"โอ้ ช่างงดงาม"
"ท้องฟ้าช่างกว้างใหญ่"
"เมล็ดพืชทองอร่ามสุดหูลูกตา"
"ภูผาสีม่วงตระหง่านเกรียงไกร"
"เหนือที่ราบที่เต็มไปด้วย ผลหมากรากไม้"
การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเรา กับพวกเอชส์เฟนี่ไม่เป็นไปตามแผน
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ชัดเจน
นี่คงเป็นการต่อสู้ ที่นองเลือดที่สุดที่เคยมีมา
ข้าศึกบุก
"พระเจ้าทรงประทานพรให้เจ้า"
"และมอบมงกุฎ"
"แห่งพี่น้อง"
"จากทะเลสู่ทะเลที่สว่างไสว"
พวกมันกำลังวนกลับมา
ฝูงพวกเอชส์เฟนี่นั่น กำลังพุ่งเป้ามาที่ฐานทัพเรา
พวกมันทิ้งระเบิดที่มนุษย์สร้างขึ้น
ระเบิดมาร์ค 82 จากเรือบรรทุกเครื่องบินลำนั้น
พวกสารเลวนั่น เอาอาวุธของเรามาใช้กับเรา
พวกมันมาแล้ว
พวกมันกำลังถอนกำลัง ยิงไปเรื่อย ๆ
เอาไปซะ ไอ้พวกสารเลว
เฮ้ย มาร์ตี้
เฮ้ย ๆ มาร์ตี้
บ้าเอ๊ย
อย่าตายต่อหน้าฉัน ทั้ง ๆ ที่ฉันช่วยชีวิตนายไว้นะ
ไม่ได้ยินพวกมันแล้ว พวกมันไปกันแล้วเหรอ
ใช่ พวกมันไปแล้ว เราทำให้ พวกมันกลัวจนหนีไปหมดแล้ว
พวกมันไปแล้ว เราทำได้
เราเป็นกองกำลังที่ น่าเกรงขามใช่ไหม ผู้พัน
และเราจะไม่มีทางทำได้ถ้าไม่มีนาย
นายก็รู้นี่
ฉันคงทำไม่ได้ถ้าไม่มี...
มาร์ตี้
ฉันจะไม่ลืมนายเลย
ฉันจะจำนายไว้
เสียใจด้วยนะ แดน
กำลังเสริมที่เราหวังพึ่งมัน หายหัวไปไหนกันหมด
เราส่งคำพูดของทอมผ่านสัญญาณวิทยุ ไปไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว
มันต้องมีกองทหารอื่น กำลังมาที่นี่แหละ
พวกเขาอาจกำลังไปที่ดี.ซี.
ซึ่งเป็นที่ที่เราต้องไป
ถ้าเราออกขบวนรถตอนนี้
เราจะเสี่ยงปะทะกับพวกฮอร์เน็ต บนถนนตอนกลางคืน
เราจะอยู่กันอีกคืน
ขึ้นอยู่กับว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น
นี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่เรา ได้ตั้งแคมป์ด้วยกัน
ฉันไม่อยากคาดคั้นใคร
แต่ถ้าใครมีอะไรอยากจะพูด
นี่อาจเป็นเวลาที่ดีที่จะพูดนะ
เอาล่ะ ฉันจะเริ่มก่อน
เราเริ่ม...
การเดินทางโค้งสุดท้ายนี้ ด้วยการที่ฉัน...
เตือนสติให้ทุกคนค้นหา ความเป็นนักรบในตัวเอง
เหมือนกับที่ฉันค้นหาจนเจอ
สำหรับพวกนายบางคน นั่นอาจเป็น แรงกระตุ้นที่นายต้องการ
และสำหรับคนอื่น ฉันรู้ว่าพวกนายอาจจะไม่เห็นด้วย
และฉันเข้าใจ
นี่เป็นการเดินทางที่ทารุณมาก
ไม่ใช่แค่เพราะ เหล่าคนที่เราสูญเสียไป
แต่เป็นเพราะส่วนหนึ่งของเรา ที่ต้องเสียสละในระหว่างทาง
ความบริสุทธิ์ของเรา
และความหวังของเรา
หรือแม้แต่ส่วนหนึ่ง ของจิตวิญญาณของเรา
แต่ถ้าถามฉัน ฉันคิดว่ามันก็คุ้มค่า
พวกนายคือเหตุผลที่ฉันสู้
ฉันไม่รู้ว่า ใครจะรอดไปถึงเส้นชัยบ้าง
แต่ฉันสัญญาได้เลย ว่าเราจะข้ามเส้นชัยนั่นไป
เราจะชนะสงครามนี้...
