พวกโวล์มวางแผนจะย้ายอาวุธ ออกจากอาคารในช่วงบ่ายวันนี้
โครงการออเรนจ์จะเริ่มดำเนินการ ในรุ่งเช้าของวันพรุ่งนี้
เป้าหมายของเราคืออะไรเหรอ
เราจะยังไม่รู้จนกว่าจะไปถึง
เราไม่รู้หรือคุณไม่ยอมบอกกันแน่
มันเป็นขั้นตอน ทางการทหารขั้นพื้นฐานนะ
เราจะประเมินทางเลือกเป้าหมาย จนถึงนาทีสุดท้าย
จากนั้นก็เลือกอันที่ดีที่สุด
นี่เราทุ่มหมดหน้าตักเลยนะ แดน
ถ้าเกิดว่าอาวุธนี้ใช้ไม่ได้ผลล่ะ หรือถ้ามันใช้ได้ผล
เราจะรู้ได้ยังไงว่าพวกโวล์ม จะไม่หักหลังเรา
หลังจากจัดการ กับพวกเอชส์เฟนี่เสร็จแล้ว
- เราไม่รู้ครับ - แล้วคุณโอเคกับเรื่องนั้นเหรอ
ท่านประธานาธิบดี คุณก็เห็น รอยริ้วบนท้องฟ้าพวกนั้นแล้ว
เครือข่ายการป้องกันของศัตรู ถูกเปิดใช้งานแล้ว
ทุกๆ วันที่เรารอ...
ถ้าเราไม่ทำลายเครือข่ายนั่น
พวกเราจะตายหมดภายในสามเดือน
เผ่าพันธุ์มนุษย์จะสูญสิ้น
อาวุธของพวกโวล์มจะได้ผลไหม ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
พวกเขาจะเป็นมิตรอย่างที่ต้องการ หรือเปล่า ผมก็ไม่รู้อีกเหมือนกัน
ผมรู้แค่ว่าอาวุธนั่นเป็นโอกาสเดียว ของเราในการจะชนะสงครามนี้
ถ้ามันได้ผลน่ะนะ
ไว้ถ้ามันไม่ได้ผล ผมค่อยร้องไห้แล้วกัน
ในระหว่างนี้ หน้าที่ของผมคือ เตรียมคนพวกนี้ให้พร้อมสู้
ดีมาก
ท่านประธานาธิบดี
พี่ชาย นายต้องอยากดูนี่แน่
ฉันเห็นเครือข่ายนั่นแล้ว ไลล์
พวกเอชส์เฟนี่ใช้สีได้น่าทึ่งมาก
แย่หน่อยนะที่มันแผ่รังสีใส่เรา
ไม่ได้พูดถึงเครือข่าย เรามีแขกน่ะ
แหมๆ
บุตรผู้หลงผิดได้กลับมาแล้ว
- นึกว่านายตายไปแล้ว - ฆ่าฉันไม่ได้ง่ายๆ หรอก
- นายยังติดค้างเครื่องบินฉันอยู่นะ - นายเอาเรือไปก็แล้วกัน
- นายไปไหนมา - ข้างนอก
ตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว
ทอม นายกลับมาแล้ว
- นั่นทอม เมสันนี่ - ทอมกลับมาแล้ว
แดน
นั่นทอม เมสัน
ได้ยินว่านายเดินทอดน่องเข้ามาเลยนะ
ดีใจที่ได้เจอนายนะ
เรามีเรื่องต้องคุยกัน
และฉันพนันว่านายต้องมีเรื่อง เจ๋งๆ มาเล่าแน่ๆ
- เรื่องน่ะมี - พ่อ
- แต่ไม่ใช่เรื่องดี - พ่อ
- เบน ฮาล - พ่อไม่บาดเจ็บใช่ไหม
ไม่
กลับมาซะทีนะ
ขอเวลาเดี๋ยวนะ แดน
ใช้เวลานานเท่าที่ต้องการเลย ไว้เดี๋ยวเราค่อยมาคุยกัน
พวกเรารอพ่ออยู่ที่เมคานิกส์วิลล์
แต่พ่อก็ไม่มา
พอพ่อกลับไป พวกสกิตเตอร์ก็รออยู่ที่ ฟาร์มของพวกพิกเก็ตส์แล้ว
- เกิดอะไรขึ้นกับพวกพิกเก็ตส์ - ไม่รู้สิ พวกเขาหายไปแล้ว
ทำไมพวกมันถึงไม่ฆ่าพ่อล่ะ
พ่อไม่ได้อยู่ในแผนของพวกมัน
พวกมันจับพ่อขึ้นยาน แล้วพาพ่อไปที่หอคอย
แคเรน
เธอกำลังควบคุมสงครามจากที่นั่น
เธอเอาตัวแอนน์กับเล็กซี่ ไปไว้ที่นั่นเหรอ
ใช่
ได้เจอพวกเขาไหม พวกเขาอยู่กับพ่อหรือเปล่า
ไม่
พวกเขาโอเคใช่ไหม
ไม่
พวกเขาไม่โอเค
- มันไม่เหลืออะไรแล้ว - นี่
เรายังอยู่นะ เรายังอยู่
พ่อ พ่อแน่ใจ เรื่องแอนน์กับเล็กซี่ใช่ไหม
แน่สิ
นี่ ฟังพ่อนะ
พ่ออยากให้ลูกจำความเจ็บ ที่กำลังรู้สึกนี่ไว้
และพ่ออยากให้ลูกใช้มัน
เราจะไปตามล่าตัวแคแรน
เราจะไว้ทุกข์ให้กับแอนน์ และเล็กซี่เมื่อเธอตายแล้ว
พอเราไปถึงที่นั่น ผมหวังว่าพ่อจะให้ผมเป็นคนลงมือนะ
