พี่ ผมขอ CS301
301 ใช่มั้ย 75 รูปี
พี่ MTH201
โชตู MTH201 สองชุด
ทำไมวันนี้มาเร็วจัง
ดูมหาศึกชิงบัลลังก์จบแล้วเหรอ
พี่เป็นพ่อผมหรือไง
เอามาเร็ว ๆ สิ
15
ฟังนะ
นายเอาแค่โน้ตไปอ่าน นายไม่เข้าใจหรอก
ต้องเอาเอกสารที่แจกไปด้วย
งั้นผมไม่เอาโน้ตแล้ว แค่เอกสารก็พอ
ถ้างั้นแล้วทำไมไม่บอกก่อนล่ะพี่
ก็ฉันไม่ใช่พ่อแกไง
จ่ายมาอีก 200 รูปี
ขอให้โชคดีวันสอบปลายภาคนะ
ปากกาเจลสามแท่ง
30 รูปี
เอาสมุดโน้ตหรือเอกสารด้วยมั้ย
เหอะ
พวกเราน่ะไม่เหมือนกับ ไอ้กระจอกพวกนั้นหรอก
เราจะนั่งอ่านหนังสือสามชั่วโมง นอนเจ็ดชั่วโมงแล้วก็สอบให้ได้ 80%
พวกเรามี
แม่
ไอ้พวกเด็กบ้า ทำไมพวกมันถึงได้ดูสบายใจขนาดนั้น
นี่มันช่วงสอบนะ
สงสัยจะเป็นพวกเด็กเทพ
ดื่มชาหน่อยมั้ย
ผมมีเต็มกระติกเลย
เห็นมั้ย ขนาดผมยังต้องโต้รุ่งเลย เหมือนทุก ๆ ในมหาลัย
ช่วงตอนสอบปลายภาคเนี่ย
สำหรับทั้งมหาลัยแล้ว ตอนนี้ทุกวินาทีล้วนมีความหมาย
จะทำอะไร ๆ ก็ต้องรีบ
กินข้าว ดื่มน้ำ ชักกระตุก
ห้องอ่านหนังสือ ห้องดูทีวี ห้องคอมพิวเตอร์เงียบกริบ
ทุกคนไปรวมตัวกันอยู่ที่ห้องสมุด
ช่วงเวลากดดัน ๆ แบบนี้ บางคนก็ยุ่งอยู่กับการหาข้อแก้ตัว
แม่ครับ ผมเข้าเรียนครบทุกคาบแล้ว
ผมจดโน้ตด้วย
แต่ผมคงโง่มากเกินไป
ในขณะที่บางคน ก็กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก
ขอโทษด้วยนะกิตติกา
จากคะแนนสอบของฉัน ฉันคงหางานดี ๆ ทำไม่ได้
ฉันคงไม่ดีพอสำหรับความฝันของเธอ
ฉันหวังว่าเธอจะมีความสุข กับผู้ชายคนที่เธอเจอบนทินเดอร์
และในสถานการณ์แบบนี้ ก็จะมีคนอยู่สี่ประเภทที่จะมีความสุข
สองก็คืออาจารย์
ผมใช้ข้อสอบแบบเดิมทุกปีเลย
แต่ก็ไม่มีใครรู้
อาจารย์ทัมรู รอบนี้ผมออกข้อสอบ คนละเรื่องกับเรื่องที่เรียนเลย
อะไรนะ
ทุกคนเรียกผมว่า"ดิลลู"ใช่มั้ยล่ะ
คราวนี้แหละ ผมจะจัดการพวกนี้ให้หนักไปเลย
สามคือพวกนักเรียนดีเด่น
และเหรียญทองสำหรับนักเรียนดีเด่น ขอมอบให้
ราวิ เตยา
อากางก์ษาอย่าถอดเสื้อสิ
ผู้หญิงนี่ไม่ไหวเลย
และสุดท้ายก็คือพวกนักเรียนที่โง่มาก ๆ
จิราจไม่อยู่ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
ฉันอยู่นี่ไง
แล้วแกจะทำอะไรได้
แกช่วยให้เราสอบผ่านได้หรือไง
ทำไม แกไม่เชื่อฉันเหรอ
ฟังนะ สอบกลางภาคคราวที่แล้ว มันได้ 15 คะแนน
ฉันได้ 6 คะแนน
