(ซีรีส์จาก NETFLIX)
(ปรับเปลี่ยนแก้ไข เปิดทางอนาคต)
(เรือนจำใต้)
งานของผมจำเป็นต้องมีคุณจริงๆ ครับ
แต่ถ้าตัดสินใจจะเข้าร่วมแล้ว
จะไม่สามารถกลับคำได้ เลยอยากให้คิดดีๆ…
เข้าใจแล้ว
พอเถอะ
ผมจะทำ
แต่มีเงื่อนไขหนึ่งอย่าง
ให้อีกคนมาร่วมทีมด้วยได้ไหม
เฮ้ย ไอ้หนู หยุดตรงนั้น ถ้าจับได้แกตายแน่
แม้มอสโกจะตรงไปหาเดนเวอร์ในทันที
แต่ถ้าอยากเจอไอ้หมอนี่จะต้องกดบัตรคิวก่อน
พวกนักพนันมวยใต้ดินที่เสียเงินเพราะเดนเวอร์
ส่งนักเลงทวงหนี้มาไล่ตามจับเขาเพียบ
เฮ้ย ไอ้เวรนั่นกำลังข้ามไป
เฮ้ย
เดี๋ยวก่อน
เฮ้ย อย่าดันสิ
- เฮ้ย แม่งเอ๊ย - บอกว่าอย่าดันไงวะ
เฮ้ย ไอ้ฉิบหาย
เวรแล้ว
- บอกให้รีบๆ ไปไงวะ - มันกำลังจะหนีไป
หยุดตรงนั้นเลย ไอ้เวร
เป็นไงบ้าง ได้ตัวรึเปล่า
มานี่ซะดีๆ
วันนี้คือวันตายของแก
โว้ย ทำไมดื้อด้านกันขนาดนี้
บอกให้มาไงวะ ไอ้ลูกหมา
ลงมาตรงนี้
ฉิบหายแล้วไง
(เคลียร์)
เฮ้ย ไอ้พวกนี้คือใครกันเนี่ย
พ่อ
ตกใจหมดเลย
โถๆ ไอ้ลูกหมาขี้เรื้อน
เดี๋ยวก็ตกหรอก!
เฮ้ย มานี่เร็ว
- ทางนี้ๆ - ทางโน้นเหรอ
จริงด้วย พ่อถูกปล่อยตัววันนี้ใช่ไหม
- นี่แกลืมรึไง - ไม่ได้ลืมสักหน่อย
- ผมก็ว่าจะซื้อเต้าหู้ไปรับพ่อแล้วเชียว - ใช่ ต้องมีเต้าหู้สิ
ทางนี้พ่อ มาทางนี้
ให้ตาย พ่อเราฝีมือยังดีอยู่เลยนี่นา
โอ๊ย เหนื่อย
พ่อ เป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย
แก่แล้วก็แบบนี้แหละ ไม่เป็นไรหรอก
พ่อจ๋า รออีกเดี๋ยวนะ
เดี๋ยวผมจะหาเงินเยอะๆ ให้พ่อได้อยู่สบายเลย
ไม่ต้องมาพูดมาก
แกน่ะ
ไปทำงานกับพ่อเถอะ
แค่งานเดียวเท่านั้น
งานอะไรเหรอ
งานนี้จะทำให้เราออกจากชีวิตห่วยๆ ได้สักที
แล้วทีนี้แกเอง
ก็จะได้ลองใช้ชีวิตเหมือนคนปกติดูบ้าง
ดีไหมล่ะ
ให้ตาย ไอ้ลูกหมาขี้เรื้อน
ฉันรู้หรอกว่าเป็นฝีมือแก
แต่ฉันจะไม่ลงโทษแกหรอกนะ
ทำไมน่ะเหรอ
เพราะนั่นแหละคือบทลงโทษของฉัน
ฆ่าเธอแล้วจริงๆ เหรอคะ
สองนัดเลยนะ ไม่ใช่แค่นัดเดียว
ยิงซ้ำให้แน่ใจน่ะสิ
คุณทำแบบนั้นได้ยังไง
เห็นว่าอันตรายก็เลยโยนให้ผู้จัดการยุนทำ
- พอโดนจับได้ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ - ว่าไงนะ
พูดให้มันดีๆ หน่อย
มีซอนอาสาทำเองต่างหากล่ะ
เป็นผู้อำนวยการประสาอะไร
- ทำลงไปได้ยังไง - ผอ.เป็นคนสั่งไม่ใช่เหรอ
- ว่าแล้วเชียว - คิดแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
หยุดเถอะ ขอร้องล่ะ
คนที่เสียหายที่สุดคือฉัน
ฉันเพิ่งเสียคนรักไปนะ
โดนไอ้โจรพวกนั้นพรากไปไง
รักเหรอ อย่าพูดจาเหลวไหลไปหน่อยเลย
นี่ รองชเว พูดกับท่านผอ.แรงไปรึเปล่า
ถ้าผู้จัดการยุนเป็นเกาหลีใต้ จะปล่อยให้เธอตายแบบนี้ไหมล่ะ
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเกาหลีเหนือหรือใต้วะ
เฮ้ย!
หุบปากแล้วกลับที่ซะ
ทำดีแล้ว ไม่นานเดี๋ยวก็ชิน
ส่วนศพก็จัดการเก็บกวาดดีๆ ห้ามให้ใครเห็นล่ะ
- เราต้องบอกศาสตราจารย์ - หา
เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวก่อนสิ โตเกียว
โอ้โฮ สองคนนี้ทำสงครามรักกันอยู่รึไง
ถ้าไม่ใช่ แล้วเหตุผลที่เข้ามาที่นี่ โดยไม่ขออนุญาตฉันคืออะไรกันล่ะ
คงต้องอธิบายกันหน่อย
ศาสตราจารย์บอกว่าห้ามใครตายเด็ดขาด
แล้วยังไง เลยจะคาบไปฟ้องงั้นสิ
ทุกอย่างเกือบพังเพราะนาฬิกานั่นแล้ว
ถ้าไม่ลงโทษให้เห็นเป็นตัวอย่าง เดี๋ยวตัวประกันก็ล้ำเส้นอีก
คนที่ล้ำเส้นคือแกต่างหาก
ศาสตราจารย์ก็ควรได้รู้ไม่ใช่เหรอ
ถ้าถึงเวลาเดี๋ยวฉันบอกเขาเอง
ช่วยหลีกทางหน่อยได้ไหม ฉันจะได้ทำงาน
จะไม่พูดเป็นครั้งที่สองหรอกนะ
ทำไมบรรยากาศมาคุขนาดนี้ล่ะ
ออกไปกันเถอะ
