นั่นฮาล
จุ๊ๆ
นายหายหัวไปไหนมา
เบน
ฉันตื่นแล้ว เข้ามาสิ
รู้สึกยังไงบ้าง
ฉันอยากให้นายนอนต่อนะ แต่แอนน์กล่อมให้ฉันมาตามตัวนาย
ไม่เป็นไร มีอะไรเหรอ
โอเวอร์ลอร์ดตัวที่เธอ สอบปากคำอยู่หนีไปได้
อะไรนะ แอนโธนี่เฝ้าเขาอยู่ แล้วเขาก็ถูกล่ามไว้ด้วยนี่
ฉันคิดว่าเล็กซี่ปล่อยเขาไป
ไม่ เล็กซี่ป่วยหนักมาก
ยังไงก็ต้องล่าตัวกลับมาอยู่ดี
เรากำลังกวาดหา บริเวณพื้นที่โดยรอบทั้งหมด
เราต้องการนาย
มีอะไรเหรอ
พวกนั้นกำลังตามหาเขา ฉันควรทำอะไรสักอย่างไหม
พวกนั้นหาเขาไม่เจอหรอก พวกนั้นกลัวเขามากๆ
ฉันคิดว่าคงกลัวฉันด้วย
มันไม่สำคัญหรอกว่าพวกเขาจะคิดยังไง
แม็กกี้อยู่กับพวกเขาด้วย
เธอเคยเชื่อในตัวฉัน แต่ตอนนี้...
ทุกๆ อย่างกำลังเปลี่ยนไป
ฉันยังไม่เปลี่ยน และจะไม่มีวันเปลี่ยน
มนุษย์พูดถึงความเปลี่ยนแปลง อยู่ตลอดเวลา
แต่กลับกลัวการเปลี่ยนแปลง ทำไมล่ะ
เราอ่อนแอ เรากลัวสิ่งที่เราไม่รู้
ไม่ต้องกลัว
พ่อของฉันกำลังจะกลับมา ฉันต้องเตรียมตัวให้พร้อม
ทอมจะมาที่นี่เหรอ
ฉันอยากอยู่คนเดียว
ไกลแค่ไหนแล้วนะ เก้าโลครึ่งเหรอ
ไม่เจอพวกสกิตเตอร์ ไม่มีพวกเม็คเลย
นายดูแปลกใจนะ
ฮาร์ดไดรฟ์ของเม็ค ก็ยืนยันแบบนั้นแล้วนี่
ก็ใช่
มันไม่สมเหตุสมผลเลย
ทำไมพวกเอชส์เฟนี่ ถึงปล่อยให้ที่นี่ร้างล่ะ
นี่ เห็นนั่นไหม
ไม่ๆ ตรงดวงจันทร์นั่นน่ะ
- อะไรนะ - ตรงนั้น
ฉันไม่เห็นอะไรเลย
มองไปเรื่อยๆ
ทิ้งอาวุธซะ
เราไม่อยากมีปัญหานะ
เรากำลังตามหาลอร์เดส เดลกาโด้ ได้ยินมาว่าที่นี่เป็นที่ปลอดภัย
- เราได้ยินจากวิทยุ... - ฉันบอกให้วางอาวุธลง
ทำไมนายไม่วางอาวุธลงแทนล่ะ
วางปืนลงซะ ฉันจะไม่พูดซ้ำสองนะ
พ่อ
แมตต์เหรอ แมตต์
ดีใจที่ได้เจอนะ
พ่อหาเขาเจอ ว้าว
พ่อเข้าใจข้อความผมด้วยสินะ ผมรู้ว่าพ่อบอกให้อยู่กับที่
พวกมนุษย์ตามล่าเรา เราต้องไปจากที่นั่น
ไม่ ลูกทำถูกแล้ว
เห็นด้วย น่าประทับใจมาก ทหาร
- ฮาล พ่อ - เบนเหรอ
พ่อ
พ่อไปอยู่ที่ไหนมา พ่อทำ...
เรื่องมันยาว
ที่นี่คือที่ไหน
เรื่องผมยาวกว่าอีก
แมตต์
คุณดูน่าเหลือเชื่อมากเลย
ส่วนคุณดูแย่มากเลย
เล็กซี่ล่ะ
เธออยู่นี่
เธอเปลี่ยนไป
ฉันว่าเราควรคุยกันตามลำพัง
ฉันเอาชามาให้
ช่างกระตุ้นต่อมสงสัยเหลือเกิน
เกิดบ้าอะไรขึ้นกับเม็คตัวนี้เหรอ
เล็กซี่เป็นคนทำน่ะ
ยัยหนูเมสัน ล้มเม็คได้งั้นเหรอ
เธอเป็นอะไรกันน่ะ เทพซุสเหรอ
ประมาณนั้น แต่เธอไม่ใช่ยัยหนูแล้ว
รับไปสักผืนนะคะ
รับไว้สักผืนไหม
นี่ เทก เอาไหม
- คริสต์มาสมาถึงแล้ว - นี่ๆ พวกเขากำลังหิวนะ
เหมือนที่เราเคยหิว
ยินดีต้อนรับ ดีจริงๆ ที่ได้เจอ
มานี่ มา
ที่นี่สวยมากเลย
ผมคิดถึงอะไรแบบนี้ คิดถึงคุณ
ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน
ฉันต้องการคุณ
ฉันใช้เวลาหาตัวเล็กซี่เป็นเดือนๆ
แล้วพอฉันหาเธอเจอแล้ว...
ผมอยู่นี่
คุณไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว
คุณกำลังทำให้ผมกลัวนิดหน่อยนะ
คุณไม่ได้บอกอะไรผม เกี่ยวกับเล็กซี่เหรอ
เธอ...