ดีมาก ใช้มันซะ
มันจะช่วยให้ลูกผ่านเรื่องนี้ไปได้
พ่อต้องไปคุยกับผู้พันวีฟเวอร์แล้ว
พ่อ พ่อพูดอะไรน่ะ
พ่อบอกผมว่า ถ้าเรามีแต่ความเกลียด
พวกมันก็ได้เปลี่ยนเราไปแล้ว
พ่อรู้ เบน แต่นั่นมันเมื่อนานมาแล้ว
ตอนนี้พ่อเหลือแต่ความเกลียดชัง และพ่อไม่ยอมให้มันสูญเปล่าแน่
เราไม่เคยมองว่าบอสตัน เป็นเป้าหมายเลยด้วยซ้ำนะ ทอม
เราจะเคลื่อนตัวกันพรุ่งนี้แล้ว การเปลี่ยนแผนตอนนี้
- จะทำให้เราตกที่นั่งลำบากนะ - ผมเข้าใจที่คุณกังวลนะ แดน
แต่จนกระทั่งแคเรนพาผมไปที่นั่น
เราไม่รู้เลยว่าเธอ ตั้งศูนย์บัญชาการที่บอสตัน
แต่ถ้าเราทำลายหอคอยบอสตันได้
เราก็จะทำลายเครือข่ายป้องกัน และได้ตัวแคเรนไปพร้อมกัน
หอคอยนั่นถูกป้องกันไว้อย่างแน่นหนา มันล้อมรอบไปด้วยพวกเม็ค
เป้าหมายปัจจุบันของเรา เข้าถึงได้ง่ายกว่าเยอะ
แต่เราจะไม่ได้ตัวแคเรนนะ
เราไม่จำเป็นต้องได้ตัวแคเรน เพื่อบรรลุเป้าหมายนี้
พวก ฉันเกือบตายไปครั้งหนึ่งแล้ว ตอนพยายามยึดหอคอยนั่นนะ
แค่คิดว่าจะได้มีโอกาสทำมันอีกครั้ง ก็ทำให้ฉันคิดว่า
มันเป็นความคิดที่ไม่เลวเลย
กว่าจะไปถึง อย่างน้อยก็วันครึ่ง
และเราต้องการกำลังกระสุน อีกมากเพื่อจัดการพวกเม็ค
ผมไม่คิดอย่างนั้น ตั้งแต่เราทำลาย เครื่องปฏิกรณ์วาคอนด้า
พวกเอชส์เฟนี่ก็ขาดแคลนเชื้อเพลิง
ตอนที่ผมหนีออกมา ผมเห็นการป้องกันของพวกมัน
พวกเม็คส่วนใหญ่ใช้งานไม่ได้ด้วยซ้ำ
พวกมันแค่ยืนอยู่เฉยๆ เหมือนกองทัพดินเผาจักรพรรดิจีน
ฉันมองเห็นความได้เปรียบ ทางยุทธวิธีนะ
เรารู้ว่าแคเรนควบคุม การป้องกันของพวกเอชส์เฟนี่
ตลอดชายฝั่งตะวันออก
ถ้าเรากำจัดเธอได้ ก็เหมือนกับเราตัดหัวงูทิ้ง
ถูก พูดถูกเผงเลย
เป็นข้อเสนอที่น่าสนใจนะ ทอม แต่ว่า...
ฉันคงต้องขอเวลาคิดสักหน่อย
ไม่ว่าเป้าหมายของเราจะเป็นอะไร ผมอยากไปด้วย
ถ้าคุณอนุญาตนะ แดน
ยินดีเป็นอย่างยิ่งเลย ทอม
คุณยังกังวลอยู่ โอเค ผมเข้าใจ
มาคุยกันอย่างเปิดอกเลยแล้วกัน พวกคุณอาจจะไม่รู้ว่า
- แคเรนฝังเครื่องควบคุมในตัวผม - เธอเคยทำแบบนี้มาแล้ว
ผมก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ และผมก็บอกคุณทันที
นี่มันไม่เหมือนกัน
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นกับฮาล เราไม่สามารถเสี่ยงได้อีกแล้ว
ก็จับตาดูผมเอาไว้สิ
ถ้าผมทำอะไรแปลกๆ แม้แต่นิดเดียว
- ก็ยิงหัวผมเลย - ทอม ฉันไม่อยากทำอย่างนั้น
สิ่งที่เราต้องการ กับสิ่งที่เราต้องทำมันคนละเรื่องกัน
เราต้องทำลายเครือข่ายป้องกันนั่น และผมต้องได้ตัวแคเรน
ขอร้องล่ะ เพื่อแอนน์กับเล็กซี่
และถ้าผมจะต้องโดนยิง
- ผมก็อยากให้... - พอได้แล้ว
ทอม ขอบคุณสำหรับข้อมูลใหม่นี้นะ
แต่นายจำเป็นจะต้องไปพักผ่อน
นายไปได้
รับทราบครับ
ฉันว่าเขาพูดจริงนะ
แดน พวกนายสนิทกันมาก
แต่นายต้องถอยออกมาก้าวหนึ่ง
- เขาไม่มั่นคงอยู่ - แล้วนายโทษเขาได้เหรอ
แคเรนฆ่าแอนน์และลูกสาวของเขานะ
เป็นฉันเองก็คงไม่มั่นคงเท่าไรหรอก
นายก็เป็นอยู่นะ ผู้พันวีฟเวอร์
เข้าใจแล้ว
แต่ว่า...
ถ้าเขาโดนฝังเครื่องควบคุมจริงๆ ก็ไม่มีทางที่เราจะหามันเจอ
แต่ถ้าเขาไม่โดน และกำลังพูดความจริงกับเราอยู่...
