ไบรอัน เม็ค หมอบลง
หยุดนะ หยุด
ทอมๆ
ฝันร้ายน่าดูเลยสินะ
คุณละเมอเตะโน่นเตะนี่ทั้งคืน
มีเอเลี่ยนบุกโลก
น่าสนุกจัง
ฉันอยู่ด้วยไหม
ลูกๆ อยู่
ส่วนคุณ ผมไม่แน่ใจ
ว่าแต่วันนี้วันอะไร
วันพฤหัสบดี
รู้ไหมว่ามันหมายความว่าอะไร
เหลือเวลาซื้อของแค่สิบวัน ก่อนถึงวันคริสต์มาส
ฉันแปะรายการไว้ที่ตู้เย็น
ฉันไม่อยากไปเลย แต่ฉันต้องลุกแล้ว
นี่
ผมรักคุณนะ
คุณน่าจะฝันร้ายให้บ่อยกว่านี้นะ
นั่นสิ
ทอม ถ้าฉันยังไม่รีบลุก...
หนุ่มๆ สามคนในบ้านนี้จะต้องอดตาย
อยากรู้สึกผิดเรื่องนั้น ในช่วงคริสต์มาสเหรอ
ดี จะได้ซื้อของขวัญน้อยลง
คนนิสัยไม่ดี
จริงสิ ที่รัก
ตอนกลับบ้าน ช่วยแวะร้านซักแห้งทีได้ไหม
แมตต์ต้องใส่สูท ไปคอนเสิร์ตวันหยุดคืนพรุ่งนี้
ได้สิ
มีอะไร
ผมแค่คิดว่าคุณสวยอะไรขนาดนี้
เช้านี้คุณอ่อนไหวเป็นพิเศษเลยนะ
บางวัน คุณก็ตื่นขึ้นมา และตระหนักได้ว่า...
คุณคือผู้ชายที่โชคดีแค่ไหน
ตื่นเร็ว
เร็วเข้า
ลูกๆ ตื่นแล้ว
คุณต้องรีบแล้วล่ะ ไม่งั้นจะเข้าสอนสาย
เอ๊ะ ว่าแต่แอนน์นี่ใครเหรอ
อะไรนะ
เมื่อคืนคุณละเมอถึงเธอ
จริงเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
ผมไม่รู้เลย
ฉันก็นึกว่าตัวเองเป็นนางในฝัน ของคุณซะอีก
นี่ พ่อ
คืนนี้เซลติกส์หรือนิกส์
ขึ้นอยู่กับว่าเคจีลงสนามหรือเปล่า
จากที่เดลเอปาบอก เขายังเป็นไข้หวัดอยู่
นิกส์หนังเหนียวนะ
แล้วพ่อเลือกทีมไหน บอสตันหรือนิวยอร์ก
- ก็ต้องเซลติกส์น่ะสิ - ครับๆ
- นี่ - วันนี้มีแข่ง ต้องกินคาร์โบไฮเดรต
- แย่หน่อยนะ... - เอาล่ะๆ
ไม่มีใครต้องอดหรอก
- เอ้า - ขอบคุณครับ
พ่อกับแม่จะไปดูไหม เราแข่งกับเบลมอนต์นะ
ถ้าไปได้ก็ดีสิ
เยี่ยม
ดีจังที่มีครอบครัวสนับสนุน
โลกนี้ไม่ได้หมุนรอบตัวพี่นะ
เฮ้ย
แม่จะไปเองลูก
ต่อให้โลกแตกแม่ก็จะไป
แล้วเจอกันครับ
- แล้วเจอกัน - บาย เบน
- ไง เบนจี้ - ไง เดนนี่
พ่อครับ ขอยืมสิบดอลลาร์ เป็นค่าน้ำมันได้ไหม
แล้วสิบดอลลาร์ที่พ่อให้เมื่อวานล่ะ
แม่ต้องใช้เงินสด
- อรุณสวัสดิ์ ศาสตราจารย์ - สวัสดี ริต้า
สวัสดี แมตตี้
- สวัสดีครับ - อรุณสวัสดิ์
ไม่ต้องรอนะ หนุ่มๆ
ไง สายลับตัวน้อยของพ่อ ลูกรู้อะไรมาบ้าง
พวกเขาจะฉลองปีใหม่ที่ไหน
ไม่แจ็กสันวิลล์ก็นิวยอร์ก
ฮาลอยากไปดูแข่งเกเตอร์โบลว์
ที่นิวยอร์กมีอะไร
ป้าของริต้า
เกเตอร์โบลว์หรือป้าของริต้า อยากรู้จังว่าอะไรจะสนุกกว่ากัน
ถ้าเป็นพ่อจะไปที่ไหน
เกเตอร์โบลว์สิ
แต่คนอย่างฮาล สุดท้ายก็คงไปนิวยอร์ก
ริต้าอยากได้อะไรก็ต้องได้
อาเมน ไอ้น้อง
เอาล่ะ
- บายครับพ่อ - โชคดีนะ
ลืมตาได้แล้ว
(จุดจบใกล้จะมาถึงแล้ว)
ตื่นสิ
มานี่ ไปกันเถอะ
เดินไป
สุขสันต์วันหยุดค่ะ
โชคดีนะคะ
มาเร็ว
หันกลับมา
สวัสดี
- เมื่อคืนหนักเหรอ - ว่าไง ทอม
อ๋อ ใช่ ดูเหมือน ฉันจะทำกุญแจหายล่ะ
ไง คุณลืมกุญแจไว้
เจอกันในห้องเรียนค่ะ ศาสตราจารย์
- ก็ ตามนั้นแหละ - อือ
ทอม
มีนกน้อยบอกผมว่า คุณเป็นผู้ท้าชิงอันดับหนึ่ง
ที่จะมาแทนผมเมื่อผมหมดวาระ
ทีนี้ก็แค่อย่าทำอะไรพลาดล่ะ
- ขอบคุณครับ ท่านคณบดี - ทีนี้ภาควิชาปรัชญา...