ว่าไง ศาสตราจารย์
มีเรื่องอะไรกัน
ไม่มีอะไรหรอก
แค่เห็นขัดแย้งกันนิดหน่อย แต่ตอนนี้คลี่คลายแล้ว
แต่เท่าที่เห็นดูไม่นิดหน่อยเท่าไหร่นะ
หรือว่าเกี่ยวอะไรกับตัวประกันที่เดนเวอร์
พาออกไปรึเปล่า
อ๋อ เรื่องนั้นน่ะเหรอ
ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าท้อง
เธอน่าจะต้องพักสักหน่อย เลยให้แยกตัวออกไป
ก็ได้ พูดตามตรงฉันขู่มันให้กลัวนิดหน่อย
ทีนี้จะไม่มีตัวประกันคนไหนกล้าทำอะไรแล้วล่ะ
ถึงจะรู้กันดีอยู่แล้ว
อย่าลืมว่าตอนนี้คือเวลาสำคัญที่สุด ที่จะทำให้แผนเราสำเร็จหรือล้มเหลว
เข้าใจแล้ว
งั้นเรื่องนาฬิกาก็จัดการเรียบร้อย หมดปัญหาแล้วใช่ไหม
ขอพูดกับริโอหน่อย
พูดเลย ฉันอยู่ในสายแล้ว
สามารถดูบันทึกการแฮ็กนาฬิกาที่พังแล้วได้ไหม
คิดว่าน่าจะได้นะ ว่าแต่ทำไมเหรอ
ต้องหาว่าพวกนั้นได้ข้อมูลอะไรไปบ้างรึเปล่า
อย่าคิดทำอะไรไร้สาระ ทำการบ้านที่ศาสตราจารย์สั่งให้เสร็จก็พอ
แม่งเอ๊ย ใจหายวูบเลย
ผู้หญิงคนนั้นล่ะ
ถามว่าผู้หญิงอยู่ไหน
อยู่ทางนั้น
แม่งเอ๊ย ให้ตายสิวะ
จะให้ฉันยิงคนตายได้ยังไง
ทำไงดีวะเนี่ย
ไว้ชีวิตฉันเถอะนะคะ
ถึงฉันไม่ฆ่า ยังไงไอ้เบอร์ลินนั่นก็ฆ่าเธออยู่ดี
งั้นแกล้งทำเหมือนฆ่าไปแล้วสิคะ
ยิงตรงต้นขาฉันได้ไหม
เดี๋ยวฉันแกล้งตายก็ได้ เหมือนคุณฆ่าฉันจริงๆ เถอะนะ
แต่ว่าเธอน่ะ…
เอาเลยค่ะ ยิงตรงนี้
โดนปืนยิงมันเจ็บฉิบหายเลยจริงๆ นะ
- ทนได้จริงๆ เหรอ - ไม่เป็นไรค่ะ รีบๆ ยิงเลย
ก็ได้ งั้นมาลองดูกัน
ฉันจะยิงตรงนี้นะ จะเจ็บมากแน่
กัดตรงนี้เอาไว้
พร้อมรึยัง
กัดให้แน่นๆ
ยังดีไปที่ตอนนั้นเป็นแกที่เข้ามา
ถ้าโดนเบอร์ลินจับได้ รู้ใช่ไหม
อย่าว่าแต่แกเลย
ฉันก็จะโดนจัดการด้วย
รู้สิ
ฉันจะระวัง
ถอดเสื้อผ้าออกสิ
ขอดูแผลหน่อย
อ๋อๆ โทษที
จะทำอะไรก็ทำ เดี๋ยวฉันออกไปอยู่ข้างนอก
คอยเช็กสภาพเธอให้ดีๆ
อย่าลืมเอายาปฏิชีวนะให้ไว้เป็นช่วงๆ ด้วย
เข้าใจแล้ว
ถึงเจ็บก็ต้องทนหน่อยนะ
ยังไงก็จะหาวิธีช่วยให้ได้
แต่ว่า
แกได้บอกศาสตราจารย์รึยัง
ยัง
ถ้าบอกไปทั้งที่สถานการณ์เป็นแบบนี้ เบอร์ลินต้องมาฆ่าด้วยมือตัวเองแน่
ถ้างั้นทำไงดีล่ะ
ซ่อนไว้แบบนี้อีกไม่นานต้องโดนจับได้แน่
ยังไงก็ตาม
เราปล่อยเบอร์ลินไว้แบบนี้ไม่ได้
- งั้นจะทำยังไง - ต้องลากคอลงมาจากตำแหน่งผู้คุมให้ได้ไง
แต่การจะทำแบบนั้นได้
เราต้องจัดการ
ทั้งเฮลซิงกิและออสโลก่อน
ฮันโจเซฟ อายุ 22 ปี ออกจากโรงเรียนแพทย์กลางคัน
(ประวัติอาชญากรรม)
งั้นเป็นแค่ตัวประกันรึเปล่า
ถึงจะแค่สันนิษฐาน แต่เขาไม่อยู่ในรายชื่อตัวประกันค่ะ
มีคดีมาก่อนรึเปล่า
เคยโดนโทษเบาเพราะเป็นผู้เยาว์
เคยดังในฐานะแฮกเกอร์ตั้งแต่สิบขวบครับ
เข้าใจแล้วว่าทำไมที่ผ่านมา ทีมไซเบอร์ของเราต้องเหนื่อยกันยกใหญ่
เป็นหนึ่งในคนร้ายแน่นอนค่ะ
ถ้าเป็นอาชญากรรมที่เตรียมแผนแยบยลขนาดนี้
ต้องเคยมาสำรวจสถานที่ ก่อนลงมือก่อเหตุแน่
หาข้อมูลกล้องวงจรปิดบริเวณโรงกษาปณ์ เอามาให้หมดเท่าที่จะทำได้
ก่อนอื่นถ้าเข้าไปในนั้นได้แล้ว
ฉันจะวิเคราะห์สถานการณ์ด้านใน ได้จากจอมอนิเตอร์กับโทรศัพท์เท่านั้น
อาจไม่รู้ว่าตอนนั้นมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง
เราจึงต้องการตัวแทนหนึ่งคน เพื่อดูแลและสั่งการด้านใน
คิดว่าใครควรรับหน้าที่นี้ดี
ให้คนมีประสบการณ์ทำงานทีมแบบฉันสิ
งั้นเหรอ เธอเคยทำอะไรมาล่ะ
ถ้าให้เล่าคดีเด็ดๆ สักอันละก็
ก็งานปล้นคาสิโนเกาะเชจู
- ว่าไงนะ - งานบิ๊ก 7,000 ล้านวอนไง
แกเป็นคนทำงานนั้นจริงเหรอ
- มันคืออะไร - ไม่รู้จักเหรอวะ
ฝีมือต้องดีขนาดไหน
แทบไม่มีใครรู้เลยว่าเงินหายไปไหน
โถๆ เฮ้ย!