- แกได้ 0.5 คะแนนเพราะความสะอาด - ใช่
เพราะครูผู้ช่วย เขาชื่ออะไรนะ
- จานาร์ดน - จานาร์ดน
เขามาจากโรแต็ก
นี่มันวิชา MTH101
ไม่ใช่ทำหมันวัว อย่างแกจะมาสอนพวกเราได้ยังไง
อ๋อ หาว่าฉันไม่มีประโยชน์งั้นสิ
ได้
เชิญเลย รอจิราจต่อไป
เราก็กำลังรอเขาอยู่นี่ไง ไอ้โง่เอ๊ย
เพราะแกปล่อยจิราจไป
ทำไมไม่ห้ามเขาไว้ห๊ะ หยุดเขาไว้สิ
ฉันจะไปห้ามได้ยังไง
ก็ผู้ปกครองเขาท้องเสีย
ชาฏ แกว่าอะไรสำคัญกว่า ระหว่างการสอบหรือท้องเสีย
ผู้ปกครองจิราจท้องเสียกับเราสอบตก
ไม่
แค่ตอนนี้เราก็ซวยแล้ว
"ฉันกำลังจะไป
ใช่ ฉันกำลังจะไป"
ว่าไงอันกิต
สรุปว่าลุงเขาท้องเสียน่ะ
เขากินบะหมี่ไปสี่ห่อเมื่อคืน
แถมใส่เนยเพิ่มไปอีก
เขาเป็นหนักมากเลย
ก็แค่ท้องเสียเอง เดี๋ยวเขาก็ดีขึ้น
อยู่ไปแล้วนายจะทำอะไรได้
ฉันจะคอยอยู่ให้กำลังใจ
เขาเป็นญาติคนเดียวของฉันที่นี่
เขาไม่มีใครอีกแล้ว ในเมืองนี้นอกจากฉัน
แต่นี่มันช่วงสอบปลายภาคนะ ถ้าหากว่านายได้คะแนนน้อยขึ้นมาล่ะ
ฉันก็ว่าอย่างนั้น สอบปลายภาครอบนี้ ฉันต้องได้คะแนนน้อยแน่ ๆ เลย
ฉันยังอ่านซ้ำรอบที่สี่ไม่เสร็จเลย
คงต้องปล่อยให้ราวิ เตยา ได้ที่หนึ่งไปรอบนี้
แต่ตอนนี้ฉันทิ้ง ลุงฉันไว้อย่างนี้ไม่ได้หรอก
มันค่อนข้างจะเละเทะ
โอเค นายดูแลลุงของนายไปเถอะ พวกเราจัดการตัวเองได้
พวกนายก็ท้องเสีย เหมือนกันเหรออันกิต
อันกิต
พี่ ขอ MTH101
โน้ตด้วย 2 ชุด
เกิดอะไรขึ้นล่ะ ไหนว่ามีแม่ไง
ซวยแล้วน่ะสิ
เอ้านี่
จันทู
เราเจอแม่คนใหม่แล้ว
(พูดพึมพำ)
สอนเราด้วยสิเพื่อน
ฉันเพิ่งอ่านจบไปเองสองเล่มเอง
ไอ้อาจารย์บ้านี่สอนอะไรเราวะ
มันไม่ได้อยู่ในกูเกิ้ลด้วยซ้ำไป
ฉันสอนพวกนายเรื่อง "ลำดับ" ได้
แต่ฉันกะว่า จะให้จิราจสอนเรื่อง "อนุกรม" ให้
แล้วมันต่างกันตรงไหน "ลำดับ" กับ "อนุกรม"
ก่อนอื่นเลยเขียนตัวเอปซีลอน
แล้วก็เขียนตัวเดลต้า
ตัวเล็กที่เล็ก ๆ คืออันไหน เอปซีลอนหรือเดลต้า
น่าจะเดลต้านะ
ไม่ที่รัก เธอเข้าใจผิดแล้ว
เอปซีลอนคืออันที่เหมือนตัว "อี" ไง
ส่วนเดลต้าก็คือ อันที่เหมือนตัว "ทา" ในภาษาฮินดี
ราวิ
- เตยา - ว่าไง
นายเข้าใจเรื่องคอนเวอร์เจนซ์ กับไดเวอร์เจนซ์หรือเปล่า
ง่ายจะตายไป
งั้นนายสอนเรา อันที่จำเป็นต้องใช้หน่อยได้มั้ย
ไม่ ๆ สำหรับฉัน มันสำคัญหมดนั่นแหละ
สำหรับฉันมันสำคัญทุกหัวข้อนั้นแหละ