ก็เพราะพวกนาย
ถ้ามีใครมีอะไรอยากจะพูดอีก
ก็เชิญได้เลย
ฉันว่านายพูดไปหมดแล้วล่ะ คู่หู
เรากำลังจะไปดี.ซี.
เราเป็นส่วนหนึ่งของกองทหารเมสัน
ดูเหมือนว่าพวกคุณจะ เพียบพร้อมกันดีกันนี่
จะว่าอะไรไหมถ้าเราขอติดไปด้วย
ไม่เลย
ผมคือทอม เมสัน แห่งหน่วยแมสซาชูเซตส์ที่สอง
คุณล้อผมเล่นแน่
คุณคือทอม เมสันเหรอ
ให้ตายสิ ผมนึกว่า พวกคุณจะอยู่ไกลกว่านี้เสียอีก
ใช่ เราก็คิดเหมือนกัน
อีนอส เอลลิสจากหน่วยเมนที่สี่
นี่คือคนของผม บางคนก็ มาจากหน่วยคอนเนตทิคัตที่เจ็ด
นี่คือจิคแจ็ค จากเทือกเขาโอซาร์กและ...
นี่คือมอทบอลจากบร็องซ์
ยินดี
ถ้าคุณคือทอม เมสัน นี่ก็คือแผนคุณ และเราก็คือกำลังเสริมคุณ ไอ้น้อง
ฉันว่าเราเคลื่อนทัพกันเลยดีกว่า
ระหว่างที่เรามีโอกาส
ทอม
หนึ่งในหัวหน้ากองทหาร กำลังอยู่ในสาย
เขาอยากคุยกับคุณเดี๋ยวนี้
"กลุ่มเราวางตำแหน่ง อยู่นอกชายแดน"
"มีกำแพงล้อมรอบห้างดี.ซี. สุดหูลูกตาเลย เปลี่ยน"
กำแพงแบบไหน เปลี่ยน
"กองขยะที่มนุษย์สร้างขึ้น มันปกคลุมไปด้วยเมือก มัน..."
"ไม่รู้สิ สูงประมาณ 20 ฟุต แล้วก็มี..."
"อะไรก็ไม่รู้ เหมือนกับแขนที่หดได้"
คนที่ถูกเปลี่ยนเป็นสกิตเตอร์
รออยู่ใกล้ ๆ ก่อน
เราปีนข้ามมันไปได้ หรือหาจุดอ่อนแล้วตัดทะลุมันไปก็ได้
แล้วทางใต้ดินล่ะ
- ก็มีอุโมงค์รถไฟใต้ดิน - กับดักชัด ๆ
แล้วอุโมงค์ซ่อมบำรุงล่ะ มันถูกสร้างเมื่อนานมาแล้ว
เพื่อให้นักการเมืองผ่านห้างนี้ไปได้ โดยไม่ต้องรับมือกับฝูงชน
ผมจำทางได้ดีเลย ผมเกิดและโตที่นั่นครับ
นายมาจากดี.ซี.เหรอ ช่วยวาดแผนที่อุโมงค์พวกนี้ได้ไหม
ทอม เมสัน
ถ้าอยากให้เราร่วมการต่อสู้ครั้งนี้
คุณต้องให้เรารู้ ถึงแผนการทั้งหมดด้วยนะ
ฟังนะ ถ้าเราพยายาม ตัดผ่านกำแพงนี้ไป
เราก็จะเสียเปรียบมาก ๆ
เขากำลังคิดหาวิธีอยู่ ขอเวลาเราสักครู่นะ
ฟังนะ พวกเอชส์เฟนี่กำลังคุ้มกัน บางสิ่งที่มีขนาดใหญ่อยู่ตรงนี้
อนุสรณ์สถานลินคอล์น
เรารู้ว่าพวกมันมีวัฒนธรรมแบบรังผึ้ง
พวกมันทุกตัวเชื่อฟังตัวผึ้งราชินี
เธอมีสายสัมพันธ์อินทรีย์กับ กองกำลังของเอชส์เฟนี่ทุกตัวบนโลก
สายสัมพันธ์อินทรีย์เหรอ ลืมเรื่อง...