งานนั้นฝีมือชาวต่างชาติล้วนเลยนะ
แล้วก็โดนจับกันหมดแล้วด้วย
ฉันนี่ไงที่ไม่โดนจับ
ช่วงต้นก็มีฉันนี่แหละที่วางแผนงานไว้ให้หมด
แต่พวกเด็กๆ มันฟังไม่ค่อยรู้เรื่องมั้ง
น่าหงุดหงิดอยู่เหมือนกันแหละ
อ้าว ยังไงแน่เนี่ย
แกนี่โม้ทุกครั้งที่อ้าปากเลยรึไง
ฉันทำเอง
มีคนคัดค้านรึเปล่า
แค่สงสัยเป็นการส่วนตัว
เหตุผลที่เสนอตัวเองคืออะไรเหรอ
ชอบเล่นสนุกกับการครองบัลลังก์รึไง
ขอไม่ปฏิเสธก็แล้วกัน
แต่ก็ไม่ใช่แค่เพราะเรื่องนั้นหรอก
แม้แผนของศาสตราจารย์จะสมบูรณ์แบบ
มองจากด้านนอกก็ไม่ต่างกับบ้านกระดาษนี้หรอก
แต่ถ้าพวกเราเข้าไปด้านในนี้จริงๆ
คิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้างล่ะ
พวกคนที่ดิ้นรนเอาตัวรอดทั้งหลาย พวกคนที่ถูกเงินครอบงำจนเสียสติ
โดนกิเลสสารพัดพัวพันยุ่งเหยิงไปหมด
เหมือนความร้อนที่ปะทุจากเตาหลอมเหล็ก
และสุดท้ายแผนการอันสวยงามและแยบยล
ก็คงเหลือไว้แต่เพียงซากขี้เถ้า
ถึงตอนนั้นสิ่งที่เขาจะช่วยจากด้านนอกได้
ไม่มีเลยสักอย่าง
สุดท้ายก็ต้องมีใครสักคน
คอยจัดระเบียบความวุ่นวายที่เกิดขึ้นให้ได้
และคุณคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดงั้นสิ
ถ้ามีใครที่เหมาะสมกว่าฉันก็ออกมาสิ
อ้อ หรือใช้หลักประชาธิปไตยแบบที่เกาหลีใต้ชอบ
มาลงคะแนนเสียงกันไหมล่ะ
ทำไมไม่คิดง่ายๆ ดูตามอายุไปเลยล่ะ
พ่อฉันเป็นไง
แกอยู่นิ่งๆ เถอะ
- โทษทีนะ โทษที - ทำไมล่ะ
โทษทีนะ แต่มอสโกมีงานสำคัญที่ต้องรับผิดชอบอยู่
เขาต้องสร้างเส้นทางหลบหนี ให้พวกเราออกไปสู่โลกภายนอกได้อีกครั้ง
ทางหลบหนีที่ตัวประกันสร้างนั้นเป็นเส้นทางหลอก
พอถึงเวลาเราจะปล่อยตัวประกัน
แล้วเราก็จะหนีออกไปตามทางหลบหนีจริง
แน่นอนว่าตำรวจก็คงไล่ตามมาติดๆ
ไปตามเส้นทางหลบหนีปลอมๆ ที่ตัวประกันบอก
เวลาผ่านไปขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย
โอ๊ย เหนื่อยจริงไม่จกตา
กินข้าวกันดีกว่า กินข้าวๆ
โอ๊ย ตายๆ
ออกไปกันเถอะ
ไอ้ลูกหมาหายหัวไปไหนอีกเนี่ย
ฉันจะไปเข้าห้องน้ำหน่อย ทุกคนทำงานไป
ฉันดูผ่านกล้องอยู่ตลอดนะ
แก โดยเฉพาะแกเลย
ถ้าทำอะไรโง่ๆ อีก
รู้ใช่ไหมว่างานกร่อยแน่
เอ้า ทำงานไปๆ
ไอ้โรคจิต
เพิ่งฆ่าคนไปแท้ๆ
ยังมีหน้ามาปวดขี้อีกเหรอวะ
นั่นน่ะสิครับ
ขอสาปให้ขี้แตกแม่งไปเลย ไอ้เลว
ว่าแต่ว่า
ฉันต้องทำงานบ้านี่ไปถึงเมื่อไหร่กันเนี่ย
อะไร มีอะไรเหรอครับ
ผมมีเรื่องคุยกับท่านผู้อำนวยการ ผู้จัดการพัคช่วยหลบไปก่อนได้ไหม
หิวมากเลยใช่เปล่า
ถึงจะไม่อยากกินอะไร
แต่ก็ต้องกินนี่ให้หมดนะ
ผู้ชายคนนั้น
คิดว่าฉันตายไปแล้วใช่ไหมคะ
ใคร
ผู้อำนวยการเหรอ
ก็นะ คงต้องเป็นแบบนั้นไปก่อน
เขาว่าไงบ้างคะ
คนอย่างฉันจะอยู่หรือจะตาย
คงไม่สำคัญอะไรกับเขาหรอกใช่ไหม
จริงๆ เลย
เวลาแบบนี้ยังจะคิดถึงมันอีกเหรอ
ไอ้เวรนั่นสำคัญอะไรนักหนา
มาเถอะ มากินนี่ก่อน
อ้าปาก
อดทนอีกหน่อยสิ เราเอง
ก็มีแผนเหมือนกัน
ผมขอพูดตรงๆ เลยละกันนะครับ
เราจะไม่ทนกับการกระทำส่วนตัว ของท่านอีกต่อไปแล้ว
ว่าไงนะ ทนงั้นเหรอ
พวกโจรก็บอกแล้วว่าถ้าไม่ออกนอกลู่นอกทาง
จะปฏิบัติต่อเราแบบมีมนุษยธรรม
ท่านอย่าทำอะไรบ้าๆ อีก ไม่งั้นผมไม่ปล่อยไว้แน่
ไม่ปล่อยแล้วจะยังไง
ยุนมีซอนตายเพราะคุณนะ
เฮ้ย ฉันเป็นคนฆ่าเธอเหรอ
คนที่ฆ่าคือไอ้พวกนั้นต่างหาก
แล้วก็อีกอย่าง
ฉันทำแบบนี้เพราะอยากรอดคนเดียวรึไง
ใช้หัวคิดหน่อยสิ
พวกเรากำลังขุดหลุมให้พวกนั้นหนีอยู่นะ
ทันทีที่ถูกปล่อยเราก็ต้องเปิดเผยข้อมูลพวกมัน
แล้วมันจะไว้ชีวิตพวกเรางั้นเหรอ
ทันทีที่เราหนีต้องโดนพวกมันฆ่าแน่
หยุดพูดคำว่า "เรา" สักที
คิดว่าผมไม่รู้เหรอว่า ท่านนึกถึงแต่ตัวเองเท่านั้นแหละ
เฮ้ย ตอนนี้แกนั่นแหละที่ตัดสินตามใจตัวเอง
ดูสิ ดูมันเข้า ไอ้คอมมิวนิสต์พวกนี้
เริ่มจะเผยธาตุแท้ออกมาให้เห็นแล้วสินะ
ว่าไงนะ
ทางนี้ ไอ้พวกฝั่งเหนือกำลังก่อขบถอยู่ครับ!
สายพันธุ์นี้พูดไม่รู้ความจริงๆ ว่ะ
- จัดการเลยดีไหมครับ - อย่าทำแบบนี้
ตอนนี้แกกำลังจะทำพลาดนะโว้ย
ถ้าคิดจะเอาชีวิตรอดคนเดียว
จนทำให้คนอื่นต้องเสี่ยงอันตรายอีกล่ะก็
เตรียมตัวเตรียมใจให้ดี
นี่ทำอะไรกันอยู่
มาได้จังหวะพอดีเลย
พวกคอมมิวนิสต์มันรวมหัวกันจะฆ่าผมครับ
- ว่าไงนะ - ไม่จริงครับ
งานกลุ่มแท้ๆ แต่เขาคิดอู้อยู่คนเดียว ก็เลยตักเตือนนิดหน่อยครับ
นี่ ผู้จัดการพัค
แกก็เห็นทั้งหมดนี่ บอกเขาไปสิ
คือว่า
ให้ตาย น่าขายหน้าจริงๆ
นี่พวกคุณตกที่นั่งลำบากเหมือนกันแท้ๆ
ไม่ช่วยเหลือกันดีๆ ยังไม่พอ
คุณเองก็เหมือนกัน เลิกคิดอะไรแผลงๆ สักที
ตอนที่เขาทำงานก็ลงแรงช่วยหน่อย
ไอ้เด็กนั่นไปไหนของมันวะ
ทำไมปล่อยให้เป็นแบบนี้
เอาล่ะๆ วางเครื่องมือไว้แล้วไปกินข้าวกันดีกว่า
มัวทำอะไร รีบมาเร็วเข้า
ให้ตายเถอะ
บอกให้รีบๆ ไปไง
ขอโทษนะครับ ขอเพิ่มอีกนิดได้ไหมครับ
- ไปเอาใหม่สิ - อะไรนะ
เด็กมันไม่ได้ตั้งใจทำตกสักหน่อย
ถูกคนข้างหลังดันมา…
จะพูดซ้ำอีกรอบนะ
ฉันไม่เคยได้รับคำสั่งให้ตักเพิ่มให้ใคร
ให้เพิ่มมาเถอะน่า จะขี้เหนียวทำไม
ก็ถ้าการแจกจ่ายอาหารมีปัญหา คนที่ต้องรับผิดชอบคือพวกเราไง