นายนี่ช่างเป็นคนที่ละเอียดจริง ๆ เลยนะ
แต่เราไม่มีเวลา มานั่งทำความเข้าใจทุกหัวข้อหรอกนะ
แล้วพวกนายไม่เข้าใจตรงไหน มันง่ายมาก ๆ เลยเนี่ย
มันก็เหมือนกับที่เรียนในห้องไง
อ๋อ ลืมไป พวกแกไม่ได้เข้าเรียน
เอางี้แล้วกัน พวกแกก็ไปอ่านการบ้านที่เคยทำสิ
แต่พวกแกก็ไม่เคยทำการบ้านอีกใช่มั้ย
นี่แกจะมาติวให้เรา หรือมาล้อเลียนเรากันแน่
แค่นี้ยังไม่รู้อีกเหรอ
เซอเรช มหาลัยนี่เหมือน แฟนเก่าฉันไม่มีผิด
การเข้าเรียนทุกคาบไม่ได้มีผลอะไรเลย
สิ่งเดียวที่สำคัญก็คือประสิทธิภาพ
ไม่ใช่ มันไม่ใช่อย่างนั้น
- ฟังก่อนสิ - เราจะทำยังไงกันดี
คอยดูเถอะ
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
โทรมาป่านนี้มีอะไรล่ะ
- เธอว่างหรือเปล่า - ว่างสิ
ฉันหมายถึง เออใช่
เธอช่วยสอนเราหน่อยได้มั้ย
ได้ นายก็มาหาฉันสิ
โอเค ดีเลย งั้นเดี๋ยวฉันกับจันทูจะไปหานะ
ฉันไม่จีบผู้ชายสองคน พร้อมกันหรอกนะ ฉันหมายถึงติวน่ะ
นายเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ไอ้โรคจิต
อะไรของเธอน่ะ
สงสัยเมนส์มาแน่เลย
- ฮัลโหล - ฮัลโหลอันกิต
นายเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมโทรมาดึกจัง
ดึกตรงไหน เราก็คุยกันดึก ๆ ทุกครั้งไง จำไม่ได้เหรอ
โทษที
วันนี้เธอนอนเร็วเหรอ
ใช่
สอบปลายภาคพรุ่งนี้ไง จำไม่ได้เหรอ
ถ้าฉันนอนไม่ครบแปดชั่วโมง ฉันจะไม่มีสมาธิไปทำข้อสอบ
นายยังไม่นอนอีกเหรอ
ใช่ ฉันยังอ่านหนังสือไม่เสร็จเลย
โอ้
- แล้วนายโทรมาทำไม - ที่จริงแล้ว
ฉันโทรมาอวยพร ให้เธอโชคดีในการสอบน่ะ
ไว้บอกพรุ่งนี้ก็ได้นิ
แต่ก็ขอบคุณนะ
- ขอให้โชคดีเหมือนกันนะ ราตรีสวัสดิ์ - ฉัน
ทำไมนายไม่บอกเธอไปว่า นายกำลังลำบากล่ะ
ถ้าเธอรักนายจริง ยังไงเธอก็ต้องโทรกลับมา
แล้วก็สอนเรา
พวก
เอาจริง ๆ เลยนะ
เราต้องใช้เวลาเจ็ดชั่วโมงที่เหลือ อ่านหนังสือ เราไม่มีเวลานอนแล้ว
เบื้องหลังวิศวกรของประเทศนี้ ก็คือ "จิราจ"
คนที่คอยติวหนังสือให้พวกโง่ ๆ และคอยช่วยให้พวกเขาสอบผ่าน
ระบบการศึกษาของประเทศนี้ เดินหน้าไปได้
ก็เพราะ "จิราจ" ไม่ใช่เพราะพวกอาจารย์
เพราะฉะนั้นถ้ามีคนเสีย "จิราจ" ของตัวเองไป
เขาก็จะตกอยู่ในสภาพเหมือน กาปิล ซาร์มาที่ไม่มีซูนิล โกรเวอร์
เหมือนอย่างพวกนี้ยังไงล่ะ
ภายใต้แรงกดดันมหาศาล พวกเขาก็จะกลายเป็นดาร์ชีล ซาฟรี