ทอม คุณอยู่นี่เอง
เล็กซี่บอกว่าคุณจะมาที่นี่ แล้วคุณก็มา
ดีจริงๆ ที่ได้เจอเธอ
ฉันดีใจที่เธอไม่เป็นไร
เล็กซี่อยู่ข้างในหรือเปล่า
อยู่ แต่คุณต้องไม่เชื่อแน่ๆ มีเรื่องสุดวิเศษกำลังเกิดขึ้น
เล็กซี่
- เล็กซี่ - ผมไม่เข้าใจ
พระเจ้า นั่นมัน...
ใช่ นั่นเล็กซี่
เป็นไปไม่ได้
นี่มันอะไรกัน เกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้สิ แต่เธอบอกว่าเราไม่ต้องกลัว
เราต้องปล่อยให้เธอเป็นไป
- แอนน์ๆ - อย่าๆ อย่าเพิ่ง
- เราต้องพาเธอออกมานะ - เราพาออกมาแน่
แต่หลังจากรู้ว่ามันคืออะไร และกำลังทำอะไรกับเธอ
- ฉันไม่สนว่ามันทำอะไรอยู่ - คุณต้องสน
ถ้ามันเป็นเหมือนตอน เบนกับบังเหียนล่ะ
คิดว่าผมไม่อยากดึงมัน ออกจากหลังของเขา
ทันทีที่เห็นมันเหรอ ถ้าทำแบบนั้นเบนคงไม่รอด
ดูเธอสิ เธอไม่ได้เจ็บปวดอยู่ เธอยังหายใจ
- เธอไม่เป็นไร - เธอไม่โอเค ทอม
เธอไปพบเอชส์เฟนี่ โอเวอร์ลอร์ดมาตลอด
เธอคิดว่าเขาเป็นพ่อของเธอ
อะไรนะ
เราจับเขาได้ แต่แล้วเขาก็หนีไป
เขาคอยป้อนคำโกหกให้เธอตลอด
- เขาต้องการอะไรจากเธอเหรอ - ไม่รู้สิ
เขาเอาแต่พูดว่ากำลังปกป้องเธอ
แต่ฉันรู้ว่านี่เป็นฝีมือเขา
- เราต้องพา... - เราทำแน่
แต่เราจะทำด้วยวิธีที่ถูกต้อง
ผมสัญญา
เล็กซี่
ขอโทษนะครับ
ผมกำลังตามหาผู้หญิงที่ชื่อแม็กกี้
คุณรู้จักเธอไหม
ฮาล
พระเจ้า
พระเจ้า คิดถึงคุณจัง
ผมรู้ว่าเรื่องระหว่างเรา ไม่ราบรื่นเท่าไรตอนที่กำแพงนั่นพัง
แต่ผมอยากให้คุณกลับมา
- ผมอยาก... - หุบปากน่า ฮาล หุบปากเลย
พ่อกำลังตามหาเราอยู่
โอเค
ไม่เข้าใจเลย นั่นมันเป็น...
นั่นจะเป็นเล็กซี่ไปได้ยังไง
เธอเหมือนเป็นแมลงสักอย่างเลย
ตอนที่หมอกลาสนำตัวอย่างดีเอ็นเอ ของเล็กซี่มาให้ฉันที่ชาร์ลสตัน
ฉันพบว่าเธอมีทั้งดีเอ็นเอ ของมนุษย์และเอชส์เฟนี่
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ดีเอ็นเอ ต่างดาวในตัวเธอยังไม่แสดงผล
นึกถึงหนอนผีเสื้อและผีเสื้อ
พวกมันเกิดมาพร้อมกับดีเอ็นเอที่ จำเป็นในการสร้างแมลงทั้งสองชนิด
แต่ดีเอ็นเอผีเสื้อยังไม่แสดงผล
จากนั้นมันค่อยๆ แสดงผล ทำให้หนอนผีเสื้อ
สามารถสร้าง และเข้าไปอยู่ในดักแด้ได้
เมื่ออยู่ด้านในแล้ว ดีเอ็นเอผีเสื้อก็แสดงผลเต็มที่
แล้วพอดักแด้เปิดออก ตัวผีเสื้อก็บินออกมา
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับตัวหนอนผีเสื้อ
มันก็หายไป
แปลว่าเล็กซี่ก็หายไปแล้วเหรอ
ฉันแค่บอกว่า จะผ่าเอา หนอนผีเสื้อออกมาจากดักแด้
โดยไม่ฆ่ามันไม่ได้
พวกโวล์มรู้อะไรเกี่ยวกับ ดักแด้พวกนี้บ้างไหม
จะพาเธอออกมาได้ยังไง
มันเป็นผลงานของพวกเอชส์เฟนี่
แต่เราไม่เคยพยายามเอาสิ่ง ที่อยู่ข้างในออกมาโดยที่ยังมีชีวิตอยู่
เดี๋ยวนะ เธอไม่ใช่เอชส์เฟนี่
- ก็อย่างที่คุณบอก - ถ้านายพอรู้อะไร
นายต้องบอกเรานะ
ผมไม่มีอะไรจะเสริมแล้ว
ขอโทษนะ ผมต้องกลับไปหาคนของผม
ผมเคยเห็นดักแด้พวกนี้มาก่อน
ที่หอคอยของเอชส์เฟนี่ แคเรนจับตัวคุณกับเล็กซี่
ไว้ในอะไรที่คล้ายกับเจ้านี่
จำได้ไหมว่าออกมาได้ยังไง
ไม่
แต่ฉันเอาแต่ฝันถึงแคเรน
ฉันคิดว่ามันเป็นความทรงจำ
ฉันอาจจะลองช่วยได้นะ
การบำบัดความทรงจำที่ถูกกดไว้
ด้วยยาที่ถูกต้อง ในสถานการณ์ที่ถูกต้อง
- มันอาจจะได้ผลก็ได้ - ไม่รู้สิ
คุณออกมาจากดักแด้ได้โดยที่ไม่ตาย ไม่บาดเจ็บ และยังเป็นมนุษย์
ถ้าวิธีนี้จะช่วยให้คุณจำได้ ว่าคุณทำได้ยังไง...
