ่มต้น
ถ้าชนะได้ครั้งหนึ่ง เราก็ชนะได้อีก
- ใช่เลย - เยี่ยม
ไชโย
เห็นตอนพวกมันวิ่งหนีไหม เราอาจไม่ต้องไปแล้วก็ได้
สกิตเตอร์ไม่รู้ว่าโดนอะไรโจมตี พวกมันต้องกลับมาอีกแน่
- เธอทำได้ดีมาก จิมมี่ - ขอบคุณ
- ทุกคนไปเกือบหมดแล้ว - โอเค
- เบนเป็นไงบ้าง - ถ้าสกอตต์…
ยังรบกวนสัญญาณของพวกมัน เขาก็จะเจ็บ แต่เขาพอทนไหว
ขอบคุณสำหรับผลงานวันนี้
- พ่อ - ฮาลเหรอ
โล่งอกเลยที่ลูกกลับมาได้
- ลูกโอเคไหม - ผมไม่เป็นไรครับ
- แต่หน่วยที่สี่กับห้าไม่โผล่มา - แล้ววีเวอร์ล่ะ
เขาอยู่กับกิ๊บสัน โป๊ป และแอนโทนี่ ที่ขาทางตะวันตก
- พวกเขาพยายามทำภารกิจให้สำเร็จ - ตามลำพังเหรอ
- ฆ่าตัวตายชัดๆ วีเวอร์ต้องรู้สิ - พวกเขาถึงได้ส่งผมกลับมา
พวกเขาคงทนอยู่กับตัวเองไม่ได้ ถ้าไม่ได้ลองลุยดู
ลูกขี่รถมาจากบอสตัน โดยที่ไม่เจอตัวอะไรเลยเหรอ
ไม่ครับ ถนนโล่ง ทำไมเหรอ
แผนกวนสัญญาณของสกอตต์ได้ผล
พวกเอเลี่ยนกำลังถอยทัพกลับ เพื่อหาว่าอะไรโจมตีพวกมัน
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เราอาจจะมีโอกาส
บอกสกอตต์ว่าพ่อให้เอาเครื่องปั่นไฟ
กับเครื่องส่งสัญญาณ ขึ้นรถพร้อมเดินทาง
- พ่อ เราจะทำอะไร - เดี๋ยวไปเจอกันที่นั่น
- สวัสดี - สวัสดี
อย่าขำนะ แต่ฉันคงคิดถึงที่นี่แน่
ฉันจะจากไปพร้อมความทรงจำดีๆ
ความทรงจำแรกตั้งแต่เกิดเรื่องพวกนี้
พร้อมจะนอนใต้แสงดาวหรือยัง
- มีอะไรเหรอ - พวกสกิตเตอร์ถอนกำลัง
นั่นน่าจะทำให้คุณมีเวลามากพอ ที่จะพาพลเรือนไปยังที่ปลอดภัย
คุณต้องหาที่ที่สันโดษ ใกล้แหล่งน้ำ
- ถ้าคุณเห็นแล้วก็คงรู้เอง - ผมยังไปกับคุณไม่ได้
ทำไมล่ะ
เพราะตอนที่พอร์เตอร์ ให้ผมเป็นรองผู้บัญชาการ
เขารู้ว่าผมจะทำทุกวิถีทาง เพื่อปกป้องพลเรือนให้ปลอดภัย
และผมก็ทำเช่นนั้นมาตลอด
ตอนนี้เรามีคนในสนามรบ ที่กำลังต้องการความช่วยเหลือ
ผมทิ้งพวกเขาไปไม่ได้
คุณจะกลับไปบอสตันเพื่อวีเวอร์
ฉันเปลี่ยนใจคุณไม่ได้ใช่ไหม
ทอม แล้วแมตต์กับเบนล่ะ
ผมถึงได้อยากมาคุยกับคุณ
ถ้าเกิดผมเป็นอะไรไป