จิคแจ็ค
อนุสรณ์สถานลินคอล์น
เราคิดว่าเธอซ่อนตัวอยู่ที่นี่
แผนของเราคือบุกเข้าไป ด้วยกำลังพลจำนวนมาก
แต่นั่นมันก่อนที่เราจะรู้ว่ามีกำแพงนี่
เราก็จู่โจมแบบสายฟ้าแลบแทนสิ
เราต้องกำจัดตัวราชินี
และกองกำลังของพวกเอชส์เฟนี่ ก็จะแตกพ่าย
ถ้าผมคำนวณถูกต้อง มันก็น่าจะเกิดขึ้นทันทีเลย
แล้วนายล่ะ...
คุณมนุษย์ต่างดาวที่มาที่นี่ ด้วยเหตุผลที่ฉันยังไม่เข้าใจ
เราปูพรมระเบิด พวกสารเลวนั่นไม่ได้เหรอ
จากยานอวกาศของนายน่ะ
ผมเกรงว่าคงจะเป็นไปไม่ได้
อย่างไรก็ตาม ทอม เมสันก็ได้หาวิธีอื่นไว้แล้ว
ฉันกับเพื่อนของฉันได้พัฒนา
สิ่งที่คุณสามารถเรียกว่า...
อาวุธชีวภาพ
อย่ามาล้อกันเล่นน่า มันจะไปทำอะไรได้
มันเหมือนกับ ไวรัสเครือข่ายคอมพิวเตอร์เลย
ถ้าแพร่เชื้อใส่คอมพิวเตอร์หลักได้ พวกมันก็จะติดเชื้อกันหมด
มันได้ผล เราลองแล้ว และมันปลอดภัย
อย่างน้อยก็กับมนุษย์
มันจะฆ่าตัวราชินี
และทุกอย่างก็จะถูกกำจัด ไปพร้อมกับตัวราชินี
รู้ไหม ฉันอยู่ที่ไซ่ง่อน ตอนที่พวกเวียดกงบุกมา
ใช่แล้วล่ะ ฉันนึกว่าซาตานพยายามจะ...
เผาทุกอย่างให้ราบเองเลย
คนเดียวในหน่วยของฉัน ที่รอดออกมาได้ก็คือฉันเอง
นี่น่ะกล้วย ๆ
เราจะจัดการเอง
นี่คืออุโมงค์ซ่อมบำรุง ตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้
เอาล่ะ หวังว่านายจะความจำดีนะ ผู้หมวด
แอนโธนี่
คิดว่าจะดูแลฐานเราได้ไหม ทหาร
ครับ ผู้พัน
ฉันต้องการให้ใครสักคน ตรึงตำแหน่งนี้ไว้
นายและทีมที่ฉันเลือก จะปกป้อง ฐานทัพนี้จากการโจมตีครั้งต่อไป
แต่ด้วยความเคารพนะครับ ผู้พัน
ผมมาที่นี่เพื่อสู้ ไม่ได้มาเป็นพี่เลี้ยง
ถ้าคุณยอมเชื่อใจผม ผมจะเป็น ประโยชน์ในการบุกครั้งสุดท้ายนี้
นี่แหละคือความเชื่อใจของฉัน
และนี่ก็เป็นโอกาสสุดท้ายของนาย
และนายจะต้องทำมันอย่างมีสติ
อย่าทำให้ฉันผิดหวัง
ตกลงครับ
คุณทำให้ผมมีเกียรติอีกครั้ง
ไปรวมตัวที่ห้องอาหาร
คุณเอลลิส
ถ้าอยากร่วมด้วย
นายกับทีมต้องโจมตีกำแพงนั่น ด้วยอาวุธทั้งหมดที่พกไปไหว
เบี่ยงเบนความสนใจ
เพื่อดึงกองกำลังพวกมัน ไปจากอนุสรณ์สถาน
ในขณะเดียวกัน ทีมจู่โจมของเรา จะลอดผ่านอุโมงค์ซ่อมบำรุงตรงนี้