นี่มันเรื่องอะไรกัน
เอ้า เอานี่ไปกินซะ
ผู้เฒ่า อย่ามายุ่งสิ
พวกแกทำอะไรกับเด็กๆ กันเนี่ย
ตักเพิ่มไปสิ
ว่าแต่ทำไมบรรยากาศพวกตัวประกันดูแปลกๆ
ทำไม ฉันว่าในที่สุดก็ดูเข้าที่เข้าทางสักที
ไม่ใช่ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ตอนที่ฉันไปขุดอุโมงค์คนเดียวนะ
ไม่รู้สิ
ลองไปถามเดนเวอร์ดูสิ
เฮ้ย
- นี่ - ว่าไง
แกหนีไปอยู่ไหนมาหา
ไม่รู้ว่าไปกินอะไรมา
รู้สึกไม่สบายท้องเลย ทำไมเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้
ไม่ใช่ว่าแกไปก่อเรื่องอะไรอีกใช่ไหม
ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ จะก่อเรื่องอะไรทุกวัน
พ่อแกถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวประกันรึเปล่า
รู้เรื่องอะไรบ้างไหม
ไม่นี่ ไม่เห็นมีเรื่องอะไรเลย
งั้นเหรอ
ผ่านการสู้รบฆ่าฟันกันมาตั้งนมนาน
จับมาอยู่รวมกันจะให้ญาติดีกันง่ายๆ ได้ไง
พวกเราน่ะไม่เสียหายหรอก
เพราะมันมัวแต่ทะเลาะกันเอง จนไม่เห็นเราเป็นศัตรูไง
ก็ใช่น่ะสิ
ให้ตาย
ทำไมอีก
ถ้ากินข้าวเสร็จแล้ว คุณคนนั้น
เอานี่ไปมัดทุกคนไว้
ไอ้เวรนี่
ปัดโธ่เว้ย
นึกว่าถ้าไม่มีปืนจะเป็นศพเดินได้ซะอีก
ไอ้เทเลทับบี้ แกเป็นนักเลงเก่าหยันเปียนเหรอ
ไอ้เวรตะไล เป็นบ้าอะไรวะ
เทเลทับบี้ ไอ้ลูกหมา
เข้ามาสิวะ
คุณยองมินคะ ฉันยังมีชีวิตอยู่
(ไม่ต้องห่วงฉัน ดูแลตัวเองด้วย ฉันขอโทษ)
วางปืนลง เฮลซิงกิ
เจออะไรบ้างไหม
ไม่มีข้อมูลเหลือเลย แต่มีร่องรอยการส่งไฟล์อยู่
ดูจากขนาดไฟล์ข้อมูล น่าจะเป็นรูปภาพหรือวิดีโอสั้นๆ
นี่ไง อาจมีเรื่องแบบที่พวกเรากลัวได้เลยสิ
ถ้ามีหน้าใครสักคนในพวกเราถูกเปิดเผยไปละก็
เกิดเรื่องใหญ่แน่
เดี๋ยวฉันหาทางตรวจสอบดูก่อนละกัน
ว่าพวกนั้นได้ข้อมูลอะไรไปกันแน่
เป็นคลิปจากกล้องวงจรปิด ของร้านหน้าโรงกษาปณ์ในสัปดาห์ก่อนเกิดเหตุ
- ว่าแล้วเชียว - ลองซูมดูสิ
มีแค่สองคนนี้เหรอ
ยังเจอแค่นี้ครับ
ขั้นแรกตรวจสอบข้อมูลผู้หญิงคนนี้
แล้วก็ลองเน้นหาภาพอื่นในช่วงเวลาใกล้เคียงดู
ว่าทั้งสองคนคุยกับใครบ้าง หรือแม้แต่คนที่เดินชนกันตามทางเดิน
หลังเหตุปล้นครั้งประวัติศาสตร์…
(ปฏิบัติการล้มเหลว "ไม่จริง")
ยังยืนยันตัวตนผู้ร้ายไม่ได้
(อาชญากรต้องได้รับโทษหนัก)
(วันที่สามตำรวจลั่น "ยังไม่คืบหน้า")
แม้เข้าวันที่สามนับจากเกิดเหตุ
แต่สถานการณ์ก็ยังหยุดชะงักไม่มีอะไรคืบหน้า
(ซอนอูจิน)
หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
- ไปก่อนนะ - บ๊ายบาย
(อูจิน)
หมายเลขที่คุณเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ
(ห้ามให้ลูกเขยคิมพบมินอาตามลำพัง)
(หาสิ่งที่เกี่ยวกับอูจินในลิ้นชักโต๊ะทำงาน)
(แฟนอูจิน คาเฟ่เบลลาชาโอ)
ทำไม กลัวว่านาฬิกานั่นจะมีรูปหน้าแกรึไง
เปล่าสักหน่อย
เวลาสั้นๆ แค่นั้นจะได้ข้อมูลไปสักเท่าไหร่เชียว
ไม่จริงรึไง
แล้วถ้าสมมติว่าพวกนั้น ได้ข้อมูลสำคัญบางอย่างไปจริงๆ
ถึงอย่างนั้นศาสตราจารย์ก็จัดการ…
จัดการเหรอ
จะจัดการยังไง ศาสตราจารย์เป็นพระเจ้ารึไง
แต่ก็นะ โตเกียวก็อาจจะคิดแบบนั้นจริงๆ
แกไม่สงสัยเหรอว่าทำไมยัยนั่น ถึงหลับหูหลับตาเชื่อฟังศาสตราจารย์ขนาดนั้น
- แล้วแกรู้รึไง - เรียกว่ารู้ดีเลยล่ะ
แล้วก็รู้ด้วยว่านั่นมันอันตรายแค่ไหน
แกนั่นแหละตัวอันตราย เบอร์ลิน
รีบเข้าไป!
แค่สั่งประหารตัวประกันยังไม่พอ
ยังจะออกคำสั่งคุมเพื่อนร่วมงานอีก
ไม่น่าใช่สิ่งที่คนจ่อปืนใส่เพื่อนร่วมงานจะพูดมั้ง
เดนเวอร์ อะไรของแก
- นี่ฉันคิดว่าเราไม่มีปัญหากันซะอีก… - หุบปากไปเลย ไอ้เวร
เพราะแกคนเดียว
ส่งปืนมา
ริโอ โทรหาศาสตราจารย์
โอเค ได้สิ
ทำไมวุ่นวายขนาดนี้ ดูเหมือนวันนี้จะมีเรื่องอะไรเลย
ขอทางหน่อยครับ
ขอทางครับ ขอเข้าไปหน่อย นักข่าวครับ
- ขอผ่านหน่อยครับ - รอเดี๋ยวนะครับ
- สักครู่นะคะ ขอทางหน่อยค่ะ - ขอทางครับ
ขอทางตรงนี้หน่อยค่ะ
ห้ามถ่ายภาพนะครับ
ห้ามเข้าครับ
เข้าไม่ได้นะครับ
เก็บโทรศัพท์ก่อน ถ่ายไม่ได้นะครับ
กรุณากลับไปครับ ห้ามถ่าย
กลับไปก่อนครับ ถ่ายไม่ได้นะครับ
เก็บโทรศัพท์ก่อนครับ ห้ามถ่ายครับ
ถ่ายไม่ได้นะครับ
เฮ้ย ไปดูหน่อย
- เข้าไม่ได้นะครับ - ขอทางหน่อย แป๊บนึง
ห้ามเข้าครับ ห้ามถ่ายภาพนะครับ
เก็บโทรศัพท์ครับ ห้ามถ่ายรูป
นี่คุณ คุณเป็นนักข่าวรึเปล่า
นี่คุณ ทำอะไรน่ะ เฮ้ย
จับคนนั้นไว้ อย่าให้เข้าไป
ชิมยองมุน อายุ 38 ปี
- มีประวัติคดีฉ้อโกงนะครับ - ฉ้อโกงเหรอ
โอเค เรายืนยันตัวคนร้ายได้สองคนแล้ว
แถลงความคืบหน้าให้นักข่าวดีไหม
พวกนั้นมันต้องกดดันมากแน่
น่าจะถูกใจพวกเบื้องบนด้วย
ไม่ค่ะ เรายังไม่รู้ว่าควรใช้ไพ่นี้ยังไงดี
เก็บไว้เป็นความลับในทีมก่อนดีกว่าค่ะ
ที่ค้างคาใจอยู่คือ แฮกเกอร์มาช่วยงานปล้นยังพอเข้าใจ
แต่ทำไมต้องมีนักฉ้อโกงด้วยล่ะ
นั่นสิคะ
จับสัญญาณโทรศัพท์บริเวณใกล้เคียงได้ครับ
ต่อสายให้ทุกคนได้ยินพร้อมกัน
บอกว่าเข้าไปไม่ได้ไงครับ
ก็บอกแล้วไงว่าตอนนี้ มีเรื่องด่วนต้องแจ้งสารวัตรซอนอูจินไง
เป็นเรื่องส่วนตัวครับ ขอแป๊บเดียว!