คงจะได้งบประมาณมายาไส้สักทีนะ
ฉันไม่กล้าหวังหรอก จอห์น
โชคดีนะ ทอม
เช่นกัน
อรุณสวัสดิ์
แอนน์ กลาส
เธอโทรมาเป็นครั้งที่สองแล้ว
เธอได้บอกไหมว่าเรื่องอะไร
ค่ะ เธอบอกว่าเรื่องส่วนตัว
ฉันเลยคิดว่าคุณคงรู้จักเธอ
ไม่สักหน่อย
ความจริงก็คือ พอล เรเวอร์ ไม่ได้มีชื่อเสียงระดับประเทศ
จนกระทั่งปี 1861 หลังจากที่ ลองเฟลโลว์ตีพิมพ์บทกวีนั้น
และตั้งแต่นั้นมา...
ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์...
ของสิ่งที่เกิดในคืน วันที่ 18 เมษายน 1775 ก็ตกเป็นรอง
ให้กับตำนานอันโด่งดัง ที่ลองเฟลโลว์แต่งขึ้น
มีคำถามไหม
- ว่ามา - ข่าวลือนั่นจริงหรือเปล่าคะ
คุณจะทิ้งเราไปเหรอ
ใครจะมาสอนแทนคุณคะ ดอกเตอร์เพรัลต้าเหรอ
เอาล่ะๆ
เรื่องที่ผมได้รับการพิจารณา ให้เป็นคณบดีไม่ใช่ความลับ...
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าผมจะเลิกสอน
ปีหน้าผมจะลดวิชาที่สอนลง...
แต่ผมจะอยู่แถวนี้แหละ
เอาล่ะ เจอกันวันอังคารหน้า
ศาสตราจารย์เมสัน...
คุณคือเหตุผล ที่ฉันย้ายวิชาเอกเลยนะคะ
จำได้ไหม ตอนปีหนึ่ง
บทบาทของสตรีในการปฏิวัติอเมริกา
ผมจำได้ว่าคุณตื่นเต้นที่ได้รู้...
ว่าผู้หญิงทำมากกว่า เข้าครัวกับซักถุงเท้าให้สามี
ค่ะ ผู้หญิงถือปืน ไม่มีอะไรเซ็กซี่ไปกว่านี้แล้ว
เราต้องการนักประวัติศาสตร์ ที่อุทิศตนเสมอ
แล้วคุณจะไปจากบียูไหมคะ
คุณคงจะย้ายไปนิวยอร์กใช่ไหม
ไม่ ผมไม่มีแผนจะไปหรอก
ดีค่ะ
- งั้นเจอกันสัปดาห์หน้านะคะ - โอเค
- ฉันจะสอบปลายภาคให้ได้ที่หนึ่ง - ผมจะจับตาดูไว้
(คงดีมากถ้าคุณได้เป็นคณบดี รัก แอนน์)
ของขวัญคริสต์มาสล่วงหน้าเหรอ
- จากแอนน์ กลาส - โอ้โฮ
เธอมีเบอร์คุณด้วยนี่ แมคคัลแลนบ่ม 18 ปี
จีน ผมเคยพูดถึงแอนน์ กลาสมาก่อนไหม
ไม่นี่คะ
ก่อนหน้าวันนี้เธอเคยโทรมาไหม
เท่าที่รู้ก็ไม่นะคะ นึกว่าคุณรู้จักเธอซะอีก
ดูเหมือนเธอจะรู้จักคุณนะ
น่าหงุดหงิดที่สุดเลยรู้ไหม
ผมรู้สึกคุ้นชื่อเธอ แต่นึกไม่ออกว่าใคร
รู้ไหม ย่าฉันเป็นอัลไซเมอร์นะคะ ศาสตราจารย์
ปัญหาเดียวกัน
- ช่วยได้เยอะเลย - ฉันแค่พูดเฉยๆ ค่ะ
ทำไมเราถึงตัดชิคาโกจากตัวเลือกนะ...
