(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
เราคิดว่าคนเราใช้ดอกไม้ กับช็อกโกแลตแสดงความรัก
แต่ความรักก็แสดงออกด้วยค้อน
หรือเครื่องเจียได้เหมือนกัน
การลักพาตัวเจ้าหน้าที่ตำรวจ เป็นการแสดงออกถึงความรักได้
การช่วยเขาไม่ให้จมลงไปก้นสระ
ก็เหมือนกัน
ข้างล่างนั่นมีอะไรกันวะ
ทำอะไรกันน่ะ
- แกล้งเมานะ - ไม่ ฉันจะไม่แกล้งเมา
แกล้งเมา ไม่งั้นฉันจะหักคอนาย
หน้าไม่อาย
ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ
ผมเป็นตำรวจ คุณนาย
- นั่นเบนิโตนี่นา - อยากโทรหาตำรวจไหมล่ะ กริ๊งๆ
เบนิโต คุณทำอะไรน่ะ
แกล้งเมาเถอะน่า
มีเต็มบ้านเลย
ในรถนาย
และรถเมียนายด้วย
ลักษณะเหมือนระเบิดซีโฟร์ แต่เป็นแค่พลาสติก
นั่นเป็นคำแก้ตัวของนาย นายจะไม่ใช่อาชญากร แต่เป็น...
คุณพ่อขี้กลัวคนหนึ่ง ซึ่งพวกเขาจะเข้าใจ
ออกมาได้เมื่อไหร่ ฉันจะแจ้งความนาย และยกพวกตำรวจกลับมาสามพันคน
เราใช้ซีโฟร์ของจริงด้วยก็ได้นะ
วางตรงไหนก็ได้ที่นายนึกออก
ตู้ม
อย่าเข้าใจผิดนะ
เราไม่อยากให้นายทำสิ่งนี้เพื่อเงิน แต่...
เราเข้าใจความยากลำบากที่อาจเกิดขึ้นได้
หนึ่งล้านยูโร
ด้วยเงินก้อนนี้และคำแก้ตัว
นายเลือกได้เลยว่าอยากอยู่กับอะไร
ระหว่างผู้หญิงที่จับประชาชนโดยมิชอบ
ทรมานพวกเขา
และใช้อำนาจที่รัฐธรรมนูญ มอบให้เธอไปในทางที่ผิด
หรือพวกเรา
ตอนนี้คุณจะต้องตอบคำถาม
ผมจะเป็นคนตัดสินใจ
สารวัตรมูริลโยยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
ก็อาจจะยังอยู่
เธออยู่ในเต็นท์นั่นไหม
อาจจะอยู่
ฉันอยากให้นายไปบอกให้เธอว่า ศาสตราจารย์รู้ว่าเธอยังไม่ตาย
เธอไม่เชื่อฉันหรอก
ถ้าฉันเจอนาย ทำไมฉันไม่จับนายเสียล่ะ
ถ้าเธอเห็นนายใส่นาฬิกาเรือนนี้
เธอจะเชื่อนาย
เพราะเป็นเรื่องของความรักเมื่อไหร่ เวลามักจะไม่คอยท่า
มันจะนับถอยหลังเสมอ
แค่คำว่ารักนั้นไม่เพียงพอ
เราจะช้าไม่ได้
นั่นอะไร
เอาไว้ใช้ตอนเธอตื่น
เป็นของขวัญที่น่ารักดีนะ
เธอบอกว่าจะไม่แตะต้องตัวผม ต่อให้ใช้ไม้เขี่ยก็ตาม
ฉันจะแนะนำอะไรให้อย่างนะ
อย่ามีความรักระหว่างการปล้น
มันเป็นลางไม่ดี
เปาลิตา!