แป๊บเดียวเอง!
คุณซอนโฮ
- มีเรื่องอะไรคะ - คุณอูจิน
โทรศัพท์จากคุณแม่
ผมคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องด่วน
ท่านคงติดต่อคุณไม่ได้
ก็เลยดูนามบัตรร้านแล้วติดต่อหาผมน่ะครับ
ฮัลโหล แม่เหรอ
อูจินเหรอลูก
มินอากลับมาจากโรงเรียน
แล้วอยู่ๆ พ่อของหลานก็โผล่มา
โอเคแม่ รอแป๊บนะ เดี๋ยวหนูโทรกลับ
ขอโทษทีนะครับ
ขอโทษครับ
คุณยายเจ็บป่วยตรงไหนรึเปล่า
ว่าแต่
เรากำลังจะไปไหนกันเหรอ
พ่อจะพาหนูไปกินของอร่อยๆ ไง
อยากกินอะไรว่ามา
ไปร้านพิซซ่าที่หนูชอบดีไหม
ถ้าแม่รู้ต้องโกรธมากแน่ๆ
(ซอนอูจิน)
นี่คุณพาลูกไปทำไม
ไม่รู้จักคำว่าห้ามเข้าใกล้รึไง
ไม่รู้หรอกนะว่าคุณใช้ไม้ไหนหลอกมินอาอยู่
หลอกอะไรของคุณ พูดจาแรงเกินไปนะ
แค่นานแล้วที่ไม่ได้เจอหน้าลูกสาว
ไม่รู้แหละ พาลูกกลับมาก่อนฉันเรียกตำรวจ
เดี๋ยวนี้เลย
ก็บอกว่าจะพาไปกินข้าวเฉยๆ ไงเล่า
อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ได้ไหม
ถ้าไม่อยากเห็นว่าเรื่องใหญ่ของจริงเป็นยังไง
ก็พาลูกกลับบ้านเดี๋ยวนี้ เตือนครั้งสุดท้ายแล้วนะ
เฮ้ย
นี่ ซอนอูจิน
คือว่า
เธออยู่กับสามีคุณเหรอครับ
เผยด้านที่ไม่น่ารักให้เห็นเลย
ไม่สิ ไม่เลยครับ
คือผมแค่ไม่เคยเห็นคุณพูดถึงสามีเลย
ความสัมพันธ์กับลูกสาวโอเคใช่ไหมครับ
จากที่คุณแม่คุณเล่าแล้ว
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณซอนโฮนะคะ
คุณช่วยแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินได้ไหม
ขอโทษครับ
คุณคงลำบากใจที่อยู่ๆ ผมก็หน้าตั้งเข้ามา
แต่คุณแม่ดูเป็นห่วงคุณมากเลย
ผมก็เลยร้อนใจไปด้วย
- ขอโทษนะครับ - ขอบคุณที่ใส่ใจดูแลนะคะ
แต่นี่คือสถานที่ควบคุมความปลอดภัย
ครับ เข้าใจแล้ว
งั้นผมไปก่อนนะครับ ถ้าว่างเมื่อไหร่…
ลาก่อนค่ะ
เขาเป็นใคร
ไม่ต้องสนใจหรอกค่ะ
เหตุการณ์นี้อาจทำให้ความสัมพันธ์ ของศาสตราจารย์กับสารวัตรจบลงไปเลยก็ได้
ฮัลโหล แม่
แต่การที่เขายอมแลกไพ่นามว่าซอนอูจิน ที่อุตส่าห์ทุ่มเทลงทุนมานาน
เพราะสถานการณ์ของศาสตราจารย์
ก็จนตรอกมากเช่นกัน
ในที่สุดศาสตราจารย์
ก็ได้ไพ่ที่ต้องการมาอยู่ในมือแล้ว
โอเคแม่ รอแป๊บนะ
ขอโทษทีนะครับ
ขอโทษนะครับ
ถึงกระนั้น
ผลของการเดิมพันครั้งนี้
กำลังไปสู่เส้นทางที่คาดเดาไม่ได้อยู่ดี
ให้ตายสิวะ ไอ้ศาสตราจารย์นี่มัน
หายไปไหนในเวลาสำคัญแบบนี้วะ
- หรือจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นจริงๆ รึเปล่า - เห็นไหม
ว่าศาสตราจารย์มอบหน้าที่ให้ฉันดูแล เพื่อรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ไง
แกไม่มีคุณสมบัตินั้น
- เข้าใจได้นะ แต่คนอื่นจะคิดเหมือนกันรึเปล่า - ว่าไงนะ
ลองเรียกทุกคนมาถามไหมล่ะว่า ฉันมีหรือไม่มีคุณสมบัตินั้นกันแน่
แบบประชาธิปไตยน่ะ
โดนกระสุนทะลุหัวไปแล้วรึไง
เป็นบ้าอะไรวะ
ถ้าเธอปฏิเสธ
แปลว่าเธอกำลังทำรัฐประหาร ในช่วงที่ศาสตราจารย์ไม่อยู่
แล้วคิดว่าสุดท้ายคนที่ทำแผนการพังคือใครกันล่ะ
ไป เข้าไปกันเถอะ
ช้าๆ ก็ได้ ไม่ต้องรีบ
ไม่มีเรื่องอะไรนักหรอก ไม่ต้องกลัว
ขอโทษนะครับ
แต่ช่วยแยกผมออกจากคนพวกนั้นหน่อยได้ไหมครับ
พูดบ้าอะไรของแกอีกวะ
พวกคนฝั่งเหนือกำลังรอเล่นงานผมอยู่
แต่เท่าที่เห็น แกต่างหากที่ยั่วโมโหพวกนั้นอยู่
ไม่ใช่นะครับ ผมพูดเรื่องจริงนะ
อะไรไม่ใช่ เรื่องจริงบ้าอะไรของแก
ว่าไง หา!
เดี๋ยวก็ตบกะโหลกหงาย
ไอ้เวรนี่มันพล่ามอะไรนักหนา
ปัดโธ่เว้ย
ยังไม่เข้าไปอีก
รีบเข้าไปเดี๋ยวนี้!
