Po prostu pójdziemy spać jak zwykle.
Tak?
Panienko, jaśnie pani prosi do siebie.
Mam do niej iść?
Sama tego chciałam. Prosiłam narzeczonego, żeby się nie wtrącał.
T-tak się stresuję.
Jaśnie pani, młoda dziedziczka już czeka.
Niech tu wejdzie.
Jak pięknie…
Przebierz się teraz w ten uniform.
Ale to…
Uniform służącej. To strój w sam raz dla ciebie, nieprawdaż?
Będziesz dzisiaj pracować razem z resztą naszej służby.
O ile wiem, nigdy nie wyraziłam swojej zgody na to,
żebyś przebywała w tym domu.
Ale skoro już tu jesteś, możesz się do czegoś przydać.
Dobrze.
Mój syn wie, jak mnie zdenerwować.
Jak to możliwe, że chce wziąć ślub z taką mizerotą?
W dodatku jesteś córką Saimoriego, prawda?
Budowanie relacji z tą rodziną nie ma dla nas żadnej wartości.
Zdecydowanie nie powinnaś dołączyć do rodziny Kudo.
Nae, nie staraj się jej oszczędzać, niech haruje tu jak wół.
Jaśnie pani, naprawdę mam to zrobić?
Jak to? Czyżbyś kwestionowała moje polecenia?
N-nie! Zupełnie nie o to chodzi.
Ale co na to wszystko powie młody panicz?
Proszę,
jeśli trzeba, posprzątam cały dom.
Poradzę sobie.
Widzisz? Sama powiedziała, że wszystkim się zajmie.
Zrobię, co mogę. Będę wdzięczna za dobre rady.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
Nowa gehenna
Ten region nie ma żadnych związków z demonami.
Zatem nie ma powodów, by sądzić, że zmory pojawiły się same z siebie.
To na pewno pomoże, gdy taki żołnierz zbada tę sprawę.
Jeśli wyda się, że widziano tu demony, wszyscy pójdziemy z torbami.
Mówi pan, że chce wiedzieć, gdzie stoi ta chatka. Widzi pan?
Tamten dach między drzewami. To jest nawiedzona chatka.
Na początek…
Czy może panienka pozamiatać liście na ganku?
Tak.
Oczywiście.
Sprzątanie było moim obowiązkiem, kiedy mieszkałam u Saimorich,
Wycieraj, aż znikną wszystkie brudne smugi.
Pewnie właśnie pakuje swoje rzeczy, próbując powstrzymać łzy upokorzenia.
Ciągle tutaj jest?
Nurzanie się w brudzie i szorowanie podłóg to czynności,
które wyjątkowo do ciebie pasują.
Cóż, ja staram się, jak potrafię najlepiej.
Czy ty chociaż w najmniejszym stopniu rozumiesz, co miałam na myśli,
mówiąc te słowa?
No tak.
Chciałam powiedzieć, że nie nadajesz się do bycia
członkiem naszej rodziny.
Jeśli zrozumiałaś, to czym prędzej wynoś się z tego domu!
Rozumiem i zgadzam się ze wszystkim. Nigdy nie uważałam, że zasługuję,
żeby tutaj być.
Chociaż tyle.
Jednak…
to mój narzeczony życzył sobie, żebym tu z nim przyjechała.
Dlatego… nie mogę się tak łatwo poddać.
Nie żartuj sobie.
Nigdy nie uznawałem w tobie swojej matki. Dobrze o tym wiesz.
Jak śmiesz?
Nie waż się tak mnie obrażać!
Fuyu, nie mogę tolerować takiego zachowania.
Wybacz, mój panie.
Proszę, odpocznij trochę.
Przepraszam cię, Miyo.
Nie, nie trzeba.
Dlaczego mnie nie rozumiesz?
Nie ma mowy,
żeby dziewczyna tak daleka od perfekcji dostąpiła zaszczytu wejścia między
członków rodziny Kudo.
Moim zdaniem noszenie naszego nazwiska to dla ciebie zbyt wiele.
Chodźmy już.
Panienko.
Podziwiam to, jak panienka sprząta. Mówię poważnie. Nie spodziewałam się tego.
Co?
Proszę mi wybaczyć. Wydawało mi się,
że panienka z dobrego domu nie umie dobrze
sprzątać. A okazało się inaczej.
N-nie musisz mnie przepraszać. Naprawdę.