เพราะมันอยู่ที่ตะวันตกกลาง...
และคลาวเซนก็เอาแต่บ่นว่า ที่นั่นหนาวอยู่สามสัปดาห์...
หลังจากที่เราไป มินนีแอโพลิสเมื่อปีก่อน
ฉันว่าเราน่าจะอยู่ที่นี่...
จองโรงแรมหรูกลางกรุง และดูการแข่งของเซลติกส์ให้หนำใจ
- ดีไหม ทอม - ยังไงก็ได้
นี่ ไม่ได้นะ เรื่องนี้คุณต้องออกความเห็นสิ
นิวยอร์ก ชิคาโก แจ็กสันวิลล์ หรืออยู่ในเมือง
สนามกอล์ฟ ทอม
ที่แจ็กสันวิลล์ มีมากกว่า 50 ที่ให้เลือก
ผมมาหาคุณแล้ว
ขอตัวนะครับ ดอกเตอร์ซี
- ตามใจคุณเลย - งั้นแจ็กสันวิลล์นะ
ศาสตราจารย์เมสัน มีคนมาขอพบคุณค่ะ
สวัสดีครับ ผมทอม เมสัน
ผมเป็นสามีของแอนน์ กลาส
อ๋อ ครับ
ไม่รู้ว่าคุณคิดว่า ตัวเองทำบ้าอะไรอยู่
เรื่องภรรยาคุณเหรอ
ผมรู้ว่าคุณเป็นชู้กับเธอ
อะไรนะ บ้าน่า
- คุณปฏิเสธเหรอ - ใช่ ผมปฏิเสธ
- ผมไม่รู้จักเธอเลย - อย่ามาโกหก
ผมไม่ได้โกหก
วันนี้ผมได้ข้อความจากผู้หญิง ชื่อแอนน์ กลาส
ผมไม่เคยคุยกับเธอ
เท่าที่รู้ ผมไม่เคยเจอเธอด้วยซ้ำ
ไม่รู้ทำไมคุณถึงคิดว่า เราเป็นชู้กัน...
แต่ลืมไปได้เลย มันไม่จริง
อ๋อ คุณไม่รู้จักเธอ...
แต่สุดสัปดาห์นี้คุณจะพาเธอไปเที่ยว
- มันแปลว่าอะไร - เอาล่ะ คุณใจเย็นๆ...
- นั่งลงก่อน... - ฉันเห็นแผ่นพับนะโว้ย
บอสตัน นิวยอร์ก ชิคาโก แจ็กสันวิลล์
จะพาเมียผมไปไหน ศาสตราจารย์
สี่เมืองนี้มันมีอะไรนักหนา
- นิวยอร์กเหรอ - เปล่า
- แจ็กสันวิลล์เหรอ - ไม่ใช่
ฟังนะ ผมบอกแล้วว่า ผมไม่รู้จักภรรยาคุณ
ทีนี้ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมต้องขอให้คุณออกไปได้แล้ว
ถ้างั้น...
ให้ผมโทรหาเมียคุณ
แล้วดูซิเธอจะว่ายังไง
เป็นผมจะไม่ทำแบบนั้น
เมสัน ฉันประเมินนายต่ำไปแฮะ
ตอนนี้ฉันไม่มีเวลาเล่นกับนาย โป๊ป
โชเพินเฮาเออร์กล่าวไว้ว่า...
"ทุกการพลัดพราก ทำให้ได้ลิ้มรสความตาย...
ทุกการหวนมาบรรจบ ทำให้ได้ลิ้มรสการฟื้นคืนชีพ"
เป็นแรงผลักดันให้นอกใจ ถ้าเกิดว่ามันมีจริงๆ น่ะนะ
ไหนบอกซิ จะพาสาวน้อยคนนั้นไปไหน
ไม่เอาน่าพ่อคัสโนว่า นายบอกฉันได้
เป็นความลับระหว่างเราไง
- นายไปได้แล้ว - โธ่เอ๊ย ทอม
ปฏิเสธ ห้ามใจ แบ่งแยก...
แต่ไม่ช้าก็เร็ว นายจะบอกความจริงฉันอยู่ดี
บอกมาเถอะน่า ศาสตราจารย์
ฉันจำไม่ได้ว่าบอกหรือยัง...