ซึ่งจะพาเราไปเจอลินคอล์น
แล้วใครคือผู้โชคร้าย ที่จะได้ไปงั้นเหรอ
ใครจะได้เป็นคนไปฉีดวัคซีนนี่ ให้กับยัยราชินีตัวแสบกัน
คิดว่าใครล่ะ
ดีใจที่ได้เจอกับ ไอ้งั่งที่บ้าพอ ๆ กับฉันนะ
"หน่วยแมสซาชูเซตส์ที่สอง เคลื่อนพลได้ ไป ๆ"
"หน่วยแมสที่สองเข้าปะทะแล้ว"
"ยิงได้เลย เปลี่ยน"
"เรามาถึงจุดหมายแล้ว หน่วยแมสที่สองจะเลิกการติดต่อ"
ไม่มีกองกำลังอารักขาเอชส์เฟนี่
อย่าพูดเป็นลางสิ
โอเค น่าจะเป็นทางนั้นนะ
เฮ้ย ดับไฟซะ
ค่อย ๆ นะ ค่อย ๆ
มันคืออะไรน่ะ
อย่าจับนะ
ยอดเลย
นี่ต้องเป็นทางไปสู่จุดกำเนิดแน่ ๆ
ผมเกรงว่า...
ไม่ดีเลย
ขยายความหน่อย
ตัวอ่อนเอชส์เฟนี่
อุณหภูมิที่ต่ำ และแสงอาทิตย์ที่ส่องเข้ามาไม่ถึง
เป็นพื้นที่เพาะพันธุ์ที่สมบูรณ์แบบ
เมื่อฟักออกมา
เอชส์เฟนี่โอเวอร์ลอร์ด จะดุดันกว่าตอนโตเต็มวัย
เดี๋ยวนะ พวกมันดุดันกว่า เมื่อยังเป็นทารกงั้นเหรอ
พี่น้องร่วมสายพันธุ์ของผม เคยไปรบกวนรังของมันอยู่ครั้งหนึ่ง
ตัวอ่อนที่เพิ่งฟักฉีกร่างของพวกเขา เป็นชิ้น ๆ อย่างง่ายดาย
ตายไป 11 ศพภายในไม่กี่วินาที
อย่าไปรบกวนพวกมันจะดีกว่า
นั่นเป็นเคล็ดลับความปลอดภัย ที่สำคัญเลยนะ
ชู่ ๆ
เราจะไปต่อ เปิดไฟ ไปได้
เราควรหันหลังกลับ
เราควรหาทางเข้าเมืองอีกทาง ถึงแม้จะต้องใช้เวลานานกว่าก็ตาม
เป็นอะไรไป
มีอะไรบางอย่างเกี่ยวกับไข่พวกนี้
ตัวอ่อน
ที่ยังไม่เกิด...
อะไรนะ
คุณก็รู้ว่าฉันต้องเห็น ร่างเลียนแบบเลือดเนื้อตัวเอง
ฟื้นคืนชีพขึ้นมา
และฉันไม่ได้แค่ต้องเห็นเธอ แต่ต้องเห็นเธอถูกฆ่า ลูกสาวของฉัน
นั่นไม่ใช่เล็กซี่ คุณก็รู้ว่าไม่ใช่เล็กซี่
ฉันรู้
อะไรล่ะ
อะไรเหรอ บอกผมสิ
ฉันท้อง
จริงจังเหรอ
เราจะไม่เป็นไร
เราจะผ่านมันไปได้
ตามทางอุโมงค์ฝั่งตะวันออกไป
อีกไม่กี่วินาทีจะเจอบันไดข้างหน้านี้
ใช่
ผมค่อนข้างมั่นใจว่า
มันจะพาเราไปทางออกตรงห้าง ที่ใกล้ลินคอล์นที่สุด
ไม่ควรแขวนโชคชะตาของมนุษยชาติ ไว้บนคำว่า "ค่อนข้าง" นะ ผู้หมวด
ตอนเด็ก ๆ เราเคยใช้อุโมงค์พวกนี้
ดื่มเบียร์ ไล่จีบสาว
ตอนนั้นเมืองยังมีชีวิตชีวาอยู่
ฉันนึกว่านายบอกว่า
อุโมงค์พวกนี้เสริมการป้องกันโดย
หน่วยราชการลับ เพื่อคนใหญ่โตในดี.ซี.