อย่าแกว่งเท้าหาเสี้ยนละกัน
ถ้าไม่อยากตายด้วยน้ำมือพวกเราแทนพวกโจร
นี่มันเรื่องอะไรกันอีก
มอสโกอยู่ไหน
น่าจะขุดอุโมงค์อยู่ แต่เรียกมาแล้วล่ะ
รู้ไหมว่าเวลาแบบนี้ปั๊มเงินได้อีกเท่าไหร่
โตเกียวบอกว่าฉันไม่มีคุณสมบัติออกคำสั่งที่นี่
แค่อยากรู้ว่าทุกคนคิดเหมือนกันไหม
เบอร์ลินไม่ฟังคำสั่งศาสตราจารย์ สร้างความแตกแยกระหว่างตัวประกัน
และสุดท้ายก็แหกกฎที่ว่าห้ามฆ่าคนตายจนได้
ถ้าปล่อยไว้แบบนี้แผนทั้งหมด ของศาสตราจารย์ต้องพังแน่
ตามที่ไอ้บ้านี่ต้องการ
ไม่ต้องพูดยาวหรอก
มาฟังเสียงข้างมากแบบที่ชอบกันดีกว่า
รู้ใช่ไหมว่าฉันอยู่ข้างเธอมาตลอด
ขอบคุณนะ แต่ตอนนี้ไม่ใช่การชวนแยกฝั่ง
ทุกคนคิดให้ดีสิ ว่าทำไมแรกเริ่มเราถึงร่วมทำงานนี้ด้วยกัน
เพราะเชื่อใจศาสตราจารย์ ไม่ใช่เพราะไอ้บ้าซาดิสต์นี่สักหน่อย
ไม่ใช่รึไง
รู้ใช่ไหมว่าที่จริงฉันอยู่ข้างแกนะเบอร์ลิน
แต่คราวนี้แกทำเกินไปหน่อยว่ะ
ถ้าแบบนี้ก็
ยังไงพ่อก็เลือกอยู่ข้างเดียวกับฉันอยู่แล้ว
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้าต่อสาม
เกมจบแล้วสิงั้น
ไม่รู้รึไงว่าออกเสียงแทนมันผิดกฎ
ยอมรับผลลัพธ์ซะดีๆ เถอะ
สารภาพเองสิว่าแกฆ่าตัวประกัน
อย่าคิดตุกติก
เฮ้ย ศาสตราจารย์
ไปออกเดตมารึไง ทำไมไม่รับโทรศัพท์เลยวะ
นี่ทุกคนกำลังทำอะไรกันอยู่
น่าเสียใจที่ตอนนี้โตเกียวกำลังจะแบนฉัน
ต้องมีเหตุผลสิ ไหนลองอธิบายมา
ที่จริงฉันสั่งประหารชีวิตตัวประกันคนหนึ่งไป
คนท้อง
คนท้องคนนั้น
เรื่องท้องนั่นเธอกุขึ้นมาเอง
เป็นเรื่องโกหกน่ะ
ถึงงั้นก็เถอะ ฉันอุตส่าห์พูดย้ำไปตั้งเท่าไหร่
แต่สุดท้ายก็มีตัวประกัน…
แต่เพราะแบบนั้น
ตอนนี้สถานการณ์ทุกอย่าง เข้าที่เข้าทางสมบูรณ์แบบสุดๆ
ว่าไงนะ
สมบูรณ์แบบเหรอ
นี่นายพูดคำว่าสมบูรณ์แบบงั้นเหรอ
นั่นสินะ
มีพวกเราบางคนถูกเปิดเผยตัวตนไปนี่หว่า
ไม่รู้ว่าตอนนี้ข้อมูลจะรั่วไหลไปถึงตำรวจรึยัง
จะบอกว่าสมบูรณ์แบบไปเลยก็คงไม่ได้
ว่าไงนะ
ไม่ใช่ๆ ศาสตราจารย์บอกว่า มีความเป็นไปได้ ก็เลยจะไปเช็กดูก่อน
เป็นไง ได้เรื่องบ้างรึเปล่า
ตำรวจได้ข้อมูลของริโอกับไนโรบีไป
เรื่องจริงเหรอ
จากนาฬิกาน่าจะมีแค่ริโอ
แต่น่าจะแกะรอยตามต่อจนเจอภาพ
ตอนไปสำรวจสถานที่
ได้ชื่อและใบหน้าของไนโรบี ที่ตอนนั้นไปลงพื้นที่ด้วยกัน
เห็นไหมล่ะ ถ้าทำตามวิธีของฉันตั้งแต่แรก ก็คงไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้
ก็เพราะทำตัวง่ายๆ กับตัวประกันไง
มันก็เลยกล้าเล่นแง่
นี่แหละคือสิ่งที่ฉันพยายามจะไม่ให้เกิด
เบอร์ลิน
แน่นอนว่าต้องขอโทษด้วย ที่แหกกฎแล้วไม่ได้รายงาน
แต่ดูผลลัพธ์สิ
เราต้องทำให้มือของใครสักคนเปื้อนเลือดจนได้
เพื่อให้แผนการนี้สำเร็จได้ยังไงล่ะ
เป็นเพราะมือแกเปื้อนเลือดอยู่แล้วมากกว่า
- เลิกเล่นเป็นเด็กๆ สักที - แม่งเอ๊ย
นี่ ไนโรบี ริโอ
ยังคิดว่าฉันผิดอยู่รึเปล่าล่ะ
เป็นไง ถึงตอนนี้รู้สึกอยากเปลี่ยนใจบ้างไหม
อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะ
แต่ต่อไปพวกตัวประกันคงกลัวเบอร์ลิน จนไม่กล้าทำอะไรแผลงๆ แล้วละ
- ไนโรบี - เวลาลงพื้นที่จริงก็แบบนี้แหละ
ต้องเปลี่ยนไปตามสถานการณ์สิ
โว้ย ไอ้เวรตะไลเอ๊ย
นี่ ริโอ ตั้งสติหน่อยสิวะ
ไม่ต้องไปปอดแหกกับเรื่องแค่นั้นหรอก
เปิดเผยหน้าตาสักนิดจะเป็นไรไป
เรื่องแค่นั้นเหรอ
ไอ้เวรนี่ เพราะไม่ใช่หน้าแกไง ใช่ไหมล่ะ
ไอ้เวร ให้ตายสิวะ
แกมาครวญครางตอนนี้ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก
- ไอ้เด็กนี่เป็นลูกผู้ชายประสาอะไรวะ - แล้วแกต่างอะไรวะ
แม่แกที่หนีไปคงจะชอบใจนักหรอก
ที่เห็นข่าวลูกชายแบบแกเป็นหัวขโมยน่ะ
เวรเอ๊ย
ไม่หุบปากเหรอวะ
อ๋อ จริงสิ
อดีตนักโทษรุ่นต่อรุ่นแบบแก
แถมยังฆ่าคนตายอีก ก็คงไม่มีอะไรต้องกลัวละสิ ใช่ไหม
ไอ้ฉิบหายนี่มัน
แม่งเอ๊ย แกนี่มันเกินจะทนจริงโว้ย…
- หยุดเดี๋ยวนี้ - หยุดทั้งคู่
เดนเวอร์ หยุด!
- หยุดก่อน เดนเวอร์! - ปล่อยฉัน!
- หยุดก่อน - ใคร…
แกบอกว่าใครฆ่าใครนะ
ไม่ใช่นะ ไม่ใช่แบบนั้น
ฉันเป็นคนสั่งเอง พวกตัวประกันมันเห็นเราโง่
ถ้าเดนเวอร์ไม่ฆ่าผู้หญิงคนนั้นละก็
เรื่องคงไม่จบแค่ตรงนั้นแน่
แกพูดจริงเหรอ
หา
จะบ้าตาย
แม่งเอ๊ย ไอ้ลูกไม่รักดี
แกจะฆ่าคนทำไม
แกเป็นใครถึงกล้าลงมือฆ่าคน
ถ้ามันสั่งให้แกฆ่าฉัน แกก็คงฆ่าใช่ไหม
ใช่ไหม
- ใจเย็นๆ ก่อน - ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้
- พ่อใจเย็นก่อน - ปล่อย
ศาสตราจารย์ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ไหนบอกว่าจะไม่มีใครตายไงวะ
แผนของแกเป็นอย่างนั้นนี่
ไหนว่าทำตามที่แกคิดวางแผนไว้ก็พอไง
แล้วนี่อะไรกัน
ทำไมไอ้เด็กนี่ถึงไปฆ่าคนได้
พ่อ พ่อ!