แต่อันดับหนึ่งในรายการของขวัญ คริสต์มาสของฉันคือเครื่องล้านจาน
อือ ผมเห็นแล้ว
ที่จริง นี่ทำให้ฉันนึกถึง ตอนที่เราเคยล้างจาน
ที่อพาร์ตเมนต์เก่าของเรา ในบอยล์สตัน จำได้ไหม
ตอนนั้นคุณเรียนปริญญาโท เรามีเครื่องล้างจานรุ่นโบราณ
ผมจำได้ว่าเจ้าของตึก หาเรื่องมาซ่อมมันตลอด
- เขามีใจให้คุณ - อะไรนะ ไม่เอาน่า
- คุณจะปฏิเสธเหรอ - ไม่จริงสักหน่อย
ก็ได้ เขาอาจชอบฉัน...
แต่ฉันไม่เคยให้ท่าเขานะ
เขาอายุ 140 ส่วนคุณอายุ 23
ถ้าทำก็คงพิลึกน่าดู
คิดว่าเครื่องกำจัดขยะมาจากไหนล่ะ
อยากให้คุณได้ไปดูฮาลแข่งจัง
เขาเก่งมากนะ ทำประตูได้ตั้งสองลูก
ครั้งหน้าผมจะไป
คราวก่อนคุณก็พูดแบบนี้
แอนน์ กลาสคือใคร
แอนน์ กลาสเหรอ
ผู้หญิงที่คุณละเมอถึง
- เมื่อคืนใช่ไหม - ใช่
งั้นคุณก็ควรเป็นคนบอกฉันไม่ใช่เหรอ
นี่
มีอะไรสำคัญนักหนา
เกี่ยวกับนิวยอร์ก บอสตัน แจ็กสันวิลล์ กับชิคาโก
นี่คุณสบายดีหรือเปล่า
ตัวร้อนจี๋เลย
ฉันโทรหาหมอราสกินดีกว่า
ที่รัก
คุณเริ่มทำฉันกลัวแล้วนะ ฉันจะโทรหาคุณหมอล่ะ
(แอนน์ กลาส)
(ชิคาโก แจ็กสันวิลล์)
(บอสตัน นิวยอร์ก)
(คิดถึงนะคะ อยากไปเที่ยวจะแย่แล้ว)
(แทบรอไม่ไหวที่จะได้อยู่กับคุณ รัก แอนน์)
โดนใครเตะผ่าหมากมาล่ะ
มีบางอย่างเกิดขึ้นกับฉัน
ใช่ สามีของสาวที่นายนอนด้วย เขาอยากฆ่านายนี่
ฉันว่ามีคนพยายามล้างสมองฉัน
นายว่าฟังดูบ้าไหม
ไม่หรอก นักประวัติศาสตร์ แบบพวกนาย...
มักจะหมกมุ่นกับการจัดระเบียบ ความยุ่งเหยิงโกลาหล
ของเหตุการณ์เหลวไหลไร้สาระ แล้วก็พยายามเรียบเรียง...
ให้เป็นเรื่องที่มีลำดับขั้นตอน จากนั้นก็อธิบายเรื่องพวกนั้น
ไม่ๆ อย่าเพิ่งร่ายอภิปรัชญาใส่ฉัน
ฉันไม่ได้พยายามจะอธิบายอะไร
นี่ไม่ใช่เรื่องตลกนะ
มีบางอย่างแปลกๆ นี่ไม่ใช่ชีวิตฉัน
เมสัน นี่ไม่ใช่เรื่องตลก
จริงๆ แล้วโบดิล์ญาร์ด เรียกมันว่าภาพจำลอง
มันคือที่ที่เราแยกชีวิตจากความฝัน
และแยกความฝันจากชีวิตไม่ได้
เชื่อฉันสิ เลิกพยายาม หาความหมายของมันซะ
แค่ยอมรับมัน เข้าใจไหม
ระเบิดคุกชานเมืองเล็กๆ ที่ สร้างอย่างประณีตของนายให้เป็นจุณ
พาชู้รักของนายไปนิวยอร์ก หรือชิคาโก หรือไม่ก็แจ็กสันวิลล์
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
พ่อ
พ่อ เกิดอะไรขึ้น
หมายความว่าไง
แม่บอกว่าพ่อทำตัวแปลกๆ
ใช่ พ่อแปลกไปจริงๆ
มันเกี่ยวกับเรื่องนี้ไหม
พ่อไม่ได้มีชู้ เบน
พ่อไม่มีทางทำแบบนั้นกับแม่ลูก กับพี่น้องของลูก...
หรือกับลูกเด็ดขาด
- มีบางอย่างเกิดขึ้น - อะไรล่ะ
พ่ออธิบายไม่ได้ พ่อพยายามคิดอยู่
- สุดสัปดาห์นี้พ่อจะไปไหน - อะไรนะ
พ่อจะไปไหน นิวยอร์ก ชิคาโก หรือแจ็กสันวิลล์ ไปที่ไหน
จะอยากรู้ไปทำไม
- ผมเป็นลูกพ่อนะ ทำไม... - ใช่จริงเหรอ
หมายความว่าไง
ผมควรได้รู้ความจริงนะ
(แอนน์ กลาส ยังจะมาเจอกัน ที่พริสซิลล่าส์ตอน 11 โมงไหม)
พ่อต้องไปแล้ว...