พวกเขาไม่ได้เป็นดวงดาวแต่อีกไม่นาน พวกเขาจะต้องตกลงมาจากฟากฟ้า
แต่ว่าถ้าพวกเขาตั้งใจอ่านหนังสือ ตอนสอบปลายภาคหรือที่เราเรียกกันว่า
พวกเขาเจาะระบบได้
แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่าแทนที่ พวกเขาจะตั้งใจอ่านหนังสือตอนนี้
พวกเขากลับนั่งบ่นเรื่องที่ผ่านมาแล้ว
พวกเราน่าจะไปเข้าเรียนกัน
หนีเรียนมันไม่ได้เท่เลย
ฉันน่าจะเปลี่ยนใจตอนที่ยังมีเวลา
แค่ครั้งเดียว มันไม่ทำให้ฉันเป็นเกย์หรอก
หรือไม่ก็กังวลไปถึงเรื่องอนาคต
เทอมหน้าฉันจะเข้าเรียนให้ครบ ทุกคาบเลยแล้วฉันก็จะได้สิบคะแนน
หวังว่ารอบนี้ฉันจะได้เกรดดีนะ
ฉันยอมสอบตกดีกว่าได้เกรดดี
พูดน่ะมันง่าย
นายต้องเรียนซ้ำปีหน้าพร้อมรุ่นน้องนะ
ตอนนายเรียนซ้ำกับพวกรุ่นน้อง ไม่มีใครเขาพูดต่อหน้านายหรอก
แต่ทุกคนเขาก็คิดว่านายเป็นพวกขี้แพ้
ผม รัม คิซอว์ ชาบิซี
เจ้าของร้านศูนย์ถ่ายเอกสารเอ็กแซ็กท์ สาบานได้เลยว่า
พวกเขาไม่มีปัญญาอ่านหนังสือ อย่างตั้งใจได้นานกว่าสามสิบนาที
คิดดูสิ พอเปิดเทอมมาเราก็โดนรับน้อง
เพราะฉะนั้นตอนปิดเทอมก็เหมือนกัน
ให้ตาย พวกอาจารย์นี่ทุเรศสุด ๆ เลย
พวกครูที่สถาบันสอนพิเศษนะ เขาสอนดีมากเลย ตั้งใจสอนสุดๆ
เขาสอนจนกว่าเราจะเข้าใจ
จันทู นายลืมไปหรือเปล่าว่า นายดร็อปเรียนไปสี่ปีนะ
แล้วไง
ทำไมมันถึงได้ นอนหลับอย่างสบายใจขนาดนี้
พ่อมันรวยไง
ตอนสอบกลางภาคพ่อมันก็รวย
แต่มันก็ยังกลัวปอดแหกอยู่เลย
มันจะตื่นขึ้นมา ร่างกายสดชื่นเตรียมพร้อมอ่านหนังสือ
ฉันว่าฉันก็จะนอน เอาแรงด้วยเหมือนกัน
ไว้ค่อยอ่าน ขอนอนพักก่อน
อย่านอนนะ ถ้านอนนายจะไม่มีทางตื่นหรอก
ฉันไม่ได้นอน แค่งีบเฉย ๆ ปลุกด้วยล่ะ
- อย่าลืมปลุกฉันนะ - โอเค ได้
เหมือนที่ผมบอกมั้ย
ไอ้พวกโง่ที่ตอนกลางคืนชอบไม่นอน มาตลอดทั้งเทอม
คืนนี้มันจะรู้สึกง่วงมาก ๆ เลย
การงีบห้านาทีเนี่ย มันทำลายอาชีพคนมาหลายอาชีพแล้ว
เดี๋ยวฉันจะไปอ่านดูในเว็บควอราว่า จะอ่านหนังสือจบภายในคืนนึงได้ยังไง
ฉันมั่นใจว่ามันต้องมี พวกโง่ ๆ ที่ตั้งกระทู้ถามแล้วมาตอบเอง
จันทู ผู้ชายคนนี้บอกว่าไม่ต้องไปสนใจ ว่าพวกเขาจะถามอะไรในข้อสอบ
แค่เขียนในสิ่งที่เรารู้ลงไปก็พอ
ยังไงเราก็จะได้คะแนน ขั้นตอนการทำบ้าง
แจ๋วไปเลย
อีกคนบอกว่า
ให้อ่านข้อสอบของปีที่แล้ว
ข้อสอบมักจะออกเหมือนเดิมทุกปี