และลูก ๆ ของพวกเขา
คนใหญ่คนโตที่ว่าคือใครเหรอ
แม่ผมเอง
เธอมักจะพูดถึงความสำคัญ ของการรับใช้ชาติและการเสียสละ
ผมอยากมีโอกาสแสดงให้เธอได้เห็น
เหมือนกับมาร์ติน
ที่ฐาน
เขาตายอย่างชายชาติทหาร
วีรบุรุษ
เรามาถึงแล้ว ๆ
นี่แหละ
โฮ่
ผู้หมวด มาร์ตี้ตายด้วยเหตุผลเดียว และเหตุผลเดียวเท่านั้น
ไอ้ฮอร์เน็ตนั่นถึงตัวเขา ก่อนที่เขาจะยิงมันได้
จบ
เขาเป็นฮีโร่อยู่แล้ว ตั้งแต่ตอนที่ยังไม่ตาย
เราติดหนี้บุญคุณเขามาก
แต่การพลีชีพ ไม่ได้ทำให้ใครกลายเป็นวีรบุรุษ
การเอาตัวเองไปตาย ไม่ใช่สิ่งที่นายต้องการหรอก
แบบนั้นคงโง่น่าดู ใช่ไหมล่ะ
ครับ
ไปกันเถอะ
- ฉันไม่เคยกลัวขนาดนี้มาก่อนเลย - ไม่สงสัยเลย
พอเราระเบิดที่นี่ทิ้งแล้ว คุณจะรู้สึกดีขึ้นเอง
ฉันแค่หวังว่าเราจะเปลี่ยนมัน เป็นอะไรบางอย่าง...
ที่ดีขึ้น
- ใช่ - นึกออกไหม
ไม่ช้าก็เร็ว พี่ก็ต้องตัดสินใจนะ
ฉันตัดสินใจมานานแล้ว
แต่ก็ขอบคุณนะพ่อโค้ชความรัก
ใช่ แค่หวังว่าผู้โชคดีจะเห็นด้วยนะ
เฮ้ย อย่าจับนะ
ฉันรู้น่า ฉันไม่ได้โง่นะ
ฉันแค่อยากเห็นว่า ไอ้แมลงพวกนี้หน้าตาเป็นยังไง
แมตต์ มาเร็ว
ถอยไป
เปิดสิ
หยุดยิง หยุดยิง
เกิดอะไรขึ้น
ผมจะสั่งการเอง
โอเค
- ชู่ ๆ - อะไรน่ะ
- ฉันกำลังไป - ชู่ ๆ
เสียงอะไรน่ะ
ค่อย ๆ
ชู่ ๆ
- วูล์ฟ - รับทราบ
- เติมกระสุน - ผมหมดแล้ว
- เตรียมยิงระเบิด - ถอยไป
ทุกคนหมอบลง หมอบลง
ทอม
คุณจะแต่งงานกับผมไหม
อะไรนะ
- ทอม - หมอบลง
ผมต้องรู้ แต่งไหม
- มารับไปสิ ไอ้พวกสารเลว - วูล์ฟ อย่า
ทุกคนหาที่กำบัง
แต่งสิ
พ่อ
ทอม
ผู้หมวด
ทอม
- ว่าไง - ทอม
ผู้หมวด
พ่อ
ว่าไง
ส่งเสียงหน่อย พูดอะไรก็ได้
ทอม
- อยู่นี่ - ทอม
พูดอะไรหน่อยสิ
พ่อไม่เป็นไร
โอ้ พระเจ้า
ไม่เห็นวูล์ฟเลย
เขาอยู่ฝั่งนั้นหรือเปล่า
ใช่ เขาอยู่ฝั่งเรา แต่เขาไม่รอด
นายเก็บพวกมันหมดเลยสินะ ผู้หมวดเดมาร์คัส วูล์ฟจอมบ้า
นายทำให้แม่นายภูมิใจแล้ว
แอนน์อยู่ไหน
ฉันอยู่นี่ แน่ใจนะว่าคุณไม่เป็นไร
สบายสุด ๆ
แต่ทุกคนเบาเสียงหน่อยก็ดีนะ
ดูเหมือนจะไปหาพ่อ จากตรงนี้ไม่ได้นะ
เราไม่เป็นไร พ่อ
ไม่ต้องห่วงเราหรอก พ่อไปต่อเถอะ เราจะหาทางอื่นไปหาพ่อเอง
เราจะหาอุโมงค์อื่นที่ทะลุไปห้างได้
ไปจากที่นี่กันเถอะ
ก็ได้ อยู่ด้วยกันไว้นะ
ระวังตัวด้วย
ได้ นายก็ด้วย
มาทำงานนี้ให้เสร็จกันเถอะ...