คุณมาริวีคะ
(มินดาเนา วันแรกของการปล้น)
โทรศัพท์ค่ะ
(สเปนตอนใต้ วันแรกของการปล้น)
แม่คะ
พอลลา ลูกรัก
เป็นไงบ้าง วันนี้ทำอะไรบ้างจ๊ะ
ก็เหมือนเมื่อวานค่ะ แม่
แม่มั่นใจว่าวันนี้ลูกทำเรื่องที่สุดยอดแน่
เล่าให้แม่ฟังบ้างสิ
ตอนนี้หนูนึกไม่ออกค่ะ
คิดถึงแม่ไหม
คิดถึงค่ะ
เป็นอะไร ดูโทรทัศน์อยู่เหรอ
เปล่าค่ะ หนูกำลังเล่นอยู่กับคุณยาย
ขอคุยกับยายหน่อยซิ
ได้ค่ะ คุณยายคะ
ลูกรัก
พอลลาเป็นอะไรหรือเปล่า เสียงเธอแปลกๆ
ไม่รู้สิ
เธอก็ดูปกติดี
แต่ลูกมาคุยกับเธอตอนทานมื้อเย็นได้นะ
- ได้ค่ะ แม่ - และอย่าลืมซื้อขนมปังมาด้วยนะ
ตอนนี้หกโมงเช้า
รถพยาบาลอยู่ในห้องแล็บอาชญากรรมแล้ว
อีกประมาณหนึ่งชั่วโมง อัลแบร์โตจะไปถึง
เหมือนหมาล่าเนื้อเลยละ
ตามกลิ่นร่องรอยของเหยื่อรายใหม่ ลูกสาวของคุณนั่นเอง
คุณคิดว่าฉันแปะที่อยู่ของเธอไว้ที่ตู้เย็นงั้นเหรอ
ฉันคิดว่าคุณรู้สึกผิดที่เป็นแม่ที่เลวนะ
คุณไม่ออกจากบ้าน...
ไปปล้นสักสองสามสัปดาห์โดยไม่โทรหาหรอก
หรือไม่จริง แล้วปมเรื่องการเป็นลูกสาวที่เลวล่ะ
เพราะแม่ของคุณ...
คุณปล่อยให้เธอกินโยเกิร์ตคนเดียวยังไม่ได้เลย
คุณทำได้ยังไง
คุณโทรศัพท์จากรถบ้านได้ยังไง
อาจนึกไม่ถึงนะ แต่เราไตร่ตรองดีแล้ว
อัลแบร์โตเข้าไปเหมือนหมูตามหาเห็ดก็ได้
แต่เขาหาอะไรไม่เจอหรอก
หัวไปโดนอะไรมา
ผมหมกมุ่นกับการปล้นครั้งนี้ครับ ผู้พัน
ผมตื่นเช้ามาก ไม่ได้นอนเลย
ผมผูกเชือกรองเท้าโดยครุ่นคิดเรื่องนี้ไปด้วย
พอลุกขึ้น หัวผมกระแทกหน้าต่าง แรงมากจนหน้าต่างเกือบแตก
คุณนี่เหมือนผมเลยนะ อันโตญันซาส
ต่อให้มีการสงบศึก ผมก็หลับไม่ลง
ตอนตีสาม ผมยังตาสว่าง
อยากรู้ว่าวันนี้ศาสตราจารย์จะป่วนอะไรเรา
ผมจะเข้าไปดูว่าซิเอร์ราต้องการ...
มูริลโยถูกกักตัวอยู่
ผมแค่จะเอากาแฟเข้าไปให้สารวัตร
มูริลโยติดต่อได้กับซิเอร์ราคนเดียว
เธอทำให้ซิเอร์ราไม่ได้นอนทั้งคืนจนเหนื่อยล้า
เราไปดื่มกาแฟกันเถอะ
ศัตรูตัวฉกาจของอาชญากรรมไม่ใช่ตำรวจ
มันคือความเร่งรีบ
รถบ้านสะอาดเอี่ยมอ่อง
คุณทิ้งมันไว้...
เหมือนใหม่
แต่ว่ารถพยาบาล...
คุณรีบเอามันออกมาจากที่นั่น
มันทิ้งร่องรอยไว้เสมอละ เสมอเลย
เศษผมบนหมอน...
ถุงเท้า...
แล้วพอกองพิสูจน์หลักฐาน นำแสงยูวีและลูมินอลมาละก็ เปรี้ยง!
เสร็จฉัน
ฉันขอย้ำข้อเสนอนะ
ฉันจะไปที่นั่นตอนนี้
และกำจัดผมเส้นนั้นที่จะทำให้เรา สาวไปถึงครอบครัวของคุณ
หรือไม่ก็รอให้สามีเก่าคุณ...
