(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
- พ่อ - ได้ พ่อจะบอกเขาเดี๋ยวนี้ละ
บอกอยู่แล้ว ตอนเขา... ไม่รู้สิ
เอาละ พ่อ เขามาแล้ว
เขามาแล้ว
ศาสตราจารย์ รับกาแฟไหม
ก็ดีนะ ขอบคุณ
อรุณสวัสดิ์
นี่กาแฟครับ
คุกกี้ด้วยไหมครับ
เอาสิ ขอบคุณ
มีอะไรจะพูดหรือเปล่า
คือว่า
- มีเรื่องหนึ่ง - ใช่
เรื่องจิ๊บจ๊อยน่ะ
- คุณมีพี่น้องบ้างไหม - มอสโก ขอร้องเถอะ
ห้ามถามคำถามส่วนตัว นี่เป็นกฎข้อแรกเลย
ผมมีเพื่อนที่เป็นเหมือนน้องชายผม
เขาอยู่กับผมทั้งที่เหมือง ตอนปล้นและตอนอยู่ในคุก
นั่นละปัญหา
ผมได้รับการปล่อยตัว แต่เขายังต้องอยู่อีกห้าปี
ห้าปีเลยนะ ศาสตราจารย์
เข้าใจ ขอโทษทีนะ แต่ผมไม่รู้ว่าจะช่วย...
เพื่อนหรือน้องชายของคุณได้ยังไง
ไม่ใช่ ลูกชายเขาน่ะ
- ลูกชายเขา - ใช่ ฮวนนิโตเป็นลูกบุญธรรมของผม
เขาก็เปรียบเหมือนน้องชายของผมด้วย
ผมรับปากว่าจะดูแลเขาตอนออกจากคุก
เราไม่ได้ข่าวจากเขามานาน ได้ยินว่าเขาไม่สบายนัก
เขาตกงานจนแทบจะสิ้นเนื้อประดาตัว
ผมคิดว่าจะทำให้ชีวิตเขา กลับมาเข้ารูปเข้ารอยได้โดยพาเขามาที่นี่
ออกปล้นคือการกลับเข้ารูปเข้ารอยเหรอ
แต่นี่คือการปล้นที่มีเกียรตินะ
ดูเจ้านี่สิ ในชีวิตผมไม่เคย เห็นเขามุ่งมั่นขนาดนี้มาก่อน
ถ้างานนี้สำเร็จ แบ่งให้อีกคนจะเป็นไรไป ถูกไหม
- ขอโทษนะ แต่ว่า... - ศาสตราจารย์
คนนี้เก่งมากนะ ผมรู้จักเขาตั้งแต่เด็ก
เขาเก่งทุกเรื่อง
เรื่องรถ เรื่องบุกรุก...
ทำไมเราถึงเรียกคุณว่าเดนเวอร์กับมอสโก
เรียกเขาว่าเฮลซิงกิ มันคือความปลอดภัย
ห้ามใครรู้ชื่อจริงของกันและกัน เราไม่...
- ใช่ - มอสโก ฟังนะ
ผมยกเว้นให้ลูกชายคุณไปแล้ว แล้วตอนนี้มีลูกบุญธรรมอีกเหรอ
นี่ไม่ใช่ธุรกิจในครอบครัวนะ เรารับญาติหรือเพื่อนบ้านมาหมดไม่ได้
นายพล่ามอะไร ไอ้โหลยโท่ย
- ว่าไงนะ - นี่ศาสตราจารย์นะ
ไม่ ฟังนะ เรากำลังพูดถึงเด็กคนนึง ที่แทบจะสิ้นเนื้อประดาตัวนะ พ่อ
เราไว้ใจเขาโดยเอาหัวเราเป็นประกัน
แต่เขากลับพูดถึงชื่อเมืองบ้าบอนั่น
คุณรู้ไหมว่าเอาชื่อ "เดนเวอร์" ไปทำอะไรได้ ศาสตราจารย์
เอาไปยัดตูดคุณไง ผมชื่อดานิ พ่อ
ผมชื่อดานิมาตลอด และอีกอย่างนะ
แผนการบุกโรงกษาปณ์ที่ไม่ผิดพลาดของคุณ
เหลวไหลสิ้นดีเลย
พิมพ์แบงก์เอายังถูกกว่าอีก
ขอบคุณสำหรับกาแฟนะ
แกพูดกับเขาแบบนั้น เป็นครั้งสุดท้ายนะ เข้าใจไหม
ฉันขายหน้าแกจริงๆ เลย ไม่เห็นเหรอว่าเขาหัวดีน่ะ
ก็แล้วแต่จะคิด
แกต้องเชื่อใจเขา และยิ่งกว่านั้น ต้องเคารพเขา
- ผมไม่เคารพเขาหรือไง - ไม่น่ะสิ
เด็กอาจจะถูกก็ได้นะ
ถ้าพิมพ์แบงก์ที่บ้าน เราก็ไม่ต้องลำบาก
ประหยัดค่าอาวุธ...