เพื่อคนที่สละชีวิต
- แอนน์ - อะไรเหรอ
โอเค ไปก่อนนะ ที่รัก
- เราจะหาเขาให้เจอ - โอเค
โอ้ พระเจ้า
พวกมันกำลังมา
ดมกลิ่นเลือดสิ ดมกลิ่นเลือด
เราถึงแล้ว
แอนน์ นี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม
ฉันไม่เป็นไร ฉันแค่เหนื่อยนิดหน่อย
- ใกล้ถึงแล้ว เราจะหาเขาให้เจอ - โอเค
- เราจะผ่านไปได้ - โอเค
ถ้าอยากคุยนักก็กล้ามองตาฉันหน่อยสิ
ใกล้พอไหม
รู้ไหมว่าคนของแกทำอะไร ถึงควรได้รับโชคชะตาแบบนี้
ฉันไม่สน
โธ่ ความอยากรู้อยากเห็นพ่ายแพ้ ให้กับความกระหายเลือดแล้วเหรอ
เราไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย
ขออธิบายหน่อยแล้วกัน
อธิบาย อธิบาย
"เหล่าเอชส์เฟนี่ เดินตามคำทำนายของเราเอง"
"เราขยายอาณาจักร จากดาวเคราะห์สู่ดาวเคราะห์"
"แต่โลกไม่เหมือนกับดาวเคราะห์ ดวงอื่นที่เราเคยเจอมา"
"เป็นดาวเคราะห์ดวงเดียว ในกาแล็กซีแห่งนี้ที่อยู่อาศัยได้"
"มีคุณค่าทางยุทธศาสตร์ ที่ประเมินค่าไม่ได้"
"เมื่อ 1,500 ปีก่อน โลกเป็นบ้านของมนุษย์ดึกดำบรรพ์"
"ฉันส่งนักรบที่แข็งแกร่งที่สุด มาเป็นผู้นำการบุกรุก"
"ลูกสาวสุดที่รักของฉัน"
"แต่พวกแก แข็งแกร่งกว่าที่เราคิดไว้มาก"
"พวกแกฆ่าเธอ"
"ฉันสาบานว่าจะแข็งแกร่งขึ้นพันเท่า และกลับมาเพื่อแก้แค้นให้เธอ"
"และกำจัดมนุษยชาติ"
แล้วแกคาดหวังอะไรล่ะ
แกเป็นฝ่ายเริ่มก่อน
มนุษย์ป่าเถื่อนพวกนั้นกินเนื้อลูกฉัน เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง
ดังนั้นฉันจะกินแก
ฉันจะเอาหัวแกไปเสียบไม้
เหล่ากบฏมนุษย์จะขาดผู้นำ
แล้วที่เหลือก็จะถูกเชือด เหมือนกับแกะ
แกยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
แกฆ่าฉันได้
แกเอาหัวฉันไปเสียบไม้ก็ได้
แกนี่ไม่ได้ เรียนรู้เพิ่มเลยอะไรเลยนะ
เราจะไม่มีวันยอมแพ้
ฉันว่าเราอยู่เลยมาทางทิศใต้ มากกว่าที่หวังไว้เยอะนะ
เราจะผ่านไปได้
- เรานำเอง - ดี
ดี
คิดว่าพอไม่มีหนามแล้ว จะตามผมทันไหม
ฉันจะเตะก้นนาย
ระวังหลังด้วย ระวังหลังให้กันด้วย
ไปกันเถอะ
ไปกันเถอะ มาเร็ว
- เรามาแล้ว - ดี ๆ
แอนน์
- เป็นอะไรไป - ไม่นะ อย่าหยุดเพราะฉันเลย
แอนน์
อะไรเหรอ
เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้น
คุณเป็นอะไรไปน่ะ
- ฉันขอโทษ - โอ้โฮ
ใครก็ได้ เอากระเป๋าแพทย์มาทางนี้...