อีกคนบอกว่านีล อาร์มสตรอง ไม่ได้ไปยืนบนดวงจันทร์
อะไรนะ
จันทู มาดูนี่สิ
ดูวิดีโอเต็ม ๆ ในยูทูป
การไปดวงจันทร์เป็นเรื่องโกหก มันเป็นวิดิโอที่สแตนลีย์ คูบริกทำขึ้นมา
ตอนที่ทิม เบอร์เนิร์ส ลี คิดค้นอินเตอร์เน็ตขึ้นมา
เขาคิดว่ามันจะทำให้ ผู้คนใกล้ชิดกันมากขึ้น
แต่ตอนนี้มันไม่ยอมให้คนสอบผ่าน
จันทู นายว่าอาเลียน่ารักมั้ย
อยากให้อากางก์ษาน่ารักแบบนี้บ้างจัง
อัคคู
ตีสามแล้ว
บ้าเอ๊ย
จันทู
ตื่น
- จันทูๆ - ผมยอมก็ได้ครับ
แต่อย่างน้อยก็ใส่ถุงยางก่อน
แกบ่นเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
จันทูนี่มันชั่วโมงนึงแล้วนะ ตื่นได้แล้ว
ตื่นได้แล้ว เร็วสิ ตื่นได้แล้ว
เงียบ ๆ หน่อยได้มั้ย คนจะนอน
พวกแกจะทำให้ฉันสอบตก
ไอ้บ้าเอ๊ย ทำไมยังนอนอยู่ได้อีก
นายรู้หรือเปล่าว่า อันไหนตัวเล็กว่าเอปซีลอนหรือเดลต้า
นายรู้หรือเปล่าว่า "ลำดับ" กับ "อนุกรม" ต่างกันยังไง
เดี๋ยวฉันก็ตอบได้เองแหละ
เดี๋ยวมันก็ตอบได้เอง
- นี่จันทู - อะไร
ฉันไปอ่านมาในเว็บควอรา เขาบอกให้อ่านข้อสอบของปีที่แล้ว
ไปขอให้สักคน ช่วยอธิบายให้เราฟังดีกว่า
แล้วนายมีข้อสอบของปีที่แล้วเหรอ
ข้อสอบของปีที่แล้วเหรอ
ฉันไม่เคยเห็นเลย
ฉันคิดว่ามันไม่มีนะ
ไม่แน่พวกรุ่นพี่อาจจะมีก็ได้
101 เหรอ ไม่มี
101 เหรอ
ถ้าพวกนายมีเอามาให้ฉันด้วยนะ
ฉันก็สอบตกเหมือนกัน
ฉันไม่มีหรอกแต่คะแนนเฉลี่ยคือ 60%
เอานี่ไปใช้ซะ
นี่มันอะไร
ปล่อยมันไปเถอะไอ้น้อง ปล่อยมันไป
นายไม่มีทางหาเจอหรอก
ทัมรูเก็บไปแล้ว
แล้วพวกเขาจะเก็บมันไปทำไม
เขาขี้เกียจไง เขาออกข้อสอบเหมือนเดิมทุก ๆ ปี
ก็จริงของมันนะ
ถ้าเขาเอาข้อสอบกลับไป แสดงว่าทัมรูต้องใช้ข้อสอบเดิมแน่ ๆ เลย
พวกอาจารย์ชอบทำแบบนั้น
ทำไมล่ะ
จะได้ไม่ต้องลำบาก ออกข้อสอบใหม่ทุก ๆ ปีไง
แล้วครูผู้ช่วย ก็ไม่ต้องมานั่งหาคำตอบใหม่ด้วย
ป่านนี้พวกอาจารย์ คงจำได้ขึ้นใจแล้วแหละ
พวกผู้ช่วยก็ด้วย
ชาฏ
อะไร
มีอะไรอีก
ที่พูดไปเมื่อกี้นี้ ฉันขอโทษนะ
ฉันเด็กกว่านายเดือนนึง ไม่เป็นไรหรอก
งั้นก็ฟังที่พี่ชายคนนี้ขอด้วยนะ
ทัมรูออกข้อสอบเหมือนเดิมทุก ๆ ปี
แล้วพี่ชายนายก็เป็นผู้ช่วยของทัมรู
- ชื่ออะไรนะ - จานาร์ดน
- จานาร์ดน
ฉันขอคุยกับจานาร์ดนหน่อยได้มั้ย แค่ครั้งเดียวก็พอ
เขาต้องมีข้อสอบแน่ ๆ
ก็แน่สิ
นั้นสิ ใครจะทำแบบนั้น กับพี่ชายได้ลงคอ