ยุทโธปกรณ์...
เดนเวอร์ นายเอาเครื่องพิมพ์มานะ แล้วเราจะดาวน์โหลดแบงก์มาจากอินเทอร์เน็ต
ร้ายกาจจริงๆ
เดี๋ยว ยิ่งกว่านั้นอีก...
ฉันวาดรูปแบงก์ ส่วนนายระบายสี
เราน่าจะทำได้วันละสองใบ
ดูสิว่าฉันวาดรูปเก่งแค่ไหน
ภาพนี้ชื่อว่า "ลูกบ้าของฮวนนิโต"
พวกคุณจะล้อกันไม่หยุดเหรอ
เดี๋ยวผมฟาดหมัด แล้วพวกคุณจะได้พิมพ์ฟันแผงใหม่ละทีนี้
ไปไกลๆ เลย
เดนเวอร์ อย่าหัวเสียสิ แค่ล้อเล่นน่ะ
ฉันตื่นขึ้นมาโดนขังอยู่ในห้องปิดตาย
ถูกล่ามโซ่ มึนงง โดยมีคนบ้ายืนอยู่ตรงหน้า
พื้นที่มีขนาดเล็กลง แต่ไม่ช้าเวลาก็จะน้อยลงด้วย
ภายใน 15 นาทีที่ฉันลืมตา
กานเดียคงจะยิงพวกเราไปแล้วเกือบหมด
เธอทำอะไรน่ะ
ฉันไม่ชกเธอเพราะเธอถูกล่ามอยู่
ปล่อยฉันสิ
แล้วจะได้รู้ว่าใครชกใครกันแน่
ทำไมไม่ฆ่าฉันเสียล่ะ
- ฉันไม่ใช่ฆาตกร - ไม่ใช่ฆาตกรเหรอ
แกพยายามฆ่าไนโรบีกับเฮลซิงกิ แล้วบอกว่าไม่ใช่ฆาตกรเหรอ
ทำไมไม่ฆ่าฉัน
เธอเป็นหนูทดลองของฉันไง
แล้วแกล่ะ
แกเป็นห่าอะไร
ฉันคือคนฝึกให้เชื่องไง
เธอโชคดีนะ
ฉันจะทำให้เธอเชื่อง
ถ้าเตะฉันอีกละก็ ฉันจะซ้อมเธอให้น่วม
จนเพื่อนขาเป๋ของเธอจำเธอไม่ได้เลย
อยู่นิ่งๆ ไว้
ฟังฉันนะ ฉันจะอธิบายให้ฟัง
มันง่ายมาก
ไอ้สารเลว
ดูนะ
ไพ่ใบแรกคือเธอ
ซึ่งหายตัวไป
พวกเขาทำได้แต่ตามหาเธอ
ตระเวนหากันให้ควั่ก
แตกกลุ่มกันและรู้สึกร้อนรน
ฉันกำลังจะชนะแล้ว
ไพ่ใบต่อไป
ทำให้ทีมแตก
ไม่สงสัยเหรอว่าฉันหลุดออกมาได้ยังไง
นี่กานเดีย
หัวหน้ารปภ. ของธนาคารกลางสเปน
ผมซ่อนตัวอยู่
ปลอดภัยไร้กังวล และพร้อมที่จะลงมือกระทำการใดๆ
ที่อาจจำเป็นเพื่อกู้การควบคุม
และความปลอดภัยคืน...
เขาต้องการฆ่าเราทีละคน!
จับกลุ่มกันไว้ เขากำลังเฝ้ามองพวกเราอยู่
อย่างที่ทุกคนได้ยิน ผมอยู่กับเพื่อนผู้น่ารัก
เธอต้องเริ่มทำตัวให้ดีขึ้นนะ
ไม่อย่างนัั้นจะขยับตัวไม่ได้ในที่สุด
โดนจับมัด ปิดปาก ปิดตา
แล้วเราจะทำความรู้จักกันไม่ได้
เข้าใจไหม
ผมแค่อยากขอบคุณปาเลร์โม
เขาแนะนำให้ผมเคลื่อนกระดูกนิ้วโป้ง ให้หลุดออกจากกุญแจมือ
จนทำให้ผมเป็นอิสระ
เป็นเพราะเขา ผมก็หวังว่าจะช่วยพวกคุณทุกคนได้
จะได้อลหม่านกันละ
เรื่องจริงเหรอ
ถ้าเธอเลือกที่จะเชื่อไอ้โรคจิต มากกว่าคนในทีม ก็เรื่องของเธอ
เงียบ เก็บปากไว้พูดตอนสอบสวนเถอะ ไอ้ชั่ว
- ฉันต้องเข้าห้องน้ำ - ไม่ใช่ตอนนี้
ฉันจะบอกคุณว่า...