พ่อ เป็นอะไรรึเปล่า
ไม่เป็นไรใช่ไหม
พ่อทำใจดีๆ ไว้ก่อน
- ช่างเถอะ - พ่อ เป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไร
พ่อ ลุกขึ้นมาก่อน
แม่งเอ๊ย
พ่อ
โธ่เว้ย
จริงๆ เลย แม่งเอ๊ย
พ่อ!
จะบ้าตาย โธ่เว้ย
ที่ห้ามให้มีคนตายเพราะไม่อยากผิดศีลธรรมเหรอ
เปล่า แต่เป็นกฎที่ต้องรักษา เพื่อให้แผนการสำเร็จด้วยดี
และนายคือคนที่ทำให้มันพัง
ถ้างั้นก็ค่อยยังชั่ว
โชคดีไป
ว่าไงนะ
ก็แค่ปิดเรื่องไว้ก็จบ
ถ้าไม่ติดเรื่องสำนึกงี่เง่า ก็แค่ทำให้ไม่มีใครรู้ก็พอไง
แล้วเรื่องนั้นก็จะไม่ส่งผลอะไรกับงานไม่ใช่เหรอ
เบอร์ลิน
พ่อ
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่แบบนั้น
พ่อ
พ่อ ฟังผมก่อน
แกอย่าใช้ชีวิตแบบฉันเลยนะ
อยู่ๆ ก็พูดเรื่องอะไรอีกเนี่ย
อาจจะฟังเหมือนเป็นข้ออ้าง
แต่พ่อไม่มีสมบัติหรือความรู้อะไรเลย
มีแค่ลูกชายอยู่คนเดียว
การจะเลี้ยงแกให้เติบโตมาดีๆ นี่ไม่ง่ายเลย
งั้นแปลว่าผมโตมาแบบไม่ดีเหรอ
ไม่ได้หมายความว่างั้น
ถึงฉันจะดวงซวยมาแต่ไหนแต่ไร
แต่ก็อยากให้แกมีชีวิตดีๆ เหมือนคนอื่นบ้าง
ใช้ชีวิตปกติธรรมดาแบบคนทั่วไป
- เมื่อก่อนแม่แกน่ะนะ… - โธ่ เอาอีกแล้วนะพ่อ
ตั้งใจฟังหน่อยสิ
ก่อนผู้หญิงคนที่เป็นแม่แกจะทิ้งเราไป
รู้ไหมเธอพูดอะไรตอนมาเยี่ยมฉันครั้งสุดท้าย
ท้ายที่สุดแล้ว
ชีวิตแกก็จะลงเอยแบบเดียวกับฉัน
ฉันเลยอยากดิ้นรนทำทุกทางให้แกไม่เป็นแบบนั้น
พ่อ
ผมเป็นลูกพ่อนะ
เหมือนพ่อก็ไม่เห็นแย่ตรงไหนเลย
ก่อเรื่องได้ทุกวัน
เข้าออกคุกเป็นว่าเล่น
ชีวิตตกต่ำเรี่ยดินอีกนิดก็นรกแล้ว
เหมือนว่าที่เป็นแบบนี้เพราะฉันคนเดียว
ข้างในใจมันห่อเหี่ยวไม่ไหว
ช่างเถอะพ่อ ผมไม่เคยคิดแบบนั้นเลยสักครั้ง
แทคซูลูกพ่อ
เรามาทำงานนี้
ให้ดีที่สุดกันเถอะ
ทำให้เสร็จด้วยดี
แล้วก็มาใช้ชีวิตปกติแบบคนอื่น
มาใช้ชีวิตแบบนั้นกันสักครั้งนะลูก
รู้แล้วน่า
น้ำเน่าจะอ้วก อย่าเป็นแบบนี้สิ
พ่อขอโทษนะ
พ่อ
- ว่าไง - ร้องไห้เหรอ
ร้องบ้าอะไรล่ะ
อย่าเป็นแบบนี้สิพ่อ ร้องทำไมเนี่ย
โอเคๆ
เฮ้ย พ่อ
คิดว่าไง ถึงยังไงก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
ถ้าตำรวจอยากตรวจสอบว่าตัวประกัน เป็นหรือตายจะทำยังไง
ถึงตอนนั้นก็ค่อยหาวิธีกันใหม่ก็ได้
ฉันอยากรู้ว่านายมีแผนจริงรึเปล่า
อย่าเอาแต่พูดพล่ามไร้แผนการแบบนี้
ถ้าไม่มี
นายจะต้องรับผิดชอบ ที่ทำให้แผนการเดิมคลาดเคลื่อน
แล้วจะให้ทำยังไง
แผนที่ว่าคือการให้โตเกียวรับผิดชอบที่นี่งั้นเหรอ
แต่ว่าเสียงส่วนใหญ่ก็ยังเลือกฉันอยู่ดีนะ
ฉิบหายแล้ว
มีคนกดเปิดประตู
ประตูโรงกษาปณ์กำลังเปิดออกครับ
ไม่มีอาวุธ ตัวประกันรึเปล่า
เดี๋ยวฉันออกไปเอง
กองกำลังทั้งหมด ไปที่หน้าประตูใหญ่
มีชายวัยกลางคนไม่ทราบชื่อคนนึงครับ
ท่าทางเหมือนยอมจำนนครับ
กองกำลังทั้งหมด เฝ้าระวัง เตรียมรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน
หน่วยหนึ่ง ให้รักษาระยะกระสุน ตั้งเป้าล้อมจับผู้ร้ายเป็นอันดับแรก
หน่วยปฏิบัติการ เตรียมพร้อมเข้าประชิด
เชี่ย!
พ่อ!
ออกมาอีกหนึ่งคนครับ
พ่อ หมอบลง
พ่อต้องปิดหน้าก่อน
สวมหน้ากากและติดอาวุธด้วยครับ
ให้ใครเห็นใบหน้าไม่ได้นะพ่อ
หมอบลงหน่อย
ใช่แล้ว เป็นแบบนี้ก็ดี
แกไปกับฉันเถอะ
แต่แกต้องสารภาพว่าพ่อเป็นคนฆ่าเธอ
เข้าใจไหม
พ่อบ้าไปแล้วรึไง
ถึงเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้
แต่ถ้าเรายอมมอบตัว เขาจะลดโทษลงให้
ฉันไม่ควรพาแกมาที่นี่ตั้งแต่แรก
ไหนบอกว่าจะมีชีวิตใหม่กันไงพ่อ
ใช่น่ะสิ ฉันอยากให้ชีวิตใหม่กับแก
แต่ไม่ได้จะให้แกเป็นฆาตกร ไอ้ลูกชั่ว
ผมไม่ได้ฆ่าเธอจริงๆ พ่อ
ไอ้บ้านั่น ใครก็ดูออกว่าเป็นโจร
เราต้องรีบช่วยตัวประกันสิ
เป็นโจรทั้งคู่ค่ะ
อะไรนะ
ถ้าจะจับตัวประกันที่หนีออกมา
ยังไงก็ต้องยกปืนขึ้นมาก่อน
หน่วยลอบยิง เตรียมตัว
- ศาสตราจารย์ เอาไงดี - จะเอายังไงได้อีกล่ะ
ยืนเฉยๆ จะเปลี่ยนอะไรได้
ฉันลงไปเอง
ออกไปคนเดียวจะช่วยอะไรได้
จะถ่ายหนังฮอลลีวู้ดรึไง
งั้นจะปล่อยสองคนนั้นไว้งั้นเหรอ
ต้องมีแผนก่อนสิ
- ใช่ไหม ศาสตราจารย์ - แกมีวิธีเหรอ
แต่ไม่รู้ว่าศาสตราจารย์ จะไว้ใจให้ฉันทำรึเปล่าน่ะสิ
มาพูดแบบนี้ตอนนี้คิดว่าฉันจะเชื่อแกงั้นเหรอ
ผมไม่ได้ฆ่าเธอจริงๆ พ่อ
ผู้หญิงคนนั้นยังมีชีวิตอยู่
ไปถามโตเกียวเลยก็ได้ โธ่เว้ย
จริงเหรอ
นี่อะไรน่ะ
ฉันรู้ว่าพวกแกคือโจร
ตอนนี้มีทหารแม่นปืนสามหน่วยเล็งพวกแกอยู่
ไม่สามารถกลับเข้าข้างในหรือหนีไปไหนได้ทั้งนั้น
ขอให้ทิ้งอาวุธและยอมจำนนแต่โดยดี
พ่อ
- ออกไป! - บอกให้ออกมาไง!