บ้านนอก สมองวัว ปัญญาอ่อน
ฉันขอถอนคำพูดนะ
ก็ได้ ฉันจะให้นายคุยกับเขา
ใช่
ว่ามาเลย
royaljanardhanatti.asc.in
ตัวเล็กหมดทุกตัว
เราไม่ได้จะอีเมลล์ไปหาเขาตอนนี้
งั้นพวกนายก็ไปที่ห้องพี่ แล้วก็บอกให้เขาโทรมาหาฉัน
ใช่ๆ นั่นแหละๆ
นายก็โทรไปตอนนี้เลยสิ
โอเค
เบอร์อะไรล่ะ
ฉันไม่มีเบอร์พี่
ทำไมนายถึงไม่มีเบอร์เขาล่ะ
เพราะว่าพวกผู้ช่วย เขาไม่บอกเบอร์โทรศัพท์ไง
- บอกแต่อีเมลล์ - นั่นมันสำหรับคนอื่น
แต่พวกนายรู้จักกันนี่
เราเจอกันทุกวันเลย
เมื่อวานฉันถ่ายรูปเซลฟี่ไว้ด้วย
ไปหาเขาที่ห้องกันเถอะ
เขาอยู่ที่ไหน
- ฉันไม่รู้ - ไอ้บ้าเอ๊ย
ล้อเล่นใช่มั้ยเนี่ย
เขาแค่ล้อเล่นเฉย ๆ
ก็ฉันคุยกับเขาทุกวันอยู่แล้ว ฉันจะอยากรู้เบอร์ห้องเขาไปทำไม
ใช่มั้ยล่ะ
นายมาย้ายมาเมืองใหม่ๆ แปลกๆ แล้วนายก็เจอคนบ้านเดียวกัน
คนที่บังเอิญเป็นครูผู้ช่วยที่สอนนาย แล้วนายก็เจอเขาทุกๆ วัน
แต่นายไม่รู้เบอร์โทรศัพท์ ไม่รู้เบอร์ห้องเขาเลยงั้นเหรอ
แล้วนายกล้าพูดได้ยังไง ว่านายจะแนะนำเขาให้เรารู้จักน่ะ
ฉันไม่ถอนคำพูดคืนแล้ว
แกมัน ไม่ เดี๋ยวนะ
แกมันโง่ บ้านนอก ปัญญาอ่อน
เราจดโพยเข้าไปดีมั้ย
แล้วเราจะจดอะไรเข้าไปล่ะ
เราไม่รู้ว่าอันไหนมันสำคัญด้วยซ้ำไป
ฉันจะไปสูบบุหรี่แล้วก็เข้านอนละ
ฉันก็ง่วงนอนเหมือนกัน
พรุ่งนี้ฉันไม่ไปสอบแล้ว
ปล่อยให้พวกเขาปรับเราตกไปเลย
พวกเขาจะทำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
ฉันเชื่อในการเรียนรู้ ด้วยระดับของตัวเอง
ใช่ เราจะเป็นวิศวกรได้ยังไง ถ้าเรารู้แบบครึ่งๆ กลางๆ
มันไม่เหมือนกับ การไปถึงดวงจันทร์แบบปลอม ๆ นะ
ฉันอยากที่จะไปถึงมันจริง ๆ
เอาสิ
พวกคุณก็เชื่อมั่น ในพวกเขาเหมือนกันใช่มั้ย
จิตวิญญาณนักปรัชญาในตัวของ วิศวกรพวกนั้นกำลังจะตื่นขึ้นมา
ไอ้เด็กบ้าพวกนั่น
คนที่สอบวิชา MTH101 ไม่ผ่าน มันก็จะเริ่มพร่ำเพ้อถึง
ทุก ๆ อย่างตั้งแต่ บิล เกตส์ไปจนถึงซักเคอร์เบิร์ก
จากการดร็อปเรียนไปจนถึง เริ่มธุรกิจของตัวเอง จากความหลงไหล
ไปจนถึงจุดมุ่งหมายสูงสุดของชีวิต
นี่ไอ้หนูปิดให้มันดี ๆ ด้วยนะ
นายเก็บแท่งกาวไว้ดีหรือยัง
เดี๋ยวไอ้พวกเด็กติดกาว มันจะมาขโมยไปอีก
ใช่ เรื่องราวจาก "3 อัจฉริยะ ปัญญาอ่อน" มันก็ถูก
"วิ่งตามสิ่งที่ดี อย่าวิ่งตามความสำเร็จ"
ใช่ ถ้าสอบตกก็แค่เรียนซ้ำชั้นไป