ท้องฉันไม่ค่อยดีน่ะ
ฉันต้องเข้าห้องน้ำด่วนเลย
มีอะไรเหรอ
พิพิธภัณฑ์นั่นใหญ่
คุมตัวประกัน 60 ถึง 70 คนได้ยาก
ยิ่งกว่านั้น อาจเกิดการก่อกบฏได้ง่ายๆ
ไม่หรอก
มันเสี่ยงตายเปล่าๆ ในกรณีแบบนี้ คนเราจะเชื่อสัญชาตญาณการเอาตัวรอด
หรือไม่ก็เป็นความกลัว
เมื่อกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาอาจทำอะไรก็ได้
เช่นกระโจนใส่คนของเรา แม้พวกเรามีปืนเอ็ม 16
- นายคิดอะไรอยู่ - ไส้ศึก
พวกมันคงไม่ติดต่อกับเรา นอกจากกำลังมีการก่อกบฏ
ถ้าไม่มีปัญหาอะไร พวกมันจะจากไปเหมือนตัวประกันคนอื่น
นี่เป็นงานที่แม้แต่ลิงจากคณะละครสัตว์ยังทำได้
และเจ้าฮวนนิโตนี่แหละที่ทำได้
มาแล้ว
นั่นเขาเหรอ
- ไม่ใช่ - ไม่ใช่
- แต่นั่นเป็นรถบัสของเขา - ผมรู้
เริ่มต้นก็ไม่ดีแล้ว ไปเถอะ
อย่านะ ศาสตราจารย์ เขาอาจสับสนก็ได้
หรือไม่เขาก็อาจลงผิดป้าย
ใช่ ลงผิดป้าย
- แล้วเขาก็... - เขาสับสนเหรอ
พ่อบุญธรรม
ตาเถร
ฉันเอง
ฮวนนิโต
ฮูเลีย
ไม่เจอกันนานเลยนะ
เธอสวยสะดุดตาเลย สาวน้อย
คือว่า...
เธอรูปหล่ออยู่แล้ว เอ๊ย สวย
ดวงตาคู่นั้น...
ริมฝีปากนั้น รอยยิ้มนั้น...
เธอสวยนะ ฮูเลีย สวยจัง
เป็นอะไรไป ดาเนียล
ดูแปลกสำหรับเธอเหรอ
เปล่า ไม่เลย ฉันคิดว่ามันโคตรดีเลย
ทุกคนทำอะไรตามที่ใจต้องการได้
แล้วไง
ฉันมองตาเธอ เธอก็ยังคงเป็นฮวนนิโต แต่...
เธอแซ่บชะมัดเลย
มานี่ซิ มาให้กอดที
โอ้โฮ
นี่ พ่อเธอรู้เรื่องมั้ย
ฉันเจอเขาเมื่อปีที่แล้ว เขาไม่เห็นพูดอะไรเลย
พ่อฉันสนับสนุนเต็มที่
พ่อบอกว่าอยากได้ลูกสาวมาตลอด เขาช่างน่ารักเหลือเกิน
แล้วนี่ใครล่ะ
คนที่อยู่เบื้องหลังงานนี้ใช่มั้ย
ถูกต้อง
แล้วงานนี้เป็นงานอะไรล่ะ
กานเดียพูดความจริง ปาเลร์โมเป็นคนช่วยเขา
- เธอรู้ได้ยังไง - ฉันเห็นเขาชี้ไปที่นิ้วโป้งของกานเดีย
พวกเขาคุยกัน ปาเลร์โมเข้าหาเขาไม่หยุด
ทำไมเธอไม่พูดล่ะ
ฉันไม่ได้ยิน ไม่รู้ว่าเขาจะบอกให้กานเดียหักนิ้วโป้ง
ก็ขยับเข้าไปใกล้ขึ้นสิ เธอไม่ได้ถูกมัดอยู่
ไม่ ฉันมาเฝ้าตัวประกัน ไม่ได้มาเฝ้าพวกเธอ
ที่นี่มีแต่คนพูดจาบ้าๆ อยู่เสมอ
ฉันรู้
ไนโรบีเป็นไงบ้าง
เธอกำลังดีวันดีคืน
พอโตเกียวถูกลักพาตัวไป ทีมก็หายไปสองคนแล้วนะ
เราชักจะดูย่ำแย่แล้วใช่ไหม
ฮูเลีย
เธอต้องการอะไร
ปล่อยตัวฉัน แล้วเอาปืนให้ฉันไปร่วมทีมสิ
ฉันนั่งนานจนตูดชาหมดแล้ว
พวกนั้นต้องคิดว่าเธอเป็นตัวประกัน ตอนที่เหตุการณ์เริ่มแย่
- มีแย่กว่านี้อีกเหรอ - ให้ตายเถอะ กลับไปประจำที่เลย
ต่อให้มาติอัสถือปืนกลมาที่นี่ก็เอาแทบไม่อยู่
ไม่ คำสั่งคือคำสั่ง
เธอต้องกลับไปประจำที่เดิม
เธอออกคำสั่งสิ เธอเป็นคนคุมนี่
- ฉันเหรอ ฉันไม่ใช่คนคุม - ใช่สิ
ไนโรบีถูกยิง โตเกียวถูกลักพาตัว
ส่วนปาเลร์โม ใครจะเชื่อใจเขาได้
ลองคิดดูนะ ดานิ เธอรับช่วงต่อ
- ไม่มีใครแล้ว - เธอกำลังบีบฉันนะ
เริ่มออกคำสั่งเลย
เอาปืน เสื้อกันกระสุน หรืออะไรก็ตามมาให้ฉัน
และ...