เขาก็ได้มอบกุญแจสู่ชัยชนะให้กับเรา
ไปได้แล้ว แดน ขอเวลาฉันพิจารณาหน่อยนะ
รับทราบ
ฉันดีใจมาก ที่นายกลับมาหาเรา เพื่อนยาก
ฉันเห็นเครื่องบินของนายตก
ไม่คิดว่าจะได้เจอนายอีกแล้ว
โชคชะตานั้นเป็นเรื่องแปลกประหลาด
มันกรุณาเราเมื่อเราไม่คาดคิด
และทำลายเราเมื่อเราไม่พร้อมที่สุด
ผมเสียใจด้วยกับเรื่องแอนน์ และลูกสาวของคุณ
ขอบคุณนะ
ตอนนี้ฉันคิดเรื่องนั้นไม่ได้หรอก
คงจะดีที่สุดถ้าเดินหน้าต่อ
ผมพยายามจะบอกตัวเองแบบนั้น เหมือนกันตอนที่พี่ชายผมถูกฆ่า
แต่ก็ยังอดคิดถึงเขาไม่ได้
นั่นคือสิ่งรับมือได้ที่ยากที่สุด เวลาอยู่ในสงคราม
มันช่วงชิงคนที่เรารักไป
กลืนพวกเขาเข้าไปทั้งตัว
และเราก็ไม่มีแม้แต่โอกาส ที่จะบอกลาพวกเขา
ก็จริง
ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอพี่ชาย เราทะเลาะกัน...
เกี่ยวกับเรื่องไร้สาระ
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ เราคงหาทางออกได้
แต่ความจริงที่ว่ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น มันยังตามหลอกหลอนผม
ฉันเคยคิดว่าความรัก ทำให้ฉันได้เปรียบ
มันอาจเป็นแค่อุปสรรค ที่บดบังความคิดของฉัน
แล้วมีทางเลือกอื่นด้วยเหรอ
ไม่ต้องรัก จะได้ไม่ต้องมาโศกเศร้าเหรอ
ตรวจสอบความปลอดภัย สำหรับกองทหารแอลดีโอ...
สวัสดี มาหานายน่ะ
- ถูกไล่ออกมาแล้วเหรอ - ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย
ฉันไม่มีปัญหานะ ไลล์ นายมีปัญหาไหม
- ไม่มี - แค่กับนายคนเดียว
ไลล์ ให้ฉันกับอดีตองค์ชาย ได้คุยกันสักหน่อยได้ไหม
ไม่เจอกันนานเลย พ่อหนุ่มเคมบริดจ์ มีอะไรให้ฉันช่วยเหรอ
นายมีโอกาสยิงฉันได้นะวันนี้
จะไม่มีใครรู้เลย
ไลล์คงเห็นแหละ แต่ฉันเข้าใจที่นายจะสื่อนะ
นายไม่กลัวว่าแคเรนจะฝัง เครื่องควบคุมในตัวฉันเหรอ
ตรงกันข้ามเลย ฉันหวังว่าเธอจะฝัง
พอนายคลุ้มคลั่งเหมือนกันหมาบ้า
ก็คงต้องมีใครสักคนฆ่านายทิ้งซะ
อาจจะเป็นฉันก็ได้
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ
ผู้พันวีฟเวอร์อาจจะลังเล
แต่นายไม่แน่ๆ
ไม่ ทอม ฉันไม่ลังเลหรอก
ดี ถ้าอย่างนั้น...
พังหมดแล้ว ตึกของพวกโวล์มพังหมดแล้ว
ฉันไม่ได้ยินเสียงบีมเมอร์ หรือพวกเม็คเลย
ต้องมีอะไรบางอย่างทำให้มันระเบิด
ถ้าเป็นฝีมือของไส้ศึก เขาก็ยกระดับผลงานขึ้นมาเยอะเลย
โป๊ป
ดูเหมือนคนนั้นลากอีกคนหนึ่ง มาจากบริเวณแอ่งน้ำนะ
โคชิส ได้ยินฉันไหม
- เขาตายแล้ว - เขายังมีชีวิตอยู่
มาเร็ว ช่วยฉันอุ้มเขาหน่อย
เร็วเข้า โป๊ป ช่วยฉันอุ้มเขาหน่อย
ยกขาเขา
ลอร์เดส
หมอเดลกาโด้ ฉันต้องให้เธอช่วย
เดี๋ยวฉันไปนะ ฉันต้องขึ้นไปข้างบน...
หมอเดลกาโด้ ข้างบนนั่นรอได้ แต่เขารอไม่ได้แล้ว
- เขายังมีชีวิตอยู่ไหม - เขายังมีชีวิตอยู่ตอนที่เราพบเขา
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับร่างกาย ของชาวโวล์มเลย
- ฉันคงไม่รู้ว่าจะ... - ไม่จำเป็นหรอก
คนของผมจากไปหมดแล้ว
พวกเขาฝากชีวิตไว้ในมือผม
และผมก็ปกป้องพวกเขาไว้ไม่ได้
ผมปกป้องไม่ได้ ถ้าพวกเขาตายไปแล้ว
นี่ ฉันอยู่นี่ ฉันอยู่ตรงนี้กับนาย
นี่ นายจะให้ความสูญเสีย มาบั่นทอนนายไม่ได้
นั่นคือสิ่งที่นายพยายามบอกฉัน ก่อนหน้านี้นี่
ว่าความหวังแข็งแกร่งกว่าความสูญเสีย
และจิตวิญญาณของมนุษย์
ก็ยังคงเป็นอาวุธที่ทรงพลัง ที่สุดในโลกใบนี้
นั่นคือพร
ถ้าคุณไม่ยอมให้มันมอดดับลงไป...