Jesteśmy pod wrażeniem. Wszyscy służący.
I uważam, że nasza pani też w końcu zmieni zdanie.
Chyba już wiem,
dlaczego nasz młody panicz zdecydował się wybrać na swoją przyszłą żonę
właśnie panienkę.
Dziękuję za miłe słowa.
Co tu się dzieje? Dziwne…
Przecież to…
Moje szczęśliwe małżeństwo
Anonimowy kult…
Hańba! Ten symbol to odwrócona czarka do sake, ale też płonące,
święte drzewo sakaki. Oburzające!
To znak buntu przeciw Cesarzowi.
Podobno stoi za tym pewna nowa grupa wyznaniowa,
odpowiedzialna za kilka afer, prawda?
Tak. Rządowi agenci śledzą każdy ich ruch.
Niestety prawie nic o nich nie wiemy. Nie znamy liczby członków,
ich prawdziwej nazwy ani ich założeń.
Podejrzane. Wygląda tak, jakby ktoś chciał,
żeby jakiś człowiek to odkrył.
Przedstaw się.
Kudo Kiyoka.
Nic nie zdziałasz.
Giń!
Nie potrafi dobrze kontrolować swojej mocy.
Chyba jest amatorem.
Powiedz, kim jesteś. Gadaj!
Nasz Założyciel raczył obdarzyć mnie swoim błogosławieństwem.
Świętą mocą, która przerasta ludzką mądrość!
Strzeżcie się potęgi naszej wspólnoty! Wspólnoty Darów!
Wspólnota Darów.
Widocznie tak się nazywają.
Może nie powinienem przyjeżdżać tu razem z Miyo.
Moja pochopna decyzja to dla niej duże ryzyko.
W naszej rezydencji jest bezpieczna, ale musi znosić matkę.
Prosiła, żebym się nie wtrącał.
Miyo, na pewno dasz sobie radę?
Miyo, powiedz, proszę, długo tutaj na mnie czekałaś?
Witaj z powrotem w domu, narzeczony.
Narzeczony, dziękuję za twoją pracę.
Czekaj.
Słucham?
Chodź tutaj.
Usiądź obok mnie.
Co?
Przysuń się bliżej.
Dobrze.
C-co ty robisz?
Nie bój się, spokojnie.
Ale…
Przecież tak jest ci cieplej, prawda?
Rzeczywiście.
Moja matka z tobą rozmawiała?
No więc…
Dzisiaj dzięki twojej matce wreszcie zaczęłam
odrobinę lepiej rozumieć tę rodzinę.
Widzę, co różni was od rodziny Saimori.
I czuję tę przytulną atmosferę.
Przytulną, mówisz?
Tak.
W tym domu nikt nie ma na twarzy grymasu troski, smutku czy zmartwienia.
A twoja matka stara się chronić całą rodzinę. Jest cudowna…
Pierwszy raz w życiu słyszę, że ktoś tak o niej powiedział.
Miyo, nie udajesz silniejszej niż jesteś?
Nie. Proszę cię, żebyś zostawił mi jeszcze wolną rękę.
Ale jak długo to będzie trwało?
Jeśli się uda, to aż do chwili, gdy opadnę z sił. Dobrze? Zgadzasz się?
Czy jeśli powiem „nie”, przyjmiesz to i się poddasz?
Nie. Nie poddam się.
Narzeczony?
Zrozumiałem. Będę stać z boku i milczeć.
Bardzo ci za to dziękuję.
Dzisiaj porozmawiam z teściową.
To Miyo.
Wejdź do środka.
Przepraszam, że nachodzę.
Proszę pani, co się stało?
To wszystko przez ciebie.
Mój mąż dał mi ostrą reprymendę.
Bardzo mi przykro.
No mów już. Po co tu teraz przyszłaś?
Chcę porozmawiać. Trochę lepiej panią poznać.
Ale ja nie mam ci absolutnie nic do powiedzenia.
To może zechce pani chociaż porozmawiać ze swoim synem?
O co ci teraz chodzi?
Właśnie dzięki Kiyoce poznałam, czym jest prawdziwe, rodzinne ciepło.
No i czuję, że ludzie w tym domu też są bardzo ciepli.
Ale zauważyłam,
że między panią i Kiyoką jest różnica zdań.
Taka dziewczyna jak ty nie powinna wtrącać się w sprawy, które jej nie dotyczą.