เรียกฉันว่ามะนิลา เพราะฉันคือมะนิลา ดานิ
เธอยังไม่ใช่มะนิลา เพราะเธอยังเป็นตัวประกัน
และอย่าเรียกฉันว่าดานิ ฉันชื่อเดนเวอร์
ไปเถอะ
และอีกอย่างนะ
อย่าจ้องฉันเขม็ง เดี๋ยวคนเริ่มจับได้
เขม็งเหรอ
ฉันส่งสัญญาณให้เธอต่างหาก ไอ้โง่
"เขม็ง"
ในนี้ร้อนเป็นบ้าเลย
เปิดแอร์หน่อยสิ
ถ้าฉันเปิดแอร์ พวกนั้นจะหาเราเจอ
งั้นก็แย่น่ะสิ
แน่นอน เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย
เมื่อไม่เปิดแอร์ อากาศก็น้อย
เธอควรแบ่งอากาศไว้หายใจบ้างนะ
ไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก
ข้างนอกนั่น พวกเขาบุกเข้าไปในเซฟ ของทุนสำรองของประเทศแล้ว
แกคิดว่าพวกเขาจะทำอะไร กับหลุมหลบภัยห่วยๆ ของแก
แกมันตายไปแล้ว
เธอเหงื่อท่วม ให้ฉันแกะเสื้อของเธอไหม
เราต้องมีสุขอนามัยที่ดี...
แตะต้องตัวฉันเมื่อไหร่ ฉันจะตัดแขนนาย ไอ้สารเลว
นี่ เกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนนั้นล่ะ
คนที่ผมหยิกน่ะ เขาไม่ทำให้เธอเกิดอารมณ์แล้วเหรอ
แทบคลั่งเลยละ
ฉันว่าไม่นะ สำหรับเธอ พวกเด็กๆ กับพนักงานไอที...
ฉันวางแผนการปล้นทั้งหมดนี่เพื่อเขา
มีคนทำอะไรให้นายมากที่สุดล่ะ
ให้สว่านในวันพ่อเหรอ
ลูกผู้ชายตัวจริงเหมาะกับเธอมากกว่า
- เหมือนแกไง - เหมือนฉัน
ใช่เลย
เธอยังเลิกเตะฉันเลย
เพราะแกมัดขาฉันไว้ไง ไอ้โง่
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร...
เรื่องสำคัญก็คือเธอเปิดรับมากขึ้น
เธอทาเล็บเท้าด้วย
ชอบจังเลย
นายช่วยกานเดียหนีจริงหรือเปล่า
จริงครับ
นายรู้ไหมว่าเขาเกือบฆ่าไนโรบีกับเฮลซิงกิ
มันเป็นลูกหลงน่ะ
- ลูกหลงเหรอ ไอ้ชั่ว - ใจเย็น
นายทำอย่างนั้นทำไม ปาเลร์โม
โตเกียวยึดอำนาจครับ
ผมก็เลยจำต้อง
รักษาแผนการไว้
นั่นเป็นสิ่งที่ผมให้ความภักดี
ผมต้องเอาคำสั่งกลับมา
คำสั่งที่ตกลงกันไว้ เพราะคุณไม่เคยปลดผมออกจากตำแหน่ง
ฉันปลดนายโดยพฤตินัย
แถมเรื่องนั้นก็ไม่เกี่ยวกับการปล่อยตัวกานเดีย
เกี่ยวสิ
ผมต้องสร้างความวุ่นวาย ซึ่งก็เห็นอยู่แล้วว่าเขาพุ่งเป้าไปที่เธอ
เขาอาจฆ่าเธอได้นะ
- ผมขอย้ำ เธอทำการยึดอำนาจครับ - โกหกทั้งเพ
เขากำลังจะหนีหัวซุกหัวซุนออกไป พร้อมกับความลับของชาติ
เจ้าหนูนี่เข้าใจผิดแล้ว
นายถือกระเป๋าอยู่ ตอนฉันหยุดนายที่ประตู
นายกำลังจะไปเจรจา ไอ้สันขวาน
งั้นเหรอ ด้วยเอกสารที่ฉันขโมยมาเนี่ยนะ กระเป๋าอยู่ตรงนั้นน่ะ
- ทำไมไม่ไปดูล่ะ - เดนเวอร์ เปิดกระเป๋าซิ
ข้างในมีอะไร
มัฟฟิน