โอเค
เดี๋ยวฉันเตรียมห้องทดลองไว้ให้
เราควรเก็บเรื่องนี้ไว้กับพวกเรา แค่นี้ผู้คนก็กลัวเล็กซี่จะแย่แล้ว
ถ้าพวกเขารู้ เรื่องอาจจะบานปลายได้
พวกเขามีสิทธิ์ที่จะรู้ถ้าเกิดว่าเธอ
กำลังจะกลายเป็นตัวอันตรายล่ะ ถ้าเกิดเธอเป็นเหมือน...
แคเรน
ไม่ใช่ เราจะด่วนสรุปไม่ได้
เราต้องให้โอกาสพ่อกับแอนน์ช่วยเธอ
ถ้าพวกเขาช่วยได้น่ะนะ
นายไปเอาของพวกนี้มาจากไหนกัน
มีร้านขายยา อยู่ในตึกสำนักงานแห่งหนึ่ง
ฉันต้องขุดเศษซากหินเป็นวันๆ
แต่ตอนนี้มีอุปกรณ์ ค่อนข้างครบมือเลยล่ะ
มียาไดลอดิดเก่าๆ อยู่นะ เผื่อใครสนใจ
ยังไงก็เถอะ
นี่คือยาบาร์บิทูเรตแขนงหนึ่ง
กึ่งยานอนหลับ กึ่งระงับประสาท
ไม่ใช่โซเดียมอามิทอล แต่ก็ใช้ได้
จะให้ฉันเท่าไร หกลูกบาศก์เซนติเมตรเหรอ
ไม่ แค่สามพอ เธอนอนไม่พอ
นั่นอาจเป็นเหตุผล ว่าทำไมเธอถึงฝันบ่อยๆ
ถ้าฉันให้เธอมากไป เธออาจไม่ตื่นอีกเลย
- โอเค นั่งสบายไหม - อือ
โอเค
ทีนี้ พยายามนึกถึง ตอนที่เธออยู่กับลูก
อยู่ที่ไหน มีอะไรอยู่รอบๆ มีเสียงบ้างไหม
สัมผัสอะไรก็ตามที่เธอจำได้
ปีเตอร์ไม่เหมือนเด็กผู้ชายคนอื่นๆ
แต่สุดท้ายเขาก็กลัว
เขาตัวสั่นเหมือนกับแรงสะเทือนที่ เคลื่อนผ่านท้องทะเล
แต่วินาทีต่อมา ปีเตอร์ก็ยืนอยู่บนหินอีกครั้ง
ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า และหัวใจที่เต้นดังราวกับจังหวะกลอง
เหมือนกับจะพูดว่า 'การตายคือการผจญภัยครั้งใหญ่'
ไม่ อย่าเพิ่งหยุดสิ เขายังต้องสู้ กับกัปตันฮุกแล้วก็บินหนีไป...
พรุ่งนี้นะ โอเคไหม แม่จะอ่านให้ลูกฟังตอนเช้า
- แต่ลูกต้องนอนบ้างนะ - โอเค ผมขอดื่มน้ำหน่อยได้ไหม
แม่
- อะไรน่ะ แซมมี่... - แซมมี่ ไม่นะ
พระเจ้า
นายบอกให้ฉันนึกถึงลูก
ฉันนึกว่านายหมายถึงเล็กซี่ แต่นั่นไม่ใช่...
- กระบวนการนี้คาดเดาไม่ได้หรอก - พระเจ้า
แต่ไม่ว่าเธอจะเจออะไร ที่เจ็บปวดก็ตาม อย่าไปฝืนมัน
มันอาจเป็นกุญแจ ไปสู่สิ่งที่เธอพยายามตามหาอยู่
ไม่ๆ นี่เป็นความคิดที่แย่มาก คุณคิดถูกตั้งแต่แรกแล้ว
ฉันจะกลับไป
ผมคิดว่าอย่าดีกว่านะ
ถ้าอย่างนั้นคุณก็ออกไปเถอะ
มันได้ผลนะ ทอม
มันเป็นเรื่องจริง
เหมือนความทรงจำเกี่ยวกับแคเรน
จิตใต้สำนึกของฉันเก็บทุกอย่างไว้
คุณตื่นมาพร้อมตะโกน เรียกชื่อแซมมี่นะ
ตอนที่นายบอกให้ฉันนึกถึงลูก
ความคิดแรกของฉันคือแซมมี่
ฉันเห็นช่วงเวลาสุดท้ายของเราด้วยกัน
มันแย่มาก
แต่ฉันยิ่งอยากทำแบบนี้มากขึ้นอีก ฉันช่วยเขาไว้ไม่ได้
คราวนี้ฉันจะช่วยเธอให้ได้
ฉันขอหกลูกบาศก์เซนติเมตร
ทำไมถึงมองเขาล่ะ
หมอกลาส
คราวนี้ฉันจะเพ่งสมาธิ คิดถึงแต่เล็กซี่
- หมอกลาส - ได้ยินที่เขาพูดแล้วนี่
ถ้าเขาให้คุณมากเกินไป คุณอาจไม่ตื่นนะ
แอนน์ คุณจะทำอะไรน่ะ จะทำอะไร
หมอกลาส
ทำอะไรน่ะ
นี่ อย่านะ อย่า
ทอม อยู่ที่นี่นายก็ทำอะไรไม่ได้หรอก
ฉันจะดูแลเธอเอง
ก็ได้ ฉันจะไปดูเล็กซี่
ไง
คุณได้ข่าวแล้วสิ
ขอโทษนะ ผมอยากเป็นคนบอกเอง ผม...
ผมกำลังจะบอกคุณเลย
ไม่ต้องขอโทษหรอก เบนบอกฉันแล้ว
นายเป็นยังไงบ้าง
คือผม...