เหยียบคุณให้จมดินเลย
คุณไม่เจออะไรหรอก
คุณกำลังขู่ฉันด้วยคำว่า "เราอาจจะเจออะไรบางอย่าง"
จะบอกให้นะ คนท้องมีฮอร์โมนเอสโตรเจนสูงมาก
ซึ่งทำให้คุณรู้สึกเหมือนเป็น ผู้หญิงคิดบวกที่สุดในสเปน
แต่มันไม่ได้มีความหมายต่อเรื่องงาน มันเอาไว้ใช้ตอนคลอด
ซึ่งยากฉิบหายเลยละ
คุณจะทำยังไงตอนเขาเกิดมา
ผู้ชายหรือผู้หญิงล่ะ
ไม่รู้เหรอ
น่าสงสารสิ้นดี
เกิดอะไรขึ้น
พวกเขาเปลือยเท้า
เปลือยเท้าเหรอ ใคร
ริโอกับสต็อกโฮล์ม
- แล้วไง - "แล้วไง" อะไร
ใครเขาเดินเท้าเปล่าระหว่างปล้นกันล่ะ
น่าแปลกที่ถอดรองเท้านั่งบนโซฟา ระหว่างทำการปล้น
นายนี่โง่หรือไง
ถ้าพวกเขาคิดจะเอากัน ก็เอากันได้โดยไม่ต้องถอดรองเท้า
ก็...
เมื่อคืนนายมาทำอะไรในนี้
นี่ไง
- นายมาทำอันนี้เหรอ - ใช่
นายซ้อมผู้ชายคนนึง
ซึ่งทำให้เธอมองนายเปลี่ยนไป
แล้วนายคิดว่ามอบหัวใจดวงน้อยให้จะช่วยเหรอ
แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะ
เปลี่ยนแปลงสิ
ในสายตาของเธอตอนนี้ นายเป็นคนเลว
เป็นคนใช้ความรุนแรง
เธอหลงรักนายเพราะอะไรล่ะ
ผมยิงขาเธอ
ไม่ใช่ ผมหมายถึงยิงขาเธอเพื่อช่วยชีวิตเธอไว้
เพื่อช่วยชีวิตเธอ
ไม่รู้สิ
ผมเต้นท่าเด็ดให้เธอดู
- นายเต้นให้เธอดูเหรอ - ใช่
ผมเต้นให้เธอดู
ผมเล่าเรื่องให้เธอฟัง
เราหัวเราะด้วยกันบ่อยๆ
แล้ว...
นายไม่ได้เล่าเรื่องให้เธอฟังนานแค่ไหน ไม่ได้ทำให้เธอหัวเราะมานานแค่ไหนแล้ว
ไม่ได้เต้นให้เธอดูมานานแค่ไหน
นี่ ริโอ ขอกาแฟดำหน่อยสิ
ฉันเป็นคนคิดแผนนี้ขึ้นมานะ นายปลอดภัยก็เพราะฉัน
ตอบแทนกันหน่อยเป็นไง
นายโดนมัดอยู่ ทำไมไม่นอนซะ
อย่างน้อยก็ขอกินน้ำไม่ได้หรือไง
ขอน้ำสักนิดเอง
โทษทีนะ เพื่อน แต่...
ขอบใจ
นายดูโทรมนะ
นอนไม่หลับเหรอ
ตอนกลางคืนตื่นกี่รอบล่ะ สามรอบ สี่รอบหรือบ่อยกว่านั้น
นี่ ริโอ...
ถ้าต้องการอะไร...
อยากคุยหรืออะไรก็ตาม ฉันอยู่ตรงนี้นะ
ขอบใจ
เขาหัวอ่อนที่สุด
ใจสั่น เหงื่อออกมาก นอนไม่หลับ
นายต้องหลุดออกมาให้ได้ในช่วงที่เขาเฝ้า
เขาเหนี่ยวไกไม่ไหวหรอก
ทำไมถึงคิดว่าฉันจะไม่ฆ่านาย ทันทีที่ฉันหลุดไปได้
ก็...