ในกระเป๋ามีอะไรก็ไม่มีผล
นายทรยศทีมเรา
นายทำให้ทุกคนตกอยู่ในอันตราย
กานเดียจับตัวคนสั่งการของฉันไปก็เพราะนาย
ฟังนะ ฉันจะให้โอกาสนายแก้ตัวอีกครั้ง
แต่จะไม่มีวันลืมสิ่งที่นายทำ
และนายจะไม่ได้เป็นคนคุมแน่นอน
งั้นให้ผมกลับไปรวมกลุ่ม กับพวกตัวประกันที่โถงใช่ไหม หรือยังไง
ก่อนอื่นเลย หุบปากซะ
ไม่หรอก นายไม่ต้องกลับไปที่นั่น
ปล่อยตัวเขา
ฆาตกรหลุดออกมา เราแตกกลุ่มกันไม่ได้
เมื่อปัญหาพวกนี้จบลง
เราค่อยตัดสินโทษเขา
ตอนนี้ทุกคนฟังให้ดี
เมื่อคนร้ายหลุดออกมา
สถานที่ที่โดนโจมตีได้ง่ายที่สุดคือโถง
เราต้องทำการอพยพ
ปาเลร์โม สต็อกโฮล์ม เฮลซิงกิ ระดมตัวประกันไปที่ห้องสมุด
เขาไม่ได้จะหนี แต่ต้องการฆ่าพวกคุณ ดังนั้นประตูไม่มีผลอะไร
ห้ามใส่หน้ากาก
เพราะเขาอาจทำแบบเดียวกัน และทำตัวกลมกลืนกับพวกเรา
โบโกตา โรงหลอมไปถึงไหนแล้ว
พวกเขาปิดเตาหลอมเพราะกลัวน่ะ
พาไนโรบีไปอยู่ที่ห้องสมุด แล้วลงไปข้างล่าง ปล่อยโรงหลอมทิ้งไว้ไม่ได้
เดนเวอร์
- ครับ - นายกับริโอจะทำหน้าที่
เริ่มต้นการล่าตัว
พวกนายจะโดนโจมตีีได้ง่ายที่สุด ฉะนั้นเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม
หมวกกันน็อก อาวุธ ซองกระสุนปืน ทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้
ตรวจให้ทั่วชั้นหนึ่ง ห้องไหนเสร็จก็ปิดตาย
แล้วชั้นอื่นๆ ล่ะ
เฮลซิงกิกับสต็อกโฮล์มจะเป็นคนตรวจ เมื่อตัวประกันเข้าห้องสมุดแล้ว
ทุกคนรู้หน้าที่ตัวเองแล้วใช่ไหม
- ครับผม - ครับ
มีอีกเรื่อง
โชคดีนะ
และระมัดระวังตัวด้วย
ไปกันเลย
- รู้สึกยังไงบ้าง สาวน้อย - สบายดี
ฉันได้พยาบาลดีน่ะ
เธอชอบพ่อเบิ้มนั่นสินะ
มั้ง
สู้ๆ นะ
เช่นกัน
โห ผู้หญิงคนนั้นเมาหัวทิ่มเลย เฮลซิงกิ
รู้ไหมว่าเธอพูดว่าอะไร เธอบอก "คุณได้ผัวล่ำมากเลย"
เธอหมายถึงนายน่ะ ใครๆ ก็คิดว่าเราเป็นผัวเมียกัน
ก็ดีแล้ว จะได้ไม่มีใครจับสังเกตเรา
ไม่เห็นดีเลย พวกเราจะทำแต้มไม่ได้กันนะ
ช่างแต้มเถอะน่า ไนโรบี ชน
แค่วันสองวันไม่เป็นไรนะ แต่แบบนี้พรหมจรรย์ถามหาแน่
ที่จริงฉันกับนายก็เหมาะกันดีนะ
เธอกับฉันเหรอ
เราเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่แล้ว
ตลอดกาล
มิน่าล่ะ
ฉันผ่านอะไรกับนายมามากกว่าใครๆ
เรื่องนี้ เฮลซี่...
เป็นนิยายรักนะ
นิยายรักหวานซึ้งตามแบบฉบับน่ะ
ไม่ สักวันจะมีคนเข้ามาเอง
นั่นจะเรียกว่าความรัก
แต่แบบนี้ไม่ใช่
เธอต้องเป็นอิสระและกล้าหาญ
เชื่อฉันสิ เพราะเธอต้องกล้าหาญ เพื่อความรักมากกว่า...