จะไปไหน
แล้วผมจะบอกแม่ยังไง ผมต้องทำตัวยังไง
อย่ามายุ่งกับฉัน
ฉันคิดว่าบางทีคุณอาจเปลี่ยนใจ
ไม่
อเมริกาโน่สองช็อต แบบที่คุณชอบ
อยากบอกผมไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันหาข้อมูลโรงแรมและเที่ยวบิน และทุกอย่างที่หาได้แล้ว
เหลือแค่ต้องรู้ว่าเราจะไปไหน
เรื่องนี้เกี่ยวกับนิวยอร์ก บอสตัน แจ็กสันวิลล์ ชิคาโกใช่ไหม
ของขวัญวันคริสต์มาสของคุณไง
อ๋อ
อย่างนี้นี่เอง
- บอกมาสิ - บอสตัน
นิวยอร์ก
ชิคาโก
แจ็กสันวิลล์
ตอนนี้เราก็อยู่ที่บอสตันไม่ใช่เหรอ
ฉันถึงได้อยากตัดที่นี่ออก แต่นี่ก็แค่ความเห็นฉัน
โรงแรมนี้ดีนะ อย่าเข้าใจผิดล่ะ
แต่ละเมืองก็มีข้อดีคนละแบบ
คำถามมีแค่คุณอยากไปไหม
คุณอยากเดินทางไกลแค่ไหน และพระอาทิตย์สำคัญไหม
ฉันรู้ว่าตามหลักแล้ว นั่นนับเป็นสามคำถาม
และถ้าเราไม่คิดจะออกจากโรงแรม...
งั้นเราจะไปไหนก็คงไม่สำคัญ จริงไหม
ทอม
วันนี้คุณดูตื่นๆ นะ เกิดอะไรขึ้น
สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ผมไม่รู้จักคุณ
- ตลกจัง - ผมไม่ขำ
ผมไม่รู้จักคุณ ผมไม่เคยเจอคุณมาก่อนเลยในชีวิต
แต่คุณกลับทำแบบนี้
คุณตามหลอกหลอนผม
สามีคุณมาหาผมที่ทำงาน
ผมมีภรรยาแล้ว และมีลูกสามคน
และสิ่งที่คุณกำลังพูด จะถล่มโลกทั้งใบของผม
ทอม...
ฉันนึกว่าจุดประสงค์ทั้งหมด คือการถล่มโลกของคุณซะอีก
วันนี้ที่บ้านมีเรื่องอะไรหรือเปล่า
รีเบคก้ารู้เหรอ
คุณได้บอกเธอเรื่องเราไหม
ผม...
ไม่มีคำว่าเรา
ก็ได้ งั้นคุณกลับบ้านเถอะ
บอกภรรยาว่าคุณไม่ได้รักฉัน
บอกเธอว่าสุดสัปดาห์ คุณไม่ได้จะพาฉันไปเที่ยว
บอกเธอว่าคุณจะพาเธอไปแทน
แต่บอกหน่อยว่าคุณจะไปไหน
ฉันจะได้ไม่เผลอไปปรากฏตัวที่นั่น
ฉันไม่อยากถล่มโลกของคุณหรอกนะ
บอสตันเหรอ
นิวยอร์ก
ชิคาโก
หรือแจ็กสันวิลล์
บอกมาว่าจะพาเธอไปไหน ทอม
จะพาเธอไปไหน
บอกมา คุณติดค้างฉันอยู่
รอเดี๋ยวนะ
ฉันรู้จักเธอ
บอกมาว่าจะพาเธอไปไหน บอกมา
ฉันรู้จักเธอ และเธอไม่ใช่แอนน์
- เธอไม่ใช่แอนน์ - บอกมาสิ
บอกมาว่าจะพาเธอไปไหน
คุณติดค้างฉันนะ
บอกมาสิ
นึกแล้วว่าต้องเป็นเธอ
ต้องยอมคุณเลยจริงๆ ทอม
คุณรู้ตัวเร็วกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก
จิตใต้สำนึกเปิดเผยความจริงเสมอ ถ้าถูกกระตุ้นมากพอ
จะช้าหรือเร็วคุณก็ต้องบอก
ว่าคุณกับโวล์มวางแผนโจมตีหอคอยไหน
ฉันรู้ว่าจะต้องเป็นหนึ่งในสี่เมืองนั้น
ฉันถึงได้เร่งให้ยกเครือข่ายขึ้น
บอกมาซะ คุณจะได้ไม่ต้องทรมานอีก
พวกคุณคิดจะโจมตีที่ไหน
ไปลงนรกซะ
เผื่อว่าคุณไม่ได้สังเกต
ที่นี่แหละนรก
หลบไป หลบ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
คุ้มกันหน่วยหก
พ่อ ไม่เป็นไรนะ
เอานี่ไป