กลัวที่จะมีลูกสาวเสมอเลย
ผมนึกภาพไม่ออกเลย
เจ้าหญิงกับงานเลี้ยงน้ำชา แล้วก็แฟนหนุ่ม
ก็ไม่แย่เท่าไรหรอก
พวกมงกุฎกับงานเลี้ยงน้ำชาน่ะ
เราคงข้ามช่วงนั้นกันไปแล้ว
เราข้ามไปหลายช่วงเลย
และตอนนี้เธอก็โตเต็มที่แล้ว
ผมแทบไม่รู้จักเธอเลย
และผมรู้ว่าถ้าเธอเป็นภัยใดๆ ก็ตาม
ต่อการเอาชีวิตรอดของพวกเรา
ผมก็ควรทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อปกป้องพวกเราจากเธอ
แต่ผมกลับแค่อยากปกป้องเธอ
ไม่ว่าเธอจะอายุเท่าไร ไม่ว่าเธอจะหน้าตาเป็นยังไง
เธอจะเป็นลูกสาวของนายเสมอ
เราจะพาเธอออกมาให้ได้
เราจะพาเธอออกมานะ
ได้ยินไหม เราจะพาเธอออกมา
โอ๊ย
เกิดอะไรขึ้น
มันร้อนกว่าที่ฉันคิดไว้นิดหน่อย
พ่อ
ผมให้คนออกไปหากระสุนกับเสบียงแล้ว
น่าจะพักผ่อนกันเพียงพอ และพร้อมลุยใน 24 ชั่วโมง
แผนเราเป็นยังไง
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
หา ไม่มีอะไร
แผนก็เหมือนเดิมนั่นแหละ
ฉันจะพาน้องสาวนายออกมา
แล้วเราก็จะไปหาว่าพวกมัน สร้างสกิตเตอร์มนุษย์ที่ไหน
และเราก็จะทำลาย ปฏิบัติการของพวกมันให้หมด
โอเค
ผมว่าเราควรจู่โจมพวกมัน ที่ต้นตอการผลิต
หาสลัมที่ใกล้ที่สุด ตัดการเชื่อมต่อ และปลดปล่อยคนพวกนั้นให้เป็นอิสระ
เกณฑ์นักสู้ที่ดีที่สุดของพวกเขามา แล้วก็ทำซ้ำไปเรื่อยๆ
ถ้ามันเป็นเรื่องจริงที่ พวกมันใช้ผู้ใหญ่สร้างพวกสกิตเตอร์
และใช้เราเป็นอาวุธ ในสงครามกับศัตรูอื่น
เราก็จะทำร้ายมันได้สองต่อ เราเพิ่มกำลังพลของเรา
ในขณะที่ลดกำลังพลพวกมัน
ใช่ ก็สมเหตุสมผลดี
ใช่ เราจะทุกอย่างตามที่ว่านั่นเลย
หยุดไม่ให้พวกมันใช้ผู้ใหญ่ สร้างสกิตเตอร์
ช่วยเหลือสลัมต่างๆ และช่วย พวกเด็กๆ จากค่ายของแมตต์
แต่ไม่ใช่วันนี้ พ่อเพิ่งได้ ครอบครัวกลับมาอยู่พร้อมหน้า
อย่างปลอดภัย พ่อจะไม่ออกไปไหนทั้งนั้น
ผมควรบอกกับทุกคนว่าอะไร ว่าให้พักก่อนเหรอ
และแสร้งว่าเราไม่ได้เผชิญกับ การสูญพันธุ์ของมนุษยชาติเหรอ
นี่ นายเป็นบ้าอะไรน่ะ ฮาล
ลูกจะบอกอะไรก็ได้
พ่อให้ทุกอย่างกับคนพวกนี้ และการต่อสู้ครั้งนี้แล้ว
วันนี้ พ่อจะอยู่กับลูกสาวของพ่อ
ฉันยอมรับว่าบรรยากาศสบายๆ ที่นี่ ดึงดูดใจมากหลังออกรบมาหลายปี
แต่มันเป็นเรื่องโกหก
และฉันไม่อยากพูดแบบนี้ เพราะฉันยอมฆ่าเพื่อทอมและแอนน์
แต่เรื่องโกหกนี้มาจาก ลูกสาวของพวกเขา
หลายคนที่นี่คิดว่า เล็กซี่เป็นผู้กอบกู้
เธอไม่ใช่
เล็กซี่มีพลังพิเศษพวกนี้
และเธอเป็นภัยต่อพวกเราทุกคน
ถ้าเราอยากจะรอด เราก็ต้องทำอะไรสักอย่าง
ฮาล
พูดต่อสิ
ฉันอยากรู้ความจริง
ทำไมเธอถึงเป็นภัย พลังนี้คืออะไร
ทุกครั้งที่เธอโกรธหรือหวาดกลัว
มันเหมือนว่า เธอสามารถบัญชาสวรรค์ได้
ตอนแรกก็ดูเหมือนว่าไม่ได้ตั้งใจ
แต่ตอนนี้เธอควบคุมมันได้แล้ว
และนั่นอาจเป็นเพราะว่า เธอได้ไปเจอเอชส์เฟนี่มา
เฮ้ย เดี๋ยวนะ
มีโอเวอร์ลอร์ดอยู่ที่นี่ แล้วเล็กซี่ก็นัดเจอกับมันเหรอ
เราจับเขาไว้ แต่เขาหนีไปได้
ฉันรู้ว่าเล็กซี่ช่วยให้เขาหนีไปได้
รู้ไหม ถ้าเรามีสติกันบ้าง เราคงจะฆ่าเธอทิ้งซะ
- และกำจัดภัยทั้งหมดไปพร้อมเธอ - นี่มันอะไรกัน
นายพูดว่าอะไรนะ
ฉันพูดในสิ่งที่พวกเราทุกคนคิด ทอม ลูกสาวของนายจะทำให้เราพินาศ
นายก็เลยออกมาอยู่กันมืดๆ แบบนี้เหรอ
วางแผนจะฆ่าเธอเหรอ
อะไรล่ะ ฉันไม่มีสิทธิ์ ออกเสียงบ้างเหรอ
ไม่มีสิทธิ์พูดเหรอ
บางทีอาจเป็นเพราะนายไม่คิดว่าฉัน
จะพูดถึงเธออย่างไม่มีอคติได้
ไม่เลย นายทำไม่ได้ จะเรียกว่า ขัดแย้งทางผลประโยชน์ก็ได้
ฉันเคยเลี่ยงการตัดสินใจ เรื่องยากๆ ด้วยเหรอ
ฉันไม่ได้ทำเป็นหลับหูหลับตา
กับความเสี่ยงที่มากับเธอ
ความจริงก็คือ เราไม่รู้ว่าเล็กซี่เป็นอะไร
หรือกำลังจะกลายเป็นอะไร
และจะไม่มีใครได้แตะต้องตัวเธอ จนกว่าเราจะมีข้อมูลเพิ่ม
และฉันก็จะพูดแบบเดียวกันนี้
ต่อให้ในดักแด้นั้นเปลี่ยนเป็น พวกนายคนไหนก็ตาม และพวกนายก็รู้ดี
ห้ามใครเข้าใกล้เธอ
พ่อ รอก่อน
รู้ไหมว่าพ่อไปหาลูกทำไม
พ่อจะมาขอโทษที่พูดไม่ดีก่อนนี้ แล้วพอมาถึง พ่อก็เห็น...