เพื่อสงคราม
และเธอ...
เธอเป็นคนกล้าหาญ
ใส่ซะ
เราจะไปโรงหลอม
เราจะไปห้องสมุด
นั่นเป็นคำสั่ง
โบโกตา
อย่ากวนประสาทฉันนะ
พวกเขากลัวกันใช่ไหม
ถ้างั้น พวกเขารับมือกานเดียได้ ไม่ถึงห้านาทีหรอก
ฉันต้องไปคุยกับพวกเขา
เธอกินข้าวครั้งสุดท้ายตอนไหน
สองวันก่อน
- อาจจะสามวัน - แล้วนอนหลับครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
ตั้งแต่มาถึง ฉันนอนหลับไปสองครั้ง ครั้งละสองชั่วโมง
อยากรู้อะไรอีกไหม
ก่อนเธอกินข้าว ฉันจะทำความสะอาดแผลนั่นให้
อยู่นิ่งๆ
ผมเธอแห้งติดกับแผลหมดเลย
ฉันฟาดเธอหนักใช่ไหม
- ห้องสมุดโล่ง - รับทราบ
ทุกคนลุกขึ้นเรียงแถวสี่แถวเดี๋ยวนี้
ตัวประกันทุกคน...
ผมกลับมาแล้ว
อย่างที่รู้กัน หมาป่าหลุดออกมา ส่วนพวกคุณก็เป็นแกะ
เพราะฉะนั้นเราจะพาพวกคุณไปอยู่ในโรงนา
เพื่อนผมกับคนเลี้ยงแกะจะเป็นคนต้อนพาไป
เฮลซิงกิกับสต็อกโฮล์ม
ไปเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า!
ทุกคนมา เร็วๆ
คุณอยู่นี่กับผม
คุณเป็นเกราะป้องกันกานเดียให้ผมได้ดีที่สุด
อย่างนั้นแหละ เร็วเข้า
เอ้านี่ ยานี้ได้ผลชะงัดนัก
ยาไม่แรงเกินไปใช่ไหม
อามันดาใช่ไหม
- ใช่ - ไหวไหม
ไหว
แน่ใจนะ
คือ...
เวียนหัวนิดหน่อยน่ะ
คงเป็นเพราะยาที่คุณโรมันให้ฉันกิน
สวัสดี เป็นไงบ้าง
ก็ดี
ผมชื่ออาร์ตูโร
อาร์ตูโร โรมัน
เมื่อกี้สีหน้าคุณดูเครียดมาก
ที่รบเร้าขอเข้าห้องน้ำน่ะ ผมเป็นห่วง
ความเครียดน่ะ อยู่ที่นี่มันน่ากลัว
มีผู้ก่อการร้ายแบบนี้ก็น่ากลัวทุกที่ละ
พูดจากประสบการณ์นะ
ฉันก็แค่วิตกนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณ
ที่นี่เรามีแค่กันและกัน เราต้องไม่ทิ้งกัน
เชื่อผมสิ
ได้
ถ้าคุณรู้สึกวิตกอีก
ผมมีของที่อาจช่วยได้
จริงเหรอ
อะไรล่ะ
สิทธิพิเศษของทหารผ่านศึก
ตัวประกันครบแล้ว
เราพาพวกคุณมาที่ห้องสมุด เพราะตามคำกล่าวที่ว่า
ความรู้ไม่มีขีดจำกัด
ในสถานการณ์นี้มันอาจช่วยชีวิตคุณได้ด้วย
การค้นหาวันเวลาที่สูญหาย ของมาร์แซล พรูสต์เป็นต้น
เป็นนิยายที่ยอดเยี่ยมงดงาม
ผมมั่นใจว่าหากใครเจอหนังสือเล่มนี้
และเอามาแนบอกไว้
จะเปลี่ยนทิศทางของกระสุนปืนเอ็ม 16 ได้
นั่นเป็นมุกน่ะ ใจเย็นนะ
พวกเราจะอยู่ในนี้กันอีกนาน
มีกฎต่อไปนี้ ข้อหนึ่ง...
โบโกตา ไนโรบี อยู่ไหนน่ะ
(ห้านาทีก่อน)
อย่าขยับ
พวกนายจะบ้ากันหรือไง วางอาวุธลง
พวกนายกลัวเหรอ
ก็มีคนบ้าอาวุธท่วมตัวหลุดมา
ฉันก็กลัว
- โบโกตา คุณกลัวไหม - กลัวพอๆ กับคนอื่น
ปาเลร์โม เฮลซิงกิและสต็อกโฮล์ม ก็กลัวเหมือนกัน
แต่พวกเขากำลังพาตัวประกันไปที่ห้องสมุด
เดนเวอร์กับริโอกลัวฉิบหายเลย
เพราะพวกเขากำลังตามหากานเดีย
ส่วนกานเดีย...