มันจะพานายไปสู่ชัยชนะ
ให้มันพานายไปด้วย
ในเวลาสั้นๆ ถ้าไม่โดนรบกวน
ร่างกายของผมจะฟื้นตัวได้เอง
คุณไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
โอเค เราจะทำให้แน่ใจ ว่านายจะไม่ถูกรบกวน
วันหนึ่ง
ผมหวังว่าเราจะสามารถกอบกู้
ดวงใจของกันและกันได้นะ ศาสตราจารย์
ฉันตั้งตารอวันนั้นเลย
เขายังหายใจอยู่
อย่าไปยุ่งกับเขานะ ทุกคน
ให้ทุกคนออกห่างจากเขาเลยดีกว่า
ลอร์เดส
เธอลงไปข้างล่างดีกว่า ดูเหมือนจะมีผู้เสียชีวิตมากกว่านี้
- ก่อนที่เรื่องนี้จะจบลง - ค่ะ
แล้วภารกิจของเราจะเป็นยังไงต่อ
ก่อนอื่น เราต้องดับไฟ
เข้าไปในตึกของพวกโวล์ม แล้วดูว่าอาวุธสภาพเป็นยังไงบ้าง
ถ้าคุณกู้อาวุธคืนมาได้ พวกเขาเลือกเป้าหมายหรือยัง
มีการเปลี่ยนแผนบ้างหรือเปล่า
มันเป็นนโยบายแล้วเหรอ ที่ผู้บังคับบัญชาของฉันประชุมกัน
- โดยที่ฉันไม่ได้ร่วมด้วย - เราต้องจำกัดคน
เพราะว่าเรายังหาตัวไส้ศึกไม่ได้
ถ้ามันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นนะ
ผมไม่รู้ว่าแผนเปลี่ยนหรือเปล่า
ผมบอกข้อมูลบางอย่างไป แล้วพวกเขาก็ส่งผมออกมา
แล้วคุณจะทำยังไงต่อ
ผมไม่อยากได้งานเก่าคืนหรอก ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณจะถาม
ถ้าคุณอยาก ฉันคงยินดีคืนให้กับคุณเลย
ตำแหน่งสูงๆ มันหาคนมาแทนยากนะ
สวัสดี ขอบคุณ
- สวัสดี - สวัสดี
ดูเหมือนว่าการระเบิดครั้งนี้ จะไปแหย่รังแตนเข้าให้แล้ว
ใช่
ทุกคนที่อยู่ทางตอนเหนือ กำลังร้องขอกระสุนเพิ่ม
เผื่อว่าเราจะถูกโจมตี
ใช่ เพื่อนของฉันทางตะวันออก ก็เหมือนกัน
แต่ที่ได้ยินมาล่าสุด เราไม่โดนโจมตีนะ
นี่...
คุณรู้เรื่องแอนน์ กับน้องสาวของผมหรือยัง
รู้แล้ว
ฉันเสียใจด้วยนะ
ขอบคุณ
เราจะทำให้แคเรนต้องชดใช้
มารีน่า
- ทอม - คุณโอเคไหม
ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย
- คุณอยู่ตรงไหน - ฉันอยู่นี่ๆ
ฉันอยู่นี่
รอเดี๋ยวนะ
คุณมีแผลที่หัว
- ฉันมองไม่เห็น - รอเดี๋ยวนะ
ดีขึ้นไหม
ใช่ ดีขึ้นนิดหน่อย แต่ฉันก็ยังเห็นคุณไม่ชัดอยู่
- ยืนไหวไหม - ฉันคิดว่าไหวนะ
- ลองดู ค่อยๆ นะ - โอเค
โอ้ พระเจ้า นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่รู้สิ
เราไปห้องพยาบาลกันเถอะ เดินไหวไหม
- ไหว คิดว่านะ - โอเค เกาะผมไว้
โอเค พระเจ้า
ตรงนี้
กลับมาต่อกันเถอะ ทุกคน
นี่
ขอบคุณนะ
นายได้ยินอะไร
ไม่รู้สิ ผมบอกไม่ได้ ว่าใช่คนหรือเปล่า
เสียงข้างล่างนั่นมันก้องไปหมดเลย
แค่การที่นายสามารถได้ยินผ่าน หิน 40 ฟุตก็ปาฏิหาริย์มากพอแล้วล่ะ
สิ่งสำคัญก็คือเราต้องมีแบบแผน
ขุด แล้วก็ฟัง แล้วก็ไม่ยอมแพ้
ไม่มีวันยอมหรอก
แม็กกี้
ไม่นะ
ไม่นะๆ
คุณห้ามตายอีกคนนะ
มานี่มา ผมได้ตัวคุณแล้ว
แม็กกี้ คุณห้ามตายอีกคนนะ
อย่างนั้นแหละ นี่
ไม่เป็นไรนะ ผมอยู่นี่แล้ว
- ผมอยู่นี่แล้ว - ฮาล
นอนลงเถอะ นั่นแหละ
คุณไม่เป็นไร
ผู้พันครับ
แมตต์เจอวิธี ที่จะรู้สถานการณ์ข้างล่าง
- ให้มากขึ้นเจอแล้ว - พูดมาเลย ไอ้ลูกชาย
ผมคิดว่าถ้าเราลงไปตามท่อระบายน้ำ
- เบนน่าจะได้ยินชัดขึ้น - ความคิดดี ลงมือเลย
- โอเค มาเถอะ - โอเค
โป๊ป ฉันไม่เคยเห็นคนของนาย ทำงานหนักขนาดนี้มาก่อน
ผู้พัน ถ้าเราไม่ดำเนิน ตามแผนของพวกโวล์ม
เราก็จะเละเป็นหนอนในอีกสามเดือน
เจ้าเด็กหนามบอกว่าอะไรบ้าง
เขาบอกว่าข้างล่าง น่าจะมีผู้รอดชีวิตอีก
น่าจะเป็นบริเวณโรงอาหาร
ก็ดีสิ ใช่ไหม นั่นคือที่ที่ทุกคนชอบไปรวมตัวกัน
ฟังนะ ถ้าที่นั่นยังไม่ถล่ม ฉันมั่นใจว่าลูกสาวของนาย...