ขอโทษนะ ฉันคงโดนเศษกระสุนเข้า
โดนเศษกระสุนเหรอ ไม่ต้องขอโทษหรอก
คุณจะไม่เป็นไร
เราเกือบถึงแล้ว
โอเคไหม นี่ ไม่มีคุณ ผมก็ไม่ไปนะ นี่
ฉันขอ...
ไม่เป็นไรหรอก
นี่ เพื่อน เราเกือบถึงแล้ว ผมดูแลคุณเอง
แอนน์
ผมดูแลคุณเอง เราจะแบกคุณไปเอง
เราจะพาคุณไป เราจะไป...
แอนน์ แอนน์ อย่าตายนะ เราไปต่อไม่ได้ถ้าไม่มีคุณ
ไม่เอาน่า
มานี่สิ
มาสิ
ดมกลิ่นเลือดสิ
ดมกลิ่นเลือดสิ ๆ
ผมจะไม่ไปโดยไม่มีคุณ แอนน์ อย่าตายนะ
เราจะไม่...
เอาออกไป เอาออกมาแล้ว คุณจะไม่เป็นไร
อย่าตายนะ
ต้องไม่ใช่คุณ
ห้ามตายนะ
อย่าตายนะ
เราเป็นอิสระแล้ว
แอนน์ แอนน์
พ่อ
เบน
มันได้ผล พวกมันตายหมดแล้ว
พวกมันทุกตัวเลย
อะไรเหรอ
นี่
นี่ เอ่อ...
"คุณปลอดภัยดี เรามาอย่างสันติ"
ถอยไป พ่อต้องทำเรื่องนี้คนเดียว
ผมทำทุกอย่างที่คุณขอแล้ว
ผมเชื่อในตัวคุณ
ผมล้างแค้นให้คุณแล้ว
คุณช่วยชีวิตผมเพื่อให้ผมได้ช่วยคุณ
ตอนนี้คุณต้องช่วยเธอแล้ว
ช่วยเธอด้วย
แหม...
พวกคนดี ๆ ที่...
เทนเนสซีรับฉันเข้าไป
ช่างมีมนุษยธรรม
คิดดูสิ ทอม
ในเวลาแบบนี้...
กับการปรานีคนอย่างฉัน
เธอจากไปแล้วใช่ไหมล่ะ
รู้ไหม...
ตลอดเวลาที่ผ่านมา...
ฉันคิดว่ามันจะทำให้ฉันพอใจ
ว่าความทุกข์ทรมานของนาย...
จะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
ดูจะเป็นทางเดียวที่เข้าท่านะ
อีกอย่าง...
ฉันจะลอบยิงนายก็ได้นะ
สงครามจบแล้ว
ฉันพอกับการฆ่าแล้ว
นายนี่เป็น หนามยอกอกฉันจริง ๆ เมสัน
"จากเอเวลิน"
"อเมริกา"
"ขณะที่ผู้รอดชีวิตทยอยพากันออกมา จากควันหลงที่คุกรุ่น"
"เราพบว่าเราเอื้อมหากันและ"
"ผูกพันกันในแบบที่ เราไม่เคยเป็นมาก่อน"
"และสวมมงกุฎ..."