- ตอนนี้พ่อมองหน้าลูกไม่ได้ด้วยซ้ำ - เราแค่คุยกัน
พวกเขามีสิทธิ์กังวลนะ เราไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
- ในดักแด้นั่น - เราก็เลยจะฆ่าเธอ
พ่อก็เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับแคเรน
พวกมันเปลี่ยนหญิงสาวช่างเหน็บ ที่น่ารักให้กลายเป็นปีศาจ
- เล็กซี่ไม่ใช่แคเรน - เราไม่รู้เรื่องนั้น
ผมโกรธพ่อมากตอนที่พ่อยิงแคเรน
ผมเชื่อว่าเราช่วยเธอได้ ว่าเธอจะกลับมาหาเราอีกครั้ง
แต่พ่อรู้ว่านั่นมันไม่จริง
แคเรนที่เรารู้จักและรักจากไปแล้ว และพ่อก็ยิงเธอ
- แล้วพ่อก็ตัดสินใจถูก - เธอไม่ใช่น้องสาวของลูกนะ
เล็กซี่เป็นลูกครึ่งเอชส์เฟนี่ อายุ 22 ปี
ที่แอบไปพบกับศัตรู
เธอก็ยังเป็นลูกสาวของพ่ออยู่ดี
และจนกว่าเราจะรู้ว่า เกิดอะไรขึ้นข้างในนั้น
ห้ามใครเข้าใกล้เธอ โดยเฉพาะลูก
ได้ยินว่าเธอไปประชุมเรื่องเล็กซี่มา
ใช่ เธออันตรายนะ เบน
เธอกลัวเล็กซี่ หรือไม่เธอก็แค่กลัวตัวเอง
ใช่เลย นายรู้ทันฉันหมดเลย
ฉันจริงจังนะ ตอนที่ฉันตื่นครั้งแรก เธอแตกต่างจากตอนนี้
เธอมีความสุข และฉันคิดว่า เธอกลัวว่าถ้าเล็กซี่ยังอยู่
เธออาจจะมีความสุขอีกครั้ง
ฉันไม่ได้มีความสุข ฉันถูกหลอกต่างหาก
เธอบอกว่าเดินตรวจตรา รอบๆ พื้นที่ทุกวัน
เพื่อมองหาการต่อสู้
แต่มันไม่มีการต่อสู้ เธอไม่ได้โดนหลอก นั่นน่ะเรื่องจริง
กำแพงที่เธอทุ่มเทเพื่อรักษามันไว้ กำแพงที่คอยกันคนอื่นออกไป
เธอเอาแต่มองลอดมันออกไป เพราะว่าเล็กซี่
เพราะเล็กซี่ เธอถึงมีความสุข เธอถึงงดงาม
นายต้องการอะไรจากฉัน
ฉันอยากให้เธอนึกถึง ทางเลือกอื่น เธอ...
จำที่เธอบอกฉันได้ไหม ตอนที่เธอให้ฉันดูเม็คตัวที่พัง
เธอบอกว่ามันเป็นปาฏิหาริย์ บอกว่าหลังจากนั้น
เธอรู้สึกว่าทุกอย่างเป็นไปได้
เธอไปพบกับเอชส์เฟนี่
ฉันไม่ได้เถียงเรื่องนั้น แต่ลองคิดดูสิ
เราไม่รู้ว่าเธอคุยอะไรกับเขา
บางทีเธออาจกำลังปั่นหัวพวกมันอยู่
เธออาจจะจัดฉากพวกมันก็ได้
ประเด็นก็คือ ก่อนที่เราจะเข้าไปฆ่าเธอทิ้ง
เราควรให้โอกาสเธอ ได้พิสูจน์ว่าอยู่ข้างเราไม่ใช่เหรอ
ว่าเธอยังเป็นพวกเราอยู่
ไม่รู้สิ ฟังดูเป็นความคิด ที่เลื่อนลอยนะ
มันเรียกว่าความหวัง
นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ
ฉันอยากให้เธอเลือกความหวัง
ฉันขอโทษนะ เบน
ส่งลูกฉันคืนมานะ แคเรน
เธอสวยนะ แอนน์ ดูเหมือนมนุษย์มากเลย
เธอเป็นมนุษย์
นั่นคือเหตุผลที่เธอ หนีออกมาจากชาร์ลสตันเหรอ
จากหน่วยแมสที่สอง
ไม่
เธอหนีเพราะรู้ว่า ลูกของตัวเองแตกต่าง
เธอเป็นเลือดเนื้อของฉัน
เธอเป็นผลงานของฉัน
และเมื่อถึงเวลา เธอก็จะเป็นเหมือนฉัน
แต่ดีกว่า ดีกว่าเยอะ
เราจะจบสงครามนี้ และเปลี่ยน หน้าประวัติศาสตร์ไปด้วยกัน
ฉันเป็นแม่ของเธอ เธอต้องการฉัน
และนั่นคือเหตุผลที่เธอยังอยู่ที่นี่
มนุษย์ต้องการการดูแล
และความผูกพันช่วงอายุเท่านี้
แต่อีกไม่นาน บทบาทของเธอจะหมดลง
และเล็กซี่จะเป็นของฉันอย่างเต็มตัว
ฉันจะไม่มีวันให้เธอแย่งลูกไปจากฉัน
ได้ยินไหม ฉันจะช่วยลูกของฉันให้ได้
แอนน์
เธอช่วยลูกไม่ได้หรอก
เธอช่วยตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
หมอกลาสๆ
ฉันเห็นแคเรน
แล้วก็เล็กซี่อยู่ในดักแด้
เธอบอกว่ามันแก้ไขไม่ได้
บอกว่าเราทำอะไรไม่ได้แล้ว ฉัน...