เธอจะต้องอยู่ข้างล่างกับพวกนั้น
อย่าทำหน้าเครียดสิ อย่าไปคิดมากกับอะไรที่ไม่จำเป็น
ถ้าเจ้าเด็กนั่นพูดถูก เราขุดอีก 20 ฟุต
ก็จะถึงบันไดด้านเหนือแล้ว โอเคไหม
แล้วถ้าถึงตรงนั้นแล้ว เราก็แค่ขุดลงไป
ตรงๆ อีกเก้าเมตร
- ใช่ไหม - ใช่เลย
ขุดต่อกันเถอะ
เรามีคนที่หวังพึ่งเรา อยู่ข้างล่างนั่น
เร็วเข้า
- ระวังหัวนะ - โอเค
ตรงนั้นอีกสองคน
เราอาจเสียคนเป็นร้อย
นี่ ฉายไฟไป
- ตรงนี้ - อะไร อะไรเหรอ
นั่นลอร์เดส
- เธอยังมีชีวิตอยู่ - ขอบคุณพระเจ้า
- แย่แค่ไหนเหรอ - ไม่รู้สิ
แต่เราก็ไม่ต้องเดินไกลหรอก
ตามผมมา
เอาเขาไปนอนที่เตียงนั่น
โอเค ไหนดูหน่อย
- หมอ ฉันพามาให้นายอีกสองคน - หมอเดลกาโด้ เตียงนั้น
ไม่ร้ายแรงเท่าไร เธอรอได้
เกรงว่าคุณต้องเย็บแผลนะ ท่านประธานาธิบดี
- ฉันมองไม่เห็น ทุกอย่างมัวไปหมด - เชิญนั่งก่อนครับ
- โอเค - ตรงนี้
ทอม ให้ตายสิ ดีใจที่ได้เห็นนายจริงๆ
- คุณเห็นพ่อฉันไหม - ฉันคิดว่าเขาอยู่ข้างบนนะ
จีน ไม่ต้องห่วงหรอก พ่อของเธอเป็นผู้เหลือรอด
ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน เขาก็กำลังเป็นห่วงเธอเหมือนกัน
สงบสติไว้ เราจะออกไปจากที่นี่ได้แน่ๆ
- สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง - มาดูแผนผังชั้นนี้กัน
ทางออกหลักพวกนี้ ถูกเศษหินปิดกั้นไว้สนิท
เราผ่านออกไปไม่ได้ ทีนี้ ฉันได้ส่งคนไปดู
ที่ช่องลิฟต์ตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้
แล้วทางออกทางเหนือนี่ล่ะ
ฉันยังไม่มีคนพอจะแบ่ง ไปดูทางนั้นเลย ทอม
เราลองไปดูหน่อยก็ได้นะ หาอาวุธให้ผมหน่อยได้ไหม
ได้เลย
- เธอเป็นยังไงบ้าง - สมองเธออาจกระทบกระเทือน
- แล้วลอร์เดสล่ะ - ก็เหมือนกัน
เราทำได้แค่จับตาดูเธอไว้ จนกว่าเธอจะฟื้น
- ไป - โอเค
- ไปเถอะ - นี่
ขอบคุณนะ
- นายโอเคไหม - ฉันโอเค
ตอนฉันยังเด็ก พี่ชายฉันเคยขังฉันไว้ ในตู้เสื้อผ้ามืดๆ เป็นชั่วโมง
ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็เกลียดที่แคบๆ มาตลอด
ฉันจะรู้สึกดีขึ้นกว่านี้มาก เมื่อเราได้เห็นท้องฟ้าอีกครั้ง
ไอ้บ้าเอ๊ย
ทอม เดี๋ยวก่อน ทอม ทำแบบนั้นมันไม่ช่วยอะไรหรอก
- เราจะไม่ยอมให้มันหยุดเราหรอก - แต่มันก็เป็นไปแล้ว โอเคไหม
นายต้องใช้รถยกถึงจะเปิดทางตรงนี้ได้
มันต้องมีทางอื่นสิ
พอร์เตอร์เช็กทุกทางที่จะเช็กได้แล้ว
ฉันว่าเรานั่งรอเฉยๆ ดีกว่า พวกคนข้างบน
คงจะกำลังขุดลงมา ในระหว่างที่เราพูดกันอยู่
ไม่ๆ เรารอไม่ได้
ครอว์ลีส์เหรอ
สาม สอง...
ให้ตายสิ ด็อก
ดอกเตอร์กาดาร์
ดีใจที่ได้เจอนะ
เดาว่าเราคงไม่ได้อยู่ เหนือพื้นดินสินะ
ไม่ใกล้ด้วยซ้ำ
เกิดอะไรขึ้นกับความอึดของผมเนี่ย
ผมเคยอึดกว่านั้นนะ
อาจเป็นเพราะเราใกล้จะ ไม่เหลืออากาศหายใจแล้ว
นี่ ฉันก็ใช้ออกซิเจนร่วมกับนายนะ
ทางเดินทั้งโถงนั่นอาจจะตันก็ได้
เราอาจจะเปิดประตู แล้วก็ยังออกไปไม่ได้อยู่ดีนะ
รู้อะไรไหม นี่ไม่ใช่เวลานะ
ถ้าไม่ช่วยกันก็หุบปากไปเถอะ
นายจะใช้ออกซิเจนยังไงก็ใช้ไป ฉันจะใช้ในแบบของฉัน
ใช้กล้ามเนื้อไปก็ไม่ช่วยแก้ปัญหานี้
มากไปกว่าตอนที่นายทิ้งฉัน ที่ชาร์ลสตัน
เพื่อไปตามหาแอนน์หรอก
นั่นมันครอบครัวผมนะ ผมจำเป็นต้องไป
นายน่าจะพาฉันไปด้วย
- ผมไม่คิดว่าจะได้กลับมา - นั่นแหละ
ฉันโตแล้วนะ
ฉันอยู่หรือตายแบบไหนมันก็เป็น ทางเลือกของฉัน ไม่ใช่ของนาย
ตรงนี้คือบันไดหนีไฟ ผนังเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กทั้งหมด
ฉันต้องใช้ระเบิดดินโพรง ที่ระยะประมาณสองเมตรจากพื้น
ถึงจะมีโอกาสเจาะทะลุไปได้
- เรามีระเบิดบ้างไหม - ไม่
อันที่จริงฉันมีระเบิดซีโฟร์ อยู่ครึ่งโหลนะ
ก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วล่ะ
- มีตัวจุดระเบิดไหม - ไม่มี
มันอยู่ในคลังอาวุธ และเราก็ไปที่ชั้นนั้นไม่ได้
ก็ได้
ฉันต้องการลวด หรือสายไฟประมาณ 61 เมตร
ฉันจะไปหามาจากไหนได้
ที่นี่คือห้างนะ มันต้องมีสายไฟสิ
ซึ่งสายไฟส่วนใหญ่นั้นจะอยู่ในกำแพง
โดยที่ไม่ได้ใช้งาน และกำแพงก็ทำมาจาก...