เคลื่อนที่ให้ไว!
จะมีการมอบหมายภารกิจพิเศษให้คนที่ถูกเลือก
นี่เรื่องอะไร เราถูกสั่งประหารใช่ไหม
ทำไมล่ะครับ เจรจากับตำรวจไม่ได้เรื่องเหรอ
ไม่ต้องเอะอะโวยวาย
จำไว้แค่อย่างเดียวว่า ถ้าทำอะไรไร้สาระ อายุแกสั้นลงแน่
ไม่นะ
ออกไป เร็วเข้า
พวกโจรทะเลาะกันเองใช่ไหมนั่น
จับได้แล้วค่อยถามให้สิ้นเรื่อง
ถ้าได้ตัวสองคนนั้น
การจบเหตุจลาจลก็คงใกล้แค่เอื้อม
จับตาดูคนที่ติดอาวุธไว้ให้ดี
เข้าปราบและจับเป็นให้ได้
มีคนออกมาจากประตูหน้าเพิ่มครับ
แยกโจรกับตัวประกันไม่ออกเลยครับ
ทุกคนมีอาวุธปืนอยู่ในมือ
ศาสตราจารย์
เป็นไงล่ะ แผนของฉัน
ยอมรับในความหัวไวก็จริง แต่นี่เป็นเกมที่เสี่ยงเกินไป
ถ้าเกิดตัวประกันคิดจะหนีขึ้นมา
ตัวประกันไม่กล้าทำอะไรอยู่แล้ว
พวกมันเห็นกับตาแล้วนี่
ว่าถ้าทำอะไรไม่คิดจะต้องเจอกับอะไร
มนุษย์ก็เป็นแบบนี้แหละ
ถึงจะทำให้กลัวจนหัวหดแค่ไหน
แต่ถ้ามีโอกาสลอบกัดก็ไม่รอช้าอยู่ดี
การควบคุมพวกมนุษย์เหล่านั้นให้อยู่หมัดได้
จำเป็นต้องสร้างความกลัวไว้ในใจพวกมัน
แน่นอนว่าฉันเคารพในศรัทธาของแก
และเข้าใจดีว่าโตเกียวก็ทำตามศรัทธานั้น
ยังไงก็ตาม
ที่แห่งใดมีแสง ที่แห่งนั้นก็ย่อมมีเงาเสมอ
และฉันก็แค่รับหน้าที่เป็นเงานั้น
เพื่อให้แกได้ส่องแสง
ตอนนี้พวกแกทุกคน
กำลังทำให้ตัวประกัน รวมถึงตัวเองตกอยู่ในอันตราย
ขอให้ทุกคนโยนอาวุธทิ้งเดี๋ยวนี้
พวกเราไม่คิดจะต่อสู้อะไรทั้งนั้น
เราจะกลับเข้าไปข้างในเงียบๆ
พวกคุณนั่นแหละ จงวางปืนซะ
จะเอาแต่ดูเฉยๆ รึไง ทำอะไรสักอย่างสิ
ถ้ารีบเกินไปสถานการณ์อาจยุ่งยากขึ้นได้ค่ะ
ให้ตายสิโว้ย
พ่อๆ รีบสวมนี่ก่อนเร็ว
เราต้องปิดหน้าไว้ก่อนนะ เร็วเข้า
นี่ ระยะถึงตรงนั้นไม่น่าเกินร้อยเมตรใช่ไหม
ผอ.ทำแบบนั้นเดี๋ยวก็โดนยิงหรอก
โตเกียว ผู้หญิงคนนั้นยังมีชีวิตอยู่จริงรึเปล่า
ก็บอกว่ายังมีชีวิตอยู่ไง
เดนเวอร์ไม่ใช่คนกล้าหาญ ถึงขนาดฆ่าใครได้หรอก
นั่นลูกชายคุณนะ คุณน่าจะรู้ดีกว่าสิ
ผมแกล้งทำเป็นฆ่า แล้วซ่อนไว้ที่ห้องใต้ดิน
แต่พูดไม่ได้เพราะไอ้บ้าเบอร์ลินนั่น
เฮ้ย หมายความว่าไงน่ะ
เบอร์ลิน นายน่ะ
ที่ว่าจะใช้ความกลัวควบคุมคนน่ะ
- นายคิดจะใช้กับตัวประกันอย่างเดียวใช่ไหม - ว่าไงนะ
หลังจากที่มีคลิปหลุดจากนาฬิกา
ทุกคนก็เริ่มทำตามความคิดของนาย
ฉันแค่อยากรู้ว่านายตั้งใจรึเปล่า
จะใช่ได้ยังไง
เมื่อกี้ที่แกพูดเรื่องจริงรึเปล่า
ทำไม แกจะคาบไปบอกเบอร์ลินอีกรึไง
- ไอ้เวรนี่ - นี่ไม่ใช่เวลามาทำแบบนี้ เข้าไปค่อยคุย
อยากเห็นใครตายเพราะคุณทำอะไรบ้าๆ อีกรึไง
หุบปากซะ
- เฮลซิงกิ - โอเค
ก็รู้แล้ว แค่บอกมาคำเดียวว่าจริงรึเปล่า
ไอ้เด็กนี่ เข้าไปก่อนได้ไหม ไม่ใช่เวลามางี่เง่านะ
งี่เง่างั้นเหรอ
ไอ้เด็กนี่เกาะแกะดีจริงโว้ย
- โธ่เว้ย - พวกแกเป็นอะไรวะ
ทุกคนหยุด อย่าขยับ!
ถ้าขยับฉันยิงนะโว้ย
อย่าขยับ!
พร้อมยิง!
อย่าเข้ามาใกล้!
วางปืนลง!
นี่แกทำอะไรอยู่ วางปืนลงเดี๋ยวนี้
อย่ามาตลก!
อย่าเข้ามา!
บอกให้วางปืนลง!
- เฮ้ย ระวังนะ - แกนั่นแหละวางปืนลง!
วางปืนลง!
ฉิบหาย!
- อย่าขยับ - ต้องยิงแล้วครับ
บอกให้อยู่นิ่งๆ
ทุกคนโยนปืนทิ้งไป
- เร็วเข้า - บ้ารึเปล่า
แบบนั้นแหละ
ใช่แล้ว
คุกเข่า นั่งลงไป
ต้องยิงแล้วครับ
ยิงได้
คำบรรยายโดย ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล ลง!