ฉันช่วยแซมมี่ไม่ได้ ช่วยเธอก็ไม่ได้
หมอกลาส
หมอกลาส ได้ยินฉันไหม
ดอกเตอร์กาดาร์
ดูเหมือนความลับจะถูกเปิดเผยแล้ว
ทุกคนรู้ว่ากำลังจะมีเรื่องใหญ่
คนกำลังเลือกข้าง
ผมไม่อยากให้มันกลายเป็นการต่อสู้
แต่ผมจะไม่ให้ใครเข้าใกล้เล็กซี่
ถ้าต้องสู้ขึ้นมาจริงๆ เราจะมีกำลังคนน้อยกว่า
งั้นเราก็ต้องการพันธมิตร ทั้งหมดที่จะหาได้
ผมจะไปหาคำตอบ
ลอร์เดส มีเวลาไหม
มี
ฉันอยากให้เธอตรงไปตรงมากับฉัน
ฉันได้ยินเรื่องน่าอึดอัด เกี่ยวกับเล็กซี่มาเยอะ
ฉันต้องรู้ว่า ทำไมเธอถึงเชื่อใจเล็กซี่
นี่มันเรื่องอะไรกัน
มันเป็นเรื่องของความกลัว
จำได้ไหมว่าฉันเป็นยังไง หลังคุณจับได้ว่าฉันเป็นไส้ศึก
จำได้
ฉันถูกความกลัวครอบงำ
เล็กซี่ทำให้มันหายไป เธอช่วยฉันไว้
เธอก็เห็นแล้วว่าศัตรูทำอะไรได้บ้าง
เธอยังเชื่อใจเล็กซี่ได้ยังไง ในเมื่อ เธอรู้ว่าเล็กซี่ร่วมมือกับพวกมัน
เธอไม่ได้ร่วมมือกับพวกมัน เธอเป็นพวกมัน
และเธอก็เป็นพวกเรา เธอรวมใจเราทุกคน
นั่นแหละคือความหมายของสิ่งนี้ มันเป็นสัญลักษณ์ของเธอ
เป็นตัวแทนความสามัคคี
มนุษย์ เอชส์เฟนี่ และเล็กซี่
เธอคือคนที่จะรวมเราทั้งหมด เข้าด้วยกัน เธอเป็นตัวเชื่อม
หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสามนะ
ฉันถึงได้ส่งสัญญาณวิทยุออกไป
พอทุกคนมาอยู่ที่นี่กันหมด สันติภาพก็จะบังเกิด
เธอคิดว่าพวกเอชส์เฟนี่ จะให้เกียรติสันติภาพนั้นเหรอ
ก็ให้มาจนถึงตอนนี้นะ
พวกเขารู้ว่าเราอยู่ที่นี่
และพวกเขาไม่ได้แตะต้องเราเลย
ทั้งหมดก็เพราะเล็กซี่
คุณไม่เชื่อฉัน
ไม่รู้สิ
แต่ฉันรู้ว่าต้องให้เธอช่วย
เพราะคนพวกนั้นกลัวเล็กซี่
และฉันกลัวว่าพวกเขา จะพยายามเข้ามาที่นี่และทำร้ายเธอ
เราจะไม่ให้พวกเขาเข้ามา
ไม่มีใครทำร้ายเล็กซี่หรอก
ฉันรอให้เธอออกมาไม่ไหวแล้ว
แน่นอนว่าผมอยากเข้าข้างครอบครัว
เข้าข้างพ่อ และพวกเขาคิดว่า ยังมีหนทางที่จะช่วยเธอได้
แต่ผมคงทนอยู่กับตัวเองไม่ได้ ถ้าเธอออกมาจากดักแด้นั่น
และทำร้ายคนที่ผมพยายามปกป้อง
พวกเขาก็เป็นครอบครัวผมเหมือนกัน
คุณไม่พูดอะไรเลย
เห็นด้วยกับพ่อผมไหม
ไม่
เห็นด้วยกับผมเหรอ
ไม่
ขอบคุณนะ ช่วยได้มากเลย
ฉันซ่อมของที่พังไปแล้วนะ
ถ้านายเอานาฬิกา หม้อน้ำหรือ เครื่องซักผ้ามาให้ฉัน ไม่มีปัญหา
ส่วนผู้คน ครอบครัว ดักแด้เหรอ
- ไม่เชี่ยวชาญเลย - ไม่มีใครเชี่ยวชาญหรอก
ก็ไม่จริงสักทีเดียวนะ
โวล์มมีประสบการณ์ในเรื่องพวกนี้ ซึ่งคุณอาจพบว่ามีประโยชน์
คุณบอกว่าไม่รู้อะไรเลย ก็เลยช่วยอะไรไม่ได้
ผมบอกแค่ว่าไม่รู้จะช่วยให้เธอ ออกมาโดยมีชีวิตรอดได้ยังไง
งั้นคุณก็รู้อะไรสักอย่าง
อย่างที่แย่ที่สุดจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
แย่ที่สุดเหรอ เธอจะฆ่าพวกคุณทุกคน
เธอก็แค่เด็กผู้หญิง
ตอนที่ตัวอ่อนเอชส์เฟนี่ฟักตัว ออกมาดูโลกเป็นครั้งแรก
พวกมันจะดุร้ายที่สุด
อันตรายมากและคาดเดาไม่ได้
เรากำจัดทุกตัวที่เราเจอ
งั้นก็กำจัดเล็กซี่เหรอ
หลายปีก่อน หน่วยของผมเจอ รังดักแด้และผ่าดูหนึ่งอัน
เอชส์เฟนี่ข้างในตายทันที
แต่อีกสามอันที่เหลือ รู้สึกถึงอันตราย
และเริ่มปล่อยความร้อนที่รุนแรงออกมา
คุณไม่รู้หรอกว่าพวกมันทำอะไรได้บ้าง