แล้วฉันก็ต้องใช้ดินปืนจากกระสุน ราว 12 นัด เทปกาว
แบตเตอรี่เท่าที่จะหามาได้และเนยถั่ว
เนยถั่วเหรอ
- ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว - ไปหาเนยถั่วมาก่อนเลย
ทำอะไรน่ะ หมอเดลกาโด้
เธอไม่ควรขยับตัวนะ กลับไปที่เตียงเลย
แต่ฉันควรไปช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ
เธอก็เป็นหนึ่งในผู้บาดเจ็บนะ
ฉันไม่อยากเห็นเธอลุกจากเตียงนั่น
ไม่ต้องห่วงน่า เราจัดการได้
เขาพูดถูก
เธอพักผ่อนเถอะ เราจะพาเธอ ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
ทอม นี่เป็นฝีมือของไส้ศึกหรือเปล่า
ก็เป็นไปได้นะ
ผู้คนล้มตายไปมากเหลือเกิน
ทุกอย่างที่เราทำมาก็พังหมด
เราไม่รู้หรอก มองจากตรงนี้ อาจจะดูแย่กว่าความเป็นจริงก็ได้
ทอม ฉัน...
ฉันเสียใจด้วยนะ เรื่องแอนน์กับเล็กซี่
ทุกคนคงบอกคุณแบบนั้น
ไม่เป็นไร
ฉันอดรู้สึกไม่ได้ว่า มันเป็นความผิดฉัน
ฉัน คุณขอให้ฉันจับตาดูพวกเขา
อย่าโทษตัวเองเลย ไม่มีทางที่เธอจะคาดการณ์
สิ่งที่เกิดขึ้นได้หรอก ไม่มีใครทำได้ทั้งนั้น
ก็แค่แอนน์ให้อะไรกับฉันเยอะมาก
และการที่รู้ว่าหลังจาก ผ่านเรื่องทุกอย่างมาด้วยกัน
เธอต้องตายอย่างโดดเดี่ยว ในจุดที่เราเริ่มต้น
หลังจากทุกอย่างที่เรา...
ก็ใช่ แต่เธอจมอยู่กับมันไม่ได้หรอก
แอนน์คงไม่อยากให้เธอเป็นแบบนั้น
ใช่ คุณพูดถูก
ดีแล้ว พักผ่อนเถอะ
หัวเราะอะไรน่ะ
เรื่องเรา
อุตส่าห์มาตั้งไกล แล้วเราก็กลับไปนับหนึ่งใหม่
เหมือนกับสงครามบ้าๆ นี่เลย
คิดว่ามันตลกเหรอ
ไม่เอาน่า ฮาล
มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
นายคิดว่าการตายมันเจ็บปวดเหรอ
การมีชีวิตอยู่ต่างหากที่เจ็บปวด
การตายน่ะง่ายจะตาย
ผมยอมให้มันเกิดขึ้น ไม่ได้หรอก แม็กกี้
ผมต้องหยุดยั้งมัน
บางเรื่องเราก็ควบคุมไม่ได้หรอก
ใช่
และผมก็รับมันไม่ได้
นี่เป็นความผิดผมเอง คุณเข้าใจไหม
ผมไม่ได้เป็นคนควบคุม
มั้ง
แน่นอน ผมโดนฝังเครื่องควบคุม
และผมก็จำอะไรไม่ได้
แต่ผมก็สามารถวางระเบิดสักลูก
หรือหลายๆ ลูกได้
ไม่ว่าผมจะเป็นคนควบคุมหรือไม่
ผมก็ทรยศทุกคนที่ผมห่วงใย
ทุกคนที่ต้องตาย...
ก็เป็นเพราะผม
คุณ...
คุณจะต้องตาย...
ก็เพราะผม
ฮาล...
ผมนึกว่าผมโกงความตายได้
น่าขำเนอะ
นี่
ไง
ไม่เคยมีใครห่วงใยฉันเลย
ไม่เหมือนที่นายห่วงใย
ถ้านี่เป็นเวลาที่ฉันต้องตาย...
ฉันก็ไม่อยากจะตายไป พร้อมใครคนอื่นนอกจากนาย
และนั่นคือสิ่งที่ฉันเลือก
ใช้น้ำเกลือกำหนดทิศทางระเบิด
ฉลาดมาก
ใกล้เสร็จแล้วหรือยัง
ใช่ เกือบเสร็จแล้ว
- ไม่นะ - มีอะไรเหรอ
มีรอยแตกอยู่ที่คานด้านบนหัวฉัน
นั่นเป็นปัญหาเหรอ
อยู่ที่ว่าความสามารถในการ รับน้ำหนักของมันถึงขีดแล้วหรือยัง
ระเบิดของเราอาจทะลุบันไดขึ้นไป
หรือไม่ก็อาจถล่มเพดานลงมาฝังห้องโถง
เราต้องมาคิดกันใหม่...