แอนน์กับเล็กซี่อยู่ไหน
ฉันไม่รู้ โอเวอร์ลอร์ดพาพวกเขาไป
- โกหก - เปล่านะ
- ฉันไม่รู้ - งั้นเธอก็หมดประโยชน์แล้ว
นี่ ฉันไม่อยากทำลายงานรวมรุ่นนะ แต่เราต้องไปแล้ว
- ไม่ถ้าไม่มีแอนน์กับเล็กซี่ - ไปกันเถอะ
ครับ
- เราต้องไปแล้ว - เบน มาเร็ว
พ่อสลบไปนานแค่ไหน
สองวัน
- ทอม นายไม่ควร... - ไม่มีเวลาแล้ว
แคเรนเร่งเวลาสร้างเครือข่าย
ไม่สำคัญหรอก เรากำลังสรุปแผนจู่โจม
เราจะโจมตีในอีกไม่เกิน 24 ชั่วโมง
นายไม่ได้บอกเธอว่า เราจะโจมตีที่ไหนใช่ไหม
- ใช่ - ดี เราห่วงเรื่องนั้นที่สุดแล้ว
เราจะยึดเป้าหมายเดิม
ทอม อยากอธิบายแผนที่ให้เราฟังไหม
ได้
ทอม
(นิวยอร์ก บอสตัน แจ็กสันวิลล์ ชิคาโก)
ทอม
มีอะไรหรือเปล่า
ทุกอย่างเลย
คิดว่านี่เป็นเรื่องตลกเหรอ
ใช่ เพราะเธอคงจะกลัวน่าดู แคเรน
รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
ที่ได้กลัว
บอกสิ่งที่ฉันอยากรู้มาซะ
ต่อไปเป็นอะไรล่ะ
สามง่ามเหรอ
ฉันว่าเราทั้งคู่รู้ดี
ว่าความเจ็บปวดแบบนั้น โน้มน้าวคุณไม่ได้แล้ว ทอม
คุณรู้จักอดทนกับความเจ็บปวด หลายแบบแล้ว
แต่คนอื่นๆ ในครอบครัวคุณ ไม่ได้ชินไปด้วยนี่สิ
อย่างเช่นแอนน์กับเล็กซี่
พวกเขาอยู่ไหน
ในที่ที่พวกเขาจะเจ็บตัว ถ้าคุณไม่ยอมให้ความร่วมมือ
ฉันไม่อยากนึกถึงผลกระทบ ของสามง่ามที่อาจเกิดกับทารก
ไปตลอดชีวิตเลย
เรื่องนี้ง่ายนิดเดียว ทอม
ทำไมต้องทำให้มันยากด้วย
คุณต้องบอกฉันมา ว่ามีแผนจะโจมตีที่ไหน
และคุณต้องบอกมาเดี๋ยวนี้
เห็นการเคลื่อนไหวแล้ว
สิบนาฬิกา ห่างออกไป 46 เมตร
ไม่ใช่แฟนเธอ
ถึงจะเหมือนกันจนขนลุกก็เถอะ
เมื่อไหร่เรื่องนี้จะซึมเข้า สมองเธอสักที แม็กกี้
ฮาล เมสันไม่กลับมาแล้ว
เขาจากไปแล้ว เผลอๆ คงตายไปแล้ว
และเธอคงจะตายเหมือนกัน ถ้าเขาพาเธอไปด้วย
บอกให้นะ เขาสงเคราะห์...
พี่ชาย ไปเอนหลังหน่อยไป ฉันจะเฝ้ายามต่อเอง
ไลล์ คอยมองหาพวกเมสันไว้นะ
พวกเขาน่าจะโผล่มาในเร็วๆ นี้
แหงล่ะ
ปล่อยฉัน
ผมสัมภาษณ์ทุกคน ที่อยู่ในโรงพยาบาล...
ตอนที่ประธานาธิบดีฮาธาเวย์ ถูกฆ่าแล้ว
ทุกคนมีพยานที่อยู่...
ยกเว้นคุณ ท่านประธานาธิบดี
ช่วยบอกได้ไหม ว่าคุณอยู่ที่ไหนตอนที่เขาตาย
ที่ฐานทัพของฉัน
มีใครยืนยันได้ไหม
ทหารยาม
เขาอยู่หน้าห้องคุณ ไม่ใช่ในห้อง
ใช่แล้ว ผู้พัน
ฉันไม่ได้มีนิสัย ชอบหลับนอนกับคนคุ้มกัน
สิ่งที่คุณบอกฉันก็คือ คุณไม่มีเบาะแสแน่ชัด
สิ่งที่ผมบอกคุณก็คือ
ทุกคนมีคำอธิบาย ยกเว้นคุณ
เริ่มเห็นอย่างที่ฉันเห็นแล้วสินะ
ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัด ว่าประธานาธิบดีเป็นไส้ศึก
เรามีแค่หลักฐานแวดล้อม ซึ่งมันไม่พอ
ก็อาจจะ
ฉันอาจคิดผิดก็ได้
แต่ถ้าไม่ใช่...