ฉันทุบหัวนาย
นายต่อยตาฉันแตก
ก็เจ๊ากันแล้ว สัญญาลูกผู้ชาย
นายกำลังขอให้ฉันเชื่อใจนายเหรอ ไอ้สวะ
ฉันหมายถึงว่าเขาประกาศสงบศึกกันอยู่
ไม่มีรถหุ้มเกราะเข้ามา
มันก็คือสงครามเย็นดีๆ นี่เอง
- ส่วนพวกเราก็คือเชลย - แล้วไง
นายควรเป็นตัวแทน ของความโกลาหลที่เราต้องการ
เหมือนตัวประหลาดในเรื่องเอเลี่ยน
เหมือนจอห์น แมคเคลนในเรื่องดาย ฮาร์ด
(อ่างเก็บน้ำฝน ห้ามเข้า)
ไปกันเถอะ
ศาสตราจารย์คิดถึงราเกล ตอนไปถึงอ่างเก็บน้ำฝน
เช่นเดียวกับตอนที่อัลแบร์โต ก้าวเข้าไปในรถพยาบาล
น่าแปลกที่เราคิดถึงคนคนเดียวกัน
ในเวลาเดียวกัน แต่วิธีคิดต่างกัน
เขาว่ากันว่าความรักทำให้โลกหมุนคว้าง
แต่ความเกลียดก็ไม่หนีกันเท่าไหร่
คุณพูดถูก
ลิสบอนยังไม่ตาย
เธออยู่ที่ไหน
ตอนนี้อยู่ที่เต็นท์ ผมเดาว่าเธอกำลังถูกสอบปากคำ
- พวกเขากักตัวเธอไว้ที่นั่นได้นานเท่าไหร่ - ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ผมว่าพวกเขาไม่ยึดตามกฎ 72 ชั่วโมงหรอก
ไม่นานพวกเขาจะส่งตัวเธอไปที่อื่น
- คุณช่วยเธอได้ไหม - ช่วงส่งตัวทำไม่ได้
มันจะเป็นเรื่องที่โง่มาก เราก่อการกับคุณ พวกนั้นจะคาดการณ์ไว้แล้วซึ่งจะเสี่ยงอันตราย
แล้วคุณจะทำยังไง
พวกเขาจับตัวลิสบอนไว้ โดยที่เธอรู้แผนการทั้งหมด
รวมถึงสถานที่ที่คุณโทรหาฉัน
ศาสตราจารย์
ผมไม่รู้
ผมเหนื่อยมาก โตเกียว ผมคิดไม่ออก
แต่เดี๋ยวผมก็หาทางได้ ไม่ต้องห่วง
ผมกำลังทำราวีโอลี คุณต้องเติมพลังนะ
- ปาเลร์โมยังโดนมัดอยู่หรือเปล่า - ใช่
ผมอยากให้คุณไปบอกเขาว่า...
ไม่ ฉันจะไม่บอกอะไรเขา
เขาแยกเขี้ยวใส่ฉันเหมือนหมา
คุณต้องบอกนะ บอกเขาตามนี้
"นายได้รับข้อความจากศาสตราจารย์
ลิสบอนยังไม่ตาย
เธอถูกจับอยู่ในเต็นท์
ฉันต้องการให้นายคิดหาทางช่วยเธอ"
- เขาไม่ทำหรอก - ฟังผมนะ โตเกียว
ผมพยายามจะทำให้ปาเลร์โม กลับมารักแผนการนี้ให้ได้
ผมต้องการให้เขากลับมาเป็นพวกเรา
ไปบอกเขา แล้วผมจะคิดแผนอื่นเอง
เข้าใจไหม
เข้าใจ
ฉันจะไปห้องน้ำ อยากไปด้วยกันไหม เซอร์จิโอ
นายเคยได้รับเกียรติในการที่คนที่มีประสบการณ์
ใช้ฝีมืออมนกเขาให้หรือยัง
เขานี่เหลือเชื่อจริงๆ
เขาก็แค่เสนอการเป่าปี่ให้อย่างสุภาพ
- เขาไม่รู้... - นายรู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไร
เขาคุมอารมณ์ไม่อยู่เพราะหลงตัวเอง
เขาจะเคารพลำดับขั้น
ตอนทำการปล้นเขาจะเป็นแบบนั้น แค่สองสามชั่วโมงหรือแค่ข้ามคืน
เรากำลังพูดถึงเวลาหลายวันนะ
ภายใต้ความกดดันที่ไม่สิ้นสุด
- ฉันควบคุมมาร์ตินได้... - ไม่ได้หรอก
- ฉันทำมาหลายปีแล้ว - นายทำไม่ได้ เขาหลงตัวเอง
หลงอำนาจ
มันแปลได้อย่างเดียว
ถ้าเขาไม่เป็นคนคุม เขาจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เป็น
เขาจะไม่ลดละความพยายาม ถึงแม้ต้องทรยศหรือสร้างความปั่นป่วน
เขาเป็นคนหลงตัวเอง เชื่อมั่นในตัวเองและเป็นอัจฉริยะ
เหมือนนาย
ถ้านายอยากใช้คนด้อยคุณภาพก็ได้นะ พวกนั้นจะศิโรราบให้โดยดีเลย
นายไม่เข้าใจ การที่เขาอัจฉริยะทำให้ทุกอย่างมันยุ่งยาก
เขาเป็นตัวอันตรายเพราะเราหลอกเขาไม่ได้
นายเป็นพี่ชายฉัน
ฉันให้นายเป็นคนคุมการปล้นได้เลย
แต่เขาสิ...
นายคิดผิดที่ไว้ใจฉัน แต่ไม่ไว้ใจเขา ฉันเป็นคนที่ไว้ใจได้น้อยกว่าเขาเยอะ
ขอเบียร์สอง
เลิกกินถั่วได้แล้วนะ
นายอ้วนอย่างกับช้างน้ำ
ถ้านายหัวเราะเยาะหูกระต่ายฉัน ก็เท่ากับหัวเราะเยาะฉัน
และถ้านายหัวเราะฉัน
นายจะจดจำวันที่ 17 มีนาคมไปชั่วชีวิตเลย
แต่เรายังไม่รู้เลยว่าเพราะอะไร
นายว่ามันน่าตื่นเต้นดีไหมล่ะ
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
เปล่าเลย
มีลายนิ้วมืออยู่บนพื้นผิวส่วนใหญ่
บนผนังมีแผนการ แผนที่ แผนภาพแปะอยู่...
ผมเห็นเตาอบ
พวกเขาคงจะใช้เพื่อทำลายหลักฐาน
ผมจะตรวจสอบดู
มีเศษพลาสติกที่อาจมาจากอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
ผมกำลังแยกชิ้นส่วนที่ไหม้
ผมว่าผมเจอแล้ว
- มีอะไร - เปล่า
ฉันเป็นรถมาเซราติงั้นเหรอ
ให้ตายสิ เขาลงหนังสือพิมพ์ด้วยเหรอ
ไม่เห็นเป็นไรเลย
- ฉันให้คุณขับได้นะถ้าต้องการ - บ้าอะไรวะ
ก็แค่ขับรถเอง
"เอง" เหรอ
แล้วเราก็จะกดปุ่มลบเทปนั่น
ทำลายกล่องดำปุ๊บ ก็จะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
โมนิกาทิ้งผม
ผมไม่มีพันธะแล้ว
ก็ไม่จำเป็นต้องลบกล่องดำอะไร
ผมจะขับรถมาเซราติ เหยียบให้มิด
หมุนวนทำโดนัทจนยางไหม้
สงบเยือกเย็นเลยละ คนสวย
- คุณเป็นลูกผู้ชายมากใช่ไหม - อกสามศอกเลยละ ระวังให้ดี
เผื่อว่าคุณต้องเข้าอู่ไปเปลี่ยนช่วงล่าง
และรอจนเห็นสภาพของโครงรถ