- แต่เราจะได้เรียนกันอย่างจริงๆ - ใช่
ยังไงซะ เราก็คืออนาคตของชาติ
ใช่
ปีหน้าราคก็จะอยู่กับเราด้วย
ใช่มั้ยราคี
เป็นอะไรไปเพื่อน คิดอะไรอยู่เหรอ
ยังไงดีล่ะ
ฉันรู้สึกว่าการเข้าใจเนื้อหาแบบรีบๆ
ถามคนอื่น ขโมยมันมา มันไม่ได้ทำให้เราเรียนรู้อะไรเลย
แต่สิ่งที่เราเรียนรู้ได้ก็คือ การรับมือกับความกดดัน
ฉันไม่รู้ว่าอะไรคือ สิ่งที่สำคัญที่ต้องเรียนรู้ในการใช้ชีวิต
เนื้อหาหรือการรับมือกับความกดดัน
นายอยากเรียนอีกรอบปีหน้า
แต่การสอบผ่านพรุ่งนี้ ก็ทำให้นายเรียนรู้ได้เหมือนกัน
ความกดดันวันนี้ จะทำให้เป้าหมายของนายเปลี่ยนไป
พรุ่งนี้นายอาจจะทำสิ่งที่ต้องการสำเร็จ
แต่นายจะไม่มีวันเรียนรู้ วิธีการรับมือความกดดัน
บางทีมหาลัยอาจจะต้องการ สอนเราอย่างนี้ก็ได้
ราคี
นี่นายสูบบุหรี่หรืออะไรกันแน่เนี่ย
ไปเอาเรื่องพวกนี้มาจากไหน
บัซฟีดเหรอ
ไม่จากการสอบเข้านี่แหละ
ฉันไม่ได้สอบตกเพราะไม่รู้คำตอบ
ฉันรู้สึกกดดัน ตื่นเต้น
แต่คราวนี้
ห้องของจานาร์ดนต้องอยู่ที่ หอพักนักเรียนปริญญาเอกแน่ ๆ เลย
- หกช่วงตึก - สิบแปดปีกอาคาร
เรามีเวลาแค่สองชั่วโมง
ถ้าตอนนี้เราปลุกใครขึ้นมาตอนนี้ พวกเราคงโดนซ้อมแน่
ฉันมีทางแก้ไว้แล้ว
ไปกันเถอะ
นายทำอะไร
นักเรียนปริญญาเอกทุกคน
ต้องใช้ 84 มม.ทุกคนแหละ ถึงจะทำวิทยานิพนธ์เสร็จได้
ไปกันเถอะ
สวัสดีครับ
นี่บุหรี่ฟรีครับ
คุณรู้จักจานาร์ดน ที่อยู่แผนกคณิตศาสตร์มั้ยครับ
ขอบคุณนะ ไม่รู้จัก โทษที
ขอบคุณพระเจ้าในที่สุดก็เจอซะที พี่จานาร์ดน
ผม จาติน คิซอว์ นักเรียนปีสี่ เทอมหนึ่ง
เพื่อนสนิทของรูเพช บาธิจากโรแต็ก
ผิดคนแล้ว
บ้าเอ๊ย เด็กปริญญาเอก ทุกคนหน้าตาเหมือนกันหมดเลย
ฉันไม่สูบบุหรี่
นายถึงยังเรียนปริญญาเอกไม่จบสักทีไง
นายควรจะสูบนะ
มันช่วยเรื่องสมาธิได้
คุณรู้จักจานาร์ดนหรือเปล่า
- คนชาฏจากโรแต็ก - ใช่ ๆ เขานั่นแหละ
ห้องที่สามนับจากห้องสุดท้าย
ขอบใจ
พวกนายทำให้ฉันไม่ได้นอนเลยเมื่อคืน
จันทู ถ้าเรายังหาข้อสอบไม่ได้
หลังจากที่เจอห้องของจานาร์ดน
ก็แสดงว่าแม้แต่พระเจ้า ก็ไม่อยากให้เราสอบผ่านแล้วล่ะ
โอเค ไปกันเถอะ
ดีมาก
พวกนายสองคนกล้าหาญดีมาก
พวกนายไปที่ห้องจานาร์ดนเลยงั้นเหรอ
ห้องอี 16
ใช่ ฉันรู้เบอร์ห้องกับเบอร์โทรศัพท์เขา
แต่ฉันไม่อยากจะ รบกวนพี่จานาร์ดนตอนกลางคืน
ฉันก็เลยแกล้งพวกแก