กานเดียกลัวที่สุด แต่เขาจะไม่หยุดจนกว่าจะฆ่าเราทุกคน
ผมไม่เป็นไร
"ไม่เป็นไร"
ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเอง
ส่วนนายกลัวจนขี้หดตดหาย
มุดหัวอยู่ในรู
- เราไม่ได้มายิงใคร - ฉันรู้ พ่อหนุ่ม
แต่มันจำเป็น
ที่ตรงนี้ป้องกันง่ายที่สุดแล้ว
มีทางเข้าทางเดียว
เราฆ่าเขาได้จากตรงนั้น
แต่เราเห็นอะไรเมื่อเข้ามาในนี้
พวกขี้ขลาดตาขาวที่จ้องมองมา
ฉันจำพวกนายไม่ได้ จำไม่ได้เลย
พวกนายเป็นคนงาน
เป็นช่างเชื่อม
เป็นคนที่อึดที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาในชีวิตเลย
มนุษย์ทองคำของฉัน
พวกนายไม่ใช่คนขี้ขลาด
รู้ไหมว่ามีอะไรอีกที่น่ากลัว
การเดินกลับบ้านคนเดียวตอนกลางคืน
แต่ผู้หญิงอย่างเราก็ต้องทำ
อยู่กับความกลัวต่อไปให้ได้
เพราะเราต้องมีชีวิตอยู่ต่อ หนุ่มๆ
เราต้องอยู่จนถึงจุดจบ!
แม่งเอ๊ย เชื่อฉันสิ
พวกนายทำให้ฉันต้องฟื้นคืนชีพมาด่า
ไง
จะไม่กอดฉันหน่อยเหรอ
- เป็นไงบ้าง - ไม่รู้สิ
โดนอัดยาใส่เยอะเลย
ฉันไม่ได้ยินเสียงเพลงเลย โบโกตา
- เราจะทำงานกันอย่างหม่นหมองกันเหรอ - เพลงเหรอวะ
เราเป็นคนละตินหรือเยอรมันกันแน่
รถสวยนะ ฮาร์เลย์ใช่ไหม
อย่ามาล้อเลียนฉันนะเว้ย
โบโกตา เราหลอมไปได้กี่ตันแล้ว
สี่สิบสามตันครึ่ง
เราต้องเร่งมือแล้ว ฉันอยากให้เปิดเตาหลอม
ใช้เวลาสองชั่วโมง เพื่อเอาทองแท่งที่เหลืออยู่กลับมา
เอาตัวอย่างเม็ดทองคำมาให้ฉันดูซิ
ไหนดูซิ
เปิดความดันแก๊สสองกิโลปาสกาล
เส้นผ่าศูนย์กลางใหญ่ไปหน่อย
ฉันอยากเห็นพวกนายทำงานเหมือนก่อน...
มีจังหวะดนตรีและความสุขในหัวใจ
คุณเป็นอะไร
หมายความว่าไง
เปล่า
ฉันจะต้องพูดเรื่องไม้นั่นอีก
ตอนฉันพูดแบบนั้น อย่างน้อย...
คุณก็จีบฉัน
แต่ตอนนี้...
เหมือนฉันเป็นโรคไข้รากสาดใหญ่
ผมไม่อยากถือโอกาส เพราะคุณป่วย
ใช่
งั้นก็ไม่เป็นไร
รอจนกว่าฉันจะมีอาการดีขึ้น
จนกว่าเราออกไปจากที่นี่ ไปตามหาพ่อของฉัน
ไปขอกับพ่อของฉัน...
ถ้าหมดรักฉันแล้ว บอกฉันนะ
นั่นคือจูบแบบไหน
พยุงตัวฉันขึ้นซิ
ลงมาตรงนี้ดีกว่า
จริงด้วย
- เป็นอะไรไหม - ไม่ คุณล่ะ
- ไม่เป็น - โบโกตา ไนโรบี
- อยู่ไหน - ลิฟต์ขนของ พวกเราไม่เป็นอะไร
เดนเวอร์กับริโออยู่ที่ไหน
(ห้านาทีก่อน)
- ห้องสมุดโล่ง - รับทราบ
ตอนนายพูดถึงมาเซราติ...