น่ากลัวจัง
ไอ้สารเลวนี่ถึงขนาด ทิ้งร่องรอยจอมปลอมไว้ในโถส้วม
ผมมั่นใจว่าพวกมันแอบเอาไว้ตรงนั้น
มันละลายติดอยู่ที่ก้นเตา
เป็นไปไม่ได้ที่จะถูกซ่อนไว้
แล้วไง
พลาสติกของซิมการ์ดมีตัวเลขมากถึง 19 ตัว
ไม่ซ้ำกันเลยสักใบ
ใบนี้ถูกเผาไหม้หายไป แต่ระหว่างเผาไหม้
มันทำให้ชิปโลหะงอ
ซึ่งตีตราตัวเลขเจ็ดตัวลงไป
เราได้ตรวจสอบข้อมูลจากเครือข่ายต่างๆ แล้ว
และเจอการ์ด 354 ใบที่มีตัวเลขลงท้ายตรงกัน
มีคนซื้อไปใบหนึ่งเมื่อสามเดือนที่แล้ว และโทรออกแค่ครั้งเดียว
ระหว่างการปล้น
โป๊ะเชะ
- เบอร์นั้นโทรไปที่ไหน - เดี๋ยว
ลุ้นกันหน่อยมั้ย
เกาะมินดาเนา ฟิลิปปินส์
แม่เจ้า ฉันกะแล้ว
เราจะคุยกับตำรวจสากล
- ฮัลโหล - มินดาเนา ฟิลิปปินส์ พวกมันรู้แล้ว
- รู้ได้ไง - ซากซิมการ์ดไหม้ในรถพยาบาล
นายทำทุกอย่างเหมือนเดิม
เอานาฬิกาเข้าไปให้เธอดูในออฟฟิศตอนนี้
บอกเธอว่า "ผมอยู่ข้างคุณ"
บอกงั้นเหรอ ฉันควรพูดแบบนั้นใช่มั้ย
ว่าไงนะ
"ผมอยู่ข้างคุณ" อาจสับสนได้
เธออาจคิดว่าฉันเพี้ยน เป็นตำรวจกบฏ
ถ้าฉันบอกว่า "ศาสตราจารย์อยู่ข้างคุณ" มันชัดเจนกว่า ต้องพูดแบบบุคคลที่สาม
แค่เอานาฬิกาให้เธอดูก็เท่านั้น
เข้าใจแล้ว
ให้ตัวประกันออกไป
ทุกคน ลุกขึ้นไปข้างบน
เป็นคนคุมแล้วกดดันดีไหมล่ะ
แจ๋วไปเลย
ฉันรอฟังอยู่แล้ว
มีข้อความฝากมาจากศาสตราจารย์
"ลิสบอนยังไม่ตาย
เธออยู่ในเต็นท์ ฉันต้องการให้นายหาทางช่วยเธอ"
นี่คือคำสั่ง
ตอนแรกก็ยึดอำนาจ ตอนนี้มาออกคำสั่ง
แปลกนะ ฉันว่ามัน...
เป็นเรื่องที่ทำไปก็อันตราย แต่มันก็...
เข้าใจได้แน่นอน
นั่นไงล่ะ ผู้หญิงทรงพลัง
เหลวไหลทั้งเพ
- มันกำลังจะจบแล้ว อีหนู - พูดจบหรือยัง
นายเป็นอะไร
ฉันเหรอ
นายโกรธแม่เหรอ
ไม่ได้ดูดนมแม่มานานมากแล้วสินะ
ถึงได้เอาแต่หาเรื่องบ่นไม่หยุด
ศาสตราจารย์เป็นคนสั่งมา
เขาก็มีนกเขาเหมือนนายนั่นแหละ
พวกเขาอยู่ที่มินดาเนา
เราจะหาพวกเขาเจอใน 24 ชั่วโมง
คุณก็รู้ระเบียบการนี่
เมื่อพอลลามาถึงที่นี่ปุ๊บ
คุณมีความผิดฐานลักพาตัวเด็ก
เสียสิทธิ์การเลี้ยงดู
แล้วเด็กก็จะไปอยู่กับพ่อ
แค่มาบอกว่าฉันจบเห่แล้วงั้นเหรอ
ฉันรู้อยู่แล้ว
ก็แล้วแต่นะ
จะเรียกว่ายังไงก็ช่าง ที่นี่ตอนนี้
คุณช่วยเหลือพวกเขาได้
เมื่อเราไปถึงบ้านที่มินดาเนา พวกเขาจะไม่อยู่ที่นั่น