คุณคือคนเดียวที่ผมไว้ใจให้ดูแลพวกเขา
ฉันจะคอยดูแลพวกเขา คุณรู้ดี
แค่จนกว่าคุณจะกลับมา
และคุณต้องกลับมา
เพราะลูกๆ ต้องการคุณ
คนพวกนี้ต้องการคุณ
- นี่ครับ ลุงสกอตต์ - โอเค
นี่คงปั่นหัวพวกมันได้จริงๆ
- คลื่นความถี่ยังอยู่ที่เดิม - รู้สึกยังไงบ้าง
ผมว่าพวกมันคงรู้สึกแย่เหมือนผม
โอเค ฉันต่อเสาอากาศ เข้ากับตัวถังรถคันนี้แล้ว
แปลว่ารถทั้งคันก็คือเสาอากาศขนาดใหญ่
เติมน้ำมันเครื่องปั่นไฟให้เต็ม ก็พร้อมลุยได้เลย
น่าจะพอกันพวกมันออกไปได้ จนกว่าผมจะไปถึงเมือง
- แต่ถ้าพวกมันเปลี่ยนความถี่ล่ะ - ได้แต่หวังว่าพวกมันจะไม่เปลี่ยน
- พ่อ ผมทำได้ ผมช่วยพ่อได้ - ลูกช่วยไปแล้ว
ผมวาดเส้นทางไปที่นั่นให้แล้ว แต่ผมอยากให้พ่อคิดดูใหม่
- ไม่ก็พาผมไปด้วย - พ่อรู้
พ่อแค่อยากให้ลูกปลอดภัย และอยากให้คอยดูแลน้องๆ
มานี่มา
พ่อรักลูกนะ
รถจีทีโอ
ให้ตายสิ ศาสตราจารย์ คราวหน้าก็ส่งเสียงแบบมนุษย์หน่อยนะ
- ฉันเกือบเป่าหัวนายแล้ว - แอนโทนี่ เขา…
ยังหายใจอยู่ แต่เสียเลือดเยอะมาก
ฉันไม่ค่อยชอบ "วิ่งสู้ฟัด" หรอก แต่นี่ก็ใกล้คริสต์มาสแล้ว…
อีกตั้งสองเดือน มาเถอะ
- เอาล่ะ ระวังนะ โอเค - ช่วยพยุงเขาไปข้างหลังหน่อย
แล้ววีเวอร์ล่ะ
ครั้งสุดท้ายที่เห็นเขา เขากำลังมุ่งหน้าไปตรงกลางนั่น
แต่ไม่ได้ยินเสียงที่เหมือนระเบิดเลย
เลยคิดว่าเขาคงไม่รอดแล้ว
ที่ฉันไม่เข้าใจคือทำไมไอ้แมงมุม…
- ค่อยๆ นะ - ฉันจับอยู่
ทำไมไอ้แมงมุมสารเลวนั่นไม่ฆ่าเรา
- นี่วิทยุของตาแก่นั่นเหรอ - ใช่
ดูเหมือนวิทยุนี่จะกันพวกมัน ไม่ให้เข้าใกล้เราได้สักพัก
นายทั้งคู่ต้องการหมอ
จะไปที่นั่นใช่ไหม
ใช่ นายเอารถไป
พาแอนโทนี่กลับไปที่โรงเรียน
ศาสตราจารย์
ในท้ายรถจีทีโอ
มีของที่อาจเป็นประโยชน์อยู่
เจ๋งใช่ไหมล่ะ
อาวุธมาตรฐานของทหาร แต่หุ้มด้วยโลหะของเม็ค
ใช้ได้ในยามคับขัน
ก็อาจจะใช่
นี่ ทอม
ขอให้นายโชคดี
กิ๊บ
บ้าเอ๊ย
- ผู้กอง - ทอม
ทอม อะไรกันเนี่ย
กิ๊บสันล่ะ
เขาตายแล้ว
โรงเรียนล่ะ เราจะ…
- สกิตเตอร์กับเม็คบุกมา แต่ไล่ไปได้ - ดี