พวกมันโจมตีทั้งร่างกายและจิตใจ
คุณสู้พวกมันไม่ได้
วันนั้นผมเสียพี่น้องไปเก้าคน
การเผชิญหน้ากับเธอถือเป็น ความเสี่ยงที่ผมไม่เต็มใจแบกรับ
เราจะถอยร่นไปยังระยะที่ปลอดภัย
ผมแนะนำให้คุณทำแบบเดียวกัน
เขาพูดว่าอะไรบ้าง
แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
ผมต้องคุยกับพ่อ
ทุกคน ผมต้องไปคนเดียว
อ๋อ ไม่เป็นไร เราเข้าใจ
เราจะไปกับนาย
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
เราไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้น กับน้องสาวของนายหรอก
คุณคิดว่าเล็กซี่ยังอยู่ในนั้นเหรอ
ฉันรู้ว่าเธอยังอยู่
ฉันรู้ว่าเธอยังอยู่ แมตต์
ฉันรู้ว่าเธอยังอยู่
พระเจ้า ทำไมไม่บอกผมว่ามันร้ายแรง
ก็ไม่หนักเท่าไรหรอก
ผมต้องไปดูแอนน์หน่อย ดูว่ากาดาร์มีอะไรรักษามือคุณได้บ้าง
ฉันไม่ต้องให้กาดาร์ช่วยหรอก
เมสัน
พ่อ เรามีปัญหาแล้ว
ทอม เมสัน
พ่อ โป๊ปกับฮาล พวกเขาจะมาฆ่าเล็กซี่
เมสัน
จับแขนกันไว้ เราปล่อยให้พวกเขาผ่านเราไปไม่ได้
ฉันรู้ว่านายอยู่ในนั้น ทอม
หลีกทางไป ลอร์เดส
หลีกไป นังคนบูชาเอชส์เฟนี่
วางอาวุธลงซะ โป๊ป
- ทุกคนใจเย็นๆ ก่อน - อย่าทำให้มันยาก
กว่าที่ควรจะเป็นเลย
ลดอาวุธลงซะ
ลอร์เดส
ลอร์เดส เราไม่อยากทำร้ายใคร แต่เธอต้องให้ฉันผ่านเข้าไป
ไม่อยากทำร้ายใครงั้นเหรอ แล้วเล็กซี่ล่ะ
ให้เราเข้าไปนะ เมสัน
อยู่ด้วยกันไว้ เข้มแข็งไว้
ทอม เราจะเข้าไปแล้วนะ
ไม่มีทาง นายต้องยอมให้ฉันจัดการเรื่องนี้
ถอยไปซะ อยู่ด้วยกันไว้
- เมสัน - เข้มแข็งไว้
เราต้องคุยกันหน่อยนะ เมสัน
บอกผมมาตรงๆ นะ นี่ผมทำสิ่งที่ถูกต้องอยู่หรือเปล่า
จากมุมมองทางการทหาร
เล็กซี่เป็นภัยคุกคามที่ควรถูกกำจัด
แต่ในฐานะพ่อ
ฉันยอมตาย ก่อนจะยอมให้ใครทำร้ายเธอ ทอม
ให้เราเข้าไป เมสัน
- เข้มแข็งไว้ ยืนหยัดด้วยกัน - เราต้องคุยกัน
อยู่ด้วยกันไว้
ทุกคนหยุด
ห้ามใครก้าวเข้ามาเด็ดขาด
ดิงแกน เทกเตอร์ อย่าให้ใครผ่านเข้ามาได้
เราแค่อยากคุย
คิดว่าพ่อจะเชื่อเหรอ เข้ามาพร้อมอาวุธครบมือขนาดนี้
จริงๆ ผมอยากมาคนเดียว
แต่ผมจำได้ว่าพ่อพูดอะไร ตอนเราออกจากสลัม
เราต้องเชื่อใจกัน เราทำคนเดียวไม่ได้
ใช่ๆ พอได้แล้ว ฟังนะ เมสัน
เล็กซี่ถูกตัดสินแล้ว โอเคไหม
เธอเลือกที่จะอยู่ข้างศัตรู
เราต้องกำจัดเธอก่อนที่จะสาย
เธอยังไม่ได้ทำร้ายใคร ยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วย
- แล้วมือของผู้พันวีฟเวอร์ล่ะ - มันเป็นอุบัติเหตุ
ที่ช่วยเอชส์เฟนี่หลบหนี นี่เป็นอุบัติเหตุด้วยไหม
เมื่อเธอออกมาแล้วปกป้องตัวเองได้ ฉันจะสืบเรื่องนั้นเอง
ระหว่างนี้ ฉันจะไม่ยอมให้ มีการตัดสินใจที่ส่งผลถาวรเกิดขึ้น
โดยเฉพาะเมื่อเกิดมาจากการกล่าวโทษ
หรือข่าวลือ หรือความกลัว
แม็กกี้ เล่าเรื่องที่คุณบอกผมสิ สิ่งที่คุณเห็น
เร็วเข้าแม็กส์ บอกเขาเหมือนกับที่เธอบอกเราสิ
ฟังนะ ฉันไม่กลัวที่จะฆ่า นายก็รู้
แต่ฉันพยายามอย่างมาก เพื่อให้ แน่ใจว่าฉันฆ่าแต่คนที่สมควรฆ่า
ฉันยังไม่พร้อมจะตีตราเล็กซี่แบบนั้น
นั่นไง
สุดยอดจริงๆ
พ่อ ผมคุยกับพวกโวล์มมา
พวกเขาจะไปแล้ว
พวกเขาเชื่อว่าเล็กซี่ คนที่จะออกมาจากดักแด้นั่น
อันตรายเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
- เราต้องไป... - หรือว่าอะไร ฆ่าเธอเหรอ
ใช่ เธออาจเป็นตัวอันตราย
พ่อยอมรับๆ ความจริงข้อนั้นมานานแล้ว
พ่ออยากให้ลูกยอมรับความจริง ว่าลูกอาจจะไม่ได้รู้
- ว่าเกิดอะไรขึ้นในดักแด้นั่น - เรารู้ว่าเธอทำอะไรลงไป
และใช่ พ่อพูดถูก เธอยังไม่ได้ทำร้ายใคร
จำเมื่อสองสามปีก่อน ตอนออกมา จากยานพวกเอชส์เฟนี่ได้ไหม
พ่อบอกให้ผมจับตาดูพ่อไว้
และถ้าพ่อทำอะไรแปลกๆ
ที่ทำให้พลเมืองตกอยู่ในอันตราย ก็ให้ผมหยุดพ่อไว้
ด้วยวิธีไหนก็ตามที่จำเป็น
พ่ออยากปกป้องครอบครัวของพ่อ
พวกคุณคือครอบครัวของผม
และคนเหล่านี้ ก็คือครอบครัวของผม
ไม่ว่ายังไง ผมก็ต้องปกป้องพวกเขา
ฮาล
เชื่อจริงๆ เหรอว่าพ่อจะยอม ให้เธอทำร้ายเราหรือใครก็ตาม
- ถ้าพ่อห้ามเธอไม่ได้ล่ะ - พ่อห้ามเธอได้
เธอเป็นลูกสาวของพ่อ เป็นความรับผิดชอบของพ่อ
ฉันอยากให้ทุกคนออกจากสวน ไปให้พ้นจากอันตราย
- ฉันจะอยู่ข้างในกับเธอเอง - ฉันก็เหมือนกัน
- ฉันด้วย - และผมด้วย
ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ถ้าเธอออกมาแล้วเป็นปีศาจแบบที่ พวกนายคิด ฉันจะจัดการเธอเอง
ด้วยวิธีไหนก็ตามที่จำเป็น
พาคนพวกนั้นออกไปจากที่นี่กัน
ไปจัดการกันเถอะ
ฉันช่วยแซมมี่ไม่ได้
ช่วยเล็กซี่ไม่ได้
หมอกลาส ได้ยินฉันไหม หมอกลาส
ฉันช่วยเขาไม่ได้ ช่วยเธอไม่ได้
ไม่มีอะไรที่เราทำได้
บอกตัวเองเถอะ ฉันจะพาเธอออกมาจากที่นั่น
แม่
พระเจ้า
- ลูกมาที่นี่... - ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว
หนูอยู่นี่ อยู่กับแม่และหนูรักแม่
หนูเสียใจเรื่องแซมมี่ด้วย
หนูรู้ว่าแม่อยากช่วยเขา อย่างที่หนูรู้ว่าแม่อยากช่วยหนู
จับมือหนูไว้สิ มีบางอย่างที่หนูอยากให้แม่ดู
นี่มันอะไรกัน
ความทรงจำของหนู
เล็กซี่ ได้เวลาแล้ว เธอพร้อมจะไปหรือยัง
- เราจะไปไหนกันเหรอ - ไปหาพ่อของเธอ
เราจะจบสงครามนี้
เราจะนำสันติสุขมาสู่ทุกคน
เธอไม่ต้องการหล่อนแล้วล่ะ
ไม่
ทำไมถึงพาแม่มาดูภาพนี้เหรอ
หนูอยากให้แม่จำไว้ว่าหนูต้องการแม่ ไม่ใช่แคเรน หนูเลือกแม่
แม่อยู่นี่ แม่จะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ตราบใดที่ลูกยังต้องการแม่ แม่จะอยู่ที่นี่
หนูต้องการครอบครัวของหนูเสมอ
หนูจะเลือกครอบครัวของหนูเสมอ
แต่ว่าลูกอยู่ในดักแด้
ไม่ต้องกลัวหรอก
การเปลี่ยนแปลงรูปร่าง ไม่ใช่เรื่องแย่
แต่แม่จะพาลูกออกมาได้ยังไง แม่จะช่วยลูกได้ยังไง
แม่ไม่ต้องช่วยหนูหรอก หนูจะช่วยแม่เอง
แม่คะ ตื่นสิ
ตื่นได้แล้ว
- ตื่นได้แล้ว - ตื่นได้แล้ว
หมอกลาส
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ทอม
แอนน์ ขอบคุณพระเจ้า ไม่เป็นไรใช่ไหม จำอะไรได้บ้าง
มันไม่ใช่สิ่งที่ฉันจำได้
แต่เป็นสิ่งที่เล็กซี่จำได้
เธอให้ฉันเห็นความทรงจำจาก ตอนเราอยู่ที่หอคอยเอชส์เฟนี่
ตอนนั้นเธอต้องการฉัน และตอนนี้ก็เธอต้องการฉันอยู่
เธอจะไม่ทำร้ายเราหรอก
งั้นเราจะรอ
เธอจะออกมาเมื่อเธอพร้อม
และเราก็จะเตรียมพร้อมสำหรับเธอ
แอนน์ อย่า มันร้อนเกินไป
ไม่เป็นไรหรอก
เธอรู้ว่าฉันไม่ใช่ภัยคุกคาม
เล็กซี่ นี่แม่เอง
แม่อยู่นี่ แม่ได้ยินลูกแล้ว
แม่จะไม่ไปไหนทั้งนั้น กแล้ว