หรืออาจต้องหาตำแหน่งอื่น
ยอดเลย
เรากลับมานับหนึ่งใหม่อีกครั้ง
นายพูดว่าอะไรนะ
ฉันพูดว่า เรากลับมานับหนึ่งใหม่อีกครั้ง
- ฉันแค่เช็กดูเฉยๆ - ทำอะไรน่ะ
ช่างมันก่อน แอนโธนี่บาดเจ็บ ฉันต้องให้เธอช่วย
- โอเค - มาเร็ว
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
แอนโธนี่ๆ
นี่ ได้ยินฉันไหม
ลุกขึ้น ช้าๆ
เอามือไว้เหนือหัว
- ทอม นี่มันอะไรกัน - ทำไปเถอะ
ฉันไม่เข้าใจเลย
- ฉันอยากเห็นข้างในกระเป๋ายานั่น - ทำไมล่ะ ทอม
เพราะมันเหมือนใบที่เธอ ให้เราไปคีย์สโตน
ที่พวกเอชส์เฟนีเจอเรา และฉันว่ามีเครื่องติดตามอยู่ในนั้น
เปล่านะ มันเป็นแค่กระเป๋ายา ทอม
- คุณทำตัวเพี้ยนไปแล้ว - เหรอ
เธอบอกว่ามันน่าเศร้า ที่แอนน์ตายในที่ที่เธอจากมา
ใช่ มันเป็นแค่ความคิดที่ว่า...
- เธอหมายถึงบอสตัน - ใช่แล้ว ฉันแค่...
ฉันบอกพอร์เตอร์กับวีฟเวอร์ ว่าเธอตายที่ไหน
แต่ฉันไม่ได้บอกคนอื่น เธอรู้ได้ยังไง
ฉันแค่เดาว่า...
ทำไมเธอถึงไม่อยู่ในห้องพยาบาล ตอนที่เกิดเหตุระเบิดขึ้น
เธอพยายามหนีออกมา หลังจากที่วางระเบิดเหรอ
ไม่ ฉันแค่ เปล่านะ...
ทอม คุณกำลังทำฉันกลัวนะ
เธอไปทำอะไรที่ห้องโคชิส ในเมื่อฉันบอกชัดเจนว่า...
- ให้ทุกคนอย่าเข้าไปในนั้น - เขาเป็นคนไข้ ฉันเป็นหมอนะ
งั้นก็เปิดกระเป๋านั่นให้ฉันดูซะ
ไม่เห็นเหรอว่าไส้ศึก กำลังทำอะไรกับเรา
เธอนั่นแหละไส้ศึก
ฉันขอให้เธอจับตาดูแอนน์กับเล็กซี่
แล้วเธอก็ส่งพวกเขาไปให้แคเรน
โอเค
นึกว่าจะได้ยินเสียงมากขึ้น ข้างล่างนี่ แต่ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย
ผมเป็นห่วงพวกเขา
ฉันก็เหมือนกัน พวกเขาอาจตายกันหมดแล้ว
มันอาจจะไม่แย่นักก็ได้
นายหมายความว่ายังไง
พ่อดูเหมือนสติแตก ผมไม่รู้ว่าแคเรนทำอะไรเขา
แต่เธอทำอะไรบางอย่างแน่ๆ
และมันเปลี่ยนเขาไป
ถ้าพวกมันทำแบบนั้นกับนาย นายก็คงเปลี่ยนไปเหมือนกัน
- เฮ้ย เดี๋ยวๆ - อะไรเหรอ
เงียบก่อน
ฉันไม่อยากให้พ่อตายข้างล่างนี่
ฉันไม่อยากให้ฮาลกับแม็กกี้ ต้องตายข้างล่างนี่ ไม่ใช่แบบนี้
พี่เป็นคนเดียวที่เธอฆ่าไม่ได้
รู้ใช่ไหม
ฉันก็ตายได้นะ แมตต์
ฉันก็ตายไดเหมือนกับนายและคนอื่นๆ
ไม่จริง
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พี่จะรอดชีวิตไปดูเหตุการณ์นั้น
ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ถ้านายไม่รอด ฉันก็ไม่อยากรอดเหมือนกัน
มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับพี่สักหน่อย
นายคิดว่ามีอะไรหลังจากความตายไหม
แบบนางฟ้ากับสวรรค์เหรอ
ฉันหวังว่าจะไม่มีนะ
เพราะฉันรู้เลยว่าจะต้องไปที่ไหน
ไม่ว่าคุณจะไปไหน...
ผมจะตามหาคุณให้เจอ
ท่อ
สวัสดี
นั่นเสียงอะไรน่ะ
เฮ้ย
เราอยู่บนนี้
- นั่นฮาลนี่ - ฮาล เราได้ยินพี่นะ
เราอยู่ข้างล่างนี่ เราจะไป ขอความช่วยเหลือนะ โอเคไหม
พี่อยู่นี่นะ ผมจะไปพาวีฟเวอร์ กับคนของเขาลงมาที่นี่
- อากาศเราจะหมดแล้ว - เปิดท่อสิ
- โอเคไหม เปิดท่อเลย - ฉันเปิดไม่ได้
ขอผมลองหน่อย
ดีจังเลย
นี่ เบน
นี่ เบน เราไม่เป็นไร
เราเปิดท่อได้แล้ว เบน
โอเค อดทนไว้ก่อนนะ เรากำลังไป
เราจะขอความช่วยเหลือให้ ไม่ต้องห่วงนะ ไม่ต้องห่วง
ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นเธอ
เธอช่วยถอดบังเหียนให้ดิเอโก้ แล้วก็รักษาฉันด้วย
เธอช่วยชีวิตฉันไว้เหมือนกัน
ไม่มีใครสงสัยเธอเลย
- ฉันควรจะสงสัย - ยังไงเหรอ ทอม
เธอไม่มีอาการ ว่ามีเครื่องควบคุมฝังอยู่เลย
ฉันดูไม่ออกเลยว่าจะเป็นแบบนี้
เธอรักษาคนไข้วันละหลายสิบคน
ถ้าหนึ่งในนั้นมีหนอนในตา...