เกิดอะไรขึ้นกับคุณ
พอเราเข้าใกล้ขาก็มียานมาเล่นงานเรา
เราอยู่ใกล้มากตอนที่พวกมันโจมตีเรา
ตอนนี้ระเบิดใช้ไม่ได้แล้ว
ยานพวกนี้…
- มันกำลังถูกเรียกกลับบ้าน - ทำไมล่ะ
เรารบกวนคลื่นความถี่ของพวกมัน ทำให้พวกมันสื่อสารกันไม่ได้
มิน่าถนนถึงได้โล่งนัก
เราอาจไปกระตุกต่อมพวกมันเข้า
พวกมันอาจกำลังสับสน
หรืออาจจะกำลังกลัวเบาๆ
คุณคิดจะทำอะไรน่ะ
ผมคิดว่าผมอยู่ใกล้พอที่จะยิงได้
ทอม ตอนเอเลี่ยนโจมตีเราครั้งแรก
กองกำลังที่รอดชีวิตทั้งหมด ยิงอาวุธหนักทุกอย่างที่มีใส่สิ่งนี้
แต่มันไม่เป็นอะไรเลย โอกาสที่เราจะสอยยานมันให้ร่วงสักลำ
ต่อให้เป็นกระสุนเม็ค…
ก็น้อยพอๆ กับโอกาสที่เรา จะมาได้ไกลถึงขนาดนี้
เถอะน่า ให้พวกมันรู้ว่าเรามาเยือน
เอาเลย
ยิงแม่นนี่
เราดึงความสนใจพวกมันได้แล้ว
- คิดว่าคันนี้จะวิ่งได้ไหม - ลองดูสิ
พอไปถึงจุดรวมพล ถ้าทีมไหนรอดชีวิต
พวกเขาก็อาจอยู่ที่นั่น
อะไรเนี่ย
ไม่ๆ เดี๋ยวก่อน
นั่นคาเรน
คาเรน
พวกมันส่งเธอมาหาเราเหรอ
ทอมเหรอ
ใช่แล้ว
พวกเขาให้ฉันมาที่นี่ เพราะพวกเขาไม่เข้าใจ
ใครไม่เข้าใจ
พวกเขาไม่คิดว่า มนุษย์จะต่อต้านได้ถึงขั้นนี้
พวกเขาคิดว่าน่าสนใจเลยอยากคุยด้วย
น่าสนใจเหรอ
คิดว่ามันเป็นเรื่องง่ายสินะ
กองทัพที่เหนือกว่าเหรอ
อาวุธที่เหนือกว่าเหรอ
แกฆ่าคนตายเป็นล้าน แถมยังขโมยลูกของเราไป
แล้วตอนนี้จะมาคุยเหรอ แกต้องการอะไรจากเรา
เรื่องนั้นผมไม่สน ผมจะส่งมันไปลงนรกเดี๋ยวนี้
- อย่า - พวกมันฆ่าคนไปตั้งเยอะนะ
บอกเหตุผลที่ฉันไม่ควรฆ่ามันมาสิ
เพราะเบน
เบนเหรอ เบนทำไม
หนอนควบคุมเป็นเพียงขั้นตอนหนึ่ง
และเบนยังไม่หลุดพ้นจากมัน
พวกเขาจะเรียกเบนกลับมา เว้นแต่คุณจะไปกับพวกเขา
พวกมันโกหก ทอม อย่าไปนะ
ผมก็ไม่อยากหรอก
แต่แผ่นแข็งๆ ที่อยู่บนหลังเขา
และการที่เขาได้ยินสัญญาณนั่น
พวกมันยังครอบงำเขาอยู่
ทอม ผมรู้ว่าเบนสำคัญกับคุณมาก แต่คุณไว้ใจพวกมันไม่ได้
พวกเขาบังคับคุณได้
แต่พวกเขาไม่อยากทำ
ทอม
ผมให้พวกมันเอาเบนไปไม่ได้
ทอม