สายตาของเราก็ต้องคมกริบ
เธอยังไม่อนุญาตให้นาย วิทยุคุยกับคนของฮาธาเวย์เลย
ทำไมล่ะ
ขอเดาว่าเธอไม่อยากให้ทหารที่นี่ ไปสอดรู้สอดเห็น
แล้วเพราะอะไรล่ะ
เธอไม่อยากให้เรารู้อะไร เธอจะแยกเราออกจากคนอื่น ผู้พัน
จนกระทั่งได้โอกาสเหมาะๆ ก็ปัง ซี้ม่องเท่ง
บ้าเอ๊ย อยากให้ทอมอยู่ที่นี่จริงๆ
แต่เขาไม่อยู่ และชาตินี้ก็คงไม่อยู่
เวลานี้ฉันควรออกไปตามหา พวกเขาได้แล้ว
ถ้านายทำแบบนั้น แล้วใครจะคอยดูแลชาร์ลสตันล่ะ
ไม่ใช่ฉันแน่
แหงล่ะ
เราต้องดึงเข็มนี้ด้วยตัวเอง ผู้พัน
ไม่ว่าจะยังไง ตอนนี้ก็เหลือแค่นายกับฉัน
ไม่มีคนอื่นแล้ว
นายท้าทายเธอ
นายโดนหมายหัวแล้วล่ะ
ผู้พันวีฟเวอร์
มีอะไร แม็กกี้
มีข่าวลือว่าเร็วๆ นี้ เราจะไปจากที่นี่
ฉันรู้ว่าคุณยืนยันให้ไม่ได้ แต่...
พนันได้ว่า ไม่ว่าเป้าหมายคืออะไร แคเรนจะอยู่ที่นั่น...
ให้ฉันอยู่ทีมแรกที่บุกเข้าไปได้ไหม
ทีมแรกมีแนวโน้ม ที่จะมีคนตายมากที่สุด
ฉันรู้ดี ผู้พัน
เพราะฮาลใช่ไหม
เพราะฉันจะจัดการนังนั่น ให้สิ้นซากต่างหาก
แม็กกี้ ถ้าเราไปเมื่อไหร่ เธอจะอยู่ด้านหลัง
แต่ผู้พัน...
อะไรๆ อาจไม่ต้องลงเอยแบบนี้ ทอม
ถ้าจะโทษใครก็โทษตัวเองเถอะ
แอนน์...
เล็กซี่
เธอฆ่าพวกเขาเหรอ
ขอโทษทีนะ ทอม
คุณทำให้ฉันไม่มีทางเลือก
ฉันจะฆ่าแก
เอาล่ะ อยู่นิ่งๆ อันนี้ลึกมาก
โอเค ก็ได้
โอเค
เอาล่ะ อันสุดท้ายแล้ว
ขอบคุณนะ
ไส้ศึกคงอยากให้แน่ใจ ว่าเราไม่ได้ติดต่อใคร
นายพูดถูก แอนโธนี่
ตามฉันได้ที่ห้องพยาบาลนะ
ขอบคุณ ลอร์เดส
ฉันกลับไปที่แนวรบดีกว่า
แม็กกี้
ถ้าเธอไม่หยุดฉันไว้...