ตกลงได้ข้อสอบมามั้ย
ไม่ ฉันไม่มีหรอก
แล้วพวกนายจะเอาไปทำไม
- ชาฏ - ว่าไง
นายรู้หรือเปล่าว่า ข้อสอบมันเหมือนเดิมทุก ๆ ปี
รู้
เราจะได้หาคำตอบไว้ก่อนไง
คะแนนเราจะได้เยอะ ๆ
หลังก็ได้งานดีๆ หลังจากซีพีไอ
แล้วก็ซื้อบ้านสวยๆ รถดีๆ
เมียสวยๆ หลังจากทำศัลยกรรมแล้ว ถ้าเราได้เงินเยอะ ๆ
เข้าใจใช่มั้ย
แล้วนายจะเอากระดาษคำถามไปทำไม มันช่วยอะไรได้
จะเอากระดาษคำถามไปทำไม เอากระดาษคำตอบไม่ดีกว่าเหรอ
ฉันเอากระดาษคำตอบ มาจากพี่จานาร์ดน
ทีนี้เราก็จะได้คะแนนเยอะๆ
ไม่ต้องมานั่งหาคำตอบเอง
ชาฏ
แกมันดีที่สุดเลย
ปิดประตูๆ
- ห๊ะ - ปิดประตู
ฉันจะยอมให้นายแทงข้างหลังฉัน
นายโดนมาทั้งคืน แค่นั้นยังไม่พออีกเหรอ
รู้กันแค่ในห้องนี้นะ
แน่นอน
"ฉันกำลังจะไป
ใช่ ฉันกำลังจะไป"
จะหาขอบเขตลิมิตต้องทำยังไง
ทฤษฎีของโบลซาโน ไวเออร์ชตราส
ไม่ต้องตื่นเต้น นายพร้อมแล้ว
ไม่ครับลุง ผมจะจัดการเอง ลุงไม่ต้องคุยกับพ่อ
ไม่งั้นเขาจะตีลุงด้วยเหมือนกัน
ลุงจำไม่ได้เหรอ คราวที่แล้วน่ะ
เอานี้ไป ทั้งหมดนี่จะได้ยี่สิบคะแนน
นี่เพื่อน ไม่ต้องไปกลัวข้อสอบหรอกน่า
เข้มแข็งเข้าไว้
ใครกลัว ฉันจะไปเข้าห้องสอบ
ฉันจดโน้ตไว้แล้ว ฉันจะทบทวนมันก่อนเข้าห้อง
ไปให้พ้นเลยไป
การตายของผม มันไม่ใช่ความผิดของใคร
ด้วยรักและเคารพ
เอานี่ไปอ่านนะ
นายจะได้ทั้งหมดยี่สิบคะแนน
หลังจากที่เห็นหน้าเด็ก ๆ ในห้องสอบ คุณจะสามารถรู้ได้เลยว่า
ใครจะทำอะไร หลังจากที่พวกเขาจบออกไป
คนที่กำลังมีปัญหา
จะต้องคุยเรื่องข้อสอบ หลังออกจากห้องไป
ส่วนพวกนี้ก็จะเป็นคนให้คำตอบ
พวกที่เจาะระบบได้
ดูความมั่นใจสิ
กระดาษคำถาม
ผมไม่ใช้
ผมหมายถึงผมต้องใช้ครับ ขอโทษครับ
คืนก่อนสอบได้ฝึกให้เด็ก ๆ ได้พร้อมสำหรับการใช้ชีวิต
หลังจากที่พวกเขาออกจากมหาลับไป
ไม่ว่าพวกเขาจะสอบผ่านหรือไม่
แต่พวกเขาก็จะไม่มีวัน กลัวการสอบที่ไหนอีก
ครับ
ข้อสอบยากมากเลยครับ
เวลาก็น้อย ราวิ เตยาบอกว่ายากมากเลยครับ
- ครับ - ใจเย็น ๆ
ฉันเพิ่งเปลี่ยนคำถาม ขนาดฉันยังไม่รู้คำตอบเลย
แต่ฉันจะให้คะแนนความพยายามด้วย
ซวยแล้ว
ไหนแกบอกอย่างมั่นใจ ว่าเราจะได้นี่สิบคะแนนไง
แกฉีกจดหมายลาตายของฉันทิ้งไปด้วย เวรเอ๊ย
เราจะทำยังไงกันดี
เราก็จะได้ 0.5 คะแนน สำหรับความสะอาด
- ชาฏ - ว่าไง
พี่จานาร์ดนเป็นคนตรวจข้อสอบใช่มั้ย รเอ๊ย