จากนี้ไปเราทุกคนต้องระวังให้มากขึ้น
- พวกเราทุกคนเลย - สายไปแล้วล่ะ ทอม
นายโทษแคเรนสำหรับเรื่องทุกอย่าง
นายแทบรอไม่ไหวที่จะจับเธอ ฆ่าเธอ
ราวกับว่ามันจะทำให้ทุกอย่างถูกต้อง
แต่ลึกๆ แล้ว นายก็รู้ว่าเป็นความผิดของใคร
ทอม อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระนั่น
- นั่นหนอนกำลังพูดอยู่ - ใช่เหรอ ทอม
นายเป็นคนยืนกรานว่า จะสร้างพันธมิตรนี้กับพวกโวลม์
และพาเราเข้าสู่สงครามครั้งนี้
ความผิดพลาดของนาย ทำให้คนตายไปกี่คนแล้ว
แอนน์ เล็กซี่
เราจะตายกันหมดข้างล่างนี่ ทอม
แคเรนชนะแล้ว
นายน่าจะรู้ตัวว่า ไม่มีทางเอาชนะเธอได้
เธอนำหน้านายหนึ่งก้าวมาตลอด
นายแพ้แล้ว ทอม
ห้องนี้จะเป็นหลุมศพของนาย
อยู่ที่นี่นะ
ทุกคน ฉันเจอทางออกแล้ว
อากาศบริสุทธิ์
เพื่อนเอ๋ย เราไม่เคยสำนึกคุณค่าของมันเลย
นี่ ด็อก
สรุปคานก็รับไหวเนอะ
ใช่เลย เป็นเครื่องพิสูจน์ให้เห็นว่า เหตุการณ์ไม่น่าเป็นไปได้ก็เกิดได้
- จีน - พ่อ
ไง เป็นไง
เกิดอะไรขึ้น ลูกไม่เป็นไรใช่ไหม
- หนูนึกว่าพ่อตายแล้ว - ไม่มีวันเสียหรอก
- เรายังกินมื้อเย็นด้วยกันอยู่ไหม - แน่นอน
- เราเจอไส้ศึกแล้ว - อะไรนะ ใครเหรอ
ลอร์เดส
ลอร์เดสเหรอ
ใช่
ลูกโอเคไหม ข้างบนนี้เป็นยังไงบ้าง
- เรายังไม่ตาย - ผู้พันวีฟเวอร์อยู่ไหน
ฟังนะ
เมื่อผู้บาดเจ็บขึ้นมาหมดแล้ว
- จัดหน่วยค้นหาสองหน่วย... - ไม่เป็นไรใช่ไหม
ลอร์เดส
ลอร์เดสเป็นไส้ศึก
ผมรู้จักเธอมาตั้งแต่เริ่มสงคราม
มันไม่มีทางที่เธอ จะทำอะไรแบบนั้นได้
แน่นอนอยู่แล้ว มันไม่ใช่เธอหรอก
แคเรนต่างหากที่เป็นคนลงมือ
ดูเหมือนว่าเธอจะเจอช่องทาง ฝังเครื่องควบคุมในตัวลอร์เดสได้
และถ้าเราเอามันออกแล้ว เธอคิดว่าคนพวกนี้จะสามารถ
ให้อภัยที่เธอ ที่เธอฆ่าคนทั้งหมดนี่ได้ไหม
คนครึ่งหนึ่งยังไม่ยกโทษให้ผมเลย
แม็กกี้ ผม...
ผมขอโทษที่ไม่พาคุณไปทำภารกิจด้วย
และสำหรับทุกอย่าง
ผมไม่เคยตั้งใจจะทำร้ายคุณ
ฉันรู้
แต่นายต้องสัญญากับฉันหนึ่งอย่าง
- ตอนที่นายไปตามล่าคาเรน... - ผมพาคุณไปด้วยแน่ๆ
หมายถึง ถ้าคุณอยากไปนะ
แหงล่ะ ฉันอยากไปด้วยแน่ๆ
เราต้องได้เอาคืน
ในฐานะทีม
ใช่ ในฐานะทีม
ดีใจที่ได้เห็นนาย กลับมายืนได้นะ สหาย
สหายของผมตายหมดแล้ว
เหมือนกับผม พวกเขาไม่เคยเห็น บ้านเกิดของตัวเอง
และตอนนี้ก็ต้องมาตาย บนดาวที่ไม่คุ้นเคย
- และถูกลืม - ฉันจะไม่ลืมพวกเขา
หรือเหตุผลที่พวกเขายอมสละชีวิต
เราจะทำให้แน่ใจ ว่าพวกเขาไม่ได้ตายเปล่า
มันสายเกินไปแล้ว
นายสร้างอาวุธในหลุมหลบภัยที่ ออกแบบมารับการโจมตีของบีมเมอร์
จะเป็นไปได้ไหมที่มันจะยังใช้งานได้
แน่นอนอยู่แล้ว
แต่มันถูกฝังอยู่ ใต้ซากปรักหักพังนั่น
และเหล่าวิศวกรของผมก็ตายหมดแล้ว
ผมไม่มีความเชี่ยวชาญ มากพอที่จะใช้งานมัน
บางทีหมอกาดาร์อาจจะช่วยได้
เขาเรียนรู้เร็วมาก
ฉันคิดว่าเขาคงมองว่า มันเป็นความท้าทาย
อย่างมากก็มีโอกาสแค่น้อยนิดเท่านั้น
แล้วมีทางเลือกอื่นเหรอ
ไม่เอาน่า
ก่อนอื่น เราจะฝังคนที่เสียชีวิต...