Proszę! Wydaje mi się, że jest pani tak surowa,
bo troszczy się pani o syna.
Zamilknij już!
Nie chcę słyszeć ani słowa więcej.
Odejdź. Nie wiem, na co czekasz.
Panienko… Ma panienka całkowitą rację.
Nasza pani wszystkich surowo traktuje, dlatego że troszczy się o rodzinę.
Twardą ręką wychowywała młodego panicza,
przygotowując go do roli przyszłej głowy rodu.
Właśnie z tego powodu Kiyoka wyrobił sobie takie podejście do kobiet.
Dzień dobry panu.
Nae, dla mnie też przynieś herbatę.
Miyo, jestem ci winien przeprosiny.
To w jaki sposób zachowuje się Fuyu, to po części moja wina.
Kiedyś była idealną, szlachetną damą.
Szkoda tylko, że nie umiała się pogodzić
z narzuconą jej rolą. Nie chciała być tylko piękną żoną.
Za bardzo przejmowała się oczekiwaniami innych i presją,
którą otoczenie wywierało na rodzinę Kudo.
Zawsze zmuszała się do życia według własnych,
niezwykle restrykcyjnych zasad.
Być może z czasem zapomniała, jak żyć inaczej.
Nie chcę, żebyś mnie przepraszała.
Nie prosiłam cię o przeprosiny.
Teraz już rozumiem. Mój narzeczony jest do
niej bardzo podobny.
To szczera prawda.
Kiyoka potrzebuje cię w swoim życiu.
Nie przejmuj się. Moja Fuyu nie jest aż tak nierozsądna,
żeby nie móc tego zrozumieć.
Dziękuję.
Proszę, pomóżcie nam!
Co wam się stało?
Sasaki, o co chodzi?
Ratuj, panie żołnierzu, mój syn jest…
Tam jest demon.
Widziałem demona!
Pożarł moich towarzyszy!
Uspokój się. Opowiedz mi wszystko.
Poszedłem z innymi, żeby pozbyć się z wioski intruzów.
I nagle przed nami pojawił się demon.
Zaatakował nas. Ja jeden ledwo uszedłem z życiem.
Proszę, pomóż nam! Jeszcze trochę i nasza wioska…
Ko-Kota? Kota!
Muszę pojechać do wioski!
Wzmocnię barierę ochronną wokół rezydencji.
Sasaki, zajmij się tym nieszczęśnikiem.
Tak.
Miyo, nigdzie się stąd nie ruszaj. Tutaj jesteś bezpieczna.
Uważaj na siebie. Bardzo cię proszę.
Muszę iść.
Kota, co ci się stało, synku? Powiedz!
Kota!
Może mogę pomóc, jeśli użyję Oka Snu.
Co robić?
Dziecko, co ci jest, gdzie cię coś boli?
Arata mówił, że nie powinnam korzystać z tej mocy sama,
bo to niebezpieczne.
Tylko że mogłabym go ocalić.
Co to? Skąd takie hałasy?
Jaśnie pani!
Nie udawaj, że coś tutaj zdziałasz. Odsuń się od niego!
Ale ten człowiek jest…
Nawet nie wiemy, co spowodowało, że jest w takim stanie.
Chcesz ryzykować i narazić innych na niebezpieczeństwo?
Ale ja…
Ktoś taki jak ty nic tutaj nie pomoże, więc lepiej się nie odzywaj!
Mogę pomóc!
A co takiego niby zrobisz?
Mogę go uratować. Mam nadnaturalną zdolność.
Przecież dobrze wiem, że nie władasz żadnymi mocami.
Wręcz przeciwnie. Mam zdolność dzięki pokrewieństwu
z rodziną Usuba.
Usuba? Dlaczego wygadujesz takie bzdury? Chcesz zwrócić na siebie
uwagę mojego syna?
Chciałabym, żeby narzeczony miał we mnie oparcie.
Nie mogę po prostu stać bezczynnie u jego boku.
I właśnie dlatego muszę teraz działać.
Tak trzeba. Mam tu swoją rolę do odegrania.
I chcesz zaryzykować własnym życiem?
Jeśli nie mam wyboru, zrobię to dla narzeczonego.
Panienko, czy panienka uratuje Kotę?
Uspokój się.
Dam radę.
To na pewno zadziała.
Miyo! Zatrzymaj się!
Arata? Jak to?