"แน่นอนว่าเราต้องการผู้นำ"
"เราถึงได้มารวมตัวกันในวันนี้"
"สงครามโลกครั้งสุดท้าย เขียนโดยผู้ร่วมรบ"
"แต่ตอนนี้ความต้องการนั้นได้รับ การยินยอมจากผู้ที่ถูกปกครอง"
"อย่างที่เหล่าผู้ก่อตั้งอเมริกา ได้ตั้งใจไว้"
"ความแตกต่าง ข้อโต้แย้ง"
"แม้แต่การโต้วาทีที่เผ็ดร้อน สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องดี"
"แต่สุดท้ายแล้ว พวกเราทุกคนก็อยู่ด้วยกัน"
นี่เป็นงานเขียนที่เยี่ยมมาก
พ่อภูมิใจในตัวลูกมากนะ
อยากเป็นรัฐมนตรีต่างประเทศเหรอ
ก็ไม่เชิงนะ ผมมีเดตน่ะ
โอเค
พวกเขาต้องชอบแน่ ๆ
พวกเขาอาจขอให้พ่อ เป็นประธานาธิบดีอีกนะ
พ่อปฏิเสธไปสองครั้งแล้วนะ
พ่อปฏิเสธเป็นครั้งที่สามก็ได้นี่ เหมือนจอร์จ วอชิงตันไง
แค่พูดให้ดีก็พอ
- ไม่ต้องกดดัน - ไม่กดดัน พ่อเป็นแค่ครู
แหงล่ะ
ศาสตราจารย์กิตติคุณ ที่มหาวิทยาลัยสหประชาชาติแห่งใหม่
ผู้นำจากทั่วโลกจะมาแห่กันมา
ขอคำแนะนำจากพ่อ ก่อนที่พวกเขาจะทำอะไรก็ตาม
ก็ยังเป็นแค่ครูอยู่ดี ระวังคำพูดลูกด้วย
"แม้จะมีทั้งความสยองขวัญ ความสูญเสีย ความตาย"
"สงครามกับพวกเอชส์เฟนี่ ก็อาจทำให้เราเป็นคนที่ดีขึ้น"
"มันอาจเป็นการเปิดศักราชใหม่"
"ไปทั่วโลกด้วยซ้ำ"
"เป้าหมายแรกของเรา คือการต้อนรับพวกกลุ่มคน"
"ซึ่งมีวิธีการที่เราอาจไม่เข้าใจ"
"แต่ความเปิดกว้างที่เราเพิ่งค้นพบ"
"ความเสมอภาคของเรา ไม่ควรปราศจากความระมัดระวัง"
"ดังที่ชายคนหนึ่งกล่าวไว้ว่าคนที่ ไม่เรียนรู้จากประวัติศาสตร์..."
โชคดีนะ
"จะพลาดซ้ำอีก"
"และเราจะคอยจับตามองดูท้องฟ้า"
"ตอนนี้ การฟื้นฟูโลกก็ได้เริ่มขึ้น"
"และในการนั้น เรามีทั้งความรับผิดชอบ"
"และโอกาสที่จะ สอนบทเรียนพวกนั้น"
"และถ้าเราทำ..."
"เราก็มีโอกาสที่จะสร้างโลก ให้ดีกว่าที่เคยเป็นมา"
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีสถานที่หนึ่งชื่อว่าอเมริกา
"แต่ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป"
"ชายแดนจะไม่มีความสำคัญ เหมือนอย่างเคย"
"เพราะก่อนที่เราจะเป็นประเทศ"
"เราเป็นมนุษย์"
"และแม้จะมีทั้งความสยองขวัญ ความสูญเสีย และความตาย"
"สงครามกับพวกเอชส์เฟนี่ ก็อาจทำให้เราเป็นคนที่ดีขึ้น"
"เพราะเราได้ค้นพบแล้วว่า"