เราทำพลาด
ฉันไม่ตื่นเต้น ถ้าพอลลาไปอยู่กับอัลแบร์โตเหมือนกัน
อยากรู้จังว่าตอนนี้เธอทำอะไรอยู่
หลับตา คิดภาพเธอสิ
ห่มผ้าให้ลูกบนเตียง
ผมเธอสยายอยู่บนผ้าห่ม จนแทบจะได้กลิ่นของเธอ
หลับตานึกภาพเธอสิ
หลับตาสิ
ทำอะไรน่ะ อลิเซีย
รอแค่ห้าปีเอง
แล้วจะได้เจอกันอีกครั้ง
เธอจะวิ่งเข้ามาหาคุณ "แม่ขา"
เธอกอดคุณแน่นแบบนี้
แขนขาเกี่ยวรัดเหมือนลูกลิง
แล้วคุณก็โอบเธอแน่น
ประคองหน้าของเธอ
มองดูเธอ
แต่เธอไม่ยอมปล่อย
เธอพร่ำพูดไม่หยุด
เหมือนท่องมนต์ไม่ให้สิ่งชั่วร้ายเข้ามากล้ำกราย
"แม่จ๋า อย่าทิ้งหนูไป"
ราเกล
ฉันรู้ว่าคุณรักเขา เขาก็รักคุณ
แต่ด้วยเหตุผลนั้น
คุณคิดว่าเขาจะบอกให้คุณทำยังไง
ฉันเคยเสนอให้คุณ...
ติดคุกห้าปี
ฉันจะเปลี่ยนให้เหลือห้านาที
ฉันกำลังเสนออิสรภาพให้นะ
เซอร์จิโอเข้าคุก คุณเป็นอิสระ
คุณจะไม่มีีประวัติการถูกจับ
โทรหาพวกเขา พาเขาไปอยู่ในที่ปลอดภัย...
แล้วจะได้อยู่กับพวกเขาใน 24 ชั่วโมง
เราจะไม่ไล่ล่าคุณอีก
ทุกอย่างจะจบสิ้นนะ ทูนหัว
ดีขึ้นไหม
ไง
ได้พักผ่อนบ้างหรือเปล่า
ผมพยายามแล้วแต่นอนไม่หลับ
ฝันร้ายเหรอ
หลับตาลงทีไร ภาพก็กลับมาหมด
นี่ เกิดอะไรขึ้นกับลูกผู้ชายตัวจริงล่ะ
คิดว่าไม่มีพันธะแล้วเสียอีก
พวกเขาคุยเรื่องอะไรกัน
สวัสดีจ้ะ ที่รัก
อยากมาขึ้นเกาะฉันไหมล่ะ
ถ้าคุณไม่ค่อยชอบปาร์ตี้นะ
ผมไม่ค่อยชอบดนตรีเสียงดังน่ะ
ถ้าคุณชวนฉันไป ฉันจะใส่บิกีนีตัวเก่งให้ดู
ทำไมไม่บอกเราล่ะ
ผมบอกไม่ได้
คุณต้องพูดถึงมันนะ ริโอ
คืนหนึ่งพวกเขาเอาตัวผมออกจากห้องขัง
บังคับให้ผมขุดหลุมศพตัวเองในทะเลทราย
ฉันเป็นสาวหวานนะ
ถึงยิ้มระรื่นได้ทั้งวันไง
แล้วก็บังคับให้ผมวางโลงศพลงในหลุม
แล้วพวกมันก็ให้ผมลงไปนอนข้างใน
แล้วก็เททรายกลบ
จนผมถูกฝังมิด
แล้วพวกมันก็ทิ้งผมไว้ที่นั่น
อยู่ในความมืด
ในความเงียบงันและหายใจแทบไม่ออก
ใจเย็นๆ นะ
ใจเย็นๆ
ฉันอยู่กับคุณแล้ว
รู้ไหมว่าผมคิดถึงอะไรอยู่อย่างเดียว
อะไรเหรอ
ศาสตราจารย์ควรเป็นคนที่ถูกฝังทั้งเป็น ไม่ใช่ผม
ขอโทษนะ
ดูสิ ดู
ไปเถอะ
ขอตัวเดี๋๋ยวนะ ฉันจะไปห้องน้ำ
นายไม่ไว้ใจฉัน
ฉันเป็นคนหลงตัวเอง
ฉันจะยอมทำตามแผนการของตัวเองอย่างเดียว
ฉันลุ่มหลงกับการเป็นหัวหน้า
มากเสียจนถ้ามันไม่เป็นไปตามแผนของฉัน...