ฉันคงถูกระเบิดตามวิทยุไปแล้ว
ให้ฉันอยู่ทีมแรกนะ ผู้พัน
ตกลง
กากระเบิดดูเหมือน ของที่เอชส์เฟนี่สร้าง
เอาไปให้ดอกเตอร์กาดาร์ เขาน่าจะระบุชนิดมันได้
ผมอยากเสริมกำลังพล ทุกจุดทางเข้าและทุกทางออก
เพิ่มการรักษาความปลอดภัย
ที่ฐานทัพประธานาธิบดี และอาคารของโวล์มเป็นสองเท่าตัว
แล้วก็หาวิทยุอันใหม่ให้ด้วย
ฉันชอบแอนน์จริงๆ นะ
ฉันไม่อยากให้มันมาถึงจุดนี้เลย
แต่คุณต้องเข้าใจ
เหล่าโอเวอร์ลอร์ดหมดความเชื่อมั่น ในวิธีการของฉันแล้ว
พวกเขารำคาญฉันพอสมควร
ฉันไม่มีทางเลือก
ฉันจะฆ่าแก
เครือข่ายป้องกัน จะทำงานในอีกไม่กี่นาที ทอม
เมื่อมันเปิดใช้งานแล้ว คุณก็แพ้
คุณหมดหวังแล้ว
ฟังฉันนะ
คุณยังช่วยลูกชายของคุณได้
คุณช่วยมนุษยชาติได้
คุณหยุดการฆ่าที่ไม่จำเป็นนี้ได้
บอกแผนฉันสิ
ไม่มีวัน
เริ่มแล้ว
พาเขามา
ดูเหมือนใยแมงมุมนีออนเลย
เหมือนลูกกรงมากกว่า
ฟังนะ
เรารู้อยู่แล้วว่าจะเป็นแบบนี้ และมันก็เกิดขึ้นแล้ว
เราทำอะไรไม่ได้นอกจากงานของเรา
ดังนั้นเลิกมองแล้วไปลุยซะ
ไปกันเถอะ
- ผู้พัน - ท่านประธานาธิบดี
- มากับฉันหน่อย - ครับ
แอนโธนี่คิดว่าฉันเป็นไส้ศึก
คุณคิดว่าฉันเป็นไส้ศึก ฉันรู้ดี
ฉันทะเลาะกันฮาธาเวย์ แล้วเขาก็ตาย
ฉันสั่งไม่ให้คุณติดต่อคนของเขา แล้ววิทยุก็ระเบิด
คุณเคยคัดค้านภารกิจโวล์ม แล้วจู่ๆ คุณก็เห็นดีเห็นงาม
นั่นเป็นเพราะสิ่งที่โคชีสพูด
ถ้าไม่เอาเครือข่ายลง เราทุกคนจะต้องตาย
และคุณก็เชื่อเขาโดยไม่กังขา
ฉันมีเรื่องกังขาหลายเรื่อง
สิ่งเดียวที่ฉันแน่ใจก็คือ เอชส์เฟนี่สร้างเครือข่ายนั่น...
มันไม่ดีกับเรา
ดังนั้น ใช่ ฉันสนับสนุนภารกิจ
หวังว่าเราจะไม่ทำพลาดแล้วกัน
เราทุกคนหวังแบบนั้น
ผู้พัน ถ้าคุณไล่ฉันออกจากตำแหน่ง
ถ้าคุณยึดอำนาจ วินาทีต่อจากนั้นเอง
ชาร์ลสตันจะถูกปกครองด้วยปืน
และสหรัฐอเมริกาใหม่ จะไม่ใช่ประชาธิปไตยอีกต่อไป
บรรดาชื่อที่ ห้อยอยู่กับกิ่งไม้พวกนี้
คิดว่าคนเหล่านี้สละชีพเพื่ออะไรล่ะ
ผู้พัน ทอมบอกว่า คุณคือมือขวาสุดแกร่งของเขา
และเป็นของฉันได้เช่นกัน
หวังว่าเขาจะพูดถูกนะ
ท่านประธานาธิบดี
เขาพูดถูกแล้ว
เราจะไม่รับคำสั่งเธออีก
ไปบอกคนของนายด้วย
เราจะทำภารกิจกันต่อเหรอ
เรา "ต้องรู้" รายละเอียดกลยุทธ์
เป้าหมายของเรา "ต้องรู้"
ประธานาธิบดีไม่จำเป็นต้องรู้
เราจะเล่นกันแบบนี้แหละ
- แน่ใจนะ - ฉันมั่นใจ
มันยังไม่พอ ที่จะชนะสงครามครั้งนี้ โป๊ป
เราต้องคู่ควรกับชัยชนะ
และพระเจ้า เราจะชนะ
ชาร์ลสตัน
ชาร์ลสตัน มีใครอยู่ไหม
- นั่นใครน่ะ - นั่นฮาล
เดี๋ยว
รหัสผ่านคืออะไร
ฉันไม่รู้รหัสผ่าน ไลล์ เราหายไปตั้งสองอาทิตย์แล้วนะ
- เราจะเข้าไปล่ะ - ปิดมันซะ
นายจะทำให้พวกเขากลายเป็นเป้าซุ่มยิง
แม็กกี้
ทอมอยู่ไหน พ่อนายอยู่ที่ไหน
เขารอดจากคีย์สโตนมาได้ กลับมาจากมิชิแกนได้
เดี๋ยวเขาก็กลับมา
ใช่
เขาจะกลับมาแน่
ไง
รีเบคก้า
คุณคือรักแท้ของฉัน ทอม เมสัน
พ่อของลูกชายที่น่ารักของฉัน
สามีที่ซื่อสัตย์และรักภรรยา
ฉันรักทุกอย่างเกี่ยวกับคุณ
เกี่ยวกับชีวิตคู่ของเรา
ฉันรักทุกความทรงจำ
ทุกถ้อยคำที่ร้อนแรง
ทุกเสียงพึมพำด้วยความรักระหว่างเรา
ทำอะไรให้ฉันสักอย่างได้ไหม
ลุกขึ้น
หนีไป
อย่ากลับมาที่นี่อีก อย่าหันหลังกลับมา
ที่นี่ไม่มีอะไรให้คุณแล้ว
ไม่มีอะไรเลย