ทำไม
ฉันอยากพูดเรื่องนึง
ตอนนี้เนี่ยนะ นายต้องการอะไร
โตเกียวอาจเป็นรถมาเซราติ แต่นายห้อยอยู่ท้ายรถ
เหมือนกระป๋องห้อยท้ายรถแต่งงาน
ใช่
ริโอ
ออฟฟิศ
ไป
นายชอบเธอเหรอ
- นายพูดเรื่องอะไร - รถมาเซราตินั่นไงเล่า
ถ้านายอยากเอาเธอไปขับเล่น ก็ตามใจ
รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา
ก่อนอื่น เธอมีความรู้สึกนึกคิดและตัดสินใจเป็น
และเรื่องของเรื่องคือชีวิตเธอพังมากตอนเลิกกัน
นี่ ฉันจะบอกนายไว้อย่างนะ เราต้องเคารพแฟนเพื่อน
- แฟนเก่า - เหมือนกันนั่นแหละ
แฟนเก่าหรือแฟนปัจจุบัน แฟนของเพื่อนก็เหมือนเมืองกัมมันตภาพรังสี
แม้จะผ่านไปแล้วสองหมื่นปี มันก็ยังคงเป็นดินแดนที่มีสารพิษปนเปื้อน
นายไม่มีทางไปที่นั่นได้แม้แฟนเก่าจะอนุญาต
- งี่เง่าชะมัด - ไม่ มันคือศีลธรรม
เป็นศีลธรรมที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
นายทำอะไรอยู่บนโซฟากับสต็อกโฮล์ม
เราคุยกันเฉยๆ
ไม่ใส่รองเท้าเนี่ยนะ น้อยๆ หน่อย
ใช่ ไม่ใส่รองเท้า จะเป็นอะไรไปล่ะ
เป็นสิ ริโอ
ฉันไม่ถอดรองเท้าตอนคุยกับลิสบอนบนโซฟา
มันจะโคตรแปลกเลย ฉันรู้สึกไม่สะดวกใจ รู้ไหมเพราะอะไร
เพราะนั่นเป็นพื้นที่ของศาสตราจารย์
นั่นแฟนเธอนี่ อยากพูดอะไรกับเขาหน่อยไหม
ริโอ นั่นริโอใช่ไหม
ริโอ! เดนเวอร์!
ช่วยฉันด้วย!
ฉันถูกขัง! เพื่อนๆ ชาวแก๊ง!
ช่วยด้วย!
คอนกรีตเสริมเหล็ก หนา 70 เซนติเมตรเป็นแบบนี้ละ
มันเหมือนตะโกนอยู่ในเรือดำน้ำที่ก้นทะเล
ไพ่ใบที่สาม
สูบเลือด
ฉันจะออกไปข้างนอกสักเดี๋ยวนะ
ฉันบอกเธอว่าฉันเป็นโรคพีทีเอสดี ไอ้งี่เง่า
ฉันไม่ได้แย่งแฟนนายนะ
แค่คุยกับเธอแล้วรู้สึกสบายใจ
คุยกับสต็อกโฮล์มทำให้นายสบายใจเหรอ
ใช่น่ะสิ
เธอฉลาด นิสัยดีและเป็นผู้ฟังที่ดีด้วย
เธอเห็นอกเห็นใจ เล่าให้เธอฟังได้ทุกเรื่อง
นายก็เล่าให้ฉันฟังได้ทุกเรื่องเหมือนกัน แต่นายไม่อยากเล่าเอง
ฉันนอนไม่หลับเลย
ทุกครั้งที่ฉันหลับตา ฉันฝันร้าย วิตกกังวล
ใจสั่น หัวใจจะวาย
ฉันหลับลงก็ต่อเมื่อรู้ว่าเธออยู่ข้างๆ
เข้าใจที่พูดไหม
นายนอนกับเธอแล้วยังกล้าบอกฉันตรงๆ
ฉันไม่ได้นอนกับเธอ เดนเวอร์
เธอแค่มาอยู่เป็นเพื่อนฉัน
นายเป็นเพื่อนฉันหรือเปล่าวะ
เป็นเพื่อนนายอยู่แล้ว
ดูเหมือนจะไม่ใช่นะ
ฉิบหายแล้ว
หมวกกันน็อก เสื้อเกราะ
เราต้องกดทับมัน
เร็วเข้า เดนเวอร์ จับไว้
- โบโกตา ไนโรบี อยู่ไหน - ลิฟต์ขนของ
พวกเราไม่เป็นอะไร เดนเวอร์กับริโออยู่ไหน
เดนเวอร์ ริโอ
- เดนเวอร์ ริโอ - ฉันจะออกไป
ไม่ เธออยู่กับตัวประกัน
มาเร็ว เฮลซิงกิ
ระวังนะ ไอ้สารเลวนั่นอยู่แถวนี้แหละ
โบโกตา มันอยู่ในลิฟต์ชั้นหนึ่ง
รับทราบ
มันอาจอยู่แถวนี้ เราจะอยู่ที่นี่
เร็วเข้า เจ้าอ้วน
สงบสติอารมณ์ไว้ เรามาแล้ว
- ลุกขึ้น - เดนเวอร์
เป็นอะไรไหม
เป็นอะไรหรือเปล่า
ไหวไหม
หมอบลง
ไอ้ชาติชั่ว!
เราโดนกราดยิง
อยู่ในลิฟต์ชั้นหนึ่ง ขอกำลังเสริมด่วน
ไปเถอะ
ไปสิ
โชคช่วยในครั้งที่สาม เจ้างั่ง