ฉันอาจเป็นตัวอันตรายได้ ใช่ไหม
ใช่
ฉันคิดแบบนั้น
นายอ่านฉันออก
แต่มีสิ่งที่นายยังคิดไม่ถึง
นั่นก็คือฉันไม่เพียงแต่รักพี่ชายของนาย
แต่ฉันก็รักแผนการ...
มากพอกัน
ฉันทรยศนายได้อยู่แล้ว
รวมถึงสมาชิกแก๊งทุกคนด้วย
แต่ฉันจะไม่มีวันทรยศแผนการ
ฉันภักดีในเรื่องนั้น
เรื่องนี้ยิ่งใหญ่กว่าการปล้นอีก นายก็รู้
ตอนนี้ฉันยอมรับว่าแผนการยังไม่ดีที่สุด
เหมือนบทกวีที่ยังแต่งไม่เสร็จ
เราต้องการนายนะ น้องชาย
ขอร้องละ
อยู่ข้างนอกนายออกจะกล้าบ้าบิ่น
น่าชื่นชมดี
น่าสรรเสริญ
ไม่เอาน่า หลีกทางให้ฉัน
เมื่อกี้ดูกล้าดี แต่ตอนนี้นายต้องพิสูจน์
ขอดูความกล้าหน่อยซิ
เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยว บอกซิว่าอยากได้อะไร
ความตาย
มองหน้าฉัน หรือนกเขาไม่ขัน
บางครั้งนายต้องชั่งใจให้ดี
สำหรับฉัน ฉันจะทำยังไง กับไอ้เวรที่หัวเราะเยาะหูกระต่ายของฉัน
สำหรับนาย คุ้มไหมที่มีชีวิตอยู่โดยไม่มีนกเขา
เขาไปเข้าห้องน้ำนานจัง
เขากำลังอัดไอ้อ้วนน่วมอยู่ในห้องน้ำ
เราน่าจะได้ยินเสียงนะ
ความโกลาหลของแท้ เซอร์จิโอที่รัก...
ไม่มีเสียงหรอก
ปาเลร์โมภักดีต่อการปล้น
แต่ในความคิดของเขา มันหมายถึงเรื่องเดียว
การปล้นจะดำเนินไปได้ เขาต้องกลับมาเป็นคนคุม
เขาใช้วิธีเงียบเพื่อไม่ให้เรารู้ว่า กำลังจะเกิดความโกลาหล
นายรู้ว่าต้องทำยังไง อย่าขี้ขลาดไปหน่อยเลย
นายต้องเคลื่อนข้อต่อ
ระหว่างกระดูกนิ้วโป้งกับกระดูกหลังนิ้วโป้ง
กระชากเลย อย่าลังเล
บิดแบบนั้น
ก็จะไม่ติดกุญแจมือ
ฉันจะต้องจับนายแยกเหมือนเด็กๆ
มันจะเจ็บนิดหน่อย
แต่คุ้มกับอิสรภาพนะ นายว่าไหม
เร็วเข้า
อย่าขยับ
- อย่าขยับ - เย็นไว้ ไอ้หนู
ฉันเป็นแค่ยามนะโว้ย
หมอบลง
- ไม่มีทาง - ฉันบอกว่าหมอบลงเดี๋ยวนี้
นายจะทำอะไร ยิงฉันทั้งที่ไม่มีอาวุธเหรอ
ถ้าจำเป็น ฉันก็จะยิง
นายจะยิงพ่อคนที่ไร้อาวุธที่แค่พยายามจะหนีเหรอ
เอาเลย
ฉันอยู่นี่แล้ว
อย่าขยับนะ!
หมอบลงสิวะ กานเดีย
นายไม่ยิงหรอก
หมอบลง!
อย่าขยับนะ ปัดโธ่เว้ย
ฉันบอกว่า อย่าขยับไง
ไว้เจอกัน
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย ่แค่พยายามจะหนีเหรอ